Ang mga Plato ng Kinderhook

Ano ang mga laminang Kinderhook?

Ang mga Kinderhook plate ay isang pangkat ng anim na maliliit (tatlong pulgada ang taas), hugis-kampanilyang tansong plate na may mga nakaukit[1] na pineke ng isang grupo ng mga lalaki—sina Wilburn Fugate,[BIO] Robert Wiley,[BIO] at Bridge Whitton[BIO];[2] ibinaon sa isang bunton[3] malapit sa Kinderhook, Illinois; at “hinukay”[4] noong tagsibol ng 1843. Ayon kay Fugate, ginawa ang mga plate bilang isang uri ng prank o biro.[5]

Paano natin nalalaman na peke ang mga ito?

Inamin ni Wilburn Fugate, isa sa mga kasabwat na nakilahok sa panloloko, noong 1879 na peke ang mga ito.[6] Kinumpirma rin ng makabagong mga siyentipikong pagsusuri[7] na ang huling platong alam na nakaligtas ay mula sa makabagong panahon, hindi sinauna.[8]

Naloko ba si Joseph Smith ng panloloko?

Malamang hindi. Si Joseph Smith[BIO] ay unang nagpakita ng interes[9] sa mga plakang Kinderhook at iniulat na gumawa ng paunang pagtatangkang isalin[10] ang isa sa mga karakter gamit ang mga sekular na paraang magagamit niya.

Pagkatapos nito, iniulat na gusto niyang mapatunayan muna ng isang eksperto ang pagiging tunay ng mga ito bago pa siya gumawa ng iba pa tungkol sa mga ito.[11] Binawi ng may-ari ang mga plato, at hindi na ito sinundan pa ni Joseph o binanggit muli.[12]

Pero hindi ba higit pa sa isang paunang hula ang ginawa ni Joseph tungkol sa mga lamina? Hindi ba sinubukan niya talagang isalin ang mga ito?

May ebidensya na ipinapakita na maaaring sinubukan ni Joseph na isalin ang ilang bahagi ng mga lamina,[13] partikular ang isang karakter. Ang karakter ay kahawig ng isang hieroglyph mula sa mga papirong Ehipsiyo[14] na nakuha niya noong tag-init ng 1835, at malamang na inihambing ni Joseph ang dalawa.

Isang diyagram na nagpapakita ng isa sa mga platong Kinderhook sa ibabaw ng isang sulat-kamay na pahina mula sa Grammar and Alphabet of the Egyptian Language ni Joseph Smith, na may mga pulang bilog na naghahambing sa dalawang magkahawig na simbolo. — Paghahambing ng isang simbolo sa isa sa mga platong Kinderhook sa isang kahalintulad na simbolo mula sa

Ano ang inakala niyang kahulugan ng simbolo?

Ayon kay William Clayton,[BIO] sinabi ni Joseph na ang karakter ay “naglalaman ng kasaysayan ng taong kasama nilang natagpuan at siya ay inapo ni Ham sa pamamagitan ng mga balakang ni Paraon na hari ng Egipto, at natanggap niya ang kanyang kaharian mula sa pinuno ng langit at lupa.”[15]

Tumutugma ito sa paglalarawan ng isang hugis-bangkang Ehipsiyong hieroglyph na nakatala sa isang manuskritong maaaring tumulong si Joseph na buuin[16] noong 1835 na tinawag na Grammar and Alphabet of the Egyptian Language. Siyempre, dahil peke ang mga simbolo sa mga laminang Kinderhook, nagkataon lamang ang pagkakatugma ng karakter sa hieroglyph.

Sinubukan ba ni Joseph na gamitin ang hayag, ang batong tagakita, o ang Urim at Thummin?

Malamang hindi. Walang mapagkakatiwalaang ebidensya[17] na nagpapakita na humingi si Joseph ng hayag, sumangguni sa tagakitang bato, o gumamit ng Urim at Tummim sa kanyang pagsasalin ng iisang karakter sa mga lamina. Ipinapakita ng magagamit na ebidensya na sinubukan ni Joseph ang isang “sekular” na pagsasalin gamit ang mga mapagkukunang iskolar na available sa kanya[18].

Hindi ba dapat binalaan ng Espiritu Santo si Joseph na peke ang mga plato?

Marahil? Maaaring binalaan si Joseph dahil tila tuluyan siyang nawalan ng interes sa mga plato. O marahil hinayaan lang ng Diyos si Joseph na alamin ito nang mag-isa.[19]

Ano ang inisip ng mga Banal sa mga Huling Araw tungkol sa mga laminang ito noong panahong iyon?

Positibo, at maging masigasig pa nga, ang naging reaksiyon ng mga Banal sa mga Huling Araw sa pahayag tungkol sa “pagkakatuklas” ng mga plato.[20] Naging kawili-wili rin ang mga plato sa mga manunulat na hindi LDS[21] at karaniwan nilang inakalang tunay ang mga ito hanggang sa kalaunang pag-amin ni Fugate.

Isang litrato ng dalawang kamay na may hawak sa huling kilalang Kinderhook plate, isang maliit na piraso ng tansong hugis kampana na isang huwad na sinaunang artifact — Isang larawan mula sa Chicago Historical Society ng nag-iisang Kinderhook plate na alam na umiiral pa.

Ano ang nangyari sa mga lamina pagkatapos suriin ni Joseph ang mga ito?

Pagkatapos ng 1843, ang mga lamina ay napunta sa iba’t ibang tao hanggang sa ang isa sa mga ito ay napunta sa Chicago Historical Society noong 1920,[22] na siyang kinaroroonan nito ngayon. Hindi alam kung nasaan ang natitirang limang lamina at malamang na nawala na ang mga ito.

Hindi ba pinatutunayan ng buong pangyayaring ito na manloloko si Joseph?

Hindi, hindi talaga. Tila inisip ni Joseph na ang Kinderhook plates ay isang panloloko o, marahil, isang tunay na sinaunang bagay na nakapukaw ng interes,[23] pero hindi niya ito binigyan ng anumang kahalagahan. Walang “Aklat ng Kinderhook” o mga patotoo tungkol sa pagdalaw ng mga anghel o mga hayag na may kaugnayan sa Kinderhook plates.

Hindi ba patuloy na naniwala ang Simbahan na tunay ang mga plakang Kinderhook, kahit sa makabagong panahon?

Oo. Noong ikadalawampung siglo, nabanggit sila nang ilang beses sa iba’t ibang publikasyon ng Simbahan pero itinuring na isang kakaibang bahagi ng kasaysayan at posibleng ebidensya para sa Ang Aklat ni Mormon[24] sa halip na anumang sagrado. Halimbawa, noong 1962 naglathala ang Simbahan ng isang ulat na nangangatwirang tunay ang mga lamina,[25] at noong 1979, si Mark E. Peterson[BIO] ay nagsulat ng isang aklat na pinamagatang Those Gold Plates! kung saan binanggit niya ang mga lamina ng Kinderhook at sinabi na karamihan sa mga eksperto ay sang-ayon na tunay ang mga ito.[26] Pero makalipas ang isang taon, napatunayan nang tiyak sa pamamagitan ng siyentipikong pagsusuri na panlilinlang ang mga ito.[27]

The Facts

Si Wilburn Fugate at ang iba pa ay gumawa ng huwad na mga Kinderhook plate bilang panlilinlang para linlangin ang mga Mormon.
Sinuri ni Joseph Smith ang mga ito at nagbigay ng isang pahapyaw na pagsasalin sa isa sa mga simbolo sa mga ito.
Ipinapakita ng makasaysayang tala na nilayon ni Joseph na gumamit ng sekular na mga paraan ng pagsasalin sa halip na hayag.
Nasabik ang mga Banal sa mga Huling Araw sa posibleng bagong ebidensyang ito para sa Ang Aklat ni Mormon.
Pagkatapos ng paunang pagsusuri, hindi na muling nagtanong si Joseph Smith tungkol sa mga ito at nagpatuloy na sa iba.
Inakala ng ilang mga Banal sa mga Huling Araw hanggang sa ika-dalawampung siglo na maaaring tunay ang mga ito, ngunit napatunayang panlilinlang ang mga ito sa pamamagitan ng siyentipikong pagsusuri noong 1981.

Our Take

Sa unang tingin, maaaring nakakabahala ang kuwento tungkol sa mga laminang Kinderhook. Naloko ba ng mga huwad na lamina si Joseph Smith? Hindi ba ito nakaaapekto sa kanyang pahayag na siya ay isang inspiradong propeta at tagapagsalin ng mga sinaunang teksto?

Medyo simple ang mga makasaysayang salaysay. Gumawa ang ilang lalaki ng isang panloloko para lokohin si Joseph. Sinuri ni Joseph ang mga pekeng laminang metal at gumawa ng mabilisang salin ng isang simbolo na nakilala niya mula sa kanyang pag-aaral ng Egyptian. Humingi si Joseph ng isang eksperto para patunayang tunay ang mga ito at pagkatapos ay tila nawalan na ng interes. Wala siyang ginawang propesiya o hayag tungkol sa mga ito, at walang tala na muli niya itong pinag-usapan.

Ang mga laminang Kinderhook ay hindi gaanong nagpapatunay ng marami tungkol kay Joseph Smith, maliban sa inakala niyang kawili-wili ang mga sinaunang bagay. Pero maaaring makabagabag ang kuwentong ito. Nagkunwari ang mga manloloko na may natagpuang isang “sinaunang talaan” at tila nalinlang nila ang mga Banal.

Ang paghahambing sa pagitan ng mga laminang Kinderhook at ng mga laminang ginto ng Ang Aklat ni Mormon ay nagbibigay-diin sa pagkakaiba ng dalawa—ang Kinderhook ay isang panloloko, at ang Ang Aklat ni Mormon ay nagmula sa Diyos. At kahit matibay ang historikal na tala para sa Ang Aklat ni Mormon, umaasa ang mga Banal sa isang espirituwal na patotoo mula sa Espiritu Santo na ang Ang Aklat ni Mormon ay inihayag ng isang anghel at si Joseph Smith ay isang propeta ng Diyos.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

40 Primary Sources

Footnotes

BIOWilburn W. Fugate
Wilburn Fugate (1800–ca. 1884) was born in Virginia. He was an Illinois farmer and one of the co-conspirators in the fabrication of the Kinderhook plates alongside Robert Wiley and Bridge Whitton. Fugate confessed to the fabrication of the plates in two letters written to James T. Cobb in 1878 and 1879.
BIORobert Wiley
Robert Wiley (cira 1800's) was an Illinois merchant and co-conspirator in the fabrication of the Kinderhook Plates alongside Wilburn Fugate and Bridge Whitton. According to Fugate's confession letter to James T. Cobb, Wiley prepared the mound, dug the the 8 foot hole, and planted the plates on April, 16 1843. Wiley may have attended medical school in St. Louis sometime before 1855. Little else is known about Wiley.
BIOBridge Whitton
Bridge Whitton (cira early 1800's) was a native of New York. He was the co-founder of the village of Kinderhook, Pike County, Illinois. Whitton was a blacksmith and the first postmaster of Kinderhook. As a blacksmith, Whitton fabricated the Kinderhook plates along with his co-conspirators Wilburn Fugate and Robert Wiley. Later, he moved to Alton, Illinois.
BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIOWilliam Clayton
William Clayton (1814–1879) was a close associate of Joseph Smith and an early convert to The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Penwortham, Lancashire, England, he joined the Church in 1837 and soon after became a scribe for Joseph Smith, often involved in the dictation of the Prophet's revelations. Clayton meticulously kept journals that provide a detailed account of early Church history, including the migration of the Latter-day Saints to the Salt Lake Valley. He is best known for writing the hymn "Come, Come, Ye Saints." After the martyrdom of Joseph Smith, Clayton continued to serve the Church under Brigham Young's leadership, contributing significantly to the establishment of the Saints in the Utah Territory. He passed away in Salt Lake City, Utah in 1879.
BIOMark E. Petersen
Mark E. Petersen (1900-1984) served as an apostle for the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Salt Lake City, Petersen served a mission to Nova Scotia and attended the University of Utah, where he studied journalism. He worked as a reporter for the Deseret News and soon became the Deseret News general manager. In 1944, he was appointed to the apostleship. He became the author of multiple short books on scriptural figures such as Moses and Joshua and moral issues such as alcohol consumption and sexual relationships. Petersen also was an ardent opponent of the Civil Rights Movement, warning that it would lead to racial intermarriage. Petersen died from cancer in 1984.
[1]↩︎
Gumawa sina Brigham Young at William Clayton ng mga guhit ng isa sa mga lamina, at nalathala rin ang isang makabagong facsimile ng mga lamina. Isang high-resolution na litrato ng huling kilalang natitirang lamina ang nalathala noong 2020.
[2]↩︎
Ayon kay Wilburn Fugate sa kanyang pag-amin, si Bridge Whitton ang nagputol ng mga lamina mula sa mga piraso ng tanso, at sina Robert Wiley at Wilburn Fugate ay gumawa ng mga hieroglyphic sa pamamagitan ng “paglikha ng mga bakas sa pagkit ng bubuyog at paglalagay ng asido sa mga ito at saka iyon inilagay sa mga lamina.”
Nang matapos ang mga iyon, “pinagdugtong nila ang mga iyon gamit ang kalawang na ginawa mula sa nitric acid, lumang bakal, at tingga, at itinali ang mga iyon gamit ang isang piraso ng hoop iron, na lubos na tinakpan ang mga iyon ng kalawang.”
- Wilburn Fugate's confession letter.
[3]↩︎
Nagtakda sina Whitton, Whiley, at Fugate ng isang "tiyak na Linggo" para sa paghuhukay. Noong gabi bago iyon, ibinaon ni Wiley ang mga plato:
Noong gabi bago iyon, pumunta si Wiley sa bunton kung saan dati na siyang naghukay hanggang sa lalim na mga walong talampakan. May isang patag na bato roon na parang hungkag ang tunog sa ilalim, at inilagay niya ang mga ito sa ilalim niyon.
- Wilburn Fugate's confession letter.
[4]↩︎
Ang mga paglalarawan ng “pagkakatuklas” sa mga laminang ito ay iniulat ng mga pahayagan noong panahong iyon, kasama si John Taylor sa Times and Seasons at sa Nauvoo Neighbor. Iniulat din ng mga pahayagang hindi LDS at ng isa sa mga huling pag-amin ng isa sa mga nagpalsipika ang mga detalye ng “pagkakatuklas” ng mga lamina.
[5]↩︎
Kalaunan ay umamin si Fugate na nakuha niya ang ideya para sa “joke” (ang salitang ginamit niya sa dalawang magkaibang liham) matapos basahin ang maimpluwensyang polyeto ni Parley P. Pratt na Isang Tinig ng Babala.
Ayon sa mga liham ng pag-amin ni Fugate, tila ang agarang layunin ng panlilinlang ay hindi naman kinakailangang painin si Joseph Smith gamit ang isang pakana. Basta na lamang siyang “nakaisip ng isang munting plano para gulatin ang mga tagaroon.”
[6]↩︎
Inamin ni Fugate ang panloloko sa mga liham kay James T. Cobb, isang hindi na sang-ayon na Banal sa mga Huling Araw, noong 1879. Isa sa mga liham na ito ay inilathala sa maimpluwensyang aklat na kontra-Mormon ni Wilhelm W. Wyl (Wymetal) noong 1886, Mormon Portraits.
- Wilburn Fugate's confession letter.
- Confession letter of Wilburn W. Fugate; says Joseph would not translate the plates until authenticated.
[7]↩︎
Nagsagawa si George M. Lawrence ng isang hindi nailathalang pagsusuri noong 1966. Noong 1981, naglathala ang Ensign ng isa pang pagsusuri, at tinawag ang mga platong Kinderhook na “pekeng mga sinaunang artifact.”
- Stanley B. Kimball published article in the Ensign on Kinderhook Plates.
- George M. Lawrence provides scholarly examination of the plates.
[8]↩︎
Sa hindi nailathalang pagsusuri noong 1966, sinuri ni George M. Lawrence ang metal ng huling natitirang Kinderhook plate at ang mga ukit dito. Napagpasyahan niya mula sa kanyang pagsusuri na ang metal ay ginawa gamit ang makabagong mga paraan, gayundin ang mga ukit:
Ang mga sukat, allowance, komposisyon, at pagkakagawa ay tugma sa mga kagamitan ng isang pandayan noong 1843 at sa mga kuwento ng pandaraya ng mga orihinal na kalahok.
- George M. Lawrence provides scholarly examination of the plates.
[9]↩︎
Itinala ng sariling journal ni Joseph, at ng mga dokumento nina William Clayton, Brigham Young, at Parley P. Pratt, ang karanasang iyon.
[10]↩︎
Ang tala sa journal ni William Clayton para sa Mayo 1, 1843, ay nagtatala ng unang reaksiyon ni Joseph sa mga laminang Kinderhook.
- William Clayton journal entry describing Joseph translating Kinderhook Plates.
[11]↩︎
Naunawaan ni Fugate, ang may kagagawan ng panloloko, na hindi pag-aaralan ni Joseph ang mga lamina lampas sa kanyang unang pagsusuri hangga’t hindi napatutunayang tunay ang mga ito. Sa isang liham kay James Cobb, isinulat ni Fugate:
Nauunawaan namin na sinabi ni Jo Smith na gagawa sila ng aklat na may 1200 pahina, pero hindi siya papayag na isalin ang mga iyon hangga’t hindi muna ipinapadala ang mga iyon sa Antiquarian society sa Philadelphia, France, at England.
Isa pang huling artikulong kontra-Mormon na walang binanggit na pinagmulan ay nagsabi rin na gusto munang mapatotohanan ni Joseph ang mga lamina bago niya subukang isalin ang mga ito.
- Confession letter of Wilburn W. Fugate; says Joseph would not translate the plates until authenticated.
- The Daily Inter Ocean provides critical account of Kinderhook Plates discovery.
[12]↩︎
Pagkatapos ng tala sa journal ni Joseph Smith noong Mayo 7, 1843, hindi na niya muling binanggit ang mga laminang Kinderhook.
- Joseph's journal entry describing encounter with Kinderhook Plates.
[13]↩︎
Isang hindi nagpakilalang sanggunian ang sumulat sa New York Herald noong Mayo 7, 1843 na:
Ikinumpara niya ang mga iyon sa harapan ko sa kanyang alpabetong Ehipsiyo, na kinuha niya mula sa mga lamina kung saan isinalin ang Ang Aklat ni Mormon, at maliwanag na magkapareho ang mga karakter.
Itinala sa journal ni Joseph Smith na nagpakuha siya ng mga aklat upang tulungan siya sa pagsasalin:
Mayo 7[th] Linggo 1843. sa umaga ay dinalaw ng ilang ginoo tungkol sa mga lamina na hinukay mula sa isang bunton malapit sa quncy [Quincy] ipinadala ni Wm Smith sa opisina para sa Hebreong Biblia at Lexicon
At itinala ni Parley P. Pratt na sinabi na ang mga laminang iyon ay naglalaman ng “angkan ng isa sa mga sinaunang Jaredita pabalik kay Ham na anak ni Noe” at na dadalhin ang mga ito kay Joseph para sa “pagsusuri at pagsasalin.”
[14]↩︎
Ang hugis-bangkang hieroglyph na ito ay tila mula sa isang bahagi ng mga papiro ng Ehipto na nawala na, pero napanatili sa Balarila at Alpabeto ng Wikang Ehipsiyo noong panahon ng Kirtland. Isang kontemporaryong sanggunian, isang misyonerong Banal sa mga Huling Araw na nagsusulat sa isang pahayagan ng Simbahan, ang nakapansin nito at nagkomento tungkol sa pagkakatulad ng mga karakter sa mga lamina sa mga nasa mga papiro ng Ehipto.
- In WWP's hand, GAEL gives definition of "boat" hieroglyph.
- LDS missionary Richard Savary compares Kinderhook Plates with Egyptian papyri.
[15]↩︎
Sa mga sumunod na publikasyon, ang tala sa journal na ito ay inayos mula sa ikatlong panauhan tungo sa unang panauhan (at iniugnay kay Joseph Smith). Hindi ito karaniwan sa paglalathala noong ika-labinsiyam na siglo.
[16]↩︎
Hindi malinaw kung hanggang saan ang pakikilahok ni Joseph Smith sa pagbuo ng mga dokumentong Grammar and Alphabet, pero kahit paano ay alam niya ito at kinonsulta niya ito. Sinasabi ng isang hindi nagpakilalang sanggunian na inihambing ni Joseph ang “[mga ukit sa mga platong Kinderhook] sa aking harapan sa kanyang alpabetong Ehipsiyo.”
- In WWP's hand, GAEL gives definition of "boat" hieroglyph.
- Anonymous source describing experience with Kinderhook Plates.
[17]↩︎
Ang pinakamalapit na ebidensya na sinubukan ni Joseph na isalin ang mga plato sa pamamagitan ng hayag ay mula sa isang babaeng nagngangalang Charlotte Haven. Bumisita siya sa Nauvoo noong 1843 at sumulat pabalik sa kanilang bahay sa kanyang ina tungkol, bukod sa iba pang mga bagay, sa pananabik na nakapalibot sa mga plato ng Kinderhook. Ayon sa kanya:
Sinabi [ni Joseph Smith] na ang mga simbolo o sulat sa mga ito ay katulad ng pinagkasulatan ng Ang Aklat ni Mormon, . . . inisip niya na sa tulong ng hayag ay maisasalin niya ang mga ito.
Gayunman, hindi alam ang pinagmulan ng pahayag ni Charlotte.
Mayroon ding isang hindi pinangalanan at walang pinagmumulang salaysay na inilathala sa isang pahayagan sa Chicago mahigit tatlumpung taon kalaunan na nagsabing ginamit ni Joseph ang kanyang “mahikang salamin” (ang Urim at Tummim o posibleng isang tagakitang bato) upang isalin ang mga laminang Kinderhook.
- Charlotte Haven describes her encounter with the Kinderhook Plates.
- The Daily Inter Ocean provides critical account of Kinderhook Plates discovery.
[18]↩︎
Nakatala sa journal ni Joseph para sa Mayo 7, 1843, na nagpasundo siya ng isang diksyunaryong Hebreo, marahil upang gamitin bilang sanggunian sa pagsasalin ng mga lamina.
Iniulat ng New York Herald na inihambing ni Joseph ang mga laminang iyon sa kanyang "alpabetong Ehipsiyo" para subukang isalin ang mga ito.
- Joseph's journal entry describing encounter with Kinderhook Plates.
- Anonymous source describing experience with Kinderhook Plates.
[19]↩︎
Tila hinahayaan ng Diyos na malinlang ang mga propeta o hinahayaan Niya silang alamin ang mga bagay-bagay sa sarili nila.
Halimbawa, ang propetang si Isaac sa Biblia ay “nalinlang” ng kanyang anak na si Jacob, na nagkunwaring kapatid niyang si Esau upang makuha ang basbas ng kanyang ama (Genesis 27). Si Jacob naman ay nalinlang na isipin na patay na ang sarili niyang anak na si Joseph (Genesis 37:31–35).
- Genesis 27; Jacob deceives Isaac into blessing him.
- Genesis 37; Joseph's brothers fake his death, trick Jacob/Israel into thinking he is dead.
[20]↩︎
Hanggang sa mapatunayang peke ang mga ito, ang karaniwang pananaw ng mga Banal sa mga Huling Araw ay tanggapin ang mga platong Kinderhook bilang tunay at bilang ebidensya para sa pagiging tunay ng Ang Aklat ni Mormon.
Halimbawa, si John Taylor, na nagsilbing editor ng peryodiko ng simbahan na Times and Seasons, ay nagsabi na ang mga plakang Kinderhook ay “malaki ang maitutulong sa pagpapatunay ng pagiging tunay ng Ang Aklat ni Mormon.”
Ginamit din ni Richard Savary, isang misyonerong Banal sa mga Huling Araw, ang mga plato bilang ebidensya na “ang mga katutubo ng bansang ito ay binhi ni Abraham at mga inapo ni Jose, na anak ni Jacob.”
[21]↩︎
Si David Orr, halimbawa, ay sumulat kay Joseph upang magtanong tungkol sa mga laminang ito, at kapwa mga palakaibigan at mapanuring di-LDS na sanggunian ay nagpahayag ng iba’t ibang opinyon tungkol sa mga lamina. Ang kanilang “pagkakadiskubre” ay nakapagpasabik hindi lamang sa mga Banal sa mga Huling Araw, kundi pati sa iba rin.
[22]↩︎
Natunton ni Stanley B. Kimball at ng iba pang mga historyador ang pinagdaanang pag-iingat ng mga plato matapos umalis ang mga ito sa Nauvoo.
- Stanley Kimball published article in the Ensign on Kinderhook Plates.
[23]↩︎
Karaniwang mausisa si Joseph tungkol sa mga sinaunang artifact at wika. Nag-aral siya ng Hebreo, mga papirong Ehipsiyo, at naging interesado sa mga artifact ng mga Katutubong Amerikano.
- Religious Studies Center 2015 publication on JS interest in ancient languages, artifacts.
[24]↩︎
May ilang manunulat ng Simbahan noong unang bahagi ng ikadalawampung siglo, gaya ni B. H. Roberts, na patuloy na iginiit na tunay ang mga plato at binanggit ang mga ito bilang ebidensya para sa Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts made an argument for plates being genuine.
- Improvement Era writer uses Kinderhook Plates as evidence for the Book of Mormon.
[25]↩︎
Ang magasin ng Simbahan, ang Improvement Era, ay naglathala ng mga resulta ng isang pagsusuri na ginawa noong dekada 1950 ng dalawang di-Mormon na nagpakita na ang mga lamina ay inukit, hindi in-etch gamit ang asido gaya ng sinabi ni Fugate. Dahil dito, nangatuwiran ang artikulo na ebidensya ito na tunay ang mga lamina dahil tila inukit ang mga ito sa paraang sumasalungat sa mga sinabi ni Fugate. Ang mga sumunod na pag-aaral ay maglalagay sa mga resultang ito sa malubhang pagdududa.
[26]↩︎
Hindi masyadong pinalaki ni Petersen ang usapin tungkol sa mga laminang Kinderhook. Isinama lamang niya ang mga ito kasama ng iba pang halimbawa ng mga sinaunang lamina na may nakasulat sa mga ito upang ipakita na ang pag-iral ng mga laminang ginto gaya ng inilarawan ni Joseph Smith ay hindi malayong mangyari.
- Mark E. Petersen uses Kinderhook Plates as evidence for the BOM.
[27]↩︎
Noong 1981, inilathala ng opisyal na magasin ng Simbahan ang mga resulta ng pagsusuri na nagsabing ang mga lamina ay isang panloloko.
Kapansin-pansin na 15 taon ang mas maaga, isang pisikong Banal sa mga Huling Araw sa New Jersey ang nagsagawa ng pag-aaral sa natitirang lamina at nagpasyang peke ito.
- George M. Lawrence provides scholarly examination of the plates.
- Stanley B. Kimball published article in the Ensign on Kinderhook Plates.