Mormonr Logo
Mormonr
< Back to Hard Questions
about this topic

De familieproclamatie

105 Primary Sources

Wat is de familieproclamatie?

‘The Family: A Proclamation to the World’ is een verklaring die is uitgegeven door het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen, waarin leringen van de kerk over gezin, ouderschap, gender en huwelijk worden uiteengezet.[1] Die werd gepresenteerd door president Gordon B. Hinckley tijdens de algemene Zustershulpverenigingsbijeenkomst van de algemene conferentie op 23 september 1995.[2]

De kerk heeft in de loop van haar geschiedenis zes proclamaties uitgegeven; dit is de vijfde.[3]

Wie schreef de familieproclamatie? Hebben advocaten die geschreven om de strijd tegen het homohuwelijk in Hawaï te steunen?

Nee, maar in zekere zin wel. Het werd niet geschreven door de advocaten van de Kerk,[4] maar het werd wel gebruikt in de zaak over het homohuwelijk bij het Hooggerechtshof van Hawaï in 1993, bekend als Baehr v. Lewin (later Miike).[5] In 1994 begonnen leden van het Quorum der Twaalf met het schrijven van de proclamatie in een "openbaringsproces", met herzieningen door het Eerste Presidium.[6][7]

De rechtszaak in Hawaï zorgde er waarschijnlijk voor dat deze beginselen op één plek verwoord moesten worden.[8]

Werd het direct gebruikt in de rechtszaak over het homohuwelijk op Hawaï?

Ja. De familieproclamatie werd opgenomen als bijlage bij een amicus curiae-processtuk dat de Kerk in 1997 indiende in [9]Baehr v. Miike, en dat juridische argumenten tegen het homohuwelijk bevatte.

Was de familieproclamatie echt geïnspireerd als die misschien is geschreven om het homohuwelijk in de rechtszaal te bestrijden?

Ja, waarschijnlijk. Openbaring wordt vaak op gang gebracht door dringende vragen of kwesties.[10] Ouderling Dallin H. Oaks,[BIO] die hielp bij het opstellen van de proclamatie, beschreef het schrijfproces als openbarend en geïnspireerd.[11] Ouderling Russell M. Nelson,[BIO] die ook meehielp om die te schrijven, zei dat zij de kwesties die eraan kwamen al voorzagen.[12]

Apostelen ten tijde van het opstellen van de proclamatie hebben die omschreven als ‘geïnspireerd’,[13] ‘profetisch’,[14] ‘een openbaring’,[15] en ‘eeuwige waarheid, de wil van de Heer voor zijn kinderen’.[16]

Maar is de proclamatie over het gezin niet geschreven door een rechtenprofessor van BYU?

Nee, waarschijnlijk niet. Eerste concepten van de familieproclamatie werden geschreven door leden van de Twaalf[17] na de eerste suggestie van president Boyd K. Packer.[BIO] Lynn Wardle,[BIO] een rechtenprofessor aan BYU die bekendstond om zijn verzet tegen het homohuwelijk, gaf advies[18] over de indiening van de Kerk in de zaak Baehr v. Miike in Hawaï.[19]

Wardle zou advies kunnen hebben gegeven bij het opstellen van de familieproclamatie, maar er is geen bewijs dat dit ondersteunt.

Hebben vrouwelijke algemene autoriteiten meegewerkt aan het schrijven van de proclamatie?

Nee. In een interview uit 2005 zei zuster Chieko Okazaki[BIO] dat het was geschreven zonder enige inbreng van de vrouwen in de kerkleiding, en ze vroeg: "Hoe kan het dat we niet zijn geraadpleegd?"[20][21]

Het Eerste Presidium kwam wel samen met het Algemeen Presidium van de Zustershulpvereniging en besprak de timing van wanneer de proclamatie gepresenteerd zou worden, en er werd besloten om die tijdens de algemene bijeenkomst van de Zustershulpvereniging in 1995 te presenteren.[22][23]

Een opname van een videouitzending waarop president Gordon B. Hinckley aan het spreekgestoelte staat voor een zwarte achtergrond en de Familieproclamatie voor de eerste keer voorleest als deel van zijn boodschap tijdens de algemene Zustershulpverenigingsbijeenkomst op 23 september 1995 in Salt Lake City, Utah.
President Gordon B. Hinckley leest de familieproclamatie voor het eerst voor op 23 september 1995 tijdens de algemene bijeenkomst van de Zustershulpvereniging.

Bevat de proclamatie nieuwe ideeën of leerstellingen?

Niet echt. Het is meer een verzameling van leringen die al jarenlang binnen de kerk worden onderwezen.[24] De kerk heeft de belangrijkste beginselen uit de proclamatie al in 1831 verwoord.[25]

Is de familieproclamatie officiële leer?

Ja. Het is een formele verklaring die is uitgegeven door het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen.[26][27] Sinds de publicatie ervan hebben kerkleiders die consequent onderwezen en gedeeld.[28] In 2025 zei ouderling Ronald A. Rasband[BIO] dat de "proclamatie over het gezin, zoals president Hinckley zei, leer is, mijn lieve broeders en zusters."[29][30]

De proclamatie is echter niet door de ondersteunende stemming van de kerk gecanoniseerd.

Is de familieproclamatie seksistisch?

Je zou kunnen zeggen van wel. Het beschrijft verschillende rollen voor mannen en vrouwen binnen het gezin. Mannen moeten ‘presideren’ en ‘voorzien in de levensbehoeften en bescherming’, terwijl vrouwen "in de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor de verzorging van hun kinderen."[31][32] Ze moeten “elkaar helpen als gelijkwaardige partners.”[33][34]

Kerkleiders leren dat mannen en vrouwen gelijkwaardige partners zijn in het grootbrengen van gezinnen.[35][36] Daarnaast staat de familieproclamatie "individuele aanpassing" toe wanneer de omstandigheden dat vereisen.[37][38]

Gaat de familieproclamatie alleen over het homohuwelijk en genderrollen?

Nee, het is bedoeld om een breed scala aan onderwerpen over het gezin te behandelen. Daaronder vallen onze goddelijke oorsprong bij hemelse ouders, gender, het huwelijk tussen een man en een vrouw, eeuwige gezinnen, tempelverbonden, de heiligheid van het leven, verantwoordelijkheden van ouders, genderrollen en een waarschuwing tegen huiselijk geweld.[39]

Bij de introductie van de proclamatie noemde president Hinckley onder andere geboorten buiten het huwelijk, alleenstaand moederschap, afhankelijkheid van de sociale zekerheid, het homohuwelijk, geweld in de media en het naleven van burgerlijke wetten.[40]

Hoe definieert de Kerk ‘gender’ in de proclamatie?

De evangeliebibliotheek van de Kerk stelt dat de "bedoelde betekenis van gender in 'The Family: A Proclamation to the World' biologisch geslacht bij de geboorte is."[41]

Zijn er “rampen” gebeurd die in de proclamatie worden genoemd?

Misschien?[42] Oude en moderne profeeten hebben allerlei rampen voorspeld,[43] en die zijn vaak vaag of symbolisch van aard.[44] Op individueel niveau hebben kerkleiders af en toe verbanden gelegd tussen de familieproclamatie en rampen.[45] Institutioneel vermijdt de Kerk over het algemeen om oorzaken toe te wijzen aan specifieke rampen.

The Facts

  • De beginselen van de familieproclamatie worden sinds het begin van de Kerk onderwezen.

  • Het Quorum der Twaalf begon aan de proclamatie te werken in het jaar na de hoorzitting van het Hooggerechtshof van Hawaï in 1993 over het homohuwelijk.

  • BYU-rechtenprofessor Lynn Wardle overlegde met de broeders over hun indiening in de Hawaïaanse zaak Baehr v. Miike, maar er is geen bewijs dat Wardle heeft meegeholpen bij het schrijven van de proclamatie.

  • De proclamatie wordt door de kerk veel geciteerd, onderwezen en aangehaald.

  • De Kerk heeft de proclamatie niet gecanoniseerd.

  • Kerkleiders hebben gezegd dat de proclamatie leer is.

Our Take

Het gezin: een proclamatie aan de wereld kan voor veel mensen een moeilijk onderwerp zijn, vooral voor mensen die zich identificeren als LGBTQ+. Er zijn heel redelijke vragen te stellen over dit document, waaronder hoe het is geschreven en waarom.

Veel moderne openbaringen, waaronder veel in de Leer en Verbonden, begonnen als brieven die later werden gecanoniseerd, of waren openbaringen die voortkwamen uit vragen over specifieke kwesties van die tijd. De proclamatie kwam op een moment dat die juridisch en cultureel relevant was.

Er is geen vaste methode of vorm voor het ontvangen van openbaringen in de kerk, maar apostelen die betrokken waren bij het opstellen van de proclamatie hebben bevestigd dat de proclamatie door God geïnspireerd was en dat die vandaag nog steeds relevant is.

Het is oké om te worstelen met zorgen over de proclamatie en de beginselen die daarin aan bod komen. Het is belangrijk om geduld te hebben en erop te vertrouwen dat onze hemelse Vader waarheid openbaart door zijn profeten en apostelen. Het is ook belangrijk om te onthouden dat onze hemelse Ouders al hun kinderen liefhebben, en dat wij hen ook moeten liefhebben.

What's Your Take?

280 characters remaining
These takes are curated for a general audience and may contain minor edits when posted.
Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!
Read More Difficult Questions
105 Primary Sources
Footnotes

  • BIODallin H. Oaks

    Dallin H. Oaks (1932–present) was born in Provo, Utah, and became an apostle of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1984. After the death of his first wife, June Dixon Oaks, in 1998, he married Kristen M. McMain in 2000. He graduated from Brigham Young University (1954) and the University of Chicago Law School (1957). He practiced and taught law in Chicago before becoming president of Brigham Young University from 1971 to 1980. He was then a justice of the Utah Supreme Court (1980–1984) before being called as an apostle. In 2018 he became the first counselor in the First Presidency and president of the Quorum of the Twelve Apostles. On October 14, 2025, he was sustained as President of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.

  • BIORussell M. Nelson

    Russell Marion Nelson Sr. (September 9, 1924–September 27, 2025) was the 17th president of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and a retired heart surgeon. Nelson was born and raised in Salt Lake City, and received his medical degree from the University of Utah. As a cardiac surgeon, Nelson was a part of the medical team to develop the heart-lung machine in 1951. After spending two years in the U.S. Army Medical Corps during the Korean War, Nelson accepted a professorship at his alma mater and continued his practice as a cardiothoracic surgeon. Nelson accepted a call to join the Quorum of the Twelve Apostles in 1984, and was called as president of the Church in 2018 after the passing of Thomas S. Monson. Nelson and his wife Dantzel White (d. 2005) had ten children. After Dantzel’s death, Nelson married former therapist and professor Wendy L. Watson.

  • BIOBoyd K. Packer

    Boyd K. Packer (1924–2015) was born in Brigham City, Utah. He enlisted in the army during World War II and trained as a bomber pilot in the Pacific. He attended Weber College and Utah State University. He earned an EdD from BYU. He worked in the Church Education System until he was called to serve in the Quorum of the Twelves Apostles in 1970. He served as an Apostle until his death in 2015. He served as acting president of that quorum from 1994–2008 and as president from 2008 until his death.

  • BIOLynn D. Wardle

    Lynn D. Wardle (1947–present) is a former professor of law at the Brigham Young University J. Reuben Clark School of Law. Wardle played an instrumental role in the Church's advocacy against the legalization of same-sex marriage.

  • BIOChieko Okazaki

    Chieko N. Okazaki (1926–2011) was born in Hawaii, the daughter of Japanese immigrants. She earned degrees in education from the University of Hawaii and the University of Colorado, working as a teacher and principal. In 1990 she was called as First Counselor in the Relief Society General Presidency of the Church, where she served until 1997. She was the first woman of color to serve in a Church general presidency.

  • BIORonald A. Rasband

    Ronald A. Rasband (1951– ) is a member of the Quorum of the Twelve Apostles of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, sustained in 2015. He previously served as a mission president in New York, counselor in the Europe Central Area Presidency, President of the Utah Salt Lake City Area, Executive Director of the Temple Department, and as a member of the Presidency of the Seventy supervising the North America West, Northwest, and Utah Areas. Professionally, he worked as a senior executive of Huntsman Chemical Corporation. He has five children.

  • [1]↩︎

    De proclamatie begint:

    Wij, het Eerste Presidium en de Raad van de Twaalf Apostelen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, verklaren plechtig dat het huwelijk tussen een man en een vrouw door God is ingesteld en dat het gezin centraal staat in het plan van de Schepper voor de eeuwige bestemming van Zijn kinderen.

    De proclamatie gaat over Hemelse Ouders, gender, het huwelijk, eeuwige gezinnen, tempelverbonden, de heiligheid van het leven, verantwoordelijkheden van ouders, genderrollen en een waarschuwing tegen huiselijk geweld.

  • [2]↩︎

    In zijn toespraak noemde president Hinckley veel van de problemen waarmee vrouwen en gezinnen te maken hadden. Voordat hij de proclamatie voorlas, zei hij:

    Met zo veel drogredenen die als waarheid worden voorgesteld, met zo veel misleiding over normen en waarden, met zo veel verleiding en aanlokkingen om langzaam de smet van de wereld over te nemen, hebben we het gevoel gehad te moeten waarschuwen en vooraf te waarschuwen. Om dit te bevorderen geven wij van het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen nu een proclamatie uit aan de kerk en aan de wereld als een verklaring en herbevestiging van normen, leringen en praktijken met betrekking tot het gezin, die de profeten, zieners en openbaarders van deze kerk in de loop van haar geschiedenis herhaaldelijk hebben uiteengezet. Ik maak nu van de gelegenheid gebruik om deze proclamatie aan u voor te lezen:
  • [3]↩︎

    De Kerk heeft in 1841, 1845, 1865, 1980, 1995 en 2020 proclamaties uitgegeven.

  • [4]↩︎

    Er is geen bewijs dat juristen van de Kerk de proclamatie hebben geschreven, maar twee van de apostelen die hielpen bij het opstellen van de proclamatie hadden eerder als jurist gewerkt voordat ze lid werden van het Quorum der Twaalf: James E. Faust en Dallin H. Oaks.

    Oaks' biografie, geschreven door Richard Turley, zegt:

    Een commissie bestaande uit ouderlingen Faust, [Russell M.] Nelson en Oaks kreeg de opdracht om een concept op te stellen. Hun werk, waarvoor ouderling Nelson de belangrijkste opsteller was, werd tijdens de kerstvakantie [in 1994] voltooid. Nadat het door het Quorum van de Twaalf was goedgekeurd, werd het concept op 9 januari 1995 aan het Eerste Presidium voorgelegd en hartelijk ontvangen.

    James E. Faust werd later op 12 maart 1995 raadgever in het Eerste Presidium.

  • [5]↩︎

    Baehr v. Lewin (1993) was een zaak waarin drie koppels van hetzelfde geslacht het Hooggerechtshof van Hawaï vroegen hun verbintenissen te erkennen.

  • [6]↩︎

    De familieproclamatie werd voor het eerst voorgelezen op 23 september 1995. In 2017 legde Dallin H. Oaks uit dat die in de loop van een jaar was ontwikkeld:

    De inspiratie die duidelijk maakte dat er behoefte was aan een proclamatie over het gezin, kwam meer dan 23 jaar geleden tot de leiding van de kerk. . . . Onderwerpen werden vastgesteld en bijna een jaar lang besproken door leden van het Quorum der Twaalf. Er werden formuleringen voorgesteld, bekeken en herzien. Biddend vroegen we de Heer steeds opnieuw om zijn inspiratie over wat we moesten zeggen en hoe we het moesten zeggen. We leerden allemaal “regel op regel, voorschrift op voorschrift”, zoals de Heer heeft beloofd.
    Tijdens dit openbaringsproces werd een voorgestelde tekst voorgelegd aan het Eerste Presidium, dat toezicht houdt op en bekendmaakt wat de Kerk onderwijst en als leer vaststelt. Nadat het Presidium nog meer wijzigingen had aangebracht, werd de proclamatie over het gezin bekendgemaakt door de president van de Kerk, Gordon B. Hinckley.
  • [7]↩︎

    De biografie van Sheri Dew over Russell M. Nelson bevat informatie die ze door de jaren heen heeft verzameld uit privé-interviews en gesprekken met Nelson. Daarin zegt ze:

    Op een dag in 1994 bracht het Quorum der Twaalf Apostelen een dag door in hun raadskamer in de Salt Lake-tempel om kwesties rond het gezin te bespreken. Ze overwogen van alles, van de steeds alomtegenwoordiger wordende aard van pornografie tot mogelijke anti-gezinswetgeving van allerlei soorten. Dit was geen nieuwe discussie, maar die dag draaide de hele agenda om dit ene belangrijke onderwerp. De Twaalf namen zowel de leer als het beleid door, en dachten na over zaken die niet veranderd konden worden—de leer—en zaken die mogelijk wel veranderd konden worden—het beleid. Ze bespraken kwesties waarvan ze dachten dat die eraan kwamen, waaronder een sterkere maatschappelijke druk voor het homohuwelijk en transgenderrechten. ‘Maar dat was niet het einde van wat we zagen,’ legde ouderling Nelson uit. ‘We konden zien hoe verschillende groepen probeerden alle normen en beperkingen rond seksuele activiteit af te schaffen. We zagen de verwarring van genders. We konden het allemaal zien aankomen.’ Deze uitgebreide bespreking, samen met andere in de loop van de tijd, leidde tot de conclusie dat de Twaalf een document moesten opstellen, misschien zelfs een proclamatie, waarin het standpunt van de Kerk over het gezin werd uiteengezet om ter overweging aan het Eerste Presidium voor te leggen.
  • [8]↩︎

    Bijna 10 jaar voordat het Hooggerechtshof van Hawaï de zaak over het homohuwelijk begon te behandelen, schreef Dallin H. Oaks, een pas geroepen apostel, in een interne memo:

    Naar mijn mening zijn de belangen die op het spel staan bij de voorgestelde legalisering van zogenoemde homoseksuele huwelijken voldoende om een formeel standpunt van de Kerk en aanzienlijke inspanningen daartegen te rechtvaardigen.
  • [9]↩︎

    De indiening van de Kerk bevatte veel juridische argumenten in de amicusbrief. De brief sloot af met het volgende:

    Homoseksuele relaties zullen niet en kunnen niet de wezenlijke voordelen voor de samenleving bieden die het traditionele gezin wel heeft, en daarom zou daaraan niet de voorkeursstatus van het huwelijk moeten worden toegekend. Erkenning van het homohuwelijk zal het traditionele gezin — de basisbouwsteen van de samenleving — trivialiseren en daardoor schadelijke gevolgen hebben voor de samenleving als geheel. In een tijd waarin het traditionele gezin meer bescherming nodig heeft dan ooit tevoren, is het verbod van Hawaï op het homohuwelijk zeker nauw afgestemd op het bevorderen van een zwaarwegend staatsbelang.
  • [10]↩︎

    In 1891 vertelde Wilford Woodruff bijvoorbeeld aan een gemeente dat zijn besluit om het "Manifesto" uit te vaardigen, waarmee een einde kwam aan de praktijk van polygamie, beïnvloed was door juridische en sociale druk.

    Voor Woodruff werd de voortzetting van meervoudig huwelijk tegengewerkt door "de wetten van de natie . . . de oppositie van 60 miljoen mensen, en ten koste van de inbeslagname en het verlies van al de <van onze> tempels."

    Woodruff zei: "De Heer liet me door openbaring en openbaring precies zien wat er zou gebeuren als we niet stopten met deze praktijk."

  • [11]↩︎

    Dallin H. Oaks beschreef het proces van het opstellen van de proclamatie als volgt:

    Het was voor sommigen een verrassing, omdat zij dachten dat de leerstellige waarheden over het huwelijk en het gezin goed begrepen werden en niet opnieuw hoefden te worden geformuleerd. Toch voelden we de bevestiging en gingen we aan het werk. Onderwerpen werden vastgesteld en bijna een jaar lang besproken door leden van het Quorum der Twaalf Apostelen. Formuleringen werden voorgesteld, bekeken en herzien. Onder gebed smeekten we de Heer voortdurend om zijn inspiratie over wat we moesten zeggen en hoe we het moesten zeggen. We leerden allemaal “regel op regel, voorschrift op voorschrift”, zoals de Heer heeft beloofd (Leer en Verbonden 98:12). Tijdens dit openbaringsproces werd een voorgestelde tekst voorgelegd aan het Eerste Presidium, dat toezicht houdt op en bekendmaakt wat de kerk onderwijst en als leer vaststelt. Nadat het Presidium nog verdere veranderingen had aangebracht, werd de familieproclamatie aangekondigd door de president van de kerk, Gordon B. Hinckley.
  • [12]↩︎

    In Sheri Dews biografie van Russell M. Nelson neemt ze verschillende citaten op uit interviews en gesprekken met Nelson. Over het opstellen van de proclamatie staat in het boek:

    De Twaalf bekeken zowel leer als beleid en dachten na over de dingen die niet veranderd konden worden — de leer — en de dingen die mogelijk wel veranderd konden worden — het beleid. Ze bespraken kwesties die ze zagen aankomen, waaronder een sterkere maatschappelijke drang richting het homohuwelijk en rechten voor transgenders. “Maar dat was niet het enige wat we zagen”, legde ouderling Nelson uit. “We konden de pogingen van verschillende groepen zien om alle normen en beperkingen rond seksuele activiteit af te schaffen. We zagen de verwarring rond geslachten. We konden het allemaal zien aankomen.”

    Ouderling Nelson werd door historicus Richard Turley beschreven als de "voornaamste opsteller" van de proclamatie.

  • [13]↩︎

    In 1996, een jaar nadat de proclamatie voor het eerst was voorgelezen, zei apostel Richard G. Scott:

    Leer de leerstellige basis van het grote plan van geluk kennen door de schrifturen te bestuderen, over de inhoud na te denken en te bidden om ze te begrijpen. Bestudeer zorgvuldig en gebruik de proclamatie van het Eerste Presidium en de Twaalf over het gezin. Die was door de Heer geïnspireerd.
  • [14]↩︎

    In een algemene conferentie van 2005 zei apostel M. Russell Ballard:

    Broeders en zusters, dit jaar is het 10 jaar geleden dat de proclamatie aan de wereld over het gezin werd uitgegeven door het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen in 1995. . . . De proclamatie is een profetisch document, niet alleen omdat die door profeten is uitgegeven, maar ook omdat die zijn tijd vooruit was.
  • [15]↩︎

    In een toespraak op de algemene conferentie van 2010 noemde apostel Boyd K. Packer de proclamatie ‘een openbaring’, hoewel in de geschreven versie van zijn toespraak staat dat het ‘een gids’ is. Packer zei (nadruk toegevoegd):

    Vijftien jaar geleden, terwijl de wereld in beroering was, gaven het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen “The Family: A Proclamation to the World” uit, de vijfde proclamatie in de geschiedenis van de kerk. Volgens de definitie voldoet die als openbaring, en het zou goed zijn als de leden van de kerk die lezen en volgen.

    De laatste zin in de geschreven versie van de toespraak luidt:

    Het is een leidraad die kerkleden er goed aan zouden doen te lezen en te volgen.
  • [16]↩︎

    In een toespraak tijdens de algemene conferentie van 2017 gaf Dallin H. Oaks wat achtergrond over het tot stand komen van de proclamatie. Daarna zei hij:

    Ik getuig dat de familieproclamatie een verklaring van eeuwige waarheid is, de wil van de Heer voor zijn kinderen die eeuwig leven zoeken. Ze is de basis geweest van de leringen en praktijk van de kerk in de afgelopen 22 jaar en zal dat ook in de toekomst blijven. Beschouw haar zo, onderwijs haar, leef ernaar, en u zult gezegend worden terwijl u voortgaat op weg naar eeuwig leven.
  • [17]↩︎

    In een biografie over Dallin H. Oaks schreef kerkhistoricus Richard E. Turley over het schrijven van de proclamatie:

    In het najaar van 1994 besprak het Quorum der Twaalf, op aandringen van de waarnemend president, Boyd K. Packer, de noodzaak van een op schriftur gebaseerde proclamatie om het leerstellige standpunt van de Kerk over het gezin uiteen te zetten. Een commissie bestaande uit ouderlingen Faust, Nelson en Oaks kreeg de opdracht een concept op te stellen. Hun werk, waarvoor ouderling Nelson de belangrijkste opsteller was, werd tijdens de kerstvakantie afgerond. Nadat het concept door het Quorum der Twaalf was goedgekeurd, werd het op 9 januari 1995 aan het Eerste Presidium voorgelegd en warm ontvangen.

    In 2017 zei Dallin H. Oaks:

    Onderwerpen werden bijna een jaar lang door leden van het Quorum der Twaalf vastgesteld en besproken. Formuleringen werden voorgesteld, bekeken en herzien. Onder gebed smeekten we de Heer voortdurend om zijn inspiratie over wat we moesten zeggen en hoe we het moesten zeggen.
  • [18]↩︎

    In een memo die in 2008 naar de pers lekte, meldde ouderling Dallin H. Oaks volgens Loren C. Dunn dat hij met Wardle overlegde over de juridische strategie van de Kerk in Hawaï.

  • [19]↩︎

    De kerk diende bij de rechtbanken een amicus curiae in (Latijn voor "vriend van de rechtbank"). Dat is iets wat mensen of organisaties kunnen indienen die niet direct betrokken zijn bij de rechtszaak, maar wel belang hebben bij de uitkomst. Amicus curiae-stukken bieden meestal inzichten of informatie die relevant zijn voor de zaak.

    De Kerk introduceerde de familieproclamatie in de amicus curiae-brief aan de rechtbanken en verklaarde:

    Centraal in de leringen en overtuigingen van de kerk staat het gezin, dat volgens de kerk de basis van de samenleving is en de belangrijke relatie waarin kinderen basiswaarden en maatschappelijke deugd leren.
  • [20]↩︎

    In een interview uit 2005 met Gregory Prince (gepubliceerd in Dialogue in 2011) zei zuster Okazaki, die deel uitmaakte van het algemeen Zustershulpverenigingspresidium:

    in 1995, toen “The Family: A Proclamation to the World” werd geschreven, werd de Zustershulpverenigingspresidency gevraagd om naar een vergadering te komen. Dat deden we, en ze lazen deze proclamatie voor. Die was helemaal af. De enige vraag was of ze die tijdens de priesterschapsbijeenkomst of tijdens de bijeenkomst van de Zustershulpvereniging moesten presenteren. Het maakte mij niet uit waar die werd gepresenteerd. Wat ik wilde weten, was: “Waarom zijn we niet geraadpleegd?”
  • [21]↩︎

    Elaine L. Jack was op het moment dat de proclamatie werd voorgelezen algemeen presidente van de Zustershulpvereniging. Het presidium van de Zustershulpvereniging kwam vóór de eerste voorlezing van de proclamatie samen met het Eerste Presidium.

    Jack werd later geïnterviewd voor een artikel in de BYU Religious Educator in 2022, waarin ze zei:

    We wisten toen niet wat de proclamatie over het gezin was. Ik bedoel, we konden het wel aan de titel zien, maar we vonden dat alles over het gezin wat zij opnieuw bevestigden iets positiefs voor ons zou zijn. Ik voelde heel sterk dat we leden van het Quorum der Twaalf hadden die openbaring ontvingen en daar voelde ik me helemaal prettig bij.

    De auteurs van het artikel gaan verder:

    Presidente Jack legt ook uit dat ze in veel besturen had gezeten en aan veel vergaderingen had deelgenomen waarin uitgebreid over vrouwen en het gezin werd gesproken. In dit geval was ze ervan overtuigd dat haar stem als algemeen presidente van de Zustershulpvereniging was gehoord.
  • [22]↩︎

    Algemeen presidente van de Zustershulpvereniging Elaine L. Jack herinnerde zich een bijeenkomst tussen het Algemeen Presidium van de Zustershulpvereniging en het Eerste Presidium, vóór de conferentie van september 1995. Ze bespraken onderwerpen die met het gezin te maken hadden en of de proclamatie tijdens de vrouwenconferentie zou worden voorgelezen.

    Het algemeen Zustershulpverenigingspresidium bestond uit Jack, Chieko Okazaki en Aileen H. Clyde, die de conferentie op het gezin wilden richten.

    Volgens Aileen H. Clyde zei president Hinckley:

    De echte reden dat ik al lang met u heb gepraat, is dat ik probeer te beslissen. . . . We hebben een proclamatie over het gezin geschreven en het is mijn verantwoordelijkheid om te beslissen wanneer ik die presenteer. En u hebt me al uitgenodigd om op zaterdag in uw bijeenkomst te spreken. . . . Ik wil uw bijeenkomst niet overheersen. We willen van u, zusters, horen en we willen dat de zusters van u horen. Dus, u hebt me al gevraagd om te spreken en ik heb opmerkingen voorbereid, en die zullen ongeveer elf minuten duren. Maar dit is heel belangrijk, [als] ik deze proclamatie over het gezin zou aankondigen. . . . Ik ben bang dat het de bijeenkomst zou overheersen.
  • [23]↩︎

    Over de bijeenkomst met het Eerste Presidium schreef Elaine L. Jack in haar dagboek:

    [President Hinckley] sprak over een proclamatie over gezinnen waaraan het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf hadden gewerkt. Hij zei: “Ik weet niet of er tijd zou zijn om dit te doen.” We verzekerden hem haastig dat er meer dan genoeg tijd was en dat we ieder tijd zouden inleveren. . . . We vertelden hem hoe blij we zouden zijn als hij zo’n proclamatie zou voorlezen.

    Aileen H. Clyde herinnerde zich later:

    we zeiden: “President Hinckley, dit is duidelijk heel belangrijk en onze zorg voor het gezin is heel belangrijk. Laten we die zorg de bijeenkomst laten overheersen als dat zo zou zijn. Maar we kunnen onze toespraken makkelijk inkorten, zodat u de toespraak kunt gebruiken die u hebt voorbereid, maar ook de tijd kunt nemen die u nodig hebt als u ervoor kiest om dit in onze bijeenkomst te doen, om uw proclamatie over het gezin te presenteren.”
    Voordat we de bijeenkomst verlieten, zei president Hinckley: “Dank u. U hebt geholpen om mijn gedachten te verduidelijken. . . . Ik zal de proclamatie tijdens uw bijeenkomst presenteren.”
  • [24]↩︎

    Begrippen zoals het voorsterfelijk bestaan, de definitie van het huwelijk, een Hemelse Moeder en de gelijkheid van mannen en vrouwen worden al lang in de Kerk gepredikt.

    Voordat Gordon B. Hinckley de proclamatie op 23 september 1995 voor het eerst in het openbaar voorlas, leidde hij die in met de woorden:

    wij van het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen geven nu een proclamatie uit aan de kerk en aan de wereld als een verklaring en herbevestiging van normen, leerstellingen en gebruiken met betrekking tot het gezin, die de profeten, zieners en openbaarders van deze kerk in de loop van haar geschiedenis herhaaldelijk hebben uitgesproken.
  • [25]↩︎

    Sinds het ontstaan van de kerk is de basisdefinitie van het huwelijk tussen een man en een vrouw hetzelfde gebleven.

    Joseph Smith ontving bijvoorbeeld in 1831 een openbaring waarin werd verklaard dat "het huwelijk door God voor de mens is ingesteld."

    In 1899 schreef apostel James E. Talmage dat de hemelse Vader en de hemelse Moeder allebei als afzonderlijke persoonlijkheden bestonden.

    In 1903 noemde de Latter-day Saint Millennial Star het huwelijk een "heilige verordening tussen een man en een vrouw."

    In 1912 verklaarde het Eerste Presidium dat geesten een bestaan hadden in het voorsterfelijk bestaan als ‘zonen en dochters van de eeuwige Vader’.

  • [26]↩︎

    De proclamatie begint met:

    Wij, het Eerste Presidium en de Raad van de Twaalf Apostelen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, verkondigen plechtig . . .

    Het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen op het moment dat het document werd gepresenteerd:

    Gordon B. Hinckley Thomas S. Monson James E. Faust Boyd K. Packer L. Tom Perry David B. Haight Neal A. Maxwell Russell M. Nelson Dallin H. Oaks M. Russell Ballard Joseph B. Wirthlin Richard G. Scott Robert D. Hales Jeffrey R. Holland Henry B. Eyring

  • [27]↩︎

    Ouderling Ronald A. Rasband zei dat de apostelen de verantwoordelijkheid hebben om de leringen van de proclamatie te bevestigen. In september 2025 zei hij tijdens een BYU-devotional:

    De proclamatie draagt deze woorden in de titel: “Het Eerste Presidium en de Raad van de Twaalf apostelen van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.” Toen ik in 2015 als apostel werd geroepen, kreeg ik te horen dat ik nu als lid van de Raad van de Twaalf de verantwoordelijkheid droeg om de proclamatie te onderwijzen.

    Tijdens de algemene conferentie twee weken later zei hij:

    Toen ik in 2015 tot het heilige apostelschap werd geroepen, kreeg ik het advies: "Deze proclamatie is nu van jou. Jouw naam," waarbij werd gewezen naar de woorden "Raad van de Twaalf Apostelen" in de titel, "staat hier. Voel het en onderwijs erover alsof het van jou is." Ik houd van de familieproclamatie. Ik heb over de hele wereld, van Afrika tot Australië en overal daartussenin, getuigd van de rol van het gezin in Gods eeuwige plan.
  • [28]↩︎

    In een BYU-devotional in 2025 zei ouderling Ronald A. Rasband:

    Mijn broeders en ik, en veel andere kerkleiders, hebben de proclamatie aan koningen en religieuze en burgerlijke leiders over de hele wereld gegeven. We hebben over de waarheden erin gesproken op wereldwijde conferenties, in wetgevende organen en in onze eigen kerkelijke kapellen. President Eyring sprak erover tijdens een bijeenkomst in het Vaticaan in 2014, en president Nelson gaf er vervolgens een aan de paus tijdens hun ontmoeting in 2020.
    Toen ik in 2015 als apostel werd geroepen, kreeg ik te horen dat ik nu als lid van het Quorum der Twaalf de verantwoordelijkheid droeg om de proclamatie te onderwijzen.

    De proclamatie wordt aangehaald in het Algemeen Handboek bij de beschrijving van de rollen van echtgenoten en echtgenotes.

    Het is ook gebruikt in lesmateriaal van de Kerk. Zo haalt de studentenhandleiding Eeuwig huwelijk uit 2003 haar ‘leidende beginselen’ uit de familieproclamatie.

  • [29]↩︎

    Tijdens de algemene conferentie van oktober 2025 zei ouderling Ronald A. Rasband:

    De proclamatie over het gezin is, zoals president Hinckley zei, leer, mijn lieve broeders en zusters. De beginselen lopen niet uit de pas, maar zijn volledig in de pas met de wegen van de Heer en zijn verbondspad. De leringen van de proclamatie zijn toen en nu door onze Heer Jezus Christus aan zijn apostelen geopenbaard.

    Op 23 september 2025, de 30e verjaardag van de aankondiging van de familieproclamatie, had ouderling Rasband tijdens een BYU-devotional over het onderwerp gezin gesproken. Hij zei:

    Ik getuig graag dat ik weet dat de proclamatie het plan van de Heer is voor de eeuwige bestemming van al zijn kinderen. Wat er gezegd moest worden en hoe dat gezegd moest worden, kwam door openbaring tot profeten. Die werd 30 jaar geleden geïnspireerd en blijft ons vandaag de dag inspireren, als we trouw zijn aan de woorden ervan.
    Ik zegen u ook om uw getuigenis van The Family: A Proclamation to the World te versterken. Ik getuig dat het de wil van de Heer is. Moge u gezegend worden door de eeuwige waarheden ervan. Gezin, Schepper, eeuwige bestemming, kinderen en geluk.
  • [30]↩︎

    Voordat president Gordon B. Hinckley de proclamatie in 1995 tijdens de conferentie voorlas, zei hij dat die werd uitgegeven “als een verklaring en herbevestiging van normen, leerstellingen en praktijken met betrekking tot het gezin die de profeten, zieners en openbaarders van deze kerk door de hele geschiedenis heen herhaaldelijk hebben uiteengezet” (nadruk toegevoegd).

    Over deze zinsnede zei ouderling Ronald A. Rasband in september 2025: ‘[President Hinckley] benadrukte dat de proclamatie vasthoudt aan de wetten van God als leer die door zijn dienstknechten is gegeven . . .’

  • [31]↩︎

    De proclamatie stelt:

    Volgens goddelijk ontwerp behoren vaders hun gezin met liefde en rechtschapenheid te leiden en zijn zij verantwoordelijk om in de levensbehoeften te voorzien en hun gezin te beschermen. Moeders zijn in de eerste plaats verantwoordelijk voor de zorg voor hun kinderen.
  • [32]↩︎

    In een toespraak uit 2022 verwees ouderling Soares naar het Algemeen Handboek en zei:

    ‘Opvoeden’ betekent gezinsleden “voeden, onderwijzen en steunen”, wat gebeurt door hen te helpen “waarheden van het evangelie te leren en geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus te ontwikkelen” in een omgeving van liefde. ‘Voorgaan’ betekent “gezinsleden helpen terug te keren om in Gods tegenwoordigheid te wonen. Dit gebeurt door te dienen en te onderwijzen met zachtmoedigheid, nederigheid en zuivere liefde.” Het omvat ook “gezinsleden leiden in regelmatig gebed, studie van het evangelie en andere aspecten van aanbidding. Ouders werken in eenheid samen” en volgen het voorbeeld van Jezus Christus “om deze [twee grote] verantwoordelijkheden te vervullen.”
    Het is belangrijk om op te merken dat het bestuur in het gezin het patriarchale patroon volgt, dat in sommige opzichten verschilt van priesterschapsleiderschap in de kerk. Het patriarchale patroon houdt in dat vrouwen en mannen rechtstreeks tegenover God verantwoordelijk zijn voor het vervullen van hun heilige verantwoordelijkheden in het gezin. Het vraagt om een volledig partnerschap—een bereidheid om elk beginsel van rechtschapenheid en verantwoordelijkheid na te leven—en biedt mogelijkheden voor ontwikkeling binnen een omgeving van liefde en wederzijdse hulpvaardigheid. Deze bijzondere verantwoordelijkheden betekenen geen hiërarchie en sluiten absoluut elke vorm van misbruik of oneigenlijk gebruik van gezag uit.
  • [33]↩︎

    De familieproclamatie stelt:

    In deze heilige verantwoordelijkheden zijn vaders en moeders verplicht elkaar als gelijkwaardige partners te helpen.
  • [34]↩︎

    In 2025 leerde ouderling Ronald A. Rasband:

    Presideren betekent niet domineren, en verzorgen betekent niet een ondergeschikte rol. God heeft mannen en vrouwen verschillende maar gelijke en essentiële rollen gegeven die elkaar aanvullen.

    In 2022 zei ouderling Ulisses Soares:

    Mijn lieve broeders en zusters, voeden en presideren zijn kansen, geen exclusieve beperkingen. Eén persoon kan ergens verantwoordelijkheid voor hebben, maar hoeft niet de enige persoon te zijn die het doet. Wanneer liefdevolle ouders deze twee belangrijke verantwoordelijkheden goed begrijpen, zullen ze er samen naar streven het fysieke en emotionele welzijn van hun kinderen te beschermen en ervoor te zorgen. Ze helpen hen ook de geestelijke gevaren van onze tijd het hoofd te bieden door hen te voeden met het goede woord van de Heer zoals dat aan Zijn profeten is geopenbaard.
  • [35]↩︎

    In 2022 zei ouderling Ulisses Soares:

    Wanneer echtgenoten dit beginsel [van gelijkheid] begrijpen en toepassen, zien ze zichzelf niet als president of vicepresident van hun gezin. Er is geen sprake van superioriteit of inferioriteit in het huwelijk, en geen van beiden loopt voor of achter de ander.
    Door de tempelverzegeling gaan een vrouw en een man de heilige huwelijksorde binnen in het nieuw en eeuwigdurend verbond. . . . Vanaf dat moment gaan ze samen verder, afhankelijk van elkaar en in volledig partnerschap met de Heer, vooral wat betreft hun door God gegeven verantwoordelijkheden om in hun gezin te zorgen en leiding te geven. Zorgen en leiding geven zijn met elkaar verbonden en overlappende verantwoordelijkheden, wat betekent dat moeders en vaders “verplicht zijn elkaar als gelijkwaardige partners te helpen” en het leiderschap in hun huis in evenwicht delen.
  • [36]↩︎

    Kerkeleiders hebben regelmatig benadrukt dat het huwelijk een verbintenis van gelijkwaardigheid vormt. In de familieproclamatie staat dat "vaders en moeders verplicht zijn elkaar als gelijkwaardige partners te helpen."

  • [37]↩︎

    In de proclamatie staat:

    Een handicap, overlijden of andere omstandigheden kunnen individuele aanpassing noodzakelijk maken. Uitgebreide families moeten steun bieden wanneer dat nodig is.
  • [38]↩︎

    Ouderling Soares heeft gezegd:

    Hoewel man en vrouw elkaar steunen in hun door God gegeven verantwoordelijkheden, kunnen “een handicap, overlijden of andere omstandigheden individuele aanpassing noodzakelijk maken”. Soms zal de ene of de andere echtgenoot de verantwoordelijkheid hebben om beide rollen tegelijk te vervullen, tijdelijk of blijvend.
  • [39]↩︎

    Fragmenten uit de familieproclamatie:

    Alle mensen—man en vrouw—zijn geschapen naar het beeld van God. Ieder is een geliefde geestzoon of geestdochter van hemelse ouders, en heeft als zodanig een goddelijke aard en bestemming. Gender is een essentieel kenmerk van iemands individuele voormenselijke, sterfelijke en eeuwige identiteit en doel.
    In het voorsterfelijke bestaan kenden en aanbaden geestelijke zonen en dochters God als hun eeuwige Vader en aanvaardden zij zijn plan . . . Het goddelijke plan van geluk maakt het mogelijk dat familierelaties na de dood blijven voortbestaan. Heilige verordeningen en verbonden die in heilige tempels beschikbaar zijn, maken het mogelijk dat mensen terugkeren in de tegenwoordigheid van God en dat gezinnen voor eeuwig verenigd worden.
    Wij verklaren dat de manier waarop het sterfelijk leven wordt geschapen, goddelijk is bepaald. Wij bevestigen de heiligheid van het leven en het belang ervan in Gods eeuwige plan.
    Man en vrouw hebben de plechtige verantwoordelijkheid om elkaar en hun kinderen lief te hebben en voor hen te zorgen. . . . Ouders hebben de heilige plicht hun kinderen in liefde en rechtschapenheid op te voeden en in hun lichamelijke en geestelijke behoeften te voorzien,
    Wij waarschuwen dat mensen die kuisheidsverbonden schenden, die hun echtgenoot of kinderen mishandelen, of die hun gezinsverantwoordelijkheden niet nakomen, zich op een dag voor God zullen moeten verantwoorden.
  • [40]↩︎

    President Hinckley introduceerde de familieproclamatie tijdens de algemene Zustershulpverenigingssessie van de algemene conferentie in oktober 1995, waarin hij zei:

    Meer dan een kwart van alle kinderen die in de Verenigde Staten worden geboren, wordt buiten het huwelijk geboren, en de situatie wordt steeds ernstiger. Van de tieners die bevallen, zal 46 procent binnen vier jaar een uitkering krijgen; van de ongehuwde tieners die bevallen, zal 73 procent binnen vier jaar een uitkering krijgen. Ik geloof dat het voor ieder kind een zegen zou moeten zijn om geboren te worden in een gezin waar dat kind welkom is, verzorgd wordt, geliefd is en gezegend wordt met ouders, een vader en een moeder, die elkaar en hun kinderen trouw zijn. . . .
    Er zijn mensen die ons willen laten geloven in de geldigheid van wat zij ervoor kiezen om een huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht te noemen. Ons hart gaat uit naar hen die worstelen met gevoelens van aantrekking tot hetzelfde geslacht. We denken aan u in onze gebeden, we hebben medeleven met u, we beschouwen u als onze broeders en zusters. Toch kunnen we immorele praktijken van uw kant niet goedkeuren, net zomin als we immorele praktijken van anderen kunnen goedkeuren. . . .
    Moedig uw kinderen aan om meer te lezen en minder televisie te kijken. “Volgens een onderzoek van de American Psychological Association zal een gemiddeld kind dat 27 uur per week tv kijkt, tussen zijn derde en twaalfde levensjaar 8.000 moorden en 100.000 gewelddaden zien”
    Nu tot u, alleenstaande moeders: wat ook de oorzaak is van uw huidige situatie, ons hart gaat naar u uit.
  • [41]↩︎

    Op de website van de Kerk staat:

    Hoe definieert de kerk gender?
    Gender is een essentieel kenmerk van het plan van geluk van de hemelse Vader (zie Genesis 1:27). De bedoelde betekenis van gender in “The Family: A Proclamation to the World” is biologisch geslacht bij de geboorte.
  • [42]↩︎

    De Proclamatie waarschuwt:

    Het uiteenvallen van het gezin zal over individuen, gemeenschappen en naties de rampen brengen die door oude en moderne profeten zijn voorzegd.
  • [43]↩︎

    In het boek Lucas profeteerde Jezus dat “volk tegen volk zal opstaan en koninkrijk tegen koninkrijk, en er zullen grote aardbevingen, en nu hier, dan daar pestilentiën en hongersnoden zijn, en ook vreselijke dingen en grote tekenen van de hemel” (Lucas 21:10-11).

    In 1833 waarschuwde de Heer Joseph Smith dat als Sion ‘niet alles doet wat Ik haar geboden heb, Ik haar zal bezoeken naar al haar werken, met zware verdrukking, met pestilentie, met plaag, met zwaard, met wraak, met verterend vuur’ (Leer en Verbonden 97:26).

  • [44]↩︎

    Deze 'rampen' zijn mogelijk uitgedrukt door middel van Bijbelse typen en symbolen. In 1927 merkte Orson F. Whitney op:

    Dwaal ik dan als ik geloof dat het heelal op symbolen is gebouwd, zodat het getuigenis kan afleggen van zijn alwijze Architect en Bouwer? God onderwijst met symbolen; het is zijn favoriete manier van onderwijzen.
  • [45]↩︎

    Zo schreef Tad R. Callister, een emeritus algemene autoriteit en zeventiger en voormalig algemeen president van de Zondagsschol, in Church News dat verschillende maatschappelijke problemen en rampen symptomen waren van het negeren van gezinswaarden:

    Als u gevraagd werd: ‘Wat is de grootste uitdaging waar ons land vandaag voor staat?’ wat zou u antwoorden? De economie, nationale veiligheid, immigratie, wapenbeheersing, armoede, racisme, criminaliteit, pandemieën, klimaatverandering? Hoewel elk van deze zaken een terechte zorg is en aandacht verdient, geloof ik niet dat een van deze het hart van onze grootste uitdaging raakt — een terugkeer naar gezins- en morele waarden. Onze belangrijkste aandacht op andere uitdagingen richten, is de bladeren aanpakken, niet de wortel, van het probleem. Het is, zoals sommigen hebben opgemerkt, alsof je een ambulance onder aan de klif zet in plaats van een hek bovenaan.