Mormonr Logo
Mormonr
< Back to Hard Questions
about this topic

Utos ng Paglipol sa mga Katutubong Amerikano

65 Primary Sources

Ano ang Utos ng Pagpuksa sa mga Katutubong Amerikano?

Ang “extermination order” ay isang utos na inilabas ni Brigham Young[BIO] sa pamamagitan ni Daniel H. Wells[BIO] noong Enero 31, 1850, upang itigil ang “mga gawain ng lahat ng kaaway na Indiyan at kung hindi man ay kumilos ayon sa maaaring kailanganin ng mga kalagayan, pinupuksa ang mga hindi humihiwalay sa kanilang mga kaaway na angkan, at humihingi ng kapayapaan.”[1]

Isang itim-at-puting ilustrasyon ng ilang gusaling yari sa troso sa niyebe na bumubuo sa Fort Utah, na ang kabundukang Timpanogos ay nasa likuran, sa kasalukuyang Provo, ang lugar kung saan nakipaglaban ang mga Mormon settler sa katutubong tribong Timpanogas.
Isang ilustrasyon ng Fort Utah noong 1852, sa kasalukuyang Provo, kung ano ang hitsura nito noong panahon ng kautusan.

Timeline

1847

Dumating ang unang pangkat ng mga pioneer sa Lambak ng Salt Lake.[2]

Pebrero 1849

Humiling si Little Chief[BIO] ng tribong Ute sa mga Banal sa mga Huling Araw na makialam sa alitan ng mga tribo sa pamamagitan ng pagpatay sa karibal na grupo ng mga Ute.[3] Walang ginawang aksyon ang mga Banal.[4]

Marso 1849

Ipinadala ni Brigham Young si John S. Higbee[BIO] at tatlumpung pamilya upang magsimula ng isang pamayanan sa timog ng Salt Lake Valley.[5]

Marso 1849

Ang tagapagsalin na si Dimick Huntington[BIO] mula sa grupong Higbee ay iniulat na nanumpa sa tribong Timpanogas na hindi lalabagin ng mga Banal ang kanilang lupa o mga karapatan.[6]

Abril 12, 1849

Iniulat ni Isaac Higbee[BIO] kay Brigham Young ang pangkalahatang kapayapaan sa pagitan ng mga naninirahan at ng mga Katutubong Amerikano. Inilarawan niya ang isang maliit na labanan sa pagitan ng tribong Goshute at ng mga Ute.[7]

Abril 18, 1849

Pinapayuhan ni Brigham Young ang mga Banal sa Utah Valley na maging "mapagbantay" sa pagtatanggol sa sarili laban sa mga katutubong grupo ngunit magpokus din sa "pagtutur[o] sa kanila na magtanim ng butil" at "pag-uutos sa kanila na tigilan ang pagnanakaw."[8]

Oktubre 15, 1849

Muling humihingi si Isaac Higbee[BIO] ng payo kay Brigham Young tungkol sa kung paano makitungo sa mga Katutubong Amerikano sa Utah Valley.[9]

Enero 8, 1850

Pinayuhan ni Brigham Young ang mga Banal sa Utah Valley na “hindi kailangan” ang “makipagdigma sa mga Indian at patayin sila.”[10]

Enero 31, 1850

Nagdaos si Brigham Young ng pulong ng konseho tungkol sa mga pag-atake ng mga Katutubong Amerikano; hinimok ni Parley P. Pratt[BIO] ang “paglipol,” at nanawagan si Young ng isang ekspedisyon upang “pumunta at patayin sila.” Bumoto ang isang konseho ng digmaan upang suportahan ang ginawa ni Young.[11]

Enero 31, 1850

Iniutos ni Daniel H. Wells[BIO] ang isang ekspedisyon upang “lipulin” ang lahat ng “mapanlabang” Katutubong Amerikano sa Utah Valley na hindi handang humingi ng kapayapaan.[12]

Pebrero 4, 1850

Si Major Howard Stansbury[BIO] ng United States Army ay “naghahangad [kay Brigham Young] ng buong tagumpay sa ekspedisyon.”[13]

Pebrero 13, 1850

Nagpadala si Brigham Young ng liham kay Heneral James Little,[BIO] na noon ay nakikipaglaban sa Utah Valley, na hinihiling sa kanya ang “lahat ng tagumpay at kasaganaan sa [kanyang] kampanya, at ang ligtas na pagbabalik kapag ito ay natapos na.”[14]

Pebrero 18, 1850

Naglabas si Daniel H. Wells ng isang utos na nag-uutos sa mga opisyal na “lipulin” ang lahat ng Katutubong Amerikano na hindi papayag na “humingi ng kapayapaan.”[15]

Pebrero 1850

Iniulat ni Daniel H. Wells kay Brigham Young ang kanyang tagumpay sa pagpapaalis sa mga Katutubong Amerikano mula sa lugar ng Peteetneet River (Creek) sa Payson Canyon.[16]

Pebrero 28, 1850

Ipinaliwanag ni Brigham Young kay Orson Hyde na ang "mga Indian ng Utah Lake" ay "pumatay ng maraming baka ng ating mga kapatid" at "pinaputukan ang mga kapatid sa Utah" hanggang sa "ang pagtatanggol sa sarili ay nangailangan ng agarang pagkilos."[17]

Hulyo 11, 1851

Mahigit isang taon matapos ang extermination order, pinayuhan ni Brigham Young si Captain Lorin Farr[BIO] na "tiisin ang pagkawala ng ilang kabayo kaysa pumatay ng isang Indian" at iwasan ang karahasan.[18]

Bakit ibinigay ni Brigham ang utos na paglipol?

Sa isang liham noong Pebrero 28, 1850, ipinaliwanag ni Brigham Young na iniutos niya sa milisya na salakayin ang mga kaaway na Katutubong Amerikano[19] dahil nagpaputok sila ng mga riple sa mga settler at pumatay ng mga alagang hayop.[20][21]

Humingi si Brigham ng tulong sa militar ng Estados Unidos na nakatalaga sa Fort Hall, Idaho, pero dahil sa layo at kapal ng niyebe, pinayuhan si Brigham[22] na ipadala ang lokal na milisya kasama ang mga opisyal ng U.S.[23]

Bago ang kautusang ito (at pagkatapos din), hinikayat ni Brigham ang kapayapaan at pagpipigil.[24]

Ano ang naging resulta ng utos?

Nakipaglaban ang milisya[25] sa mga Katutubong Amerikano na may mga riple at pana[26] sa "Provo Bottoms"[27] at Payson Canyon.[28] Humigit-kumulang dalawang dosenang katutubong mandirigma ang napatay sa labanan sa Provo, at hindi bababa sa isang miyembro ng milisya ang napatay at ilan ang nasugatan.[29]

Dinala rin sa Salt Lake City ang mga katutubong babae at mga bata, pinatuloy at pinakain noong taglamig, at ibinalik sa kanilang mga lupain pagsapit ng tagsibol.[30] Iniulat ni Daniel Wells na naging payapa ang Utah Valley sa loob ng dalawang taon pagkatapos nito.[31]

Ang utos bang ito ay para sa isang henosidyo?

Hindi. Nagresulta ang utos sa dalawang maiikling labanan na may kakaunting nasawi, at ang mga bihag ay pinatira, pinakain, at ibinalik sa kanilang mga lupain. Ayon kay Daniel Wells, mas marami pang namatay pagkatapos ng mga labanan dahil ang mga katutubong bihag ay "hindi nakayanan ang aming paraan ng pamumuhay."[32]

Ginamit ng utos ang salitang "lipulin" sa kontekstong ito: "Makipagtulungan sa mga naninirahan sa nasabing lambak sa pagsugpo at pagpigil sa mga gawain ng lahat ng mga kaaway na Indian at kung hindi man ay kumilos ayon sa maaaring kailanganin ng mga kalagayan, nililipol ang mga hindi humihiwalay sa kanilang mga kaaway na angkan at humihingi ng kapayapaan."[33]

Kaya, marahil hindi siya nag-utos ng malawakang pagpatay, pero rasista si Brigham Young laban sa mga katutubong Amerikano, hindi ba?

Oo, bagaman ang kanyang mga pananaw ay tila mas mapagmataas kaysa mapoot.[34] Naniniwala si Brigham Young na ang mga katutubong Amerikano ay nagmula sa iisang ninuno na umaabot pabalik sa Ang Aklat ni Mormon.[35]

Nagkakaiba rin ang ugnayan sa bawat tribo: nagkaroon si Young ng mabuting relasyon sa mga Shoshone,[36] kahit na lumalala ang labanan sa mga tribong Ute.[37]

Anong gabay ang ibinigay ni Brigham Young sa mga tao tungkol sa pakikitungo sa mga Katutubong Amerikano?

Karaniwang itinataguyod ni Brigham Young ang mapayapang pakikisalamuha[38] at itinuring na ang kapayapaan sa mga Katutubong Amerikano ay “daan-daan at libo-libong dolyar na mas mura” kaysa digmaan.[39]

Nang magreklamo ang mga residente ng Utah Valley kay Brigham tungkol sa mga pagnanakaw,[40] inutusan niya sila na iwasan, kung maaari, ang mararahas na labanan sa mga katutubo.[41] Kalaunan, matapos ang isang hidwaan sa pagitan ng mga settler at ng mga lokal na grupong katutubo,[42] hiniling din ni Brigham na ang mga Banal ay “isauli sa kanila ang kanilang ari-arian, at magbigay ng sapat na kabayaran sa pagpatay sa isa sa kanilang tribo.” [43]

Paano naging resulta sa aktuwal ang patakaran ni Brigham tungkol sa kapayapaan?

Habang hinihikayat ni Young ang pagpipigil,[44] humarap ang mga naninirahan sa patuloy na mga alitan,[45] kaya ipinadala niya ang milisyang panteritoryo sa mga sitwasyong tila hindi malulutas sa pamamagitan ng diplomasya.[46]

Nakipag-alyansa ba ang mga Banal sa mga Huling Araw sa mga katutubong grupo laban sa ibang puting Amerikano?

Minsan. Nakipag-alyansa ang tribong Paiute[BIO] sa mga Banal sa mga Huling Araw sa mga pamayanan sa timog Utah noong Digmaang Utah (1857) laban sa mga pederal na hukbo ng U.S.[47] Inilarawan sila ng isang misyonero sa tribong Paiute bilang “palakol na pandigma ng Panginoon.”[48]

Nakialam ba ang mga pinuno ng Simbahan sa pulitika ng mga Katutubong Amerikano?

Paminsan-minsan. Halimbawa, noong unang bahagi ng dekada 1850, inutusan ni Komandante Daniel H. Wells ang mga "mapanghamig" na Ute na sundin si Black Hawk,[BIO] kahit alam niyang nakikipagtulungan ito sa mga lider ng Simbahan.[49]

Sa isa pang halimbawa, si Kanosh (na minsan ay binabaybay na “Kenosh”),[BIO] na pinuno ng mga Pahvant, ay sumapi sa Simbahan[50] at nakipagtulungan sa mga pinuno ng Simbahan sa Utah.[51]

Nagbigay ba ang Simbahan ng paumanhin o kinilala ang papel nito sa mga labanang ito?

Bahagya. Hinimok ni Church Historian, Elder Marlin K. Jensen[BIO] ang mga taga-Utah na “kilalanin at pahalagahan ang napakalaking pagkawala” na naranasan ng mga Katutubong Amerikanong populasyon sa Utah.[52] Gayunman, hindi naglabas ang Simbahan ng isang opisyal na paghingi ng tawad para sa mga sagupaan sa pagitan ng mga katutubong grupo at ng mga settler.

The Facts

  • Sa simula, pinayuhan ni Brigham Young ang mga Banal na magkaroon ng mapayapang ugnayan sa mga katutubong tribo sa Utah Valley.

  • Iniulat ng mga Mormon na naninirahan doon ang mga pag-atake at pagnanakaw ng mga alagang hayop ng mga Katutubong Amerikano.

  • Sa huli, inutusan ni Brigham Young ang milisya na patayin ang mga katutubong kaaway sa Utah Valley.

  • Mga dalawang dosenang katutubo ang napatay sa labanan.

  • Nagkaroon ng pangkalahatang kapayapaan sa Utah Valley sa loob ng dalawang taon pagkatapos ng labanan.

  • Pagkatapos ng labanan noong 1850, ipinagpatuloy ni Brigham ang kanyang pagsuporta sa mapayapang pakikitungo at pagpapaubaya sa mga grupong Katutubo.

Our Take

Ang mga labanan sa pagitan ng mga puting settler at mga Katutubong Amerikano ay maaaring magpaalala ng sapilitang pag-agaw ng lupain, genocide, at rasismo na madalas nangyari sa unang bahagi ng kasaysayan ng U.S. Ang malaman na ang mga naunang miyembro ng Simbahan ay nagkaroon ng “extermination order” para sa mga Katutubong Amerikano sa Utah Valley noong panahong ito ay maaari ring maging nakababahala. Hindi ba dapat mahabagin at mapayapa ang mga miyembro ng Simbahan? Bakit gugustuhin ng mga Banal na “lipulin” ang mga anak ng Diyos?

Tulad ng ibang mga settler, ang paglipat ng mga Banal sa mga lupain ng mga Katutubo ay nagdulot ng pagpapaalis sa mga grupong Katutubo. Nang unang dumating ang mga Banal sa Utah Valley (modernong Utah County), nagsikap si Brigham Young at ang mga Banal na mapanatili ang kapayapaan sa mga Katutubong Amerikano dahil sa mga dahilang pang-ekonomiya at panrelihiyon. Gayunman, ang pagdating ng mga Banal sa Utah Valley ay nagbunga ng tensyon, karahasan, at kalaunan ay isang utos mula kay Brigham na “humayo at patayin sila.”

Sa utos ni Brigham noong Enero 1850, ginamit niya ang salitang “extermination.” Tila ginamit ni Brigham ang wikang ito sa mas makitid na paraan, para sa mga “hostile clans” na hindi tatanggap ng “sue for peace.” Sa salita at sa gawa, ang alitang ito ay tila hindi isang pagsisikap na magsagawa ng paglipol ng isang lahi.

Ipinapakita ng utos ni Brigham ang tindi ng ugnayan sa pagitan ng mga Banal at ng mga Katutubong Amerikano sa Utah noong buong dekada ng 1850s. Ang mga panahon ng diplomasya at kalakalan ay napuputol ng mga yugto ng tensyon at karahasan. May ilang tribo na nakipag-alyansa sa mga Banal, habang ang iba ay hindi. May ilang pinunong pantribo pa nga na sumapi sa Simbahan.

Ang pag-unawa sa konteksto ng mga alitang ito, kasama ang paggamit ng salitang “extermination,” ay hindi nagpapawalang-sala sa mga Santo sa kanilang mga maling ginawa. Responsibilidad nating unawain ang kasaysayang ito, pati na rin kung ano ang gagawin natin sa pag-unawang iyon—ang magpakita ng pagmamahal, habag, at paggalang sa lahat ng anak ng Diyos.

What's Your Take?

280 characters remaining
These takes are curated for a general audience and may contain minor edits when posted.
Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!
Read More Difficult Questions
65 Primary Sources
Footnotes

  • BIOBrigham Young

    Brigham Young (1801–1877) was an early Latter-day Saint leader. He was born in Whitingham, Vermont, and joined the faith in his twenties after two years of deliberation. He became the President of the Quorum of the Twelve Apostles following the fractionalization of the Church in Kirtland, Ohio. After Joseph Smith's martyrdom in 1844, Young assumed the presidency and led the Latter-day Saints to settle in the Great Basin region. He was married to fifty-five women and fathered fifty-nine children from sixteen of his wives. He also served as the Territorial Governor for Utah Territory until 1857 and as the prophet until his death.

  • BIODaniel H. Wells

    Daniel Wells (1814–1891) settled in Commerce, Illinois, before it later became Nauvoo. Prior to becoming a member of the Church in 1848, Wells provided the land for the temple and served as an alderman and justice of the peace, as well as a commissary general in the Nauvoo Legion. In 1857, Brigham Young appointed Wells as the second counselor in the First Presidency. He also served as a member of the territorial legislature and mayor of Salt Lake City from 1866 to 1876.

  • BIOLittle Chief

    Little Chief (d. 1849) was a leader of the Timpanogas Utes and allied himself with Brigham Young against other bands of Utes. In 1849, he was killed by Wanship as revenge for the death of his son.

  • BIOJohn S. Higbee

    John S. Higbee (ca. 1804–1877) was born in Clermont County, Ohio. He was a cabinet maker by profession. He was baptized in May of 1831 in Ohio, and then moved to Jackson County and eventually Nauvoo, Illinois. He served as a bishop in Nauvoo. He migrated to the Great Basin with the first wave of Latter-day Saints in 1847 and was among the first Latter-day Saint settlers to live in the Utah Valley. Higbee was later a key participant in the Mountain Meadows Massacre against the Fancher-Baker Party.

  • BIODimick B. Huntington

    Dimick B. Huntington (May 26, 1808–February 1, 1879) was aptized a Latter-day Saint on August 1, 1835. Dimick served as the coroner of Nauvoo in 1842 and would later help prepare the bodies of Joseph and Hyrum for burial in June 1844. After moving west with the Saints, he would become a leading Indian interpreter in the early Utah Territory. In 1868, was one of the parties who negotiated the end of the Black Hawk War. He served in the Mormon Battalion and as a leading interpreter between Church members and indigenous groups throughout Utah. He engaged in extensive missionary work among tribes throughout the Utah territory.

  • BIOIsaac Higbee

    Isaac Higbee (1797-1874) was born in New Jersey and moved to Ohio. He married Keziah String in 1819 and was baptized in May of 1832. Higbee was ordained by Joseph Smith in Nauvoo to be the Bishop of the Second Ward. He traveled to the Utah Territory in 1848 and presided over the Saints in Utah Valley as stake president and as a probate judge.

  • BIOParley P. Pratt

    Parley Parker Pratt (1807–1857) was born in Burlington, Otsego County, New York. He joined Sidney Rigdon's congregation (Campbellites) in 1829 and was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1830. Pratt served as an early apostle in the Church. He served missions in the United States and abroad. He was a writer, editor, poet, publisher, teacher, and legislator. He also explored and surveyed what is now known as Parley's Canyon. In 1857, Hector McLean, the former husband of Pratt's plural wife, Eleanor McLean, killed him while Pratt was serving a mission in Arkansas.

  • BIOHoward Stansbury

    Howard Stansbury (1806–1863) was an American major who collaborated with Utah Latter-day Saints in their expedition against Ute indigenous groups in 1850. He became a captain for the exploration and survey of the Salt Lake valley.

  • BIOJames A. Little

    James A. Little (1822–1908) was Brigham Young's nephew and a member of the United States military. In 1850, he helped to oversee the "extermination order" against indigenous groups in Utah.

  • BIOLorin Farr

    Lorin Farr (1820–1909) was born in Waterford, Vermont. He joined the Church at age 11, and his family moved to Ohio, then Missouri, and eventually to Salt Lake City. Farr became the first mayor of Ogden and served as a member of the Utah Territorial Legislature. In 1870-1871, he served a mission in the British Isles.

  • BIOPaiute Indian Tribe of Utah

    The Paiute Indian Tribe of Utah is part of the Southern Paiutes which are a Native American people inhabiting the Great Basin. They speak a Numic language. During the 19th century the Paiutes lived in bands consisting of several families. These bands lived in different geographical territories throughout Utah, Arizona, and Nevada. Some practiced farming in addition to hunting and gathering. The Paiutes generally traveled by foot instead of by horse.

  • BIOAntonga Black Hawk

    Antonga Black Hawk (c. 1824–1870) was born in Summit Creek, Utah. Black Hawk was the leader of a small band of Northern Utes, possibly as early as 1847. In 1850, he served as a scout for Mormon settlers during the Fort Utah campaign and massacre. During the 1860s, he led attacks on mail routes. Tensions between Utes and Mormon settlers worsened in 1865 leading to the Utah Black Hawk War which lasted until 1872. In August 1867, Black Hawk surrendered and died in Summit Creek in 1870.

  • BIOKanosh

    Kanosh (d. 1884), was a leader of the Pahvant Ute band. Kanosh's policy was to avoid conflict with white people. In 1853, he turned over some of his band who were involved in the Gunnison massacre. Kanosh took up farming. He was baptized and ordained an elder in 1858. In 1877, Kanosh married Sally, a Native American raised in Brigham Young's household. In 1872, Kanosh was among the Ute leaders who met President Grant in Washington.

  • BIOMarlin K. Jensen

    Marlin K. Jensen (1942–) is an emeritus member of the First Quorum of the Seventy. He was sustained in 1989. He also served as the official Church Historian and Recorder from 2002 to 2012.

  • [1]↩︎

    Isinulat ni Wells na dapat makisangkot si Scott sa “pagsugpo at pagpapatigil sa mga gawain ng lahat ng masasamang Indian” sa kanyang Espesyal na Kautusan #3 para kay John Scott noong Enero 31, 1850.

    Naglabas din si Wells ng mga pribadong utos kina John Scott at George D. Grant, na hinihimok silang gamitin ang

    bawat prinsipyo ng pagkatao na naaayon sa mga batas ng digmaan at tiyaking walang karahasang gagawin laban sa mga babae at bata maliban kung iyon ay hihingin ng mga kalagayang kasabay nito. Ang mga Indian sa Utah ay paulit-ulit na binalaan tungkol sa mga kahihinatnang sasapit sa kanila kung hindi sila titigil sa panggugulo sa mga puting naninirahan at sa kanilang mga kawan. Kaya naman, <proceed against> sila nang wala nang karagdagang paunang babala o abiso at isagawa ang inyong mga utos.
  • [2]↩︎

    Itinala ni Wilford Woodruff ang hangarin ni Brigham Young, na makikita sa isang sermon noong Hulyo 28, 1847, na makipag-ugnayan at agad na gawing bagong miyembro ang mga katutubo pagkarating nila sa Lambak:

    Ang ating mga tao ay magkakaroon ng ugnayan sa bawat tribo ng mga Indian sa buong Americas at ang ating mga tao ay balang araw kukunin ang kanilang mga squaw, huhugasan at dadamitan sila, ituturo sa kanila ang ating wika . . . at ituturo sa kanila ang ebanghelyo ng kanilang mga ninuno at magkakaanak sa kanila at tuturuan ang mga bata at pagkalipas ng hindi maraming salinlahi sila ay magiging Isang maputi at kalugud-lugod na tao at sa wala nang ibang paraan ito magagawa.
  • [3]↩︎

    Nang naglalakbay si Oliver B. Huntington sa Utah Valley noong Pebrero 1849, nakipag-usap siya sa isang lokal na pinuno. Ibinuod ni Huntington ang pag-uusap:

    Sinabi [niya], “kung hindi sila papatayin ng malaking kapitan, ako ang papatay sa kanila, pero mas magiging mabuti tingnan kung kayo ang papatay sa sarili ninyong mga kaaway. Kung hindi sila papatayin ngayon, malapit na silang makakuha ng mas maraming tao para magnakaw ng baka at pagkatapos ay aakyat kayo rito at papatayin ako, ang aking mga tauhan, mga babae at mga bata.” “Sabihin ninyo sa malaking ‘Yabaloo Captain’ (puting kapitan) na umakyat dito at patayin ang masasamang Ewtes.” Ang mga detalyeng ito ay sinabi niya sa amin sa pamamagitan ni “Parbeleau,” ang kalahating Ewte at Kastila.
  • [4]↩︎

    Noong unang bahagi ng 1849, nais ni Brigham Young na unahin ng mga naninirahan ang mapayapang pakikitungo sa mga Indian kaysa armadong labanan. Halimbawa, sa isang liham kay Isaac Higbee noong Abril 1849, isinulat niya:

    Kung si Elk ay lumapit sa inyo at nais makipagpayapaan, huwag ninyo silang bigyan ng anumang regalo—ngunit kung magiging palakaibigan sila, turuan ninyo silang magtanim ng butil at utusan silang tigilan ang pagnanakaw. Ang inyong kaibigan at kapatid, Brigham Young.
  • [5]↩︎

    Itinala sa “History of Provo City,” na inilathala sa Tullidge's Quarterly Magazine (Hulyo 1884):

    Noong unang bahagi ng Marso 1849, ang unang kolonya na ipinadala sa timog ng Great Salt Lake County ay umalis sa pangunguna ni John S. Higbee upang itatag ang Provo City. Binubuo ito ng humigit-kumulang tatlumpung pamilya, na may kabuuang halos 150 katao. Nagdala sila ng mga kagamitan, mga panustos, at mga binhi, kasama ang mga apatnapung pangkat ng hayop na panghila, at ang kanilang alagang hayop ay karamihang mga baka at mga baka na pang-araro, na may iilang kabayo lamang. Inabot sila ng tatlong araw bago marating ang kanilang destinasyon.
  • [6]↩︎

    Ayon sa Utah chronicler noong ikalabinsiyam na siglo na si Edward Tullidge:

    [Si Dimick Huntington] ay pinataasan ng kanang kamay at pinasumpa sa araw na hindi nila palalayasin ang mga Indian mula sa kanilang mga lupain, ni aalisin ang kanilang mga karapatan. Nang magawa ito, pinayagan ang mga bagong naninirahan na sumulong.
  • [7]↩︎

    Inilarawan ni Isaac Higbee ang karahasan:

    Mula nang dumating kami rito, tinatamasa namin ang kalusugan at kapayapaan sa aming sarili at kapayapaan sa aming mga kapitbahay na mga Indian. . .Si Little Chief ay naroon mga kalahating milya sa ibaba namin sa tabi ng sapa at kaninang umaga mga oras ng almusal ay narinig namin ang putukan ng mga baril sa direksiyong iyon at di nagtagal nalaman naming sinalakay sila ng pangkat nina One Ship at Goship at ang naging resulta ng labanan ay nabaril sa braso ang anak ni Little Chief, nakapatay sila ng dalawang kabayo at nakasugat ng dalawang lalaki at itinaboy ang lahat ng kanilang mga kabayo at isa o dalawa sa amin.
  • [8]↩︎

    Inirekomenda ni Brigham Young ang iba’t ibang hakbang para sa pagtatanggol sa sarili ngunit itinuring na prayoridad ang edukasyon at matatag na diplomasya. Sumulat siya kay John S. Higbee tungkol sa mga suliranin sa mga Indian:

    Nagmamadali kaming ipaalam sa inyo na tapusin ninyo ang inyong kuta nang may pinakamaliit na posibleng pagkaantala, at huwag kailanman magpapahuli na malayo sa inyong bukid, at habang itinatayo ninyo ang inyong kuta, ilagay ang inyong mga baril at bala sa tabi ninyo, at sa lalong madaling panahon ay itaas ninyo ang inyong kanyon sa tuktok ng inyong kuta. . . Kung lumapit sa inyo ang Elk at nais makipagpayapaan, huwag ninyo silang bigyan ng anumang regalo—ngunit kung magiging palakaibigan sila, turuan ninyo silang magtanim ng butil at utusan silang tumigil sa pagnanakaw.
  • [9]↩︎

    Inilarawan ni Isaac Higbee ang mga pag-atake at “humingi ng payo” kay Brigham Young “tungkol sa hakbang na aming gagawin”:

    Naging magulo sila nitong nakaraang ilang linggo binaril nila sina Brother Nowland at Thomas mga dalawang linggo na ang nakalipas habang nagtatrabaho sa bukid noong nakaraang linggo binaril nila si James Ivie habang dumaraan malapit sa kanilang kampo maaga noong nakaraang Miyerkules ng umaga sinabi namin sa dalawa sa mga Indian na galit kami sa kanila dahil binaril nila ang aming mga lalaki at ninakaw ang aming mais . . . sinasabi ng ilan sa kanila na takot kami sa kanila at balak nilang patayin ang mga lalaki at kunin ang mga babae para sa kanilang sarili atbp.
  • [10]↩︎

    Hinimok ni Brigham Young ang komunidad ng mga naninirahan sa Utah Valley na tumigil sa pag-atake sa lokal na populasyon ng Indian:

    Tungkol naman sa ideya ng pakikidigma sa mga Indian at pagpatay sa kanila, walang pangangailangan para rito kung kikilos kayo nang may karunungan, at kung papatayin ninyo sila, gagawin ninyo iyon sa sarili ninyong pananagutan.
  • [11]↩︎

    Sa pagtatapos ng pulong noong Enero 31, malaki ang ipinagbago ng pananaw ni Brigham Young. Inilarawan ni John Higbee sa pamunuan ng Simbahan ang mga pag-atake mula sa mga Katutubong Amerikano.

    Bilang tugon, sinabi ni Parley P. Pratt, "ang panig ko ay para sa digmaan, lipulin sila." Sinundan ni Brigham Young ang rekomendasyon ni Pratt: "Sinasabi kong humayo at patayin sila."

    Lahat ng pinunong dumalo sa pulong ay nagtaas ng kanilang mga kamay bilang pagsang-ayon.

  • [12]↩︎

    Sa araw ding iyon ng pulong noong Enero 31, naglabas si Wells ng utos kay Heneral John Scott na bumuo siya ng hukbo para sa layuning “pigilin [sic] at patigilin ang mga gawain ng lahat ng mapanlabang Indian at kung hindi man ay kumilos ayon sa maaaring hingin ng mga pangyayari, lipulin ang mga hindi humihiwalay sa kanilang mga mapanlabang angkan, at humihingi ng kapayapaan.”

  • [13]↩︎

    Si Major Howard Stansbury ng militar ng Estados Unidos ay nagbigay ng buong moral na suporta at, sa ilang antas, suportang logistikal sa Utah Valley. Nakaestasyon si Stansbury sa Utah Valley bilang bahagi ng pananakop-militar ng Amerika matapos ang Digmaang Mexicano-Amerikano. Sinabi niya:

    Kung may iba pa na maisip mo sa huling oras na ito, umaasa ako na hindi ka mag-aatubiling humingi nito sa akin, at kung nasa kapangyarihan ko, ito ay ibibigay ko sa iyo.
  • [14]↩︎

    Sinuportahan ni Brigham Young ang kampanya at hiniling na magtago si Little ng kumpletong talaan ng mga nakilahok. Sumulat si Young kay Little:

    Nais namin na ingatan at panatilihin ninyo ang isang buo at tumpak na talaan ng lahat ng kalalakihang nasa ilalim ng inyong pamumuno at ng lahat ng nasangkot mula pa sa simula ng kampanya . . . na nagpapakita kung sino ang naglingkod, at gaano katagal, at magtago ng araw-araw na tala kung paano ginagawa ng bawat tao ang kanyang tungkulin at iba pa. Nais din namin na magtago kayo ng araw-araw na kasaysayan ng lahat ng inyong mga ginawa at operasyon, dahil maaaring maging kapaki-pakinabang iyon sa mga darating na panahon. Inaasahan naming makarinig muli mula sa inyo sa loob ng araw, at binabalak naming magpadala at pagkatapos ay ipadala sa inyo bukas ng gabi. Nais naming ang lahat ng tagumpay at kasaganaan sa inyong kampanya, at ang ligtas na pagbabalik kapag ito ay tapos na, ikinararangal naming manatili tulad ng dati na sa inyo at iba pa.
  • [15]↩︎

    Inilahad ni Wells ang patakaran sa panahon ng digmaan sa matibay na pananalita. Sinabihan niya ang mga opisyal:

    Kung sila ay lalapit at hihingi ng kapayapaan, ibigay ito sa kanila. Kung hindi, habulin at patayin sila saanman sila matagpuan. Gawin itong para sa kanila, "Paglipol o Kapayapaan."
  • [16]↩︎

    Sa ilang panahon matapos ang utos, nag-ulat si Daniel H. Wells tungkol sa mga ginawa ng ekspedisyon sa pakikipaglaban sa mga katutubong grupo sa paligid ng Utah Lake:

    Nagtagumpay si Capt. Lamoreaux sa paglipol sa mga Indian na natagpuan sa Petetneet, at wala ni isa sa kanyang mga tauhan ang nasaktan. Ang mga Indian ay [getting badly] nauubos na at lubhang natatakot. At iniisip namin na magiging handa silang umasal nang maayos mula ngayon.
  • [17]↩︎

    Ipinaliwanag ni Brigham Young na nabuo ang Extermination Order bilang tugon sa mga pag-atake ng mga Indian. Sinabi niya kay Orson Hyde:

    Ang mga Indian sa Utah Lake ay naging napakahostil, pumatay ng maraming dose-dosenang baka ng mga kapatid at nagbanta, nag-ambus, at namaril sa mga kapatid sa Utah hanggang sa hiningi ng pagtatanggol sa sarili ang agarang pagkilos. Inilahad ang kaso kay Capt. Stansbury ng Corps of United States Engineers na nakahimpil sa lugar na ito at gayundin sa mga opisyal ng hukbo ng Estados Unidos na nakahimpil sa Ft. Hall na nagkataong narito, at sumang-ayon din sila na kinakailangang maparusahan at maituwid ang mga Indian, at na ang mga tropa ng Estados Unidos sa Fort Hall ang dapat gumawa nito, ngunit napakalalim ng niyebe kaya hindi sila malapitan ng mga tropang iyon, kaya kinailangang kumilos ang mga mamamayan laban sa mga Indian, na ginawa nila kasama ang ilan sa mga Opisyal ng Estados Unidos.
  • [18]↩︎

    Nagpatuloy ang mga labanan sa Utah Valley nang matagal matapos ang utos na pagpuksa, pero bumalik si Young sa dati niyang posisyon ng pagpigil:

    Tungkol sa patakaran, kung mas mabuti bang tiisin ang pagkawala ng ilang kabayo kaysa pumatay ng isang Indian, na buong buhay niya ay itinuro sa kanya na ang pagnanakaw ang tiyak na paraan para umasenso. . . Totoo na maaaring may ilan sa kanila na hindi makikinig kundi magnanakaw, ngayon paano kung gawin nga nila iyon? . . . hindi ba alam ng lahat ng tao na mas hamak na mas mura, oo daan-daan at libo-libong dolyar, ang bayaran ang gayong mga kawalan kaysa maglunsad ng isang ekspedisyon sa panahong ito ng taon.
  • [19]↩︎

    Ang mga katutubong komunidad sa lugar ng Utah Valley ay pangunahing binubuo ng mga Shoshone, Ute [Timpanogos], at Paiute.

  • [20]↩︎

    Ipinaliwanag ni Brigham Young na nabuo ang Extermination Order bilang tugon sa mga pag-atake ng mga Indian. Sumulat siya kay Orson Hyde:

    Ang mga Indian sa Utah Lake ay naging napakahostil, pumatay ng maraming dosenang baka ng mga kapatid at nagbanta, nanambang, at namaril sa mga kapatid sa Utah hanggang sa hiningi ng pagtatanggol sa sarili ang agarang pagkilos.

    Iniulat ni Isaac Higbee kay Young na “patuloy nilang ninanakaw ang aming mais at matitigas ang ulo nila at sinasabi ng ilan sa kanila na takot kami sa kanila at balak nilang patayin ang mga lalaki at kunin ang mga babae para sa kanilang sarili at iba pa.”

  • [21]↩︎

    Sa mga tala ng pulong noong Enero 31, 1850 na hahantong sa paglalabas ng Extermination Order, inalala ni John S. Higbee ang iba’t ibang mararahas na ginawa ng mga Indian laban sa mga naninirahan:

    Ang mga Indian ay palaging hindi palakaibigan, pumapatay ng aming mga baka at nagnanakaw ng mga kabayo. Nawalan kami ng nasa pagitan ng 50 at 60 ulo ng alagang hayop. . . . Gusto nilang makipaglaban at mabubuhay sila sa aming mga baka. Sinasabi nila na balak nilang kunin ang aming mga baka at hinikayat at hinihikayat ang ibang mga Indian na patayin kami.

    Dahil dito, ibinigay ni Brigham ang utos.

  • [22]↩︎

    Naalala ni Howard Stansbury, isang opisyal ng militar ng U.S. na sangkot sa pagpaplano ng utos:

    Ang pangulo [Brigham Young] ay noong una ay lubhang tutol sa paggamit ng mararahas na hakbang; ngunit, matapos ang ilang mapagkasundong alok ay walang saysay na ginawa, tama niyang napagpasiyahan na patigilin, sa pamamagitan ng puwersa, ang mga karagdagang pag-atake, na, kung hindi lalabanan, ay maaari lamang humantong sa pagkawasak ng kolonya.
  • [23]↩︎

    Naalala ni Brigham Young:

    Inilahad din ang kaso kay Kapitan Stansbury ng Corps of United States Engineers na nakaistasyon sa lugar na ito, pati sa mga opisyal ng hukbo ng Estados Unidos na nakaistasyon sa Ft. Hall na nagkataong narito, at sumang-ayon din sila na kailangan na ang mga Indian ay parusahan at ituwid, at na tungkulin ng mga tropa ng Estados Unidos sa Fort Hall na gawin iyon, ngunit napakalalim ng niyebe kaya hindi sila malapitan ng mga tropang iyon; kaya kinakailangan na ang mga mamamayan ang kumilos laban sa mga Indian, na siya naman nilang ginawa kasama ang ilang opisyal ng Estados Unidos.
  • [24]↩︎

    Sinabi ni Brigham Young sa isang nababahalang naninirahan sa Utah Valley noong 1850:

    Tungkol naman sa ideya ng pakikidigma sa mga Indian at pagpatay sa kanila, walang pangangailangan para rito kung kikilos kayo nang may karunungan, at kung papatayin ninyo sila, gagawin ninyo iyon sa sarili ninyong panganib.

    Noong taon pagkatapos ng labanan, sa isang liham kay Lorin Farr noong Hulyo 11, 1851, isinulat ni Brigham Young:

    Hindi ba alam ng lahat ng tao na mas mura nang malayo—oo, daan-daan at libo-libong dolyar—na bayaran ang gayong mga pagkalugi kaysa maglunsad ng isang ekspedisyon sa panahong ito ng taon, para labanan ang mga Indian.
  • [25]↩︎

    Ang milisya ay binubuo ng mga miyembro ng Nauvoo Legion at mga residente ng Utah at pinamunuan ni Kapitan George Howland.

  • [26]↩︎

    Sa kanyang sariling talambuhay noong 1884, naalala ni Daniel H. Wells:

    May mga baril ang mga Indian bukod sa mga pana at palaso. Bago ako bumaba, gumawa sila ng pansamantalang kanyon at inilagay ito sa mga gulong ng bagon para maitulak sa unahan nila bilang panangga laban sa putok ng mga Indian, dahil pinipitas sila ng mga Indian mula sa ilalim ng kanilang takip.
  • [27]↩︎

    Nagtago ang militia ng isang journal para sa ekspedisyon at noong Pebrero 20, 1850, itinala nito:

    Ngayon ay naghanda upang magpadala ng pangkat na may ^180^ lalaki laban sa mga Indian sa Utah Valley na matagal nang nagsasagawa ng mga pananalakay laban sa mga naninirahan sa lugar na iyon, mga alas-dos y medya.
  • [28]↩︎

    Iniulat ni Daniel H. Wells:

    Nagtagumpay si Capt. Lamoreaux sa paglipol sa mga Indian na natagpuan sa Petetneet, at wala ni isa sa kanyang mga tauhan ang nasaktan. Ang mga Indian ay [getting badly] nauubos na at lubhang natatakot. At iniisip namin na magiging handa silang umasal nang maayos mula ngayon.
  • [29]↩︎

    Sa isang liham na may petsang sumunod na araw (Pebrero 21, 1850), sumulat si Isaac Morley kay David Fullmer, na ipinapaalam sa kanya na “may dalawampu't dalawa o tatlong Indian na napatay at ang pangunahing pangkat ng mga Indian na naiwan dito ay umurong sa isang Cannon [?] sa silangang bundok . . . ”

    Iniulat din ni Morley na namatay ang isang miyembro ng milisya, may ilan na malubhang nasugatan, at may ilang kabayo na namatay.

    Iniulat ni Daniel H. Wells na

    Sa buong ekspedisyon, 27 mandirigma ang napatay. Ang kanilang mga squaw, kasama ang kanilang mga papoose at mga anak, gaya ng karaniwan sa kanila, ay sumilong sa nagwaging pangkat para sa proteksiyon at suporta; dinala namin sila sa lungsod, pinakain at inalagaan hanggang tagsibol nang tumakas silang pabalik sa kanilang mga kampo ng Indian. Marami sa kanila ang namatay, dahil hindi nila nakayanan ang paraan ng aming pamumuhay. Nilinis namin ang Utah Valley sa lahat ng masasamang Indian, pero may ilan na nakatakas. May mga pamayanan na binubuo sa Sanpete, at nagpadala ako ng isang pangkat upang abisuhan ang mga tao sa Manti na masasama ang mga Indian, at na dapat silang mag-ingat. Nagkaroon kami ng kapayapaan nang ilang panahon pagkatapos niyon. Ang patakaran namin ay makipagkasundo sa mga Indian sa buong panahon.
  • [30]↩︎

    Sa kanyang awtobiyograpiya noong 1884, ibinigay ni Daniel H. Wells ang sumusunod na salaysay:

    Sa buong ekspedisyon, 27 mandirigma ang napatay. Ang kanilang mga squaw, kasama ang kanilang mga papoose at mga anak, gaya ng karaniwan sa kanila, ay sumilong sa nagwaging pangkat para sa proteksiyon at suporta; dinala namin sila sa lungsod, pinakain at inalagaan hanggang tagsibol nang tumakas silang pabalik sa kanilang mga kampo ng Indian. Marami sa kanila ang namatay, dahil hindi nila nakayanan ang paraan ng aming pamumuhay. Nilinis namin ang Utah Valley sa lahat ng masasamang Indian, pero may ilan na nakatakas. May mga pamayanan na binubuo sa Sanpete, at nagpadala ako ng isang pangkat upang abisuhan ang mga tao sa Manti na masasama ang mga Indian, at na dapat silang mag-ingat. Nagkaroon kami ng kapayapaan nang ilang panahon pagkatapos niyon. Ang patakaran namin ay makipagkasundo sa mga Indian sa buong panahon.
  • [31]↩︎

    Binanggit ni Wells sa kanyang talambuhay:

    Nagkaroon kami ng kapayapaan sa loob ng ilang panahon pagkatapos noon. Ang patakaran namin ay laging makipagkasundo sa mga Indian.—Walang gulo sa pagitan ng 1850 at 52.
  • [32]↩︎

    Sumulat si Daniel H. Wells ng buod ng operasyon sa kanyang talambuhay noong 1884.

  • [33]↩︎

    Ang utos ay inilabas noong Enero 31, 1850, ni Daniel Wells, na kumikilos bilang Major General ng Nauvoo Legion.

  • [34]↩︎

    Itinuring ni Brigham Young na may natatanging pananagutan ang mga Banal sa mga Huling Araw sa kaligtasan ng mga katutubong Amerikano. Halimbawa, ilang sandali matapos dumating sa Utah noong 1847, sinabi ni Young:

    Ang ating mga tao ay magkakaroon ng kaugnayan sa bawat tribo ng mga Indian sa buong Amerika at na ang ating mga tao ay kukunin pa ang kanilang [sic] mga squaw, huhugasan at bibihisan sila, ituturo sa kanila ang ating wika . . . at ituturo sa kanila ang ebanghelyo ng kanilang mga ninuno at magpapalaki ng mga anak sa pamamagitan nila at tuturuan ang mga anak at pagkalipas ng hindi maraming salinlahi sila ay magiging isang maputi at kaaya-ayang mga tao at sa wala nang ibang paraan ito magagawa

    At sa mga tala ng isang pulong na ginanap noong Mayo 22, 1850, kasama ang mga katutubong pinuno, naitala na sinabi ni Brigham:

    Sabihin mo sa kanya na mahal sila ng Dakilang Espiritu, at dadalhin sila sa kaalaman ng katotohanan. Masama ang pakiramdam ko na kailangan pang makipaglaban at umaasa ako na wala na akong haharapin pang ganito. . .Gusto namin na matuto kayong magtanim ng butil at mag-alaga ng baka at hindi na kailangang mangaso at malagay sa panganib dahil sa ibang mga Indian, kundi magtayo ng bahay, magtanim ng butil, at maging masaya gaya namin.
  • [35]↩︎

    Sa kasaysayan, itinuring ng mga Banal sa mga Huling Araw ang mga katutubong Amerikano na mga miyembro ng Sambahayan ni Israel at mga inapo ng mga tao sa Ang Aklat ni Mormon.

  • [36]↩︎

    Noong 1851, sinabi ni Young sa mga naninirahan sa Utah Valley:

    Sa lahat ng aming pakikitungo sa mga Indian na Snake [Shoshone], ipinakita nilang palakaibigan sila. Mula sa mismong sandaling pumasok ang aming mga karabana sa kanilang lupain, palagi silang nakadama ng katiwasayan, at pinaniniwalaan na ang bansa sa kabuuan ay malinaw na palakaibigan.
  • [37]↩︎

    Ang ilan sa mga pag-atakeng ito ay nabuo sa hiling ng ibang lokal na mga pangkat ng tribo. Iniulat ni Oliver B. Huntington kung paano hiniling ni Little Chief sa mga Banal sa mga Huling Araw na patayin ang mga “Ewtes” (Utes) at hiningi na “ang malaking ‘Yabaloo Captain’ (puting kapitan) ay pumunta roon at patayin ang masasamang Ewtes.”

  • [38]↩︎

    Kahit pagkatapos ng extermination order, patuloy pa ring hinimok ni Brigham Young ang pagpipigil. Sinabi niya kay Captain Lorin Farr:

    Kung mas mabuti bang tiisin ang abala ng pagbabantay at pagtanod sa ari-arian, at sa gayon ay mapanatili itong ligtas mula sa pananalanta ng mga Indian, o dahil sa pagpapabaya at kawalan ng pansin sa sarili nilang kapakanan, ilagay ang tukso sa harap ng mga ignoranteng Indian, at pagkatapos ay habulin sila, patayin sila, at kunin ang kanilang ari-arian bilang ganti kahit hindi man lang tiyak kung sila nga ang may sala o marahil ay iba. Ayokong mapilitang mag-isip ng mga ganitong bagay.
  • [39]↩︎

    Sa isang liham kay John S. Higbee noong Abril 18, 1849, iminungkahi ni Brigham na "turuan sila na magtanim ng butil at utusan silang tumigil sa pagnanakaw."

    Tatlong linggo bago ang extermination order, sa isang liham sa mga kapatid sa Utah Valley noong Enero 8, 1850, sinabi ni Brigham sa mga naninirahan doon na “hindi ito kailangan kung kikilos kayo nang may karunungan, at kung papatayin ninyo sila, ginagawa ninyo iyon sa sarili ninyong panganib.”

    Noong taon pagkatapos ng labanan, sa isang liham kay Lorin Farr noong Hulyo 11, 1851, isinulat ni Brigham Young:

    Hindi ba alam ng lahat na mas di-hamak na mas mura, oo daan-daan at libo-libong dolyar, na bayaran ang gayong mga lugi kaysa magpadala ng isang ekspedisyon sa panahong ito ng taon upang labanan ang mga Indian.
  • [40]↩︎

    Noong Oktubre 1849, iniulat ni Isaac Higbee, “Noong nakaraang linggo, pinaputukan nila si James Ivie habang dumaraan malapit sa kanilang kampo” at idinagdag na nauna nang sinabi ni Higbee sa “dalawa sa mga Indian na galit kami sa kanila dahil pinaputukan nila ang aming mga lalaki at ninakaw ang aming mais.”

    Bagaman sinabi niyang ipapaalam sa kanila ng mga Native American kalaunan na gusto nilang mamuhay nang mapayapa, nagpatuloy si Higbee:

    Patuloy nilang ninanakaw ang aming mais at matitigas ang ulo nila, at sinasabi ng ilan sa kanila na natatakot kami sa kanila at balak nilang patayin ang mga lalaki at kunin ang mga babae para sa kanilang sarili at iba pa.

    Sa kanyang journal para sa Pebrero 1849, itinala ni Oliver B. Huntington na nagbabala si Little Chief sa mga settler na ang mga Ute ay “hindi lalapit sa kanya at titigil sa pagnanakaw ng mga baka ng mga Mormon” at “Kung hindi sila papatayin ngayon, malapit na silang makakuha ng mas maraming tao para magnakaw ng mga baka . . . ”

  • [41]↩︎

    Sa isang liham na may petsang Enero 8, 1850, sumulat si Brigham sa mga Banal sa Utah Valley, na sinasabi sa kanila:

    Tungkol naman sa ideya ng pakikidigma sa mga Indian at pagpatay sa kanila, walang pangangailangan para rito kung kikilos kayo nang may karunungan, at kung papatayin ninyo sila, gagawin ninyo iyon sa sarili ninyong pananagutan.
  • [42]↩︎

    Sa isang liham na may petsang Hulyo 8, 1851, ipinaalam ni Lorin Farr kay Brigham Young ang mga posibleng pagkakataon ng pagnanakaw ng mga Katutubong Amerikano ng mga kabayo mula sa mga naninirahan. Isinulat niya:

    Nagkaroon dito kamakailan ng ilang kaguluhan dahil sa mga Indian, at dahil maraming maling ulat ang maaaring kumalat tungkol sa mga bagay na ito, naisip kong hindi masamang sumulat sa inyo ng ilang linya upang ipaalam kung ano ang nangyari. Lima sa aming pinakamahuhusay na kabayo at isang bisiro ang ninakaw ng mga Indian, kung ito man ay ginawa ng mga Snake o ng mga Ute ay hindi pa namin natutukoy. Ang mga kabayo ay kinuha sa tatlong magkakaibang pagkakataon.
  • [43]↩︎

    Noong Hulyo 1851, inutusan ni Brigham Young si Captain Lorin Farr, matapos ang isang armadong labanan sa mga Katutubong Amerikano, na iwasan ang marahas na paghihiganti, at sa halip ay iniutos:

    Sasabihin kong magtipon ng isang pangkat na limampung lalaki, kumuha ng sapat na dami ng mga panustos, at ng mga kabayo ng mga Indian na dinala rito, at bumalik, at hanapin ang mga Indian, isauli sa kanila ang kanilang ari-arian, at magbigay ng sapat na kabayaran sa pagpatay sa isa sa kanilang tribo, bigyan sila ng ilang regalo, at ipaliwanag sa kanila kung paano ito nangyari, sabihin sa kanila na hindi ninyo sinadyang patayin siya, at gagawin lamang iyon upang mailigtas ang sarili ninyong mga buhay
  • [44]↩︎

    Sa kanyang liham kay John S. Higbee na may petsang Abril 18, 1849, si Brigham Young, habang binabalaan si Higbee tungkol sa mga pag-atake ng mga Indian, ay hinimok siya at ang kanyang komunidad na “turuan silang magtanim ng butil at utusan silang tumigil sa pagnanakaw.”

    Sa isang liham na may petsang Enero 8, 1850, ilang linggo lamang bago inilabas ang Extermination Order, sumulat si Brigham sa mga kapatid sa Utah Valley:

    Tungkol naman sa ideya ng pakikidigma sa mga Indian at pagpatay sa kanila, walang pangangailangan para rito kung kikilos kayo nang may karunungan, at kung papatayin ninyo sila, gagawin ninyo iyon sa sarili ninyong pananagutan.
  • [45]↩︎

    Sa mga tala ng pulong na ginanap noong Enero 31, 1850 (na hahantong sa pasiyang ilabas ang Extermination Order), ibinigay ni John S. Higbee ang kanyang salaysay:

    ang mga Indian ay patuloy na hindi palakaibigan, pinapatay ang aming mga baka at nagnanakaw ng mga kabayo. Nawalan kami ng nasa pagitan ng 50 at 60 ulo. Hindi nila kayang tustusan ang kanilang sarili roon. Ibinababa namin ang aming mga baka sa umaga at ibinabalik sa gabi. Pinaputukan ng mga Indian ang aming mga binata at nakakita sila ng isa na may 4 na palaso at isa pa na may tomahawk dito. Sinasabi nila na ang mga Mormon ay hindi [illeg], gusto nilang makipaglaban at mabubuhay sa aming mga baka. Sinasabi nila na balak nilang panatilihin ang aming mga baka at kunin at hikayatin ang ibang mga Indian na patayin kami.
  • [46]↩︎

    Halimbawa, noong 1853, habang nagsasagawa ang mga Shoshone ng isang panghuhuling pagsalakay para sa mga alipin, si Brigham Young, na noo’y gobernador ng teritoryo, ay nagpadala ng isang pangkat ng mga sundalo sa mga pamayanan sa timog. Nagbabala si Young:

    Kung si [Wakara] ay maging mapusok, at gustong magsagawa ng mga pananakit laban sa mga tao o ari-arian ng mga taong ito, siya ay lilipulin, pati ang bawat lalaking susunod sa kanya. Ito ang inaasahan ko, at nais kong maging handa kayo para rito.

    Ang presensya ng mga sundalo ay nagpalala ng galit ng mga katutubo, na humantong sa sunod-sunod na pagkamatay sa buong mga pamayanan sa Timog, kapwa sa mga Katutubong Amerikano at sa mga settler na Banal sa mga Huling Araw.

  • [47]↩︎

    Sa masaker sa Mountain Meadows noong Setyembre 1857, nakipagtulungan ang mga katutubong Paiute sa mga Banal sa mga Huling Araw upang salakayin ang isang grupo ng mga migranteng dumaraan sa Utah, na nagsilbing mga unang umatake habang pinamumunuan sila ng mga tagapag-ayos na Banal sa mga Huling Araw.

  • [48]↩︎

    Sinabi ni David Lewis, isang misyonero sa mga Paiute:

    Sa ikalawang pagkakataon na narinig kong mangaral ang isang Mormon, ipinahayag niya habang itinataas ang Ang Aklat ni Mormon, na ito raw ay talaan ng mga pulang tao, at ng pakikitungo ng Diyos sa kanilang mga ninuno, at na balang araw ay dadalhin natin ang gawaing ito sa mga Indian, at ngayon ay naninirahan sa gitna nila, at ituro sa kanila ang gawaing ito. Dapat natin silang tratuhing parang mga bata nang paunti-unti, upang talikdan nila ang kanilang mababangis na kaugalian. Wala ba tayong magiging mga pagkakataon? Magkakaroon tayo. Walang pananakop nang walang pakikibaka, walang tagumpay nang walang laban. Maging masikap, tapat, at matiyaga, at gagantimpalaan kayo ng Panginoon kapag kayo ay nasubok na. Si Ephraim ang palakol pandigma ng Panginoon. Hindi kaya tayo ipinadala upang matuto at malaman kung paano gamitin ang palakol na ito nang may husay?
  • [49]↩︎

    Sumulat si Wells tungkol sa mga Ute sa Utah Valley:

    Ang palakaibigang Indian na si Black Hawk ang dapat nilang maging pinuno at dapat nila siyang sundin. Kung gagawin nila ito, ibabalik namin sa kanila ang kanilang mga kabayo at muli kaming magiging kaibigan nila.

    Sa isa pang liham kina Higbee at Conners noong Marso 21, 1850, isinulat ni Wells ang tungkol sa papel ni Black Hawk sa pamamahagi ng mga kabayo sa mga katutubo:

    Ipinapadala namin ang mga kabayo ng Indian. Kinuha namin ang mga ito mula sa kanila sa pamamagitan ni Gosephim para kay Chief Black Hawk sa inyong lugar upang ibigay ang mga ito sa [illeg] sa kanilang pinakamalalapit na kamag-anak na buhay. Binisita namin kayo upang makita na ang lahat ay nagawa nang tama. Gusto naming ipakita sa mga Indian na kami ay kanilang mga kaibigan at hindi kanilang mga kaaway.
  • [50]↩︎

    Ang tala sa Utah History Encyclopedia sa ilalim ng “Kanosh” ay nagtala:

    Noong 1858, nabinyagan si Kanosh bilang isang Mormon at paminsan-minsan siyang nangaral mula sa mga pulpito ng Mormon, kabilang ang sumusunod: “Nais kong gawin ang tama at nais kong gawin din ng aking mga tao ang tama. Ayaw kong magnakaw o pumatay sila. Nais kong magtanim at magpalago ng trigo at matutong mag-araro. . . . Nais kong matutong magbasa at magsulat at matuto rin ang aking mga anak.”
  • [51]↩︎

    Itinala ng entrada ng Utah History Encyclopedia para sa "Kanosh" kung paano si Kanosh ay "nasangkot sa mga negosasyon ng kasunduang Spanish Fork noong 1865 kung saan pumayag ang mga Ute na lumipat sa Uinta Basin."

    Pagkatapos, noong 1872, siya at ang kanyang mga tagasunod ay nagtipon sa lugar ng Sanpete at nagsabi:

    Dumalo rin si Kanosh sa isang konseho sa Springville at nakiisa sa mga reklamo sa mga pederal na opisyal at mga pinuno ng Simbahang Mormon tungkol sa mga kalagayan sa reserbasyon ng Uinta. Noong taglagas na iyon, nagpadala ang mga pederal na opisyal ng isang grupo ng mga pinunong Ute sa Washington, D.C., upang makipagkasundo para sa kapayapaan at sa karagdagang pagsuko ng lupain sa Colorado.

    Noong Enero 1856, nagsalita si Kenosh sa harap ng Lehislaturang Teritoryal para kay Brigham Young at sa Simbahan.

  • [52]↩︎

    Sa 2010 Days of '47 Sunrise Service sa Salt Lake Tabernacle, nagpahayag si Elder Jensen ng pakikiramay sa mga katutubong populasyon ng Utah, na sinasabing, "Kumonti ang mga yaman na inasahan ng mga Indian sa loob ng maraming henerasyon, at nang lumaon ay naramdaman nilang napilitan silang lumaban para sa sarili nilang kaligtasan."