Mga Itim na Banal at ang Pagkasaserdote (panahon ni Joseph Smith)

< Back to Hard Questions

about this topic

Mga Itim na Banal at ang Pagkasaserdote (panahon ni Joseph Smith)

337 Primary Sources

Timeline (1829-1844)

Hunyo 1829

Isinalin ni Joseph Smith[BIO] ang 2 Nephi 26:33: “Ang Panginoon . . . ay walang itinataboy sa mga lumalapit sa kanya, maitim man o maputi, alipin man o malaya, lalaki o babae; . . . at lahat ay magkakapantay sa harap ng Diyos.”[1]

Disyembre 1830–Mayo 1831

Si “Black” Peter,[BIO] ang unang Itim na Banal sa mga Huling Araw, ay sumapi sa Simbahan sa Kirtland, Ohio.[2]

Disyembre 1830

Ang pagsasalin ni Joseph Smith ng Moises 7:22 ay nagsasaad na “ang binhi ni Cain ay maitim.”[3]

Pebrero–Marso 1831

Sa kanyang pagsasalin ng Biblia, nagdagdag si Joseph Smith ng parirala sa salaysay tungkol sa pagsumpa ni Noe kay Canaan: "isang lambong ng kadiliman ang tatakip sa kanya upang siya ay makilala sa gitna ng lahat ng tao."[4]

Hulyo 1, 1833

Isinulat ni William W. Phelps[BIO] na ang Simbahan sa Missouri ay “walang natatanging tuntunin” tungkol sa pagtanggap sa mga Itim na tao sa Simbahan.[5]

mga bandang 1834

Ayon sa isang huling alaala ni Zebedee Coltrin,[BIO] sinabi sa kanya ni Joseph Smith noong tagsibol ng 1834 na “ang Negro ay walang karapatan at hindi maaaring humawak ng pagkasaserdote.”[6]

Marso 1835

Isinulat ni William W. Phelps na ang sumpa ni Cain na maitim na balat ay ipinagpatuloy sa lahi ni Ham at na siya ay “[lumabag] sa utos ng Diyos, sa pag-aasawa . . . ng isang asawang itim.”[7]

Agosto 1835

Nalathala ang Doktrina at mga Tipan kasama ang Bahagi 102 na nag-uutos sa mga misyonero na huwag magturo o magbinyag sa mga alipin nang walang pahintulot mula sa kanilang mga amo.[8]

Enero 1836

Inilatag ni Joseph Smith ang mga tuntunin para sa templo sa Kirtland, kabilang ang pagpayag sa “matanda o bata, mayaman o mahirap, lalaki o babae, alipin o malaya, itim o puti, mananampalataya o hindi mananampalataya” na sumamba roon.[9]

Marso 31, 1836

Nilagdaan ni Joseph Smith ang isang sertipiko ng ministeryo na nagpapatibay sa ordinasyon ni Elijah Able,[BIO] isang Itim na lalaki, bilang elder.[10] Naordinahan din siya bilang mataas na pari at pitumpu nang taon ding iyon.[11]

Abril 1836

Inilalarawan ni Joseph Smith ang mga inaliping Itim na tao bilang mga “anak ni Canaan” at gumagamit ng mga halimbawa mula sa Biblia upang itaguyod ang paraang hindi pakikialam sa pang-aalipin.[12]

Hulyo 18, 1836

Nagbabala ang gobernador ng Missouri na si Daniel Dunklin[BIO] sa mga Banal sa mga Huling Araw na dapat nilang patunayan na sila ay hindi mga "abolitionist."[13]

mga bandang 1838

Ayon sa isang huling alaala ni Abraham O. Smoot,[BIO] sinabi sa kanya ni Joseph Smith noong 1838 na “Maaari ko silang bautismuhan sa pahintulot ng kanilang mga amo, ngunit hindi upang igawad sa kanila ang pagkasaserdote.”[14]

Oktubre 1840

Ang Unang Panguluhan ay sumulat na ang templo sa Nauvoo ay magiging lugar ng pagsamba para sa “mga taong may iba’t ibang wika, at ng bawat pananalita, at ng bawat kulay.”[15]

Enero 1842

Tinukoy ni Joseph Smith ang mga Itim sa kanyang journal bilang “mga anak ni Cain.”[16]

Marso 1842

Inilathala ni Joseph Smith ang Ang Aklat ni Abraham, na nagsasaad na si Paraon, na inapo ni Ham, ay “isinumpa . . . hinggil sa pagkasaserdote” at na siya ay “mula sa angkang iyon, kaya wala siyang karapatan sa pagkasaserdote.”[17]

Agosto 1843

Itinuro ni Joseph Smith na ang pagkasaserdote ay taglay “sa pamamagitan ng karapatan mula sa mga Walang-Hanggang Diyos - at hindi sa pamamagitan ng pinagmulan mula sa ama at ina.”[18]

mga bandang 1841–1844

Nag-alok sina Joseph at Emma Smith[BIO] na ampunin si Jane Manning James[BIO] bilang kanilang anak habang nakatira siya sa kanila sa Nauvoo.[19]

mga bandang 1843–1844

I-inordina ni William Smith[BIO] si Q. Walker Lewis[BIO] bilang elder sa Massachusetts.[20] Noong 1847 isinulat ni William Appleby na ang ordinasyong ito ay “salungat sa kaayusan ng Simbahan sa batas ng pagkasaserdote.”[21]

Hunyo 1844

Napatay si Joseph Smith.[22]

Oktubre 1844

Sumulat si Wilford Woodruff kay Brigham Young upang iulat na nababahala siya na si William Smith ay nanghihingi ng pondo mula sa mga miyembro, nagtuturo ng "espirituwal na pag-aasawa," at nagsasagawa ng walang hanggang kasal nang walang pahintulot.[23]

Abril 1845

Sinabi ni Apostol John Taylor na ang mga Itim ay mga inapo ni Ham at may “maitim na balat na noon pa man ay naging isang sumpa” at “tumalikod sa banal na pagkasaserdote.”[24]

Oktubre 1845

Inilathala ni William Smith ang isang polyeto na itinatanggi ang karapatan ni Brigham Young na pamunuan ang Simbahan,[25] at itiniwalag siya.[26]

Expand Timeline

Nakatanggap ba ng pagkasaserdote ang mga Itim na miyembro ng Simbahan noong nabubuhay pa si Joseph Smith?

Oo. Dalawang Itim na lalaki—sina Elijah Able[BIO][27] at Q. Walker Lewis[BIO][28]—ang kilalang may hawak na katungkulan sa pagkasaserdote. May ilang ebidensya rin na si Enoch Lewis,[BIO] na anak ni Q. Walker Lewis, ay maaaring naordenahan.[29]

Si Joseph T. Ball[BIO] ay malamang na may magkahalong lahi[30] at may tungkulin sa pagkasaserdote[31] kahit na nakalista siya bilang puti sa mga talaan ng census[32] at itinuring na puti ng kanyang mga kasabayan noong panahong iyon.[33]

Pinahintulutan ba ang ordinasyon ni Elijah Able?

Oo. Ang ordinasyon ni Elijah Able ay inaprubahan at itinala sa mga talaan ng Simbahan at nilagdaan ni Joseph Smith.[34]

Pinahintulutan ba ang ordinasyon ni Q. Walker Lewis?

Ang ordinasyon ni Q. Walker Lewis ay iniulat na isinagawa sa Massachusetts ni Elder William Smith, ngunit walang dokumentasyon tungkol sa ordinasyon.[35][36]

Noong panahong iyon, iniulat na si William Smith ay hindi maayos sa pangangasiwa ng pananalapi, nagsagawa ng hindi awtorisadong mga plural na kasal, nagturo ng "spiritual wifery," at itiniwalag nang sumunod na taon.[37] Isinulat ni William Appleby sa kanyang journal na ang ordinasyon ni Q. Walker Lewis ay "salungat sa batas ng pagkasaserdote at ng Simbahan,"[38] ngunit walang binanggit si Wilford Woodruff tungkol sa hindi wastong mga ordinasyon sa pagkasaserdote sa kanyang ulat kay Brigham Young tungkol kay William Smith at sa Simbahan sa Boston.[39]

Kapwa nagsulat sina William Appleby at Brigham Young ng mga positibong puna tungkol sa personal na pagkatao ni Q. Walker Lewis, kabilang na siya ay "maamo at mapagkumbaba" at isa sa "pinakamahuhusay na elder."[40]

Ibig bang sabihin ng pagkaka-ekskomulgado ni William Smith na hindi na nabilang ang ordinasyon ni Q. Walker Lewis?

Hindi, hindi naman kinakailangan—ngunit ang kakulangan ng mga tala, ang mahinang pamamahala ni William Smith sa administrasyon ng Simbahan at sa mga ordenansa, at ang kalaunan niyang pagkaka-excommunicate ay medyo nagpapagulo sa makasaysayang tala tungkol sa patakaran ng ordinasyon sa pagkasaserdote noong panahon ni Joseph Smith.[41]

Hindi ba may ilan pang mga Itim na Banal na inordenahan noong nabubuhay pa si Joseph Smith?

Malamang hindi. May ilang historyador na nagpalagay na si "Black" Peter[BIO] ay maaaring may hawak ding katungkulan sa pagkasaserdote;[42] gayunman, walang alam na dokumentaryong ebidensya na nagpapakita na siya ay inordenan.

Wala ring indikasyon na ang alinman sa labindalawang Itim na lalaking nanirahan sa Nauvoo mula 1839–1846 ay tumanggap ng mga ordinasyon sa pagkasaserdote o mga ordinansa sa templo.[43]

Nakatanggap ba ng mga ordinansa sa templo ang mga Itim na miyembro noong nabubuhay pa si Joseph Smith?

Hindi, maliban kay Elijah Able, na tumanggap ng kanyang paghuhugas at pagpapahid sa Kirtland noong 1836[44] at lumahok sa mga bautismo para sa mga patay sa Nauvoo.[45] Batay sa mga magagamit na tala, walang ibang mga Itim na miyembro ang lumahok sa mga ordinansa sa templo noong nabubuhay pa si Joseph.[46]

Gayunman, sa isang talumpati ng Unang Panguluhan noong 1840, inilarawan ang Templo ng Nauvoo bilang isang lugar ng pagsamba para sa “mga taong mula sa lahat ng wika, at ng bawat dila, at ng bawat kulay.”[47]

May mga paghihigpit ba sa pagiging miyembro ng Simbahan para sa mga Itim na miyembro?

Hindi, karaniwan ay wala. Ayon kay William W. Phelps,[BIO] noong 1833, ang mga Banal sa mga Huling Araw ay “walang espesyal na patakaran” tungkol sa pagtanggap ng mga Itim na miyembro sa Simbahan.[48] Gayunman, kalaunan ay naglagay ang mga pinuno ng mga Banal sa mga Huling Araw ng iba’t ibang paghihigpit sa pagbibinyag ng mga Itim na miyembro dahil sa mga lokal na kalagayang may kaugnayan sa pang-aalipin.[49]

Nagpatupad ba si Joseph Smith ng patakaran para higpitan ang mga Itim na miyembro ng Simbahan na tumanggap ng pagkasaserdote at mga ordinansa sa templo?

Posible, pero walang tala na kapanahon ni Joseph na nagpapakita na itinuro niya o itinatag ang isang patakaran na ang mga Itim na Banal ay paghihigpitan sa pagkasaserdote o mga ordinansa sa templo.[50]

Gayunman, may isang sanggunian mula 1847 mula kay William Appleby tungkol sa isang patakaran ng Simbahan na naghihigpit sa pagkasaserdote noong panahon ni Joseph Smith bilang propeta.[51] Mayroon ding mga mas huling salaysay na nagsasabing pribadong nagturo si Joseph tungkol sa isang paghihigpit sa pagkasaserdote mula kina Abraham O. Smoot,[BIO][52] Zebedee Coltrin[BIO][53] at George Q. Cannon.[BIO][54]

Kapani-paniwala ba ang mga ulat na itinuro ni Joseph ang tungkol sa paghihigpit sa pagkasaserdote?

Posible. Gayunman, ang iba’t ibang salaysay[55] tungkol sa pagtuturo ni Joseph Smith ng isang paghihigpit sa pagkasaserdote ay pawang mga alaala mula pa sa lumipas na maraming dekada, at ang ilang aspeto ng ilan sa mga salaysay na ito ay sinasalungat ng iba pang makasaysayang tala.[56]

Ang ilan sa mga salaysay na ito ay sinabi kay Pangulong John Taylor noong 1879 at napagpasyahan niya na ang ordinasyon ni Elijah ay “nagawa bago lubusang naunawaan ang salita ng Panginoon” at na “hinayaang manatili ito.”[57]

Kung nagturo si Joseph tungkol sa isang paghihigpit sa pagkasaserdote para sa mga Itim na miyembro, hindi ba niya iyon isinulat o inanunsyo sa publiko?

Posible, pero may nauna nang halimbawa na si Joseph ay nagbahagi ng mahahalagang turo nang pribado sa mga tao sa hindi opisyal na konteksto, gaya ng doktrina ng Ina sa Langit[58] at pag-aasawa ng higit sa isa.[59]

Binawi ba ni Joseph Smith ang pagkasaserdote ni Elijah Able?

Malamang hindi. Ang tanging ebidensya nito ay isang ulat mula kay Caleb Shreeve[BIO] na narinig lamang sa iba na nagsasabing personal na sinabi sa kanyang ama ni Elijah Able na “binawi” ni Joseph ang kanyang pagkasaserdote, pero hindi mapapatunayan ang ulat na ito.[60]

Mayroon ding salaysay mula kay Zebedee Coltrin, na naalala pagkalipas ng maraming dekada, na nagsasabing inalis ni Joseph si Elijah Able mula sa korum ng mga pitumpu noong 1836, ngunit itinala ni Joseph F. Smith na nakita niya ang sertipiko ng ordinasyon ni Elijah na may petsang 1841, na nagpatunay na siya ay isang Pitumpu.[61]

Itinuro ba ni Joseph Smith na ang mga Itim ay mga "anak ni Canaan" at na ang ilang tao ay pinagbabawalan sa pagkasaserdote dahil sa kanilang pinagmulan?

Oo. Gaya ng karamihan sa mga tao noon, naniwala si Joseph Smith na ang mga Itim ay mga inapo ni Canaan at ni Cain.[BIO][62]

At noong 1842, isinalin din ni Joseph Smith ang Aklat ni Abraham, na naglalarawan ng isang paghihigpit sa pagkasaserdote na tila may kaugnayan sa angkan na pinagmulan ni Faraon na kapareho ni Canaan sa pamamagitan ni Ham.[63][64]

Gayunman, walang tala na ginamit ng mga kapanahon ni Joseph ang Aklat ni Abraham bilang batayan para sa paghihigpit sa pagkasaserdote noong siya ay nabubuhay pa.[65]

Ano ang tingin ng mga unang miyembro ng Simbahan sa mga Itim?

Ang mga unang miyembro ng Simbahan ay nagmula sa iba’t ibang pambansang pinagmulan, ngunit karamihan sa kanila ay puti[66] at nakibahagi sa mga pananaw ng karaniwang lipunang puti noong panahong iyon.[67]

Dahil medyo kakaunti ang mga Itim na miyembro sa mga unang Banal,[68] medyo kakaunti rin ang mga tala na nagpapakita ng saloobin sa kanila. Tila itinuring ng mga unang Banal na ang mga Itim ay karapat-dapat sa ministeryo at espirituwal na suporta,[69] pero tila hati ang kanilang damdamin tungkol sa pang-aalipin.[70]

Isang itim-at-puting retratong larawan ng itim na Banal sa mga Huling Araw (Mormon) na si Jane Manning James, na kuha noong humigit-kumulang 1862–1873 — Isang litrato ni Jane Manning James, mga bandang 1862–1873.

Racist ba si Joseph Smith?

Oo at hindi. May kaunti lamang na mga tala tungkol kay Joseph at sa kanyang saloobin sa mga Itim na tao, pero ang iilang makukuha ay nagpapakita ng magkasalungat na pananaw.[71] Noong 1830s, itinaguyod niya ang isang neutral na posisyon tungkol sa pang-aalipin[72] at itinuro na pinahihintulutan ito ng Biblia,[73] pero tumanggap din siya ng isang paghahayag na nagsasabing walang tao ang dapat maging alipin.[74] Kalaunan, mariin niyang itinaguyod ang pagwawakas ng pang-aalipin.[75]

Bagaman may isang liham siya na naglaman ng isang mapanirang tawag sa lahi,[76][77] may ilang salaysay tungkol sa kabaitan at pakikiramay ni Joseph sa mga Itim.[78] Inanyayahan nina Joseph at Emma si Jane Manning James,[BIO] isang babaeng Itim, na tumira kasama ng kanyang pamilya,[79] at sinabi ni Jane na inalok siya ni Emma na “ampunin nila bilang kanilang anak.”[80]

Kaya ipinatupad ba ni Joseph Smith ang paghihigpit sa pagkasaserdote at templo para sa mga Itim na Banal?

Hindi ito malinaw. Naniniwala ang ilang historyador na oo,[81] at ang iba naman ay hindi.[82] Walang opisyal na posisyon ang Simbahan sa tanong na ito,[83] at bukas sa iba’t ibang pagpapakahulugan ang mga dokumentong tala.

The Facts

Hindi bababa sa dalawang Itim na Banal, at posibleng tatlo, ang inorden sa pagkasaserdote noong nabubuhay pa si Joseph Smith.
Walang alam na mismong pahayag mula kay Joseph Smith tungkol sa mga paghihigpit sa pagkasaserdote o templo para sa mga Itim na Banal.
Si Elijah Able ang tanging kilalang Itim na Banal na nakibahagi sa mga ordinansa sa templo noong nabubuhay pa si Joseph Smith.
Ang ordinasyon ni Elijah Able ay naidokumento at nilagdaan ni Joseph Smith.
Walang tala ng awtorisadong ordinasyon ni Q. Walker Lewis.
Si William Smith, na nag-orden kay Q. Walker Lewis, ay iniulat na nagsagawa ng mga hindi awtorisadong ordenansa na may kaugnayan sa walang hanggang kasal at itiniwalag dahil sa apostasiya.

Sa mga pahayag at kasulatan, inilarawan ni Joseph Smith ang mga Itim na tao bilang “mga anak ni Canaan” at “mga anak ni Cain.”
Isinalin ni Joseph Smith ang Aklat ni Abraham, na naglalarawan ng isang paghihigpit sa pagkasaserdote batay sa lahi na may kaugnayan sa mga inapo ni Canaan.
May ilang salaysay mula sa mga pinuno ng Simbahan na si Joseph Smith ay pribadong nagturo tungkol sa mga paghihigpit sa pagkasaserdote para sa mga Itim na Banal, ngunit ang mga salaysay na ito ay mga huling alaala.
Noong dekada 1830, nanatili si Joseph Smith na neutral sa pang-aalipin at ginamit ang Biblia upang bigyang-katwiran ang posisyong ito.
Noong dekada 1840, itinaguyod ni Joseph Smith ang pagpawi ng pang-aalipin.

Sinabi ng Unang Panguluhan na bukas ang templo ng Kirtland sa mga Itim, puti, mananampalataya, at hindi mananampalataya.
Sinabi ng Unang Panguluhan na ang Nauvoo Temple ay dapat maging lugar ng pagsamba para sa mga tao “ng bawat kulay,” at partikular na binanggit ang mga African.
Hindi nagkakasundo ang mga historyador kung si Joseph Smith ang pinagmulan ng pagbabawal sa pagkasaserdote, at walang posisyon ang Simbahan tungkol sa usaping ito.

Our Take

Ang lahi at ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote at templo ay isang mabigat na paksa, lalo na kapag tinitingnan natin ito sa makabagong pananaw. Ang rasismo ay nakapinsala sa mga komunidad at indibidwal na Itim, at patuloy pa rin itong nakapipinsala, at bahagi nito ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote at templo.

Maaaring nakababahala na may ilang rasistang paniniwala si Joseph Smith—lalo na dahil may iba noong panahong iyon na kumwestyon sa mga ito. Hindi natin maaaring idahilan o palusutin ang kanyang rasismo o ang rasismo ng sinuman. May mga pagkukulang siya, pero isa rin siyang propeta ng Diyos. Maaaring mahirap itong pag-isahin.

Kahit ang mga propeta ay nakikita ang mundo (kapwa espirituwal at temporal) sa pamamagitan ng lente ng kanilang mga karanasan, kontekstong pangkultura, at mga pagkukulang sa moral. Hindi nito sila pinapawalang-sala, pero ang pagbibigay ng puwang para sa pagsisisi at pagbabago ay nagbibigay-daan sa pag-unlad, kahit sa ating mga pinuno.

Mahalagang tandaan na itinatatwa ng Simbahan ang rasismo noon at kinokondena ang lahat ng uri ng rasismo ngayon. Mahal ng ating Ama sa Langit ang lahat ng Kanyang mga anak at kailangan din natin silang mahalin.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

337 Primary Sources

Footnotes

BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIO"Black Pete"
"Black Pete" (ca. 1775–1840) was a Black American who associated with the Latter-day Saints in Kirtland, Ohio in 1830–31. Though he was known to his white neighbors as "Black Peter," the earliest source simply names him Peter, and no sources indicate that he took on the names of his enslavers (Kerr or Carrel). Peter was part of a group that led Latter-day Saint worship services in Kirtland with others living near the Morley farm in 1831. There is no record of his baptism.
BIOW. W. Phelps
William W. Phelps (1792–1872) was born in New Jersey. Phelps joined the Latter-day Saints in 1831 and was a Latter-day Saint news editor, author, and Church leader. He edited the Evening and Morning Star and wrote several Latter-day Saint hymns (like "The Spirit of God"). In 1838, he was excommunicated for apostasy but had rejoined the Church by 1839. William traveled with the Saints to Utah, where he served in the Utah Territorial Legislature. He participated in numerous professional organizations and served as a lawyer in the Utah Territorial Courts.
BIOZebedee Coltrin
Zebedee Coltrin (1804–1887) was an early leader in the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and a close associate of Joseph Smith. In 1835, he became a president of the First Quorum of the Seventy, and in 1873, he became a stake patriarch. He served in this position until his death.
BIOElijah Able
Elijah Able (sometimes spelled Abel or Ables)(1810-1884) was born in Frederick County, Maryland. He is known for being the first documented Black man to be ordained to the priesthood. He was described as being an "octoroon" implying that he was 1/8th of African decent. He joined the Church in 1832. In early 1836, he was ordained to the priesthood by Ambrose Palmer. Able served a mission to Canada and advocated for his endowment in 1879, but his request was denied.
BIODaniel Dunklin
Daniel Dunklin (1790-1844) served as the Governor of Missouri from 1832 to 1836. During his tenure, Latter-day Saints were forcibly expelled from Jackson County.
BIOAbraham O. Smoot
Abraham Owen Smoot (February 17, 1815–March 6, 1895) was a Latter-day Saint pioneer, religious leader, and politician. Smoot was born in Kentucky and joined the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1835. Smoot served as a missionary in Tennessee and Kentucky shortly after his conversion, and later served as an electioneering missionary for Joseph Smith's presidential run. Smoot migrated to Utah where he served as mayor of both Salt Lake City and Provo. He also contributed financially to Brigham Young Academy (later Brigham Young University) and served on its board of trustees until his death in 1895. Smoot was one of the few slaveowners in Utah Territory until slavery's abolition in 1865 and was a prominent polygamist, marrying Margaret Adkinson, Sarah Gibbens, Emily Hill, Diana Tanner Eldredge, and Anne Mauritsen. He was also the father of Reed Smoot, an apostle and United States senator.
BIOEmma Hale Smith
Emma Hale Smith (1804–1879) was an early leader in the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Harmony, Pennsylvania, Emma received a boarding school education in Boston, Massachusetts. She met Joseph Smith in Harmony, Pennsylvania while he was working as a manual laborer and, occasionally, as a treasure-hunter. They married and she followed Joseph Smith throughout his life. Emma served as the first Relief Society President and navigated Joseph Smith's implementation of plural marriage with mixed responses: either supporting or opposing it at various times in her life. After Joseph's death, Emma married Lewis C. Bidamon, a non-Mormon resident of Nauvoo. Later in life, she affiliated with the Reorganized Church of Jesus Christ of Latter Day Saints, later called Community of Christ, where her son Joseph III became president.
BIOJane Manning James
Jane Manning James (1822-1908) was born in Wilton, Connecticut. After experiencing a vision and hearing from Latter-day Saint missionaries, she was baptized and migrated from Connecticut to Nauvoo on foot. Jane lived with the Joseph Smith family as a domestic servant. By her account, Joseph Smith invited her to be adopted into the Joseph Smith family as a child. Jane requested access to a temple endowment and a sealing to Q. Walker Lewis but was denied. Decades later Jane petitioned to be sealed to Joseph and Emma, but she was only permitted to be sealed as a servant. She was sealed as a servant in 1894. Jane's endowment work was performed through temple proxy in 1979.
BIOWilliam Smith
William Smith (1811–1893) was the younger brother of Joseph Smith. He was baptized in 1830, served several missions, and was as one of the original members of the Quorum of the Twelve Apostles. He edited The Wasp newspaper in Nauvoo and The Prophet in New York. He was part of the Nauvoo City Council and Illinois state legislature, and was admitted to the Council of Fifty in 1844. He was appointed church patriarch in 1845, but was later excommunicated. He briefly affiliated with the churches led by James Strang and Lyman Wight. He fought for the United States in the Civil War and eventually joined the Reorganized Church in 1878.
BIOQuaku Walker Lewis
Quaku Walker Lewis (1798-1856) was born in Barre, Massachusetts. He married Elizabeth Lovejoy and became a well-to-do barber in Lowell, Massachusetts. He participated in the anti-slavery Massachusetts General Colored Association and was a member of the local Masonic Lodge. He joined the Church in the 1840s and received his ordination to the priesthood from William Smith, Joseph Smith's brother. Lewis traveled to Utah in the early 1850s but left shortly after Jane Manning James rejected his plural marriage proposal and Brigham Young's announcement a short time later about the priesthood and temple ban for Black Saints. He died in Lowell, Massachusetts.
BIOEnoch Lewis
Enoch Lovejoy Lewis (1826-?) was the son of Q. Walker Lewis. Enoch Lewis married a white Latter-day Saint woman, Mary Matilda Webster, and their child died at fifteen months. In 1851, Enoch Lewis was caught stealing clothing in Lowell and imprisoned, and the year following, his wife, Matilda, died from "exhaustion" while Lewis was incarcerated. He remarried Elisa Richardson Shorter, a Black woman from Topsfield, Massachusetts. By 1857, Lewis was labeled mentally insane and was placed in the custody of a local warden.
BIOJoseph Ball
Joseph Ball (1804-1861) was born in Cambridge, Massachusetts, to a Jamaican-born father and white mother. He was considered white by his peers. He held the priesthood and served as branch president in Lowell, Massachusetts, but his presidency was soon accused of sexual impropriety. He left the faith following Joseph Smith's death and affiliated with James Strang's sect.
BIOGeorge Q. Cannon
George Q. Cannon (1827–1901) was born in Liverpool, England, to George Cannon and Ann Quayle. His family was baptized into the Church in 1840. In 1842, he and his family immigrated to Nauvoo and later moved west with the Saints in 1847. In 1849, he served as a mining missionary to California. During this time, he was asked to travel to the Kingdom of Hawaii, where he served for four years. During this time, with the assistance of Jonatana Napela, Cannon translated the Book of Mormon into Hawaiian. After the Utah War, he served as the president of the Eastern States Mission. He was ordained as an apostle in August 1860 and served as a counselor in the First Presidency (under four presidents) from 1873-1887 and 1889-1901.
BIOCaleb A. Shreeve, Sr.
Col. Caleb Anthon Shreeve Sr. (11 October 1901–11 October 1993) was born and raised in Ogden, Utah. Shreeve married Leone Blanch Wright on 21 January 1926. Shreeve served in World War Two, he died on 11 October 1993, at the age of 92.
BIOCain
According to the Bible and the Book of Moses in the Pearl of Great Price, Cain was a son of Adam and Eve who became notorious as the "first murderer" (Genesis 4:1–18; Moses 5). In both the biblical and Pearl of Great Price accounts, Cain murders his brother Abel and is "cursed" by God with a "mark" and to be a vagabond and fugitive in the earth (Genesis 4:9–15; Moses 5:34–41). The Pearl of Great Price account expands the Genesis account to include details such as Cain entering a covenant with Satan, making him the prototypical Son of Perdition and father of evil secret combinations (Moses 5:22–31).
[1]↩︎
Itinala ni Oliver Cowdery ang saling ito mula kay Joseph Smith noong 1829.
- Joseph translates BOM, "God denieth none, bond & free, black & white."
[2]↩︎
Naalala ni Henry Carroll, isang miyembro sa mga unang bagong miyembro sa Kirtland:
Sumali si Pete sa mga Mormon at gusto niyang pakasalan ang isang puting babae. Sinabi ni Jo Smith na wala siyang makuhang paghahayag para sa kanya. . . . Pinahalagahan nila si Pete nang husto.
- Henry Carroll recalls "Black" Pete's activities in Kirtland.
[3]↩︎
Si Sidney Rigdon ay nagsilbing eskriba ni Joseph Smith nang isalin niya ang Lumang Tipan, na magiging Aklat ni Moises sa Pearl of Great Price.
Sa kanyang tala sa journal noong Enero 25, 1842, tinukoy ni Joseph Smith ang mga Itim bilang "mga anak ni Cain."
- The Book of Moses records that "the seed of Cain were black and had not place among them."
- Willard Richards records in Joseph's journal that Joseph described Black people as "sons of Cain."
[4]↩︎
Idinagdag ni Joseph ang naka-italic na sipi sa Genesis 9:
Sinabi niya, sumpain si Canaan; siya ay magiging alipin ng mga alipin sa kanyang mga kapatid; at sinabi niya, pagpalain ang Panginoong Diyos ni Sem, at si Canaan ay magiging kanyang alipin at isang lambong ng kadiliman ang tatakip sa kanya upang siya ay makilala sa lahat ng tao
- Joseph adds that Canaan is cursed with a "vail of darkness" in his Bible translation.
[5]↩︎
Isinulat ni William W. Phelps sa Evening and Morning Star:
Ang mga alipin ay itinuturing na ari-ariang real estate sa estadong ito at sa iba pang mga estado, at ididikta ng karunungan ang matinding pag-iingat sa mga sanga ng simbahan ni Cristo tungkol sa paksang ito. Hangga’t wala tayong natatanging tuntunin sa simbahan tungkol sa mga taong may kulay, hayaang pag-iingat ang gumabay; at habang sila, gaya rin natin, ay nasa mga kamay ng isang mahabaging Diyos, sinasabi natin: Iwasan ang bawat anyo ng kasamaan.
- Phelps says "we have no special rule in the church, as to people of color."
[6]↩︎
Noong 1879, naalala ni Zebedee Coltrin sa isang pulong kasama si John Taylor na noong 1834, habang pauwi mula sa Kampo ng Sion, nagkaroon sila ni John P. Green ng hindi pagkakasundo tungkol sa patakaran para sa mga Itim na banal at sa pagkasaserdote:
Sa aming pagbalik sa bahay, napunta ang usapan namin sa kung may karapatan ba ang Negro sa pagkasaserdote—at ang panig na kinuha ko ay na wala siyang karapatan. Ikinatwiran ni Bro Green na mayroon siya. Uminit nang husto ang usapan namin tungkol dito kaya sinabi niya na isusumbong niya ako kay Bro Joseph pagdating namin sa bahay dahil sa pangangaral ng maling doktrina, at ang doktrinang ipinagtanggol ko ay na ang Negro ay hindi maaaring humawak ng pagkasaserdote. “Sige,” sabi ko, “umaasa akong gagawin mo.” At nang makauwi kami sa Kirtland, pareho kaming pumasok sa opisina ni Bro Joseph para mag-ulat, at tinupad nga ni Bro. Green ang sinabi niya at isinumbong kay Bro Joseph na sinabi ko na ang Negro ay hindi maaaring humawak ng pagkasaserdote. . .
- Zebedee Coltrin recalls that Joseph Smith said to him that "the Negro has no right nor cannot hold the Priesthood."
[7]↩︎
Sa isyu ng Marso 1835 ng Messenger and Advocate, isang peryodiko ng Simbahan, sumulat si W. W. Phelps:
Hindi ba maliwanag mula sa katwiran at paghahambing, batay sa maingat na pagbasa ng mga kasulatan, na sinusumpa ng Diyos sa paglipas ng panahon ng itim na balat ang mga banal, o mga taong tumatalikod sa kanyang simbahan? Hindi ba si Cain, nang malagyan ng tanda, ay napilitang magmana ng sumpa, siya at ang kanyang mga anak, magpakailanman? At kung gayon, yamang si Ham, tulad ng ibang mga anak ng Diyos, ay maaaring lumabag sa tuntunin ng Diyos sa pamamagitan ng pag-aasawa sa labas ng simbahan, hindi ba siya ay nagkaroon ng asawang Cananeo, kung kaya napanatili ang ilan sa itim na binhi sa pamamagitan ng baha, at ang kanyang anak na si Canaan, matapos niyang pagtawanan ang kahubaran ng kanyang lolo, ay nagmana ng tatlong sumpa: isa mula kay Cain dahil sa pagpatay kay Abel; isa mula kay Ham dahil sa pag-aasawa sa isang itim na asawa, at isa mula kay Noe dahil sa paglibak sa bagay na iginalang ng Diyos? Hindi ba ang mga Indio ay isang halimbawa ng pagmamarka ng kaitiman dahil sa paghihimagsik laban sa banal na salita at banal na kaayusan ng Diyos?
- W. W. Phelps believes black skin is an indicator of spiritual standing.
[8]↩︎
Noong 1835, gumamit ang Doktrina at mga Tipan ng ibang pagnunumero kumpara sa makabagong bersyon. Ipinahayag ng seksyon 102 (ngayon ay 134) talata 12:
Hindi kami naniniwala na tama na manghimasok sa mga alipin, ni ipangaral sa kanila ang ebanghelyo, ni binyagan sila, laban sa kalooban at kagustuhan ng kanilang mga amo, ni makialam o impluwensiyahan sila kahit kaunti upang maging hindi sila nasisiyahan sa kanilang kalagayan sa buhay na ito, na sa gayon ay mailalagay sa panganib ang buhay ng mga tao: ang gayong panghihimasok ay pinaniniwalaan naming labag sa batas at hindi makatarungan, at mapanganib sa kapayapaan ng bawat pamahalaang nagpapahintulot na ang mga tao ay panatilihin sa pagkaalipin.
Inilarawan ng pamagat ng bahaging ito na isa itong “opinyon” tungkol sa mga pamahalaan at batas sa pangkalahatan.
Upang ang aming paniniwala tungkol sa mga pamahalaan sa lupa at sa mga batas sa pangkalahatan ay hindi mabigyang-maling kahulugan o hindi maunawaan, minabuti naming ilahad, sa hulihan ng tomong ito, ang aming pananaw tungkol dito.
- Oliver Cowdery records a statement on slavery in 1835 Doctrine & Covenants 102 (now 134).
- 1835 First Presidency explains why they included a section on government in the Doctrine and Covenants.
[9]↩︎
Dumalo sina Joseph Smith, Sidney Rigdon, W. W. Phelps, David Whitmer, at Hyrum Smith upang gumawa ng “mga alituntunin at tuntunin na mamamahala sa bahay ng Panginoon.”
- Joseph and other Church leaders draft rules for Kirtland temple, including allowing worship from "free black" and "white" and "believer" and "unbeliever".
[10]↩︎
Si Elijah Able ay tinukoy bilang isang “octoroon” (1/8 na Itim). Ganito ang nakasaad sa kanyang sertipiko bilang ministro:
Ito ay nagpapatunay na si Elijah Able ay tinanggap sa Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw . . . at inordenahan bilang isang elder ayon sa mga tuntunin at patakaran ng nasabing Simbahan, at may wastong awtoridad na ipangaral ang ebanghelyo alinsunod sa awtoridad ng katungkulang iyon . . . . Joseph Smith Jr., Tagapangulo.
Noong 1879 iniulat ni Joseph F. Smith na sinabi sa kanya ni Able na “sinabi sa kanya ni Propetang Joseph na may karapatan siya sa pagkasaserdote.”
- Joseph signs ministerial certificate for Able attesting to status as elder.
- John Taylor states that he thought Abel's ordination was a mistake.
[11]↩︎
Noong 1879, nagtala si Joseph F. Smith ng maikling salaysay ng buhay ni Elijah Able na kinabibilangan ng sumusunod:
itinalaga bilang isang elder ni Ambrose Palmer—isang mataas na pari noong Ene. 25, 1836 at binigyan ng lisensya ni Joseph na Propeta sa Kirtland Mar. 31, 1836. . .Itinalaga bilang isang pitumpu ni Z. Coltrin noong 1836.
- Smith reports on Able's biographical details.
[12]↩︎
Sa edisyon ng Abril 1836 ng Messenger and Advocate, inilathala ni Joseph Smith ang isang liham na isinulat niya kay Oliver Cowdery kung saan iniulat niya ang tungkol sa isang dumalaw na abolisyonista at tinalakay ang pang-aalipin. Sinabi niya:
Ano kaya ang naging layunin ng Makapangyarihan sa lahat sa kahanga-hangang pangyayaring ito ay hindi ko masasabi; ngunit masasabi ko na, ang sumpa ay hindi pa inaalis sa mga anak ni Canaan, ni hindi ito aalisin hanggang sa magawa ito ng kapangyarihang kasingdakila ng nagdulot nito; at ang mga taong pinakamaliit ang pakikialam sa mga layunin ng Diyos sa usaping ito, ang siyang daranas ng pinakamaliit na kaparusahan sa harap niya.
- Joseph advocates non-interference with slavery.
- Joseph adds that Canaan is cursed with a "vail of darkness" in his Bible translation.
[13]↩︎
Noong Hulyo 1836, sumulat si Gobernador Daniel Dunklin kay William W. Phelps:
Inaakusahan ng iyong mga kapitbahay ang inyong mga tao na may lihim na pakikipag-ugnayan sa mga Indian, at na laban kayo sa pang-aalipin. Ikaw ay tumatanggi. Kung totoo man ang paratang, o ang pagtanggi, hindi ko masasabi. Nariyan ang katotohanan, at tila naniniwala ang iyong mga kapitbahay na totoo iyon; at, totoo man o hindi, magiging pareho ang mga kahihinatnan (kung ang inyong mga kalaban ay hindi lamang nagyayabang) maliban na lamang kung mapapaniwala mo sila sa pamamagitan ng iyong asal at mga argumento na wala kang kasalanan. Kung hindi mo ito magagawa, ang masasabi ko lamang sa iyo ay, na sa Republikang ito, ang tinig ng bayan ay tinig ng Diyos.
- Governor Dunklin maintains that Saints are abolitionists until proven otherwise.
[14]↩︎
Noong 1879, naalala ni Abraham O. Smoot sa isang pulong kasama si John Taylor na noong naglilingkod siya sa isang misyon sa timog noong 1835–1836 kasama sina W. W. Patten, Warren Parish, at Thomas B. Marsh, ang pagkaunawa niya ay hindi niya dapat i-ordina ang mga Itim dahil hindi sila “karapat-dapat sa pagkasaserdote.”
Dagdag pa niya, personal siyang tinuruan ni Joseph sa Far West noong mga 1838 tungkol sa paksang ito:
Sa mga sumunod na taon nang makilala ko mismo si Joseph sa Far West, bandang taong 1838, nakatanggap ako kay Bro Joseph ng halos kaparehong mga tagubilin. Ito ay bilang tugon sa itinanong ko sa kanya kung ano ang dapat gawin sa mga Negro sa Timog, dahil nangangaral ako sa kanila. Sinabi niya na maaari ko silang binyagan kung may pahintulot ng kanilang mga amo, pero huwag silang bigyan ng pagkasaserdote.
- Abraham Smoot recalls that Joseph told him that Black members should not be ordained to the priesthood.
[15]↩︎
Sumulat ang Unang Panguluhan,
Maaari nating asahan sa lalong madaling panahon na makikitang dumadagsa sa lugar na ito ang mga tao mula sa bawat lupain at mula sa bawat bansa, ang pinong Europeo, ang hinamak na Hottentot, at ang nilalamig na Laplander. Mga taong mula sa lahat ng wika, at ng bawat dila, at ng bawat kulay; na kasama natin ay sasamba sa Panginoon ng mga Hukbo sa kanyang banal na templo, at mag-aalay ng kanilang mga dalangin sa kanyang santuwaryo.
Ang terminong "Hottentot" ay maaaring tumukoy sa Khoikhoi, isang grupo ng mga katutubong tao sa Timog Africa at Namibia, o maaaring pangkalahatang pagtukoy ito sa mga taong may lahing Aprikano.
Gayunman, hindi malinaw kung ang pariralang "sumamba . . . sa kanyang santuwaryo" ay tumutukoy sa mga ordinansa sa templo na isinagawa sa "attic" o sa karaniwang mga pagsamba tuwing Linggo na ginaganap din sa "santuwaryo" ng templo.
[16]↩︎
Ang tala na may petsang Martes, Enero 25, 1842 ay nagsabi:
noong gabi ay nakipagtalo kay J. C. Bennet at sa iba pa, upang ipakita na ang mga Indian ay may mas malaking dahilan na magreklamo sa pagtrato ng mga puti kaysa sa mga Negro o mga Anak ni Cain.
- Willard Richards records in Joseph's journal that Joseph described Black people as "sons of Cain."
[17]↩︎
Ang pagkakasalin ni Willard Richards ng Abraham 1:26–27 ay ganito:
Sa mga araw ng unang paghahari ng Patriarchal, maging sa paghahari ni Adam, at gayundin ni Noe na kanyang ama, na nagpala sa kanya ng mga pagpapala ng lupa. at <ng> mga pagpapala ng karunungan,— ngunit isinumpa siya tungkol sa pagkasaserdote, Ngayon si Faraon, na mula sa liping iyon, kaya hindi niya maaaring taglayin ang karapatan sa pagkasaserdote, sa kabila ng katotohanang ibig sana ng mga Faraon na angkinin ito mula kay Noe, sa pamamagitan ni Ham.
- Book of Abraham states Pharaoh was restricted from the priesthood because of lineage.
[18]↩︎
Sa pahayag na ito na ibinigay noong Agosto 27, 1843, itinala ni Willard Richards na itinuro ni Joseph:
walang ama at iba pa, isang pagkasaserdote na may hawak ng pagkasaserdote ayon sa karapatan mula sa mga Walang Hanggang Diyos—at hindi sa pamamagitan ng pagmamana mula sa ama at ina
- Joseph teaches that priestood comes from Gods, not from your parents.
[19]↩︎
Sa isang liham kay John Taylor noong 1884, naalala ni Jane Manning James:
Lumapit sa akin si Sister Emma at tinanong ako kung gusto kong maampon nila bilang anak. Hindi ko naunawaan ang ibig niyang sabihin at bumalik siyang muli. Napakawalang-muwang ko kaya hindi ako nakapagbigay sa kanya ng tiyak na sagot, at namatay si Joseph at [ako] ay nananatili pa rin kung ano ako.
Pagkalipas ng ilang dekada, humiling si Jane na ma-seal kina Joseph at Emma, ngunit pinahintulutan lamang siyang ma-seal bilang isang tagapaglingkod. Siya ay "itinalaga" bilang isang "Tagapaglingkod magpakailanman" noong 1894.
[20]↩︎
Iniulat ni William Appleby ang ordinasyon ni Walker Lewis ni William Smith sa isang liham noong 1847 kay Brigham Young, ngunit walang eksaktong petsa para sa ordinasyon.
- Appleby sees Lewis, an elder ordained by William Smith.
[21]↩︎
Isinulat ito ni William Appleby sa tala ng kanyang journal noong Mayo 19, 1847, at sinabi rin niya tungkol kay Walker Lewis, “Tila siya ay isang maamo at mapagkumbabang lalaki, isang halimbawang dapat sundin ng kanyang mas mapuputing mga kapatid.”
At noong Marso 1847, pinuri rin ni Brigham Young si Lewis bilang isa sa mga “pinakamahuhusay na elder.”
Sinabi ng historyador na si Newell K. Bringhurst na naniniwala siya na may mga “palatandaan” na ang journal ni Appleby ay isinulat noong kalagitnaan ng dekada 1850, bagaman hindi niya ibinubunyag kung ano ang mga palatandaang iyon.
[22]↩︎
Si Joseph Smith ay pinatay kasama ang kanyang kapatid na si Hyrum sa Carthage, Illinois.
- John Taylor recounts the martyrdom of Joseph and Hyrum Smith on June 27, 1844.
[23]↩︎
Sa liham noong Oktubre 1844 mula kay Wilford Woodruff kay Brigham Young, ipinahayag niya ang pag-aalala na si William Smith at ang iba pa ay nangongolekta ng pera, nangangaral ng "doktrina ng espirituwal na asawa," ikinakasal ang mga tao para sa kawalang-hanggan nang walang pahintulot, at itinuturo sa mga babae na ang "pakikipagtalik sa mga lalaki" ay "hindi mali."
Si M Smith ay kasama niya noong panahong iyon sa pangangalap ng pondo para sa templo, binayaran siya ng kapatid na ito ng $20 o $25 dolyar para sa templo dahil isa siya sa Labindalawa, ang kuwento sa akin ay na sina Elder Smith Adams + Brannan ay legal na magkasama sa lahat ng bagay, palagi nilang dinadalaw ang mga Simbahan + sabay na namamalimos, isa para sa propeta, isa para sa templo + si Adams para magbayad ng utang na sinabi niyang si Brannan sa Nauvoo <o nagpahiram siya ng ganoon karami sa mga banal> At ipinapangaral ang doktrina ng espirituwal na asawa (gaya ng tawag nila rito) nang lubos . . . Tinanong ko si [William Smith] kung paano nangyaring si Br Brannan ay nagkakasal ng mga tao para sa Walang Hanggan, Sinabi niya, ako ang nagtalaga sa kanya na gawin iyon Ang kanyang mga pangangasiwa ay hindi legal “oo, legal ang mga iyon, magagawa iyon ng sinumang elder na may kapangyarihang magkasaal man lang” “Ito ay karapatang eksklusibong nauukol sa korum ng Labindalawa o sa pangulo ng Korum, hindi legal para sa mga hindi nakatanggap ng endowment,” “Iyan ay tumutukoy sa mga eksklusibong pribilehiyo, + hindi sa pagselyado ng isang lalaki sa kanyang asawa para sa Walang Hanggan sapagkat magagawa iyon ng sinumang elder” Dito nagtapos ang mga pagtatalo nagsara ang pulong. . . Si Elder Ball ay nagturo gaya ng dati gaya ni Wm Smith sa mga batang babae sa lowell na hindi mali na makipagtalik sa dalawang lalaki kung gugustuhin nila + si Elder Ball ay makitulog sa kanila kapag kaya niya . . .
At kahit sumulat nang mahaba si Woodruff tungkol sa kanyang mga alalahanin kaugnay ng Simbahan sa Boston, wala siyang binanggit na anumang may kaugnayan sa ordinasyon sa pagkasaserdote ng mga Itim na lalaki o kay Q. Walker Lewis.
- Woodruff writes to Brigham about William Smith's mismanagement of the branch.
[24]↩︎
Itinuring ni John Taylor ang mga inaliping Itim na tao na mga inapo ni Ham:
...sinusubukan ng mga abolitionist na pawalang-bisa ang sumpa ng Diyos, ngunit mangangailangan ito ng higit na kapangyarihan kaysa taglay ng tao upang salungatin ang mga utos ng walang hanggang karunungan.
Makalipas ang maraming dekada, naalala ni George Q. Cannon na sinabi sa kanya ni John Taylor na itinuro ni Joseph Smith na:
isang lalaking maytaglay ng pagkasaserdote na mag-aasawa o makikisama sa isang babaeng Negro, o sa isa sa lahing iyon, kung ipatutupad sa kanya ang kaparusahan ng batas, siya at siya at ang kanilang magiging mga anak ay papatayin; na labag sa batas ng Diyos para sa mga lalaking maytaglay ng pagkasaserdote na makisama sa lahing iyon.
- John Taylor states that the descendants of Ham have black skin, and are "apostate of the holy priesthood" and that the abolitionists are trying to make void the curse.
- Cannon states that he was told by John Taylor in Nauvoo about Joseph Smith's priesthood ban teachings.
[25]↩︎
Sa isang polyeto noong 1845, hayagang ipinahayag ni William Smith ang matagal na niyang pananaw tungkol sa “mga karapatan ng pamilyang Smith,” sinabi na hawak niya ang “pagkasaserdoteng patriyarkal” dahil lamang sa kanyang angkan, at kinuwestiyon ang pangingibabaw ng pamumuno ni Brigham Young sa Korum ng Labindalawa:
Ang “Labindalawa” ay maaari ring mag-angkin na sila ang aking ama at ina, gaya ng pag-angkin na sila ang may-akda ng aking patriyarkal na pagkasaserdote, isang katungkulan na hindi ko ipinagpapasalamat sa sinuman sa lupa, kundi sa aking Ama sa Langit lamang. Ito ay isang katungkulan na aangkinin ko hanggang sa araw ng aking kamatayan. . . . Hindi ako inordina ng Labindalawa bilang isa sa kanilang bilang, ni hindi nila itinakda ang aking lahi sa pamilyang Smith, at hindi ko kailanman hahayaang kontrolin ako ni Brigham Young o ng sinuman sa kanyang mga kasamahan. Dahil sa pagmamahal sa kapayapaan, aking mga kapatid, at wala nang ibang dahilan, kaya ko ipinagpaliban ang paglalathala ng mga pahayag na ito. Nagpasya akong maghintay hanggang sa maibalik ang kaayusan at katahimikan sa Nauvoo, dahil ayokong lalo pang udyukan ang isang masama at di-banal na mandurumog, at magdulot ng pagdurusa sa mga inosente at walang kasalanan.
- Apostle and Patriarch William Smith gives his reasons for opposing the leadership of Brigham Young and the rest of the Twelve.
- Thomas C. Sharp, editor of the Warsaw Signal, gives notice that he plans to publish a proclamation by William Smith.
[26]↩︎
Inilathala sa edisyon ng Times and Seasons noong Nobyembre 1, 1845:
Si Elder William Smith ay itiniwalag mula sa Korum ng Labindalawa dahil sa apostasiya, at sa sumunod na Linggo, ilang liham at isang polyeto ang binasa, na nagpapakita na siya ay tumalikod sa katotohanan;
- Willard Richards notifies the Church in Times and Seasons of the excommunication of William Smith on Oct 12, 1845 for having "turned away from the truth".
[27]↩︎
Si Elijah Able ay inordinahan bilang isang elder ni Ambrose Palmer noong Marso 3, 1836, at nilagdaan ni Joseph Smith ang kanyang ministerial certificate na nagpapatunay sa kanyang ordinasyon.
Siya ay naordinahan bilang isang pitumpu sa Nauvoo noong Abril 4, 1841, at sa Salt Lake City ay tumanggap ng ikalawang sertipiko na nagpapatunay sa kanyang ordinasyon.
[28]↩︎
Si Walker Lewis ay iniulat na inordenan ni William Smith sa sangay sa Lowell, Massachusetts sa pagitan ng 1841 at 1844.
- Appleby sees Lewis, an elder ordained by William Smith.
- William Appleby recalls Walker Lewis as being meek, humble, and ordained by William Smith.
[29]↩︎
Noong Hunyo 2, 1847, sumulat si William Appleby ng isang ulat kay Brigham Young tungkol sa iba’t ibang sanga sa Massachusetts. Binanggit niya si Q. Walker Lewis at sinabi na may anak itong lalaki (si Enoch Lewis) na kasal sa isang puting babae.
Sa tala sa kanyang journal noong Hunyo 16, 1847, binanggit ni Appleby ang isang Itim na lalaki sa Lowell, Massachusetts na may asawang puting babae, at nagkaroon sila ng sanggol. Malamang na si Enoch Lewis ito.
Sa mga pulong tala noong Disyembre 2, 1847 nina Brigham Young at iba’t ibang lider ng Simbahan, iniulat ni Appleby na inordenan ni William Smith ang isang Itim na lalaking may asawang puting babae at may anak.
Posible na napaghalo ni Appleby si Q. Walker Lewis at ang anak nitong si Enoch, pero kung hindi, ipinapakita nito na si Enoch Lewis ay naordenan bilang elder sa isang punto sa pagitan ng 1842 (nang sumapi sa Simbahan ang kanyang ama na si Lewis) at 1847.
[30]↩︎
Ang ama ni Joseph Ball ay mula sa Jamaica at isa sa mga nagtatag na miyembro ng African Society of Boston. Inililista ng mga naunang tala ng sensus ang pamilyang Ball bilang “may kulay” at “hindi puti.”
[31]↩︎
Maraming beses binanggit sa journal ni Wilford Woodruff si Elder Ball, at noong 1842, naitala sa mga talaan ng Simbahan ang Elders License ni Joseph Ball.
- Wilford Woodruff describes Joseph Ball as "Elder."
- Sloan records Ball receiving an Elders License.
[32]↩︎
Noong 1810, kinilala ang pamilyang Ball bilang hindi puti. Pagkatapos, noong 1820, kinilala sila bilang “malalayang taong may kulay.” Gayunman, mula 1830 pataas, kinilala si Ball bilang puti.
[33]↩︎
Walang kontemporaryong ebidensya na iminumungkahi na itinuring si Joseph Ball ng kanyang mga kasamahan na hindi puti.
Halimbawa, nakalista si Ball sa isang sensus ng Sanga ng Boston kung saan limang lalaki ang tinukoy na “may kulay,” pero si Ball ay hindi.
[34]↩︎
Ipinapakita ng talaan na ito ay naganap sa Kirtland, Ohio noong Marso 31, 1836 at nilagdaan ni Joseph Smith:
Ito ay nagpapatunay na si Elijah Able ay tinanggap sa simbahan ng mga Latter Day Saints, na itinatag noong ika-anim ng Abril, sa taon ng ating Panginoon, isang libo, walong daan at tatlumpu, at naordenan bilang elder ayon sa mga tuntunin at patakaran ng nasabing simbahan, at may wastong pahintulot na ipangaral ang ebanghelyo alinsunod sa awtoridad ng katungkulang iyon.
- Joseph signs ministerial certificate for Able attesting to status as elder.
[35]↩︎
Sumulat si William Appleby ng isang liham noong Hunyo 1847 kay Brigham Young na nag-uulat na inordenan ni William Smith si Q. Walker Lewis bilang isang elder “ilang taon na ang nakalipas.”
Itinala rin ni Appleby sa kanyang journal na noong Mayo 19, 1847, bumisita siya sa isang sanga sa Lowell, Massachusetts at nalaman ang tungkol sa “isang kapatid na may kulay” na inordenan ni William Smith.
- William Appleby recalls Walker Lewis as being meek, humble, and ordained by William Smith.
- Appleby sees Lewis, an elder ordained by William Smith.
[36]↩︎
May hindi bababa sa isang halimbawa ng mga kahilingan para sa pahintulot sa ordinasyon mula sa labas ng estado. Ang kahilingan na maordinahan si Joseph Ball ng Massachusetts ay tinanggihan ng konseho sa Kirtland noong 1836.
Hindi alam ang dahilan ng pagtanggi sa kahilingang ito, pero malamang na hindi iyon dahil sa kanyang lahi. Si Joseph Ball ay may halong lahi, kahit na kinilala siya ng kanyang mga kasamahan bilang puti lamang.
Si Joseph Ball ay kalaunang inordenan at naglingkod bilang misyonero kasama si Wilford Woodruff noong 1838.
[37]↩︎
Sa isang liham noong Oktubre 1844 mula kay Wilford Woodruff kay Brigham Young, ipinahayag niya ang pag-aalala na si William Smith at ang iba pa ay nangongolekta ng pera, nangangaral ng "doktrina ng espirituwal na asawa," ikinakasal ang mga tao para sa kawalang-hanggan nang walang pahintulot, at itinuturo sa mga babae na ang "pakikipagtalik sa mga lalaki" ay "hindi mali."
Si M Smith ay kasama niya noong panahong iyon sa pangangalap ng pondo para sa templo, binayaran siya ng kapatid na ito ng $20 o $25 dolyar para sa templo dahil isa siya sa Labindalawa, ang kuwento sa akin ay na sina Elder Smith Adams + Brannan ay legal na magkasama sa lahat ng bagay, palagi nilang dinadalaw ang mga Simbahan + sabay na namamalimos, isa para sa propeta, isa para sa templo + si Adams para magbayad ng utang na sinabi niyang si Brannan sa Nauvoo <o nagpahiram siya ng ganoon karami sa mga banal> At ipinapangaral ang doktrina ng espirituwal na asawa (gaya ng tawag nila rito) nang lubos . . . Tinanong ko si [William Smith] kung paano nangyaring si Br Brannan ay nagkakasal ng mga tao para sa Walang Hanggan, Sinabi niya, ako ang nagtalaga sa kanya na gawin iyon Ang kanyang mga pangangasiwa ay hindi legal “oo, legal ang mga iyon, magagawa iyon ng sinumang elder na may kapangyarihang magkasaal man lang” “Ito ay karapatang eksklusibong nauukol sa korum ng Labindalawa o sa pangulo ng Korum, hindi legal para sa mga hindi nakatanggap ng endowment,” “Iyan ay tumutukoy sa mga eksklusibong pribilehiyo, + hindi sa pagselyado ng isang lalaki sa kanyang asawa para sa Walang Hanggan sapagkat magagawa iyon ng sinumang elder” Dito nagtapos ang mga pagtatalo nagsara ang pulong. . . Si Elder Ball ay nagturo gaya ng dati gaya ni Wm Smith sa mga batang babae sa lowell na hindi mali na makipagtalik sa dalawang lalaki kung gugustuhin nila + si Elder Ball ay makitulog sa kanila kapag kaya niya . . .
Inanunsyo sa isyu ng Nobyembre 1845 ng Times and Seasons na si William Smith ay natiwalag ilang sandali matapos maglathala ng isang polyeto na tumatanggi sa pamumuno ng Simbahan.
[38]↩︎
Itinala ni Appleby sa kanyang journal na noong Mayo 19, 1847, bumisita siya sa isang sanga sa Lowell, Massachusetts:
Sa sangang ito ay may isang Kapatid na Itim (isang elder na inordenan ni Elder William Smith noong siya ay miyembro pa ng Simbahan, taliwas sa kaayusan ng Simbahan sa batas ng pagkasaserdote, dahil ang mga inapo ni Ham ay hindi karapat-dapat sa pribilehiyong iyon) na ang pangalan ay Walker Lewis. . .
Ang talaang ito ay makikita sa isang aklat na pinamagatang William Appleby Autobiography and Journal na tinipon noong kalagitnaan ng dekada 1850, at posible na ang entry na ito sa journal ay na-edit ng patnugot matapos ang pampublikong pag-anunsyo ng paghihigpit sa pagkasaserdote noong 1852.
[39]↩︎
Sa isang liham noong Oktubre 1844 mula kay Wilford Woodruff para kay Brigham Young, ipinahayag niya ang kanyang pag-aalala na sina William Smith at ang iba pa ay nangongolekta ng pera, nangangaral ng "doktrina ng espirituwal na asawa," ikinakasal ang mga tao para sa kawalang-hanggan nang walang pahintulot, at itinuturo sa mga babae na ang "pakikipagtalik sa mga lalaki" ay "hindi mali," ngunit wala siyang binanggit na anumang may kaugnayan sa ordinasyon sa pagkasaserdote ng mga Itim na lalaki o kay Q. Walker Lewis.
- Woodruff writes to Brigham about William Smith's mismanagement of the branch.
[40]↩︎
Sa mga tala ng pulong ng isang pagpupulong ng konseho noong Marso 26, 1847, hinarap ni William McCary si Brigham Young tungkol sa pag-uusig na naranasan niya dahil siya ay Itim. Binanggit ni Brigham si Q. Walker Lewis at pinuri siya:
tayo ay [may] isa sa pinakamahusay na mga elder, isang Aprikano sa Lowell—isang barbero
Inilarawan ni Appleby si Q. Walker Lewis sa kanyang talaarawan noong 1847:
Tila siya ay isang maamo at mapagkumbabang tao, isang halimbawa na dapat tularan ng kanyang mas mapuputing mga kapatid.
- Brigham praises Walker Lewis for his worthiness.
- William Appleby recalls Walker Lewis as being meek, humble, and ordained by William Smith.
[41]↩︎
Na-ekskomunikado si William Smith sa loob ng isang taon mula sa ulat ni Wilford Woodruff noong Oktubre 1844 tungkol sa pagsasagawa ng hindi awtorisadong pag-aasawang plural, pagtuturo ng “spiritual wifery,” at mga tanong tungkol sa pangongolekta ng pera mula sa mga miyembro ng Simbahan.
Kung may patakaran noon laban sa ordinasyon ng mga Itim na lalaki, gaya ng isinulat ni William Appleby sa kanyang journal, posible na binale-wala ni William Smith ang patakarang ito at inordinahan si Q. Walker Lewis.
Noong 1845, naglathala si William Smith ng isang resolusyon na nagsasabing “hindi ko kailanman hahayaan ang aking sarili na kontrolin ni Brigham Young o ng alinman sa kanyang mga katuwang.”
[42]↩︎
Halimbawa, isinulat ng historyador na si W. Paul Reeve:
Maaaring naordinahan si [Pete Kerr] sa pagkasaserdote bagaman hindi tiyak ang patunay ng isang ordinasyon.
At isinulat ng historyador na si Mark Staker:
Si Black Pete ay naging isang "pangunahing tao" at "isang tagapagpahayag" sa kanila. Bagaman hindi alam kung siya ay inordenan sa pagkasaserdote, malamang na oo dahil naniniwala siya at ang ilan sa kanyang mga kasama na tumanggap sila ng mga atas na ipangaral ang ebanghelyo sa panahon ng matitinding karanasang panrelihiyon at naglibot sila sa komunidad na nangangaral at nagbibinyag.
Tinukoy ni Apostol George A. Smith si Pete bilang isang "tagapagpahayag" sa komunidad ng Morley kung saan may isang "maling espiritu" na pumasok sa kanila.
[43]↩︎
Binilang ng historyador na si Newell G. Bringhurst ang dalawampu't dalawang malaya at inaliping Itim na mga Banal na nanirahan sa Nauvoo mula 1839 hanggang 1846.
- Bringhurst provides table listing Black people in Nauvoo during the Mormon Sojourn, 1839–1846.
[44]↩︎
Itinala ni Joseph F. Smith na noong 1836 ay natanggap ni Elijah ang kanyang paghuhugas at pagpapahid sa Kirtland.
Noong 1879, naalala ni Zebedee Coltrin na isinagawa niya ang ordenansa para kay Elijah sa templo ng Kirtland.
- Joseph F. Smith reports on Abel's ordination.
- Zebedee Coltrin recalls that he anointed Elijah Abel in the Kirtland Temple.
[45]↩︎
Ayon sa mga talaan ng templo, si Elijah Able ay nabinyagan para sa mga patay para sa dalawang tao:
- His mother, Delila Able (1840)
- His friend, John F. Lancaster (1841)
- Susan and Harvey Black discuss how Able participated in baptisms for the dead in Nauvoo.
[46]↩︎
Tinatayang may humigit-kumulang dalawampung Itim na tao ang nanirahan sa Nauvoo, kabilang sina Elijah Able, Jane Manning James, Isaac Lewis Manning, Cleveland, at Green Flake.
Maliban kay Elijah Able, walang tala na may mga kilalang Itim na miyembro sa Nauvoo na lumahok sa mga ordinansa sa templo noong nabubuhay pa si Joseph Smith.
Gayunman, si Sarah Ann Mode Hofheintz, isang biracial na Banal, na nakatala bilang Black sa mga pinakaunang pampublikong tala ngunit itinuring na puti nang dumating siya sa Nauvoo, ay nakatanggap ng endowment noong 1845, isang taon at kalahati matapos mapatay si Joseph Smith.
[47]↩︎
Ang templo sa Nauvoo ay inihayag sa pangkalahatang mga miyembro noong Oktubre 1840. Sumulat ang Unang Panguluhan:
Marahil ay malapit na nating asahan na makita ang pagdagsa sa lugar na ito ng mga tao mula sa bawat lupain at mula sa bawat bansa, ang pinong Europeo, ang hinahamak na Hottentot, at ang nanginginig na Laplander. Mga taong nagsasalita ng lahat ng wika, at ng bawat wika, at ng bawat kulay; na kasama nating sasamba sa Panginoon ng mga Hukbo sa kanyang banal na templo, at mag-aalay ng kanilang mga panalangin sa kanyang santuwaryo.
Ang terminong "Hottentot" ay maaaring tumukoy sa Khoikhoi, isang grupo ng mga katutubong tao sa Timog Africa at Namibia, o maaaring pangkalahatang pagtukoy ito sa mga taong may lahing Aprikano.
Noong Mayo 12, 1844, itinuro ni Joseph Smith na tatanggapin ng lahat ng bansa ang kanilang endowment. Sinabi niya, “Tungkol sa batas ng pagkasaserdote— dapat may isang lugar kung saan ang lahat ng bansa ay aakyat paminsan-minsan upang tanggapin ang kanilang mga endowment.”
[48]↩︎
Ginawa ni Phelps ang komentong ito bilang tugon sa batas ng Missouri na nagbabawal sa malalayang Itim na tao na lumipat sa estado. Hinimok ni Phelps ang mga Banal na maging katamtaman sa kanilang pakikitungo sa mga Itim na Amerikano:
Hangga’t wala tayong natatanging tuntunin sa Simbahan tungkol sa mga taong may kulay, hayaang ang pag-iingat ang gumabay, at habang sila, gaya rin natin, ay nasa mga kamay ng isang mahabaging Diyos, sinasabi natin: Iwasan ang bawat anyo ng kasamaan.
- Phelps says "we have no special rule in the church, as to people of color."
[49]↩︎
Halimbawa, noong 1833 naglabas si W. W. Phelps ng dagdag sa kanyang artikulong "Free People of Color" upang linawin sa mga mandurumog sa Missouri na hindi tatanggap ang Simbahan ng malalayang Itim na tao sa Simbahan.
At noong 1835, ibinigay ang tagubilin na huwag binyagan ang mga alipin nang walang pahintulot ng kanilang mga amo.
Sa isa pang kaso, noong 1843, tatlong apostol sa Cincinnati (Orson Pratt, Lorenzo Snow, at John C. Page) ang nag-utos na si Elijah Able, na noon ay isang pitumpu, ay pagbawalang magturo sa mga puting tao hindi nagtagal matapos sumiklab ang isang kaguluhang panlahi sa Cincinnati.
[50]↩︎
Ang pinakaunang tala ng isang pinuno ng Simbahan na tumutukoy sa paghihigpit sa pagkasaserdote para sa mga Itim na Banal ay noong 1847.
Sinabi ni Apostol Parley P. Pratt tungkol kay William McCary, “Kung gusto ng mga tao na sundan . . . ang Itim na lalaking ito na may dugo ni Ham sa kanya na ang lahing iyon ay isinumpa pagdating sa pagkasaserdote, gusto nilang sumunod sa isang bagong bagay at likhain ito.”
At ang unang pampublikong pag-anunsyo ng patakaran ay ginawa ni Brigham Young noong 1852. Sinabi ni Brigham Young, “Kung wala pang propeta o apostol ni Jesucristo na nagsabi nito noon, sinasabi ko sa inyo . . . ang isang taong may dugong Aprikano sa kanya ay hindi maaaring humawak ni katiting man ng pagkasaserdote.”
[51]↩︎
Noong 1847, iniulat ni William Appleby kay Brigham Young na si Walker Lewis ay naorden laban sa patakaran ng Simbahan:
Sa sangang ito ay may isang Kapatid na Itim (Isang elder na inordenan ni Elder William Smith noong siya ay miyembro pa ng Simbahan, salungat sa kaayusan ng Simbahan sa batas ng pagkasaserdote, dahil ang mga inapo ni Ham ay hindi karapat-dapat sa pribilehiyong iyon) na ang pangalan ay Walker Lewis. . . .
Naordinahan si Walker Lewis sa pagitan ng 1843 at 1844 noong nabubuhay pa si Joseph Smith; pero hindi malinaw kung alam ni Joseph Smith ang ordinasyong ito.
Sinabi ng historyador na si Newell K. Bringhurst na naniniwala siya na may mga “palatandaan” na ang journal ni Appleby ay isinulat noong kalagitnaan ng dekada 1850, bagaman hindi niya ibinubunyag kung ano ang mga palatandaang iyon.
- William Appleby recalls Walker Lewis as being meek, humble, and ordained by William Smith.
- Historian Newell G. Bringhurst believes that William I. Appleby's "so-called journal" was written actually written in the mid 1850s.
[52]↩︎
Noong 1879, naalala ni Abraham O. Smoot sa isang pulong kasama si John Taylor na noong naglilingkod siya sa isang misyon sa timog noong 1835–1836 kasama sina W. W. Patten, Warren Parish, at Thomas B. Marsh, ang pagkaunawa niya ay hindi niya dapat i-ordina ang mga Itim dahil hindi sila “karapat-dapat sa pagkasaserdote.”
Dagdag pa niya, personal siyang tinuruan ni Joseph sa Far West noong mga 1838 tungkol sa paksang ito:
Sa mga sumunod na taon nang makilala ko mismo si Joseph sa Far West, bandang taong 1838, nakatanggap ako kay Bro Joseph ng halos kaparehong mga tagubilin. Ito ay bilang tugon sa itinanong ko sa kanya kung ano ang dapat gawin sa mga Negro sa Timog, dahil nangangaral ako sa kanila. Sinabi niya na maaari ko silang binyagan kung may pahintulot ng kanilang mga amo, pero huwag silang bigyan ng pagkasaserdote.
- Abraham Smoot recalls that Joseph told him that Black members should not be ordained to the priesthood.
[53]↩︎
Noong 1879, naalala ni Zebedee Coltrin sa isang pulong kasama si John Taylor na noong 1834, habang pauwi mula sa Kampo ng Sion, nagkaroon sila ni John P. Green ng hindi pagkakasundo tungkol sa patakaran para sa mga Itim na banal at sa pagkasaserdote:
Sa aming pagbalik sa bahay, napunta ang usapan namin sa kung may karapatan ba ang Negro sa pagkasaserdote—at ang panig na kinuha ko ay na wala siyang karapatan. Ikinatwiran ni Bro Green na mayroon siya. Uminit nang husto ang usapan namin tungkol dito kaya sinabi niya na isusumbong niya ako kay Bro Joseph pagdating namin sa bahay dahil sa pangangaral ng maling doktrina, at ang doktrinang ipinagtanggol ko ay na ang Negro ay hindi maaaring humawak ng pagkasaserdote. “Sige,” sabi ko, “umaasa akong gagawin mo.” At nang makauwi kami sa Kirtland, pareho kaming pumasok sa opisina ni Bro Joseph para mag-ulat, at tinupad nga ni Bro. Green ang sinabi niya at isinumbong kay Bro Joseph na sinabi ko na ang Negro ay hindi maaaring humawak ng pagkasaserdote. . .
- Zebedee Coltrin says he thinks that Joseph removed Elijah Able from the Quorum of the seventy.
[54]↩︎
Noong 1879, kapwa pinatotohanan nina Abraham O. Smoot at Zebedee Coltrin kay Pangulong John Taylor na pribadong itinuro ni Joseph Smith sa kanila na ang mga Itim na Banal ay hindi karapat-dapat sa pagkasaserdote.
Iniulat ng historyador na si Lester E. Bush na ipinapakita ng mga tala ng pulong noong Hunyo 4, 1879, na napagpasyahan ni Joseph F. Smith na may ilang maling detalye sa alaala ni Coltrin. Iniulat din ni Bush na napagpasyahan ni Pangulong Taylor na ang ordinasyon ni Elijah Able ay isang pagkakamali at isinagawa “bago lubusang naunawaan ang salita ng Panginoon.”
Kalaunan, sinabi ng miyembro ng Unang Panguluhan na si George Q. Cannon na sinabi sa kanya ni John Taylor sa Nauvoo ang tungkol sa mga itinuro ni Joseph Smith tungkol sa mga paghihigpit sa pagkasaserdote at pag-aasawa, malamang ilang panahon matapos ang ordinasyon ni Able:
Lumitaw rin ang tanong kung ang isang puting lalaki na may asawang babae na may dugong negro sa kanyang mga ugat ay maaaring tumanggap ng pagkasaserdote. Ipinaliwanag ko ang itinuro sa akin ni Pangulong Taylor noong bata pa ako sa Nauvoo tungkol sa bagay na ito; natanggap niya ito mula sa Propetang si Joseph, na nagsabi na … labag sa batas ng Diyos para sa mga lalaking maytaglay ng pagkasaserdote na magkaroon ng pakikisama sa lahing iyon.
[55]↩︎
Ang mga salaysay na nagsasabing itinuro ni Joseph na ang mga Itim ay hindi dapat ordenan ay mula kina Abraham O. Smoot, Zebedee Coltrin, George Q. Cannon, at Thomas A. Shreeve.
[56]↩︎
Halimbawa, ang mga ulat mula kay Abaraham O. Smoot ay mga alaala mula 40 taon ang mas maaga, at ang ulat ni George Q. Cannon ay isang ikalawang-kamay na ulat mula kay John Taylor mula 50 taon ang mas maaga.
At ang salaysay noong 1879 mula kay Zebedee Coltrin ay nagsasaad na pinahiran niya si Elijah Able sa templo ng Kirtland, ngunit kinapanayam ni Joseph F. Smith si Elijah Able na nagsabi sa kanya na siya ay pinahiran nina Judge Beaman at Ruben P. Hadlock.
Posible na nalito si Coltrin sa ordinansang ito at sa ordinasyon kay Elijah Able bilang isang pitumpu, na sinabi ni Elijah na ginawa ni Coltrin noong 1836.
Sinabi rin ni Coltrin na “inalis” ni Joseph Smith si Elijah Able mula sa Korum ng Pitumpu, ngunit sinabi ni Joseph F. Smith na nakita niya ang sertipiko ni Elijah Able bilang pitumpu na nilagdaan nina Elder Joseph Young, Sr. at A.P. Rockwood noong 1841.
[57]↩︎
Sarado sa pananaliksik ang mga orihinal na pangunahing talaan tungkol sa usaping ito, pero nagkaroon ng access ang historyador na si Lester E. Bush sa mga tala mula sa Church archives noong bukas pa ang mga ito sa pananaliksik, at ibinuod niya ang mga katitikan mula sa pulong kung saan pinakikinggan ni John Taylor ang mga salaysay na ito:
Sinabi ni Pangulong Taylor na tila sa kaso niya ay malamang na katulad ito ng marami pang ibang bagay na ginawa noong mga unang araw ng Simbahan, gaya ng bautismo para sa mga patay; noong una, ang mga tao ay binautismuhan nang walang itinatala na mga rekord at habang nagbibigay ang Panginoon ng dagdag na liwanag at paghahayag ay ginagawa ang mga bagay nang may higit na kaayusan; ngunit ang mga nagawa dahil sa kakulangan ng kaalaman, na hindi lubos na tama sa detalye, ay hinayaang manatili. Iniisip niya na malamang na ganoon din ang nangyari sa kaso ni Brother Abel; na siya, dahil naordenan bago lubos na naunawaan ang salita ng Panginoon, ay hinayaang manatili iyon.
- John Taylor states that he thought Abel's ordination was a mistake.
[58]↩︎
Walang pangunahing sangguniang kasabay ng panahon ni Joseph Smith na tumutukoy sa konsepto ng Ina sa Langit o mga magulang sa langit.
Ang pinakaunang tala sa kasaysayan na nag-uugnay ng doktrinang ito kay Joseph Smith ay mahigit animnapung taon matapos ang kanyang pagkamatay. Noong 1911, itinala ni Susa Young Gates ang isang pag-uusap nina Zina D. Young at Joseph Smith. Kamakailan lamang na namatay ang ina ni Zina, at iniulat na sinabi ni Joseph sa kanya na sa kabilang-buhay ay “makikilala at magiging pamilyar ka sa iyong walang hanggang Ina, ang asawa ng iyong Ama sa Langit.”
- Susa Young Gates recalls a conversation from July 1839 where Joseph Smith taught about Heavenly Mother to Zina D. Young.
[59]↩︎
Bagaman medyo mahusay na naidokumento ang pagsasagawa ng maramihang pag-aasawa noong panahon ni Joseph Smith, pribado lamang itong itinuro.
Halimbawa, pinagtibay ng isa sa mga asawang plural ni Joseph, si Lucy Walker, sa isang pahayag sa korte noong 1892 na, “[Si Joseph Smith] mismo sana ang naghahayag nito, kung siya ay nabuhay pa, sa tamang panahon ayon sa kanya, at kung gayon ay wala sanang pagtatalo tungkol dito, ngunit sa kasamaang-palad ay hindi niya nagkaroon ng pagkakataon.”
Naalala rin niya na narinig niyang sinabi sa kanya ni Joseph, “Bagaman hindi kita maaaring kilalanin bilang asawa ko sa kasalukuyang mga kalagayan, malapit na ang panahon na pupunta tayo sa kabila ng Rocky Mountains at doon ay kikilalanin at pararangalan ka bilang asawa ko.”
Si Cyrus Wheelock, isa pang poligamistang taga-Nauvoo, ay nagsabi:
Noong panahong itinuro ito sa akin sa Nauvoo, hindi ito dapat isagawa bilang isang alituntunin—ibig sabihin, sa publiko gaya ng aming mga ginagawa sa templo para sa mga patay. Hindi ito itinuro o isinagawa nang hayagan, ngunit ibinigay ito sa akin at naunawaan ko ito bilang isang payak na alituntunin na lubos at hayagang ihahayag sa simbahan kapag dumating ang tamang panahon para ito ay ihayag.
[60]↩︎
Sa isang liham na ipinadala sa Unang Panguluhan, na may petsang Nob 25, 1970, isinama ni Caleb Shreeve ang sumusunod na salaysay na sinabi niyang ikinuwento ng kanyang ama na si Thomas Shreeve, na may malapit na ugnayan kay Elijah Able:
Isang araw (hindi ibinigay ang petsa) si Brother Able, sa pakikipag-usap kay batang Thomas, ay nagsabi sa kanya, “Thomas, hindi ko malilimutan ang araw na lumapit sa akin si Propetang Joseph na lubhang nababagabag at may luha sa kanyang mga mata at nagsabi, ‘Brother Able, inutusan ako ng Panginoon na lumapit sa iyo at bawiin sa iyo ang Banal na Pagkasaserdote na hawak mo ngayon.’ “Dahil sa matinding pag-aalala at pagkabigla ay sinabi ko, ‘Brother Joseph, ano ang nagawa ko para marapatin ito?’ ‘Wala sa buhay na ito,’ sagot ng Propeta, ‘nangyari ang lahat ng ito sa buhay bago ang mortalidad.’ “May luha sa aking mga mata, sumagot naman ako, ‘Brother Joseph, papayag akong pakuluan ang aking balat sa langis kung maaalis nito ang kaitimang ito.’ Dito ay sumagot ang Propeta, ‘wala itong maidudulot na mabuti sa iyo, Brother Able, pero ito ang maipapangako ko sa iyo sa pangalan ng Panginoon: sa kabilang-buhay, tatayo ka sa unahan ng lahing Negro at sa takdang panahon ng Panginoon, mamanahin mo ang lahat ng nararapat sa iyo.’ Pagkatapos ay sinabi ni Brother Able kay batang Thomas, “Ipinatong ng Propeta ang kanyang mga kamay sa aking ulo at sa awtoridad ng kanyang katungkulan ay binawi niya sa akin ang Banal na Melkisedek na Pagkasaserdote. Umiyak ako at gayundin ang Propeta.”
- Caleb A. Shreeve, Sr. writes letter to First Presidency stating that Joseph Smith withdrew the priesthood from Elijah Able.
[61]↩︎
Noong Mayo 31, 1879, itinala ni John Nuttall ang isang pulong nina Pangulong John Taylor, Abraham O. Smoot, Zebedee Coltrin, at Brigham Young, Jr. kung saan tinalakay nila ang "paksa ng pag-oorden sa mga Negro sa pagkasaserdote."
Naalala ni Coltrin:
nang malaman ng propetang si Joseph ang tungkol sa kanyang angkan, inalis siya sa korum at may ibang inilagay sa kanyang lugar.
Gayunman, pagkalipas ng humigit-kumulang isang linggo, si Joseph F. Smith, sa pagsisikap na maunawaan ang kasaysayan ng paghihigpit sa pagkasaserdote, ay ininterbyu si Elijah Able tungkol sa kanyang buhay. Pagkatapos ay iniulat ni Smith ang kanyang mga natuklasan kay Pangulong John Taylor, kabilang na nakita niya ang sertipiko ng pitumpu na ipinakita sa kanya ni Elijah, at ipinaliwanag na malamang na mali ang alaala ni Coltrin.
[62]↩︎
Ipinaliwanag ng historyador na si Stephen R. Haynes, “Noong kasagsagan ng pang-aalipin sa Amerika, ang makalahi na pag-unawa sa Genesis 9-11 ay naging bahagi na ng karaniwang pag-iisip ng kultura kaya hindi na kailangan ang mga depensibong argumento.”
Sa isyu ng Abril 1836 ng Messenger and Advocate, inilathala ni Joseph Smith ang isang liham na isinulat niya kay Oliver Cowdery kung saan nag-ulat siya tungkol sa isang dumalaw na abolisyonista at tinalakay ang mga Itim at pang-aalipin. Sinabi niya:
Ano kaya ang naging layunin ng Makapangyarihan sa lahat sa kahanga-hangang pangyayaring ito ay hindi ko masasabi; ngunit masasabi ko na, ang sumpa ay hindi pa inaalis sa mga anak ni Canaan, ni hindi ito aalisin hanggang sa magawa ito ng kapangyarihang kasingdakila ng nagdulot nito; at ang mga taong pinakamaliit ang pakikialam sa mga layunin ng Diyos sa usaping ito, ang siyang daranas ng pinakamaliit na kaparusahan sa harap niya.
Sa tala sa journal ni Joseph Smith para sa Enero 25, 1842, na isinulat ni Willard Richards, sinasabing nangatwiran ang propeta “na ang mga Indian ay may mas malaking dahilan para magreklamo sa pagtrato ng mga puti kaysa sa mga Negro o mga Anak ni Cain.”
[63]↩︎
Si Willard Richards ay nagsilbing tagasulat ni Joseph Smith sa panahon ng pagsasalin ng Aklat ni Abraham kung saan isinulat niya na si Paraon, dahil nagmula kay Canaan/Ham, ay “isinumpa … tungkol sa pagkasaserdote”:
Ngayon itong Hari ng Egipto ay isang inapo. mula sa mga balakang ni adam Ham, at sa kapanganakan ay kabahagi ng dugo ng mga Cananeo. … Ngayon si Faraon, dahil kabilang sa angkang iyon, ay hindi maaaring magkaroon ng karapatan sa Priesthood, kahit na gustong angkinin ito ng mga Faraon mula kay Noe, sa pamamagitan ni Ham. . . .
Sa isyu ng Messenger and Advocate noong Marso 1835, isinulat ni W. W. Phelps:
Si Cain ba, dahil namarkahan siya, ay kailangang magmana ng sumpa, siya at ang kanyang mga anak, magpakailanman? At kung gayon, si Ham ba, tulad ng ibang mga anak ng Diyos, ay maaaring lumabag sa utos ng Diyos sa pamamagitan ng pag-aasawa sa labas ng simbahan, at nagkaroon ba siya o hindi ng asawang Cananea, kung kaya napanatili sa pamamagitan ng baha ang ilan sa itim na binhi, at ang kanyang anak na si Canaan, matapos niyang pagtawanan ang kahubaran ng kanyang lolo.
[64]↩︎
Nagbigay si Hugh Nibley ng isang alternatibong pananaw tungkol sa paghihigpit sa pagkasaserdote, at itinanggi ang anumang natatanging ugnayan sa pagitan nina "Ham at Paraon, o sa pagitan ni Ham at ng mga Ehipsiyo, o sa pagitan ng mga Ehipsiyo at ng mga itim, o sa pagitan ng alinman sa mga nabanggit at ng anumang partikular na sumpa."
Idinagdag niya, “Ang itinanggi ay ang pagkilala sa patriyarkal na karapatan sa pagkasaserdote na inaangkin batay sa matriyarkal na pagmamana.”
- Nibley suggests that the priesthood restriction is related to matriarchal succession rather than race.
[65]↩︎
Ang unang kilalang sanggunian na nag-uugnay sa Aklat ni Abraham sa pagbabawal sa pagkasaserdote pagkatapos ng buhay ni Joseph ay noong Abril 14, 1847. Pinakahulugan ni Parley P. Pratt ang mga salita mula sa Abraham 1:26-27 nang sabihin niya na, "[William McCary] ay may dugo ni Ham sa kanya na ang liping iyon ay isinumpa may kinalaman sa pagkasaserdote."
Ang orihinal na teksto ng Abraham 1:26-27 ay ganito:
Sa mga araw ng unang paghahari ng Patriarchal, maging sa paghahari ni Adam, at gayundin ni Noe na kanyang ama, na nagpala sa kanya ng mga pagpapala ng lupa. at <ng> mga pagpapala ng karunungan,— ngunit isinumpa siya tungkol sa pagkasaserdote, Ngayon si Faraon, na mula sa liping iyon, kaya hindi niya maaaring taglayin ang karapatan sa pagkasaserdote, sa kabila ng katotohanang ibig sana ng mga Faraon na angkinin ito mula kay Noe, sa pamamagitan ni Ham.
- Pratt refers to Ham lineage as cursed with regards to the priesthood.
- Book of Abraham states Pharaoh was restricted from the priesthood because of lineage.
[66]↩︎
Noong 1839, sinabi ni Parley P. Pratt na “wala pang kalahating dosenang negro o mulatto na naging bahagi ng aming samahan, sa alinmang bahagi ng mundo, mula nang ito ay unang maitatag hanggang sa araw na ito, 1839.”
- Pratt notes role of perceived abolitionism in persecution.
[67]↩︎
Ang karaniwang mga pananaw ng lipunang puti noong panahong iyon ay kadalasang kinabibilangan ng pagsuporta o kawalang-pakialam sa pang-aalipin, takot sa paghahalo ng lahi, at pangkalahatang paniniwala na ang mga Itim ay likas na nasa mas mababang kalagayan kaysa sa mga puti.
- Eric Foner explains antebellum American racism.
- Middleton explains general circumstances of Black people in 1830s Ohio.
[68]↩︎
Tinatayang may humigit-kumulang dalawampung Itim na tao ang nanirahan sa Nauvoo, kabilang sina Elijah Able, Jane Manning James, Isaac Lewis Manning, Cleveland, at Green Flake.
- Bringhurst provides table listing Black people in Nauvoo during the Mormon Sojourn, 1839–1846.
[69]↩︎
Ipinapakita ng makasaysayang tala na walang naging problema ang mga Itim na makihalubilo sa mga Banal noong panahon ni Joseph Smith.
Halimbawa, iniulat na ang mga puting Banal sa Kirtland ay sumamba kasama si “Black” Pete, isang pinalayang alipin, noong 1830.
Gayunman, may ilang Banal na hayagang humahamak sa mga Itim. Naalala ni Zebedee Coltrin na nang mahawakan niya si Elijah Able, siya ay “hindi pa kailanman nakadama ng ganoong hindi kanais-nais na damdamin sa buong buhay ko - at sinabi ko na hindi na ako muling magpapahid ng langis sa ibang tao na may dugong Negro sa kanya. [sic] maliban na lang kung uutusan ako ng propeta na gawin iyon.”
[70]↩︎
Noong Abril 1836, sinabi ng Messenger and Advocate na ang mga nananawagan para sa pagpapalaya ng mga inaliping Itim na Amerikano ay dapat sa halip na “dalhin sila sa iba pang kontinente na hindi sa atin.”
Tumutol si Joseph Smith sa abolisyonismo, at sinabi niya noong 1836 na ang mga Banal ay hindi “nakikialam sa mga alipin” at noong 1838 na sila ay “hindi naniniwala sa pagpapalaya sa mga Negro.”
Gayunman, sa mga sumunod na taon, matapos lisanin ang Missouri (isang estadong may pang-aalipin) at lumipat sa Illinois (isang malayang estado), sinabi ni Joseph Smith na kapag naiisip niya ang pang-aalipin sa Amerika, “pinakukuluan nito ang [kanyang] dugo sa loob ko kapag iniisip ko ang kawalang-katarungan, kalupitan, at pang-aapi ng mga pinuno ng mga tao.”
[71]↩︎
Halimbawa, isa sa iilang beses na naitalang nagsalita si Joseph tungkol sa mga Itim sa isang impormal na pagkakataon ay matapos ang hapunan kasama ang isang maliit na grupo noong Enero 2, 1843.
Sinabi ni Joseph na, bagaman ang mga Itim ay dumating sa mundo bilang mga alipin sa isip at sa katawan, maaari silang maging katulad ng mga puti. Sinabi niya na may mga edukadong Itim sa Cincinnati na sumasakay sa mga karwahe at “umangat sa pamamagitan ng kapangyarihan ng kanilang isip” tungo sa isang “mataas na kalagayan ng pagiging kagalang-galang.”
Gayunman, sinabi rin niya: "kung may kinalaman man ako sa negro — paghihigpitan ko sila sa pamamagitan ng mahigpit na mga batas sa sarili nilang lahi[,] ilalagay sila sa isang pambansang pagpapantay."
Itinuro ni Joseph ang pagkakapantay-pantay para sa lahat ng uri ng tao sa ebanghelyo. Noong Abril 1844, nangaral siya:
Ang [kaligtasan] ay dumating upang iligtas ang mga makasalanan, hindi ang mabubuting tao— lahat ng uri ng [mga bansa], mga wika, mga kulay, at iniangkop ang kalag[aya]n sa lahat ng tao. [Sinabi niya] sa lahat, [K]anyang binuksan ang pinto para sa lahat, isang sistemang sapat na malawak at payak para sa lahat. . . .
- Joseph advocates for equal rights but segregation of races.
- Joseph says the system Christ opened up is for all nations and colors.
[72]↩︎
Kapwa sa Doktrina at mga Tipan at sa Messenger and Advocate, hayagang itinaguyod ni Joseph Smith ang posisyon ng pagiging neutral sa isyu ng pang-aalipin sa Timog.
Sinusuportahan din niya ang ideya ng pagkakapantay-pantay, pero may paghihiwalay ng mga Itim mula sa mga puti.
- Oliver Cowdery records a statement on slavery in 1835 Doctrine & Covenants 102 (now 134).
- Joseph advocates for equal rights but segregation of races.
[73]↩︎
Sa isyu ng Abril 1836 ng Messenger and Advocate, nagbanggit si Joseph ng ilang halimbawa sa Biblia na tumutukoy sa pang-aalipin at sinabi:
Ang kongklusyon na nakukuha ko rito ay ang bayang ito ay pinatnubayan at pinamahalaan sa pamamagitan ng paghahayag, at kung mali ang gayong batas, Diyos lamang ang dapat sisihin, at ang mga abolisyonista ay hindi responsable.
- Joseph interprets the Bible to justify his views on slavery.
[74]↩︎
Noong 1833, itinala ni John Whitmer ang isang paghahayag kay Joseph na nagsabi:
Hindi tama na ang sinumang tao ay mapasailalim sa pagkaalipin ng kapwa tao. At para sa layuning ito ay itinatag ko ang saligang-batas ng lupaing ito sa pamamagitan ng mga kamay ng marurunong na tao. . . .
Ito ay kalaunang inilathala bilang Seksyon 101 sa Doktrina at mga Tipan.
- Joseph Smith reveals "it is not right that any man should be in bondage one to another."
[75]↩︎
Sa polyeto ni Joseph Smith para sa kanyang kampanya sa pagkapangulo noong 1844, ipinahayag niya:
Ang mga pag-iisip ko, gaya ng kay Daniel, ay matagal nang gumugulo sa akin, nang tingnan ko ang kalagayan ng mga tao sa buong mundo, at lalo na sa ipinagmamalaking kahariang ito, kung saan sinasabi ng Declaration of Independence na “pinanghahawakan ang mga katotohanang ito bilang maliwanag sa sarili; na ang lahat ng tao ay nilikhang pantay-pantay: na sila ay pinagkalooban ng kanilang Maylalang ng ilang mga karapatang hindi maaaring alisin; na kabilang sa mga ito ang buhay, kalayaan, at ang paghahangad ng kaligayahan,” ngunit kasabay nito, mga dalawa o tatlong milyong tao ang pinananatiling alipin habambuhay, dahil ang espiritu sa kanila ay nababalutan ng mas maitim na balat kaysa sa atin
ang pangunahing mga pagsisikap ng mga opisyal [ng bansa], na walang iba kundi mga lingkod ng mga tao, ay dapat ituon sa pagpapabuti ng kalagayan ng lahat: itim man o puti, alipin o malaya;
Kalagin ang mga tanikala ng dukhang taong itim, at upahan siya upang magtrabaho tulad ng ibang mga tao; sapagkat “ang isang oras ng marangal na kalayaan sa daigdig ay mas mahalaga kaysa sa isang buong kawalang-hanggan ng pagkaalipin!”
Oh! kung gayon, lumikha ng tiwala! ibalik ang kalayaan! buwagin ang pagkaalipin! alisin ang pagkakabilanggo dahil sa utang, at mamuhay sa pag-ibig, pakikisama at kapayapaan kasama ang buong mundo!
- Joseph Smith’s presidential campaign pamphlet advocates the end of slavery.
[76]↩︎
Ang liham ni Joseph kay dating Senador ng U.S. na si John C. Calhoun, na may petsang Enero 2, 1844, ay nagsabi:
hindi ba mabuting basahin ng mga dakilang Tao ng Bansa ang pabula tungkol sa Bahagyang Hukom. At nang ang bahagi ng mga malalayang Mamamayan ng isang Estado ay pinalayas nang labag sa Saligang Batas, hinaras ng mga mandurumog, ninakawan, sinamsaman, at marami ang pinatay, sa halip na siyasatin ang naging pagtrato kina Joanna Southcott, Ann Lee, sa mga French Prophets, sa mga Quaker ng New England, at sa mga mapanghimagsik na N---er sa mga estadong may alipin, pakinggan ang magkabilang panig at saka humatol
- Joseph considers Saints associated with plight of "rebellious n---ers."
[77]↩︎
Noong Nobyembre 4, 1843, sumulat si Joseph kay Calhoun at sa iba pang posibleng kandidato sa pagkapangulo ng U.S., na nagtatanong kung ano ang kanilang “patakaran ng pagkilos kaugnay ng” mga Banal sa mga Huling Araw kung sila ay mahalal. Sumagot si Calhoun noong Disyembre 2 at sinabi na ang mga suliranin ng mga Banal ay “hindi saklaw ng hurisdiksiyon ng pederal na pamahalaan.”
Pagkatapos nito, ipinagawa ni Joseph kay W. W. Phelps ang liham noong Enero 2, na binasa kay Joseph noong Enero 5, 1844. Ang umiiral na draft mula kay Phelps ay gumagamit ng terminong "negroes." Si Thomas Bullock, isa sa mga tagasulat ni Joseph, ay nagdagdag ng ilang maliliit na edit sa draft ni Phelps at gumawa ng hiwalay na kopya ng liham na gumagamit ng "N---ers." Inilathala ng Times and Seasons ang liham na may pang-insultong salitang iyon di-nagtagal pagkatapos. Hindi tiyak kung si Thomas Bullock, ang pagpupulong nina Joseph at Phelps, o iba pang pinagmulan ang pinagmulan ng pagbabagong iyon ng salita. Parehong gumagamit din ng salitang "negro" ang mga kopya nina Phelps at Bullock sa isang susunod na talata.
Ang mapanuyang liham ni Joseph kay Calhoun ay puno ng satira, ironya, at sarkasmo. Posible na ang paggamit ng mapanlait na salitang panlahi ay sadyang hindi angkop at bulgar, dahil si Calhoun ay isang matinding tagasuporta ng pang-aalipin at dating senador mula sa South Carolina, isang estadong may pang-aalipin. Makalipas ang ilang linggo, isinulat nina Joseph at W. W. Phelps ang polyeto para sa kampanya ni Joseph sa pagkapangulo na nagsusulong ng pagwawakas ng pang-aalipin.
[78]↩︎
Halimbawa, si Anthony Stebbins, isang malayang Itim na lalaki, ay lumabag sa batas ng lungsod sa pagbebenta ng alak upang mabili ang kalayaan ng kanyang anak. Ipinatupad ni Joseph ang batas pero ibinigay rin niya sa lalaki ang sarili niyang kabayo bilang regalo para madala ang kanyang pamilya sa Nauvoo.
Sa isa pang pagkakataon, ipinagtanggol ni Joseph ang ideya na may ganap na karapatan ang mga Itim na makaramdam ng galit dahil sila ay inaapi.
[79]↩︎
Nang malaman ni Joseph na walang matitirhan si Jane, sinabi niya sa kanya:
May tahanan ka rito mismo kung gusto mo, huwag kang umiyak, pinapatuyo namin dito ang lahat ng luha.
Tumira siya sa tahanan ng mga Smith hanggang sa mapatay si Joseph. Pagkatapos, tumira siya kasama ng pamilya ni Brigham Young hanggang sa umalis siya papuntang kanluran kasama ng unang pangkat ng mga pioneer.
- Joseph and Emma invite Jane Manning James to board with them.
[80]↩︎
Jane Manning James recalled:
Tinanong ako ni Sister Emma isang araw kung gusto kong maampon nila bilang anak nila at hindi ako sumagot sa kanya. Sinabi niya, “Maghihintay muna ako nang kaunti at hahayaan kitang pag-isipan ito.” Naghintay siya ng dalawang linggo bago niya ako muling tinanong. Nang gawin niya iyon, sinabi ko sa kanya, “Hindi po!” dahil hindi ko naintindihan o alam kung ano ang ibig sabihin noon. Palagi silang mabuti at mabait sa akin, pero hindi ko alam ang sarili kong isip. Hindi ko iyon naunawaan.”
- Jane Manning James recounts Emma asking her to be adopted into Smith family.
- Zina D. H. Young recalls Joseph's and Emma's invitation for James to be adopted.
[81]↩︎
Halimbawa, isinulat ng historyador na si Ron K. Esplin, namamahalang patnugot ng Joseph Smith Papers Project, ang paksang ito noong 1979 sa isang artikulo sa BYU Studies na may pamagat na Brigham Young and the Priesthood Denial to the Blacks: An Alternate View:
Alam natin na ang mga naunang kapatiran ay nababahala tungkol sa angkan ng pagkasaserdote at kung sino ang magkakaroon ng access sa mga ordinansa sa templo. Kahit na hindi si Joseph mismo ang nagbangon ng tanong, hindi mahirap isipin na may nagtanong tungkol sa mga itim at si Joseph ang nagbigay ng sagot. Pakiramdam ko ay naipakilala ang doktrina sa Nauvoo at palagi itong isinagawa sa praktika kahit noong 1843 man lang, bagaman mangangailangan ito ng dagdag na dokumentasyon upang maiangat ang posibilidad mula sa malamang tungo sa tiyak.
- Ronald K. Esplin concludes that the priesthood and temple restriction was introduced by Joseph Smith in Nauvoo.
[82]↩︎
Ang historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Paul Reeve ay nagtapos sa kanyang aklat noong 2023, na inilathala ng Deseret Book, Pag-usapan Natin ang Lahi at ang Pagkasaserdote:
Sa pagkakaunawa ko rito, ang mga paghihigpit batay sa lahi ay nagkaroon ng sariling buhay matapos ipahayag ni Brigham Young ang mga ito at pagkatapos ay ipagtanggol ang mga ito. Hindi pa nakatakda ang mga ito mula sa una niyang pagbanggit, ni hindi rin ibinuhos ang mga ito mula sa langit. Makamundo ang konteksto, at lumago ang mga ito sa paglipas ng panahon hanggang sa magkaroon ng bigat sa kasaysayan sa bawat sumunod na henerasyong ayaw lumabag sa naunang ginawa ng nakaraang henerasyon. . . .Hindi ako naniniwala na ang mga paghihigpit batay sa lahi ay mula sa banal na pinagmulan. Bilang isang historyador at isang mananampalataya, ginagamit ko ang mga kasangkapan ng aking propesyon at ng aking pananampalataya upang harapin kung ano ang kahulugan nito para sa akin.
- Historian W. Paul Reeve states that the priesthood restriction was not inspired and was a mistake.
[83]↩︎
Noong 2013, naglathala ang Simbahan ng isang sanaysay na pinamagatang Lahi at ang Pagkasaserdote na hindi tinatalakay ang pinagmulan ng paghihigpit, kundi nagsasaad lamang:
Walang ebidensya na may sinumang maiitim na lalaki ang pinagkaitan ng pagkasaserdote noong nabubuhay pa si Joseph Smith.
- In the Gospel Topics Essay, the Church denounces past theories and racism.