Ang Pagkamartir ni Joseph at Hyrum Smith

Ang pagpatay kina Joseph at Hyrum Smith ay isang masalimuot na pangyayaring pangkasaysayan na may maraming salik na nag-ambag dito. Ang sumusunod na timeline ay naglalaman ng mahalagang impormasyong kailangan mo upang maunawaan kung paano naganap ang mga pangyayaring ito.

Mga pangyayaring humantong sa pagkamartir nina Joseph at Hyrum Smith

1844, Hancock County, Illinois

Enero

Sinimulan nina William[BIO] at Wilson Law,[BIO] Robert[BIO] at Charles Foster[BIO], at Francis[BIO] at Chauncey Higbee[BIO] ang isang kampanya para siraan si Joseph Smith[BIO] dahil sa mga alalahaning may kaugnayan sa poligamya at sa pag-ipon niya ng kapangyarihan.[1]

Abril 18

Si William Law, Wilson Law, Robert Foster, at iba pang kritiko ni Joseph Smith ay itiniwalag mula sa Simbahan dahil sa “di-makakristiyanong asal.”[2]

Abril 28

Inorganisa ang “True Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints” at ang dating miyembro ng Unang Panguluhan na si William Law ang naging pangulo nito.[3]

Hunyo 7

Inilathala sa Nauvoo ang una at tanging edisyon ng Nauvoo Expositor, na bumabatikos kay Joseph Smith at naglalantad ng mga detalye tungkol sa maramihang pag-aasawa.[4]

Hunyo 10

Nagpasya ang Konseho ng Lungsod ng Nauvoo na ang Nauvoo Expositor ay isang "pampublikong panganib" at hindi dapat payagang magpatuloy sa paglilimbag.[5]

Hunyo 10 (ipinagpatuloy)

Si Joseph Smith, na kumikilos bilang alkalde at punong hukom, ay “nag-utos” sa city marshal na sirain ang imprenta na ginamit para ilathala ang Expositor;[6] sumunod ang city marshal at ang iba pa, winasak ang imprenta at ikinalat ang mga tipo.[7]

Hunyo 11

Si Francis Higbee, na sangkot sa paglalathala ng Expositor, ay nagsampa ng reklamo laban kina Joseph Smith at sa Konseho ng Lungsod ng Nauvoo sa kabisera ng Hancock County na Carthage, Illinois.[8]

Hunyo 12

Ang constable ng Hancock County na si David Bettisworth[BIO] ay nagsilbi ng warrant para kay Joseph Smith at sa iba pang mga lider ng Simbahan dahil sa “pag-uudyok ng kaguluhan” kaugnay ng pagsira sa Nauvoo Expositor.[9]

Hunyo 12 (karugtong)

Nakakuha si Joseph ng isang "writ of habeas corpus," na nagpapahintulot sa Hukuman ng Munisipyo ng Nauvoo na idaos ang pagdinig sa Nauvoo kung saan pinalaya nila si Joseph sa araw ding iyon.[10]

Hunyo 13

Pinamunuan ni Joseph Smith bilang Alkalde at Punong Hukom ang isa pang pagdinig ng Nauvoo Municipal Court, kung saan pinawalang-sala ang natitirang 17 indibidwal na nakapangalan sa warrant.[11]

Hunyo 13 (ipinagpapatuloy)

Bilang tugon sa pagbasura ni Joseph Smith sa mga paratang, nagdaos ng mga pulong ang mga mamamayan sa kalapit na Warsaw at Carthage at nagpasa ng mga resolusyon na humihiling na dapat managot si Joseph sa batas; kung hindi, dapat maglunsad ng isang "digmaan ng paglipol."[12]

Hunyo 14

Ang mga resolusyong ito ay inilathala at inihayag ang petsang Hunyo 19, 1844 para lusubin ng mga vigilante ang Nauvoo upang arestuhin si Joseph Smith.[13]

Hunyo 16

Sumulat si Joseph Smith sa Gobernador ng Illinois, si Thomas Ford[BIO], at hiniling sa kanya na tumulong na mapanatili ang kapayapaan sa rehiyon.[14]

Hunyo 16 (ipinagpapatuloy)

Isang namumunong hukom ng Hancock County Circuit Court ang pumunta sa Nauvoo at nagpayo na dapat humarap si Joseph sa ikatlong pagdinig tungkol sa “pag-uudyok ng kaguluhan” sa labas ng Nauvoo.[15]

Hunyo 17

Isang ikatlong paglilitis ang isinagawa, sa pagkakataong ito sa Nauvoo. Pinangunahan ito ng magiging apostol na si Daniel Wells[BIO], na nakatira sa Nauvoo ngunit hindi isang Banal sa mga Huling Araw noong panahong iyon. Ang lahat ng 18 lalaki ay muling pinalaya.[16]

Hunyo 18

Nagdeklara si Joseph Smith ng batas militar sa Nauvoo at pinakilos ang humigit-kumulang 3,000 lalaki, ang Nauvoo Legion, “upang pangalagaan ang lungsod at ang buhay ng mga mamamayan nito."[17]

Hunyo 22

Bilang tugon sa kahilingan na ginawa ni Gobernador Thomas Ford sa isang liham na natanggap ni Joseph noong Hunyo 21, ipinadala sina John Bernhisel[BIO] at John Taylor[BIO] sa Carthage para kay Joseph upang makipagkita sa gobernador at ibahagi ang bersiyon ng mga Banal sa mga Huling Araw tungkol sa usapin.[18]

Hunyo 22 (ipinagpapatuloy)

Sumulat si Ford kay Joseph Smith, na hinihiling na humarap siya sa isa na namang panibagong paglilitis para sa paratang ng panggugulo sa Carthage.[19]

Hunyo 23

Sina Joseph at Hyrum Smith[BIO] ay naghanap ng kaligtasan mula sa mga awtoridad, at tumakas patawid sa Ilog Mississippi papuntang Iowa.[20]

Hunyo 23 (ipinagpapatuloy)

Bumalik sina Joseph at Hyrum sa Nauvoo matapos malaman na may ilang mamamayan ng Nauvoo na nakakaramdam na pinabayaan sila sa panahon ng kaguluhan.[21] Sumulat si Joseph kay Gobernador Ford na handa siyang humarap sa paglilitis sa Carthage.[22]

Hunyo 25

Isang pagdinig tungkol sa sakdal na panggugulo ang isinagawa ni Robert F. Smith;[BIO] itinakda at ibinayad ang piyansa, ngunit ipinagpaliban ang paglilitis hanggang Oktubre 1844.[23]

Hunyo 25 (ipinagpapatuloy)

Inilagay ni Constable Bettingsworth sa kustodiya sina Joseph at Hyrum dahil sa hiwalay na sakdal na “pagtataksil laban sa pamahalaan at sa mga tao ng Estado ng Illinois”[24] kaugnay ng pagdeklara ng batas militar sa Nauvoo noong Hunyo 18.

Hunyo 26

Nakipagkita si Gobernador Ford kay Joseph Smith sa bilangguan, kung saan sinabi ni Joseph na handa siyang humarap sa paglilitis para sa mga sakdal na pagtataksil sa harap ng “sinumang ibang hukom” bukod kay Robert F. Smith; tinanggihan ni Ford ang kahilingang iyon at muli na namang nangakong pananatilihin silang ligtas.[25]

Hunyo 26 (ipinagpapatuloy)

Ang paglilitis tungkol sa mga paratang na pagtataksil ay ipinagpaliban ni Robert F. Smith hanggang Hunyo 29, at ang mga lalaking kinasuhan ay mananatiling nakakulong hanggang noon.[26]

Hunyo 27

Pinahintulutan si Cyrus Wheelock[BIO] na bisitahin ang mga bilanggo at ipinuslit niya ang isang pistola sa kulungan sa bulsa ng kanyang amerikana, at ibinigay ito kay Joseph.[27]

Hunyo 27 (ipinagpapatuloy)

Binuwag ni Gobernador Ford ang humigit-kumulang 1,200 – 1,300 sundalo ng milisya na ipinatawag sa Carthage upang panatilihin ang kapayapaan[28] at iniwan ang mga bilanggo sa pangangalaga ng "Carthage Grays,"[29] na pinamunuan ni Robert F. Smith.[BIO]

Hunyo 27 (ipinagpapatuloy)

Hindi nagtagal matapos ang ika-5:00 n.h., isang mandurumog ang pumasok sa kulungan at nagsimulang magpaputok sa mga bilanggo sa pamamagitan ng pinto; sumunod ang putukan: sina Joseph at Hyrum ay nabaril hanggang mamatay, si John Taylor ay nagtamo ng apat na tama ng bala ngunit nabuhay, at si Willard Richards[BIO] ay bahagya lamang nasugatan ng bala.[30]

Expand Timeline

Paano namatay sina Joseph at Hyrum Smith?

Napatay sina Joseph at Hyrum sa pamamagitan ng putok ng baril[31] nang sapilitang pumasok sa Carthage Jail ang isang mandurumog na binubuo ng humigit-kumulang 150–200 lalaki[32] mula sa mga lokal na komunidad[33] habang hinihintay nila roon ang paglilitis sa kanila.[34]

Bakit sila nasa kulungan?

Inaresto sila noong Hunyo 25, 1844 sa mga paratang na “pagtataksil laban sa pamahalaan at sa mga mamamayan ng Estado ng Illinois”.[35] Nakabatay ang mga paratang sa pagdedeklara ni Joseph Smith ng batas militar sa Nauvoo noong Hunyo 18.[36] Nagkaroon ng mga banta ng karahasan laban sa mga Banal sa mga Huling Araw,[37] at determinado ang mga lider ng Simbahan na tiyakin ang kaligtasan ng mga mamamayan ng Nauvoo.[38]

Nagkasala ba sila ng pagtataksil?

Malamang hindi. Tinukoy ng batas ng Illinois noong panahong iyon ang pagtataksil bilang “paglulunsad ng digmaan laban sa pamahalaan at mga tao ng estadong ito” o “pagbibigay . . . ng tulong, payo, at ginhawa” sa sinumang mga kaaway ng estado.[39] Ang Nauvoo Legion, isang milisyang pinahintulutan ng estado,[BIO] ay pinakilos nang humigit-kumulang apat na araw, kung kailan pinigil nila ang ilang taong hindi mamamayan ng Nauvoo,[40] ngunit walang tala na nagpapahiwatig na may digmaan o karahasang ginawa laban sa estado ng Illinois o sa mga mamamayan nito.

Hindi ba sila ibinilanggo dahil sinira nila ang Nauvoo Expositor?

Hindi, pero may kaugnayan ito. Sina Joseph at Hyrum ay nasa Carthage na para sa muling paglilitis sa mga paratang na “pag-uudyok ng kaguluhan”[41] mula dalawang linggo ang nakalipas nang iutos ni Joseph ang pagsira sa Expositor, isang lokal na pahayagan na kritikal kay Joseph Smith.[42] Ang mga paratang na ito ay bunga ng mga reklamo ng mga nadismayang Banal ng mga Huling Araw[43] na nagpondo at naglathala ng iisang edisyon ng Expositor na “naglantad” sa poligamya ni Joseph Smith,[44] nag-angking hindi makatarungan ang pag-iipon niya ng kapangyarihan,[45] at na siya ay isang “tumiwalag” na nagpapasok ng maling mga doktrina sa Simbahan.[46] Tingnan ang timeline sa itaas para sa higit pang impormasyon tungkol sa paglalathala at pagsira sa Expositor.

Totoo ba na sinubukan nina Joseph at Hyrum na tumakas pagkatapos ng mga pagdinig tungkol sa kaguluhan?

Oo. Nagtipon ang mga mamamayan ng Hancock County at naglathala ng isang resolusyon na nagbabanta ng “isang digmaang paglipol . . . hanggang sa ganap na pagwasak, kung kinakailangan para sa aming proteksyon, sa mga tagasunod ni [Joseph].”[47] Tumakas sina Joseph at Hyrum papuntang Iowa noong Hunyo 23,[48] pero nanatili roon nang wala pang isang araw nang malaman nila na nadama ng ilang mga Banal sa mga Huling Araw na sila ay ipinagkanulo,[49] at may posibilidad pa rin ng karahasan sa Nauvoo.[50]

Totoo ba na hinubad ni Joseph at ng iba pa ang kanilang mga kasuotan sa templo bago pumunta sa Carthage?

Oo. Sa isang pulong noong 1845, sinabi ni John Taylor na inalis nina Joseph, Hyrum, at siya mismo ang kanilang mga kasuotan sa templo bago maglakbay papuntang Carthage, samantalang si Willard Richards ay hindi.[51] Naalala ni W. W. Phelps[BIO] sa parehong pulong na sinabi sa kanya ni Joseph na inalis nila ang kanilang mga kasuotan sa templo “dahil sa mainit na panahon.”[52]

Totoo ba na may baril si Joseph noong pag-atake sa kulungan sa Carthage at nagpaputok siya sa mga tao?

Oo. Ipinasok ni Cyrus Wheelock[BIO] nang palihim ang isang baril sa kulungan sa Carthage sa loob ng kanyang overcoat at ibinigay ito kay Joseph.[53] Nang pumasok sa kulungan ang mga armadong lalaki sa nagkakagulong grupo upang patayin si Joseph at ang kanyang mga kasama,[54] gumanti si Joseph sa pagpapaputok gamit ang isang pistolang may anim na bala.[55] Iniulat na tatlong lalaki sa grupo ang nasugatan.[56] May baril din si Hyrum,[57] ngunit hindi malinaw kung ito ay pinaputok niya.[58]

Larawan ng isang inukit na pilak na pepperbox pistol na may kahoy na hawakan na ginamit ni Joseph Smith nang siya ay inaatake sa Carthage Jail, Illinois, sa puting background. — Pistolang “Pepperbox” na iniulat na ginamit ni Joseph Smith sa panahon ng pag-atake sa kulungan sa Carthage | Museo ng Kasaysayan at Sining ng Simbahan

Sumigaw ba si Joseph Smith ng Masonic distress signal habang nagkakabarilan?

Malamang. Si Joseph ay naging Freemason mula pa noong 1842,[59] at iniulat na sinubukan niyang magbigay ng hudyat ng kanyang pagkabalisa sa kapwa mga Freemason nang nasa panganib ang kanyang buhay.[60]

Kung namatay si Joseph sa isang “barilan” sa kulungan, dapat ba siyang tawaging martir?

Ang salitang "martir" ay maaaring tumukoy sa sinumang namatay para sa isang layunin, pero ang pinagmulan nito ay nasa konteksto ng relihiyon.[61] Ang mga paniniwala at gawain sa relihiyon ay malaking pinagmulan ng tensyon sa pagitan ng mga Banal sa mga Huling Araw at ng iba pa nilang mga kababayan,[62] at sina Joseph at Hyrum ay mga pinunong panrelihiyon. Ilang pahayagan na nag-ulat tungkol sa kanilang pagkamatay ay tinawag silang mga martir.[63]

Hindi ba kailangang kusang tanggapin ng isang tunay na martir ang kanyang kamatayan?

Hindi, hindi ayon sa kasaysayan. Halimbawa, si Esteban sa Biblia ay madalas na tinutukoy bilang unang martir, at hindi siya kusang-loob na namatay.[64]

Foxe’s Book of Martyrs, na unang inilathala noong 1563, ay may kasamang maraming Kristiyanong martir na nagtangkang tumakas, lumaban, at pumatay pa nga sa mga taong nagtangkang pumatay sa kanila.[65] Ang mga itinuring na mga martir ng mga Banal sa mga Huling Araw noong panahon ng pagkamatay ni Joseph ay kasama ang ilan na gaya ni David Patten,[BIO] na lumaban sa mga umatake sa kanila,[66] at ang ilan na hindi lumaban, tulad ng mga babae at bata,[67] o maging yaong mga namatay matagal na matapos ang karahasan sa Missouri laban sa mga Banal sa mga Huling Araw.[68]

Sinabi ni Joseph na siya ay “pumaparoon na tulad ng isang kordero sa patayan.” Maling paglalarawan ba iyon?

Sumuko si Joseph sa mga awtoridad sa Carthage upang humarap sa paglilitis at ilang beses niyang ipinahayag ang pag-aalala na posible ang karahasan o maging ang kamatayan kung pupunta siya roon,[69] sa kabila ng pangako ng proteksyon ni Gobernador Thomas Ford.[70]

Sinubukan ba ng Simbahan na kontrolin ang salaysay tungkol sa pagkamartir at alisin ang bahagi tungkol sa pagpapaputok niya ng baril sa mga mandurumog?

Oo at hindi. Sa paglipas ng mga taon, naglathala ang Simbahan ng maraming salaysay na naglalarawan sa pagkamartir ni Joseph Smith[71] at marami sa mga ito ang hindi nagsama ng katotohanang siya ay may dalang armas[72] o nagpahiwatig na wala siyang armas.[73] Gayunman, marami rin sa mga ito ang nagsama ng detalyeng ito.[74] Ang pepperbox pistol na pinaniniwalaang ginamit ni Joseph ay naka-display sa Church History Museum mula pa noong 2015.[75]

Mayroon ba ang Simbahan ng anumang mga tradisyon ng paghihiganti para sa pagkamartir?

Oo. Noong 1889, iniulat na ang endowment sa templo ay may kasamang “panunumpa ng paghihiganti” na nag-aatas sa mga miyembro ng Simbahan na nakatanggap ng endowment na “huwag kailanman tumigil” sa pagdarasal na “ipaghiganti ng Diyos ang dugo ng mga propeta.”[76]

Bukod pa rito, ang huling linya ng ikalawang taludtod sa orihinal na mga liriko noong 1844 ng himnong “Praise to the Man” ay orihinal na ganito, "Matagal na mamamantsahan ng kanyang dugo, na ibinuhos ng mga mamamatay-tao, ang Illinois, habang pinupuri ng daigdig ang kanyang katanyagan,"[77] ngunit kalaunan ay inalis sa bersyon ng himnaryo noong 1927.[78]

Narinig ko na iniisip ng ilang tao na si Brigham Young o si John Taylor ang pumatay kay Joseph Smith. Ano iyon?

Walang kapani-paniwalang ebidensya sa mga dokumentaryong tala na sumusuporta sa teoryang ito.[79] Gayunman, sa FX mini-series na Under the Banner of Heaven, may ilang eksena na nagpapahiwatig na iniutos ni Brigham Young ang pagkamatay ni Joseph,[80] at ang pelikulang Who Killed Joseph Smith? ay naghaharap ng isang teorya na sinisisi si John Taylor sa mga pagkamatay.[81]

Kaya sino ang pinanagot sa pagkamatay nina Joseph at Hyrum?

Wala. Sa humigit-kumulang 150–200 kasapi ng mga mandurumog, siyam ang nasampahan ng kaso, at apat ang tumakas sa county upang makaiwas sa paglilitis, kaya lima lamang ang dinala sa paglilitis sa The People v Levi Williams.[82] Tatlo sa mga tumakas ang iniulat na nasugatan ni Joseph Smith nang gumanti siya ng putok sa mga mandurumog.[83] Noong Mayo 1845, ang mga nasasakdal na talagang humarap sa paglilitis ay napatunayang walang sala. [84]

The Facts

Napatay sina Joseph Smith at Hyrum Smith nang sumiklab ang matinding tensyon sa pagitan ng mga Banal sa mga Huling Araw, mga dating kasapi ng Simbahan na hindi na sumusuporta rito, at mga mamamayan ng Hancock County, Illinois.
Iniutos ni Joseph ang pagsira sa Nauvoo Expositor, na humantong sa masalimuot na mga kasong legal at mga paglilitis.
Tumakas sina Joseph at Hyrum patawid sa Ilog Mississippi, pero bumalik sila upang sumuko sa mga awtoridad ng county sa Carthage.
Hinubad nina Joseph, Hyrum, at John Taylor ang kanilang mga kasuotan sa templo bago bumiyahe papuntang Carthage.

Sina Joseph at Hyrum ay kapwa may dalang pistola sa Carthage.
Nagpaputok si Joseph sa mandurumog matapos nilang patayin si Hyrum, at nasugatan ang tatlong tao.
Ang mga relihiyosong martir ay sa kasaysayan ay kinabibilangan ng mga taong nagtangkang tumakas o ipagtanggol ang kanilang sarili.

Our Take

Ang pagkamatay ni Joseph Smith bilang martir ay nagbabangon ng masalimuot na mga tanong tungkol sa mismong likas ng pagkamartir at sa madalas na puno ng tensyong ugnayan sa pagitan ng mga relihiyosong pinuno at ng sekular na kapangyarihan. Maituturing pa rin ba si Joseph na martir kung lumaban siya noong pangyayari? Tama bang tingnan siya bilang biktima lamang gayong malaki ang impluwensiya niya at gumawa siya ng mga bagay, gaya ng pagsira sa isang palimbagan, na nagpalala sa tensyon? Paano natin pagtutugmain ang mga usaping ito sa nananatiling paniniwala na ang kanyang pagkamatay ay hindi makatarungan?

Ang pagsusuri sa konteksto kung saan namuhay at namatay si Joseph ay nagbibigay ng ilang sagot. Si Joseph ay kapwa lider sa relihiyon at pulitika sa isang magulong kapaligiran. Ang mga tensiyong humantong sa kanyang kamatayan ay malalim ang ugat sa mga alitang panrelihiyon, panlipunan, at pampulitika. Ang kanyang mga ginawa laban sa Nauvoo Expositor, kahit na kontrobersyal, ay bahagi ng mas malawak na kuwento ng pakikibaka para sa kalayaang panrelihiyon at kaligtasan ng komunidad—at makatwiran man o hindi ang aksyong ito, hindi dapat pagpatay ng isang mandurumog ang naging parusa.

Ang salitang "pagkamartir" ay angkop na paglalarawan sa pagkamatay ni Joseph dahil ibinigay niya ang kanyang buhay sa pagtatanggol ng mga alituntuning lubos niyang pinaniwalaan. Mahalaga ring maunawaan na walang naparusahan para sa pagkamatay nila ni Hyrum, na nagpapakita ng pakiramdam ng kawalan ng katarungan na nadama ng mga miyembro ng Simbahan. Ang mga salik na ito ay nagkaroon ng mahalagang papel sa paraan ng pagkukuwento ng Simbahan sa sarili nitong kasaysayan.

Ang kanyang mga huling sandali ay nagsisilbing patunay ng kanyang katapatan sa kanyang pananampalataya at sa kanyang mga tao. Ang kuwento ni Joseph Smith ay masalimuot, ngunit dito mismo sa pagiging masalimuot nito natatagpuan ng marami ang ugat ng kanilang pananampalataya at katapatan sa Simbahan.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

127 Primary Sources

Footnotes

BIOWilliam Law
William Law (September 8, 1809 – January 19, 1892) was born in County Tyrone, Ireland. Law and his wife, Jane Silverthorn, joined the Church in 1836 in Canada. In 1839, Law led a group of Canadian saints to Nauvoo, Illinois. In 1841, Joseph Smith chose him to be a member of the First Presidency. Sometimes vocally critical of Smith, Law was removed from the First Presidency on January 8, 1844 and excommunicated on April 19 of the same year. He went on to form the short-lived "True Church of Jesus Christ of Latter-day Saints" of which he was president. He also published the Nauvoo Expositor, which detailed a number of criticisms of Joseph Smith.
BIOWilson Law
Wilson Law (26 February 1806 – 15 October 1876) was born in County Tyrone, Ireland. He followed his brother William Law in joining the Church in 1839, eventually moving to Nauvoo. He became disaffected and critical of Joseph Smith and was excommunicated April 18, 1844. He helped publish the Nauvoo Expositor in June of 1844, moved shortly after, never to return to affiliation with the Church.
BIORobert D. Foster
Robert D. Foster (March 14, 1811 – February 1,1878) was born in Braunston, Northamptonshire, England. Foster was a justice of the peace and a physician. He was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints before October 1839. His brother, Charles A. Foster, also joined the Church. Foster was excommunicated alongside other critics of Joseph Smith on April 18, 1844. Foster helped publish the Nauvoo Expositor, a publication criticizing Joseph Smith.
BIOCharles A. Foster
Charles Ambrose Foster (September 1815 – 1904) was born in England, likely in Braunston, Northamptonshire. Foster was a physician and a pharmacist. He moved to Hancock County, Illinois, by February1843. He was excommunicated on April 18, 1844, the same day as his brother Robert F. Foster. He helped publish the Nauvoo Expositor, a publication criticizing Joseph Smith.
BIOFrancis Higbee
Francis Marion Higbee (1820 – after 1850) was born in Tate, Clermont County, Ohio. Higbee was an attorney and a merchant. He was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1832. Higbee was excommunicated on May 18, 1844 for apostasy. He also helped publish the Nauvoo Expositor, a publication criticizing Joseph Smith.
BIOChauncey Higbee
Chauncey Lawson Higbee (September 7, 1821–December 7, 1844) was born in Tate Township, Clermont County, Ohio. Higbee was a lawyer, banker, judge, and senator who joined the Church in 1832 and was excommunicated in 1842. He helped to publish the Nauvoo Expositor, a publication critical of Joseph Smith, in June of 1844.
BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIODavid Bettisworth
David Bettisworth (July 14, 1814 – November 8, 1866) was a constable in Carthage, Illinois, in 1844. He arrested Joseph Smith multiple times from June 12 – 25 and carried word of the martyrdom of Joseph and Hyrum Smith back to the Saints in Nauvoo.
BIOThomas Ford
Thomas Ford (December 5, 1801 – November 3, 1850) was born in Uniontown, Fayette County, Pennsylvania. He was a schoolteacher, author, lawyer, and politician. He served as governor of Illinois from 1842 – 1846 and was heavily involved in the legal and social issues that occured between Latter-day Saints in Nauvoo and other Hancock County residents around the time of Joseph Smith's death.
BIODaniel H. Wells
Daniel Wells (1814–1891) settled in Commerce, Illinois, before it later became Nauvoo. Prior to becoming a member of the Church in 1848, Wells provided the land for the temple and served as an alderman and justice of the peace, as well as a commissary general in the Nauvoo Legion. In 1857, Brigham Young appointed Wells as the second counselor in the First Presidency. He also served as a member of the territorial legislature and mayor of Salt Lake City from 1866 to 1876.
BIOJohn M. Bernhisel
John Milton Bernhisel (June 23, 1799 –September 28, 1881) was born in Sandy Hill, Tyrone Township, Pennsylvania. Bernhisel was a doctor who joined the Church in November of 1840 in New York City. He served as a bishop, member of the Council of Fifty, and a traveling bishop.
BIOJohn Taylor
John Taylor (1808–1887) was born in Westmorland, England. He was the third president of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He moved to Canada in 1832 and joined the Church four years later. Taylor was soon appointed to the apostleship and became a prominent advocate for Latter-day Saint doctrine during his mission to the United Kingdom. Taylor accompanied Joseph Smith to Carthage Jail in 1844, where Joseph and Hyrum Smith were martyred. Taylor received a bullet wound to the thigh. He served in the apostleship and First Presidency until his appointment to the Presidency in 1880. Taylor oversaw the Church administration as the Church faced sustained prosecution from federal authorities for the practice of polygamy. He died while in hiding from federal authorities in Kaysville at the age of 79.
BIOHyrum Smith
Hyrum Smith (1800–1844) was born in Tunbridge, Vermont. He was the older brother of Joseph Smith, who organized the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, and served as the Church's second patriarch. He was one of the Eight Witnesses to the Book of Mormon. In 1837, he became Second Counselor in the First Presidency, and the following year, he was imprisoned alongside Joseph Smith in Liberty Jail. Hyrum Smith became the Church's new patriarch in 1841 after the death of his father, Joseph Smith, Sr., in Nauvoo. Hyrum also served as a member of the City Council, the Nauvoo Legion, and the Council of Fifty. He was martyred along with Joseph Smith in Carthage Jail in 1844.
BIORobert F. Smith
Robert F. Smith was a Justice of the Peace in Carthage, Illinois during the events that culminated in the death of Joseph Smith. He oversaw a hearing over charges related to the destruction of the Nauvoo Expositor, and was the Captain of the Carthage Greys, the militia unit assigned to protect Joseph Smith and other Latter-day Saints imprisoned in Carthage jail.
BIOCyrus Wheelock
Cyrus Wheelock (February 28, 1813 – October 11, 1894) was born in Henderson, Jefferson County, New York. He was a steamboat captain, farmer, lawyer, and minister who was baptized as a member of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints on September 1, 1839. Wheelock visited Joseph Smith at Carthage Jail the day Joseph was killed and smuggled a pistol in to him. He wrote the words to the Latter-day Saint hymn "Ye Elders of Israel".
BIOWillard Richards
Willard Richards (June 24, 1804 – March 11, 1854) was born in Hopkinton, Massachusetts. He was a physician and served as Second Counselor to Brigham Young in the First Presidency of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints from 1847 until his death. Richards was present at the shooting of Joseph and Hyrum Smith. He also served as the first editor-in-chief for the Deseret News.
BIONauvoo Legion
The Nauvoo Legion was a state-authorized militia of the city of Nauvoo, Illinois, United States. As antagonism from surrounding settlements increased, its main function came to be the defense of Nauvoo and surrounding Latter Day Saint settlements.
BIOW. W. Phelps
William W. Phelps (1792–1872) was born in New Jersey. Phelps joined the Latter-day Saints in 1831 and was a Latter-day Saint news editor, author, and Church leader. He edited the Evening and Morning Star and wrote several Latter-day Saint hymns (like "The Spirit of God"). In 1838, he was excommunicated for apostasy but had rejoined the Church by 1839. William traveled with the Saints to Utah, where he served in the Utah Territorial Legislature. He participated in numerous professional organizations and served as a lawyer in the Utah Territorial Courts.
BIODavid W. Patten
David W. Patten (1799–1838) was born in Vermont. He was baptized into the Church in 1832. He served as a member of the original Quorum of the Twelve Apostles from 1835 until his death during a skirmish at Crooked River, Missouri, in October 1838.
[1]↩︎
Nagbunga ang mga pagsisikap na ito sa paglalathala ng Nauvoo Expositor, kung saan isa-isang inilista ang mga paratang laban kay Joseph.
[2]↩︎
Ang pagtitiwalag sa mga taong ito ay nagkaisaang pasya sa isang konseho na kinabibilangan ng maraming miyembro ng Korum ng Labindalawa at ng mataas na konseho. Kapansin-pansin na si Jane Silverthorn Law, asawa ni William Law, ay natiwalag sa araw ding iyon.
- Willard Richards records the excommunication of William and Wilson Law, Jane Law, Robert Foster, and Howard Smith for "unchristianlike conduct."
[3]↩︎
Ang "True Church of Jesus Christ of Latter-day Saints" ay nabuo noong 1844 at inorganisa ang kanilang sarili nang katulad ng Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, aktibong nagrekrut sa Nauvoo, at pinanatili ang paninindigan na si Joseph Smith ay isang "nahulog na propeta".
- William Clayton records the formation of the "new church" led by William Law and other "dupes" who "had been cut off from the Church" that claimed Joseph was a "fallen prophet".
[4]↩︎
Partikular at paulit-ulit na binabanggit sa pambungad na talata ng isyung ito si Joseph Smith:
Taos-puso at taimtim naming ipinahahayag, na ang Diyos sa araw na ito ang saksi sa katotohanan at katapatan ng aming mga layunin at pahayag, na magiging mabuti para sa mga susuri at hihimay sa pag-aangkin ni Joseph Smith ng pagiging matuwid. . .Paano siya, na nakainom ng makamandag na inumin, makapagtuturo ng kabutihan?
Nanawagan kami sa kanya na magsisi, at sa sandaling nagpakita siya ng mga bungang karapat-dapat sa pagsisisi, handa kaming tanggapin siya bilang kasama at balutin siya ng manta ng proteksyon; sapagkat ang nais namin ay ang kaligtasan ng mga kaluluwa, at hindi ang aming sariling pagpapalaki ng katayuan . . .
- Extracts of the Nauvoo Expositor attacking Joseph.
[5]↩︎
Pagkatapos ng ilang oras na debate, ang Nauvoo City Council, na binubuo ng mga aktibong Latter-day Saint, ay nagpasiya na may problema ang Expositor dahil “ang katotohanan ng Diyos ay ginawang kasinungalingan.” Tinanong ni Joseph Smith ang Konseho:
“Hindi ba ito pagtataksil laban sa lahat ng ipinagkaloob na karapatan, mga pribilehiyo, kapayapaan, at kaligayahan ng lungsod?” na sinagot ni John Taylor, “walang lungsod sa mundo ang magtitiis ng ganitong paninirang-puri at hindi ko ito matitiis,” at hayagang nagsalita pabor sa mga aktibong hakbang.
- Willard Richards records the hours-long debate of the Nauvoo City Council concerning the Nauvoo Expositor.
[6]↩︎
Inutusan si City Marshal John P. Greene na sirain ang Expositor sa isang liham mula kay Joseph Smith:
Ikaw ay inuutusan ngayon na sirain ang palimbagan kung saan inilalabas ang Nauvoo Expositor, at ikalat sa mga lansangan ang mga tipo ng nasabing palimbagan at sunugin ang lahat ng mga Expositor at mapanirang handbill na matatagpuan sa nasabing palimbagan, at kung may pagtutol sa pagsasagawa ninyo ng utos na ito mula sa mga may-ari o iba pa, gibain ang bahay at kung may sinuman na magbanta sa inyo o sa Alkalde o sa mga opisyal ng lungsod, arestuhin ang mga nagbabanta sa inyo...
- Joseph orders the destruction of the Nauvoo Expositor.
- Joseph orders acting General Dunham of the Nauvoo Legion to be prepared to assist Marshall Greene in destroying the Nauvoo Expositor.
[7]↩︎
Naalala ni William Clayton ang gabi nang sirain ang Nauvoo Expositor, at sinabi niya na:
Nagbigay si [Joseph] ng mga utos sa Marshall, na tinulungan ng pulisya, at sinunod nito ang utos nang gabing iyon din sa pamamagitan ng pagsira sa imprenta at pagtatapon ng mga type sa mga lansangan.
- Foster gives his account of the destruction of the Nauvoo Expositor in a letter to the editor of the NY Daily Herald.
- William Clayton includes a summary of the events leading the Martyrdom in the Council of Fifty minutes.
[8]↩︎
Bagama’t nawala na sa kasaysayan ang orihinal na reklamo, itinatala ng sumunod na warrant ang 18 lalaki, kasama si Joseph Smith, na inakusahan ng “pag-uudyok ng kaguluhan” dahil sa pagsira sa ari-arian ng mga tagapaglathala ng Nauvoo Expositor “nang labag sa batas at gamit ang puwersa”.
- Thomas Morrison writes out an arrest warrant for Joseph for "unlawfully & with force" destroying the Nauvoo Expositor, considered the property of the publishers.
[9]↩︎
Pinapahintulutan ng warrant ang mga opisyal ng batas na dalhin si Joseph Smith “sa harap ni [Thomas Morrison] o ng iba pang justice of the peace, upang sagutin ang mga paratang, at pagkatapos ay harapin pa ayon sa batas.”
- Thomas Morrison writes out an arrest warrant for Joseph for "unlawfully & with force" destroying the Nauvoo Expositor, considered the property of the publishers.
[10]↩︎
Sa petisyon ni Joseph Smith sa Hukuman ng Munisipyo ng Nauvoo na humihiling ng isang writ of habeas corpus, ipinapahayag niya na ang warrant ay “hindi sapat na malinaw at tahasang inilalahad ang paratang na kanilang isinampa,” na ang reklamo laban sa kanya ay “sinimulan dahil sa masamang hangarin, pribadong galit, at katiwalian,” at na “ang layunin at intensyon ng nasabing F. M. Higbee sa pagsisimula ng kasong ito ay upang mas madaling maisagawa at maisakatuparan ang isang sabwatan laban sa Buhay ng iyong Nagsusumamo [Joseph].”
- Willard Richards records the petition from Joseph Smith for a writ of Habeas Corpus, allowing the Nauvoo City Municipal Court to investigate and dismiss charges in their own court.
[11]↩︎
Itinala sa journal ni Joseph Smith ang isang pulong ng Nauvoo Municipal Court kung saan namuno si Joseph at ilan sa mga lalaking nakalista sa unang warrant of arrest ay “nilitis dahil sa isang riot dahil sa pagsunog sa Nauvoo Expositor. at pinalaya”.
- William Clayton records Joseph presiding in the Nauvoo Municipal Court, where the men accused of "inciting a riot" over the destruction of the Nauvoo Expositor were "tried. . .& set free".
[12]↩︎
Maraming resolusyon ang napagkasunduan sa pulong na ito, kabilang ang diumano’y pangangailangan para sa pagbabantay at pagpaparusa nang walang legal na proseso:
Napagpasiyahan, na ang panahon, sa aming palagay, ay dumating na, kung kailan ang mga tagasunod ni Smith, bilang isang pangkat, ay dapat itaboy mula sa mga nakapaligid na pamayanan papasok sa Nauvoo. Na ang Propeta at ang kanyang mga kriminal na tagasunod ay dapat pagkatapos hilingin sa kanila, at kung hindi isuko, dapat magsagawa ng isang digmaan ng pagpuksa hanggang sa ganap na pagwasak, kung kinakailangan para sa aming proteksyon, sa kanyang mga tagasunod.
- Thomas Sharp reports on resolutions adopted by a council of citizens at Carthage suggesting violence against the Latter-day Saints.
- Warsaw Signal records a resolution adopted by a mass meeting of citizens that Joseph should be surrendered to authorities or "a war of extermination should be waged".
[13]↩︎
Ang paglalathala ng mga resolusyon sa Warsaw Signal ay nagtatala ng planadong petsa ng pagtitipon sa iba’t ibang tagpuan bilang paghahanda sa pagkilos laban kay Joseph Smith:
Ipinaalam sa amin ng mga ginoong direktang nanggaling sa Carthage na inutusan ang mga mamamayan na magtipon sa kani-kanilang mga lugar ng tagpuan sa darating na Miyerkules [Hunyo 19].
- Warsaw Signal reports that the date of June 19, 1844 was set for citizens to assemble and enact the planned vigilante justice.
[14]↩︎
Umapela si Joseph Smith kay Gobernador Ford, na siyang may pinakamataas na kapangyarihang militar at legal sa Illinois:
Ipinaaalam sa akin mula sa mapagkakatiwalaang mga sanggunian at gayundin mula sa mga pangyayari sa isang pampublikong pagpupulong sa Carthage at iba pa, gaya ng inilathala sa karagdagang isyu ng “Warsaw Signal,” na isang masiglang pagtatangka ang ginagawa ng ilan sa mga mamamayan ng county na ito at ng mga nakapaligid na county upang itaboy at lipulin ang “mga Banal” sa pamamagitan ng puwersa ng armas. . . at hinihingi ko sa inyo ang agarang payo at proteksyon—
Hindi ko alam kundi ito lamang ang tanging paraan para mapigilan ang <an> pagbubuhos ng dugo.
- Joseph asks Gov. Ford for "immediate council and protection" from those that threatened to "exterminate 'the Saints'".
[15]↩︎
Itinala sa journal ni Joseph Smith ang pagbisita ni Jesse Thomas:
Dumating si Hukom [Jesse] Thomas at ipinayo na humarap kami sa isang justice of the peace— at magkaroon ng isang examntion [pagsusuri]. at kung mapawalang-sala o ma-bound over. mapapahupa nito ang lahat ng kaguluhan o maaalis ang lahat ng legal na dahilan para sa isang mandurumog— at mapipilitan siyang <na utusan sil[a] na> panatilihin ang kapayapaan.
- Joseph's journal records a visit from Judge Jesse Thomas who advised that holding a third trial before a "jusstice of the peace" would prevent mob violence.
[16]↩︎
Sinuri at muling tinanong sa paglilitis ang maraming saksi, at “Isinumite ng mga abogado ang kaso nang walang pakiusap; at pinalaya ng hukuman ang mga bilanggo.”
- Nauvoo Neighbor prints full legal summary of the third trial proceedings concerning J.S. et. al. charged with "inciting a riot" before Daniel Wells, justice of the peace.
[17]↩︎
Si Joseph, na ang layunin ay protektahan ang mga mamamayan ng Nauvoo, ay halos isinailalim sa mahigpit na pagbabantay ang lungsod nang ipatupad niya ang batas militar:
sa bisa ng awtoridad na ipinagkaloob sa [akin] bilang alkalde, at upang mapanatili ang lungsod at ang buhay ng mga mamamayan, idinedeklara ko sa pamamagitan nito na ang nasabing lungsod, sa loob ng mga hangganan ng pagkakabuo nito, ay nasa ilalim ng batas militar: Kaya ang mga opisyal ng Nauvoo Legion, ang pulisya, gayundin ang lahat ng iba pa, ay mahigpit na titiyakin na walang mga tao o ari-arian ang papasok o lalabas ng lungsod nang walang kaukulang utos.
- Joseph issues a proclamation declaring martial law in Nauvoo in response to threats made in local news publications.
[18]↩︎
Sa kanyang liham, ipinapahayag ni Gobernador Ford ang pag-aalala sa ilan sa mga bagay na narinig niya tungkol kay Joseph at sa Konseho ng Lungsod ng Nauvoo:
mga reklamo, na may mabigat na uri, ay iniharap sa akin, tungkol sa ilang mga ginawa ng inyong Kagalang-galang na lupon. Bilang punong Mahistrado, tungkulin kong tiyakin na maisasagawa ang walang kinikilingang katarungan. . .
Pagkatapos ay hiniling niya sa mga kinatawan na ilahad sa kanya ang mga isyu:
Dahil sa mga dahilang ito kailangan kong hilingin na magpadala kayo sa akin, sa lugar na ito, ng isa o higit pang taong may sapat na kaalaman at maingat, na may kakayahang ilahad sa akin ang inyong bersyon ng usapin.
- Gov. Thomas Ford writes to Joseph Smith, requesting "one or more well informed and discreet persons" to "lay before [him]. . .the matter".
[19]↩︎
Sa kanyang liham, ipinahayag ni Gov. Ford na “ang pagsira sa palimbagan ay isang napakalaking paglabag at pang-aabuso sa mga batas at sa mga kalayaan ng mga tao,” at nagbabala na “ang buong bansa ay naghahanda na ngayon para sa labanan; at napakaraming tao ang handang akuin ang usapin sa sarili nilang mga kamay.” Hiniling niya na maglakbay si Joseph papuntang Carthage upang sumailalim sa mga awtoridad, at nangakong “titiyakin ang kaligtasan ng lahat ng taong madadala sa [Carthage] sa ganitong paraan . . . para sa paglilitis o bilang mga saksi para sa mga akusado”.
- Governor Ford writes to the Nauvoo City Council condemning the destruction of the Nauvoo Expositor and outlining the steps he intends to take.
[20]↩︎
Sina Joseph at Hyrum ay “umalis bandang alas-2 ng umaga [noong Hunyo 23] para tumawid sa Ilog Mississippi” at napunta sa bahay ng isang lalaking nagngangalang William Jordan. Plano nilang magpadala
"Si O. P. [Orrin Porter] Rockwell ay pabalik sa Nauvoo na may mga tagubilin na bumalik sa susunod na gabi dala ang mga kabayo para kina Joseph at Hyrum, ilihim silang maitawid sa ilog sa gabi, at maging handa na umalis papunta sa Great Basin sa Rocky Mountains."
- Joseph and Hyrum Smith and Willard Richards cross the Mississippi into Iowa at 2 a.m., fleeing Nauvoo and lodging with William Jordan.
[21]↩︎
Ayon sa naitala sa manuskritong kasaysayan ng Simbahan noong 1856, nagpadala si Emma ng liham kay Porter Rockwell upang hilingin kay Joseph na bumalik sa Nauvoo. Binanggit din dito na si Reynolds Cahoon at ang iba pa:
inakusahan si Joseph ng karuwagan dahil gusto niyang iwan ang mga tao, at idinagdag na masisira ang kanilang mga ari-arian at maiiwan silang walang bahay o tahanan; na kapag <gaya ng pabula nang> dumating ang mga lobo, tumakbo ang pastol palayo sa kawan, at iniwan ang mga tupa para lamunin. Dito sumagot si Joseph, “kung walang halaga ang buhay ko sa aking mga kaibigan, wala rin itong halaga sa akin mismo”.
- Emma Smith sends word to Joseph that he should "give himself up" and that some Nauvoo citizens felt betrayed he was fleeing Nauvoo.
[22]↩︎
Sa isang liham kay Thomas Ford, sinabi ni Joseph Smith ang sumusunod:
Muli kong ipinapahayag na ang tanging pagtutol na mayroon ako o ginawa ko kailanman sa paglilitis ng aking bayan sa anumang panahon ay yaong sinabi ko sa aking huling liham— dahil sa mga mamamatay-tao. . . Iniaalok ko ngayon na pumunta sa inyo sa Carthage bukas, nang kasing-aga na magiging maginhawa para sa inyong posse na samahan ako <kami> papasok sa himpilan, kung ako <kami> ay mabibigyan ng makatarungang paglilitis.
- Joseph writes to Thomas Ford expressing his willingness to stand trial in Carthage, so long as Ford will assure physical safety and impartiality in the trial.
[23]↩︎
Ikinuwento ni H. T. Reid, isang hindi Banal sa mga Huling Araw na nagsilbing legal na tagapayo para sa pamunuan ng Simbahan sa panahong ito, na dahil sa tensiyong umiiral sa Carthage at Nauvoo:
upang maiwasan, kung posible, ang anumang pagtaas ng tensyon, ang mga inakusahan ay kusang pumasok sa isang kasunduan na tig-lilimandaang dolyar bawat isa. . . para sa kanilang pagharap sa susunod na sesyon ng hukuman ng sirkito para sa nasabing county.
- H. T. Reid recounts the postponement of the trial concerning "inciting a riot" and collection of recognizances by Robert F. Smith, justice of the peace.
[24]↩︎
Si Augustine Spencer ang nagsampa ng reklamo na humantong sa mga kasong pagtataksil at sa sumunod na pag-aresto. Nagkaroon si Spencer ng pisikal na alitan sa kanyang kapatid na si Orson Spencer noong Abril 1844, pagkatapos nito ay ipinadala ni Joseph Smith si Porter Rockwell upang subukang arestuhin siya nang walang warrant.
- Warrant authorizing the arrest of Joseph for the "Crime of Treason against the Government and people of the State of Illinois".
[25]↩︎
Ipinahayag ni Joseph Smith kay Ford na:
"handa siyang tugunan ang lahat ng legal na paghahabol kung maipapakita na lumampas ang Konseho ng Lungsod sa kanilang mga legal na hangganan" at na "mag-aalok siyang humarap sa “anumang ibang Justice of the Peace.”"
Ang isinagot ng Gobernador dito ay na dapat silang manatiling nakakulong sa Carthage,
na kailangang ipatupad ang mga batas, ngunit ang mga bilanggo ay dapat at kailangang protektahan. at muli niyang ibinigay ang kanyang salita, at ang pananampalataya at dangal ng Estado na sila ay poprotektahan.
- A summary of the conversation between Joseph and Thomas Ford while Joseph was imprisoned in Carthage Jail.
[26]↩︎
Ikinuwento ni H. T. Reid, isang abogado mula sa Iowa na inupahan ng Simbahan, ang sumusunod sa isyu noong Hulyo 1, 1844 ng publikasyong Latter-day Saint na Times and Seasons:
Kinagabihan ay gumawa ang Justice [Robert F. Smith] ng isang mittimus, nang walang imbestigasyon, at ipinakulong ang dalawang Gen. Smith hanggang sa mapalaya sa wastong proseso ng batas, at . . . ang pagdinig ay ipinagpaliban hanggang Sabado ika-29.
- H. T. Reid states that Joseph & Hyrum Smith were required to remain in jail "until discharged by due course of law," and that their trial was postponed by two days.
[27]↩︎
Binanggit sa History of Joseph Smith noong 1856 ang isang "pass" na ibinigay ni Gobernador Ford kay Cyrus Wheelock para mabisita niya si Joseph at ang iba pang nakakulong sa Carthage: "Pahintulutang makapasok si G. C. H. Wheelock upang bisitahin si Heneral Joseph Smith at mga kasama sa Carthage Jail nang hindi hinaharang."
Kalaunan ay inalala ni John Taylor ang sumusunod tungkol sa pagbisita ni Wheelock:
Pumasok si Elder Cyrus Wheelock para makita kami at nang paalis na siya ay naglabas siya ng isang maliit na pistola, isang six-shooter, mula sa kanyang bulsa, at sinabi rin niya kasabay nito, “May gusto ba sa inyo nito.” Agad na sumagot si Br. Joseph: “Oo, ibigay mo sa akin.” Pagkatapos nito ay kinuha niya ang pistola at inilagay ito sa bulsa ng kanyang pantalon. Ang pistola ay isang six-shooting revolver na may patent ni Allen; pag-aari ko iyon. . . Nasa akin pa ito ngayon.
[28]↩︎
Sa History of Illinois ni Gov. Thomas Ford, naalaala niya na ang “puwersang nagtipon sa Carthage ay umabot sa humigit-kumulang labindalawa o labintatlong daang lalaki.” Pagkatapos ng mga pag-uusap nila ng kanyang mga opisyal, at binanggit ang “panganib ng sagupaan,” ikinuwento niya ang kanyang naging pasya tungkol sa milisya:
Iniutos ni I. . . na buwagin ang mga hukbo, kapwa sa Carthage at Warsaw, maliban sa tatlong kompanya, na ang dalawa ay pinanatili bilang bantay sa bilangguan, at ang isa pa ay pinanatili upang samahan ako sa Nauvoo.
Nang malaman ang pasyang ito, sumulat si Joseph Smith ng liham kay Emma Smith noong umaga ng Hunyo 27 at sinabi ang sumusunod sa pahabol:
P. S. 20 minuto bago mag-10—Kakalaman ko lang na malapit nang pauwiin ng Gobernador ang kanyang mga hukbo, maliban sa isang bantay para protektahan kami at ang kapayapaan,—at siya mismo ay pupunta sa Nauvoo at magbibigay ng talumpati sa mga tao. Tama ito, sa palagay ko.
- Gov. Thomas Ford recalls the "excitement" in Carthage in Nauvoo; relates his decision to disband the militia for "danger of collision" if he were to march with them to Nauvoo.
- Joseph writes to Emma Smith relating his status, and that that Gov. Ford is disbanding his troops and traveling to Nauvoo.
[29]↩︎
Ang Carthage Greys, isang yunit ng milisya sa Carthage na pinamunuan ni Justice of the Peace Robert F. Smith, ay iniulat na ang “pinakamararahas na kaaway” ni Joseph at ng kanyang mga kapwa bilanggo, at inilagay bilang mga bantay sa Carthage Jail.
- William Clayton includes a summary of the events leading the Martyrdom in the Council of Fifty minutes.
[30]↩︎
Maraming salaysay tungkol sa mga pangyayaring ito ang mula sa panahong iyon at sa mga sumunod na panahon; sina John Taylor at Willard Richards, bilang mga nakasaksi mismo, ang nagbibigay ng karamihan sa detalyeng ginagamit sa mga opisyal na publikasyon.
[31]↩︎
Si Hyrum ay binaril sa mukha at iniulat na namatay nang napakabilis; si Joseph ay binaril at sinubukang tumakas sa bintana, ngunit binaril siya nang maraming beses habang sinusubukan niyang makatakas.
- John Taylor recounts the martyrdom of Joseph and Hyrum Smith on June 27, 1844.
[32]↩︎
Inilalarawan ng mga salaysay nina John Taylor, Willard Richards, Thomas Lyne, at W. M. Daniels ang isang mandurumog na ganito ang laki, na may mga pintadong mukha upang hindi sila makilala, na sumalakay sa Carthage Jail noong gabi ng Hunyo 27.
[33]↩︎
Si William M. Daniels, isang kasapi ng militia ng Illinois na hindi Banal sa mga Huling Araw, ay tila nakasaksi sa pagtutulungan ng mga kasapi ng militia at mga residente ng Carthage sa isang planong patayin si Joseph Smith:
Pinarada ang grupo nang paisa-isang hanay; tinawag ang listahan ng mga pangalan at sina Capt. Jacob Davis, (ang mamamatay-tao, na pinangalagaan laban sa hustisya ng huling Senado ng Illinois,) at Capt. Grover, ay pumili ng tig-sasampung lalaki mula sa kani-kanilang mga kumpanya, na magmamartsa patungong Carthage, bilang pagsunod sa kahilingan ng Carthage Greys, upang makiisa sa kanila sa pagpatay.
- W. M. Daniels recalls that the many of the men involved in the mob were from Carthage and/or members of the local militia.
[34]↩︎
Kinakailangang manatiling nakakulong ang mga inakusahang lalaki ayon sa batas ng estado ng Illinois hanggang sa oras ng kanilang paglilitis, na nakatakda sa Hunyo 29, 1844.
- Laws of Illinois state that treason consists of “levying war against the government and people of this state".
- H. T. Reid states that Joseph & Hyrum Smith were required to remain in jail "until discharged by due course of law," and that their trial was postponed by two days.
[35]↩︎
Ang warrant, na inilabas ni Robert F. Smith, Justice of the Peace ng Hancock County, ay nagbigay-daan sa mga awtoridad sa buong estado na dalhin si Joseph Smith sa Carthage para sa paglilitis, basta’t hindi nila siya sasaktan.
- Warrant authorizing the arrest of Joseph for the "Crime of Treason against the Government and people of the State of Illinois".
[36]↩︎
Si Augustine Spencer, na pinagmulta ng konseho ng lungsod ng Nauvoo dahil sa umano’y pananakit sa kanyang kapatid na si Orson Spencer, ang nagsampa ng reklamo na humantong sa warrant na nagpapahintulot sa pag-aresto kay Joseph Smith para sa krimen ng pagtataksil.
Nadama ni Joseph Smith na may katwiran siya sa pagpapatupad ng batas militar at ibinigay niya ang kanyang dahilan:
May mabuti akong dahilan para matakot na may isang mandurumog na nag-oorganisa upang salakayin ang lungsod na ito at samsaman at wasakin ang [Nauvoo], gayundin ang patayin ang mga mamamayan, at sa bisa ng awtoridad na ipinagkaloob sa [akin?] bilang alkalde, at upang mapangalagaan ang lungsod at ang buhay ng mga mamamayan, ipinahahayag ko rito na ang nasabing lungsod, sa loob ng mga hangganan ng pagkakakorporasyon nito, ay nasa ilalim ng batas militar. . .
[37]↩︎
Ginamit ni Thomas C. Sharp, ang editor ng Warsaw Signal, ang kanyang pahayagan para manawagan ng armadong pag-aaklas pagkatapos wasakin ang Nauvoo Expositor:
Ang digmaan at paglipol ay hindi maiiwasan! Mga mamamayan, TUMINDIG, LAHAT KAYO!!! Matitiis ba ninyong basta na lamang manood, at magdusa sa mga IMPIYERNONG DEMONYONG ito! na NAGNANAKAW sa mga tao ng kanilang ari-arian at mga KARAPATAN, nang hindi sila pinaghihigantihan. Wala na kaming oras para magkomento, bawat tao ay gagawa ng sarili niyang pasya. GAWIN ITO GAMIT ANG PULBURA AT BALA!!!
- TS calls for violent vengeance on "Infernal Devils" of Nauvoo.
[38]↩︎
Sinabi ni Joseph Smith ang sumusunod sa isang talumpating ibinigay sa mismong araw na ipinatupad ang batas militar:
Tinatawag kong saksi ang Diyos at ang mga anghel na hinugot ko ang aking espada nang may matatag at hindi mababagong pasya na ang mga taong ito ay magkakaroon ng kanilang mga legal na karapatan, at mapoprotektahan laban sa karahasan ng mga mandurumog, o ang aking dugo ay mabubuhos sa lupa na parang tubig, at ang aking katawan ay ihahatid sa tahimik na libingan. Habang ako’y nabubuhay, hindi ako kailanman basta na lamang magpapasakop sa paghahari ng isinumpang pamamahala ng mga mandurumog; tatanggapin ko pa ang kamatayan kaysa magpasakop sa pang-aaping ito, at magiging matamis,— oo matamis ang mahimlay sa libingan kaysa magpasakop pa nang mas matagal sa pang-aaping ito, pagkakagulo, pang-iinis, kalituhan, at sunod-sunod na pangamba.
- Joseph states his intentions to protect the rights and safety of Nauvoo citizens even at the cost of his own life.
[39]↩︎
Ang Seksyon 20 ng publikasyong The Revised Laws of Illinois noong 1833 ay nagsasaad:
Ang pagtataksil ay bubuuin ng paglulunsad ng digmaan laban sa pamahalaan at mga tao ng estadong ito, sa loob nito, o ng pakikiisa sa mga kaaway ng estadong ito, at pagbibigay sa kanila ng tulong, payo, at ginhawa sa estadong ito, o sa ibang lugar.
Kapansin-pansin na ang mga nahatulan ng pagtataksil sa estado ng Illinois ay “magdurusa sa mga sakit at parusa ng kamatayan”.
- Laws of Illinois state that treason consists of “levying war against the government and people of this state".
[40]↩︎
Iniulat ng Warsaw Signal na dalawang mamamayan ng Warsaw ang pinigil sa Nauvoo at
Pagkatapos ay sinabi sa kanila na hindi sila makaaalis sa lungsod nang walang pass! Inulit din ito ni Joe Smith, kasama ang dagdag na pahayag na ang lahat ng naroon ay dapat piliting manatili at lumaban para sa kanya.
Iniulat din na isang steamboat ang hindi pinayagang makadaan, at ang iba pang dumaraan sa Nauvoo ay pinigil nang hindi pinayagang makakuha ng pass para makaalis.
- Warsaw Signal claims Nauvoo leaders detained people in Nauvoo during martial law.
[41]↩︎
Si Joseph Smith at ilang iba pang mamamayan ng Nauvoo na kinasuhan ng “pag-uudyok ng kaguluhan” dahil sa pagsira sa Nauvoo Expositor ay pumayag na humarap sa Carthage upang litisin matapos ang ilang pagbasura ng mga kaso sa mga hukuman ng Nauvoo. Inaresto sila, itinakda ang piyansa sa $500 bawat tao at agad itong binayaran, at ang opisyal na paglilitis ay itinakda sa Oktubre 1844.
- Robert F. Smith records the bail recognizance for Joseph et. al. in the riot case; sets date for trial to next session (October 1844).
[42]↩︎
Ang Nauvoo Expositor ay nakapaglimbag lamang ng isang isyu bago ito sirain. Kritikal ang pahayagan kay Joseph Smith, at sa mga talakayan ng Konseho ng Lungsod ng Nauvoo, napagpasyahan na ito ay “isang mas malaking istorbo kaysa sa isang patay na bangkay,” “bumabaho sa ilong ng bawat tapat na tao,” at na gusto ng mga tagapaglathala na “mag-udyok ng mga mandurumog laban sa amin at samsamin kami gaya ng ginawa nila sa Missouri.” Ang Konseho, na si Joseph Smith ang namumuno bilang Mayor, ay bumuo at nagpatupad ng utos na sirain ito tatlong araw matapos itong mailathala.
[43]↩︎
Ang reklamong inihain ni Francis Higbee ay nagsaad na si Joseph Smith at labingpitong iba pa ay kasabwat sa pagsira ng ari-arian at “pag-uudyok ng kaguluhan”.
Si Joseph Smith ay nasangkot sa mga legal na alitan sa ilang mga tagapaglathala ng Expositor sa mga buwang humahantong sa paglalathala nito.
[44]↩︎
Ang Nauvoo Expositor ay nagsasaad na:
Isang kilalang katotohanan na maraming babae . . . ang naglalayag sa mga katubigang sumasaklaw sa mas malaking bahagi ng mundo, sa akala nila, upang luwalhatiin ang Diyos. . . Ngunit ano ang itinuturo sa kanila pagdating nila sa lugar na ito? Ang mga inosente, hindi mapanakit, at walang kamalay-malay na nilalang na ito ay lubhang tapat sa Propeta, at sa layunin ni Jesucristo, kaya hindi nila naiisip ang malalim na binalak at nakamamatay na pakana na sumisira sa kaligayahan at ginagawang kanais-nais maging ang kamatayan mismo; kundi nakikipagkita sila sa kanya, umaasang tatanggap sa pamamagitan niya ng isang pagpapala, at malalaman ang kalooban ng Panginoon tungkol sa kanila, at kung ano ang naghihintay sa tapat na tagasunod ni Joseph, ang Apostol at Propeta ng Diyos, samantalang sa halip, sinasabi sa kanila, matapos silang pasumpain sa isa sa mga pinakasolemne na paraan na huwag kailanman ibunyag ang ihahayag sa kanila, na may kalakip na parusang kamatayan, na inihayag umano sa kanya ng Makapangyarihang Diyos na siya ay dapat maging kanyang [ni Joseph] espirituwal na asawa.
- Nauvoo Expositor claims that Joseph was practicing plural marriage using manipulation and secrecy.
[45]↩︎
Sinabi ng mga manunulat ng Nauvoo Expositor na:
Hindi kami naniniwala na kailanman ay nagbangon ang Diyos ng isang propeta upang gawing Kristiyano ang mundo sa pamamagitan ng mga pakana at intriga sa pulitika. . . hindi namin sinasang-ayunan at tinututulan namin ang bawat pagtatangkang pag-isahin ang simbahan at estado; at naniniwala pa kami na ang pagsisikap na ginagawa ngayon ni Joseph Smith para sa kapangyarihan at impluwensiyang pampulitika ay hindi kapuri-puri sa paningin ng Diyos.
- Nauvoo Expositor claims that Joseph used his position as Prophet to gain political and civic power.
[46]↩︎
Ang Nauvoo Expositor ay nagsabi na:
yamang [si Joseph Smith at ang iba pang mga lider] ay nagpasok ng mga huwad at mapanirang doktrina sa Simbahan. . . kaya napipilitan kaming tuligsain sila bilang mga tumalikod sa dalisay at banal na mga doktrina ni Jesucristo.
- Nauvoo Expositor claims that Joseph and other Church leaders introduced false doctrines into the Church and were apostates.
[47]↩︎
Nagtipon ang mga residente ng Hancock County noong gabi ng Hunyo 13, 1844, kung saan nagpatibay sila ng ilang resolusyon upang tugunan ang mga inaakala nilang kawalang-katarungan at ang posibleng pangangailangan na paalisin o “lipulin” ang mga Banal sa mga Huling Araw.
- Thomas Sharp reports on resolutions adopted by a council of citizens at Carthage suggesting violence against the Latter-day Saints.
[48]↩︎
Si Joseph at Hyrum Smith, kasama si Willard Richards, ay tumawid sa hangganan ng estado bandang 2:00 n.u. noong Hunyo 23. Ang plano ay tumakas pakanluran patungo sa Rocky Mountains.
- Joseph and Hyrum Smith and Willard Richards cross the Mississippi into Iowa at 2 a.m., fleeing Nauvoo and lodging with William Jordan.
[49]↩︎
Tumawid na sina Joseph at Hyrum papuntang Iowa, na may planong tumakas patungo sa Rocky Mountains. Ipinadala ni Emma Smith si Porter Rockwell upang “makiusap” kay Joseph na “isuko ang kanyang sarili”. Ilang iba pang mamamayan ang nakadama na duwag ang ginawa ni Joseph, na nang “dumating ang mga lobo, tumakbo ang pastol palayo sa kawan, at iniwan ang mga tupa para lamunin”.
- Emma Smith sends word to Joseph that he should "give himself up" and that some Nauvoo citizens felt betrayed he was fleeing Nauvoo.
[50]↩︎
Isang journal ni William Clayton ang inilathala noong 1886 sa Juvenile Instructor, na kinabibilangan ng sumusunod na salaysay tungkol sa maikling pananatili ni Joseph sa Iowa at sa mga alalahanin ng ilan sa mga malalapit na pinagkakatiwalaan ni Joseph:
Noong araw na iyon, ilan sa mga kapatid, kasama si Sister Emma Smith, ay nagpadala ng mga mensahero upang hilingin sa Pangulo at sa mga kasama niya na pumunta at sumuko, dahil natatakot sila na masisira ang lungsod at mamamaslang ang mga tao kung hindi nila ito gagawin.
- William Clayton records Emma Smith and others sending messengers to convince Joseph to "give themselves up," citing a concern that "the city would be destroyed and the people massacred."
[51]↩︎
Naalala ni John Taylor noong 1845 na “si Joseph at Hyrum at siya mismo ay walang suot na kanilang mga balabal sa kulungan sa Carthage, samantalang suot iyon ni Doctor Richards.”
- John Taylor and W. W. Phelps discuss the removal of temple garments by Joseph and Hyrum Smith and John Taylor prior to Carthage.
[52]↩︎
Naalala ni W. W. Phelps na “sinabi sa kanya ni Joseph isang araw noong panahong iyon, na hinubad niya ang kanyang kasuotan sa templo dahil sa mainit na panahon.”
- John Taylor and W. W. Phelps discuss the removal of temple garments by Joseph and Hyrum Smith and John Taylor prior to Carthage.
[53]↩︎
Iniwan ni Cyrus Wheelock kay Joseph ang isang anim-na-baril na pistola. Ang partikular na modelong ito ay minsang tinatawag na "pepperbox pistol."
Iniulat na “kinalabit” ni Joseph ang pistola nang anim na beses, at matagumpay itong pumutok nang tatlong beses.
[54]↩︎
Ipinaliwanag ng Nauvoo Neighbor, na muling inilimbag ng ilang iba pang pahayagan:
Bandang alas-sais ng hapon, nagulat ang mga bantay sa isang armadong mandurumog na may humigit-kumulang 150 hanggang 250 katao, na may pintura sa katawan na pula at itim at dilaw, na pumalibot sa bilangguan, sapilitang pumasok, at pinaulanan ng mga bala ang silid kung saan nakakulong ang mga kapus-palad na lalaking ito.
Isa pang salaysay ang nagdetalye na “ang mga hukbo ay pumuwesto sa kabilang dulo ng daungan at nagpaputok laban sa pinto, na madali nilang nabutas.”
- Jedediah Morgan Grant reports that Joseph fired on the mob after seeing Hyrum Smith die.
- Public Ledger reprints portions of the Nauvoo Neighbor Extra's report of the Martyrdom of Joseph and Hyrum Smith.
[55]↩︎
Naalaala kalaunan ni John Taylor na si Joseph
biglang tumayo, na may matatag at mabilis na hakbang, at may determinadong anyo ng mukha, lumapit sa pinto, at hinugot mula sa kanyang bulsa ang anim-na-putok na baril na iniwan ni Brother Wheelock, bahagyang binuksan ang pinto, at kinalabit ang baril nang anim na sunod-sunod na beses; ngunit tatlo lamang sa mga bala ang pumutok.
- JT recalls JS "snapped" his pistol six times, three discharged.
[56]↩︎
Isang salaysay mula sa kapanahong si George T. M. Davis ang nagbibigay ng mga sumusunod na detalye:
Si Joseph Smith, ang propeta, ay nagpaputok ng kanyang anim-na-barel na umiikot na pistola nang tatlong beses, at isa sa mga bala ay tumama sa pulsuhan ng isang lalaking may pangalang Wills, na kabilang sa mga umatake, gaya ng karaniwang kinikilala.
Pagkalipas ng ilang taon, sa kanyang kasaysayan ng estado ng Illinois, sinabi ni Gobernador Thomas Ford na tatlong lalaki ang nasugatan sa putukan. Inangkin ni John Taylor na dalawa sa mga lalaki ang namatay dahil sa kanilang mga sugat.
[57]↩︎
Naalaala kalaunan ni Cyrus Wheelock na ang sumusunod ay nangyari matapos niyang maipasok nang palihim ang isang pistola kay Joseph:
Pagkatapos ay ibinigay ni Joseph kay Hyrum, na kanyang kapatid, ang ~~single barrel pistol na ibinigay sa kanya ni John S. Fullmer, na nakalusot sa bantay dala ito at nakatago sa itaas na bahagi ng kanyang bota, at sinabi, "maaaring magamit mo ito".~~
[58]↩︎
Nagmamadaling nagsulat si Willard Richards ng isang salaysay di-nagtagal matapos ang pagsalakay sa Piitan ng Carthage, at ito lamang ang salaysay na nagsasabing nakapagpaputok si Hyrum ng isang bala:
Tumalon si Josep papunta sa kanyang amerikana para sa kanyang 6 na baril, si Hyrm para sa kanyang iisang-baril— si Taylor para sa pamalo ni Markam— tungkod— at ang Dr para sa tungkod ni Taylors—— lahat ay biglang sumugod laban sa pinto— ang mga bala ay sumisipol paakyat sa hagdanan— at sa isang iglap, may isang dumaan sa pinto—— sina Joseph Tylr at Richads ay biglang tumalon pakaliwa. Si Hyrum ay bumalik sa harap ng pinto— at kinalabit ang kanyang pistola.
- Willard Richards recounts the events of the attack on Carthage jail in his journal.
[59]↩︎
Si Joseph Smith ay pinasok kasama si Sidney Rigdon bilang mga "Entered Apprentice Masons" noong Marso 15, 1842, sa bagong tayong Nauvoo Masonic Lodge.
- Nauvoo Lodge minutes records the initiation of Joseph and Sidney Rigdon as Entered Apprentice Masons.
[60]↩︎
Ang buong Masonic na panawagan para sa saklolo na sinasabing ginagamit ni Joseph ay: "O Panginoon, aking Diyos, wala bang tulong para sa anak ng biyuda?" Isinulat ni George A. Smith na sina Joseph at Hyrum ay
binaril hanggang mamatay, samantalang, nang nakataas ang kanilang mga kamay ay nagbigay sila ng mga palatandaan ng matinding paghihirap na sana’y nag-utos ng pakikialam at kabutihang-loob maging ng mga Mabagsik o mga Pagano. Pareho silang mga mason na nasa mabuting katayuan. Kayong mga kapatid ng ‘the mystic tie’, ano ang palagay ninyo! Nasaan ang ating mabuting Master na sina Joseph at Hyrum? Mayroon bang bansang pagano, di-Kristiyano, o mabagsik sa buong mundo na hindi maaantig sa dakilang pangyayaring ito, gaya ng pagyuko ng mga puno sa gubat sa malakas na hangin? Ang huling bulalas ni Joseph ay ‘O Panginoon kong Diyos!’
- GAS says JS and HS were "deprived of any weapons to defend themselves" in Carthage Jail.
- Orson F. Whitney claims that Joseph gave the Masonic signal of disress as he leapt from a window at Carthage.
[61]↩︎
Ang diksyunaryo ni Webster noong 1828 ay nagsasaad:
M'ARTYR, pangngalan [Griyego: isang saksi.] Isang taong, sa pamamagitan ng kanyang kamatayan, ay nagpapatotoo sa katotohanan ng ebanghelyo. Si Esteban ang unang Kristiyanong martir na naging martir ay nangangahulugan lamang na sumaksi sa katotohanan ni Cristo. 1. Isang taong nagdurusa ng kamatayan bilang pagtatanggol sa anumang layunin. Sinasabi natin, ang isang tao ay namamatay bilang martir para sa kanyang mga prinsipyong pampulitika o para sa adhikain ng kalayaan. M'ARTYR, pandiwang palipat To putulin ang buhay ng isang tao dahil nananatili siya sa pinaniniwalaan niyang katotohanan; ialay ang isang tao dahil sa kanyang pananampalataya o pahayag ng paniniwala. 1. Patayin; lipulin. M'ARTYRDOM, pangngalan Ang kamatayan ng isang martir; ang pagdurusa ng kamatayan dahil sa pananatili ng isang tao sa pananampalataya ng ebanghelyo. Nilalayon niyang putungan ang kanilang kawalang-sala ng kaluwalhatian ng pagkamartir.
- Webster's 1828 dictionary's definition of "Martyr."
[62]↩︎
Halimbawa, noong Abril 1844 at dalawang buwan bago ang mga pangyayari sa Carthage, nagsama ang Warsaw Signal ng isang editoryal mula sa isang hindi nagpakilalang may-akda na bumabatikos sa “doktrina ng espirituwal na asawa” at tinawag ito na “makaimpyerno”.
- Warsaw Signal labels the "Spiritual Wife doctrine" a "secret working", "iniquity", and "hellish".
[63]↩︎
Ang mga pahayagan noong panahong iyon ay may iba’t ibang reaksyon sa balita tungkol sa pagkamartir.
Tinawag ng Nauvoo Neighbor na mga martir sina Joseph at Hyrum, habang muling inilimbag ng ibang mga pahayagan ang ulat nito o tinukoy ang pagpatay bilang isang "asasinasyon" o "masaker."
Iniulat ng Public Ledger ng Philadelphia:
Wala pang nagawang mas sukdulang pagtataksil kaysa sa pagpatay sa magkapatid na Smith.
At napansin ng New York Daily Herald:
Si Joe at ang kanyang kapatid ay ituturing na mga martir sa kanilang pananampalataya.
[64]↩︎
Ginamit ng diksyunaryo ni Noah Webster noong 1828 si Esteban bilang halimbawa ng kahulugan ng “martir.” Ang pagbato sa kanya ay nakatala sa Mga Gawa 7:54–60. Si Esteban ay pinatay dahil sa kanyang mga paniniwala sa relihiyon, na itinuring na erehe.
- Webster's 1828 dictionary's definition of "Martyr."
[65]↩︎
Halimbawa, ikinukuwento ng Foxe's Book of Martyrs ang isang martir na tumakas bago nagmakaawang patayin nang mahuli at isa pang martir na nalunod ang isa sa mga umatake sa kanya kasama niya. Inililista rin nito ang isang grupo ng mga martir na nagsandata at lumaban sa kagubatan sa mahabang panahon bago sila binalatan o sinunog nang buhay nang mahuli.
[66]↩︎
Pinangunahan ni David Patten ang milisyang Mormon upang sagipin ang mga Banal ng mga Huling Araw na nabihag sa Labanan sa Crooked River, at namatay siya dahil sa kanyang mga sugat di-nagtagal pagkatapos nito.
- Parley Pratt calls David Patten a "martyr" for dying of his wounds received during the Battle of Crooked River.
[67]↩︎
Maraming petisyon sa pamahalaan ng US at iba’t ibang pag-alaala tungkol sa karahasan sa Missouri ang tumawag sa mga biktimang Banal ng mga Huling Araw na “mga martir.”
[68]↩︎
Namatay si John Young noong Oktubre 12, 1839, matagal na pagkatapos magtapos ang karahasan sa Missouri at makalipat ang mga santo sa Illinois, at tinawag pa rin siyang martir.
- Willard Richards says that John Young is a "martyr" because he died because of his afflictions in Missouri.
[69]↩︎
Kalaunan ay naalala ni Stephen Markham na sinabi ni Joseph Smith ang sumusunod isang araw bago siya sumuko sa pag-aresto:
kung siya [Joseph] at si Hyrum ay madakip pang muli, sila ay mamamasaker o hindi siya propeta ng Diyos. . .
Gayundin, ayon kay John Taylor, sinabi ni John Bernhisel sa kanya na sinabi ni Joseph Smith sa kanya habang papunta siya sa Carthage,
“Ako ay pupunta na parang isang kordero sa patayan; ngunit ako ay kalmado gaya ng umaga ng tag-init. Ang aking budhi ay malinis sa harap ng Diyos at tao.”
- John Taylor reports that John M. Bernhisel was told by Joseph that he went "as a lamb to the slaughter."
- Stephen Markham recounts a conversation where Joseph Smith expresses if he were ever "taken" by authorities he would be massacred "or he was not a prophet of God".
[70]↩︎
Sinabi ni Gobernador Thomas Ford:
Si Joseph at Hyrum Smith ay pinaslang sa kulungan, at hindi pa alam kung sino ang may kagagawan, ngunit malalaman din ito. Nangako ako para sa kanilang kaligtasan, at dahil sa katiyakan ng pangakong iyon, sumuko sila bilang mga bilanggo.
- Thomas Ford state that Joseph and Hyrum were under his sworn protection and surrendered as prisoners.
[71]↩︎
Halimbawa, ang unang opisyal na tala ng Simbahan sa Doktrina at mga Tipan ay hindi binanggit ang baril ni Joseph, at simpleng ipinahayag lamang ang pagkamartir.
Idinagdag ang talaang ito sa edisyon ng Doktrina at mga Tipan noong 1844.
- John Taylor recounts the martyrdom of Joseph and Hyrum Smith on June 27, 1844.
[72]↩︎
Ang mas lumang mga sanggunian na hindi binabanggit na may armas si Joseph ay karaniwang mas maiikling buod o mga artikulo sa balita. Marami ring kasalukuyan at kamakailang inilathalang magkakaugnay na mga akda na para sa pandaigdigang mga mambabasa ang hindi rin binabanggit ang detalyeng ito.
[73]↩︎
Itinala ni George A. Smith, na Historyador ng Simbahan noong 1856:
Ang dalawang walang-salang lalaking ito ay ikinulong dahil sa isang diumano’y krimen, pinagkaitan ng anumang sandata upang maipagtanggol ang kanilang sarili: tiniyak sa kanila ang pangakong proteksyon ng Estado ng Illinois, sa pamamagitan ni Gobernador [Thomas] Ford, at pagkatapos ay pinagbabaril sila hanggang sa mamatay. . .
Mas maaga sa kaparehong dokumento, muling inilimbag din ng salaysay na sina Joseph at Hyrum ay may armas kalaunan sa bilangguan.
- GAS records JS speaking of going like a lamb to the slaughter, under the protection of TF.
[74]↩︎
Marami sa mga mas lumang salaysay na inilathala ng Simbahan o ng mga lider ng Simbahan ay tumutukoy sa anim-na-kaniwang pistola na mayroon at ginamit ni Joseph Smith sa Carthage.
[75]↩︎
Hindi malinaw kung kailan napasakamay ng simbahan ang pistolang ito, pero nasa mga archive na ito ng simbahan mula pa bago ang 1990.
- Leonard says the Church has had both pistols Joseph and Hyrum had in Carthage "for many years," and both will be displayed soon at the Museum of Church History and Art.
- Deseret News article says the pepperbox Joseph used in Carthage was rediscovered in 1996 and has been on display since 2015.
[76]↩︎
Ayon sa muling paglimbag ng Salt Lake Tribune ng pahayag ni Walter M. Wolfe nang tumestigo siya sa mga pagdinig ng Kongreso tungkol kay Reed Smoot, ganito ang pagkakasabi ng panunumpa o Batas ng Paghihiganti:
“Kayong lahat, at ang bawat isa sa inyo, ay nakikipagtipan at sumasang-ayon na kayo ay mananalangin, at hindi titigil sa pananalangin, sa Makapangyarihang Diyos na ipaghiganti ang dugo ng mga propeta sa bansang ito; at ituturo ninyo ang gayon din sa inyong mga anak hanggang sa ikatlo at ikaapat na salinlahi. Iyuko ninyong lahat ang inyong ulo at sabihing oo.”
- The Salt Lake Tribune reprints Walter Wolfe's account of the oath or Law of Vengeance from Reed Smoot hearings.
- 1889 Deseret Weekly reports on hearing in federal court about the existence of an Oath of Vengeance.
[77]↩︎
Orihinal na mga liriko gaya ng inilathala sa Agosto 1844 na edisyon ng Times and Seasons ni W.W. Phelps:
“Papuri sa kanyang alaala, namatay siyang isang martir; Parangalan at pagpalain ang kanyang dakila at walang hanggang pangalan; Matagal na didungisan ng kanyang dugo, na ibinuhos ng mga mamamatay-tao, ang Illinois, habang pinupuri ng daigdig ang kanyang katanyagan.”
- Lyrics to "Joseph Smith" ["Praise to the Man"] originally published in 1844.
[78]↩︎
Binago ng Simbahan ang mga liriko ng ikalawang taludtod noong 1927 upang maging:
“Papuri sa kanyang alaala, namatay siya bilang isang martir; Igalang at pagpalain ang kanyang dakila at walang kupas na pangalan! Matagal na magmamakaawa sa langit ang kanyang dugo, na ibinuhos ng mga mamamatay-tao, habang pinupuri ng daigdig ang kanyang katanyagan.”
- Current lyrics to "Praise to the Man" from Hymnal.
[79]↩︎
Isang ulat na ginagamit upang itaguyod pa ang mga teoryang ito ay isang liham mula sa tanging nabuhay na kapatid ni Joseph Smith na si William, sa New York Daily Tribune noong 1857, na nagsasaad:
May mabuti akong dahilan para maniwala na ang kapatid kong si Samuel H. Smith ay namatay dahil sa lason sa Nauvoo, na ibinigay sa utos nina Brigham Young at Willard Richards, ilang linggo lamang pagkatapos ng labag sa batas na pagpatay sa iba ko pang mga kapatid, sina Joseph at Hiram Smith, habang nakakulong sa bilangguan ng Carthage.
Ilang iba pang tao na ipinapalagay na humahadlang kay Brigham Young sa pagtupad ng kanyang mga ambisyon at masasamang balak ay mahiwagang nawala rin mula sa Nauvoo halos sa parehong panahon, at hindi na kailanman nabalitaan pa mula noon.
Si William Smith ay na-excommunicate mula sa Simbahan mahigit isang dekada bago ang pahayag na ito dahil sa "pagpapakita na siya ay tumalikod na sa katotohanan."
- William Smith claims that his brother Samuel was likely poisoned by Brigham, and that Brigham may have removed potential successors.
- Willard Richards notifies the Church in Times and Seasons of the excommunication of William Smith on Oct 12, 1845 for having "turned away from the truth".
[80]↩︎
Ang Under the Banner of Heaven ay nagsangkot kay Brigham Young sa pagkamatay ni Joseph Smith sa pamamagitan ng pahiwatig na minanipula niya ang isang liham na ipinadala ni Emma Smith kay Joseph, na nagmumungkahing dapat siyang sumuko sa mga awtoridad sa Carthage.
Isinulat ng mamamahayag na si Jana Riess kung gaano kahina sa kasaysayan ang posibilidad ng palagay na ito:
Medyo banayad ito, pero tila nandoon: na kahit paano ay pinlano ni Brigham Young ang pagkamatay ni Joseph Smith . . . Wala man lang si Brigham Young sa Nauvoo, kung saan nakatira noon ang mga Mormon. Nasa isang misyon siya sa mga silangang estado. . . Kaya wala talaga siya sa pinangyarihan.
- Jana Riess discusses inaccuracies in "Under the Banner of Heaven" in its portrayal of Brigham Young's involvement in Joseph Smith's death.
[81]↩︎
Ipinagpapalagay ng pelikulang Sino ang Pumatay kay Joseph Smith? na si John Taylor ang pumatay kay Joseph Smith batay sa interpretasyon ng gumawa nito sa huling ebidensyang ballistic at forensic.
Inilalahad nito ang ilang teorya kung paano maaaring napatay sina Joseph at Hyrum sa Carthage Jail at pagkatapos ay ibinibigay ang sariling teorya ng gumawa para pag-isipan. Hindi isinasaalang-alang ang motibo sa pelikula. Naglathala ang mga akademikong sina Joseph at David Lyon ng isang artikulo noong 2008 na nagdedetalye ng kasalukuyang pagkaunawa sa ballistic at forensic na ebidensya tungkol sa pagpatay kina Joseph at Hyrum.
- Justin Griffin's documentary theorizes that John Taylor is the one who shot Joseph.
- Joseph & David Lyon summarize all that is currently known about the ballistic and forensic evidence concerning the killing of Joseph and Hyrum Smith.
[82]↩︎
Apat sa siyam na inakdal—sina John Wills, William Voras, at dalawang lalaking may apelyidong Gallaher at Allen—ay tumakas palabas ng county upang maiwasan ang paglilitis. Iniulat na nasugatan sina Wills, Voras, at Gallaher sa pag-atake ng mga mandurumog.
Ang limang lalaking dinala sa paglilitis ay sina Levi Williams, Mark Aldrich, Jacob C. Davis, Thomas C. Sharp, at William N. Grover.
- Summary of 5 Defendants in the Carthage Conspiracy Trial.
- Indictment for 9 men for the Murder of Joseph Smith (The People of Illinois vs. Levi Williams et al.)
[83]↩︎
Iniulat ni Douglas O. Linder, propesor ng Batas sa University of Missouri–Kansas City School of Law, na:
Apat na lalaki ang tumakas mula sa county at hindi kailanman naaresto: sina John Wills, William Voras, at dalawang lalaking hindi alam ang mga unang pangalan, sina Gallaher at Allen. Isang saksi sa mga pagpatay, si Jeremiah Willey, ang nagsabi na sina Wills, Gallaher, at Voras ay kabilang sa mga lalaking sumalakay sa silid ng mga Smith at na si Gallaher ang bumaril kay Joseph Smith sa likod habang tumatakbo siya papunta sa bintana. Sina Wills, Gallaher, at Voras ay pawang nasugatan nang mabaril sila ni Joseph Smith sa pamamagitan ng pinto ng selda.
- Summary of 5 Defendants in the Carthage Conspiracy Trial.
[84]↩︎
Hatol ng Hurado, Mayo 30, 1845:
Kami, ang hurado, ay nagsusumpong na ang mga nasasakdal ay Walang Sala ayon sa paratang sa sakdal.
Iniulat ni Douglas O. Linder, propesor ng Batas sa University of Missouri–Kansas City School of Law, na:
Kaunti sa mga Mormon sa Nauvoo ang nagulat sa desisyon ng hurado. Isinulat ni Brigham Young sa kanyang journal na ang hatol ay gaya lamang ng “inaasahan” niya. Isang ulat tungkol sa paglilitis sa Nauvoo Neighbor ang nagsabi na ang mga hatol na may sala ay hindi kailanman dapat asahan sa “mga kaso ng martir.”
- "The Carthage Conspiracy Trial: An Account" website by Professor Douglas O. Linder.
- Verdict of the Jury finds defendants in "People vs Levi Williams et al." NOT GUILTY.