Maramihang Salaysay ng Unang Pangitain

Nagbigay ba si Joseph Smith ng mahigit sa isang salaysay tungkol sa Unang Pangitain?

Oo. Itinala ni Joseph Smith[BIO] ang limang (kilalang) mismong salaysay ng kanyang karanasan at nagbigay ng isang salaysay sa isang tagapanayam.[1] Maaaring binanggit din ni Joseph ang Unang Pangitain sa ilan sa kanyang mga naunang paghahayag.[2]

Petsa ng Salaysay	Konteksto	Mahahalagang detalye
Tag-init 1832	Ang pinakaunang kilalang salaysay at ang tanging isinulat-kamay ni Joseph Smith. Isinulat bilang personal na kasaysayan.	Binabanggit na nakita niya ang “Panginoon,” pero hindi nito partikular na binabanggit ang dalawang personahe. Inedit ito para sabihing si Joseph ay nasa kanyang “ika-16 na taon.”[3][4]
Nobyembre 9, 1835	Tala sa journal ni Joseph Smith tungkol sa pagbisita ni Robert Matthews.[BIO] Isinulat ni Warren Parrish.[BIO]	Inilalarawan ang pagkakita sa dalawang “katauhan,” na ang isa ay nagpakita agad pagkatapos ng isa, at sa “maraming anghel” noong siya ay mga 14 taong gulang. Unang binanggit ang pagsalungat habang nananalangin.[5][6]
Nob 14, 1835	Itinala sa journal ni Joseph Smith ang isang pagbisita kasama si Erastus Holmes.[BIO] Isinulat ito ni Warren Parrish.	Maikling pagtukoy sa “unang pagdalaw ng mga anghel” na naranasan ni Joseph noong siya ay “mga 14 na taong gulang.”[7]
1838–1839	Bahagi ng isang kasaysayan ng buhay ni Joseph Smith na inilaan para sa paglalathala. Ang pinakaunang umiiral na kopya ay isinulat ni James Mulholland.[BIO]	Binabanggit ang dalawang katauhan at walang mga anghel. Itinuturo ng isang katauhan ang isa at sinasabing, “Ito ang minamahal kong Anak.” Ito ang opisyal at kanonikal na bersyon.[8][9]
1842	Times & Seasons na editoryal na pinamagatang “Kasaysayan ng Simbahan” na inilathala ni Joseph Smith.	Binanggit ang “dalawang maluwalhating personahe na eksaktong magkakahawig.” Orihinal itong nilayong ilathala sa isang aklat ng kasaysayan.[10][11]
Set 15, 1843	Ininterbyu ni David Nye White[BIO] si Joseph Smith para sa Pittsburgh Weekly Gazette.	Binabanggit ang dalawang katauhan, na ang isa ay nagpakita agad pagkatapos ng isa, at sinabi ng una, “Narito ang minamahal kong Anak.”[12]
1844	Sa He Pasa Ekklesia, inilimbag ni Israel Daniel Rupp[BIO] ang salaysay ng pangitain na ibinigay ni Joseph Smith.	Halos salita-sa-salitang muling pagsasalaysay ng salaysay noong 1842, kasama ang “dalawang maluwalhating personahe na magkamukhang-magkamukha.”[13]

Bakit nagbigay si Joseph ng magkakaibang salaysay tungkol sa kanyang pangitain?

Ang mga salaysay ni Joseph tungkol sa Unang Pangitain ay para sa magkakaibang tagapakinig sa ilalim ng magkakaibang mga kalagayan.[14]

Okay, pero mahalaga ba ang mga pagkakaiba?

Marahil. Bahagyang nagkakaiba ang mga salaysay ni Joseph, dahil binibigyang-diin ng mga ito ang magkakaibang aspeto at nag-iiba sa ilang detalye.

	1832[15]	1835[16]	1838-39[17]	1842[18]
Ilang taon si Joseph?	“sa ika-16 na taon ng aking edad”[19]	“Ako ay mga 14”	“sa pagitan ng labing-apat at labinlimang taong gulang”	“mga labing-apat na taong gulang”[20]
Ano ang inisip ni Joseph tungkol sa mga simbahan noong panahong iyon?	“hindi nila pinararangalan ang kanilang ipinapahayag na pananampalataya sa pamamagitan ng banal na pamumuhay at maka-Diyos na pananalita . . . ang sangkatauhan ay hindi lumalapit sa Panginoon kundi na sila ay tumalikod sa tunay at buhay na pananampalataya at walang samahan o denominasyon na nakasalig sa ebanghelyo ni Jesucristo”	“sa pagtingin sa iba’t ibang sistemang itinuturo sa mga tao, hindi ko alam kung sino ang tama o kung sino ang mali”	“ang tila mabubuting damdamin ng mga pari at ng mga bagong miyembro ay pawang pagkukunwari, mas pakunwari kaysa totoo . . . ang isip ko ay medyo humilig sa sektang Methodist . . . sapagkat sa panahong ito ay hindi pa kailanman pumasok sa puso ko na mali silang lahat”	“nagkaroon ng malaking banggaan sa damdaming panrelihiyon . . . kung may simbahan ang Diyos, hindi ito mahahati-hati sa mga pangkat-pangkat”
Bakit nagpunta si Joseph upang manalangin?	“Ako ay nakumbinsi tungkol sa aking mga kasalanan . . . dumaing ako sa Panginoon para sa awa sapagkat wala nang iba na mapupuntahan ko at makatatanggap ng awa”	“Hindi ko alam kung sino ang tama o kung sino ang mali at dahil iniisip ko na napakahalaga na ako ay maging tama, sa mga bagay na may kinalaman sa mga walang hanggang bunga; . . . impormasyon ang pinakanais ko sa panahong ito, at may matibay na pasya na makuha ito, tumawag ako sa Diyos sa unang pagkakataon”	“Ang layunin ko sa pagtatanong sa Panginoon ay malaman kung alin sa lahat ng mga sekta ang tama, upang malaman ko kung alin ang aking sasalihan.”	“kung pupunta ako sa isang simbahan, ituturo nila ako sa isang paraan, at ang isa naman sa ibang paraan . . . dahil iniisip ko na hindi puwedeng lahat ay tama, at na ang Diyos ay hindi maaaring may-akda ng napakaraming kalituhan, nagpasiya akong siyasatin pa nang mas lubos ang bagay na ito”
Nabasa ba ni Joseph ang Santiago 1:5?	—	“Ako ay nagtungo sa tahimik na kakahuyan at lumuhod sa harap ng Panginoon, na may tunay na pagkaunawa na sinabi niya (kung totoo ang Biblia) humingi at kayo ay tatanggap, kumatok at ito ay bubuksan, humanap at kayo ay makasusumpong, at muli, kung ang sinuman ay nagkukulang ng karunungan ay humingi siya sa Diyos, na nagbibigay sa lahat ng tao nang sagana at hindi nanunumbat;”	“Isang araw ay binabasa ko ang Sulat ni Santiago, unang kabanata at ikalimang talata, na ganito ang mababasa . . .”	“Naninindigan sa salita ng Diyos, nagtiwala ako sa pahayag ni Santiago; ‘Nguni't kung nagkukulang ng karunungan ang sinoman sa inyo, ay humingi sa Dios . . .”
May kung anong sumubok bang pigilan si Joseph?	—	“ang dila ko ay tila namamaga sa aking bibig . . . nakarinig ako ng ingay sa likuran ko na parang may taong naglalakad papalapit sa akin . . . bigla akong tumayo, at tumingin sa paligid, ngunit wala akong nakitang tao o bagay na maaaring lumikha ng tunog ng paglalakad”	“Ako ay sinunggaban ng isang kapangyarihan na lubusan akong dinaig at may ganoong kahanga-hangang impluwensya sa akin anupat napatali ang aking dila . . . Makapal na kadiliman ang pumaligid sa akin at tila sa akin noon na para bang nakatakda akong biglang mapahamak.”	—
Sino ang nagpakita sa pangitain?	“binuksan ng Panginoon ang langit sa akin at nakita ko ang Panginoon”	“isang katauhan ang nagpakita sa gitna ng haliging ito ng apoy na nakalat sa paligid, at gayon pa man ay walang anumang natupok, isa pang katauhan ang di-nagtagal ay nagpakita na katulad ng una”	“Nakita ko ang dalawang katauhan (na ang kanilang ningning at kaluwalhatian ay hindi mailarawan) na nakatayo sa itaas ko sa himpapawid.”	“nakakita ng dalawang maluwalhating katauhan na magkamukhang-magkamukha ang kanilang mga anyo at hitsura”
Ano ang sinabi kay Joseph sa pangitain?	“Joseph na aking anak, ang iyong mga kasalanan ay pinatawad na sa iyo. humayo ka sa iyong lakad, lumakad ka sa aking mga tuntunin at sundin mo ang aking mga utos . . . ang sanlibutan ay nasa kasalanan sa panahong ito at walang gumagawa ng mabuti, wala, kahit isa man, sila ay lumihis na mula sa ebanghelyo at hindi sinusunod ang aking mga utos . . . Ako ay malapit nang dumating gaya ng nasusulat tungkol sa akin sa alapaap, na nabibihisan ng kaluwalhatian ng aking Ama”	“ang iyong mga kasalanan ay pinatawad na sa iyo, pinatotohanan niya sa akin na si Jesucristo ay anak ng Diyos;”	“Ang isa sa kanila ay nagsalita sa akin, tinawag ako sa pangalan, at sinabi (habang itinuturo ang isa pa), ‘Ito ang sinisinta kong Anak, siya ang pakinggan mo.’ . . . Sinagot ako na hindi ako dapat sumapi sa alinman sa kanila, sapagkat mali silang lahat . . . ang lahat ng kanilang mga kredo ay kasuklam-suklam sa kanyang paningin, na ang mga tagapagturong iyon ay pawang tiwali . . . Muli niya akong pinagbawalang sumapi sa alinman sa kanila at marami pang iba’t ibang bagay ang sinabi niya sa akin na hindi ko maisulat sa panahong ito.”	“Sinabi nila sa akin na ang lahat ng mga relihiyosong denominasyon ay naniniwala sa mga maling doktrina, at na wala ni isa man sa kanila ang kinikilala ng Diyos bilang kanyang simbahan at kaharian. At tahasan akong inutusan na “huwag silang sundan,” kasabay nito ay tumanggap ako ng pangako na ang kaganapan ng ebanghelyo ay ipaaalam sa akin sa darating na panahon.”
Nakita ba ni Joseph ang mga anghel?	—	“at nakita ko ang maraming anghel sa pangitaing ito”[21]	—	—
Paano tumugon ang mga tao?	“walang siyang mahanap ni isa man na maniniwala sa makalangit na pangitain”	—	“isa sa mga mangangaral na Methodist . . . ay hindi lamang basta binale-wala ang sinabi ko kundi itinuring ito nang may matinding paghamak . . . ang pagkukuwento nito ay nagdulot ng malaking pagkiling laban sa akin sa mga nagpapanggap na relihiyoso”	—

Pareho ang mga pangunahing detalye ng kuwento sa iba’t ibang salaysay: noong kabataan ni Joseph, nanalangin siya sa Diyos at nagkaroon ng banal na pangitain. Sa pangitaing iyon, nakita niya ang diyos at binigyan siya ng isang atas.[22]

Pero bakit tinukoy ni Joseph ang Unang Pangitain bilang "ang unang pagdalaw ng mga anghel"?

Hindi ito malinaw. Posible na sinadya ni Joseph na maging malabo. Ang maikling salaysay na ito ay itinala ng tagasulat ni Joseph nang bumisita kay Joseph ang isang dating Methodist na nagngangalang Erastus Holmes[BIO] at nagtanong tungkol sa Simbahan.[23]

Noong nakaraang linggo, ibinahagi ni Joseph ang isang napakadetalye na salaysay ng Unang Pangitain sa isang bisita na nagngangalang Robert Matthews, na nagpakilalang isang ministrong Hudyo.[24] Hindi nagtagal, nalaman ni Joseph na si Matthews ay hindi pala ang sinasabi niya tungkol sa sarili niya, kundi isa palang kilalang nananakit sa pamilya, manloloko, at posibleng mamamatay-tao.[25] Matapos ang negatibong karanasang ito, marahil ay nagpasya si Joseph na maging hindi gaanong bukas kay Erastus Holmes.

Posible rin na ginagamit ni Joseph ang "mga anghel" bilang pangkalahatang tawag sa diyos.[26]

Hindi ba ebidensya ang mga pagkakaibang ito na inimbento lang niya ang Unang Pangitain?

Malamang hindi. Kung inimbento ito ni Joseph Smith na may layuning manloko, malamang ay mayroon siyang naikabisado at paulit-ulit na nasanay na kuwento, at magiging magkapareho ang bawat bersyon.[27]

Pero kung si Joseph ay isang propeta, hindi ba siya tutulungan ng Diyos na maikuwento nang perpekto ang kanyang karanasan sa bawat pagkakataon?

Malamang hindi. Ang mga propeta ay walang perpektong alaala, at tila ayos lang ito sa Diyos.[28]

May mga ulat ba tungkol sa pangitain mula sa mga kasabayan ni Joseph Smith?

Oo. May ilang tao na nagbigay ng mga ulat na segunda-mano tungkol sa pangitain habang buhay pa si Joseph Smith at sinabing narinig nila ang salaysay mula kay Joseph.[29] Ang iba naman ay nagpahiwatig na narinig nila ito mula kay Joseph.[30] Mayroon ding mga ulat na tercera-mano[31] at mga alaala sa kalaunan mula sa mga taong nagsabing narinig nila ang tungkol sa pangitain mula kay Joseph.[32]

Tumutugma ba ang mga secondhand na salaysay na iyon sa mga salaysay ni Joseph?

Sa kabuuan, oo. Gayunman, pinagsama ng ilan ang ilang detalye ng Unang Pangitain sa mga pagdalaw ni Moroni kay Joseph.[33]

May mga ulat ba tungkol sa pangitain ni Joseph na nailathala at naipakalat noong nabubuhay pa siya?

Oo. Noong 1842, inilathala ng pahayagan ng Simbahan na Times & Seasons ang liham para kay John Wentworth at ang kasaysayan ni Joseph noong 1838.[34] Kalaunan, muling inilathala ng isang publikasyong hindi Latter-day Saint ang salaysay sa Wentworth Letter noong 1844.[35] Isinalaysay rin ng ilang polyetong pangmisyonero noong unang bahagi ng 1840s ang Unang Pangitain nang napakadetalyado.[36]

Bakit naghintay nang ganoon katagal si Joseph bago itala ang kanyang pangitain?

Noong magkaroon si Joseph ng pangitain, mahina siyang magsulat.[37] Wala tayong kilalang mga halimbawa ng kanyang sulat-kamay bago ang 1829.[38][39] Isa sa mga unang bagay na isinulat niya ay ang kanyang salaysay tungkol sa Unang Pangitain.[40] Kailangan niya ng tagasulat nang isinasalin niya ang Ang Aklat ni Mormon, at iniulat ni Emma na halos hindi siya makasulat noong panahong iyon.[41]

Hindi ba siya puwedeng humiling sa iba na isulat iyon para sa kanya?

Malamang. Gayunman, sinabi ni Joseph na ang iilang taong pinagsabihan niya tungkol sa pangitain ay tumugon nang may kawalang-paniniwala at pagkapoot.[42] Tila higit niyang inilihim sa sarili niya ang pangitain hanggang sa siya ay mas tumanda at nagkaroon ng mga taong nakapaligid sa kanya na pinagkakatiwalaan niya at na mapagsasabihan niya ng kanyang mga karanasan.[43]

Totoo ba na walang ibang lider ng Simbahan ang nagsalita tungkol sa pangitain ni Joseph hanggang mga ilang dekada matapos itong sinasabing nangyari?

Hindi, hindi talaga. Dalawang magkaibang apostol ang naglathala ng mga salaysay tungkol sa pangitain noong nabubuhay pa si Joseph para gamitin sa mga pagsisikap ng mga misyonero.[44] Noong dekada 1850 at 1860, ilang pinuno ng Simbahan ang nagbigay ng mga sermon na tumutukoy sa Unang Pangitain.[45]

Gayunman, umuunlad ang kurikulum ng Simbahan sa buong 1800s at unang bahagi ng 1900s,[46] kaya mahirap tukuyin kung gaano kadalas binanggit ng mga lider ang Unang Pangitain.

Sinubukan ba ng Simbahan na ilihim ang maraming salaysay tungkol sa Unang Pangitain?

Hindi, hindi talaga. Sa opisyal na kasaysayan ng sentenaryo ng Simbahan, na inedit ni B. H. Roberts noong 1930, pinagsama at sinipi ang mga salaysay noong 1838 at 1842 tungkol sa Unang Pangitain.[47]

Matapos idokumento ni Paul Cheesman[BIO] ang 1832 na salaysay ng Unang Pangitain noong 1965,[48] ang mga sumunod na publikasyon sa mga lugar tulad ng BYU Studies,[49] ng Improvement Era,[50] at ng Ensign,[51] pati na ang mga publikasyon ng CES ng Simbahan,[52] ay hayagang tumalakay sa iba’t ibang salaysay ng Unang Pangitain o gumamit ng materyal mula sa iba’t ibang salaysay.

Sa isyu ng Improvement Era noong Abril 1970, inilathala ang isang synoptic chart na naghahambing sa iba’t ibang makasaysayang salaysay ng Unang Pangitain:[53]

Scan ng isang sinoptikong tsart mula sa 1970 Improvement Era ng iba’t ibang salaysay ng Unang Pangitain. — 1970 synoptic chart ng Improvement Era ng iba’t ibang salaysay ng Unang Pangitain.

Pero hindi ba itinago ni Joseph Fielding Smith sa publiko ang salaysay noong 1832 sa pamamagitan ng pagkandado rito?

Posible. May hindi tuwirang ebidensya na marahil ay balak ni Joseph Fielding Smith na panatilihing pribado ang 1832 account. Ang account ay napunit mula sa letterbook na orihinal nitong kinasulatan sa isang panahon sa pagitan ng 1930 at 1965.[54] Isinalaysay ng amateur historian na si LaMar Petersen[BIO] ang isang pagpupulong kay Elder Levi Edgar Young[BIO] noong dekada 1950 kung saan binanggit ni Young ang isang “kakaibang account” ng Unang Pangitain na “hindi nagamit, hindi alam”[55] at “itinago sa loob ng 120 taon sa isang nakakandadong imbakan.”[56] Ang mga detalye ng “kakaibang account” ay tila tumutugma sa 1832 account ni Joseph Smith tungkol sa Unang Pangitain.[57]

Dahil dito, may ilan na nagsasabing si Joseph Fielding Smith[BIO] (na noon ay Church Historian and Recorder)[58] ang nagtabi sa ulat at inilayo ito sa paningin ng publiko.[59]

The Facts

Naitala ni Joseph ang limang bersyon ng Unang Pangitain, na lahat ay may ilang pagkakatulad at pagkakaiba.
Hindi itinala ni Joseph ang Unang Pangitain hanggang 1832.
Tinalakay ang Unang Pangitain sa iba’t ibang sermon noong unang panahon ng Simbahan.
Noong ikadalawampung siglo, tinalakay ang iba’t ibang bersyon ng Unang Pangitain sa iba’t ibang publikasyon ng Simbahan.

Our Take

Ang pangitain ni Joseph Smith tungkol sa Ama sa Langit at kay Jesucristo ay mahalagang bahagi ng pagpapanumbalik—at ng pananampalataya ng mga Banal sa mga Huling Araw—kaya nakakabahala kung parang hindi pare-pareho ang kuwentong ito o parang hindi ito makatuwiran. Bakit hindi niya isinulat ang pangitain hanggang mahigit isang dekada na ang lumipas? Bakit may mga hindi pagkakatugma sa iba’t ibang bersyon? Mga palatandaan ba ito na inimbento niya ito?

Ang mga pangunahing detalye ng Unang Pangitain ay palaging pareho: bilang isang binata, nanalangin si Joseph sa Diyos at nagkaroon ng banal na pangitain. Ang iba’t ibang salaysay ay tugma sa isang taong inaalala ang isang makapangyarihang karanasan at ikinukuwento ito sa iba’t ibang tagapakinig sa iba’t ibang panahon.

Ang pag-unawa sa pangitaing ito, at sa iba’t ibang makasaysayang salaysay tungkol dito, ay mahalagang bahagi ng pag-unawa kung paano naunawaan ni Joseph Smith ang kanyang papel sa pagpapanumbalik. Mahalaga rin ito sa pagtingin sa kasaysayan ng Unang Pangitain—samantalang ang pag-unawa sa espirituwal na kahalagahan nito ay dumarating sa pamamagitan ng pag-aaral at pananampalataya.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

71 Primary Sources

Footnotes

BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIORobert Matthews
Robert Matthews (1788–c. 1841) was born in Cambridge, New York. He was known as Matthias the Prophet. Matthews founded his own religious movement, with himself as the incarnation of God the Father and several others. In 1835, Matthews was accused of murdering his follower, Elijah Pierson. Though acquitted, he was imprisoned briefly for beating his daughter. In November 1835, he visited Joseph Smith in Kirtland under the name of Joshua the Jewish Minister.
BIOWarren Parrish
Warren Parrish (1803-1877) served as the Kirtland Safety Society's treasurer. He organized an opposition faction against Joseph Smith and eventually formed his own break-off church. After its dissolution, he became a Baptist preacher. By 1870, he had been deemed legally "insane." He died in Emporia, Kansas.
BIOErastus Holmes
Erastus Holmes (1800-1863) was born in Salisbury, Connecticut. As a Methodist, Holmes traveled to Kirtland in November of 1835 to learn more about the Church and spent several days with Joseph Smith. Smith related the First Vision to Holmes. Holmes also went to see the mummies and was given a revelation by Joseph Smith. Though he desired to be baptized, there is no indication that Holmes had ever joined the church.
BIOJames Mulholland
James Mulholland (1804-1839) was an early Latter-day Saint. Mulholland was born in Ireland. He served as a scribe for Joseph Smith in 1838 at Far West as well as a scribe for two of Joseph Smith’s journals in 1838 and 1839.
BIODavid Nye White
David Nye White (1805-1888) was born in Massachusetts, and he worked as an editor and a journalist. He purchased the Pittsburg Weekly Gazette and used his newspaper to attempt to form a new anti-slavery political party. He interviewed Joseph Smith in 1843 about the First Vision and foundings of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.
BIOIsrael Daniel Rupp
Israel Daniel Rupp (1803-1878) was born in East Pennsboro, Pennsylvania. He was a teacher, translator, and historian and grew up in a family of farmers. After an illness in 1823, Rupp gave up farming to study medicine and later became a school teacher. Rupp wrote multiple books, including Ha Passa Ekklesia in 1844, a history of religious denominations in America. He solicited a history of the Church from Joseph Smith, who thanked him for publishing it in the book.
BIOPaul R. Cheesman
Dr. Paul Cheesman (1921-1991) was an ancient American archaeologist who worked both as a professor at Brigham Young University and a chaplain during the Korean War. Cheesman was known for research of correlations between the Book of Mormon and pre-Columbian American discoveries.
BIOLaMar Petersen
LaMar Petersen (1910–2005) was born at Eden, Utah. He was the director of the Mozart School of Music for twenty years and on the music faculty at the University of Utah. Petersen's publication of Problems in Mormon Text in 1957 contributed to the excommunication of him and his family in 1969. He published a book about the lifestyle of Joseph Smith in 1975 called Hearts Made Glad: The Changes of Intemperance against Joseph Smith the Mormon Prophet.
BIOLevi Edgar Young
Levi Edgar Young (February 2, 1874 – December 13, 1963) was a historian and the President of the Quorum of the Seventy. He served missions in Germany, Austria, Switzerland, Temple Square and New England. He served on the faculty of the University of Utah and studied at Harvard as well as Columbia University.
BIOJoseph Fielding Smith
Joseph Fielding Smith (1876-1972) was the tenth president of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He became an apostle in the Quorum of the Twelve in 1910 and served in this capacity until he became a member of the First Presidency in 1965. He was the Church Historian and Recorder from 1921 until 1970. He became president of the Church following the death of David O. McKay in 1970.
[1]↩︎
Lima sa mga salaysay ay isinulat o inilathala ni Joseph Smith. Ang isang karagdagang salaysay ay mula sa isang panayam na ginawa ni David Nye White kay Joseph noong Agosto 1843. At ang isa pa ay sa esensya muling paglilimbag ng salaysay ni Joseph na inilathala sa Times & Seasons ni Israel David Rupp, na inilathala noong 1844.
[2]↩︎
Halimbawa, ang isang linya sa tinatawag ngayon na Doktrina at mga Tipan 20, na isinulat bago ang Abril 6, 1830, ay tila tumutukoy sa Unang Pangitain:
Sapagkat matapos na ito ay tunay na maipakita sa unang elder na ito na siya ay tumanggap ng kapatawaran ng kanyang mga kasalanan, siya ay muling nasangkot sa mga walang kabuluhan ng sanlibutan.
Ang rebisyon ni Joseph sa Awit 14 ay posibleng tumutukoy sa Unang Pangitain sa paggamit ng kahalintulad na wika sa salaysay ni Joseph noong 1832.
Ang kanyang rebisyon ng Juan 1:18, na malamang ginawa noong unang bahagi ng 1832, ay naglalaman din ng posibleng pagtukoy dito (idinagdag ang diin upang ipakita ang kanyang rebisyon):
walang taong nakakita sa Diyos kailanman, maliban kung siya ay nagpatotoo tungkol sa Anak.
[3]↩︎
Ang salaysay na ito ang tanging naisulat mismo ni Joseph Smith.
Narinig ng Panginoon ang aking daing sa ilang at habang nasa saloobin ng pagtawag sa Panginoon <sa ika-16 na taon ng aking edad> isang haliging apoy na liwanag na higit sa ningning ng araw sa katanghaliang tapat ay bumaba mula sa itaas at lumapag sa akin at ako ay napuspos ng espiritu ng Diyos at binuksan ng ang langit sa akin at nakita ko ang Panginoon at siya ay nagsalita sa akin na sinasabi Joseph <aking anak> ang iyong mga kasalanan ay pinatawad na sa iyo. humayo ka sa iyong lumakad ka sa aking mga batas at tuparin mo ang aking mga utos masdan ako ang Panginoon ng kaluwalhatian ako ay ipinako sa krus para sa mundo upang lahat ng yaong naniniwala sa aking pangalan ay magkaroon ng buhay na walang hanggan ang mundo ay lugmok sa kasalanan sa panahong ito at walang gumagawa ng mabuti wala ni isa man sila ay lumihis mula sa ebanghelyo at hindi tinutupad ang mga utos lumalapit sila sa akin sa pamamagitan ng kanilang mga labi samantalang ang kanilang mga puso ay malayo sa akin at ang aking galit ay nag-aalab laban sa mga naninirahan sa daigdig upang dalawin sila ayon sa kanil[a]ng kasamaan at upang isakatuparan yaong sinabi ng bibig ng mga propeta at mga apostol masdan at narito ako ay madaling darating gaya ng [ito ay] nasusulat tungkol sa akin sa ulap ng kaluwalhatian ng aking Ama
- Joseph's 1832 history giving earliest firsthand account of the vision.
[4]↩︎
Ang pagdaragdag ng “sa ika-16 na taon ng aking edad” (ibig sabihin, labinlimang taong gulang) ay mula kay Frederick G. Williams, isa sa mga tagasulat ni Joseph. Mas maaga sa salaysay, binanggit ni Joseph na “mula sa edad na labindalawang taon hanggang labinlima ay pinagnilayan ko ang maraming bagay sa aking puso tungkol sa kalagayan ng sanlibutan ng sangkatauhan . . .”
- Joseph's 1832 history giving earliest firsthand account of the vision.
[5]↩︎
Itinala ni Warren Parrish na sinabi ni Joseph:
Ako ay tumawag sa Panginoon sa makapangyarihang panalangin, isang haligi ng apoy ang nagpakita sa itaas ng aking ulo, maya-maya ay bumaba ito at lumapat sa aking ulo, at pinuspos ako ng kagalakang hindi maipahayag, may isang katauhan na nagpakita sa gitna ng haliging ito ng apoy na nakalatag sa buong paligid, at gayunma’y walang anumang natupok, at di nagtagal ay may isa pang katauhan na nagpakita na katulad ng una, sinabi niya sa akin, pinatawad na ang iyong mga kasalanan, nagpatotoo siya sa akin na si Jesucristo ang Anak ng Diyos; <at nakakita ako ng maraming anghel sa pangitaing ito> Mga 14 na taong gulang ako nang tanggapin ko ang unang pakikipagtalastasan na ito.
- Joseph Smith account of First Vision in 1835 meeting with Robert Matthews.
[6]↩︎
Ito ang unang salaysay kung saan binanggit ni Joseph ang isang puwersang sumasalungat bago magpakita ang Diyos:
Tumawag ako sa Panginoon sa unang pagkakataon, sa lugar na nabanggit sa itaas o sa ibang salita ay gumawa ako ng bigong pagtatangkang manalangin, tila namaga ang aking dila sa loob ng aking bibig, kaya hindi ako makapagsalita, nakarinig ako ng ingay sa likuran ko na parang may taong naglalakad papalapit sa akin, <I> muli akong nagsikap na manalangin, ngunit hindi ko magawa, tila lalo pang lumalapit ang tunog ng mga yabag, napatalon ako at napatayo, at tumingin sa paligid, ngunit wala akong nakitang tao o bagay na maaaring lumikha ng tunog ng paglalakad, muli akong lumuhod, nabuksan ang aking bibig at napalaya ang aking dila, at tumawag ako sa Panginoon nang may matinding panalangin, isang haliging apoy ang nagpakita sa ibabaw ng aking ulo . . .
- Joseph Smith account of First Vision in 1835 meeting with Robert Matthews.
[7]↩︎
Itinala sa journal ni Joseph:
Nagsimula ako at ibinigay sa kanya ang maikling salaysay ng aking karanasan noong aking kabataan, sabihin nating mula 6 na taong gulang hanggang sa panahong natanggap ko ang unang pagdalaw ng mga anghel, na nangyari noong ako ay mga 14 na taong gulang.
- Joseph Smith’s journal records Joseph telling First Vision to Erastus Holmes.
[8]↩︎
Itinatala sa kasaysayan ni Joseph Smith:
Nakita ko ang isang haligi ng liwanag na mismong nasa ibabaw ng aking ulo, mas maningning kaysa sa araw; na dahan-dahang bumaba hanggang sa tumama ito sa akin. . . . Nang sumapit sa akin ang liwanag ay nakita ko ang mga katauhan (na ang kanilang ningning at kaluwalhatian ay hindi mailarawan) na nakatayo sa itaas ko sa himpapawid. Ang isa sa kanila ay nagsalita sa akin, tinawag ako sa aking pangalan, at sinabi (habang itinuturo ang isa pa), "Ito ang minamahal kong Anak, dinggin mo siya." Tinanong ko ang mga katauhan na nakatayo sa itaas ko sa liwanag, kung alin sa lahat ng mga sekta ang tama, (sapagkat sa panahong ito ay hindi pa sumagi sa aking isip na lahat pala ay mali) at kung alin ang dapat kong aniban. Sinagot ako na hindi ako dapat umanib sa alinman sa kanila, sapagkat lahat sila ay mali, at sinabi ng Katauhan na kumausap sa akin na ang lahat ng kanilang mga kredo ay kasuklam-suklam sa kanyang paningin, na ang mga nagpapahayag ng mga iyon ay pawang tiwali, na “lumalapit sila sa akin sa pamamagitan ng kanilang mga labi ngunit ang kanilang mga puso ay malayo sa akin, itinuturo nilang mga doktrina ang mga utos ng tao, may anyo ng kabanalan ngunit itinatanggi nila ang kapangyarihan nito.” Muli niya akong pinagbawalan na umanib sa alinman sa kanila at marami pa siyang ibang bagay na sinabi sa akin na hindi ko maisulat sa panahong ito.
- Joseph's 1838 canonical history.
[9]↩︎
Ang ulat na ito ay nasa Joseph Smith—Kasaysayan sa loob ng Pearl of Great Price, isa sa mga mga karaniwang gawa ng Simbahan.
[10]↩︎
Sinasabi ng editoryal sa Times & Seasons, na inilimbag noong Marso 1, 1842:
Pumunta ako sa isang lihim na lugar sa isang kakahuyan at nagsimulang tumawag sa Diyos. Habang taimtim akong nananalangin, ang isip ko ay nailayo sa mga bagay na nakapaligid sa akin, at nabalot ako sa isang makalangit na pangitain at nakita ko ang dalawang maluwalhating personahe na magkamukhang-magkamukha sa anyo at hitsura, na napaliligiran ng isang maningning na liwanag na humigit pa sa sikat ng araw sa katanghaliang tapat. Sinabi nila sa akin na lahat ng mga relihiyosong denominasyon ay naniniwala sa maling mga doktrina, at na wala ni isa man sa kanila ang kinikilala ng Diyos bilang kanyang simbahan at kaharian. At hayagan akong inutusan na “huwag silang sundan,” kasabay nito ay tumanggap ako ng pangako na ang kabuuan ng ebanghelyo ay ipaaalam sa akin balang araw.
- Joseph Smith gives an account of First Vision in 1842 for John Wentworth.
[11]↩︎
Nagsisimula ang salaysay na ito sa pagsasabing:
Sa kahilingan ni G. John Wentworth, Patnugot at May-ari ng “Chicago Democrat,” isinulat ko ang sumusunod na maikling salaysay tungkol sa pag-usbong, pag-unlad, pag-uusig, at pananampalataya ng mga Banal sa mga Huling Araw, na ako, sa ilalim ng Diyos, ay may karangalang maging tagapagtatag. Sinasabi ni G. Wentworth na nais niyang ibigay ang dokumentong ito kay G. [George] Ba[r]stow, na kaibigan niya at sumusulat ng kasaysayan ng New Hampshire.
- Joseph Smith gives an account of First Vision in 1842 for John Wentworth.
[12]↩︎
Iniulat ni David Nye White na sinabi ni Joseph:
Agad akong nakakita ng isang liwanag, at pagkatapos ay isang maluwalhating katauhan sa liwanag, at pagkatapos ay isa pang katauhan, at sinabi ng unang katauhan sa ikalawa, “Narito ang aking minamahal na Anak, siya ang inyong pakinggan.” Pagkatapos ay kinausap ko ang ikalawang taong ito, na sinasabi, “O Panginoon, sa aling simbahan ako sasapi.” Sumagot siya, “huwag kang sasapi sa alinman sa kanila, lahat sila ay tiwali.” Pagkatapos ay naglaho ang pangitain, at nang mahimasmasan ako, nakabulagta ako nang patihaya; at natagalan bago bumalik ang aking lakas.
- DNW interviews JS on the First Vision and JS details seeing two personages.
[13]↩︎
Ang salaysay na ibinigay kay Rupp ay isasama sa kanyang aklat na He Pasa Ekklesia. An Original History of the Religious Denominations at Present Existing in the United States. Containing Authentic Accounts of their Rise, Progress, Statistics and Doctrines.
- IDR prints JS' account of the First Vision, where he sees two personages who are exactly the same.
[14]↩︎
Halimbawa, ang salaysay noong 1838 ay isinulat mismo upang labanan ang “maraming ulat na ipinalaganap ng masasama ang hangarin at tusong mga tao” na “sadyang ginawa ng mga may-akda nito upang salungatin” ang mga pahayag ni Joseph Smith at ang pag-unlad ng Simbahan. Ito ay nilayon para sa paglalathala.
Samantala, ang kasaysayan noong 1832 ay hindi kailanman nailathala, at ang mga salaysay noong 1835 at 1842 ay tahasang para sa mga hindi miyembro (sina Robert Matthews at John Wentworth, ayon sa pagkakasunod).
Gaya ng salaysay noong 1842, malamang na alam ni Joseph na ang kanyang panayam kay David Nye White noong 1843 ay ilalathala sa pahayagan ni White para sa mga hindi Banal sa mga Huling Araw na mambabasa.
[15]↩︎
Ang unang kasaysayan ni Joseph, na malamang ay isinulat noong tag-init ng 1832. Karamihan ay nasa sarili niyang sulat-kamay.
Ang salaysay na ito ay hindi kailanman inilathala.
- Joseph's 1832 history giving earliest firsthand account of the vision.
[16]↩︎
Sa journal ni Joseph Smith, itinala ni Warren Parrish ang pakikipagkita ni Joseph Smith kay Robert Matthews noong Nobyembre 9, 1835, kung saan ikinuwento ni Joseph ang Unang Pangitain.
Ang salaysay na ito ay hindi kailanman inilathala.
- Joseph Smith account of First Vision in 1835 meeting with Robert Matthews.
[17]↩︎
Noong 1838, nagsimulang magsulat si Joseph Smith ng isang kasaysayan kasama si Sidney Rigdon. Ang mga pinakaunang manuskrito nito ay isinulat ni James Mulholland.
Kalaunan ay inilathala ito sa Times & Seasons, noong 1842.
- Joseph's 1838 canonical history.
[18]↩︎
Isinulat ni Joseph ang salaysay na ito para kay John Wentworth upang maisama sa isang aklat ng kasaysayan na isinusulat ni George Barstow. Madalas itong tawaging “Liham ni Wentworth.”
Hindi naisama ni Barstow ang liham ni Joseph sa kanyang aklat, at sa halip ay inilathala ito sa Times & Seasons noong 1842.
- Joseph Smith gives an account of First Vision in 1842 for John Wentworth.
[19]↩︎
Ang pagdagdag ng “sa ika-16 na taon ng aking edad” (na ang ibig sabihin ay labinlimang taong gulang) ay mula kay Frederick G. Williams, isa sa mga tagasulat ni Joseph.
Mas maaga sa salaysay, binanggit ni Joseph na “mula sa edad na labindalawang taon hanggang labinlimang taon ay pinag-isipan ko sa aking puso ang maraming bagay tungkol sa kalagayan ng mundo ng sangkatauhan,” na malamang nagpapahiwatig na nangyari ang pangitain noong siya ay labinlimang taong gulang.
[20]↩︎
Sa salaysay na ito, sinabi ni Joseph:
Noong ako ay mga labing-apat na taong gulang, nagsimula akong mag-isip tungkol sa kahalagahan ng pagiging handa para sa buhay sa hinaharap, at sa pagtatanong tungkol sa plano ng kaligtasan ay nalaman ko na may malaking banggaan ng mga paniniwalang panrelihiyon;
Hindi nito tahasang sinasabi ang kanyang edad noong panahon ng pangitain.
[21]↩︎
May ganitong parirala na isinulat sa pagitan ng mga linya sa journal ni Joseph.
[22]↩︎
Isinulat ng historyador na si John Turner, na hindi Banal sa mga Huling Araw:
Imposibleng maabot ng mga iskolar ang pinakadiwa ng relihiyosong karanasan ng sinuman. Kasabay nito, anuman ang partikular nitong nilalaman o eksaktong petsa, tila kakaunti ang dahilan para pagdudahan ang pinakapuso ng kuwento: na isang kabataang lalaking balisang-balisa sa espirituwal ang naghanap, nakita, at narinig ang Panginoon.
Napansin ni Stephen Prothero, isang may-akdang hindi Latter-day Saint:
Sa kabila ng mga salungatan [sa mga salaysay], nananatili ang mahahalagang bahagi. Sa bawat kaso, nagpapakita si Jesus kay Smith sa isang pangitain. Sa bawat kaso, pinagpapala si Smith ng isang paghahayag. Sa bawat kaso, sinasabi sa kanya ng Diyos na manatiling hiwalay sa lahat ng denominasyong Kristiyano, dahil may mas mabuting nakalaan.
- John Turner comments on Joseph Smith’s First Vision.
- Stephen Prothero discusses First Vision.
[23]↩︎
Si Holmes ay isang Methodist na “itiniwalag dahil pinatuloy niya sa kanyang bahay ang mga elder ng simbahan ng mga Banal sa mga Huling Araw.” Binisita niya si Joseph Smith noong Nobyembre 14, 1835 para magtanong tungkol sa Simbahan. Itinala ni Warren Parrish ang pagbisitang iyon sa journal ni Joseph:
Nagsimula ako at ibinigay sa kanya ang maikling salaysay ng aking karanasan noong aking kabataan, sabihin nang mula 6 na taong gulang hanggang sa panahong natanggap ko ang unang pagdalaw ng mga anghel na noong ako ay mga 14 na taong gulang, at gayundin ang mga pagdalaw na natanggap ko pagkatapos, tungkol sa Ang Aklat ni Mormon, at isang maikling salaysay ng paglitaw at pag-unlad ng simbahan, hanggang sa petsang ito
- Joseph Smith’s journal records Joseph telling First Vision to Erastus Holmes.
[24]↩︎
Ang detalyadong salaysay na ito na ibinigay kay Robert Matthews noong Nobyembre 9, 1835, ay kinabibilangan ng pagkakita sa dalawang “katauhan” at “maraming anghel.”
- Joseph Smith account of First Vision in 1835 meeting with Robert Matthews.
[25]↩︎
Kasama sa journal ni Joseph ang isang salaysay tungkol sa pagdalaw ng isang kakaibang relihiyosong tao na nagpakilalang "Joshua the Jewish Minister,” pero kalaunan ay umaming siya si Robert Matthews. Si Matthews ay nahatulan dahil sa pandaraya at inakusahan ng pambubugbog sa kanyang asawa, paghahagupit sa kanyang nasa hustong gulang na anak na babae, at pagpatay (bagaman napawalang-sala siya). Naipasok din siya noon sa isang asylum para sa mga may sakit sa pag-iisip.
Tinuligsa siya ni Joseph, at kinabukasan, umalis si Matthews sa Kirtland.
- Joseph Smith account of First Vision in 1835 meeting with Robert Matthews.
- Gilbert Seldes gives a description of Robert Matthews and his time in a “hospital for the insane."
[26]↩︎
Kung minsan ay binabanggit ng Biblia ang “anghel ng Panginoon” na tumutukoy sa Diyos (hal., Exodo 3:2, 6; Mga Gawa 7:30).
Maaaring ito ang tinukoy ni Joseph sa isang salaysay na nagsasalita tungkol sa “unang pagdalaw ng mga anghel.”
- Joseph Smith’s journal records Joseph telling First Vision to Erastus Holmes.
- TGM writes that JS saw both angels and God during the First Vision.
[27]↩︎
Sinabi ng historyador na si Stephen Prothero, “Aasahan ng sinumang mahusay na abogado (o historyador) na may makikitang mga salungatan o magkakumpitensyang salaysay na naisulat pagkalipas ng ilang taon at mga dekada matapos ang pangyayari.”
- Stephen Prothero discusses First Vision.
[28]↩︎
Halimbawa, ang aklat ng Mga Gawa sa Bagong Tipan, na isinulat ng iisang may-akda (na ayon sa tradisyon ay iniuugnay kay Lucas), ay nagbibigay ng tatlong magkaibang salaysay ng pagbabalik-loob ni Pablo sa daan patungong Damasco, na may ilang hindi pagkakatugma (Mga Gawa 9:1–8; 22:6–21; 26:12–21).
[29]↩︎
Kabilang dito ang mga salaysay nina Orson Pratt, Orson Hyde, Levi Richards, David Nye White, at Alexander Neibaur.
[30]↩︎
Halimbawa, isinulat ni Joseph Curtis sa kanyang talaarawan noong 1835 na narinig niyang ikinuwento muli ni Joseph ang Unang Pangitain.
Inilarawan ni William W. Phelps, sa isang liham sa kanyang asawa noong 1835, kung paano
“Nangaral si Pangulong Smith noong nakaraang Sabbath, at ibinigay ko sa kanya ang teksto: ‘Ito ang minamahal kong Anak; siya ang inyong pakinggan!’ Nangaral siya ng isa sa mga pinakadakilang sermon na narinig ko kailanman—mga 3½ oras ang haba nito—at nagpaliwanag ng mas maraming hiwaga kaysa kaya kong isulat sa ngayon.”
Noong 1836, sumulat si Parley P. Pratt sa mga miyembro ng Simbahan sa Canada tungkol sa pakikinig kay Joseph na ipinaliwanag ang “maraming detalye ng paraan ng kanyang mga unang pangitain at iba pa.”
[31]↩︎
Sinasabi ng isang ikatlong-kamay na salaysay na hinipo ng Diyos ang kanang mata ni Joseph, at ang isa pa ay tila pinaghahalo ang Unang Pangitain at ang pagdalaw ni Moroni.
- CW says JA says he heard JS say God touched his eyes in the vision.
- JM recounts meeting WS who retells JS First Vision.
[32]↩︎
Nag-iwan si Edward Stevenson ng maraming alaala tungkol sa pagkarinig niya kay Joseph na ikinukuwento ang Unang Pangitain noong kalagitnaan ng dekada 1830.
Naalala ni Rhoda Ann Fullmer na narinig niya ang tungkol sa Unang Pangitain noong siya at ang kanyang asawa ay nagbalik-loob noong huling bahagi ng 1835.
[33]↩︎
Sa sunod-sunod na salaysay ni Oliver Cowdery noong 1834 tungkol sa Unang Pangitain, binanggit niya sa isang bahagi ang matinding siglang panrelihiyon na nagtulak kay Joseph na hanapin ang Diyos, pero sa kasunod na bahagi ay nilaktawan ang Unang Pangitain at isinalaysay ang pagpapakita ni Moroni. Maaaring pinagsama ni Oliver ang dalawang pangyayaring ito, o pinigilan ni Joseph si Oliver na ilarawan sa limbag ang Unang Pangitain at sadya niya itong nilaktawan.
Pinaghalo rin ni William Smith, kapatid ni Joseph, ang mga detalye ng Unang Pangitain at ng pagdalaw ni Moroni. Ganoon din ang ginawa ng ina ni Joseph sa kanyang kasaysayan noong 1845.
[34]↩︎
Ang liham na para kay John Wentworth ay inilathala sa isyu ng Times & Seasons noong Marso 1, 1842.
Ang salaysay na kasama sa kasaysayan ni Joseph Smith, na isinulat noong 1838–1839, ay nailathala makalipas lamang ang dalawang linggo noong Marso 15, 1842.
- Joseph Smith gives an account of First Vision in 1842 for John Wentworth.
- 1842 publication of JS 1838 First Vision account.
[35]↩︎
Ang salaysay na ito, na inilathala sa aklat ni Israel Daniel Rupp tungkol sa mga relihiyon sa Amerika, ay sadyang inilaan para sa malawak na mga mambabasang hindi Banal sa mga Huling Araw.
- IDR prints JS' account of the First Vision, where he sees two personages who are exactly the same.
[36]↩︎
Ang mga apostol na sina Orson Pratt at Orson Hyde ay kapwa naglimbag ng mga akdang naglalaman ng Unang Pangitain, at ang kay Hyde ay nalimbag sa Aleman.
- Orson Pratt recounts JS's First Vision.
- OH recounting of JS First Vision.
[37]↩︎
Ayon sa sarili niyang pag-amin, lumaki si Joseph “sa maralitang kalagayan” at “napagkaitan ng benepisyo ng edukasyon,” kaya siya ay “tinuruan lamang ng pagbasa at pagsulat at ng mga batayang ng aritmetika na siyang bumubuo sa kabuuan ng aking natamong kaalaman.”
- Joseph describes his childhood education and his upbringing.
[38]↩︎
Ang unang kilalang halimbawa ng sulat-kamay ni Joseph ay mula sa ilang linya sa orihinal na manuskrito ng Ang Aklat ni Mormon noong 1829.
Ang sumunod na pinakamaagang halimbawa ng kanyang sulat-kamay ay mula sa isang liham na isinulat ni Joseph Smith kay Hyrum Smith noong 1831.
- Joseph Smith's handwriting in original Book of Mormon manuscript.
- Joseph Smith letter to Hyrum Smith on March 3, 1831.
[39]↩︎
Bago ang huling bahagi ng dekada 1820 at unang bahagi ng dekada 1830, napakakaunti ng mga nakasulat na dokumento mula sa sinumang miyembro ng pamilyang Smith. Ipinaliwanag ng historyador na si Robin Jensen:
Ang pamilyang Smith ay medyo normal na pamilyang magsasaka dahil nag-iingat sila ng praktikal na mga tala, pero hindi sila kinakailangang nagtatala tungkol sa kanilang nakaraan. Mukhang wala gaanong sulatan, bagaman may ilang ebidensya na mayroon nga. Sa madaling salita, ang pamilyang Smith ay hindi pamilyang makasulat sa panitikan. Marunong silang bumasa at sumulat. Pero hindi sila pampanitikan. Hindi sila bahagi ng mundong ito ng mga sulatin kung saan binabasa nila ang sinasabi ng iba’t ibang intelektuwal. Hindi rin sila lumilikha ng sarili nilang mga uri ng impormasyon. Praktikal na pagtatala lang ito. Isa itong kulturang pasalita gaya rin ng pagiging isang kulturang marunong bumasa at sumulat.
- RJ and SM discuss JS writing and record-keeping habits.
[40]↩︎
Noong tag-init ng 1832, sinimulan ni Joseph na isulat ang kanyang kasaysayan sa tulong ng ilang tagasulat. Gayunman, si Joseph mismo ang sumulat ng salaysay ng Unang Pangitain.
- Joseph's 1832 history giving earliest firsthand account of the vision.
[41]↩︎
Ilang sandali bago siya mamatay, ikinuwento ni Emma na noong una niyang makilala si Joseph noong kalagitnaan ng dekada 1820, “hindi siya marunong sumulat o magdikta ng isang malinaw at maayos ang pagkakasulat na liham.”
[42]↩︎
Sinasabi sa salaysay ni Joseph noong 1832 na “wala siyang makitang sinuman na maniniwala sa makalangit na pangitain,” samantalang sinasabi sa kanyang kasaysayan noong 1838 na siya ay tinrato “nang may malaking paghamak” nang ibinabahagi ang pangitain, at na “ang kuwentong iyon ay nagdulot ng matinding pagkiling laban [sa kanya] sa mga nagpapakilalang relihiyoso at naging sanhi ng matinding pag-uusig.”
Sinabi ng ilang historyador na maaaring ito ang dahilan kung bakit hindi ibinahagi ni Joseph nang mas malawakan ang kanyang pangitain noong una.
[43]↩︎
Nakita ng historyador na si Ronald O. Barney si Joseph bilang isang taong “karamihan ay inilihim sa sarili ang mga sagradong karanasan na may kaugnayan sa kanyang banal na awtoridad bilang lider ng relihiyon,” at isinulat o inilathala lamang ang kanyang mga pangitain kapag naramdaman niyang kailangan ito at habang lalo siyang nagiging kumpiyansa sa sarili niyang propetikong papel. Si Robin Jensen, isa pang historyador, ay nakarating sa mga kahalintulad na konklusyon.
Ipinaliwanag din ng mga editor ng Joseph Smith Papers na, kalaunan sa buhay ni Joseph, umasa siya sa mga eskriba at clerk upang “bumuo, kumopya, o isulat ang kanyang dinidikta sa libu-libong pahinang iniuugnay sa kanya, kabilang ang mga sagradong teksto, liham, journal, kasaysayan, mga administratibong talaan, at iba pang mga dokumento.”
[44]↩︎
Parehong inilathala nina Orson Pratt at Orson Hyde ang kanilang mga salaysay tungkol sa Unang Pangitain para gamitin sa mga pagsisikap na manghikayat sa Europa, kaya malamang na itinuturing ang kuwento ng Unang Pangitain bilang mahalagang bahagi ng pagtuturo tungkol sa pagpapanumbalik ng ebanghelyo.
- Orson Pratt recounts JS's First Vision.
- OH recounting of JS First Vision.
[45]↩︎
Ang ilan sa mga ito ay nailathala sa mga pahayagan ng Simbahan at sa Journal of Discourses, kaya medyo malawak ang pagkalat ng mga ito.
[46]↩︎
Napansin ni Glen Leonard na ang pagbuo ng mga materyales para sa Paaralang Linggo ay nangyari sa paglipas ng panahon. May kurikulum na noong 1916, pero bago iyon, hindi pa ito itinakda ng mga karaniwang manwal.
Maaaring gumamit ang mga guro ng karaniwang mga materyal tulad ng mga polyeto, pero naganap sa paglipas ng panahon ang pagbuo ng isang pormal na kurikulum.
- GML illustrates how the standardization of Sunday School was an ongoing process from the 1800s into the early 1900s.
[47]↩︎
Binanggit ni Roberts ang dalawang magkaibang salaysay ng Unang Pangitain at nagkomento:
Ang paglalarawan sa itaas ng pangitaing ito ay pinaghalong dalawang salaysay ng pangyayaring iniwan ni Joseph Smith. Hindi dahil may mga pagkakaibang hindi mapagkasundo sa dalawang pahayag, kundi dahil ang isa ay ibinigay nang mas detalyado kaysa sa isa, at sa bawat isa ay may ilang detalyeng hindi nabanggit sa kabila, kaya pinagsama ang mga salaysay na ito.
Pagkatapos ay nagbigay si Roberts ng detalyadong paglalarawan ng dalawang ulat na ito.
- BHR recounts First Vision, reproduces and cites material from 1838 and 1842 FV accounts.
[48]↩︎
Si Cheesman ang unang iskolar na nagdokumento ng salaysay ng Unang Pangitain noong 1832 sa kanyang 1965 BYU master's thesis.
Tinukoy niya ito noon bilang isang “manuskritong walang petsa” na salaysay sa “isang ledger ng journal sa opisina ng Church Historian” at pinetsahan niya ito bilang 1833, na isang taon lang ang layo sa tinatanggap na petsa ng teksto ngayon.
- PRC MA thesis including first published version of 1832 FV account.
[49]↩︎
Ang isyu ng Hulyo 1969 ng BYU Studies ay inilaan sa paglalathala at pagsusuri ng iba’t ibang salaysay ni Joseph Smith tungkol sa Unang Pangitain.
Binanggit ng editor ng isyung ito na si Truman Madsen na ang isang artikulo sa isyu ay mula kay Dean Jessee at sa mga kawani ng Church Historian's Office, na nagpapakita na may opisyal na suporta ng Simbahan ang proyekto. Tahasan ding binanggit ni Madsen na ibinigay ng “mga awtoridad ng Simbahan” ang kanilang pag-apruba sa gawaing ginagawa ng mga historyador upang mabawi ang Documentary History ni Joseph Smith.
- TGM mentions institutional support behind project to catalogue known First Vision accounts.
- BYU Studies full issue of Spring 1969 devoted to First Vision accounts.
[50]↩︎
Ang historyador na Banal sa mga Huling Araw na si James B. Allen ay naglathala ng isang artikulo tungkol sa mga kilalang salaysay ng Unang Pangitain para sa mga Banal sa mga Huling Araw sa isyu ng Abril 1970 ng opisyal na peryodiko ng Simbahan, ang Improvement Era.
Bago pa man muling matuklasan ang salaysay noong 1832, inilathala na ng Simbahan ang buong salaysay noong 1842 ng Unang Pangitain na isinulat para kay John Wentworth sa anim-na-tomong History of the Church at sa Improvement Era.
[51]↩︎
Naglathala ang historyador na si Milton V. Backman, Jr. ng mga artikulo tungkol sa mga salaysay ng Unang Pangitain sa mga isyu ng Ensign noong 1985 at 1986. Ang isa pang historyador, si Richard L. Anderson, ay naglathala ng isa pang artikulo tungkol sa parehong paksa makalipas ang isang dekada sa isyu noong Abril 1996.
[52]↩︎
Halimbawa, ang CES manual na Kasaysayan ng Simbahan sa Kaganapan ng mga Panahon, na unang inilathala noong 1989 at nirebisa noong 1993, 2000, at 2003, ay pinagsasama ang materyal mula sa mga salaysay ng Unang Pangitain noong 1832 at 1838.
Inirerekomenda rin ng kasamang manwal ng guro ang mga artikulo nina Dean Jessee, Richard L. Anderson, at Milton V. Backman, Jr. na tumatalakay sa mga salaysay ng Unang Pangitain.
- Chpt 3 in CES manual references 1832 and 1838 First Vision accounts.
- CES teacher's manual that recommends scholarship on First Vision.
[53]↩︎
Inilathala ang tsart sa isang artikulo noong Abril 1970 sa Improvement Era.
- JBA provides chart harmonizing First Vision accounts.
[54]↩︎
Ipinaliwanag ng mga editor ng Joseph Smith Papers:
Iminumungkahi ng ebidensyang manuskrito na ang mga pag-aalis na ito ay nangyari noong kalagitnaan ng ika-20 siglo. Ang punit sa ikatlong pahina, na tila nangyari habang ito ay inaalis, ay malamang na inayos noon ding panahong iyon. Ang punit na ito ay inayos gamit ang malinaw na cellophane tape, na naimbento noong 1930. Ang tatlong pahina ng kasaysayan ay tiyak na naalis na bago pa man sumapit ang 1965, nang ilarawan ang mga ito bilang “pinutol,” kahit na naka-archive ang mga ito kasama ng letterbook.
Paul Cheesman also noted in his 1965 thesis that the pages had been removed.
- Joseph Smith Papers Editors explain the document history of the 1832 First Vision account.
- PRC MA thesis including first published version of 1832 FV account.
[55]↩︎
Ang mga tala ni Petersen tungkol sa kanyang pakikipagkita kay Young ay muling inilimbag sa anti-Mormon na manuskrito na Ang Mormonismo—Anino o Katotohanan? nina Jerald at Sandra Tanner.
- L. Petersen recounts L.E. Young's examination of a "strange account" of the First Vision.
[56]↩︎
Itinala ni Petersen ang alaalang ito halos 50 taon pagkaraan.
Ang dalawang makukuhang salaysay mula kay Petersen ay hindi magkatugma sa taon, bagaman hindi naman gaanong malaki ang diperensya. Sa isa, nakalista na Pebrero 3, 1953 ang petsa ng kanyang pakikipagkita kay Young. Sa isa naman, 1952 lamang ang ibinigay bilang taon ng pagkikita.
- L. Petersen recalls his discussion with L.E. Young about a "strange account" of the First Vision.
- L. Petersen recounts L.E. Young's examination of a "strange account" of the First Vision.
[57]↩︎
Ang mga detalyeng ito, ayon sa pag-alaala ni Petersen, ay “hindi lubusang tugma sa opisyal na bersyon.”
Idinagdag niya, "Si Jesus ang sentro ng pangitain, pero hindi nabanggit ang Diyos."
- L. Petersen recalls his discussion with L.E. Young about a "strange account" of the First Vision.
[58]↩︎
Si Joseph Fielding Smith ay tinawag bilang Church Historian and Recorder noong Marso 17, 1921, at sinang-ayunan sa katungkulang iyon sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1921. Inalis siya sa katungkulang iyon noong Pebrero 1970 at pinalitan ni Howard W. Hunter.
- "Church Section" of Deseret News reports on release of Joseph Fielding Smith as Church historian/recorder in February 1970; notes he was called March 17, 1921.
- Joseph Fielding Smith is sustained as Church historian/recorder at the April 1921 General Conference.
[59]↩︎
Iginiit ni Stan Larson:
Isa sa mga nakatataas na miyembro ng Tanggapan ng Mananalaysay ng Simbahan ang malamang na naging responsable sa pasiyang panatilihing magkahiwalay ang mga pahina; malamang na si Joseph Fielding Smith mismo iyon, pero posible ring si Earl E. Olson o si A. William Lund.
Si Robert M. Bowman, Jr., batay ang kanyang akda sa pananaliksik ni Larson, ay nangatuwiran na ito ay “isang medyo matibay na batayan para isipin na si Joseph Fielding Smith ay talagang may alam tungkol sa salaysay sa loob ng maraming taon bago ang tesis ni Cheesman at sinikap na pigilan ang kaalaman tungkol sa pag-iral nito.”
- Stan Larson argues that J.F. Smith hid the 1832 First Vision account.
- Robert M. Bowman Jr., argues that Joseph Fielding Smith knew about the 1832 First Vision account and he wanted "to be made public quietly under the most favorable possible circumstances."