Ang Aklat ni Mormon at ang Spaulding Manuscript

Ano ang Manuskritong Spaulding?

Ang Spaulding Manuscript (kilala rin bilang "Manuscript Found") ay isang draft ng kathang-isip na kuwento na isinulat ni Solomon Spaulding[BIO] noong mga 1812.[1] Isinasalaysay sa kuwento ang isang grupo ng mga sundalong Romano na nalihis sa kanilang ruta at napadpad sa Hilagang Amerika habang naglalakbay mula Roma papuntang Britain.[2]

Ano ang kinalaman nito sa Ang Aklat ni Mormon?

Noong 1834, inilathala ng kritiko ng Mormon na si E. D. Howe[BIO] ang Mormonism Unvailed na naglaman ng mga pahayag mula sa mga kapitbahay at kamag-anak ni Solomon Spaulding na nagsabing sa palagay nila ay may mga pagkakatulad ang manuskrito ni Spaulding at ang Ang Aklat ni Mormon.[3] Inangkin din ni Howe na nasa pag-iingat ni Sidney Rigdon[BIO] ang manuskrito ni Spaulding, nagsulat siya ng isang draft ng Ang Aklat ni Mormon, at ibinigay ang draft kay Joseph Smith.[BIO][4]

Inulit ng mga kritiko ng Simbahan ang teorya mula pa noong 1834 na kinopya ni Joseph Smith o Sidney Rigdon ang Ang Aklat ni Mormon mula sa aklat ni Solomon Spaulding.[5]

Itim at puting scan ng isang luma at gamit na sulat-kamay na dokumento mula noong 1800s, — Pahina 1 ng “Manuscript Found,” na karaniwang kilala bilang “Spaulding Manuscript.”

Timeline ng "Manuscript Found"

mga 1809–1812

Isinulat ni Solomon Spaulding ang "Manuscript Story."[6]

mga 1814–1816

Ang "Manuscript Story" ay iniulat na dinala sa palimbagan ng Patterson & Lambdin sa Pittsburgh, Pennsylvania.[7]

1816

Namatay si Solomon Spaulding sa Amity, Pennsylvania.[8]

Hulyo 1816

Inilathala ng pahayagang The Commonwealth[9] ang mga pangalan ng mga taong may sulat sa post office sa Pittsburgh, Pennsylvania, kabilang sina Solomon Spaulding at Sidney Rigdon.

mga 1819–1822

Inanyayahan si Sidney Rigdon na maging pastor sa Pittsburgh, Pennsylvania.[10]

1828-1829

Isinalin ni Joseph Smith ang Ang Aklat ni Mormon.[11]

Marso 26, 1830

Inilathala ang Ang Aklat ni Mormon.[12]

Pebrero 15, 1831

Sinasabi ng Cleveland Advertiser na “pinaniniwalaan” na si Sidney Rigdon ang may-akda ng Ang Aklat ni Mormon.[13]

mga bandang 1833

Nakuha ni Doctor Philastus Hurlbut[BIO] ang manuskrito ni Spaulding.[14]

Enero 1834

Isang anunsyo sa Painesville Telegraph ang nagsasaad na natuklasan ng isang komite na ang Ang Aklat ni Mormon ay isinulat ni Solomon Spaulding.[15]

1834

Inilathala ni E. D. Howe ang Mormonism Unvailed na nagsasabing kinopya ang Ang Aklat ni Mormon mula sa Manuscript Story ni Spaulding.[16]

mga 1839–1840

Ibinenta ni E. D. Howe, may-ari ng Painesville Telegraph, ang pahayagan at ang manuskrito ni Spaulding.[17]

1838

Sa aklat na Nalantad ang Mormonismo, sinasabi ni Samuel Williams[BIO] na ginamit ni Sidney Rigdon ang Spaulding Manuscript para isulat ang Ang Aklat ni Mormon.[18]

1839

Sa isang liham sa Quincy Whig, itinatanggi ni Sidney Rigdon na may alam siya tungkol sa manuskrito ni Spaulding.[19]

1840

Si Benjamin Winchester,[BIO] isang Latter-day Saint mula sa Conneaut, Ohio, ay nagsulat ng isang pagtutol sa teorya ng manuskrito ni Spaulding.[20]

30 taon

1870

Sa aklat na Life in Utah, inuulit ng kritiko ng Mormonismo na si J. H. Beadle[BIO] ang teorya na kinopya ni Sidney Rigdon ang Ang Aklat ni Mormon.[21]

1883

Sa isang polyeto tungkol sa Mormonismo, tinatanggihan ni William Smith[BIO] ang teoryang Spaulding.[22]

1883

Isinulat ni Apostol George Reynolds[BIO] ang Ang Mito ng “Manuscript Found”.[23]

1885

Ibinigay ni L. L. Rice[BIO] ang Manuskrito ni Spaulding sa Oberlin College.[24]

1885

Inilathala ng Community of Christ ang Spaulding Manuscript, na may kasamang liham mula kay L. L. Rice na nagsasabing, “Walang sinumang babasa sa Manuscript na ito ang maniniwala sa kuwentong si Solomon Spaulding sa anumang paraan ang may-akda ng Ang Aklat ni Mormon.”[25]

1885

Sumulat si William Whitsitt[BIO] ng isang hindi nailathalang talambuhay ni Sidney Rigdon na nagsasabing si Sidney Rigdon ang tunay na may-akda ng Ang Aklat ni Mormon.[26]

Hunyo 1885

Iniulat ng Santa Maria Times na “inaangkin” umano na may ikalawang manuskrito ni Spaulding na siyang pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon.[27]

Pebrero–Abril 1900

Sumulat si Joseph F. Smith[BIO] ng tatlong-bahaging serye para sa Improvement Era na naglalarawan sa manuskrito ni Spaulding at sa pakikipagkita niya kay L. L. Rice na nagmay-ari ng manuskrito sa loob ng isang panahon.[28]

1909

Tinalakay ni B. H. Roberts[BIO] ang teoryang Spaulding-Rigdon at ang mga problema nito sa New Witnesses for God.[29]

1915

Isinulat ng hindi Banal ng mga Huling Araw na si James E. Homans[BIO] ang The Case Against Mormonism sa ilalim ng sagisag-panulat na Robert C. Webb. Sinuri niya ang teorya tungkol sa manuskrito ni Spaulding at nagpasya na hindi ito naninindigan.[30]

1945

Inilathala ng kritiko ng Simbahan na si Fawn Brodie[BIO] ang kanyang talambuhay ni Joseph Smith, Walang Tao ang Nakaaalam ng Aking Kasaysayan, kung saan maikli niyang binanggit ang teoryang Spaulding tungkol sa pagiging may-akda ng Ang Aklat ni Mormon at ito ay kanyang ibinasura.[31]

Hunyo 1977

Ang Salt Lake Tribune ay nag-uulat na ang sulat-kamay ni Solomon Spaulding ay tumutugma sa sulat-kamay ng isang hindi kilalang tagasulat para sa 1 Nephi[32] sa panahon ng pagsasalin ng Ang Aklat ni Mormon.[33] Gayunman, matapos maisapubliko ang unang ulat, binawi ng dalawa sa tatlong eksperto sa sulat-kamay ang kanilang mga konklusyon.[34]

Hulyo 1977

Sinabi ni Jerald Tanner,[BIO] isang kritiko ng Simbahan, na wala siyang nakikitang pagkakatulad sa pagitan ng sulat-kamay sa manuskrito ni Spaulding at ng manuskrito ng Ang Aklat ni Mormon.[35]

1985

Si Mark Hofmann[BIO] ay diumano’y nakatuklas ng isang kasulatan ng paglilipat ng pag-aari mula 1822 na pirmado nina Sidney Rigdon at Solomon Spaulding, ngunit kalaunan ay napatunayang peke ito.[36]

1996

Naglalathala ang BYU Religious Studies Center at si Kent Jackson[BIO] ng mga facsimile ng Spaulding Manuscript.[37]

2005

Tatlong kritiko ng mga Banal sa mga Huling Araw ang naglathala ng Who Really Wrote The Book of Mormon? The Spalding Enigma na nangangatwiran pabor sa teorya ng manuskrito ni Spaulding.[38]

2005

Sumulat si Matthew Roper[BIO] ng tugon sa Who Really Wrote the Book of Mormon? The Spalding Enigma na pinabubulaanan ang pagsuporta nito sa teoryang Spaulding.[39]

2008

Si Matthew Jockers,[BIO] isang dating Banal sa mga Huling Araw, at dalawa pang iba ay naglathala ng isang estilometrikong pag-aaral na nagtapos na ang teksto ng Ang Aklat ni Mormon ay karamihang nagmula sa manuskrito ni Spaulding.[40]

2011

Naglathala sina Bruce Schaalje[BIO] at iba pa ng isang tugon sa pag-aaral ni Jockers na nagpapakita na may depekto ang paraan ni Jockers dahil ipinapakita ng paggamit nito na sina Oliver Cowdery,[BIO] Parley P. Pratt,[BIO] at Sidney Rigdon ay malamang na mga may-akda ng Federalist Papers.[41]

2019

Sa podcast na Mormon Stories, sinabi ng kritiko ng Simbahan na si Dan Vogel[BIO] na hindi siya naniniwala sa teoryang Spaulding-Rigdon.[42]

Expand Timeline

Sino si Solomon Spaulding?

Nag-aral si Solomon Spaulding sa Dartmouth College at naordenan bilang ministro.[43] Lumipat siya sa Ohio at sumulat ng isang manuskrito ng kathang-isip na kuwento tungkol sa isang grupo ng mga Romano na napadpad sa Hilagang Amerika at sa kanilang mga pakikipagsapalaran kasama ng mga Katutubong Amerikano, pero hindi ito kailanman nalathala.[44]

Iniulat na lumipat siya sa Amity, Pennsylvania, kung saan ibinigay niya ang manuskrito sa palimbagang Patterson & Lambdin, ngunit hindi ito kailanman nalimbag.[45] Namatay siya noong 1816.[46]

May mga pagkakatulad ba sa pagitan ng kuwento ni Spaulding at ng Ang Aklat ni Mormon?

Oo. Kabilang dito ang isang sinaunang tala na natagpuan sa ilalim ng isang bato, malalaking labanan, at ilan pang iba (tingnan ang talahanayan sa ibaba).[47]

Gayunman, kapwa sumasang-ayon ang mga kritiko at mga iskolar ng Ang Aklat ni Mormon na ang manuskrito ni Spaulding ay hindi nasangkot sa pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon.[48]

Mga Halimbawa ng mga Pagkakatulad sa Pagitan ng Spaulding Manuscript at ng Ang Aklat ni Mormon

Paksa[49]	Spaulding Manuskrito	Ang Aklat ni Mormon
Isang sinaunang teksto ang natagpuan sa ilalim ng isang bato.	Inilarawan ni Solomon Spaulding na natagpuan niya ang manuskrito sa ilalim ng isang bato malapit sa Conneaut, Ohio.[50]	Inilarawan ni Joseph Smith na natagpuan niya ang mga lamina sa isang kahong bato na nakatago sa ilalim ng isang bato.[51]
Isang grupo ng mga tao ang naglalakbay sa kontinente ng Amerika sakay ng bangka.	Isang grupo ng mga Romano ang ipinadala mula sa Roma papuntang Britain ngunit nalihis ng bagyo sa kanilang daraanan. Nakatanggap sila ng banal na mensahe na sila ay maliligtas. Di-nagtagal pagkatapos nito, dumaong ang grupo sa Hilagang Amerika.[52]	Naglakbay ang pamilya ni Lehi patungong Amerika sakay ng barko at humarap sa isang bagyo bilang parusa sa kasamaan, na pagkatapos ay humupa nang sila ay magsisi.[53]
Isinalin mula sa isang sinaunang wika.	Isinulat ni Spaulding na ang manuskrito na kanyang “natagpuan” ay nakasulat sa Latin.[54]	Sinasabi ng Ang Aklat ni Mormon na ito ay isinulat sa “binagong Ehipsiyo.”[55]
Mga kabayo sa Amerika bago pa si Columbus.	May isang pagbanggit sa isang tauhan na nakasakay sa kabayo sa manuskrito ni Spaulding.[56]	Inililista ng Ang Aklat ni Mormon ang mga kabayo bilang ilan sa mga hayop na matatagpuan sa Lupang Pangako.[57]
Jesucristo.	Nagtalaga ang mga Romano ng isang lalaki upang maging ministro ni Jesucristo para sa kanilang grupo.[58]	Sinasabi ng pahina ng pamagat ng Ang Aklat ni Mormon na isa sa mga layunin nito ay hikayatin ang mga Judio at Gentil na si Jesus ang Cristo.[59]
Malalaking digmaan sa pagitan ng mga sibilisasyon.	Sinasabi ng panimula sa "Manuscript Found" na ito ay talaan ng pag-usbong at pagbagsak ng mga dakilang sibilisasyon.[60]	Inilalarawan ng Ang Aklat ni Mormon ang isang malaking digmaan sa pagitan ng mga Lamanita at mga Nefita na nagtapos sa pagkawasak ng sibilisasyong Nefita.[61]

Expand Table

Ano ang nangyari sa manuskrito ni Spaulding?

Pagkamatay ni Solomon Spaulding noong 1816, nakuha ni Doctor Philastus Hurlbut ang manuskrito noong 1833, at sa paglipas ng mga taon, napunta ito sa iba’t ibang tao hanggang sa mapunta ito sa Oberlin College sa Ohio (tingnan ang talahanayan sa ibaba).[62]

Date	Pagmamay-ari ng Manuskripto
mga 1809–1812	Isinulat ni Solomon Spaulding ang "Manuscript Found."[63]
1816	Si Matilda Spaulding,[BIO] na asawa ni Solomon Spaulding, ang nagmana ng manuskrito ni Spaulding.[64]
1833	Nakuha ni Doctor Philastus Hurlbut ang Spaulding Manuscript at ibinigay ito kay E. D. Howe.[65]
1839–1840	Ibinenta ni E. D. Howe ang kanyang opisina ng pahayagan at lahat ng kanyang mga papeles (kabilang ang manuskrito ni Spaulding) kay L. L. Rice.[BIO][66]
1885	Ipinadala ni L. L. Rice ang “Manuscript Found” sa Oberlin College.[67]
1885–Kasalukuyan	Patuloy na nasa pagmamay-ari ng Oberlin College ang “Manuscript Found” mula pa noong 1885.[68]

Expand Table

Narinig ko na may dalawang manuskrito ni Spaulding. Totoo ba iyon?

Posible, pero, malamang ay hindi. May ilang nagsabi na may dalawang manuskrito: isa na natuklasan sa Honolulu at isang pangalawang hindi kilalang manuskrito na ginamit sa pagsulat ng Ang Aklat ni Mormon.[69][70] Sa Mormonism Unvailed, ipinahiwatig ni E. D. Howe na ang manuskritong natagpuan ni Doctor Philastus Hurlbut ay hindi ang kaparehong manuskrito na ibinahagi ni Solomon Spaulding sa mga kaibigan at kapitbahay.[71]

Gayunman, iniulat ni Lewis L. Rice, na nakakita ng Spaulding Manuscript kasama ng kanyang mga papeles noong bandang 1885, na nakasulat ang “Manuscript Story-Conneaut Creek” sa isang panlabas na balot[72] at na wala nang ibang manuskrito.[73]

May koneksyon ba si Sidney Rigdon sa manuskrito ni Spaulding?

Hindi, malamang hindi. Ang ideya na may koneksyon sila ay naulit nang maraming beses,[74][75] ngunit itinanggi ni Sidney Rigdon na mayroon siyang anumang kaalaman tungkol sa manuskripto ni Spaulding.[76]

May dalawang posibleng ugnayan sina Sidney Rigdon at Solomon Spaulding. Una, pareho silang nanirahan sa Pennsylvania,[77] at maaaring nanirahan si Rigdon sa Pittsburg noong taong namatay si Solomon Spaulding.[78] Ikalawa, noong 1834, inangkin ni E. D. Howe na kaibigan ni Rigdon ang tagapaglathala na may hawak ng manuskrito.[79]

Kumilos ba si Parley P. Pratt bilang tagapamagitan sa pagitan nina Sidney Rigdon at Joseph Smith, at ibinigay ba niya kay Joseph ang manuskrito ni Spaulding?

Hindi. Bagaman may ilang gumawa ng pahayag na ito,[80] walang ebidensya na sumusuporta sa teoryang ito. Itinanggi ni Parley Pratt na mayroon siyang anumang kaalaman tungkol sa Ang Aklat ni Mormon bago ang 1830 at sinabi niya na ipinakilala niya ang Ang Aklat ni Mormon kay Sidney Rigdon noong Oktubre 1830.[81]

Kaya, nagmula ba ang Ang Aklat ni Mormon sa manuskrito ni Spaulding?

Hindi, malamang hindi. Maraming paliwanag kung bakit malabong tama ang teoryang ito. Halimbawa, magkaiba ang kuwentong sinasabi ng Ang Aklat ni Mormon at ng manuskripto ni Spaulding[82] at ang mga patotoo sa Mormonism Unvailed ay 20 taon na rin ang tanda at madalas ding sinasalungat ng manuskripto.[83] Tingnan ang talahanayan sa ibaba para sa higit pang detalye.

Mga argumento laban sa Teoryang Spaulding

Mga argumento

Ang Aklat ni Mormon at ang "Manuscript Found" ay hindi nagsasabi ng iisang kuwento.[84][85]

Ang mga patotoo sa Mormonism Unvailed na umaalala sa Spaulding Manuscript ay batay sa mga alaalang halos 20 taon na ang tanda.[86]

Ang nilalaman ng manuskrito ni Spaulding ay sumasalungat sa mga patotoo sa Mormonism Unvailed.[87]

Ang koneksyon ni Sidney Rigdon sa palimbagan ni Lambdin ay batay sa hinuha ni E. D. Howe.[88]

Walang ebidensya na nagkita sina Joseph Smith at Sidney Rigdon bago ang 1830.[89]

Kung si Sidney Rigdon ang tunay na may-akda ng Ang Aklat ni Mormon, hindi niya tatanggapin ang mas mababang papel kay Joseph Smith.[90]

Itinanggi ni Sidney Rigdon na may alam siya tungkol sa manuskrito ni Spaulding at na siya ang may-akda ng Ang Aklat ni Mormon.[91]

Ang Aklat ni Mormon ay hindi nakasulat sa estilo ni Sidney Rigdon.[92]

Ang tanging kilalang manuskrito ni Spaulding ay hindi kahalintulad ng Ang Aklat ni Mormon, at walang dokumentaryong ebidensya para sa pangalawang manuskrito ni Spaulding.[93]

Ipinapakita ng pagsusuri sa sulat-kamay ni Spaulding at ng isang hindi kilalang tagasulat ng Ang Aklat ni Mormon na hindi pareho ang mga ito.[94]

Ang manuskritong Spaulding ay hindi panrelihiyon.[95]

Napakaraming palagay ang kailangang tanggapin para magkaroon ng saysay ang teoryang Spaulding.[96]

Ang teoryang Spaulding ay nakadepende sa pananatiling lihim nito ng lahat ng sangkot, na mukhang hindi malamang.[97]

Hindi ba napatunayan ng pagsusuri sa sulat-kamay ang isang koneksyon sa pagitan ng Manuscript ng Spaulding at ng Ang Aklat ni Mormon?

Hindi. Noong Hunyo 1977, iniulat ng isang artikulo mula sa The Salt Lake Tribune na tatlong tagasuri ng sulat-kamay ang hiwalay na nagpasya na magkapareho ang mga sample ng sulat-kamay mula kay Solomon Spaulding at sa isang hindi kilalang tagasulat ng Ang Aklat ni Mormon.[98] Gayunman, noong Setyembre 1977, binawi ng dalawa sa mga tagasuri ang kanilang mga pahayag.[99]

Si Jerald Tanner, isang kritiko ng Simbahan, ay nagsuri rin ng mga halimbawa ng sulat-kamay mula sa pagsasalin ng Ang Aklat ni Mormon at ni Solomon Spaulding at walang nakitang pagkakatulad sa sulat-kamay.[100]

Pero hindi ba ipinakita ng isang pagsusuri ng "word print" na ginamit ni Sidney Rigdon ang manuskrito ni Spaulding para isulat ang Ang Aklat ni Mormon?

Oo, pero ipinakitang may matitinding mali ang pagsusuri. Isang pag-aaral noong 2008 ang nagpasya na si Sidney Rigdon, kasama ang mga posibleng ambag ni Solomon Spaulding, ang “pangunahing bumuo” ng Ang Aklat ni Mormon.[101]

Gayunman, isang pag-aaral noong 2011[102] ang gumamit sa pag-aaral noong 2008 upang ipakita na ipinapakita rin ng metodolohiya nito na si Sidney Rigdon ang sumulat ng karamihan sa Federalist Papers, na sa katunayan ay isinulat ni Alexander Hamilton.[103]

Mayroon bang mga kritiko ng Simbahan na tumatanggi sa teoryang Spaulding?

Oo. (Tingnan ang talahanayan sa ibaba).

Mga Kritiko ng Simbahan na Tinatanggihan ang Teorya ng Spaulding Manuscript

Kritiko	Petsa	Pahayag
James H. Fairchild[BIO]	1892	“Ang manuskrito ay walang pagkakahawig sa ‘Ang Aklat ni Mormon,’ maliban sa ilang napakapangkalahatang katangian. Walang kahit isang pangalan o pangyayari na pareho sa dalawa. Hindi ito isinulat sa maringal na estilo ng kasulatan... Ang mga pangalan ng mga tao ay ganap na orihinal, at kapansin-pansin din tulad ng mga nasa ‘Ang Aklat ni Mormon,’ pero hindi kailanman pareho—gaya ng Bombal, Kadocam, Lobaska, Hamboon, Ulipoon, Lamesa, at iba pa.”[104]
Davis Bays[BIO]	1897	“Sinuri ng manunulat ang isang sertipikadong kopya ng kahanga-hangang dokumentong ito, at ang sabihing siya ay nagulat ay kulang pa upang maipahayag ito nang tama. Sa halip na ipakita ang mga katangian ng isang isip na may pinag-aralan, gaya ng naipaniwala sa amin na gagawin nito, kabaligtaran mismo ang makikita: taglay nito ang bawat palatandaan ng kawalan ng kaalaman at kakulangan sa pag-aaral, at malinaw na ito ay gawa ng isang isip na malayong mas mababa kaysa karaniwan, kahit sa mga pangkaraniwang gawain ng buhay. Ang isang labindalawang taong gulang na batang lalaki sa alinman sa aming mga karaniwang paaralan ay kayang magsabi ng mas magandang kuwento at maihahayag iyon sa mas mahusay na Ingles. Palpak ang kuwento ni Spaulding. Huwag ninyong subukang umasa rito — bibiguin kayo nito.”[105]
Fawn Brodie[BIO]	1945	“Ang teoryang [Spaulding-Rigdon] ay pangunahing nakabatay sa hindi mapanghawakang palagay na si Joseph Smith ay walang sapat na talino o kaalaman upang isulat ang Ang Aklat ni Mormon, at binabalewala nito ang katotohanan na ang estilo ng Ang Aklat ni Mormon ay kapareho ng sa mga sumunod na isinulat ng propetang Mormon, gaya ng Doktrina at mga Tipan at Ang Mahalagang Perlas, ngunit lubos na iba sa mabulaklak at mabigat na retorika ng mga sermon ni Rigdon.”[106]
Jerald[BIO] at Sandra Tanner[BIO]	1977	“Sinabi ni Jerald Tanner, isang anti-Mormon na publisher mula sa Salt Lake City, na pinayagan siya ng Church of Jesus Christ of Latter-day Saints (Mormon) noong Huwebes na makita ang mga dokumentong nagkumbinsi sa kanya na hindi maaaring si nobelistang Solomon Spaulding ang sumulat ng bahagi ng manuskrito ng Ang Aklat ni Mormon.”[107]
Jerald[BIO] at Sandra Tanner[BIO]	1977	“Pakiramdam namin na kahit sabihin pa ng isang daang eksperto sa sulat-kamay na ang mga pahina ng Ang Aklat ni Mormon at ang manuskrito ni Spalding ay isinulat ng iisang kamay, may mabibigat pa ring problemang pangkasaysayan na kailangang maipaliwanag bago matanggap ang teorya.”[108]
Arthur Chris Eccel[BIO]	2018	“Para sa isang mananaliksik na pakiramdam niya ay may napakalakas siyang estilistikong ebidensya para sa kanyang hypothesis, maaaring matukso siyang maging sobrang sigurado na totoo ang hypothesis kaya gagamitin niya ito para patunayan ang mga nakadependeng posibilidad. Ganito ang takbo ng pangangatwirang ito. Dahil kinopya ni Smith ang isang Spalding-Rigdon na tekstong nauna sa BOM (o iyon ang iniisip ng pananaliksik na ito na naipakita nito), samakatuwid ‘si Rigdon ang dapat nagbigay nito.’ Dahil ginawa niya iyon, samakatuwid ‘dapat kilala ni Rigdon si Smith o si Cowdery.’ Dahil ganoon, dapat mayroon siyang manuskritong maibibigay. Dahil ganoon, ‘dapat nakahanap si Rigdon ng oras para italaga ang sarili niya sa paggawa ng ganoong teksto.’ Dahil ginawa niya iyon, ‘napakalaki ng interes niya sa mga isyu ng katutubong Amerikano kaya naudyukan siyang gawin iyon.’ Nagpapatuloy ang ganitong paraan ng pangangatwiran pababa sa buong sunod-sunod na ugnayan hanggang sa, samakatuwid, ‘sumulat si Spalding ng isang kasaysayan na tampok ang mga Israelita.’ Sa paraang ito, ang hypothesis na hindi pa napatutunayan ang siyang nagpapatunay sa magkakaugnay na mga palagay na nakasalalay rito. Ito na ang sukdulan ng maling pangangatwiran.”[109]
Dan Vogel[BIO]	2019	“Para gumana ang lahat ng ito, kailangan mong magkaroon ng sabwatan, isang napakalaking sabwatan. Hindi lang si Sidney Rigdon ang kailangang kasama sa sabwatan kundi pati si Pratt. At lalo pang lumalawak ang sabwatan habang patuloy mong sinusubukang ipaliwanag kung paano nangyari ang lahat ng mga bagay na ito, kaya sa madaling sabi, hindi ko sinusuportahan ang teoryang Spaulding bilang pinagmulan ni Joseph Smith.”[110]

Expand Table

Ano ang sinabi ng mga pinuno ng Simbahan tungkol sa teoryang Spaulding?

Ang teoryang Spaulding ay paminsan-minsang nabanggit lamang ng mga lider ng Simbahan. (Tingnan ang talahanayan sa ibaba.)

Mga pahayag mula sa mga lider ng Simbahan tungkol sa teoryang Spaulding

Pinuno ng Simbahan	Petsa	Pahayag
Parley P. Pratt	1838	“Ngunit ang katawa-tawang kuwentong iyon, (tungkol sa Manuscript Found ni Solomon Spalding, na ginawang “Ang Aklat ni Mormon” ni Sidney Rigdon) na unang inilathala bilang isang posibilidad, kahit walang bahid ng katotohanan; isang kasinungalingan, na kailanman ay hindi pinaniwalaan ng tapat at matalinong bahagi ng komunidad sa Kanluran... Dito ay inihahandog ko ang aking patotoo tungkol sa paksang ito; dahil ako ay personal na sangkot sa mga pangyayaring nagdala kay S. Rigdon sa pagkakakilala sa “Ang Aklat ni Mormon,” at sa pagkakaugnay sa Simbahan ng mga Banal sa mga Huling Araw.”[111]
Sidney Rigdon	1839	“Kung sasabihin ko na narinig ko na si Rev. Solomon Spalding, at ang kanyang punô ng pag-asang asawa, bago isinulat ni Dr. P. Hurlburt ang kanyang kasinungalingan tungkol sa akin, magiging sinungaling ako gaya nila mismo. Bakit hindi kinuha ang patotoo ni G. Patterson upang bigyan ng lakas ang kahiya-hiyang kuwentong ito ng mga kasinungalingan; ang tanging dahilan ay, hindi siya angkop na kasangkapan para gamitin nila; hindi siya magsisinungaling para sa kanila; sapagkat kung siya ay tatawagin, magpapatotoo siya sa sinabi ko rito.”[112]
Sidney Rigdon	Iniulat noong 1908	“Maisusumpa ko sa harap ng mataas na langit na ang sinabi ko sa iyo tungkol sa pinagmulan ng aklat na iyon ay totoo. Ang iyong ina at kapatid na si Gng. Athalia Robinson ay naroon nang ibinigay sa akin ang aklat na iyon sa Mentor, Ohio, at ang tanging nalaman ko kailanman tungkol sa pinagmulan ng aklat na iyon ay kung ano ang sinabi sa akin nina Parley P. Pratt, Oliver Cowdery, Joseph Smith, at ng mga saksi na nagsabing nakita nila ang mga laminang iyon, at sa buong pagiging malapit ko kay Joseph Smith ay wala siyang ikinuwento sa akin kundi iisang salaysay lamang, at iyon ay natagpuan niya itong nakaukit sa mga laminang ginto sa isang burol malapit sa Palmyra, New York, at nagpakita sa kanya ang isang anghel at itinuro kung saan niya iyon matatagpuan; at kailanman ay wala akong ikinuwento sa iyo o sa iba pa kundi ang iisang salaysay na iyon, at iyon ang inuulit ko ngayon sa iyo.”[113]
B. H. Roberts	1909	“Gayunman, bumabagsak ang teorya dahil sa sarili nitong mga hindi pagkakatugma, at dahil sa pagkakatuklas at paglalathala ng manuskrito kung saan nagsimula ang teorya; at sa isa pang paraan din, bukod pa sa katotohanang walang pangyayari, o pangalan, o hanay ng mga ideya, na pareho sa dalawang akda.”[114]
Gordon B. Hinckley	1993	“Kakaiba para sa akin na ang mga kritikong hindi naniniwala ay kailangan pa ring bumalik sa mga lumang alegasyon na isinulat ni Joseph Smith ang aklat mula sa mga ideyang nakuha sa View of the Hebrews ni Ethan Smith at sa manuskrito ni Solomon Spaulding. Ang ihambing ang Ang Aklat ni Mormon sa mga ito ay parang paghahambing ng tao sa kabayo.”[115]
Jeffrey R. Holland	2009	“Sa loob ng 179 na taon, ang aklat na ito ay sinuri at inatake, itinanggi at hinimay-himay, pinuntirya at winasak na marahil ay wala nang ibang aklat sa makabagong kasaysayan ng relihiyon ang nakaranas nito—marahil ay wala nang ibang aklat sa alinmang kasaysayan ng relihiyon. At nananatili pa rin ito. Ang mga bigong teorya tungkol sa pinagmulan nito ay lumitaw at inulit-ulit at namatay—mula kay Ethan Smith hanggang kay Solomon Spaulding hanggang sa baliw na paranoid hanggang sa tusong henyo. Wala ni isa sa mga ito, sa totoo lang, na mga kaawa-awang sagot para sa aklat na ito ang nakatagal sa masusing pagsisiyasat dahil wala nang ibang sagot maliban sa ibinigay ni Joseph bilang bata at hindi nakapag-aral na tagapagsalin nito. Dito ako kaisa ng sarili kong lolo sa tuhod, na simpleng nagsabi, ‘Walang masamang tao ang makasusulat ng aklat na tulad nito; at walang mabuting tao ang susulat nito, maliban kung ito ay totoo at inutusan siya ng Diyos na gawin iyon.’”[116]
Tad R. Callister	2016	“Nang ako ay nasa beinte anyos, nakakita ako ng abiso mula sa Church History Department na nagsasabing maaaring mabili ang isang kopya ng manuskrito ni Solomon Spaulding sa halagang isang dolyar. Umorder ako ng isang kopya at... wala akong nakitang anumang makabuluhang ugnayan sa pagitan ng dalawang aklat.”[117]

Expand Table

The Facts

Si Solomon Spaulding ay nagsulat ng isang kuwento ("Manuscript Found") bago mag-1816 tungkol sa isang grupo ng mga Romano na na-shipwreck sa Hilagang Amerika.
Nagsimulang kumalat noong unang bahagi ng 1830s ang mga usap-usapan na si Sidney Rigdon ang sumulat ng Ang Aklat ni Mormon gamit ang manuskrito ni Spaulding.
Itinanggi ni Sidney Rigdon na may alam siya tungkol sa "Manuscript Found" at itinanggi rin niya na siya ang sumulat ng Ang Aklat ni Mormon.
Hindi makuha ang Manuscript hanggang sa muli itong matuklasan sa Hawaii noong 1885.
Parehong itinuring na hindi kapani-paniwala ng mga iskolar na Banal sa mga Huling Araw at hindi Banal sa mga Huling Araw ang teoryang Spaulding bilang posibleng paliwanag para sa Ang Aklat ni Mormon.

Our Take

Ang Aklat ni Mormon ay isang mahalagang bahagi ng pananampalataya ng mga Banal sa mga Huling Araw, gayundin ang banal na pagsasalin nito ni Joseph Smith. Sinasabi ng "Spaulding Theory" na ang Ang Aklat ni Mormon ay mula sa isang manuskritong isinulat ni Solomon Spaulding, na naglalarawan ng mga taong mula sa Lumang Daigdig na dumating sa Bagong Daigdig sakay ng bangka, pakikidigma sa pagitan ng mga katutubong tribo, at may mga pagbanggit din kay Jesucristo. May koneksyon ba sa pagitan ng manuskrito ni Spaulding at ng Ang Aklat ni Mormon?

Nauunawaan kung bakit may pag-aalala tungkol sa manuskripto ni Spaulding. Sa unang tingin, maaaring mukhang kapani-paniwala ang teorya dahil may mga sinumpaang salaysay mula sa pamilya at mga kaibigan ni Spaulding na nagsasabing may pagkakatulad ang mga teksto. Pero kapag sinuri ang mga detalye, makikita na hindi magkaugnay ang manuskripto ni Spaulding at ang Ang Aklat ni Mormon. Malaki ang pagkakaiba ng manuskripto at ng Ang Aklat ni Mormon sa isa’t isa, hindi tumutugma ang mga sinumpaang salaysay sa manuskripto ni Spaulding, at kapwa tinanggihan ng mga iskolar na Banal sa mga Huling Araw at hindi Banal sa mga Huling Araw ang teoryang Spaulding.

Pero maaari pa ring hindi maging komportable kapag nakakatagpo ng mga ganitong pahayag na sinusubukang ipaliwanag ang pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon—at hindi bihirang makita ang mga ito. Sa pamamagitan ng pag-aaral at pananampalataya, malalaman natin na ang Ang Aklat ni Mormon ay mula sa Diyos. Maaari rin tayong umasa sa espirituwal na patotoo at pananampalataya na si Joseph ay isang propeta ng Diyos.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

176 Primary Sources

Footnotes

BIOSolomon Spaulding
Solomon Spaulding (alt. Spalding) (1761-1816) was an American author who, from 1809 to 1812, worked on a historical fiction about a Roman discovery of the Americas. This unfinished manuscript is sometimes called "The Oberlin Manuscript" or "Honolulu Manuscript." This text was published by the Reorganized Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1885 and The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1886 and 1920 under the name Manuscript Found. One early theory of Book of Mormon origins (still popular in some circles today) is that this manuscript was used as a source by Joseph Smith to produce the Book of Mormon.
BIOE. D. Howe
Eber Dudley Howe (1798–1885) was an Ohio newspaper editor and journalist who authored an early influential anti-Mormon book: Mormonism Unvailed [sic]. Howe was a vocal opponent of the Latter-day Saints in the pages of his newspaper the Painesville Telegraph. Along with Doctor Philastus Hurlbut (1809–1883), he formulated the Solomon Spaulding theory of the origin of the Book of Mormon.
BIOSidney Rigdon
Sidney Rigdon (1793–1876) was a Campbellite minister in Pennsylvania but joined the Church in 1830. He was a gifted orator and served as a member of Joseph Smith's First Presidency. He ran as Joseph Smith's vice presidential candidate in 1844. After Joseph Smith's death, he claimed to be Joseph Smith's successor in opposition to the Quorum of the Twelve. He was excommunicated and went on to establish "The Church of Jesus Christ" in Friendship, New York, where he lived until his death.
BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIODoctor Philastus Hurlbut
Doctor Philastus Hurlbut (February 3, 1809–June 16, 1883), was an early Church member and critic. Hurlbut was born in Vermont and given Doctor as a first name. Hurlbut became a Methodist Episcopal preacher in New York, was baptized in the church sometime between 1832 and 1833, and ordained an elder by Sidney Rigdon in 1833. Later that year he was excommunicated. In 1834, Eber D. Howe published information that Hurlbut collected about Joseph Smith and his family in Mormonism Unvailed. Hurlbut and Howe also claimed that Smith and Rigdon had based the Book of Mormon on Solomon Spaulding's lost manuscript. Hurlbut was ordained an elder in the Salem United Brethren Church of Gibsonburg, but was later suspended from the ministry.
BIOSamuel Williams
Samuel Williams (1802-1887) was born in Connellsville, Pennsylvania. He was ordained in Somerset, Pennsylvania, and became the pastor of a Baptist Church in Pittsburgh, Pennsylvania in 1827. The majority of his life he spent preaching and building congregations throughout Pennsylvania and Ohio. He self-published the pamphlet Mormonism Exposed in 1842.
BIOBenjamin Winchester
Benjamin Winchester (1817-1901) was an early Mormon convert and active church missionary before leaving the faith over doctrinal disputes. Born in Lindy's Lane, Pennsylvania, to Stephen Winchester and Nancy Case, he moved with his family to Kirtland, Ohio, after they joined the Mormon Church in 1833. Winchester participated in Zion's Camp march in 1834, attended the School of the Prophets, and was ordained a Seventy in 1835. In Philadelphia, he led the local church, published works including a history of the priesthood and the newspaper The Gospel Reflector. He married Mary Hannah Stone in 1840, and they had five children. Disagreements with church leadership and opposition to plural marriage led to his excommunication in 1844. After briefly supporting Sidney Rigdon’s movement, Winchester owned a cigar shop in Pittsburgh from 1846 to 1854 before settling in Council Bluffs, Iowa, where he worked in brick making and farming until his death in 1901.
BIOJ. H. Beadle
John Hanson Beadle (March 14, 1840—January 15, 1897) served in the Civil War, after which he earned a law degree from the State University of Michigan and then pursued a journalism career. He spent one year as editor of the Salt Lake Reporter, and later published a book extremely critical of Mormonism.
BIOWilliam Smith
William Smith (1811–1893) was the younger brother of Joseph Smith. He was baptized in 1830, served several missions, and was as one of the original members of the Quorum of the Twelve Apostles. He edited The Wasp newspaper in Nauvoo and The Prophet in New York. He was part of the Nauvoo City Council and Illinois state legislature, and was admitted to the Council of Fifty in 1844. He was appointed church patriarch in 1845, but was later excommunicated. He briefly affiliated with the churches led by James Strang and Lyman Wight. He fought for the United States in the Civil War and eventually joined the Reorganized Church in 1878.
BIOGeorge Reynolds
George Reynolds (January 1, 1842–August 9, 1909) was a general authority of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He was born in Marylebone, England, and joined the Church in 1856. He emigrated to Utah in 1865. He served as a secretary to the First Presidency and held various other leadership positions within the church, including serving as a member of the Church Historian’s Office. He was also an author, editor, and scholar, having written several important works, including The Story of the Book of Mormon and A Dictionary of the Book of Mormon, which were influential in the church's educational efforts. Reynolds is most famous for being the defendant in the landmark U.S. Supreme Court case Reynolds v. United States (1879). He was selected by the Church to test the constitutionality of anti-polygamy laws. Reynolds was convicted of bigamy, and the case ultimately upheld the federal government's right to legislate against polygamy, setting a precedent for future legal actions against the practice. He died from meningitis in Salt Lake City on August 9, 1909.
BIOL. L. Rice
Lewis L. Rice was an experienced newspaper editor and abolitionist who notably managed The Cleveland Whig and The Cleveland Gazette. Beyond his editorial roles, Rice served as the private secretary to Ohio Governor Chase and later as the Superintendent of Public Printing in Columbus, Ohio. He is particularly remembered for his connection to the Spaulding papers, which he acquired in 1839. Recognizing their potential historical significance, Rice transferred these papers to Oberlin College in 1884, where they were used to discredit claims of plagiarism against the Book of Mormon.
BIOW. H. Whitsitt
William Heth Whitsitt (1841-1911) was a Baptist minister and scholar. Born near Nashville, Tennessee, he graduated from Union University in 1861 and served as a Confederate chaplain during the Civil War. He furthered his studies in Europe and began teaching at the Southern Baptist Theological Seminary in 1872, becoming its president in 1895. He researched the history of the Latter-day Saint movement and wrote an unpublished biography of Sidney Rigdon. Controversy over his research on Baptist history led to his resignation in 1899. Whitsitt then taught at Richmond College in Virginia until 1910. He passed away on January 20, 1911.
BIOJoseph F. Smith
Joseph F. Smith (1838–1918) was born in Far West, Missouri to Hyrum and Mary Fielding Smith. At age 15, he was called to serve his first mission to the Sandwich Islands under the direction of apostle Parley P. Pratt. During the 1858-59 session of the Utah territorial legislature, he served as the sergeant-at-arms. He served another mission for the Church in Great Britain from 1860 to 1863.
Smith was ordained an apostle by Brigham Young in July 1866. He served as a counselor in the First Presidency under John Taylor, Wilford Woodruff, and Lorenzo Snow. He became the president of the Church in 1901. Smith issued the Second Manifesto, declaring that any church officer who performed a plural marriage would be excommunicated, alongside the couple themselves. He also received what is now canonized as section 138 of the Doctrine and Covenants, a vision of the spirit world in 1918.
BIOB. H. Roberts
Brigham Henry Roberts (1857-1933) was born in Warrington, Lancashire, England, to Benjamin Roberts and Ann Everington. Roberts emigrated from England in 1866 and crossed the plains to Salt Lake City. He was baptized in 1867 and settled in Bountiful. Roberts served a mission to Iowa and Nebraska, then was transferred to Tennessee in 1880. He served as president of the Eastern States Mission from 1922 to 1927 and as one of the seven Presidents of the Seventy from 1888 until his death. Roberts was an early and prolific writer on Mormonism, best known for A Comprehensive History of the Church and Studies of the Book of Mormon.
BIOJames E. Homans
James E. Homans (1865-1949) born in New York City, New York. Homans graduated from the Harvard Divinity School in 1889. He wasn't ordained but was an Episcopalian in practice, an author, and a friend to the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He wrote the book The Case Against Mormonism (under the pseudonymn Robert C. Webb), published in 1915 to defend the church from some common anti-Mormon claims popular common at the time. Homans wrote several other works in defense of the Latter-day Saints and their beliefs.
BIOFawn Brodie
Fawn McKay Brodie (September 15, 1915–January 10, 1981) was an American biographer and historian best known for her controversial and influential biography of Joseph Smith No Man Knows My History: The Life of Joseph Smith (1945). She received a bachelor's degree in English literature from the University of Utah in 1934 and a master's degree from the University of Chicago in 1936. Her biographical work is noted for its psychological approach and critical perspective on its subjects. In May 1946, Brodie was excommunicated from The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints for her work critical of Joseph Smith. Brodie married Bernard Brodie, a military strategist and scholar, and they had three children. She died of lung cancer in 1981.
BIOJerald Tanner
Jerald Dee Tanner (June 1, 1938–October 1, 2006) was an American writer known for his critical publications on The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He, along with his wife Sandra, co-founded the Utah Lighthouse Ministry, which is dedicated to examining and challenging the teachings and historical claims of the Church. Tanner was raised in the Church but began to question its doctrines and history during his teenage years. In 1959 he married Sandra McGee, and together they published notable works critical of the Church including Mormonism: Shadow or Reality? and The Changing World of Mormonism. He died on October 1, 2006.
BIOMark Hofmann
Mark W. Hofmann (born 1954) is known for committing forgeries of historical documents and for murderer. Raised in Salt Lake Valley, Hofmann initially pursued a career in medicine before turning to historical document dealing and forgery, particularly of Mormon documents. His forgeries were initially deemed authentic and caused significant controversy. As suspicions arose about the authenticity of his documents, he constructed bombs to silence potential accusers. In 1985, his actions led to the murder of two individuals. Arrested in 1986, Hofmann was convicted on two counts of communications fraud and admitted to the bombings following a plea bargain in 1987. He is currently serving a life sentence in Utah State Prison.
BIOKent P. Jackson
Kent Jackson (b. 1949) received a PhD in Near Eastern studies from the University of Michigan. He taught classes on the Old Testament, New Testament, and Pearl of Great Price at BYU from 1980-2017. He published numerous books, chapters, and articles on Biblical studies and Latter-day Saint history.
BIOMatthew Roper
Matthew Roper is a Research Scholar at the Neal A. Maxwell Institute for Religious Scholarship at Brigham Young University. He holds a BA in History and an MA in Sociology from Brigham Young University. Roper has a longstanding interest in the Book of Mormon, publishing extensively on topics such as warfare, Lehite social structure, and Book of Mormon geography. He compiled the Harold B. Lee Library’s electronic collection of nineteenth-century publications about the Book of Mormon. His research focuses on Book of Mormon authorship and the intellectual history of Latter-day Saint scripture.
BIOMatthew L. Jockers
Matthew L. Jockers is a research scientist at Apple, focusing on personalization and recommendations for Apple Books, Podcasts, and Video. Prior to joining Apple in 2021, he had a 25-year academic career, ending as Dean of the College of Arts and Sciences and Professor of English and Data Analytics at Washington State University. Jockers co-founded three tech startups and a cultural non-profit. His research includes computational text analysis, highlighted in his book “Macroanalysis: Digital Methods and Literary History,” and studies in Irish and Irish-American literature. He also co-directed the Stanford Literary Lab and has extensive experience in systems administration, database design, and web development.
BIOG. Bruce Schaalje
G. Bruce Schaalje (1953-present) is originally from Lethbridge, Alberta. He studied mathematics at Brigham Young University, received a master’s in Zoology at Brigham Young University, a master’s in Biostatistics from University of Washington, and a PhD from North Carolina State University in Statistics and Biomathematics. He previously worked as a research scientist for Agriculture Canada in Alberta for 12 years before becoming a professor of Statistics at Brigham Young University. While at Brigham Young University he also served as both undergraduate and graduate program coordinator for the Statistics Department. In addition to his work on mixed linear statistical modeling, he has published several articles on statistical authorship analysis in the Book of Mormon.
BIOOliver Cowdery
Oliver Cowdery (1806–1850) was a scribe for the Book of Mormon and served as one of the Book of Mormon's Three Witnesses. In 1838, he was excommunicated from the church for a number of reasons, including encouraging lawsuits against the Church and defaming Joseph Smith by accusing him of adultery. He returned to the faith near the end of his life and never denied his testimony of the Book of Mormon's veracity.
BIOParley P. Pratt
Parley Parker Pratt (1807–1857) was born in Burlington, Otsego County, New York. He joined Sidney Rigdon's congregation (Campbellites) in 1829 and was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1830. Pratt served as an early apostle in the Church. He served missions in the United States and abroad. He was a writer, editor, poet, publisher, teacher, and legislator. He also explored and surveyed what is now known as Parley's Canyon. In 1857, Hector McLean, the former husband of Pratt's plural wife, Eleanor McLean, killed him while Pratt was serving a mission in Arkansas.
BIODan Vogel
Daniel Arlon Vogel (b. 1955) is an independent researcher and author known for his critical examinations of early Mormon documents and the life of Joseph Smith. His notable work, Joseph Smith: The Making of a Prophet intertwines psychological interpretations and the familial influences on Smith, particularly the religious divisions within his family. Along with this biography, Vogel has compiled the multi-volume Early Mormon Documents.
BIOMatilda Sabin Spaulding Davison
Matilda Sabin Spaulding Davison (1767–1846) was the widow of Solomon Spaulding. After Spaulding's death, she remarried to a Dr. Davison. Matilda played a crucial role in the controversy over the origins of the Book of Mormon by providing Doctor Philastus Hurlbut with her late husband's manuscript, which Hurlbut used to support the Spaulding theory. She publicly expressed her belief that the manuscript was the basis for the Book of Mormon, a view that influenced early anti-Mormon sentiment. She died in 1846 in Connecticut.
BIOJames H. Fairchild
James H. Fairchild (1817-1902) was the third president of Oberlin College. Born in Stockbridge, Massachusetts, he moved to Ohio as a child. Fairchild graduated from Oberlin in 1838 and later held various professorships before becoming president in 1866. An abolitionist, he participated in the Oberlin-Wellington Rescue of 1858. Fairchild married Mary Fletcher Kellogg in 1841. He wrote a history of Oberlin College published in 1883 and several philosophical works. He served as acting president again from 1896 to 1898 and died in 1902.
BIOD. H. Bays
Davis H. Bays (1839-1905) was an American author and critic of the Latter-day Saint movement, best known for his 1897 book The Doctrines and Dogmas of Mormonism: Examined and Refuted. Born in Matta Gorda, Texas, on March 5, 1839, Bays moved with his family to Nauvoo, Illinois, at age fifteen, and later to Beaver Island in Lake Michigan before settling in Council Bluffs. Bays died away on October 24, 1905, in Persia.
BIOSandra Tanner
Sandra McGee Tanner (born January 14, 1941) is an American writer known for her critical examination of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Along with her late husband, Jerald Tanner, she co-founded the Utah Lighthouse Ministry, an organization dedicated to researching and challenging the teachings and historical claims of the Church. She was born into a family with a strong Latter-day Saint background, with her great-great-grandfather being Brigham Young. She was raised in the Church but began questioning its teachings in her teenage years. In 1959, Sandra married Jerald Tanner, who shared her interest in investigating the history and doctrines of the Church. The couple collaborated extensively in their research and publications, becoming well-known and controversial figures. Sandra and Jerald have co-authored numerous books, pamphlets, and articles critically examining the Church, including notable works such as Mormonism: Shadow or Reality? and The Changing World of Mormonism.
BIOArthur Chris Eccel
Arthur Chris Eccel (born 1955) is a scholar specializing in Semitic languages and the sociology and history of religion. He earned his BA in Classics at the University of Utah, an MA in Semitic Languages from Harvard, and a PhD in Sociology from the University of Chicago. Eccel has taught in the US, Egypt, and Lebanon and held research positions at the American University in Cairo and the American Research Center in Egypt. His key publication is Egypt, Islam and Social Change: Al-Azhar in Conflict and Accommodation. Eccel also served 21 years as a U.S. Diplomat in the Middle East, enhancing his expertise in Arabic. His research spans Mormon studies, Islamic studies, and Biblical higher criticism.
[1]↩︎
Sa Mormonism Unvailed, iniulat ng kapatid ni Solomon Spaulding na lumipat si Solomon sa Conneaut, Ohio noong 1809 at pagkalipas ng tatlong taon ay binisita niya si Solomon at:
Pagkatapos ay sinabi niya sa akin na siya ay sumusulat ng isang aklat, na balak niyang ipa-print, at inisip niyang ang kikitain mula rito ay makatutulong sa kanya na mabayaran ang lahat ng kanyang mga utang. Ang pamagat ng aklat ay “Manuscript Found,” at binasahan niya ako ng maraming sipi mula rito.
Kaya, tila isinulat ni Solomon Spaulding ang kanyang manuskrito sa pagitan ng pagdating niya sa Conneaut, Ohio noong 1809 at 1811 o 1812.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[2]↩︎
Ang unang kabanata ng "Manuscript Found" ay nagsisimula:
Ang pangalan ko ay Fabius. Ang apelyidong dala ko ay Fabius, yamang ako ay nagmula sa bantog na Heneral na may gayong pangalan—Ako ay ipinanganak sa Roma at natanggap ang aking pag-aaral sa ilalim ng pagtuturo ng isang napaka-arngal na Guro... Isang araw, sinabi sa akin ni [Constantine]—Fabius yo[u] [—] pumunta ka sa Brittain at dalhin ang isang mahalagang] [—] sa heneral ng aming hukbo roon [—] [p. 7] maglayag sa isang sasakyang-dagat at bumalik kapag siya ay bumalik[.]
Nagpatuloy ito sa paglalarawan kung paano itinulak ang barko palayo sa tamang ruta, pero matapos mangako ng kanilang kaligtasan ang isang banal na tinig, nakarating si Fabius at ang mga tripulante sa Hilagang Amerika.
- Encyclopedia of Mormonism entry for the Spaulding Manuscript.
- Chapter 1 of "Manuscript Found" introduces the author as a Roman sent to Britain who was blown off course.
[3]↩︎
Halimbawa, sinabi ni John Spaulding na ang kuwento ng kanyang kapatid na si Solomon ay tungkol sa isa sa mga nawawalang lipi ng Israel na naglakbay papuntang Hilagang Amerika at nahati sa dalawang bansa. Iginiit niya:
Kamakailan ay nabasa ko ang Ang Aklat ni Mormon, at sa aking malaking pagkagulat ay nakita kong halos pareho ang mga historikal na paksa, mga pangalan, atbp. gaya ng nasa mga sinulat ng aking kapatid. Malinaw kong naaalala na sumulat siya sa lumang estilo, at halos bawat pangungusap ay sinisimulan niya sa “at ito ay nangyari,” o “ngayon ito ay nangyari,” na gaya rin sa Ang Aklat ni Mormon, at ayon sa pinakamainam kong alaala at paniniwala, ito rin ang isinulat ng aking kapatid na si Solomon, maliban sa mga usaping panrelihiyon. —Kung sa anong paraan ito ay napunta sa mga kamay ni Joseph Smith, Jr. ay hindi ko matukoy.
Sinabi ni Aaron Wright, isang kapitbahay ng mga Spaulding:
Ang makasaysayang bahagi ng Ang Aklat ni Mormon, alam kong kapareho ng nabasa ko at narinig na binasa mula sa mga isinulat ni Spalding, mahigit dalawampung taon na ang nakalipas; lalo na ang mga pangalan ay pareho rin nang walang anumang pagbabago. Sinabi niya sa akin na ang layunin niya ay ipaliwanag ang lahat ng mga kuta, at iba pa, na makikita sa bansang ito, at sinabi niya na pagdating ng panahon ay lubos itong paniniwalaan ng lahat, maliban sa mga edukadong tao at mga historyador.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[4]↩︎
Sinabi ni Howe na natanggap ni Sidney Rigdon ang manuskrito ni Spaulding mula sa isang tagalimbag sa Pittsburg upang ang manuskrito ay “mapaganda, mabago, at madagdagan, ayon sa maaaring isipin niyang kapaki-pakinabang; at iisipin naming ang tatlong taong pag-aaral ng Biblia ay halos hindi pa sapat na panahon upang baluktutin ito, gaya ng pagkakalipat nito sa Ang Aklat ni Mormon.”
Idinagdag pa niya:
At saan pa makakahanap ng mas angkop na tao kaysa kay Jo Smith, na ang kanyang katanyagang necromantic at mga sining ng panlilinlang ay nakarating na sa medyo malayong lugar?... Kaya naman, dapat nating iharap si Sidney Rigdon sa mundo bilang siyang orihinal na “may-akda at may-ari” ng buong sabwatang Mormon, hanggang may mas marami pang liwanag na lumitaw tungkol sa mga nawawalang sinulat ni Solomon Spalding.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[5]↩︎
Halimbawa, inulit ng ilang pahayagan at magasin noong ikalabinsiyam na siglo ang teoryang Spaulding. Naglathala sina J. H. Beadle at Charles A. Shook ng mga exposé na sumuporta sa teoryang Spaulding.
Noong ikadalawampu't isang siglo, isang pag-aaral na inilathala sa Literary and Linguistic Computing ang nagtapos na si Spaulding ang pangunahing pinagmulan ng teksto ng Ang Aklat ni Mormon. Isang aklat na isinulat nina Wayne Cowdery, Howard Davis, at Arthur Vanick noong 2007, Who Really Wrote the Book of Mormon? The Mormon Enigma then ang muling nagpasikat sa teoryang Spaulding. At noong 2024, naglabas ang podcast na Mormon Discussion Inc. ng dalawang-bahaging serye na nagpapalaganap ng teoryang Spaulding.
[6]↩︎
Sa Mormonism Unvailed, iniulat ng kapatid ni Solomon Spaulding na lumipat si Solomon sa Conneaut, Ohio noong 1809 at pagkalipas ng tatlong taon ay binisita niya si Solomon at:
Pagkatapos ay sinabi niya sa akin na siya ay sumusulat ng isang aklat, na balak niyang ipa-print, at inisip niyang ang kikitain mula rito ay makatutulong sa kanya na mabayaran ang lahat ng kanyang mga utang. Ang pamagat ng aklat ay “Manuscript Found,” at binasahan niya ako ng maraming sipi mula rito.
Iniulat ni Aretmas Cunningham:
Noong buwan ng Oktubre, 1811, pumunta ako mula sa bayan ng Madison papuntang Conneaut, upang singilin ang utang sa akin ni Solomon Spalding. Nanatili ako sa kanya nang halos dalawang araw, para magawa ang layunin ko, ngunit sa huli ay hindi ko rin ito nagawa. Natagpuan ko siyang walang kakayahang bayaran ang kanyang mga utang. Ang tanging pag-asa niya na mabayaran balang araw ang kanyang mga utang, tila, ay ang maibenta ang isang aklat na sinusulat niya.
Tila isinulat ni Solomon Spaulding ang kanyang manuskrito minsan sa pagitan ng kanyang pagdating sa Conneaut, Ohio noong 1809 at 1811 o 1812.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[7]↩︎
Ang pinakaunang tala ng pahayag na ito ay makikita sa Mormonism Unvailed ni E. D. Howe. Sinabi ni Howe na sinabi sa kanya ng biyuda ni Solomon Spaulding na dinala ni Spaulding ang kanyang manuskrito sa palimbagan ng Patterson & Lambdin noong nakatira sila sa Pittsburgh.
Gayunman, binanggit din ni Howe, "Kung ito man ay naibalik muli sa bahay, hindi siya tiyak."
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[8]↩︎
Ang unang kilalang tala ng petsa ng pagkamatay ni Spaulding ay makikita sa "Mormonism Unvailed." Iniulat nito:
Mula sa [biyuda ni Spaulding] nalaman namin na si Spalding ay nanirahan sa Pittsburgh nang mga dalawang taon, at pagkatapos ay lumipat sa bayan ng Amity, Washington County, Pennsylvania, kung saan siya nanirahan nang mga dalawang taon at namatay noong 1816.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[9]↩︎
Iniulat ng pahayagang Pittsburgh na The Commonwealth ang isang listahan ng mga lokal na taong may sulat sa lokal na tanggapan ng koreo. Kabilang sa mga nakalista sina Solomon Spaulding at Sidney Rigdon.
- The Commonwealth reports that Sidney Rigdon and Solomon Spaulding have letters at the Pittsburgh post office.
[10]↩︎
Ayon sa isang maikling talambuhay sa Times and Seasons noong 1843:
Hiniling kay [Sidney Rigdon] ng First Baptist Church ng lungsod ng Pittsburgh na akuin ang tungkuling pastoral ng nasabing Simbahan, at tinanggap niya ang paanyayang iyon, at noong Pebrero, A.D. 1822, umalis siya sa Warren, Trumball county, at lumipat sa lungsod na iyon at agad na sinimulan ang kanyang mga tungkuling pastoral, at nagpatuloy na mangaral sa Simbahang iyon nang may malaking tagumpay.
Sa isang hindi nailathalang manuskritong talambuhay ni Sidney Rigdon, sinabi ni John Wickliff Rigdon, na anak ni Sidney Rigdon, na lumipat ang kanyang ama sa Pittsburg, Pennsylvania, at tumira kasama ang isang pastor. Pagkatapos ay “nakakuha siya ng lisensya para mangaral at ipinangaral niya ang kanyang unang sermon sa Pittsburgh sa edad na dalawampu’t pito at ipinagpatuloy niya ang pangangaral ng ebanghelyo mula noon at ginawa niya ito bilang kanyang propesyon.”
Sinabi ni John Rigdon na ito ay noong Marso 1819, kaya hindi malinaw kung kailan nagsimulang mangaral si Sidney Rigdon sa Pittsburgh, Pennsylvania.
- Times and Seasons includes a biography of Sidney Rigdon's early life in the "History of Joseph Smith," part 1.
- John W. Rigdon's biography of Sidney Rigdon reports that he began preaching in Pittsburg in 1819.
[11]↩︎
Inilarawan ng website ng Joseph Smith Papers ang pagsasalin ng Ang Aklat ni Mormon sa ganitong paraan:
Mula Abril 1828 hanggang Hulyo 1829, idinikta ni [Joseph Smith] ang teksto ng Ang Aklat ni Mormon sa hindi bababa sa pitong tagasulat at siya mismo ay nagsulat pa ng katumbas ng dalawang linya. Nagsimula siyang magdikta noong mga 12 Abril 1828 sa Harmony, Pennsylvania. Sina Martin Harris, Emma Smith, at ang kapatid ni Emma na si Reuben Hale ay nagsilbing mga tagasulat sa unang pagsisikap na ito.
Pagkatapos ng mahabang paghinto, ipinagpatuloy ni Joseph ang pagsasalin noong Abril 1829, at si Oliver Cowdery ang naging pangunahing tagasulat niya. Natapos nila ang buong teksto noong Hulyo 1829.
- The Joseph Smith Papers website gives a historical introduction to the original Book of Mormon manuscript and its translation process.
[12]↩︎
Noong Marso 26, 1830, inilathala ng Wayne Sentinel ang pahina ng pamagat ng Ang Aklat ni Mormon kasama ang anunsyong ito:
Ang akdang nasa itaas, na may humigit-kumulang 600 pahina, malaking duodecimo, ay ipinagbibili na ngayon nang pakyawan at tingian sa Palmyra Bookstore, nina HOWARD & GRANDIN. Palmyra, Marso 26, 1830.
- Announcement of selling of the Book of Mormon in the Wayne Sentinel.
[13]↩︎
Sinulat ng Cleveland Advertiser:
Si Rigdon ay dati nang alagad ni Campbell at sinasabing isinugo upang manghikayat ng mga bagong convert, ngunit malamang na naisip niya na mas magiging kapaki-pakinabang kung kikilos siya gamit ang sarili niyang puhunan, at dahil dito ay isinulat niya, gaya ng pinaniniwalaan, ang Ang Aklat ni Mormon, at sinimulan ang kanyang paglalakbay sa bayan ng Kirtland, na inilarawan bilang isa sa mga dulong bahagi ng Banal na Lupain.
- The Cleveland Advertiser claims Sidney Rigdon wrote the Book of Mormon.
[14]↩︎
Iniulat ni E. D. Howe na isang hindi pinangalanang mensahero ang ipinadala upang hanapin ang biyuda ni Spaulding. Sinabi niya na kung umiiral pa ang manuskrito, ito ay nasa New York. Naglakbay ang mensahero roon at natagpuan ito sa isang baul ng mga pag-aari ng biyuda.
Noong Disyembre 1833, iniulat ng Wayne Sentinel na si Doctor Philastus Hurlbut ay nangongolekta ng mga affidavit sa Ohio at New York na nagpapatunay na nangopya si Joseph Smith ng isang manuskrito para isulat ang Ang Aklat ni Mormon. Nang sumunod na buwan, noong Enero 1834, iniulat ng Painesville Telegraph na natuklasan ni Hurlbut na si Solomon Spaulding ang tunay na may-akda ng Ang Aklat ni Mormon.
[15]↩︎
Ang pahayag ng Telegraph ay nagsabi:
Ang resulta ng pagsisiyasat na ito, hanggang sa bahaging naisagawa na, ay bahagyang naiharap na sa publiko sa lugar na ito ni G. Hurlbut -- at ang Komite ay gumagawa ngayon ng mga paghahanda para sa paglalathala at malawakang pamamahagi ng isang akda na magpapatunay na ang "Ang Aklat ni Mormon" ay isang kathang-isip at likha ng imahinasyon, at isinulat mahigit dalawampung taon na ang nakalipas, sa Salem [Conneaut], Ashtabula County, Ohio, ni Solomon Spalding, Esq., at ganap na aalisan si Joseph Smith ng anumang pag-aangkin sa pagkatao ng isang tapat na tao, at ilalagay siya sa di-masukat na layo mula sa mataas na katayuang inaangkin niyang taglay niya.
Ang anunsyong ito ay muling inilimbag sa iba pang mga pahayagan kabilang ang Free Elector.
- A committee in Kirtland, Ohio announces that they gathered information tying Solomon Spaulding to the Book of Mormon.
[16]↩︎
Batay sa mga patotoong nakalap niya, nagpasya si E. D. Howe:
Kasabay nito, iniisip namin na may mga katotohanan at datos na nailabas na, na sapat, kahit paano, upang magbangon ng malakas na palagay na ang mga pangunahing bahagi ng “Gold Bible” ay unang naisip at binuo ng isang Solomon Spalding, habang naninirahan sa Conneaut, Ashtabula county, Ohio. . . . Kaya, kailangan naming ilantad si Sidney Rigdon sa mundo bilang orihinal na “may-akda at may-ari” ng buong sabwatan ng Mormon, hanggang sa may mas marami pang liwanag na makuha tungkol sa mga nawawalang sulatin ni Solomon Spalding.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[17]↩︎
Binili ni L. L. Rice ang Painesville Telegraph mula kay E. D. Howe. Sa isang liham noong 1885 kay Joseph Smith III, ipinaliwanag niya:
Ang Spaulding Manuscript na nasa akin ay napunta sa akin sa ganitong paraan. Noong 1839–40, binili namin ng aking katuwang mula kay E. D. Howe ang Painesville Telegraph, na inilathala sa Painesville, Ohio. Ang paglilipat ng departamento ng paglilimbag, mga tipo, limbagan, atbp., ay may kasamang malaking koleksyon ng mga aklat, manuskrito, atbp., at kabilang dito ang manuskrito ni Spaulding. Kaya, gaya ng nakikita mo, mahigit apatnapung taon na itong nasa akin. Pero hindi ko ito kailanman sinuri, o nalaman kung ano ang uri nito, hanggang mga anim o walong buwan lang ang nakalipas. Ang balot ay may markang, "Kuwentong Manuskrito — Conneaut Creek." Ang nakapagtataka ay na sa ilan sa mga paglipat-lipat ko, hindi ko ito nawasak o nasunog kasama ng malaking dami ng basurang unti-unting naipon sa paglipas ng panahon.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[18]↩︎
Sa Mormonism Exposed, sinabi ni Samuel Williams:
Hindi na mahihiling pa ang mas matibay na patunay kaysa sa nagpapatibay na pahayag ni G. Spaulding sa kanyang mga kaibigan, tungkol sa pagpunta niya sa lungsod na ito upang ilathala ang kanyang nobela, at sa pagdadala niya nito sa palimbagan ni Patterson, at tungkol sa malapit na ugnayan nina Rigdon at Lambdin, at iba pa. Ngunit bukod sa ebidensyang pangyayari, mayroon tayong tuwirang patunay, mula sa ilang tao, na ang mga makasaysayang bahagi ng Morman Bible at ang nobela ni G. Spaulding ay lubos na magkapareho.
- Samuel Williams claims that Sidney Rigdon used Solomon Spaulding's manuscript to write the Book of Mormon.
[19]↩︎
Sumulat si Rigdon:
Sa inyong pahayagan noong ika-18 ng buwang ito, nakita ko ang isang liham na pirmado ng kung sino man, na tinatawag ang sarili na Matilda Davidson, na kunwa’y ibinibigay ang pinagmulan ng Mormonismo, gaya ng gusto niyang itawag dito, sa pamamagitan ng pagkukuwento ng isang kathang-isip na kuwento tungkol sa isang tiyak na si Solomon Spalding, isang taong ang kaalaman ko tungkol sa kanyang pag-iral sa mundo ay lubos kong utang sa sulating ito; sapagkat tiyak na, hanggang sa ipaalam sa akin ni Doctor Philastus Hurlburt na ang gayong tao ay nabuhay noon, wala ako kahit ng pinakamalayong kaalaman tungkol sa kanyang pag-iral.
- Sidney Rigdon denies knowledge of the Spaulding manuscript.
[20]↩︎
Iginiit ni Benjamin Winchester na ininterbyu ni E. D. Howe ang mga dating kapitbahay ni Solomon Spaulding na nagsabi sa kanya na sumulat si Spaulding ng isang nobela, ngunit wala ni isa sa kanila ang may ideya na ang Ang Aklat ni Mormon ay nagmula sa nobelang iyon. Sinabi ng isang G. Jackson kay Howe:
na walang pagkakatugma sa pagitan ng dalawa; sapagkat, sabi niya, ang manuskrito ni G. S[paulding] ay isang napakaliit na akda, nasa anyo ng isang nobela, na ni isang salita ay walang sinasabi tungkol sa mga anak ni Israel, kundi nagsasabing ito ay salaysay ng isang lahi ng mga tao na nagmula sa mga Romano, na sinabi ni G. S. na isinalin niya mula sa isang pergaminong Latin na kanyang natagpuan. Dagdag pa niya, ang Ang Aklat ni Mormon ay nagsasabing isinulat ito ng isang sanga ng sambahayan ni Israel; nakasulat ito sa ibang istilo, at lubusang naiiba; dahil dito tumanggi si G. Jackson na ipahiram ang kanyang pangalan sa kasinungalingan, at ipinahayag ang kanyang galit at paghamak sa mababa at masamang balak na linlangin ang publiko.
- Benjamin Winchester explains the origin of the Spaulding theory of Book of Mormon authorship.
[21]↩︎
Si Beadle, na inuulit ang kuwento tungkol sa manuskrito ni Spaulding, ay nag-ulat na sinabi ni Gng. Spaulding na ninakaw sa kanya ang manuskrito, at sinabi rin na kinopya at dinagdagan nina Sydney Rigdon at Joseph Smith ang kuwento ni Spaulding. Nagtapos siya:
Ngunit ang totoong teorya, nang walang duda, ay kinuha nina Smith, Rigdon, Cowdery, at ng iba pa ang sinulat ni Spaulding bilang mungkahi at ideya para sa kanilang gawain; ngunit ito ay lubhang binago at dinagdagan nila, na nag-iwan ng sapat na mga katangian upang makilala ito ng mga saksi ni Spaulding, na umasa lamang sa kanilang alaala upang ihambing ito sa "Ang Aklat ni Mormon," na kinikilala kung ano ang naroon dito, at nalilimutan ang marami sa hindi isinama.
- J. H. Beadle asserts that the Book of Mormon came from the Spaulding manuscript.
[22]↩︎
Sinabi ni William Smith:
Ang kuwento na si Joseph Smith ay inimbento ang kanyang hayag tungkol sa Ang Aklat ni Mormon mula sa isang romansa na isinulat ng isang Solomon Spaulding, tulad ng marami pang ibang kasinungalingan na sinabi laban sa pagkatao ng Propeta, dahil sa mapanlinlang at sinungaling na kamangmangan ng mga tao sa panahong ating ginagalawan, ay dapat bumagsak sa lupa kasama ng iba pa nilang kanlungan ng mga kasinungalingan.
- William Smith rejects the idea that Joseph Smith wrote the Book of Mormon using the Spaulding manuscript.
[23]↩︎
Sa The Myth of the "Manuscript Found," pinabulaanan ni George Reynolds ang mga pahayag na ginamit ni Joseph Smith ang "Manuscript Found" ni Solomon Spaulding para isulat ang Ang Aklat ni Mormon.
Isinulat ang aklat ni Reynolds bago pa natuklasan at nailathala ang mismong manuskrito, kaya umasa siya sa mga paglalarawan mula sa mga sanggunian tulad ng Mormonism Unvailed, na nagsabing ang kuwento ay tungkol sa nawawalang Sampung Lipi na dumating sa Hilagang Amerika.
Pinagtatalunan ni Reynolds ang mga pahayag na ito sa pamamagitan ng pagbibigay-diin sa mga pagkakaiba sa pagitan ng Ang Aklat ni Mormon at ng sinasabing nilalaman ng "Manuscript Found," lalo na ang pagbibigay-diin na ang Ang Aklat ni Mormon ay hindi nakatuon sa Sampung Lipi.
- George Reynolds argues against the Spaulding theory.
[24]↩︎
Noong 1885, si L. L. Rice, ang may-ari noon ng manuskrito ni Spaulding, ay nagpadala ng liham kay Joseph Smith III na nagsasabi sa kanya:
Maaari kang mapanatag na hindi ko ibibigay ang manuskrito sa sinumang sisira rito, o gagamit nito para sa masamang layunin. Ipapaingat ko ito sa Aklatan ng Oberlin College, sa Ohio, upang mabasa ng sinumang nagnanais sumuri rito; ngunit hindi ito maaaring ilabas mula sa pinaglagyang iyon. Maaasahan ang kaibigan kong si President Fairchild bilang katiyakan sa ligtas na pag-iingat nito.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[25]↩︎
Ang introduksyon sa publikasyong RLDS ng manuskritong Spaulding ay nagsisimula sa isang liham mula kay L. L. Rice kay Joseph Smith III kung saan sinabi niya:
Matapos pag-isipan ito, mula nang isulat ko ang nauna, ang palagay ko ay walang sinumang babasa sa Manuskritong ito ang maniniwala sa kuwento na si Solomon Spaulding ay sa anumang paraan ang may-akda ng Ang Aklat ni Mormon. Malabong ang sinumang sumulat ng isang kasing detalyadong akda gaya ng Mormon Bible ay gugugol ng panahon sa pagbuo ng isang napakababaw na kuwentong gaya nito, na sa pinakamabuti ay isang mahinang panggagaya lamang sa nauna. Sa huli, mahigit kalahati na akong kumbinsido na ito lamang ang kanyang naisulat na ganitong uri, at na ang anumang pag-aangkin na si Spaulding ay sa anumang diwa ang may-akda ng isa pa ay isang tahasang imbento. Madali para sa sinuman na maaaring nakakita nito, o may narinig man tungkol sa nilalaman nito, na buuin ang kuwentong magkapareho ang mga ito.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[26]↩︎
Inilatag sa manuskrito ni W. H. Whitsitt kung paano niya pinaniniwalaang naging may-ari si Sidney Rigdon ng manuskrito ni Spaulding, kinopya ito upang isulat ang Ang Aklat ni Mormon, at nakipagtulungan kay Joseph Smith upang mailimbag ang Ang Aklat ni Mormon.
Wala siyang idinagdag na anumang bagong ebidensya sa mga pahayag na ito kundi ginamit lamang ang dati nang mga pahayag at patotoo upang buuin ang kanyang salaysay.
[27]↩︎
Sinabi ng artikulong Santa Maria :
Sumulat si G. Fairchild kay Joseph Smith (anak ng nagtatag ng Mormonismo at pinuno ng mga laban sa poligamiyang Mormon): “Tiyak na ang manuskritong nakita ko ay hindi ang pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon.” Gayunman, idinagdag niya na mula nang isapubliko ang pagkakadiskubre, may nag-angkin na may dalawang manuskrito si Spaulding, isa tungkol sa mga Indian at ang isa naman tungkol sa mga liping Hebreo, at ang una ang natuklasan sa Honolulu samantalang ang huli ang pinagmulan ng inspirasyon ng orihinal na J. Smith. Wala naman, gayunman, na tila narinig o naikalat tungkol sa anumang ikalawang manuskrito hanggang matapos matuklasan ang una (na ganoon ang tawag), na nagbibigay sa hipotesis ng malinaw na amoy na ex post facto na maaaring tawagin ng ilan na “kahina-hinala.”
- The Santa Maria times reports the finding of the Spaulding manuscript and the circulation of the claims of a second manuscript.
[28]↩︎
Isinalaysay ni Joseph F. Smith ang kanyang mga pakikipagkita kay L. L. Rice, na may hawak ng manuskrito ni Spaulding, at ang kanilang mga talakayan tungkol sa nilalaman nito at kung paano ito hindi kahawig ng Ang Aklat ni Mormon. Binigyang-diin ni Smith ang pagkadismaya na idinulot ng pagkakatuklas na ito sa mga umasa na siraan ang Ang Aklat ni Mormon sa pamamagitan ng pag-uugnay nito sa manuskrito ni Spaulding. Nagtapos siya na ang paglalathala ng manuskrito ay nagpapabulaan sa anumang ugnayan sa pagitan ng akda ni Spaulding at ng Ang Aklat ni Mormon, na nagpapatibay sa banal nitong pinagmulan.
Tungkol sa pakikipagkita kay L. L. Rice, sinabi niya:
Si G. L. L. Rice mismo, isang matandang editor, manunulat, at maraming nabasa tungkol sa kasaysayan ng mga Banal sa mga Huling Araw, at may-ari ng "Manuscript Story," gaya ng paulit-ulit niyang sinabi sa akin, ay matibay na naniniwala na ito lamang ang mga isinulat ni Solomon Spaulding, at ang tunay na "Manuscript Found" na pinagmulan daw ng Ang Aklat ni Mormon, gaya ng inangkin noon (at nakapagtatakang sabihin, inaangkin pa rin).
[29]↩︎
Tinapos ni Roberts ang kanyang mga argumento laban sa teoryang Spaulding-Rigdon sa pagsasabing:
Isa pang punto kung saan tuluyang bumabagsak ang teoryang Spaulding ay ang lubos na kawalan ng kakayahan ng mga tagapagtaguyod nito na pag-ugnayin ang mga taong sangkot sa sabwatan kung saan diumano nagmula ang Ang Aklat ni Mormon. Hindi man lang nila maiugnay si Joseph Smith sa manuskripto ni Spaulding; hindi rin nila maiugnay si Sidney Rigdon sa manuskripto; hindi rin nila mapagtagpo si Joseph Smith at Sidney Rigdon bago mailathala ang Ang Aklat ni Mormon. Sa lahat ng bagay na ito, na mahalaga sa pagpapanatili ng kanilang teorya, nabibigo sila. Si Joseph Smith at Sidney Rigdon, hanggang matapos mailathala ang Ang Aklat ni Mormon, ay nasa layong 200 hanggang 300 milya sa isa’t isa, na walang paraan ng komunikasyon o pakikipagtulungan, na kinakailangan sana kung tama ang teoryang Spaulding.
- B. H. Roberts addresses the Spaulding theory.
[30]↩︎
Sinabi ni Robert Webb:
Sa anumang kaso, may isa pang hanay ng mga “sinumpaang salaysay” na iniharap ng maraming di-kilalang tao na nagsasabing si Rigdon ay may hawak o ipinakita sa kanila ang ilang manuskrito o nagsabing may lalabas na aklat tungkol sa sinaunang Amerika na ‘‘magdudulot ng ingay’’ at iba pa. Tila may isang tao na napakasipag o napakaswerte sa kanyang paghahanap upang matagpuan ang napakaraming nag-aakusa kay G. Rigdon... Ang ganitong mga “sinumpaang salaysay” ay walang pinatutunayan.
- Robert C. Webb explains problems with the Spaulding theory.
- Robert C. Webb critiques the theory that Sidney Rigdon stole a manuscript to create the Book of Mormon.
[31]↩︎
Isinulat ni Brodie:
ANG teoriya ng SPAULDING-RIGDON tungkol sa pag-akda ng Ang Aklat ni Mormon ay nakabatay sa sari-saring halo ng mga liham at sinumpaang salaysay na tinipon sa pagitan ng 1833 at 1900. Kapag pinagsama-sama ang mga ito nang walang pakialam sa pagkakasunod-sunod ng panahon, gaya ng sa True Origin of the Book of Mormon ni Charles A. Shook, at nang hindi isinasaalang-alang ang pagkatao nina Joseph Smith o Sidney Rigdon, tila kahanga-hanga ang mga ito. Ngunit ang teoriya ay nakabatay, una sa lahat, sa hindi mapanghawakang palagay na si Joseph Smith ay walang sapat na talino o pinag-aralan para isulat ang Ang Aklat ni Mormon, at binabalewala nito ang katotohanan na ang estilo ng Ang Aklat ni Mormon ay kapareho ng sa mga sumunod na isinulat ng propetang Mormon, tulad ng Doktrina at mga Tipan at Ang Mahalagang Perlas, ngunit lubusang iba sa mabulaklak at mabigat na retorika ng mga sermon ni Rigdon.
- Fawn Brodie explains the Spaulding theory of Book of Mormon authorship.
- Fawn Brodie concludes that the Spaulding-Rigdon theory is not supported by the historical evidence.
[32]↩︎
Ipinaliliwanag ng website na The Joseph Smith Papers na ang orihinal na manuskrito ng Ang Aklat ni Mormon ay may “sulat-kamay nina Oliver Cowdery, John Whitmer, isang hindi nakilalang tagasulat, at JS.”
Sa kanilang paghahambing ng sulat-kamay ni Spaulding sa sulat-kamay ng hindi kilalang tagakopya mula sa Ang Aklat ni Mormon, sinabi ng mga Tanner na ang sulat-kamay ng hindi kilalang tagakopya ay tila makikita sa mga kabanata 4 hanggang 12 ng 1 Nephi.
- The Joseph Smith Papers website gives a historical introduction to the original Book of Mormon manuscript and its translation process.
- The Tanners describe dissimilarities between the Spaulding Manuscript and pages of the Book of Mormon manuscript.
[33]↩︎
Noong Hunyo 26, 1977, iniulat ng The Salt Lake Tribune na sina Howard A. Davis, Donald Scales, at Wayne L. Cowdery ay nakakuha ng mga photocopy ng isang bahagi ng 1 Nephi na isinulat muli ng isang hindi kilalang tagasulat.
Ipinakita nila ang mga pahinang ito at mga halimbawa ng sulat-kamay ni Solomon Spaulding sa mga analyst ng sulat-kamay (Howard Doulder, Henry Silver, at William Kaye), na sumang-ayon na magkapareho ang sulat-kamay sa dalawang halimbawa.
- Russell Chandler reports that hand writing analysts found a connection between Spaulding's writing and an unknown scribe of the Book of Mormon.
[34]↩︎
Noong Setyembre 1977, iniulat ng Los Angeles Times na binawi ng dalawa sa mga analyst (sina Doulder at Silver) ang kanilang pagsang-ayon na may mga pagkakatulad ang mga teksto.
Sinabi noong Biyernes ng isang eksperto sa sulat-kamay, na hindi na ngayon sang-ayon sa dalawang iba pang analyst at sa sarili niyang naunang opinyon, na ang ilang pinagtatalunang pahina sa Ang Aklat ni Mormon at sa isang nobela ng isang ministro-manunulat ng ika-19 na siglo ay isinulat ng "magkakaibang may-akda." Ang apat-na-pahinang konklusyon ni Howard Doulder, na isinumite noong Set. 15 pero nalaman lamang noong Biyernes, ay tila naglalagay ng pagdududa sa mga pahayag ng tatlong mananaliksik mula sa South California na kumuha sa mga eksperto sa sulat-kamay. ... Kalaunan ay umurong si Silver sa kaso, at sinabing mali ang pagkakasipi sa kanya ng press at na ang impormasyong isinumite niya ay "maling nagamit."
- The Los Angeles Times reports that Howard Doulder and Henry Silver retracted their statements that Solomon Spaulding's handwriting was in the Book of Mormon.
[35]↩︎
Iniulat ng Ogden Standard-Examiner na pinayagan si Jerald Tanner na suriin ang mga pahina mula sa manuskrito ng Ang Aklat ni Mormon at ihambing ang mga ito sa manuskrito ni Spaulding. Sinabi ni Tanner na wala siyang nakitang anumang pagkakatulad sa dalawang teksto.
Kalaunan, sa kanilang aklat na Did Spalding Write the Book of Mormon? ipinaliwanag pa ito ng mag-asawang Tanner at nagpakita ng mga halimbawa ng mga pagkakaiba sa sulat-kamay sa mga manuskrito.
- The Tanners describe dissimilarities between the Spaulding Manuscript and pages of the Book of Mormon manuscript.
- Ogden Standard-Examiner reports that Jerald Tanner does not believe the Book of Mormon came from the Spaulding Manuscript.
[36]↩︎
Sa kanyang aklat na Victims: The LDS Church and the Mark Hofmann Case, isinulat ng historyador na si Richard Turley:
Nang ilarawan ni [Hugh] Pinnock ang dokumentong Spalding-Rigdon na pinahintulutan siyang kopyahin ni Hofmann noong nakaraang Hulyo 14, sinabi ng kanyang mga bisita na ang dokumento ay orihinal na may petsang 1792 at pagkatapos ay binago sa 1822. Sinabi rin nila na ang Spalding na diumano’y lumagda sa dokumento ay namatay noong 1816, kaya imposibleng siya ang lumagda rito pagkalipas ng anim na taon. Bukod pa rito, sinabi nila na mas gusto niyang baybayin ang kanyang apelyido bilang "Spaulding."
- Richard E. Turley, Jr. reports on a forged document clearly connecting Sidney Rigdon and Solomon Spaulding made by Mark Hofmann.
[37]↩︎
Sa kanyang introduksyon, sinabi ni Kent Jackson:
Dahil ang manuskripto ni Spaulding ay naging bahagi ng kasaysayan ng mga Banal sa mga Huling Araw mula pa noong 1834—gaanuman ka-hindi karapat-dapat ang naging papel nito sa kasaysayang iyon—naisip ng Religious Studies Center sa Brigham Young University na nararapat na muli itong bigyang-buhay upang malaman ng mga mambabasa ang nilalaman nito. May ilang kritiko ng kasaysayan at mga paniniwala ng LDS na nananatili pa ring naninindigan sa pahayag na ito ang pinagmulan o inspirasyon para sa Ang Aklat ni Mormon, isang ideyang inimbento mismo ni Philastus Hurlbut. Sana ay tuluyan nang mawakasan ng publikasyong ito ang ideyang iyon. ... Ang kasalukuyang tomo ay isang hindi inedit na facsimile transcription ng “Manuscript Found.” Ang paggawa nito ay nangailangan ng maraming oras ng trabaho kasama ang mismong manuskripto, na dinagdagan ng mga litrato, mga litrato ng microfilm, at mga larawang photostatic na ibinigay ng mga archive ng Oberlin College.
- Kent P. Jackson introduces 'Manuscript Found,' providing an overview of its history and significance, and explains the process he followed to edit and transcribe the document for publication.
[38]↩︎
The Spalding Enigma ay isang 428-pahinang salaysay na muling nagsasabi ng ebidensya para sa teoryang Spaulding tungkol sa pag-akda ng Ang Aklat ni Mormon, na isinulat nina Wayne L. Cowdrey, Howard A. Davis, at Arthur Vanick.
Sa aklat, iminumungkahi ng mga may-akda na mayroon silang bagong ebidensya na nagpapalakas sa argumento para sa teoryang Spaulding. Sila ay nagsasabi na ang kanilang aklat ay nilalayong maging walang kinikilingang paglalahad ng mga katotohanan:
Ang layunin ng tomong ito ay iharap ang mga katotohanan upang makita ng lahat sa isang ganap na mapanuring anyo, malaya sa mga dogmatikong pahayag ng nakatataas na pamunuan ng simbahan.
- Cowdrey, et al. say that they will present new and old evidence for the Spaulding theory.
[39]↩︎
Inilarawan ni Roper ang The Spalding Enigma bilang isang pagtatangka ng mga may-akda nito na magmungkahi ng isang naturalistikong (ibig sabihin, hindi batay sa paghahayag) pinagmulan para sa Ang Aklat ni Mormon. Binanggit niya ang hindi nila makapaniwala kung bakit hindi binigyan ng mas malaking paniniwala ng mga Latter-day Saint ang teorya ni Spaulding. Sinabi pa niya:
Habang ang tapat na mga Banal sa mga Huling Araw ay laging ipinagtatanggol ang Ang Aklat ni Mormon at naging mapanuri sa lahat ng naturalistikong teorya, ang mga kritiko ng Mormonismo ang pangunahing naging responsable sa pagtanggap (at pagkatapos ay pagtanggi) sa teoryang Spalding. Ang dahilan ay mayroon nang paliwanag ang mga Banal sa mga Huling Araw para sa Ang Aklat ni Mormon, kaya ang paghahanap ng isang kapani-paniwalang naturalistikong alternatibo ay usapin ng mga hindi naniniwala. Bakit, kailangang itanong, tinanggihan ng karamihan sa mga kamakailang kritiko ng Ang Aklat ni Mormon ang teoryang Spalding? Sa palagay ko, hindi epektibong nasagot nina Cowdrey, Davis, at Vanick ang pinakamahahalagang pagtutol dito.
- Matthew Roper argues that there is not convincing evidence of two Spaulding manuscripts.
[40]↩︎
Ang pag-aaral ng mga iskolar na sina Matthew L. Jockers, Daniela M. Witten, at Craig S. Criddle ay nagtapos:
Ipinapakita ng aming mga resulta na ang malamang na mga nag-ambag noong ikalabinsiyam na siglo ay sina Solomon Spalding, isang manunulat ng mga kuwentong-pantasya na makasaysayan; Sidney Rigdon, isang mahusay magsalita ngunit marahil ay hindi matatag na mangangaral; at Oliver Cowdery, isang guro na may karanasan sa pag-eedit. Sinusuportahan ng aming mga natuklasan ang palagay na si Rigdon ang pangunahing nagdisenyo ng Ang Aklat ni Mormon at kaayon ito ng ebidensyang pangkasaysayan na nagmumungkahing pineke niya ang aklat sa pamamagitan ng pagdaragdag ng teolohiya sa mga hindi nailathalang sinulat ni Spalding (na patay na noon).
Sa isang kasunod na pag-aaral noong 2013, ipinagtanggol ni Matthew Jockers ang kanyang mga natuklasan noong 2008.
- Matthew L. Jockers, et al publish a study concluding that Spaulding and Rigdon are the main contributor to the Book of Mormon.
- Matthew L. Jockers follows up his 2008 study with a new study defending his findings.
[41]↩︎
Sinabi ng pag-aaral nina Schaalje at ng iba pa:
Para lalo pang maipakita ang problema ng pagtaas ng probabilidad, gumawa kami ng isang artipisyal na problema sa pagtukoy ng may-akda kung saan sadyang pinili ang estilo ng mga tekstong sinusuri na maging malayong-malayo sa estilo ng lahat ng may-akda sa training data. Bilang training data, kinalkula namin ang 130 katangiang pampanitikan para sa mga bloke ng salita mula sa anim na may-akda noong ika-labinsiyam na siglo na konektado sa maagang Mormonismo: Joseph Smith, maagang Sidney Rigdon (1831–46), huling Sidney Rigdon (1863–73), Solomon Spalding, Oliver Cowdery, at Parley P. Pratt (tingnan ang mga Apendiks A at B). Bilang test data, kinalkula namin ang parehong mga katangian para sa 51 Federalist papers na isinulat ni Alexander Hamilton. Pagkatapos, walang ingat naming ginamit ang closed-set NSC procedure upang kalkulahin ang mga posterior probability at mga klasipikasyon para sa mga teksto ni Hamilton (na parang anonymous ang mga ito). Kasama sa 130 katangiang pampanitikan ang mga relatibong dalas ng 93 hindi kontekstuwal na salita, 35 ratio ng padron ng salita (Hilton 1990), at 2 panukat ng yaman ng bokabularyo (Holmes 1992).
- Using Jocker's method G. Bruce Schaalje, et al. find false attribution of the Federalist Papers to Mormon writers.
[42]↩︎
Ipinangatwiran ni Dan Vogel na ang teorya ng manuskritong Spaulding, na nagmumungkahi na ang Ang Aklat ni Mormon ay ibinatay sa isang manuskrito ni Solomon Spaulding, ay walang matibay na batayan. Ipinaliwanag niya na ang manuskritong nakuha ng kritiko na si Philastus Hurlbut ay hindi kahawig ng Ang Aklat ni Mormon at naimpluwensyahan ng nabasa nilang Ang Aklat ni Mormon ang mga patotoo ng mga kakilala ni Spaulding, na humantong sa mga hindi pagkakatugma at mga alaalang nabuo lamang kalaunan.
Tinatanggihan din ni Vogel ang teorya na ibinigay ni Sidney Rigdon ang manuskrito kay Joseph Smith, at sinasabing:
Para gumana ang lahat ng ito, kailangan mong magkaroon ng isang sabwatan, isang napakalaking sabwatan. Hindi lang si Sidney Rigdon ang kailangang kasama sa sabwatan kundi si Pratt din ay kailangang kasama sa sabwatan. At lalong lumalawak ang sabwatan habang patuloy mong sinusubukang ipaliwanag kung paano nangyari ang lahat ng mga bagay na ito, kaya sa madaling salita, hindi ko sinusuportahan ang teoryang Spaulding bilang pinagmulan ni Joseph Smith.
- Dan Vogel explains the Spaulding theory and why he does not believe it.
[43]↩︎
Nagbigay si Jacob H. Parker ng pangkalahatang buod tungkol kay Solomon Spaulding sa Dartmouth Review noong Mayo 17, 2024:
Tulad ng maraming estudyante sa Dartmouth noong maagang panahong ito, bumiyahe siya mula Connecticut papunta sa Kolehiyo, at nagtapos kasama ng Klase ng 1785. Di-nagtagal pagkatapos niyang magtapos, inorden siya bilang ministrong Congregationalist noong 1787 sa Connecticut, at sa kabuuan ng kanyang buhay, unti-unti siyang lumipat pakanluran.
- Jacob H. Parker explains the Spaulding-Rigdon theory in the Dartmouth Review.
[44]↩︎
Sa Mormonism Unvailed, sinipi si John Spaulding (kapatid ni Solomon) na inilalarawan ang buhay ni Solomon:
Si Solomon Spalding ay isinilang sa Ashford, Conn, noong 1761, at noong kabataan niya ay nagkaroon siya ng hilig sa pagsusulat. Pagkatapos niyang umalis sa paaralan, pumasok siya sa Plainfield Academy, kung saan mahusay ang naging pag-unlad niya sa pag-aaral, at higit siyang namukod kaysa sa karamihan ng kanyang mga kaklase. Pagkatapos nito ay sinimulan niyang mag-aral ng batas, sa Windham county, ngunit kaunti lamang ang naging pag-unlad niya rito, dahil pansamantala niyang ibinaling ang kanyang pansin sa mga paksang panrelihiyon. Hindi nagtagal ay pumasok siya sa Dartmouth College, na may layuning maging handa para sa ministeryo, kung saan nakuha niya ang digring A. M. at kalaunan ay pormal na inorden... Sa loob ng ilang taon ay nabigo siya sa negosyo, at noong 1809 ay lumipat sa Conneaut, sa Ohio. Nang sumunod na taon, lumipat ako sa Ohio, at nadatnan ko siyang abala sa pagtatayo ng isang pandayan. Dinalaw ko siya mga tatlong taon pagkatapos noon; at nalaman kong muli siyang nabigo at malaki ang pagkakautang. Sinabi niya sa akin noon na nagsusulat siya ng isang aklat, na balak niyang ipalimbag, at inisip niyang ang kikitain mula rito ay magbibigay sa kanya ng kakayahang mabayaran ang lahat ng kanyang utang. Ang pamagat ng aklat ay “Manuscript Found,” at binasahan niya ako ng maraming sipi mula rito.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[45]↩︎
Sa Mormonism Unvailed, sinabi ni E. D. Howe na sinabi sa kanya ng balo ni Solomon Spaulding na:
Habang nakatira sila sa Pittsburgh, iniisip niya na minsan itong dinala sa palimbagan ng Patterson & Lambdin; ngunit kung naibalik pa nga ba ito sa bahay, hindi siya tiyak: gayunman, kung naibalik nga ito, kasama na iyon noon ng iba pa niyang mga sulatin, sa isang baul na iniwan niya sa Otsego County, N.Y.
Iniulat niya na nakausap niya si Patterson at nalaman na maraming aklat-manuskrito ang nakaimbak sa palimbagan. Iginiit niya na magkaibigan sina Lambdin at Sidney Rigdon at ipinagpalagay na ibinigay ni Lambdin kay Rigdon ang manuskrito ni Spaulding.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[46]↩︎
Noong 1834, sa Mormonism Unvailed iniulat na namatay si Solomon Spaulding noong 1816. Inulit ito sa mga sumunod na paglalarawan kay Solomon Spaulding.
[47]↩︎
Sa edisyon ng Agosto 1942 ng newsletter na The Christian Soldier, inilista ng teologong si James D. Bales ang mga pagkakatulad sa pagitan ng Ang Aklat ni Mormon at ng manuskripto ni Spaulding, kabilang ang:
- Both are said to have been found under a rock.
- Both are translated from an ancient language.
- Both mention Jesus Christ.
- Both mention a group of people caught in a storm until they pray.
- Both mention horses.
Sa kanyang sanaysay na naglilista ng mga pagkakatulad sa pagitan ng manuskrito ni Spaulding at Ang Aklat ni Mormon, kinilala ni M. D. Bown ang iba’t ibang uri ng pagkakatulad, mula sa mahihina hanggang sa mas tiyak.
- James D. Bales lists similarities between the Book of Mormon and the Spaulding manuscript.
- M. D. Bown explains the different kinds of similarities he found between the Spaulding manuscript and the Book of Mormon.
[48]↩︎
Ilan sa mga halimbawa ng mga Banal sa mga Huling Araw ay kinabibilangan ng isang polyeto ni Benjamin Winchester, isang artikulo sa pahayagan ni E. Cecil McGavin, isang aklat ni Francis W. Kirkham, at isang debosyonal sa BYU ni Tad R. Callister.
Tinanggihan din ng ilang kritiko ng Simbahan ang teoryang ito, kabilang sina Fawn Brodie, Jerald at Sandra Tanner, at Dan Vogel.
[49]↩︎
Para sa mga listahan ng mga pagkakatulad sa pagitan ng "Manuscript Found" ni Spaulding at ng Ang Aklat ni Mormon, tingnan ang sanaysay ni M. D. Bown na "One Hundred Similarities Between The Book Of Mormon and The Spaulding Manuscript" at ang "Book of Mormon and Spaulding Manuscripts" ni James D. Bales.
- M. D. Bown lists 100 similarities he saw between the Spaulding manuscript and the Book of Mormon.
- James D. Bales lists similarities between the Book of Mormon and the Spaulding manuscript.
[50]↩︎
Ang introduksyon sa "Manuscript Found" ay ganito:
Habang naglalakad ako at bumubuo ng iba’t ibang haka-haka tungkol sa pagkatao, kalagayan, at dami ng mga taong iyon, na lubhang nakahihigit sa kasalukuyang lahi ng mga Indian sa mga gawang-sining at talino, nagkataon na natapakan ko ang isang patag na bato. Ito ay maikling distansya mula sa kuta; at nakapatong ito sa ibabaw ng isang maliit na bunton ng lupa na eksaktong pahalang— Ang ibabaw nito ay may kakaibang anyo... Dito ay napansin ko ang isang malaking patag na bato na nakalagay na parang pinto, agad ko itong hinila pababa at masdan, isang butas sa loob ng pader ang lumitaw—ito ay mga tatlong talampakan ang lapad mula gilid hanggang gilid at mga dalawang talampakan ang taas. Sa loob ng butas na ito ay nakakita ako ng isang kahong yari sa lupa na may takip na na nagsasara rito nang ganap na mahigpit— Ang kahon ay dalawang talampakan ang haba, isa at kalahati ang lapad, at isa at tatlong pulgada ang diameter. Napuno ang isip ko ng nakapangingilabot na damdamin na mabilis na nagsiksikan sa akin at halos hindi pinayagan ang mga kamay ko na alisin ang marangal na depositong ito, ngunit nanaig agad ang pag-uusisa [ ] ang kahon ay kinuha at itinaas upang buksan [—] Nang maalis ko ang takip, nakita ko f[ound] na naglalaman ito ng dalawampu’t walo eig[ht —] na piraso ng pergamino. at na nang [— —] [p. 3] ay tila mga manuskritong nakasulat sa magandang sulat-kamay gamit ang mga letrang Romano at sa wikang Latin.
- Spaulding's "Manuscript Found" starts with an account of the record being found under a rock.
[51]↩︎
Sa salaysay ng kanyang kasaysayan noong 1838, sinabi ni Joseph:
Sa ilalim ng isang malaking batong may kalakihan, naroon ang mga lamina na inilagak sa isang kahong bato. Ang batong ito ay makapal at bilugan sa gitna ng ibabaw, at mas manipis papunta sa mga gilid, kaya ang gitnang bahagi nito ay nakalitaw sa ibabaw ng lupa, ngunit ang buong paikot na gilid ay natatakpan ng lupa. Nang maalis ko ang lupa sa gilid ng bato, at makakuha ng pingga na naipasok ko sa ilalim ng gilid ng bato, at sa kaunting puwersa ay naiangat ko ito. . . . Ang kahon na kinalalagyan ng mga iyon ay ginawa sa pamamagitan ng pagsasama-sama ng mga bato gamit ang isang uri ng semento; sa ilalim ng kahon ay may dalawang batong nakalatag nang pahalang sa lapad ng kahon, at sa ibabaw ng mga batong ito nakapatong ang mga lamina at ang iba pang mga bagay na kasama ng mga iyon.
- Joseph Smith describes the area where he found the golden plates.
[52]↩︎
Inilarawan ng "Manuscript Found" ang paglalakbay sa ganitong paraan:
Agad na naghanda at kami ay naglayag... Di-nagtagal ang buong tripulante ay naligaw at naguluhan—Hindi nila alam ang direksiyon patungo sa sumisikat na araw o sa bituing polar—sapagkat ang langit ay nababalot ng mga ulap; at ikinalat ng kadiliman ang maitim nitong balabal sa ibabaw ng humahampas na kailaliman... Sa wakas isang mandaragat ang humakbang [—] [p. 9] sa gitna at nagpahayag. Makinig, O mga kaibigan, at pakinggan ang aking mga salita—Isang tinig mula sa kaitaasan ang tumagos sa aking kaluluwa at iniutos sa akin ng inspirasyon ng Makapangyarihan sa lahat na ipahayag—Ibuka nang maluwang ang inyong mga layag at madali kayong itutulak ng banayad na hangin patungo sa isang ligtas na daungan—Isang lupain kung saan makakatagpo kayo ng mabuting pagtanggap... Sa ikalimang araw matapos nito ay natanaw namin ang lupa—Pumasok kami sa isang maluwang na ilog—at nagpatuloy sa paglalayag paitaas sa [—] nang maraming liga hanggang sa natanaw namin [p. 10] ang isang bayan—Bawat puso ngayon ay kumabog sa galak—at ang malalakas na sigaw ng tuwa ang nagpahayag ng masidhing ligaya ng aming mga kaluluwa.
- Chapter 1 of "Manuscript Found" introduces the author as a Roman sent to Britain who was blown off course.
[53]↩︎
Ang kuwento ng paglalayag sa dagat ng pamilya ni Lehi ay makikita sa 1 Nephi 18:6–14.
At nangyari na matapos kaming lahat ay makababa sa barko, at nadala naming kasama ang aming mga pagkain at mga bagay na iniutos sa amin, kami ay pumalaot sa dagat at itinaboy ng hangin patungo sa lupang pangako... At nangyari na matapos nila akong gapusin nang gayon na lamang na ako ay hindi makagalaw, ang kompas, na inihanda ng Panginoon, ay tumigil sa paggana. Dahil dito, hindi nila nalaman kung saang dako nila papatnubayan ang barko, anupa’t bumangon ang isang malakas na bagyo, oo, isang malaki at kakila-kilabot na unos, at kami ay itinaboy pabalik sa ibabaw ng tubig sa loob ng tatlong araw; at sila ay nagsimulang matakot nang labis na baka sila malunod sa dagat; gayon pa man, hindi nila ako kinalagan. At sa ikaapat na araw, na kami ay naitaboy pabalik, ang unos ay nagsimulang maging napakalakas.
- The Book of Mormon describes Lehi's family traveling to the Americas in a ship.
[54]↩︎
Ang introduksyon sa "Manuscript Found" ay nagsasaad:
Nang maalis ko ang takip, n[alaman] ko na naglalaman ito ng dalawampu’t wal[ong —] piraso ng pergamino. At na nang [— —] [p. 3] ay tila mga manuskritong isinulat sa magandang sulat-kamay gamit ang mga letrang Romano at sa wikang Latin.
- Spaulding's "Manuscript Found" starts with an account of the record being found under a rock.
[55]↩︎
Sinasabi sa Mormon 9:32:
32. At ngayon, narito, isinulat namin ang talaang ito ayon sa aming kaalaman, sa mga titik na tinatawag sa amin na binagong Egipcio, na ipinamana at binago namin, ayon sa aming paraan ng pananalita.
- Mormon says that his record is written in "reformed Egyptian."
[56]↩︎
Ang tanging pagtukoy sa mga kabayo sa "Manuscript Found" ay nagsasabing, "Si Hamboon ay sumakay sa isang maringal na kabayong may mayamang palamuti, dumaan sa kampo—na malakas na ipinahahayag sa bawat tao na pumunta sa kanyang puwesto, kunin ang inyong mga sandata at maghanda para sa labanan."
- Spaulding's "Manuscript Found" mentions a character riding a horse.
[57]↩︎
Nababasa sa 1 Nephi 18:25:
25. At ito ay nangyari na kami ay nakatagpo sa lupang pangako, habang kami ay naglalakbay sa ilang, na may mga hayop sa mga kagubatan ng bawat uri, kapwa ang baka at ang toro, at ang asno at ang kabayo, at ang kambing at ang mailap na kambing, at lahat ng uri ng mailap na hayop, na para sa kapakinabangan ng tao. At kami ay nakatagpo ng lahat ng uri ng mineral, kapwa ng ginto, at ng pilak, at ng tanso.
- The Book of Mormon says that there are horses in the Promised Land.
[58]↩︎
Sinasabi ng manuskrito ni Spaulding:
Yamang lahat kami ay nagpahayag . . . na naniniwala sa relihiyon ni Jesucristo, nagkakaisa naming pinili si Trojanus, ang kasama sa barko, isang mabuti at maka-Diyos na tao, na maging aming ministro upang mamuno sa aming mga debosyon tuwing umaga at gabi at sa araw ng Panginoon.
- The Romans in Spaulding's "Manuscript Found" choose a man to be a minister of Jesus Christ.
[59]↩︎
Ang pahina ng pamagat ng Ang Aklat ni Mormon ay nagsasaad:
Isang tala na isinulat ng kamay ni Mormon sa mga laminang kinuha mula sa mga lamina ni Nephi. Kaya nga, ito ay pinaikling talaan ng mga tao ni Nephi, at gayundin ng mga Lamanita... At gayundin upang hikayatin ang Judio at Gentil na si Jesus ang Cristo, ang Walang Hanggang Diyos, na nagpapakita ng kanyang sarili sa lahat ng bansa
- The title page of the Book of Mormon says that it is written to convince Jews and Gentiles that Jesus is the Christ.
[60]↩︎
Ang panimula ng manuskrito ay ganito:
Magiliw na Mambabasa, marahang tumapak sa mga abo ng kagalang-galang na yumao—Dapat mong malaman na ang Bansang ito ay tinirhan ng mga dakila at makapangyarihang bansa. Malaki ang kanilang kabihasnan—at bihasa sa mga sining—ng digmaan, at na sa lupang iyong tinatapakan ay maraming mabangis at madugong [p. 4] labanan ang naganap at libu-libong bayani ang napabagsak sa alabok.
- Spaulding's "Manuscript Found" starts with an account of the record being found under a rock.
[61]↩︎
Inilalarawan ng Mormon 6:7-11 ang mga labanan na nagwakas sa sibilisasyong Nephita.
At ito ay nangyari na ang aking mga tao, kasama ang kanilang mga asawa at kanilang mga anak, ay nakita na ngayon ang mga hukbo ng mga Lamanita na nagmamartsa papalapit sa kanila; at taglay ang kakila-kilabot na takot sa kamatayan na pumupuno sa dibdib ng lahat ng masasama, ay hinintay nilang harapin sila. At ito ay nangyari na sila ay nakipaglaban laban sa amin, at bawat kaluluwa ay napuno ng takot dahil sa laki ng kanilang bilang. At ito ay nangyari na sila ay sumalakay sa aking mga tao gamit ang tabak, at ang busog, at ang pana, at ang palakol, at ang lahat ng uri ng mga sandata ng digmaan. At ito ay nangyari na ang aking mga lalaki ay pinatay, oo, maging ang aking sampung libo na kasama ko, at ako ay bumagsak na sugatan sa gitna; at nilampasan nila ako kaya hindi nila tinapos ang aking buhay. At nang sila ay makadaan at mapatay ang lahat ng aking mga tao maliban sa dalawampu’t apat sa amin, (na kasama roon ang aking anak na si Moroni) at kami na nakaligtas sa mga patay sa aming mga tao, ay nakita kinabukasan, nang ang mga Lamanita ay nakabalik na sa kanilang mga kampo, mula sa tuktok ng burol ng Cumorah, ang sampung libo ng aking mga tao na napatay, na ako ang nangunguna sa harapan.
- Mormon describes the final battles before the end of the Nephite civilization.
[62]↩︎
Sa Mormonism Unvailed, iniulat ni E. D. Howe na natanggap ni Hurlbut ang manuskrito ni Spaulding mula sa biyuda nito, at na natanggap niya ang manuskrito mula kay Hurlbut. Kalaunan, ipinagbili ni Howe ang opisina ng kanyang pahayagan at ang mga papeles nito kay L. L. Rice. Natuklasan ni Rice ang manuskrito ni Spaulding kasama ng mga papel noong 1885 at ibinigay ito sa Oberlin College.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[63]↩︎
Sa Mormonism Unvailed, iniulat ng kapatid ni Solomon Spaulding na lumipat si Solomon sa Conneaut, Ohio noong 1809 at na pagkalipas ng tatlong taon ay dinalaw niya si Solomon. Sinabi niya,
Pagkatapos ay sinabi niya sa akin na siya ay sumusulat ng isang aklat, na balak niyang ipa-print, at inisip niyang ang kikitain mula rito ay makatutulong sa kanya na mabayaran ang lahat ng kanyang mga utang. Ang pamagat ng aklat ay “Manuscript Found,” at binasahan niya ako ng maraming sipi mula rito.
Kaya tila isinulat ni Spaulding ang kanyang kuwento sa pagitan ng 1809, nang una siyang lumipat sa Ohio, at 1812, nang dalawin siya ng kanyang kapatid.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[64]↩︎
Noong 1839 iniulat ng Daily National Intelligencer na sinabi ni Matilda Spaulding:
Sa wakas, naibalik ang manuskrito sa may-akda nito, at hindi nagtagal pagkatapos ay lumipat kami sa Amity, Washington County, Pa., kung saan namatay si G. S. noong 1816. Ang manuskrito ay napunta noon sa aking mga kamay at maingat na iningatan. Madalas itong sinuri ng aking anak na si Gng. McKenstry, ng Monson, Mass., na siya kong kasalukuyang tinitirhan, at ng iba pang mga kaibigan.
- The Daily National Intelligencer reprints an article from the Boston Daily Advertiser reporting that Doctor Philastus Hurlbut found Spaulding's manuscript.
[65]↩︎
Ininterbyu ng apo sa tuhod ni Solomon Spaulding na si Ellen Dickinson sina Doctor Philastus Hurlbut at E. D. Howe. Sinabi ng dalawang lalaki sa kanya na ibinigay ni Hurlbut kay Howe ang manuskrito, kahit hindi nakakuha si Hurlbut ng pahintulot mula sa biyuda ni Spaulding para gawin iyon. Sinabi rin nila na hindi sila sigurado kung nasa kanila ang orihinal na manuskrito at naniwala sila na sinira ng mga Mormon ang manuskrito ni Spaulding.
- Ellen E. Dickinson interviews Doctor Philastus Hurlbut about the Spaulding manuscript.
- Ellen E. Dickinson relates an interview with E. D. Howe about the Spaulding manuscript.
[66]↩︎
Sa isang liham kay Joseph Smith III, ipinaliwanag ni L. L. Rice:
Ang Spaulding Manuscript na nasa akin ay napunta sa akin sa ganitong paraan. Noong 1839–40, binili namin ng aking katuwang mula kay E. D. Howe ang Painesville Telegraph, na inilathala sa Painesville, Ohio. Ang paglilipat ng departamento ng paglilimbag, mga tipo, limbagan, atbp., ay may kasamang malaking koleksyon ng mga aklat, manuskrito, atbp., at kabilang dito ang manuskrito ni Spaulding. Kaya, gaya ng nakikita mo, mahigit apatnapung taon na itong nasa akin. Pero hindi ko ito kailanman sinuri, o nalaman kung ano ang uri nito, hanggang mga anim o walong buwan lang ang nakalipas. Ang balot ay may markang, "Kuwentong Manuskrito — Conneaut Creek." Ang nakapagtataka ay na sa ilan sa mga paglipat-lipat ko, hindi ko ito nawasak o nasunog kasama ng malaking dami ng basurang unti-unting naipon sa paglipas ng panahon.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[67]↩︎
Sinabi ni L. L. Rice kay Joseph Smith III:
Makapanatag ka na hindi ko ibibigay ang manuskrito sa sinumang sisira rito o gagamit nito sa masamang layunin. Ipapalagay ko ito sa Aklatan ng Oberlin College, sa Ohio, upang mabasa ng sinumang magnanais sumuri rito; ngunit hindi ito maaaring alisin mula sa pinaglagyan na iyon.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[68]↩︎
Sa introduksyon ng kanyang facsimile na edisyon ng “Manuscript Found,” isinulat ni Kent Jackson:
Ang manuskrito ay dumating sa Oberlin College noong 1885, nang ipadala ito kay James H. Fairchild, pangulo ng kolehiyo, ni L. L. Rice, na may hawak nito mula pa noong 1839. Mula nang dumating ito sa Oberlin, itinago ito sa mga kondisyong pang-archive at napanatili itong mabuti.
- Kent P. Jackson introduces 'Manuscript Found,' providing an overview of its history and significance, and explains the process he followed to edit and transcribe the document for publication.
[69]↩︎
Halimbawa:
- While Theodore Schroeder and Henry Sheldon did not say that there were two separate manuscript stories, they did claim that there were multiple drafts. They alleged one was used to write the Book of Mormon and another was the manuscript L. L. Rice found.
- Charles A. Shook said that Spaulding wrote two stories: one about a group of Romans in North America and another detailing the origins of the Native Americans.
- Thomas Gregg concluded that the Spaulding manuscript found in Hawaii was not the same manuscript used to write the Book of Mormon.
- William Whitsitt believed Spaulding had two or three drafts of his story that Sidney Rigdon then used to write the Book of Mormon.
[70]↩︎
Upang maiba ang dalawang ipinapalagay na manuskrito, binigyan ang mga ito ng mga pangalang "Manuscript Story" at "Manuscript Found." Ang una ay tumutukoy sa kilalang manuskrito na natagpuan sa Hawaii dahil may isang taong sumulat ng "Manuscript Story" sa pambalot ng manuskrito.
Pagkatapos, ang pamagat na "Manuscript Found" ay ginagamit upang ilarawan ang hindi kilalang pangalawang manuskrito na diumano ay mas malapit na tumutugma sa salaysay ng Ang Aklat ni Mormon.
[71]↩︎
Isinulat ni Howe:
Ang baul na tinukoy ng biyuda ay kalaunang sinuri, at natuklasang naglalaman lamang ng iisang aklat na manuskrito, na sulat-kamay ni Spalding, na may humigit-kumulang isang quire ng papel. Isa itong kuwentong kathang-isip, na sinasabing isinalin mula sa Latin, na natagpuan sa 24 na rolyo ng pergamino sa isang kuweba sa pampang ng Conneaut Creek, ngunit nakasulat sa makabagong estilo, at nagbibigay ng kathang-isip na salaysay tungkol sa isang barkong itinaboy papunta sa baybayin ng Amerika habang naglalakbay mula Rome papuntang Britain, ilang sandali bago ang panahong Kristiyano, noong ang bansang ito ay tinitirhan pa ng mga Indian. Ang lumang manuskritong ito ay ipinakita na sa ilan sa mga nabanggit na saksi, na kinikilala ito bilang gawa ni Spalding, sapagkat sinabi niya sa kanila na binago niya ang una niyang plano sa pagsusulat sa pamamagitan ng pagbalik pa sa mas naunang mga petsa, at pagsulat sa lumang estilo ng kasulatan, upang magmukhang mas sinauna ito. Sinasabi nila na wala itong pagkakahawig sa "Manuscript Found."
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[72]↩︎
Sinabi ni L. L. Rice kay Joseph Smith III ang sumusunod:
Ang Spaulding Manuscript na nasa akin ay napunta sa akin sa ganitong paraan. Noong 1839-40, binili namin ng aking partner kay E. D. Howe ang Painesville Telegraph, na inilathala sa Painesville, Ohio. Ang paglilipat ng departamento ng paglilimbag, mga tipo, imprenta, atbp., ay may kasamang malaking koleksiyon ng mga aklat, manuskrito, atbp., at kabilang dito ang manuskritong ito ni Spaulding. Kaya, nakikita mo, mahigit apatnapung taon na itong nasa akin. Pero hindi ko ito sinuri, o nalaman kung ano ang uri nito, hanggang mga anim o walong buwan lang ang nakalipas. Ang balot ay may markang, "Manuskritong Kuwento — Conneaut Creek."
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[73]↩︎
Sinabi ni L. L. Rice kay Joseph Smith III:
Ang opinyon ko, batay sa lahat ng nakita at nalaman ko, ito lamang ang kaisa-isang sinulat ni Spaulding, at walang batayan ang pahayag ni Deming at ng iba pa na gumawa si Spaulding ng isa pang kuwento, na mas detalyado, na may ilang kopyang naisulat, na isa rito ay ninakaw ni Rigdon mula sa isang palimbagan sa Pittsburg, at iba pa.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[74]↩︎
Halimbawa:
- In 1837, Trumpet and Universalist Magazine called it "highly probable, that [the Book of Mormon] was done by Sidney Rigdon."
- In 1839, Alexander Campbell expressed his support for the Spaulding-Rigdon theory in The Millennial Harbinger.
- British author Frederick Marryatt claimed in his 1846 book that Sidney Rigdon received the Spaulding manuscript from Lambdin while living in Pittsburg.
- In 1907, Theodore Schroeder claimed that Rigdon stole the manuscript and showed it to individuals on two occasions.
- A 2024 two-part podcast by Mormon Discussion Inc. repeated the claims of the Spaulding-Rigdon theory including the claim that some believed that Spaulding told them that Rigdon stole the manuscript.
[75]↩︎
Sa kanyang aklat na No Man Knows My History, sinabi ni Fawn Brodie:
Marami pa ring manunulat, gayunman, ang naniwala na ang ikalawang manuskripto ni Spaulding ang tunay na pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon, at walang pagod silang nagsikap na patunayan ito. Bago suriin ang kanilang ebidensya, dapat tandaan na kung, gaya ng tila pinaka-malamang, iisa lamang ang manuskripto ni Spaulding, may ilang pagkakatulad ito sa Ang Aklat ni Mormon na, bagaman hindi sapat upang patunayan ang tesis na iisa ang may-akda, ay maaaring nagbigay-daan sa paniniwala ng mga kapitbahay ni Spaulding na ang isa ay pangongopya ng isa. Sinasabing parehong nanggaling ang dalawa mula sa ilalim ng lupa; parehong mga kuwento ng mga kolono na naglayag mula sa Lumang Daigdig papunta sa Bagong Daigdig; at parehong nagpapaliwanag sa mga earthwork at bunton na karaniwan sa kanlurang New York at Ohio bilang bunga ng mababangis na digmaan. Binanggit ni John Miller ang “mga nakatatawang bahagi” sa akda ni Spaulding, na tiyak na akma sa “Manuscript Story,” ngunit hindi sa Ang Aklat ni Mormon, na talagang walang katatawanan.
- Fawn Brodie explains the origins of the claims that there were two Spaulding manuscripts.
[76]↩︎
Inilathala ng isyu ng Quincy Whig noong Hunyo 8, 1839 ang isang liham mula kay Sidney Rigdon kung saan sinabi niya, “Kung sasabihin ko na narinig ko na ang tungkol kay Rev. Solomon Spalding, at sa kanyang mapangarapin na asawa, bago isinulat ni Dr. P. Hurlburt ang kanyang kasinungalingan tungkol sa akin, magiging sinungaling akong tulad nila.”
Noong 1908, muling inilathala ng Deseret News ang isang panayam na ginawa ng anak ni Sidney Rigdon sa kanya:
“Matanda ka na,” sabi niya, “at malapit ka nang pumanaw, at gusto kong malaman kung si Joseph Smith, sa pagiging malapit mo sa kanya sa loob ng labing-apat na taon, ay may nasabi ba sa iyo na nagbigay sa iyo ng dahilan para maniwala na nakuha niya ang aklat na iyon sa ibang paraan kaysa sa sinabi niya sa iyo.” Sa pakiusap na ito ng anak, sumagot si Sidney Rigdon: “Anak ko, maisusumpa ko sa harap ng mataas na langit na totoo ang sinabi ko sa iyo tungkol sa pinagmulan ng aklat na iyon. Naroon ang iyong ina at kapatid na babae, si Gng. Athalia Robinson, nang ibigay sa akin ang aklat na iyon sa Mentor, Ohio, at ang lahat ng nalaman ko tungkol sa pinagmulan ng aklat na iyon ay yaong sinabi sa akin nina Parley P. Pratt, Oliver Cowdery, Joseph Smith, at ng mga saksi na nagsabing nakita nila ang mga laminang iyon, at sa buong panahon ng pagiging malapit ko kay Joseph Smith ay iisa lang ang kuwentong sinabi niya sa akin, at iyon ay na natagpuan niya itong nakaukit sa mga laminang ginto sa isang burol malapit sa Palmyra, New York, at na nagpakita sa kanya ang isang anghel at itinuro kung saan niya iyon matatagpuan; at hindi ako kailanman nagsabi sa iyo o sa ibang tao ng iba kundi ang iisang kuwentong iyon, at iyon din ang inuulit ko sa iyo ngayon.”
- Sidney Rigdon denies knowledge of the Spaulding manuscript.
- The Deseret Evening News reports that the Spaulding theory is still being perpetuated.
[77]↩︎
Iniulat ng Times and Seasons na si Sidney Rigdon ay ipinanganak sa Pennsylvania, lumaki sa Ohio, at lumipat sa Pittsburgh upang maging pastor.
Lumipat si Solomon Spaulding sa lugar ng Pittsburgh sa pagitan ng 1814 at 1816 at namatay sa Amity, Pennsylvania, noong 1816.
- Times and Seasons includes a biography of Sidney Rigdon's early life in the "History of Joseph Smith," part 1.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[78]↩︎
Iniulat ng pahayagang Pittsburgh na The Commonwealth na parehong may sulat sina Sidney Rigdon at Solomon Spaulding sa lokal na tanggapan ng koreo noong Hulyo 1816.
- The Commonwealth reports that Sidney Rigdon and Solomon Spaulding have letters at the Pittsburgh post office.
[79]↩︎
Nagpalagay si E. D. Howe:
Kung gayon, hindi natin maiwasang mapunta sa konklusyong ito:—na si Lambdin, matapos mabigo sa negosyo, ay bumalik sa mga lumang manuskritong noon ay nasa kanyang pag-aari, upang makalikom ng pera sa pamamagitan ng isang pakana sa paglalathala ng aklat, at inilagay ang “Manuscript Found” ni Spalding sa mga kamay ni Rigdon, upang ito ay pagandahin, baguhin, at dagdagan, ayon sa maaari niyang isipin na kapaki-pakinabang; at iisipin namin na ang tatlong taong pag-aaral ng Biblia ay halos kulang pa upang ito’y baluktutin gaya ng pagkakalipat nito sa Ang Aklat ni Mormon. Nang mamatay ang una, naiwan sa huli ang buong pagmamay-ari, at kinailangan niyang umasa sa kanyang talino, at sa isang mahimalang paraan ay ilabas ito sa mundo; sapagkat sa wala nang ibang paraan mailalathala ang gayong aklat nang walang malaking pagsasakripisyo.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[80]↩︎
Halimbawa, sa kanyang aklat noong 2024 na Paano Nabuo ang Ang Aklat ni Mormon, sinabi ng dating Latter-day Saint at kritiko ng simbahan na si Lars Nielsen:
Sa loob ng maraming buwan, nais ni Rigdon na makilala si Smith at matingnan siya nang tuwid sa mata, ngunit mahihirapan siyang iwan nang matagal ang kanyang asawa, mga anak, at kongregasyon. . . . Mas mabuti na si Pratt muna ang makipagkita kay Smith at subukang alamin kung tila nananatiling naaayon sa kalooban ng PANGINOON na pumunta si Smith sa Ohio. Dahil dito, noong tag-init ng 1826, inutusan ni Rigdon si Pratt na bumalik sa Palmyra at humarap kay Smith.
- Lars Nielsen claims that Sidney Rigdon used Parley P. Pratt to collude with Joseph Smith to write the Book of Mormon.
[81]↩︎
Noong 1838, nagsulat si Parley P. Pratt ng isang pagtutol sa teoryang Spaulding tungkol sa pag-akda ng Ang Aklat ni Mormon. Iginiit niya na una niyang nalaman ang tungkol sa Ang Aklat ni Mormon noong tag-init ng 1830. Iniulat niya:
Bandang ika-15 ng Oktubre, 1830, nagsimula ako sa aking paglalakbay, kasama sina Elder O. Cowdery at Peter Whitmer, papuntang Ohio. Dinalaw namin si Elder S. Rigdon, at noon sa unang pagkakataon, nakita ng kanyang mga mata ang "Ang Aklat ni Mormon;" ako mismo ang nagkaroon ng kagalakang iabot ito sa kanya nang personal. Labis siyang nagulat, at kinailangan ng maraming paghihikayat at pangangatwiran bago siya nahikayat na basahin ito, at matapos niya itong basahin, nagkaroon siya ng malaking pakikibaka sa isip bago niya ito lubos na pinaniwalaan at tinanggap; at nang sa wakas ay nakumbinsi siya sa katotohanan nito, tinipon niya ang malaking kapulungan ng kanyang mga kaibigan, mga kapitbahay, at mga kapatid, at pagkatapos ay nagsalita siya sa kanila nang may matinding pagmamalasakit sa loob ng halos dalawang oras, at sa panahong iyon, kapwa siya at halos lahat ng kapulungan ay napaluha.
- Parley P. Pratt explains how he introduced Sidney Rigdon to the Book of Mormon.
[82]↩︎
Ang “Manuscript Found” ni Spaulding ay nagsasalaysay ng kuwento ng isang barkong may sakay na mga Romano na aksidenteng napadpad sa Hilagang Amerika at ng mga sumunod nilang pakikipagsapalaran kasama ng mga Katutubong Amerikano.
Sa kabilang banda, sinasabi ng Ang Aklat ni Mormon na ito ay talaan ng mga Nephita, Lamanita, at Jaredita at na ang layunin nito ay magpatotoo na si Jesus ang Cristo.
[83]↩︎
Kapwa napansin ng mga Banal sa mga Huling Araw (hal., si Bruce Blumell) at ng mga hindi Banal sa mga Huling Araw (hal., sina Dan Vogel, James Fairchild, at Robert Webb) na ang mga patotoong tinipon ni Doctor Philastus Hurlbut ay ibinigay mga dalawampung taon matapos marinig ng mga saksi ang kuwento ni Spaulding.
Sa Mormonism Unvailed, naalala rin ng pamilya at mga kapitbahay ni Spaulding na ang Ang Aklat ni Mormon ay naglalaman ng maraming pangalan (hal., ang mga pangalang Nephi at Lehi) at mga bahagi ng kuwento mula sa manuskrito ni Spaulding (hal., ang Nawala na Sampung Lipi na naglalakbay papuntang Amerika); gayunman, mula noon, wala nang natagpuang mga manuskrito na nag-uugnay sa mga pangalan o kuwentong makikita sa Ang Aklat ni Mormon sa tanging kilalang kopya ng "Manuscript Story" ni Spaulding.
[84]↩︎
Sa isang liham kay Joseph Smith III matapos matagpuan ang manuskrito ni Spaulding, sinabi ni L. L. Rice:
Matapos pag-isipan ito, mula nang isulat ko ang nauna, ang palagay ko ay walang sinumang babasa sa Manuskritong ito ang maniniwala sa kuwento na si Solomon Spaulding ay sa anumang paraan ang may-akda ng Ang Aklat ni Mormon. Malabong ang sinumang sumulat ng isang kasing detalyadong akda gaya ng Mormon Bible ay gugugol ng panahon sa pagbuo ng isang napakababaw na kuwentong gaya nito, na sa pinakamabuti ay isang mahinang panggagaya lamang sa nauna. Sa huli, mahigit kalahati na akong kumbinsido na ito lamang ang kanyang naisulat na ganitong uri, at na ang anumang pag-aangkin na si Spaulding ay sa anumang diwa ang may-akda ng isa pa ay isang tahasang imbento. Madali para sa sinuman na maaaring nakakita nito, o may narinig man tungkol sa nilalaman nito, na buuin ang kuwentong magkapareho ang mga ito.
- RLDS Church publishes two letters from L. L. Rice to Joseph Smith III about Solomon Spaulding's Manuscript Found, along with the entire manuscript.
[85]↩︎
Ang “Manuscript Found” ni Spaulding ay nagsasalaysay ng kuwento ng isang barkong may sakay na mga Romano na aksidenteng napadpad sa Hilagang Amerika at ng mga sumunod nilang pakikipagsapalaran kasama ng mga Katutubong Amerikano.
Sa kabilang banda, sinasabi ng Ang Aklat ni Mormon na ito ay talaan ng mga Nephita, Lamanita, at Jaredita at na ang layunin nito ay magpatotoo na si Jesus ang Cristo.
[86]↩︎
Kinikilala ng mga Banal sa mga Huling Araw (hal., si Bruce Blumell) at ng mga hindi Banal sa mga Huling Araw (hal., sina Dan Vogel, James Fairchild, at Robert Webb) na ang mga patotoong tinipon ni Doctor Philastus Hurlbut ay ibinigay mga dalawampung taon matapos marinig ng mga saksi ang kuwento ni Spaulding. Iminumungkahi nila na ang mga alaala ng pamilya at mga kaibigan ni Spaulding tungkol sa kuwento sa kanyang manuskrito ay maaaring naimpluwensiyahan ng mas bago nilang pagkakalantad sa mga sipi mula sa Ang Aklat ni Mormon.
[87]↩︎
Ang mga patotoo sa Mormonism Unvailed ay umaasa sa mga alaala ng pamilya at mga kapitbahay ni Spaulding. Naalala nila na ang Ang Aklat ni Mormon ay naglalaman ng maraming pangalan (hal., ang mga pangalang Nephi at Lehi) at mga elemento ng kuwento mula sa manuskrito ni Spaulding (hal., ang Nawaláng Sampung Lipi na naglakbay papuntang Amerika). Gayunman, mula noon ay wala nang natagpuang mga manuskrito na nag-uugnay sa mga pangalan o kuwentong makikita sa Ang Aklat ni Mormon sa tanging kilalang kopya ng "Manuscript Story" ni Spaulding.
[88]↩︎
Inangkin ni E. D. Howe, “Mapagkakatiwalaang naipaalam sa amin na malapit ang ugnayan niya [Sidney Rigdon] kay Lambdin.” Gayunman, hindi niya sinabi kung sino ang nagbigay sa kanya ng mapagkakatiwalaang impormasyong ito.
Pinagtatalunan ito ng kritikong Latter-day Saint na si Arthur Chris Eccel. Ikinakatuwiran niya na ang linya ng pangangatwiran na nag-uugnay kay Sidney Rigdon sa manuskrito ni Spaulding ay nangangailangan ng sunod-sunod na pagbawas na nagsisimula sa isang hindi napatunayang palagay na kinopya ni Joseph Smith ang isang naunang teksto ng Ang Aklat ni Mormon mula kay Rigdon.
Sa kanyang pagtutol, sinabi niya, “Ang bawat kasunod na pahayag ay nakasalalay sa nauna, kaya nagiging haka-haka ang buong argumento. Ito ay kasing maling lohika na nga nito.”
- Arthur Chris Eccel gives a refutation of the Spalding-Rigdon theory.
- In Mormonism Unvailed E. D. Howe suggests that the Book of Mormon is plagiarized from Solomon Spaulding's manuscript.
[89]↩︎
Nagpalagay si E. D. Howe:
Nanirahan siya sa lugar na ito mga apat na taon bago lumabas ang aklat. Sa panahong iyon, ilang beses siyang nagtagal sa Pittsburgh, at marahil sa Susquehannah, kung saan noon ay naghuhukay si Smith ng pera, o nagpapanggap na nagsasalin ng mga lamina.
Itinanggi ni Sidney Rigdon ang paratang na ito, at sinabing, "Ang tanging nalaman ko tungkol sa pinagmulan ng aklat na iyon ay kung ano ang sinabi sa akin nina Parley P. Pratt, Oliver Cowdery, Joseph Smith, at ng mga saksi na nagsabing nakita nila ang mga laminang metal."
Mula noon, ang mga historyador na Latter-day Saint at hindi Latter-day Saint ay wala pang nakitang anumang ebidensya na nag-uugnay kina Rigdon at Smith bago ang una nilang kilalang pagkikita noong 1830.
[90]↩︎
Tinalakay ni Fawn Brodie ang isyung ito sa sumusunod na paraan:
Hindi ipinapaliwanag ng mga tagapagtaguyod ng teorya kung bakit, kung si Rigdon ang sumulat ng Ang Aklat ni Mormon, pumayag siyang si Joseph Smith ang magtatag ng Simbahang Mormon at magkaroon ng ganap na kapangyarihan dito sa loob ng maraming taon, at naging kampante pa sa kanyang posisyon kaya ilang beses niyang binantaan si Rigdon ng ekskomunikasyon nang tutulan ni Rigdon ang kanyang mga patakaran.
Si Rigdon ay tinawag na maging tagapayo ni Joseph Smith sa Unang Panguluhan di-nagtagal pagkatapos ng kanyang conversion; gayunman, hindi niya hinamon ang katayuan ni Joseph Smith bilang pinuno ng Simbahan.
- Fawn Brodie concludes that the Spaulding-Rigdon theory is not supported by the historical evidence.
- Sidney Rigdon is called to be Joseph's counselor.
[91]↩︎
Sa isang liham noong 1839 sa Quincy Whig, sinabi ni Sidney Rigdon:
Nakikita ko ang isang liham na pirmado ng isang tao, na tinatawag ang kanyang sarili na si Matilda Davidson, na kunwari ay ibinibigay ang pinagmulan ng Mormonismo, gaya ng gusto niyang itawag dito, sa pamamagitan ng pagkukuwento ng isang katawa-tawang salaysay tungkol sa isang tiyak na Solomon Spalding, isang taong ang kaalaman ko tungkol sa kanyang pag-iral sa mundong ito ay lubos kong utang sa sulating ito; sapagkat tiyak na, hanggang sa ipaalam sa akin ni Doktor Philastus Hurlburt na ang gayong tao ay nabuhay, sa isang naunang panahon, wala akong kahit pinakamalayong kaalaman tungkol sa kanyang pag-iral.
Noong 188 iniulat ng The Deseret Evening News ang isang panayam sa pagitan ni Sidney Rigdon at ng kanyang anak kung saan sinabi ni Sidney:
Anak ko, makapanunumpa ako sa harap ng langit na ang sinabi ko sa iyo tungkol sa pinagmulan ng aklat na iyon ay totoo... Sa lahat ng naging malapit naming ugnayan ni Joseph Smith, iisa lang ang kuwentong sinabi niya sa akin, at iyon ay na natagpuan niya itong nakaukit sa mga laminang ginto sa isang burol malapit sa Palmyra, New York, at na may isang anghel na nagpakita sa kanya at itinuro kung saan niya ito matatagpuan; at hindi ako kailanman nagsabi sa iyo o sa iba pa ng iba pang kuwento maliban sa iisang iyon, at iyon din ang inuulit ko ngayon sa iyo.
- Sidney Rigdon denies knowledge of the Spaulding manuscript.
- The Deseret Evening News reports that the Spaulding theory is still being perpetuated.
[92]↩︎
Sinabi ni Fawn Brodie:
Ang teorya ay nakabatay una sa lahat sa hindi mapapanindigang palagay na si Joseph Smith ay walang talino o sapat na pinag-aralan para isulat ang Ang Aklat ni Mormon, at binabalewala nito ang katotohanan na ang estilo ng Ang Aklat ni Mormon ay kapareho ng estilo ng mga isinulat ng propetang Mormon sa mga sumunod na panahon, gaya ng Doktrina at mga Tipan at Ang Mahalagang Perlas, ngunit lubos na naiiba sa mabulaklak at mabigat na retorika ng mga sermon ni Rigdon.
Ang pag-aaral na "Reassessing Authorship of the Book of Mormon" nina Jockers, Witten, at Criddle ay gumamit ng estadistikal na pagsusuri upang imungkahi na may mga ambag sina Solomon Spalding, Sidney Rigdon, at Oliver Cowdery sa Ang Aklat ni Mormon, kung saan si Rigdon ang isang mahalagang tauhan. Sa kabaligtaran, inangkop ng pag-aaral ni Schaalje na "Extended Nearest Shrunken Centroid Classification" ang paraang ito upang mas mahusay na mahawakan ang magkakaibang haba ng mga teksto at mga bukas na hanay ng mga may-akda, at nagbigay ito ng ibang mga resulta.
[93]↩︎
Noong 1885, iniulat ng Santa Maria Times:
Gayunman, tila walang narinig o naikalat tungkol sa anumang ikalawang manuskrito hanggang matapos madiskubre ang una (na ganoon ang tawag), na nagbibigay sa palagay na ito ng malinaw na dating na ex post facto na maaaring tawagin ng ilan na “kahina-hinala.”
Sinabi ng iskolar ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Sidney Sperry:
Sa kabila ng katotohanan na natagpuan ang nag-iisang manuskrito ni Spaulding, paminsan-minsan ay may naririnig pa rin tayong ilang kritiko na nagsasabing ang Ang Aklat ni Mormon ay nakabatay, kahit bahagya, sa isa pang manuskrito ni Spaulding, na mas sinauna ang estilo kaysa sa isa, pero nawala na ngayon. Ang teoryang ito, o isang bersyon nito, ay naging posible, siyempre, dahil ipinahiwatig ni E. D. Howe na may ikalawang manuskrito si Spaulding. Kaunti lang ang kailangan nating ibigay na pansin sa mga taong gumagamit ng teoryang ito. Hayaan muna nilang ilabas ang manuskritong tinutukoy; pagkatapos, ikagagalak nating suriin ang kanilang mga pahayag.
Itinuro ni Matthew Roper na marami sa mga pahayag na ginamit upang suportahan ang teorya ng ikalawang manuskrito ay mula sa mga huling sekundaryang sanggunian.
[94]↩︎
Noong Hunyo 1977, iniulat ng Salt Lake Tribune na may tatlong tagasuri ng sulat-kamay na nakakita ng mga pagkakatulad sa pagitan ng mga sample ng sulat-kamay ni Spaulding at ng isang hindi kilalang tagasulat ng Ang Aklat ni Mormon. Gayunman, nang bandang huli ng taong iyon, binawi ng dalawa sa mga tagasuring iyon ang kanilang suporta.
Dagdag pa rito, sinuri ng kritiko ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Jerald Tanner ang manuskrito ng Ang Aklat ni Mormon sa Church History Library. Sinabi niya na wala siyang nakitang anumang pagkakatulad sa pagitan ng sulat-kamay ni Spaulding at ng hindi kilalang tagasulat ng Ang Aklat ni Mormon.
[95]↩︎
Parehong sumasang-ayon ang mga iskolar at kritiko na Latter-day Saint at hindi Latter-day Saint na ang "Manuscript Found" ay walang mahalagang materyal na panrelihiyon. Ang pagsusuri ng mga taong tulad nina L. L. Rice at James H. Fairchild, na mismong sumuri sa manuskrito, kasama ng mga Latter-day Saint tulad ni Joseph F. Smith, ay sumusuporta sa pananaw na ang teksto ni Spaulding ay walang mga temang panrelihiyon at mga salaysay na doktrinal na karaniwan sa Ang Aklat ni Mormon.
[96]↩︎
Tungkol sa mga palagay na kailangang gawin para gumana ang teorya ng manuskrito ni Spaulding, sinabi ni Arthur Chris Eccel:
Para sa isang mananaliksik na naniniwalang mayroon siyang napakalakas na estilistikong ebidensya para sa kanyang haypotesis, maaaring matukso siyang maging sobrang sigurado na totoo ang haypotesis kaya gamitin niya ito para patunayan ang mga nakasalalay na posibilidad. Ganito ang takbo ng ganitong pangangatwiran. Dahil nangopya si Smith ng isang Spalding-Rigdon na tekstong nauna sa Ang Aklat ni Mormon (o iyan ang iniisip ng pananaliksik na naipakita nito), samakatuwid ay "si Rigdon ang dapat nagbigay nito." Dahil ginawa niya iyon, samakatuwid ay "dapat kilala ni Rigdon si Smith o si Cowdery." Dahil ganoon nga, dapat ay mayroon siyang manuskritong maibibigay. Dahil mayroon nga, "dapat nakahanap si Rigdon ng oras para ituon ang sarili niya sa paggawa ng ganitong teksto." Dahil ginawa niya iyon, "napakalaki ng interes niya sa mga usapin ng Katutubong Amerikano kaya naudyukan siyang gawin ito." Ang ganitong paraan ng pangangatwiran ay nagpapatuloy pababa sa buong sunod-sunod na haka hanggang sa humantong sa, "sumulat si Spalding ng isang kasaysayang tampok ang mga Israelita." Sa paraang ito, ang hindi pa napapatunayang haypotesis ang siyang ginagamit para patunayan ang magkakaugnay na mga palagay na pinagbabatayan nito. Ito ay isang lubhang maling pangangatwiran.
- Arthur Chris Eccel gives a refutation of the Spalding-Rigdon theory.
[97]↩︎
Para gumana ang teoryang Spaulding, kakailanganin nito ang isang sabwatan na kinasasangkutan nina Sidney Rigdon, Joseph Smith, Oliver Cowdery, at Parley P. Pratt. Walang historikal na ebidensya na sumusuporta rito at, gaya ng itinuro ng marami, malabong mapanatili ang ganitong lihim. Halimbawa, palagiang itinanggi ni Sidney Rigdon na mayroon siyang anumang kaalaman tungkol sa o pagkakasangkot sa manuskritong Spaulding hanggang sa katapusan ng kanyang buhay.
[98]↩︎
Ang Salt Lake Tribune ay sumulat:
Ang unang eksperto na kinonsulta ay si Henry Silver. Sinabi niya sa Los Angeles Times: “Tiyak kong opinyon na ang lahat ng pinag-uusapang sulat-kamay... ay isinulat ng iisang manunulat na kilala bilang si Solomon Spaulding.” . . . Sinabi ni Doulder sa Times, “Ito ay iisa at parehong manunulat,” sa pag-aakalang ang ipinagkaloob sa kanyang mga photocopy na materyal ay tunay na kopya ng mga orihinal na dokumento sa Salt Lake. . . . Si Kaye, sa isang opinyong isinulat noong Ago. 27, 1976, ay nagsabing ito ang kanyang “maingat na opinyon at konklusyon na ang lahat ng mga isinulat ay ginawa ni Solomon Spaulding.”
- Russell Chandler reports that hand writing analysts found a connection between Spaulding's writing and an unknown scribe of the Book of Mormon.
[99]↩︎
Iniulat ng The Los Angeles Times na binawi ng mga tagasuri ng sulat-kamay na sina Howard Doulder at Henry Silver ang kanilang mga pahayag na sumusuporta sa konklusyon na ang sulat-kamay ni Spaulding ay tumutugma sa sulat-kamay ng isang hindi kilalang tagakopya ng Ang Aklat ni Mormon.
- The Los Angeles Times reports that Howard Doulder and Henry Silver retracted their statements that Solomon Spaulding's handwriting was in the Book of Mormon.
[100]↩︎
Sa aklat na Did Spalding Write the Book of Mormon?, isinulat ni Tanner:
Bago ipakita ang ilan sa mga pagkakaiba ng manuskrito ng Ang Aklat ni Mormon at ng manuskrito ni Solomon Spalding, makatarungan lang na sabihin na may mga pagkakatulad sa dalawa. Ang ilan sa mga ito, sa katunayan, ay talagang kapansin-pansin. (Halimbawa, magkapareho ang salitang “that” sa dalawang manuskrito.) Gayunpaman, sa palagay namin ay mas mabigat ang mga pagkakaiba kaysa sa mga pagkakatulad.
- The Tanners describe dissimilarities between the Spaulding Manuscript and pages of the Book of Mormon manuscript.
- The Joseph Smith Papers website gives a historical introduction to the original Book of Mormon manuscript and its translation process.
[101]↩︎
Inilathala ng mga iskolar na sina Matthew L. Jockers, Daniela M. Witten, at Craig S. Criddle ang kanilang pananaliksik bilang "Reassessing Authorship of the Book of Mormon Using Delta and Nearest Shrunken Centroid Classification."
Gumamit sila ng dalawang paraan para suriin ang bawat kabanata ng Ang Aklat ni Mormon nang paisa-isa upang matukoy ang may-akda nito batay sa pitong posibleng may-akda (Joseph Smith, Solomon Spalding, Sidney Rigdon, Oliver Cowdery, Parley P. Pratt, Isaias (mula sa Biblia), at Henry Wadsworth Longfellow (bilang control)).
Nabanggit sa pag-aaral:
Ipinapakita ng aming mga resulta na ang malamang na mga nag-ambag noong ikalabinsiyam na siglo ay sina Solomon Spalding, isang manunulat ng mga kuwentong-pantasya na makasaysayan; Sidney Rigdon, isang mahusay magsalita ngunit marahil ay hindi matatag na mangangaral; at Oliver Cowdery, isang guro na may karanasan sa pag-eedit. Sinusuportahan ng aming mga natuklasan ang palagay na si Rigdon ang pangunahing nagdisenyo ng Ang Aklat ni Mormon at kaayon ito ng ebidensyang pangkasaysayan na nagmumungkahing pineke niya ang aklat sa pamamagitan ng pagdaragdag ng teolohiya sa mga hindi nailathalang sinulat ni Spalding (na patay na noon).
- Matthew L. Jockers, et al publish a study concluding that Spaulding and Rigdon are the main contributor to the Book of Mormon.
[102]↩︎
Sinulat nina G. Bruce Schaalje, Paul J. Fields, Matthew Roper, at Gregory L. Snow ang “Extended Nearest Shrunken Centroid Classification: A New Method For Open-Set Authorship Attribution of Texts of Varying Sizes.”
Sa loob nito, sinabi nila:
Ang metodolohiyang nearest shrunken centroid (NSC), na orihinal na binuo para sa mga problemang genomics na may mataas na dimensyon, ay kamakailan lang ginamit sa isang estilometrikong pag-aaral. Bagaman maraming bentahe ang NSC, karaniwang naiiba ang mga problemang estilometriko sa mga problemang genomics sa ilang mahahalagang paraan: ang mga teksto ay may napakalawak na saklaw ng haba, ang mahahabang serye ng mga teksto ay madalas na siyang mga paksa para sa klasipikasyon, at higit sa lahat, ang hanay ng mga posibleng may-akda ay karaniwang hindi maipagpapalagay na sarado. Dahil dito, ang payak na paggamit ng metodolohiyang NSC ay maaaring magbigay ng mapanlinlang na mga resulta. Pinalalawak namin ang metodolohiyang NSC para sa mas pangkalahatang paggamit sa estilometriya. Ang muling pagsusuri sa Ang Aklat ni Mormon gamit ang open-set NSC method ay nagbigay ng kapansin-pansing naiibang mga resulta mula sa isang closed-set NSC analysis.
- Schaalje, et. al conclude that Jocker, et. al's conclusion that the majority of the Book of Mormon came from the Spaulding manuscript is incorrect.
[103]↩︎
Sa papel noong 2011 na "Extended Nearest Shrunken Centroid Classification: A New Method For Open-Set Authorship Attribution of Texts of Varying Sizes," ipinaliwanag nina G. Bruce Schaalje, Paul J. Fields, Matthew Roper, at Gregory L. Snow:
Bilang pansubok na datos, kinuwenta namin ang parehong mga katangian para sa 51 sanaysay sa Federalist na isinulat ni Alexander Hamilton. Pagkatapos ay payak naming ginamit ang closed-set NSC procedure para kuwentahin ang posterior probabilities at mga klasipikasyon para sa mga teksto ni Hamilton (na para bang anonymous ang mga ito). Kasama sa 130 katangiang pampanitikan ang relative frequencies ng 93 salitang hindi nakadepende sa konteksto, 35 ratio ng mga padron ng salita (Hilton 1990), at 2 panukat ng lawak ng bokabularyo (Holmes 1992). Maling napili ang maagang o huling Rigdon bilang may-akda ng 28 sa 51 teksto ni Hamilton, na may pinalobong posterior probabilities na umabot pa hanggang 0.9999 (Fig. 2). Maling napili si Pratt bilang may-akda ng 12 sa mga sanaysay, at maling napili si Cowdery bilang may-akda ng natitirang 11 sanaysay. Malinaw na ipinapakita ng mga resultang ito ang panganib ng maling paggamit ng closed-set NSC.
Si Matthew Jockers, isa sa mga may-akda ng orihinal na pag-aaral, ay naglathala ng kasunod na pag-aaral noong 2013 na muling nagpahayag ng kanyang mga unang natuklasan. Isinulat niya:
Walang anuman sa kasalukuyang pananaliksik na ito ang nagtutulak sa akin na baguhin ang aking palagay tungkol sa pangangailangang ibukod si Smith bilang posibleng may-akda sa pagsusuri ng pagiging may-akda ng Ang Aklat ni Mormon, kahit man lang hanggang sa panahong may maging available na mga bago at napatunayang tunay na dokumento ni Smith.
Noong 2018, si Arthur Eccel, isang Mormon na iskolar at kritiko ng simbahan, ay nagtapos:
May nagawang masusing pagsusuri sa nilalaman sa pagtatangkang magbigay ng independiyenteng ebidensya para sa konklusyon ng Spalding-Rigdon hypothesis. Ang mga resulta ay malayong maging patunay, at pinabubulaanan ng iba pang kapwa mahusay na mga estadistiko.
[104]↩︎
Ginawa ni Fairchild ang pagtatayang ito sa isang journal na inilathala ng Western Reserve Historical Society noong 1886.
- James H. Fairchild summarizes and criticizes the Spaulding theory.
[105]↩︎
Mapanuri si Davis Bays sa mga pahayag ng mga Banal sa mga Huling Araw; gayunman, pinuna rin niya ang teoryang Spaulding sa kanyang aklat noong 1897 na Sinuri at Pinasinungalingan ang mga Doktrina at Aral ng Mormonismo.
- D. H. Bays recounts the Spaulding manuscript theory and calls it a "failure."
[106]↩︎
Ginawa ni Fawn Brodie ang kritikang ito sa kanyang talambuhay ni Joseph Smith noong 1945, No Man Knows My History.
- Fawn Brodie concludes that the Spaulding-Rigdon theory is not supported by the historical evidence.
[107]↩︎
Ang Ogden Standard-Examiner ay naglabas ng ulat na ito noong Hulyo 8, 1977.
- Ogden Standard-Examiner reports that Jerald Tanner does not believe the Book of Mormon came from the Spaulding Manuscript.
[108]↩︎
Ginawa nina Jerald at Sandra Tanner ang konklusyong ito sa kanilang aklat na Did Spalding Write the Book of Mormon?
- The Tanners describe dissimilarities between the Spaulding Manuscript and pages of the Book of Mormon manuscript.
[109]↩︎
Sinabi ito ni Arthur Chris Eccel sa kanyang aklat noong 2018 na Mormon Genesis.
- Arthur Chris Eccel gives a refutation of the Spalding-Rigdon theory.
[110]↩︎
Ipinapangatuwiran ni Dan Vogel na walang matibay na basehan ang teorya ng manuskritong Spaulding, na nagmumungkahi na ang Ang Aklat ni Mormon ay ibinatay sa isang manuskrito ni Solomon Spaulding. Ipinaliwanag niya na ang manuskritong nakuha ng kritiko na si Philastus Hurlbut ay hindi kahawig ng Ang Aklat ni Mormon at naimpluwensiyahan ng nabasa nilang Ang Aklat ni Mormon ang mga patotoo ng mga kasama ni Spaulding, na humantong sa mga hindi pagkakatugma at nabuong mga alaala. Itinatakwil din ni Vogel ang teorya na ipinasa ni Sidney Rigdon ang manuskrito kay Joseph Smith.
- Dan Vogel explains the Spaulding theory and why he does not believe it.
[111]↩︎
Tumugon si Parley P. Pratt sa mga pahayag na kinopya ang Ang Aklat ni Mormon mula sa manuskrito ni Spaulding sa kanyang polyetong Inilantad ang Mormonismo noong 1838.
- Parley P. Pratt criticizes newspapers that report the Spaulding theory as a fact.
[112]↩︎
Ang pinakaunang kilalang tugon ni Sidney Rigdon sa pahayag na kinopya o ninakaw niya ang manuskrito ni Spaulding ay makikita sa Quincy Whig noong Hunyo 8, 1839.
- Sidney Rigdon denies knowledge of the Spaulding manuscript.
[113]↩︎
Noong 1908 iniulat ng Deseret Evening News na nagpatotoo si Sidney Rigdon sa kanyang anak na si John W. Rigdon tungkol sa katotohanan ng Ang Aklat ni Mormon sa isang panayam sa huling bahagi ng kanyang buhay.
- The Deseret Evening News reports that the Spaulding theory is still being perpetuated.
[114]↩︎
Mula sa kabanata ni B. H. Roberts na “The Spaulding Theory of the Origin of the Book of Mormon” sa kanyang New Witnesses for God.
- B. H. Roberts addresses the Spaulding theory.
[115]↩︎
Ginawa ni Pangulong Gordon B. Hinckley ang pahayag na ito noong pangkalahatang kumperensya ng Oktubre 1993.
- Gordon B. Hinckley voices his rejection of both the Solomon Spaulding and View Of The Hebrews theories for the origins of the BOM.
[116]↩︎
Sinabi ito ni Elder Jeffrey R. Holland sa kanyang mensaheng “Safety for the Soul” sa pangkalahatang kumperensya noong Oktubre 2009.
- Jeffrey R. Holland mentions Solomon Spaulding in a General Conference talk.
[117]↩︎
Mula sa talumpati ni Tad R. Callister sa BYU noong Nobyembre 2016 na “The Book of Mormon: Man-Made or God-Given?”
- Tad R. Callister discusses Solomon Spaulding and View Of The Hebrews in a BYU speech.