Ang Unang Panguluhan at ang Korum ng Labindalawang Apostol ay tumanggap ng isang hayag upang wakasan ang pagbabawal sa pagkasaserdote.[1]

Ang pagtatapos ng mga paghihigpit sa pagkasaserdote at templo ay opisyal na inanunsyo.[2]

Si Joseph Freeman Jr.[BIO] ang naging unang kilalang Itim na Banal sa makabagong panahon na inordenan sa Melkisedek na Pagkasaserdote.[3]

Iniulat ng Salt Lake Tribune na sinabi ni Pangulong Spencer W. Kimball na ang hayag na humantong sa Opisyal na Pahayag 2 ay isang "personal na bagay."[4]

Naglabas ang isang tagapagsalita ng Simbahan ng pahayag na humihimok laban sa pag-aasawa ng magkaibang lahi.[5]

Iniulat na sinabi ni Eldred G. Smith,[BIO] ang patriarka ng Simbahan, na ang mga Itim na Banal na tumatanggap ng patriarkal na pagpapala ay dapat italaga sa lipi ni Manases.[6]

Ibinahagi ni Bill Pope[BIO] ang paglalarawan ni Bruce R. McConkie[BIO] sa hayag na nag-alis ng pagbabawal sa pagkasaserdote.[7]

Si Ogden Kraut,[BIO] isang kilalang pundamentalista, ay nagpadala ng liham kay Pangulong Kimball, na pinupuna ang hayag tungkol sa pagkasaserdote.[8] Nakatanggap si Kimball ng iba pang mas positibong tugon sa hayag.[9][10]

Naglabas si Joseph LaMoine Jenson[BIO] ng isang buong-pahinang patalastas sa Salt Lake Tribune na tumututol sa pagbaligtad ng pagbabawal at nananawagan kay Elder Bruce R. McConkie[BIO] na ibahagi ang kanyang personal na mga pananaw tungkol sa hayag.[11]

Sinabi ni Elder Bruce R. McConkie sa mga estudyante ng BYU na dapat nilang kalimutan ang anumang nakaraang turo na “salungat sa kasalukuyang hayag.”[12] Ang kanyang paglalarawan sa hayag ay iniulat na nagdulot ng ilang hindi pagkakaunawaan tungkol sa kung ano talaga ang nangyari.[13]

Isinulat ni Leonard J. Arrington,[BIO] ang historyador ng Simbahan, sa kanyang talaarawan na narinig niya na nakita ni Elder Boyd K. Packer[BIO] si Jesucristo noong Hunyo 1.[14]

Si Russell M. Nelson,[BIO] na noon ay pangkalahatang pangulo ng Paaralang Linggo, ay nakatanggap ng isang panaginip kung saan sinabi ni Harold B. Lee[BIO] kay Nelson na matatanggap din sana ni Lee ang gayunding hayag tungkol sa pagkasaserdote kung siya ay buhay pa.[15]

Si Anthony Obinna,[BIO] isang miyembro sa Nigeria, ay humiling kay Pangulong Kimball na itatag ang Simbahan sa kanyang bansa nang wala nang karagdagang pagkaantala.[16]

Ang Opisyal na Pahayag 2, na nagpapalawig ng mga pagpapala ng pagkasaserdote at templo sa lahat ng karapat-dapat na lalaking miyembro ng Simbahan, ay tinanggap sa pangkalahatang kumperensya.[17]

Nagbigay si Pangulong Kimball ng detalyadong paglalarawan ng mga pangyayaring nakapalibot sa hayag tungkol sa pagkasaserdote sa isang kumperensya ng misyon sa Timog Aprika.[18]

Nagbabala si Pangulong Kimball sa karamihang puting mga miyembro ng Simbahan sa Africa na huwag “labanan” ang “gawain ng Panginoon.”[19][20]

Inilaan ni Pangulong Kimball ang Templo ng São Paolo Brazil.[21]

Inorganisa nina Rachel[BIO] at Rendell N. Mabey,[BIO] kasama nina Edwin Q.[BIO] at Janath R. Cannon,[BIO] ang unang sanga sa Africa na puro Aprikano ang mga miyembro sa Aboh, Nigeria.[22]

1981–1990

Itinatag ang sanga ng Soweto, South Africa na may pinagsamang pamunuan ng iba’t ibang lahi sa panahon ng apartheid.[23]

Inorganisa ni Reed L. Clegg[BIO] ang Friends of West Africa, ang unang humanitarian assistance organization ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Africa.[24]

Ang unang templo ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Africa ay inilaan sa Johannesburg, South Africa.[25]

Matapos makatanggap ng pahintulot mula kay Mobutu Sese Seko,[BIO] ang pangulo ng Zaire, nairehistro ang Simbahan sa isang bansang Aprikano na hindi nagsasalita ng Ingles sa unang pagkakataon.[26]

Inorganisa ang unang African stake sa labas ng South Africa sa Aba, Nigeria.[27]

Sinabi ng pangulo ng Simbahan na si Gordon B. Hinckley na ang hayag noong Hunyo 1 ay natanggap sa pamamagitan ng "tinig ng Espiritu."[28]

Ininterbyu ng Associated Press sina Elder Dallin H. Oaks at Neal A. Maxwell sa ika-sampung anibersaryo ng pag-aalis ng paghihigpit sa pagkasaserdote.[29]

Ipinagbawal ng pamahalaan ng Ghana ang mga gawain ng Simbahan, isinara ang mga kapilya at inutusan ang mga Banal na hindi taga-Ghana na umalis sa bansa sa panahon na kilala bilang "The Freeze."[30]

Si Elder Helvécio Martins[BIO] ay tinawag bilang miyembro ng Ikalawang Korum ng mga Pitumpu at naging unang pangkalahatang awtoridad na may lahing Aprikano.[31]

Nagtatapos ang "The Freeze" sa Ghana, at bumabalik ang Simbahan sa ganap na aktibidad sa bansa.[32]

1991–2000

Isang komite na pinamunuan ni Elder Marlin K. Jensen[BIO] ay iniulat na binuo upang talakayin kung dapat bang pormal na itakwil ng Simbahan ang mga makasaysayang turo nito tungkol sa lahi.[33] Ang pagsisikap na ito ay naibalita sa press,[34] at inilayo ng Simbahan ang sarili nito mula sa iniulat na pagsisikap.[35]

Naglathala si Richard Packham[BIO] ng isang satirikal na "hayag," at sinasabing ito ang "matagal nang itinagong hayag tungkol sa lahing itim at sa pagkasaserdote."[36]

2001–2010

Itinanggi ng isang tagapagsalita ng Simbahan ang pahayag na ang hayag tungkol sa pagkasaserdote ay ibinigay bilang tugon sa mga banta tungkol sa tax-exempt status ng Simbahan.[37]

Si Gladys Knight[BIO] ay bumuo ng Saints Unified Voices Choir at pinangunahan ang una nitong pagtatanghal.[38] Ang choir na ito ay kalaunang nanalo ng Grammy award[39] at nagtanghal sa mga lugar sa buong mundo.[40]

Inialay ang unang templo sa Ghana (at ang pangalawang templo sa Africa).[41]

Sa sesyon ng pagkasaserdote ng pangkalahatang kumperensya, sinabi ni Pangulong Gordon B. Hinckley na “ang alitang panlahi ay patuloy pa ring nagpapakita ng pangit nitong mukha” at na “walang batayan para sa pagkamuhi dahil sa lahi sa mga maytaglay ng pagkasaserdote sa simbahang ito.”[42]

Sa isang panayam sa PBS, sinabi ni Elder Jeffrey R. Holland[BIO] na ang “alamat” tungkol sa mga dahilan ng pagbabawal ay “hindi dapat ipagpatuloy kailanman.”[43]

Nagde-debut ang pelikulang Nobody Knows: The Untold Story of Black Mormons bilang unang dokumentaryo tungkol sa kasaysayan ng pagbabawal sa pagkasaserdote.[44]

Nagdaos ang Simbahan ng pagdiriwang para sa ikatatlumpung anibersaryo ng hayag ukol sa pagkasaserdote noong 1978.[45]

Ang propesor ng BYU na si Randy Bott[BIO] ay iniulat na nagtuturo sa mga estudyante na “sa katunayan, ang hindi pagkakaroon ng mga Black ng pagkasaserdote ang pinakamalaking pagpapalang maibibigay sa kanila ng Diyos.”[46] Kinondena ng Simbahan ang mga komento ni Bott, at sinabi ni Bott na mali ang pagkakasipi sa kanya.[47]

Isang talata ang idinagdag sa Opisyal na Pahayag 2 sa bagong edisyon ng Doktrina at mga Tipan na nagbabalangkas ng ilan sa kasaysayan tungkol sa paghihigpit sa pagkasaserdote at pinagtitibay na “lahat ay magkakapantay sa harap ng Diyos.”[48]

Inilathala ng Simbahan ang sanaysay na “Lahi at ang Pagkasaserdote,”[49] na “itinatakwil ang mga teoryang isinulong noon” na may kaugnayan sa mga Itim na tao.[50]

Inilathala nina Tamu Smith[BIO] at Zandra Vranes[BIO] ang Diary of Two Mad Black Mormons: Finding the Lord’s Lessons in Everyday Life, na tumatalakay sa mga panlipunan at pangkulturang karanasan ng mga Itim na Banal.[51]

Naglalathala sina Russell W. Stephenson,[BIO] Matthew L. Harris,[BIO] at Newell C. Bringhurst[BIO] ng mga dokumentaryong kasaysayan ng Simbahan at ng mga Itim na Banal.[52] Naglalathala si W. Paul Reeve[BIO] ng Religion of a Different Color: Race and the Mormon Struggle for Whiteness.[53]

Inilabas ng FamilySearch ang isang digital na database ng mga talaan ng Freedmen's Bureau[54] upang suportahan ang pananaliksik sa kasaysayan ng pamilya para sa mga Itim na Amerikano.[55]

Kasunod ng mararahas na demonstrasyon sa Charlottesville, Virginia,[56] kinondena ng Simbahan ang mga paniniwala at asal ng white supremacist.[57]

Ang Unang Panguluhan at ang NAACP[BIO] ay naglabas ng magkasanib na pahayag tungkol sa mga planong magtulungan at nananawagan ng mas malaking pagkamagalang at pagkakasundo ng mga lahi.[58]

Si Jonathan Streeter[BIO] ay naglathala ng isang pekeng “walang pasubaling paghingi ng tawad para sa pagkakamali ng rasismo” mula kay Pangulong Nelson,[59] na nakatanggap ng batikos mula sa iba’t ibang Itim na mga Banal sa mga Huling Araw.[60]

Nag-sponsor ang Simbahan ng isang "Be One" na kaganapan upang ipagdiwang ang ika-40 anibersaryo ng hayag tungkol sa pagkasaserdote, kabilang ang mga pahayag ni Pangulong Russell M. Nelson[61] at ni Dallin H. Oaks.[62][63]

Iniulat ni Jana Riess sa kanyang 2016 Next Mormons Survey na karamihan sa mga Banal sa mga Huling Araw sa Estados Unidos ay naniniwala pa rin na ang pagbabawal sa pagkasaserdote at templo ay “inspirasyon ng Diyos at kalooban ng Diyos para sa Simbahan hanggang 1978.”[64]

Si W. Paul Reeve,[BIO] isang propesor sa University of Utah, at ang Simbahan ay inilunsad ang website na Century of Black Mormons, na nagbabahagi ng mga kasaysayan ng mga Itim na Banal sa mga Huling Araw.[65]

Sa gitna ng mga protesta matapos mamatay si George Floyd habang nasa kustodiya ng pulisya,[66] hayagang tinuligsa ni Pangulong Russell M. Nelson ang rasismo.[67]

Sa isang mensahe sa pangkalahatang kumperensya bago ang halalan sa pagkapangulo ng Estados Unidos, kinondena ni Pangulong Dallin H. Oaks ang rasismo at kawalan ng paggalang sa batas at hinihikayat ang pagmamahal at paggalang sa lahat ng tao.[68]

Pagkatapos magsalita sa isang debosyonal sa BYU, naging pambansang headline si Dallin H. Oaks dahil sa pagsasabing, "Mahalaga ang mga buhay ng Itim!"[69]

Limampu't isang taon matapos magprotesta ang 14 na Itim na manlalaro ng football ng University of Wyoming laban sa mga restriksiyong panlahi ng BYU, ginawa ang una sa ilang paghahatid sa mga food bank bilang magkasamang pagsisikap ng Black 14 Philanthropy at ng Simbahan.[70]

2021–2025

Inilabas ng BYU Committee on Race, Equity, and Belonging ang isang 64-pahinang ulat na nagtatapos sa pagsasabing, “Ang kasalukuyang mga sistema sa unibersidad ay hindi sapat para iugnay ang mga serbisyo para sa mga estudyanteng naghahanap ng tulong sa mga hamong may kaugnayan sa lahi.”[71]

Sa pakikipagtulungan sa Unang Panguluhan at pamunuan ng NAACP sa isang inisyatiba para sa magkapwa pagkatuto at paglilingkod, naglaan ang Simbahan ng $2 milyon bawat taon sa loob ng tatlong taon para sa NAACP upang itaguyod ang paglilingkod at pag-aasikaso sa sarili.[72]

Inanunsyo ng BYU ang pagbuo ng bagong Office of Belonging upang tugunan ang mga pangangailangan “ng lahat ng mga naisantabing indibidwal sa campus.”[73]

Ipinagdiriwang ng Genesis Group ang ikalimampung anibersaryo nito sa Salt Lake Tabernacle at muling binibigyang-diin ang kahalagahan ng patuloy nitong misyon.[74]

Inilathala ng historyador na si Amy Tanner Thiriot[BIO] ang Pang-aalipin sa Sion kasama ang mga talambuhay ng mga Itim na inalipin sa Utah noong ikalabinsiyam na siglo. [75]

Si Bradley R. Wilcox,[BIO] tagapayo sa pangkalahatang panguluhan ng Mga Kabataang Lalaki, ay gumawa ng isang mapanakit na pahayag tungkol sa paghihigpit sa pagkasaserdote sa isang fireside para sa kabataan ng maraming stake na na-record at malawak na naikalat.[76]

Isang grupo ng mga estudyante ng BYU na tinatawag ang kanilang sarili na Black Menaces ay tumanggap ng pansin sa buong bansa dahil sa kanilang mga TikTok video na tumutuligsa sa rasismo at diskriminasyon laban sa LGBTQ sa BYU.[77]

Isang bantayog para sa mga African-American na pioneer ang inilaan sa This Is The Place Heritage Park sa Salt Lake City.[78] Pinararangalan ng bantayog sina Green Flake,[BIO] Jane Elizabeth Manning James,[BIO] Hark Wales,[BIO] at Oscar Smith.[BIO]

Si Rachel Richardson,[BIO] isang volleyball player ng Duke University, ay nagsabi na paulit-ulit siyang hinaras ng mga tagahanga ng BYU gamit ang mga racist slur sa buong laban.[79] Ang insidente ay nagdulot ng pambansang kritisismo[80] at humantong sa hindi bababa sa isang nakanselang laro.[81]

Iniimbestigahan ng BYU at ng pulisya ang mga audio at video recording mula sa insidente ng volleyball ng Duke University at iniulat na wala silang nakitang ebidensya ng mga racial slur.[82] Pinanindigan ng Duke ang mga manlalaro nito,[83] ngunit sinuportahan ng ilang news outlet ang mga natuklasan ng imbestigasyon.[84]

Isang grupo ng mga kilalang lider na Itim sa Simbahan—kabilang sina Carol Lawrence-Costley,[BIO] Ahmad S. Corbitt,[BIO] Edward Dube,[BIO] at Tracy Y. Browning[BIO]—ay naglathala ng Stay Thou Nearby: Reflections on the 1978 Revelation on the Priesthood.[85]

Inilathala ni Matthew L. Harris ang Second-Class Saints: Black Mormons and the Struggle for Racial Equality.[86]

Naglabas ang Simbahan ng isang bagong sanaysay sa paksa ng ebanghelyo tungkol sa Simbahan at lahi.[87]