Ang Patotoo ni B. H. Roberts

Si Brigham Henry Roberts ay isang pangkalahatang awtoridad ng mga Banal sa mga Huling Araw, historyador, at tagapagtanggol ng pananampalataya. Sumulat siya ng dose-dosenang aklat at artikulo na sumusuri sa kasaysayan, kasulatan, at teolohiya ng The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Noong Enero 1922, iniharap niya sa mga lider ng Simbahan ang pribadong pananaliksik na ginawa niya sa kahilingan ng isang nagtatanong, na naglatag ng mga kahirapan o problema tungkol sa pagiging makasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon. Nanatiling hindi nailathala ang mga pag-aaral na ito hanggang matagal pagkatapos ng pagkamatay ni Roberts, at may ilan na nagtaka kung pinatutunayan ng mga ito na nawala kay Roberts ang kanyang pananampalataya sa Ang Aklat ni Mormon. Sinusuri ng tanong-at-sagot na ito ang kasaysayan sa paligid ng mga pag-aaral ni Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon noong 1922 at ang kanyang personal na mga paniniwala sa huling dekada ng kanyang buhay.

Isang potretong litrato ni Brigham Henry (B. H.) Roberts na nakaupo at pinag-aaralan ang ilang aklat noong bandang huling bahagi ng 1800s. — Larawan ni Brigham Henry Roberts (huling bahagi ng 1800s).

Timeline ng mga Pag-aaral ni B. H. Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon at ng kanyang patotoo

Ang Pinagmulan ng mga Pag-aaral ni B. H. Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon (1921–1922)

Tag-init 1921

Si James F. Couch,[BIO] na hindi isang Latter-day Saint, ay sumulat sa kanyang kaibigang Latter-day Saint na si William E. Riter[BIO] na may mga tanong tungkol sa pagiging makasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon.[1]

Agosto 22, 1921

Ipinasa ni Riter ang liham ni Couch kay apostol James E. Talmage.[BIO][2]

Maagang Nobyembre 1921

Ipinasa ni James E. Talmage ang mga tanong ni Couch kay B. H. Roberts.[BIO][3]

Nobyembre 11, 1921

Si George W. Middleton,[BIO] isang Latter-day Saint na siruhano, ay nagbibigay ng mga sagot sa mga tanong ni Couch.[4]

Disyembre 3, 1921

Si Ralph V. Chamberlin,[BIO] isang Latter-day Saint na siyentipiko, ay tumutugon sa mga tanong ni Couch.[5]

Disyembre 20, 1921

Sumulat si William E. Riter kay B. H. Roberts at nagtanong kung maaari niyang sagutin ang mga tanong ni Couch.[6]

Disyembre 28, 1921

Sumulat si Roberts kay Riter upang ipaalam sa kanya na nagsasagawa siya ng pag-aaral tungkol sa mga tanong ni Couch.[7]

Disyembre 29, 1921

Sumulat si Roberts sa Unang Panguluhan at sa Korum ng Labindalawa upang ipaalam sa kanila ang mga tanong ni Couch at nagbigay ng kopya ng manuskrito ng kanyang pag-aaral tungkol sa mga problema.[8] Sinabi niya na nahirapan siyang sagutin ang mga tanong, at iginiit ang pangangailangan ng higit pang pag-aaral.[9]

Enero 4–5, 1922

Nakipagpulong ang mga miyembro ng Unang Panguluhan at ng Korum ng Labindalawa kay Roberts upang talakayin ang kanyang mga pag-aaral.[10] Isang komite ng mga apostol ang itinalaga ni Pangulong Heber J. Grant[BIO] upang tulungan si Roberts sa pagtugon sa mga isyung ibinangon sa mga tanong ni Couch tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.[11]

Enero 9, 1922

Sa isang liham kay Pangulong Grant, ipinahayag ni Roberts ang kanyang pagkadismaya sa naging resulta ng pulong ngunit sinabi niyang magpapatuloy siya sa pagtatrabaho sa mga suliranin tungkol sa Ang Aklat ni Mormon at umaasang ito ay “mapatutunayang tama.”[12]

Enero 26, 1922

Nakipagpulong si B. H. Roberts sa mga pinuno ng Simbahan upang ipagpatuloy ang mga talakayan tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.[13]

Pebrero 2, 1922

Nakipagpulong ang mga miyembro ng komite na sina James E. Talmage, Anthony W. Ivins,[BIO] at John A. Widtsoe[BIO] kay Roberts upang ipagpatuloy ang mga talakayang may kaugnayan sa kanyang mga pag-aaral tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.[14]

Pebrero 6, 1922

Sumagot si Roberts kay Riter ng mga sagot sa mga tanong ni Couch.[15]

Pebrero 27, 1922

Tumugon si Riter kay Roberts at pinasalamatan siya para sa kanyang mga sagot sa mga tanong ni Couch.[16]

Abril 12–14, 1922

Hiniling ng mga lider ng Simbahan kay Roberts na mamili kung maglilingkod siya bilang patnugot ng Deseret News o bilang pangulo ng Eastern States Mission.[17] Pinili niya ang huli.[18]

Abril 28, 1922

Nakipagpulong si James E. Talmage sa isang maliit na grupo sa tahanan ni James H. Moyle[BIO] upang ipagpatuloy ang mga talakayan tungkol sa mga suliranin sa Ang Aklat ni Mormon.[19]

mga Disyembre 1921–Mayo 1922

Sumulat si B. H. Roberts ng isang manuskritong may pamagat na "A Book of Mormon Study" na nagsuri sa argumento na naimpluwensiyahan si Joseph Smith ng aklat ni Ethan Smith na View of the Hebrews.[20][21]

Si B. H. Roberts bilang Pangulo ng Eastern States Mission (1922–1927)

Mayo 29, 1922

Sinimulan ni Roberts ang kanyang paglilingkod bilang pangulo ng Eastern States Mission.[22]

Oktubre 1922

Binanggit ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon sa pangkalahatang kumperensya bilang naglalaman ng mga sinaunang propesiya na natupad na.[23]

1923

Nagsulat si Roberts ng mga polyetong pangmisyonero na Nagsalita ang Panginoon at Bakit “Mormonismo” na nagtuturo ng pagiging makasaysayan at inspirasyon ng Ang Aklat ni Mormon.[24]

Marso 4, 1923

Sumulat si Heber J. Grant kay Roberts, na ipinapahayag ang kanyang “pagmamahal at pagtitiwala” sa kanya dahil sa kanyang paglilingkod bilang misyonero at sa kanyang papel bilang “pangunahing tagapagtanggol ng pananampalataya.”[25]

Marso 15, 1923

Sumulat si Roberts kay Pangulong Heber J. Grant at sa mga miyembro ng Korum ng Labindalawang Apostol na pinagtitibay ang kanyang pananampalataya sa Ang Aklat ni Mormon bilang “hindi natitinag” at ipinaliwanag ang layunin sa likod ng kanyang manuskritong “Book of Mormon Study.”[26]

Abril 1923

Binanggit ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon sa pangkalahatang kumperensya upang ipagtanggol ang pagka-diyos ni Cristo.[27]

Setyembre 1923

Nakikibahagi si Roberts sa pagdiriwang ng ikasandaang anibersaryo ng pagpapakita ni Moroni ng mga laminang Ang Aklat ni Mormon kay Joseph Smith sa Burol ng Cumorah sa Palmyra, New York.[28]

Oktubre 1923

Binanggit ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon sa pangkalahatang kumperensya, at pinagtibay ang katotohanan at inspirasyon nito.[29]

1924

Nagbigay si Roberts ng isang pahayag sa radyo na tinawag ang Ang Aklat ni Mormon na isang “Amerikanong tomo ng kasulatan” na may “Israelitang pinagmulan” at isang bagong saksi para sa Diyos.[30]

Enero 1924

Naglathala si Roberts ng isang artikulo tungkol sa patotoo ng Ang Aklat ni Mormon tungkol kay Cristo sa Improvement Era.[31]

Pebrero 1924

Naglathala si Roberts ng isang artikulo sa Improvement Era na naglalarawan sa pagkalipol ng mga tao sa Ang Aklat ni Mormon at sa mga propetikong turo nito tungkol sa Amerika.[32]

Abril 1924

Binanggit ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon sa pangkalahatang kumperensya upang ipagtanggol ang pagka-diyos ni Cristo.[33]

Hunyo 7, 1925

Nagbigay si Roberts ng talumpati sa isang kumperensya ng simbahan kung saan tinawag niya ang Ang Aklat ni Mormon na isang “sinaunang talaan.”[34]

Oktubre 1925

Binanggit ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon sa pangkalahatang kumperensya tungkol sa buhay ni Jesucristo bago ang mortal na buhay.[35]

Oktubre 1926

Tinawag ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon na isang inspiradong "salin" sa pangkalahatang kumperensya.[36]

1927

Naglabas si Roberts ng bagong edisyon ng kanyang aklat na Outlines of Ecclesiastical History, na may bahaging tungkol sa pagkalipol ng mga Nefita sa Ang Aklat ni Mormon at sa paglabas ng talaan ayon sa tradisyunal na salaysay na ibinigay ni Joseph Smith.[37]

Pebrero 1927

Naglathala si Roberts ng ikatlong edisyon ng kanyang seryeng Mga Bagong Saksi para sa Diyos, na nangangatwiran para sa pagiging tunay, pagiging makasaysayan, at inspirasyon ng Ang Aklat ni Mormon.[38]

Pebrero 1927

Sumulat si Roberts ng isang sanaysay sa mga pahina ng magasin na Redeemed Hebrew tungkol sa Ang Aklat ni Mormon bilang isang saksi para kay Cristo.[39]

Abril 1927

Tinawag ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon na isang “salin” sa pangkalahatang kumperensya at sinipi niya ito upang ipagtanggol ang pagiging banal ni Cristo.[40]

Abril 2, 1927

Inalis si Roberts sa kanyang katungkulan bilang pangulo ng Eastern States Mission.[41]

Ang Huling mga Taon ni B. H. Roberts (1927–1933)

Abril 8, 1927

Ipinahayag ni Roberts ang kanyang hangarin na manatili sa New York upang magsulat ng isang aklat tungkol sa ebidensya para sa Ang Aklat ni Mormon. Inaprubahan ng Unang Panguluhan ang kanyang kahilingan.[42]

Setyembre 22, 1927

Nakikibahagi si Roberts sa sentenaryong paggunita sa pagdalaw ni Moroni kay Joseph Smith at sa paghahatid ng mga laminang ginto sa isang pagtitipon na ginanap sa Burol ng Cumorah.[43]

Mga bandang Oktubre 1927

Naghanda si B. H. Roberts ng isang manuskritong may pamagat na "A Parallel" kung saan ibinuod niya ang mga puntong tinalakay sa kanyang mas naunang akdang "A Book of Mormon Study."[44]

Oktubre 24, 1927

Sumulat si Roberts sa apostol na si Richard R. Lyman[BIO] at nagsama ng kopya ng "A Parallel," at ipinaliwanag na ang layunin ng manuskrito ay ilahad ang isang posibleng argumento na maaaring iharap ng mga kritiko laban sa Ang Aklat ni Mormon.[45]

Disyembre 18, 1927

Nagbigay si Roberts ng talumpati sa tabernakulo kung saan pinagtibay niya ang pagiging makasaysayan at inspirasyon ng Ang Aklat ni Mormon.[46]

Mga bandang 1927–1928

Sa kanyang hindi nailathalang pangunahing akda na pinamagatang The Truth, The Way, The Life, paulit-ulit na pinagtitibay ni Roberts ang kasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon.[47]

1928

Naglathala si Roberts ng bagong edisyon ng "Mormonism": Ang Pinagmulan at Kasaysayan Nito, kung saan pinagtibay niya ang inspirasyon ng Ang Aklat ni Mormon.[48]

Marso 3, 1928

Naglathala si Roberts ng isang artikulo sa Deseret News tungkol sa pagkawasak ng “sinaunang mga Nephita” sa Burol Cumorah.[49]

Abril 1928

Nagsalita si Roberts tungkol sa kahalagahan ng Ang Aklat ni Mormon sa pangkalahatang kumperensya.[50]

Mayo 1928

Tinukoy ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon bilang isang "hayag" sa isang artikulo sa Improvement Era.[51]

Hunyo 1928

Pinupuri ni Roberts ang mga turo ng Ang Aklat ni Mormon bilang isang "napakahusay na hakbang ng pilosopiya" sa mga pahina ng Deseret News.[52]

Setyembre 9, 1928

Nagbigay si Roberts ng talumpati sa tabernakulo kung saan pinagtibay niya ang kanyang paniniwala sa paglalarawan ng Ang Aklat ni Mormon tungkol sa pagparito ni Jesus sa mga naninirahan sa sinaunang Amerika.[53]

Oktubre 1928

Sa pangkalahatang kumperensya, nangangaral si Roberts tungkol sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon.[54]

Pebrero 5, 1929

Naglathala si Roberts ng isang artikulo tungkol sa banal na pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon.[55]

Abril 1929

Nagsalita si Roberts sa pangkalahatang kumperensya at sinabi na mayroong “ebidensya ng inspirasyon sa [Doktrina at mga Tipan] na kapantay ng nasa Ang Aklat ni Mormon.”[56]

1930

Inilathala ni Roberts ang Isang Komprehensibong Kasaysayan ng Church of Jesus Christ of Latter-day Saints kung saan inilalahad at ipinagtatanggol niya ang salaysay ni Joseph Smith tungkol sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon.[57]

Abril 1930

Nagsalita si Roberts tungkol sa pagiging tunay at pagiging inspiradong kasulatan ng Ang Aklat ni Mormon sa pangkalahatang kumperensya sa sentenaryo ng pagkakatatag ng Simbahan.[58]

Agosto 1930

Nagsimulang magsulat si Roberts ng isang kolum sa Deseret News na may pamagat na "New Dispensation Thoughts," kung saan, sa iba’t ibang pagkakataon, pinagtibay niya ang inspirasyon at katotohanan ng Ang Aklat ni Mormon at ng mga turo nito.[59]

Disyembre 20, 1930

Sumulat si Roberts tungkol sa natupad na mga propesiya sa Ang Aklat ni Mormon na may kaugnayan sa kapanganakan ni Cristo.[60]

1931

Muling inilathala ni Roberts ang ikalawang edisyon ng The Seventy's Course in Theology at ang mga unang edisyon ng The Falling of Away at Rasha—The Jew, na gumagamit ng Ang Aklat ni Mormon upang suportahan ang iba’t ibang tema sa mga aklat.[61]

Enero 11, 1931

Nagsalita si Roberts sa isang stake sa Alpine, Utah, kung saan ikinuwento niyang muli ang karanasan niya sa pakikipagkita kay David Whitmer.[62]

Enero 23–24, 1931

Ibinahagi ni Roberts ang kanyang patotoo sa isang stake meeting sa Palmyra, New York.[63]

Nobyembre 1931

Sinagot ni Roberts ang higit pang mga tanong tungkol sa Ang Aklat ni Mormon sa pribadong mga liham.[64]

Enero 24, 1932

Pinagtitibay ni Roberts ang kanyang paniniwala sa inspirasyon ng Ang Aklat ni Mormon at ni Joseph Smith sa isang talumpating ibinigay sa tabernakulo.[65]

Abril 4, 1931

Sa isang mensahe para sa Pasko ng Pagkabuhay, tinukoy ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon bilang isang saksi sa pagkabuhay na mag-uli ni Cristo.[66]

Enero 24, 1932

Isinalaysay muli ni Roberts ang kanyang karanasan sa pakikipagkita kay David Whitmer sa isang kumperensya ng stake sa Utah, at muling pinagtibay ang kanyang patotoo.[67]

Marso 14–15, 1932

Sumulat si Roberts ng mga pribadong liham na nagpapaliwanag na ang kanyang mga pag-aaral noong dekada 1920 tungkol sa mga “suliranin” ng Ang Aklat ni Mormon ay “kakila-kilabot” at hindi kailanman nilayong ilathala.[68]

Abril 23–24, 1932

Nagsalita si Roberts sa isang kumperensya ng stake sa San Francisco kung saan muli niyang pinagtibay ang kanyang patotoo kay Joseph Smith at sa Ang Aklat ni Mormon.[69]

Disyembre 1932

Nagbigay si Roberts ng patotoo tungkol kay Joseph Smith sa isang artikulong inilathala sa Improvement Era—sinabi niyang naniniwala siya na si Joseph ay isang propeta “nang walang pag-aalinlangan.”[70]

1932–1933

Nagbigay si Roberts ng serye ng mga lecture kung saan pinagtibay niya ang kanyang pananampalataya sa pagpapanumbalik at sa Ang Aklat ni Mormon.[71]

Marso 19, 1933

Binanggit ni Roberts ang mga propesiya sa Ang Aklat ni Mormon sa isang kumperensya ng stake sa Utah.[72]

Abril 1933

Binanggit ni Roberts ang mga propesiya sa Ang Aklat ni Mormon sa huling pangkalahatang kumperensya na sinalihan niyang magsalita bago siya namatay.[73]

Hunyo 18, 1933

Nagbigay si Roberts ng talumpati sa tabernakulo kung saan pinagtibay niya ang inspirasyon ni Joseph Smith at ang sinaunang pinagmulan ng mga kasulatang inilabas niya.[74]

Agosto 7, 1933

Nakipagkita si Wesley P. Lloyd[BIO] kay B. H. Roberts. Ayon kay Lloyd, nadama ni Roberts na ang Ang Aklat ni Mormon ay “nangangailangan pa ng higit na pagpapatibay” at na ang Doktrina at mga Tipan ang pinakamalakas na ebidensya para sa pagiging banal ni Joseph Smith.[75]

Setyembre 1, 1933

Ayon sa isang dati niyang misyonero, itinatanggi ni Roberts na may anumang kinalaman si Ethan Smith sa pag-akda ng Ang Aklat ni Mormon.[76]

Setyembre 27, 1933

Namatay si Roberts dahil sa mga komplikasyong may kaugnayan sa diabetes.[77]

Ang mga Pag-aaral ni B. H. Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon Pagkatapos ng Kanyang Kamatayan (1933–1986)

Mga bandang huling bahagi ng 1920s hanggang 1930s

Nagsimulang lihim na ikalat ang mga kopya ng manuskrito ni Roberts na "A Parallel."[78]

Hulyo 22, 1939

Ang anak ni B. H. Roberts na si Ben E. Roberts,[BIO] ay sumulat ng liham kay Ariel L. Crowley[BIO] na itinatanggi ang mga usap-usapan na nawala ang patotoo ng kanyang ama.[79]

Oktubre 10, 1946

Tinalakay ni Ben E. Roberts sa isang maliit na pulong ang mga hindi nailathalang pag-aaral ng kanyang ama tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.[80]

Enero 1956

Ang manuskrito ni Roberts na "A Parallel" ay nailathala sa unang pagkakataon.[81]

1961

Kinilala ni Joseph Fielding Smith[BIO] ang pag-iral ng hindi nailathalang mga pag-aaral ni Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon ngunit sinabi niyang nasa pamilya Roberts ang mga manuskrito, hindi sa mga archive ng Simbahan.[82]

1967–1973

Si H. Grant Ivins,[BIO] anak ni Anthony W. Ivins, ay nakipag-ugnayan sa mga inapo ni B. H. Roberts sa pagtatangkang mailathala ang mga manuskrito ng mga pag-aaral ni Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.[83]

1979

Inilathala nina Jerald[BIO] at Sandra Tanner[BIO] ang isang photographic facsimile reprint ng manuskrito ni Robert na "A Book of Mormon Study."[84]

1980

Naglimbag ang mga Tanner ng mga photographic facsimile reprint ng mga manuskrito ni Roberts na "Book of Mormon Difficulties" at "A Parallel."[85]

1985

Ang University of Illinois Press ay naglathala ng isang akademikong edisyon ng mga manuskrito ni Roberts.[86]

Expand Timeline

Nawala ba ang patotoo ni B. H. Roberts sa huling bahagi ng kanyang buhay?

Hindi, malamang hindi. Hanggang sa kanyang kamatayan, palagiang pinagtibay ni B. H. Roberts ang kanyang paniniwala sa naipanumbalik na ebanghelyo, sa Simbahan, at sa Ang Aklat ni Mormon.[87]

Bakit iniisip ng ilang tao na marahil ay nawala ang kanyang patotoo?

Noong unang bahagi ng dekada 1920, gumawa si Roberts ng dalawang magkaibang ulat tungkol sa mga problema sa Ang Aklat ni Mormon.[88][89] Tinalakay ng mga ulat na ito nang kritikal at prangka ang mga pahayag ng katotohanan ng Ang Aklat ni Mormon at isinulat ang mga ito para sa panloob na gamit ng pamunuan ng Simbahan.[90][91] Kung aalisin sa konteksto,[92] maaari silang magmukhang gawa ng isang nag-aalinlangan o ng isang taong nawalan ng kanyang patotoo.[93]

Ipinapahiwatig din ng isang tala sa journal ni Wesley P. Lloyd[BIO] na sa huling bahagi ng buhay ni Roberts, maaaring nadama niya na mahirap ipagtanggol ang Ang Aklat ni Mormon at na ang Doktrina at mga Tipan ay mas malakas na ebidensya para sa ipinanumbalik na ebanghelyo.[94] May ilan na binigyang-kahulugan ito bilang ebidensya na maaaring nawala kay Roberts ang kanyang patotoo sa Ang Aklat ni Mormon,[95] samantalang may iba na tumanggi sa ganitong pagbasa sa datos.[96]

Kaya ano ang konteksto kung saan niya isinulat ang mga manuskritong ito?

Si Roberts ay isang masigasig na tagapagtanggol ng pananampalataya.[97] Hiniling ng apostol na si James E. Talmage sa kanya na sagutin ang isang listahan ng mga tanong tungkol sa Ang Aklat ni Mormon mula sa isang lalaking nagngangalang James Couch mula sa Washington, D.C.[98] Ang atas na ito ang nagdala kay Roberts sa isang malalim na pagsisiyasat sa mga posibleng kahinaan ng pagiging makasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon.[99] Iniharap niya ang kanyang gawain sa Unang Panguluhan at sa Labindalawa noong Enero 4–5, 1922.[100]

Ano ang inisip ng propeta at ng Korum ng Labindalawa tungkol sa pananaliksik ni B. H. Roberts?

Pagkatapos makipagpulong kay Roberts, nagtalaga si Pangulong Heber J. Grant ng isang komiteng apostoliko upang higit pang siyasatin ang mga isyung inilahad ni Roberts, na may pagtitiwalang makakahanap din ng mga sagot kalaunan.[101][102] Sa kabila ng hakbang na ginawa ni Pangulong Grant, itinala ni Roberts na nadismaya siya sa antas ng talakayan sa mga pulong.[103][104]

Ipinadala ba ng mga lider ng Simbahan si Roberts sa isang misyon para pigilan ang kanyang mga kritikal na pag-aaral tungkol sa Ang Aklat ni Mormon?

Hindi. Binigyan si Roberts ng pagpipilian kung magsisilbi bilang editor ng Deseret News o bilang pangulo ng Eastern States Mission, at kusa niyang pinili ang huli.[105] Habang naglilingkod bilang pangulo ng misyon, nagpatuloy si Roberts sa pagsasalita sa pangkalahatang kumperensya at paglalathala ng mga aklat at artikulo.[106][107] Walang ebidensya na ang katungkulan ni Roberts sa misyon ay nilayon upang patahimikin siya.[108]

Ang Salaysay ni Heber J. Grant tungkol sa mga Pulong kay B. H. Roberts para Talakayin ang mga Suliranin sa Ang Aklat ni Mormon

Heber J. Grant, Talaarawan, Enero 4–5, 1922

[Miyerkules, Enero 4, 1922] . . . Noong 10:30, nagtipon ang Unang Panguluhan at mga Apostol at mga miyembro ng Unang Konseho ng Pitumpu sa opisina ng Panguluhan at nakinig kami sa isang mahabang papel na nagtatanong tungkol sa Ang Aklat ni Mormon, na binasa ni Bro. B. H. Roberts. . . . Noong 4:30, muling nagtipon ang Unang Panguluhan, mga Apostol at Unang Konseho ng Pitumpu at nakinig sa isa pang mahabang papel ni Bro. Roberts. Tumagal ang pulong hanggang alas-sais ng gabi. . . .

[Huwebes, Enero 5, 1922] . . . Mula alas-5 hanggang alas-7:30 ay nagtipon kami sa opisina ng Panguluhan kasama ang Unang Panguluhan, mga Apostol at mga miyembro ng Unang Konseho ng Pitumpu at lalo pa naming tinalakay ang mga suliranin sa Ang Aklat ni Mormon na iniharap kahapon at ngayong umaga ni Kapatid na Roberts. Itinalaga ko sina Kapatid na A. W. Ivins, James E. Talmage at John A. Widtsoe bilang isang komite upang tulungan si Kapatid na Roberts sa pagbuo ng mga sagot sa mga tanong na ibinato sa kanya ni Kapatid na Riter bilang tugon sa mga kahilingan ng impormasyon mula sa [109] ginoo sa silangan na nagsasabing sabik siyang matuto tungkol sa mga wika ng mga taong inilalarawan sa Ang Aklat ni Mormon at tungkol sa mga alagang hayop na iniulat na natuklasan sa bansang ito, at iba pang mga bagay. Ang dating sa akin ay ang ginoong naghaharap ng mga tanong na ito ay hindi isang naghahanap ng katotohanan kundi isang taong sabik na siraan ang Ang Aklat ni Mormon. Bawat isa sa mga kapatid, sa kanilang mga sinabi ngayon, ay nagpatotoo ng kanilang ganap at lubos na pananampalataya sa kabanalan ng Ang Aklat ni Mormon at sa katotohanan ng talaan, at ipinahayag ng mga kapatid na nakatitiyak sila na sa pagkilos ng Panginoon ay maaaring makapaglahad ng mga ebidensyang sapat upang suportahan ang Ang Aklat ni Mormon mula sa arkeolohiya at iba pang mga pagsisiyasat para sa bawat tapat na naghahanap ng katotohanan. Nagpatotoo ako sa inspirasyon at patotoong dumating sa akin noong ako ay batang mga labinlima ang edad tungkol sa kabanalan ng Ang Aklat ni Mormon nang basahin ko ito nang mabuti at may panalangin noong panahong iyon. Ang aming mga pulong ay naging lubhang kawili-wili para sa akin, at pakiramdam ko ay naging kapaki-pakinabang ang mga ito. Naniniwala ako na ang kahapon at ngayon ay mabibilang na mga di-malilimutang araw ng lahat ng mga kapatid na nagkaroon ng pribilehiyong dumalo sa aming mga pulong. . . .

Expand Table

Ano ang mga dahilan para paniwalaan na hindi nawala ang kanyang patotoo pagkatapos gawin ang lahat ng pananaliksik na ito tungkol sa Ang Aklat ni Mormon?

May tatlong pangunahing dahilan. Una, nagsulat si Roberts ng mga pribadong liham na nagpaliwanag na para lang siyang kumukuha ng posisyon ng kalaban sa argumento at talagang naniniwala siya sa Ang Aklat ni Mormon sa kabila ng mga problemang ito.[110][111] Pangalawa, hanggang sa kanyang kamatayan noong 1933, paulit-ulit na sinabi ni Roberts na naniniwala siya sa pagiging makasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon,[112] sa banal na misyon ni Joseph Smith,[113] at sa simbahan.[114] Ang ikatlong dahilan ay sinabi ng anak ni B. H. Roberts na si Ben E. Roberts na ang kanyang ama ay "walang nakita sa kanyang pag-aaral na nagpapakita ng anumang pagdududa sa katapatan ng salaysay ni Joseph Smith tungkol sa Ang Aklat ni Mormon."[115]

Mga sipi ni B. H. Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon (1922–1931)

Petsa	Sipi
Oktubre 1922	“Gumawa ang Panginoon ng ilang tiyak na pangako noong sinaunang panahon tungkol sa lupain ng Sion—Hilaga at Timog Amerika. Sinasabi sa atin sa aklat ni Ether na nang humupa ang baha mula sa lupaing ito, ito ay naging piling lupain sa Panginoon, isang lupain na ilalaan niya sa kalayaan, at dahil dito, sa malalayang institusyon, at sa isang matuwid na tao. Iyan ang impormasyong nakukuha natin mula sa ating Ang Aklat ni Mormon. At kalaunan, sa kasaysayan ng aklat na ito, nakakakuha tayo ng karagdagang impormasyon tungkol sa mga pasiya ng Diyos hinggil sa lupaing ito.”[116]
Marso 1923	“Pinaninindigan ko na ang ating pananampalataya sa Ang Aklat ni Mormon ay hindi lamang nananatiling matatag kundi hindi matitinag, kaya maaari nating tingnan nang walang takot ang lahat ng maaaring sabihin laban dito.”[117]
Abril 1923	“Pinasasalamatan ko ang Diyos na sa gayon ay inunahan niya ang pangangailangan ng daigdig ng relihiyon tungkol sa tunay na kaalaman sa Diyos; na inilabas niya, na para bang mula sa alabok, ang patotoo ng mga natutulog na bansa tungkol sa dakilang sentrong katotohanan ng relihiyong Kristiyano, ang mahalagang katotohanan na si Jesucristo ay tunay ngang Diyos, na nahayag sa laman.”[118]
Enero 1924	“Ang kaalaman tungkol kay Cristo sa Ang Aklat ni Mormon ay kapwa mapropeta at makasaysayan. Upang mapahalagahan ang buong halaga ng patotoo nito sa paraang mapropeta, dapat ilahad at bigyang-diin ang katotohanan ng pag-iral ni Cristo bago ang buhay na ito—ibig sabihin, ang kanyang pag-iral bilang isang personal na espiritu bago ang kanyang kapanganakan sa buhay na mortal. . . . Ang kapanganakan ni Cristo sa mga Nephita—ang sinaunang mga tao ng Amerika—ay ipinakita sa isang natatangi at magandang paraan. . . . Kaya dinalaw ng nabuhay na mag-uling Cristo ang daigdig sa Kanluran, ipinakilala ang kanyang sarili sa kanila; ipinaalam sa kanila ang plano ng Diyos para sa kaligtasan ng tao; itinuro sa kanila ang kabuuan ng ebanghelyo; itinatag ang kanyang simbahan sa kanila; at ibinigay sa kanila ang kaparehong mga batas na moral at espirituwal na ibinigay niya sa mga tao sa mga lupain sa Silangan. . . . isang bagong natuklasang “Ikalimang Ebanghelyo,” na idaragdag sa apat na Ebanghelyo ng Bagong Tipan, na nagpaparami sa mga saksi ng Diyos na si Jesus ang Cristo, ang Walang Hanggang Diyos, na inihahayag ang kanyang sarili sa lahat ng bansa bilang Tagapagligtas ng sanlibutan at bilang Tagapagligtas ng bawat taong naninirahan doon, sa papuri ng kanyang Kamahalan, at sa kaluwalhatian ng kanyang pangalan magpakailanman at magpakailanman.”[119]
Hunyo 1925	“Iyan ay mula sa ating Ang Aklat ni Mormon, at bahagi ng paunang salita ng sinaunang talaang iyon, ngunit noon pa man ay inilalathala na iyon sa pahina ng pamagat ng isinaling akda. Ipinaliliwanag ng paunang salitang iyon na ang talaang ito ay inilabas at iningatan upang makatulong sa pagkumbinsi sa ‘mga Judio at mga Gentil na si Jesus ang Cristo, ang Walang Hanggang Diyos, na nagpapakita ng kanyang sarili sa lahat ng bansa.’ Ito ang pangunahing layunin ng banal na kasulatang Amerikanong ito, ang Ang Aklat ni Mormon, hindi lamang upang magpatotoo sa pagka-diyos ni Cristo. Iyan ay karaniwang tinatanggap, kung ang pinag-uusapan ngayon ay ang Sangkakristiyanuhan. Ang pagiging banal ay isang bagay, ngunit ang pagiging Diyidad, ang Walang Hanggang Diyos, ay higit pa kaysa sa pagiging banal.”[120]
Pebrero 1927	“Itong Ang Aklat ni Mormon, kung gayon, itong bagong tomo ng kasulatan, na inihayag ng Diyos, sa paraang inilarawan sa itaas, ay Bagong Saksi ng Diyos sa mundo sa katotohanan na si Jesus ay kapwa Panginoon at Cristo,—si Jehova na nagkatawang-tao, ang Diyos na nahayag sa laman.”[121]
Abril 1928	“Yamang araw ng Pasko ng Pagkabuhay ito, hayaan ninyong ituon ko ang inyong pansin sa isa pang bagay sa patotoo ng mga kasulatan ng mga kontinente sa kanluran — ang Ang Aklat ni Mormon — kaugnay ng pagkabuhay na mag-uli ni Cristo. Napakagandang patotoo ang nilalaman ng aklat na iyon tungkol sa ipinagdiriwang sa araw na ito sa buong Sangkakristiyanuhan, samakatuwid, ang pagkabuhay na mag-uli mula sa mga patay ng ating Panginoong si Cristo! . . . . Anong mensahe ng Pagka-Diyos sa mundo; isang mensahe at patotoo ni Cristo. . . . At mawawala sana ito sa mundo kung hindi dahil sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon, at may sandaan pang iba na gayong maluluwalhating bagay na dumating sa mundo sa aklat na iyan upang magbigay-liwanag sa mga anak ng tao, na lahat ay mawawala sana kung hindi nailabas ang Amerikanong bolyum na ito ng kasulatan.”[122]
Pebrero 1929	“Tatlong taon matapos ang unang hayag na ito, ang kaparehong binatang ito [Joseph Smith] ay tumanggap ng pagdalaw ng isang anghel, na nagsabing isa siya sa mga sinaunang propeta na namuhay sa mga sinaunang naninirahan sa Amerika. Siya ay nabuhay na mag-uli mula sa mga patay, at isinugo ngayon sa kanya upang ihayag ang pag-iral ng isang talaan ng mga sinaunang naninirahan sa Kontinenteng Amerikano; na naglalaman hindi lamang ng pinaikling kasaysayan ng mga taong iyon at ng pinagmulan nila, kundi naglalaman din ng kaganapan ng ebanghelyo gaya ng itinuro sa kanila ng mga kinasihang lingkod at propeta ng Diyos na namuhay sa kanila, at ng niluwalhati at nabuhay na mag-uling Manunubos na bumisita sa kanila, matapos lisanin ang kanyang mga alagad sa Palestina. . . . Ang nauna ay ang mahimalang kuwentong pinagbabatayan ng tinatawag ng mundo na “Mormonismo”—ngunit na sa katotohanan ay ang ipinanumbalik na ebanghelyo ng Anak ng Diyos.”[123]
1930	"Sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon, may mga pangyayaring higit sa karaniwan ng tao na kaugnay nito. Mga pangyayaring karaniwang tinatawag ng mga tao na himala. Ang pag-iral ng aklat ay inihayag ni Moroni, isang sinaunang Amerikanong propeta, na nabuhay muli mula sa kamatayan, at nakipagtulungan kay Joseph Smith upang ilabas sa mundo ang talaang ito ng isang sinaunang bayan. Ang katotohanan ng buong kuwentong ito na inilalahad sa teksto ng mga pahinang ito ay nakasalalay sa realidad ng mga bagay na ito."[124]
Abril 1930	“Ang Talaan ni Jose sa mga kamay ni Efraim, ang Ang Aklat ni Mormon, ay naihayag at naisalin sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos, at nagbibigay sa mundo ng isang bagong saksi para kay Cristo, at ng katotohanan at ng kabuuan ng ebanghelyo.”[125]
1931	“Ang Aklat ni Mormon ay inihayag at inilabas; ang kasulatang Amerikano, na naghayag ng kaalaman na ang ebanghelyo ni Jesucristo ay taglay ng mga sinaunang Amerikano; na binisita sila ng nabuhay na muling si Cristo at itinatag ang kanyang katotohanan at simbahan.”[126]
Abril 1931	“Sa simula ng bagong dispensasyon—mahigit isang daang taon na ang nakalipas—ang pinakamalaking pangangailangan ng mundo ay walang dudang pananampalataya, at kaya ang lohikal na hakbang na dapat gawin sa pag-unlad ng bagong dispensasyong iyon matapos ibangon ng Diyos ang kanyang unang Saksi, si Joseph Smith, ay dagdagan ang ebidensya para sa mga pinakamataas na katotohanang panrelihiyon; at kaya lumabas ang Ang Aklat ni Mormon, ang talaan ng pakikitungo ng Diyos sa mga sinaunang naninirahan sa Amerika, pangunahin ay isang sanga ng sambahayan ni Israel, mga inapo ni Jose, anak ni Jacob.”[127]
Disyembre 1932	“[Ako ay] isang naniniwala kay [Joseph Smith], tinatanggap siya bilang isang propeta ng Kataas-taasang Diyos, na binigyang-inspirasyon na gaya ng walang ibang tao na nabigyang-inspirasyon upang itatag ang katotohanan ng Diyos sa mundo; isang naniniwala sa kanya nang walang pag-aalinlangan. . . . Para sa akin at para sa akin, siya ang propeta ng Kataas-taasan, nasa langit at banal! Kaya hayaan siyang manatili magpakailanman.”[128]
Hunyo 1933	“Binigyan [ng Diyos] si [Joseph Smith] ng kapangyarihan mula sa kaitaasan upang isalin ang Ang Aklat ni Mormon, at mula roon ay sumunod ang lahat ng nagluwal sa Bago at Huling Dispensasyon. Pagkatapos ng Ang Aklat ni Mormon ay dumating ang pagpapanumbalik ng pagkasaserdote sa Aaronic at sa Melchizedek—kasama ang Apostleship, na mayhawak nga ng mismong mga susi ng lahat ng espirituwal na kapangyarihan ng pagkasaserdote, ang mga susi ng makalangit na kahariang ito. Pagkatapos ay ang organisasyon ng simbahan; ang pagsasalin ng sinaunang kasulatan—ang Aklat ni Moises at ang Aklat ni Abraham; ang pagdating ni Cristo, ni Moises, ni Elias at ni Elijah, kasama ang mga susi ng kani-kanilang mga dispensasyon—lahat ng ito at marami pang iba ang nagluwal sa pag-unlad ng katotohanan, na inihayag ng propeta ang katotohanan para sa mga naunang dispensasyon. Ang mga ito ang bumuo sa mga utos na nagbigay-inspirasyon sa propeta!”[129]

Expand Table

May sinabi ba siya kailanman nang tiyak na hindi na siya naniniwala sa Ang Aklat ni Mormon o sa Simbahan?

Hindi. Sumulat si Roberts ng maraming artikulo tungkol sa ipinanumbalik na ebanghelyo at nagbigay ng maraming talumpati sa mga taong sumunod sa kanyang pananaliksik tungkol sa Ang Aklat ni Mormon, at lahat ng iyon ay sumusuporta sa pananampalataya.[130][131] Walang tala na nagpahiwatig siya kailanman na ang kanyang pananaliksik tungkol sa mga suliranin ng Ang Aklat ni Mormon ay higit pa sa isang intelektuwal na pagsasanay upang makatulong na ipagtanggol ang pananampalataya.[132]

Si B. H. Roberts noong dekada 1920 at ang pahina ng pamagat ng unang edisyon ng 1830 ng Ang Aklat ni Mormon.

Ngunit posible bang nagkaroon si Roberts ng mas “masalimuot” na pag-unawa sa Ang Aklat ni Mormon kung saan naniwala siya na ito ay kinasihan, ngunit hindi ito literal na talaang pangkasaysayan?

Posible, pero malamang hindi. Kahit pagkatapos niyang isulat ang kanyang mga pag-aaral tungkol sa mga problema ng Ang Aklat ni Mormon, paulit-ulit pa ring tinukoy ni Roberts ang aklat bilang may sinaunang pinagmulan.[133]

Minsan ba ay sinabi ni B. H. Roberts na kung alam ng mga miyembro ng Simbahan ang “tunay na kasaysayan,” kalahati sa kanila ay tatalikod?

Posible. Ang pinagmulan ng pahayag na ito ay huli na at secondhand, at ipinapakita nito na sinabi ito ni Roberts nang may “parang mapagbirong ngiti,” na maaaring magpahiwatig na nagsasalita siya nang pabiro.[134]

Ano ang naging konklusyon ng kanyang pananaliksik?

Na may mga problema sa Ang Aklat ni Mormon na may kinalaman sa lingguwistika,[135] paglipat ng mga Katutubo,[136] metalurhiya,[137] at mga kabayo.[138] Binanggit din niya ang mga isyung may kinalaman sa pagkakatulad ng [BIO]View of the Hebrews ni Ethan Smith at ng Ang Aklat ni Mormon.[139]

Umiiral pa rin ba ang mga seryosong problemang ito ngayon?

Hindi talaga. Dahil sa halos isang siglong pag-aaral, malaking bahagi ng mga isyung binanggit ni Roberts ay naipaliwanag na ng mga iskolar ng Ang Aklat ni Mormon, na may iba-ibang antas ng ebidensya.[140] Si Roberts mismo ay hindi gaanong nabahala sa usapin ng mga sinasabing anachronism sa Ang Aklat ni Mormon.[141] Imposibleng malaman ito nang tiyak, pero malamang na nasiyahan si Roberts sa mga makabagong natuklasan at paliwanag na ito.

Ano ang nagbago sa nakaraang 100 taon na nagbibigay sa atin ng mas mabubuting sagot kaysa sa mayroon si Roberts?

Nagkaroon ng mga bagong tuklas sa arkeolohiya at mas marami pang pananaliksik ng mga iskolar na mas nakapagpapaliwanag sa mga tanong na pinag-isipan ni Roberts noong unang bahagi ng dekada 1920. Tingnan ang talahanayan sa ibaba.

Mga Pagsulong sa Pag-aaral tungkol sa Ang Aklat ni Mormon Mula noong Dekada 1920

Mga Alalahanin ni Couch tungkol sa Ang Aklat ni Mormon[142]	Mga Pagsulong sa Pag-aaral mula noong 1922
Hinahati ng mga pag-aaral sa wika ang mga wikang Katutubong Amerikano sa limang magkakaibang pangkat ng wika. Hindi maaaring si Lehi at ang kanyang mga inapo ang naging dahilan ng pagkakahating ito ng mga wika sa ganoon kaikling panahon.	Tinanggihan ng mga iskolar na Latter-day Saint (at ng Simbahan) ang palagay na si Lehi ang pangunahing ninuno ng mga Katutubong Amerikano.[143] Nagkaroon din ng mga pag-aaral tungkol sa ugnayan ng mga wika sa Lumang Daigdig at Bagong Daigdig.[144]
May mga kabayo sa Ang Aklat ni Mormon, ngunit ipinapakita ng makasaysayang at paleontolohikal na datos na wala ang kabayo sa Amerika noong panahon ng Ang Aklat ni Mormon.	Noong 2022, ang pananaliksik na inilathala sa Texas Journal of Science ay nagdokumento ng ebidensya ng mga labi ng kabayo bago ang panahon ni Columbus mula sa mga petsang tumutugma sa Ang Aklat ni Mormon.[145] Bago natuklasan ang paleontolohikal na ebidensya, nagmungkahi ang mga iskolar ng mga posibleng paliwanag sa pagsasalin kung bakit lumitaw ang terminong 'kabayo' sa Ang Aklat ni Mormon.[146]
Sinabi ni Nephi na mayroon siyang busog na gawa sa bakal, pero wala pang bakal na asero noong 600 BC.	Nakakita ang mga arkeologong biblikal ng bakal sa Gitnang Silangan mula pa noong ikalabing-isang siglo BC.[147]
Ang scimiter ay isang kurbadong espada na hindi pa umiiral hanggang sa Gitnang Panahon, matagal pagkatapos ng panahon ng Ang Aklat ni Mormon.	Natukoy ng mga iskolar ang mga kurbadong espada sa Israel at Egipto bago ang pagkakatapon.[148]
Ang seda ay makikita sa Ang Aklat ni Mormon, ngunit ang seda ay wala sa Amerika noong bago pa ang panahon ni Columbus.	Parehong tumutukoy sina Obispo Diego de Landa at Francesco Saverio Clavigero sa pre-Columbian na “sutla” sa Mesoamerica.[149]

The Facts

Noong unang bahagi ng dekada 1920, nagsagawa si B. H. Roberts ng mga pag-aaral na nagbigay-diin sa mga problema sa pagiging makasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon batay sa kaalaman noong panahong iyon.
Ibinahagi niya ang mga pag-aaral na ito sa Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawa.
Ipinaliwanag ni Roberts na kumikilos siya na parang tagapagtanggol ng kabilang panig at na kailangang tugunan ang mga isyung ito.
Nagtalaga si Pangulong Heber J. Grant ng isang komite para tulungan si Roberts na tugunan ang mga problemang tinukoy niya.
Nagpatuloy si Roberts sa tapat na paglilingkod sa Simbahan sa nalalabing bahagi ng kanyang buhay, na nagpapatotoo sa katotohanan ng Simbahan at ng Ang Aklat ni Mormon.
Sa bandang huli ng kanyang buhay, sinabi niya sa isang kaibigan na sa tingin niya ay mas matibay na ebidensya ang Doktrina at mga Tipan kaysa sa Ang Aklat ni Mormon para sa Simbahan dahil may mga usaping hindi pa nareresolba sa Ang Aklat ni Mormon.

Our Take

Ang pagkarinig na nawalan ng patotoo ang isang tao ay maaaring makapanghina ng loob, lalo na kapag siya ay isang kilalang miyembro ng simbahan. At dahil si B. H. Roberts ay isang napakalakas na puwersang intelektuwal sa simbahan, ang marinig na maaaring nawala ang kanyang patotoo ay maaaring mag-iwan sa mga tao ng tanong kung maaari ba silang maging tapat sa kanilang pag-iisip at manatiling tapat sa pananampalataya.

Ang mabuting balita ay ipinapakita ng lahat ng makukuhang ebidensya na nanatili si Roberts na may matibay at tapat na patotoo sa katotohanan ng ebanghelyo. Hayagan niyang kinilala na ang Ang Aklat ni Mormon ay may mga problemang hindi pa malulutas noon ng pag-aaral ng mga iskolar, ngunit patuloy siyang nagkaroon ng pananampalataya na ito ay isang sinaunang tala at kinasihan ng Diyos. Sa ngayon, halos lahat ng mga suliraning itinala ni Roberts ay natugunan na ng makabagong pag-aaral.

Mahalagang pag-aralang mabuti ang mga bagay, kapwa sa isip at sa espirituwal na paraan, nang may mapagpakumbabang puso. Ang matatapat na miyembro—kahit mga pinuno ng Simbahan—ay maaaring magkaroon ng tapat na mga tanong sa isipan at hindi makatanggap ng sagot sa lahat ng iyon. Ayos lang na makipagbuno sa mga isyu, pero mahalaga ring magkaroon ng pasensya at magtiwala na inihahayag ng Ama sa Langit ang katotohanan at kapayapaan sa pamamagitan ng espiritu, at malaman na hindi malulutas ang bawat suliraning intelektuwal sa ating buhay.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

204 Primary Sources

Footnotes

BIOJames F. Couch
James Fitton Couch (1888-1951) was an American chemist and agriculturalist who worked for the U.S. Department of Agriculture. He was born in 1888 in Somerville, Massachusetts, to J. D. Couch and Ellen M. Cary. He attended Harvard, where in 1913 he obtained his bachelor's degree. In 1926 he obtained his PhD from American University. Couch held appointments as an instructor in chemistry at George Washington University and later as a professor of biology at National University. Over the course of his career he wrote over 90 scientific papers. He died in 1951.
BIOWilliam E. Riter
William Emerson Riter (April 26, 1901–June 3, 1953) was an American botanist and agriculturalist. He was born on April 26, 1901, in Logan, Utah. He attended Utah State Agricultural College where he graduated with a degree in botany in 1922. He married Marian Janett McNeil in 1929 in Logan. They were the parents of two children. Riter worked for the U.S. Department of Agriculture. He later moved in Denver, Colorado and died in 1953 in Portland, Oregon.
BIOJames E. Talmage
James E. Talmage (1862-1933) served as an apostle for the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in England, Talmage, he received a primary education through Oxford University's Dioceasan Program. As a teenager, Talmage joined the Latter-day Saint faith and migrated from the United Kingdom to Utah Territory. He studied geology at Lehigh University and Johns Hopkins University. Talmage served as president of the University of Utah, a museum curator, and mining consultant. In 1911, he became an apostle in the Quorum of the Twelve Apostles. Talmage wrote Jesus the Christ, a biography of Jesus meant for general church readership. He contributed to Church discussions on evolution, arguing for a middle-way approach that protected the Church from taking an official position. Talmage died at the age of 70.
BIOB. H. Roberts
Brigham Henry Roberts (1857-1933) was born in Warrington, Lancashire, England, to Benjamin Roberts and Ann Everington. Roberts emigrated from England in 1866 and crossed the plains to Salt Lake City. He was baptized in 1867 and settled in Bountiful. Roberts served a mission to Iowa and Nebraska, then was transferred to Tennessee in 1880. He served as president of the Eastern States Mission from 1922 to 1927 and as one of the seven Presidents of the Seventy from 1888 until his death. Roberts was an early and prolific writer on Mormonism, best known for A Comprehensive History of the Church and Studies of the Book of Mormon.
BIOGeorge W. Middleton
George W. Middleton (December 10, 1866–December 8, 1938) was a Latter-day Saint surgeon and civic leader in Utah. He was born at Hamilton Fort, Utah, and received a doctorate in 1892. He was a Prohibitionist and led the outlaw of alcohol in Cedar City, Utah, in the early 1900s. Middleton practiced medicine in Cedar City and southern Utah. He died on December 8, 1938 in Salt Lake City from a heart condition.
BIORalph Vary Chamberlin
Ralph Vary Chamberlin (January 3, 1879–October 31, 1967) was an American biologist, ethnographer, and educator known for his contributions to the field of natural history, particularly in the study of arachnids and myriapods (centipedes and millipedes). Chamberlin pursued his higher education at the University of Utah and later at Harvard University, where he earned his Ph.D. He served as a professor of zoology at the University of Utah and also associated with other institutions, including Brigham Young University and the University of California. Chamberlain was a member of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and served in the Church in a variety of roles. He was one of several professors who was involved in controversy in 1911 for teaching evolution at Brigham Young University.
BIOHeber J. Grant
Heber J. Grant (1856-1945) served as the seventh president of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He was born in Salt Lake City, Utah, to Jedediah Grant (a counselor in the First Presidency) and Rachel Ivins Grant (a long-term Relief Society President in Salt Lake City). Grant worked as a clerk for Zion's bank and started an insurance company and a Utah Sugar Company. He became an apostle in 1882 and established the Church's first mission in Japan. He became Church president in 1918 and served for 27 years.
BIOAnthony W. Ivins
Anthony Woodward Ivins (1852–1934) was born in Toms River, New Jersey. His family immigrated to Utah in 1853. In 1861, his family was called to go with the first settlers to St. George, Utah. Ivins was called on multiple missions, including to Arizona, New Mexico, and Mexico. He was a constable, rancher, prosecuting attorney, mayor, and city council member in St. George. Ivans was a mission president in Mexico City and also became the first stake president of the Juarez Stake, the first Latter-day Saint stake in Mexico. Ivins was called and ordained as an apostle of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and was a member of the First Presidency from 1921 until his death.
BIOJohn A. Widtsoe
John Andreas Widtsoe (January 31, 1872–November 29, 1952) was an early Latter-day Saint leader. He was born on Frøya, a Norwegian island. He lost his father when he was six. His family was introduced to the Church a few years later. Widtsoe moved to Utah with his family in 1883 and was baptized in 1884. Widtsoe graduated from Harvard with a degree in chemistry in 1894 and married Leah Eudora Dunford in 1898. Widtsoe was called on a mission to get his Ph.D. at the University of Göttingen, Germany. He graduated in 1899. Widtsoe was president of Utah State Agricultural College from 1907–1916. He was then president of the University of Utah until 1921. Widtsoe was called as an apostle in 1921 and served until his death in 1952.
BIOJames H. Moyle
James Henry Moyle (September 17, 1858–February 20, 1946) was an American lawyer, politician, and leader in The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He was born on September 17, 1858, in Salt Lake City, Utah Territory, the grandson of pioneer John Rowe Moyle, a master stonemason for the Salt Lake Temple. Moyle attended the University of Utah and later graduated from the University of Michigan Law School. He became a successful lawyer, practicing law in Salt Lake City, and became actively involved in politics as a member of the Democratic Party. He served in various political positions, including as a member of the Utah Territorial Legislature and as the U.S. Assistant Secretary of the Treasury under President Woodrow Wilson. Moyle was an active member of the Church and served in various positions, including as a member of the Church's General Board of Education. In 1928 Moyle succeeded B. H. Roberts as the president of the Eastern States Mission, where he oversaw missionary work in the eastern United States. His son, Henry D. Moyle, also became a prominent leader in the Church, serving as a member of the Quorum of the Twelve Apostles and as a counselor in the First Presidency. James H. Moyle died on February 20, 1946, in Salt Lake City, Utah.
BIORichard R. Lyman
Richard Roswell Lyman (November 23, 1870–December 31, 1963) was an apostle in the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints from 1918 to 1943. He was born on November 23, 1870, in Fillmore, Utah Territory, the son of Francis M. Lyman, who also served as a member of the Quorum of the Twelve Apostles. He studied at Brigham Young Academy (now Brigham Young University) and the University of Michigan, where he earned a degree in civil engineering. Lyman was ordained as an apostle in the LDS Church on April 7, 1918. As an apostle, he was involved in various church leadership responsibilities and contributed to the church's educational and welfare programs. He was known for his intellectual and practical approach to solving problems within the church and its community. In 1943, Lyman was excommunicated for engaging in an extramarital relationship with Anna Jacobsen Hegsted. He was rebaptized into the Church in 1954, but he was not reinstated as an apostle. He died on December 31, 1963, in Salt Lake City, Utah.
BIOWesley Lloyd
Wesley P. Lloyd (1904-1977) was born in Ogden, Utah. He received a PhD from the University of Chicago in 1937 and served as a professor and administrator at Brigham Young University from 1939 to 1969.
BIOBen E. Roberts
Benjamin Everington Roberts (August 11, 1883–December 1, 1954) was born to historian B. H. Roberts and his wife Sarah Louisa Smith. He worked as an attorney and as a news editor for the Deseret News. He married Virginia Faithful McMaster in 1907 and had three children. In 1939, he wrote to fellow attorney Ariel Crowley correcting rumors about his father's research and writing relating to the truth of the Book of Mormon. He died in 1954 and was buried in the Salt Lake City Cemetery.
BIOAriel L. Crowley
Ariel L. Crowley (September 17, 1905–April 13, 2005) was a jurist and author. He was the third of nine children born to Clarence Edmund Crowley and Mary Elizabeth Olmstead. He studied law at the University of Utah and worked as an attorney, probate judge, district judge, and assistant attorney general for the state of Idaho. He served a mission in England in 1924 and married Daveda Lacy in 1927. He later returned to the United Kingdom to serve as a mission president. In 1939, he inquired of Ben E. Roberts concerning his father B. H. Roberts's research and writing about Joseph Smith and the truth of the Book of Mormon. He authored several commentaries on the history and doctrine of the Church, including Statements of Belief of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, Metal Record Plates in Ancient Times, and The River Laman.
BIOJoseph Fielding Smith
Joseph Fielding Smith (1876-1972) was the tenth president of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He became an apostle in the Quorum of the Twelve in 1910 and served in this capacity until he became a member of the First Presidency in 1965. He was the Church Historian and Recorder from 1921 until 1970. He became president of the Church following the death of David O. McKay in 1970.
BIOH. Grant Ivins
Heber Grant Ivins (September 2, 1889–February 18, 1974) was the son of Latter-day Saint apostle Anthony W. Ivins. He served a mission for the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints to Japan and worked at Brigham Young University. He died of cancer in 1974 in Salt Lake City.
BIOJerald Tanner
Jerald Dee Tanner (June 1, 1938–October 1, 2006) was an American writer known for his critical publications on The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He, along with his wife Sandra, co-founded the Utah Lighthouse Ministry, which is dedicated to examining and challenging the teachings and historical claims of the Church. Tanner was raised in the Church but began to question its doctrines and history during his teenage years. In 1959 he married Sandra McGee, and together they published notable works critical of the Church including Mormonism: Shadow or Reality? and The Changing World of Mormonism. He died on October 1, 2006.
BIOSandra Tanner
Sandra McGee Tanner (born January 14, 1941) is an American writer known for her critical examination of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Along with her late husband, Jerald Tanner, she co-founded the Utah Lighthouse Ministry, an organization dedicated to researching and challenging the teachings and historical claims of the Church. She was born into a family with a strong Latter-day Saint background, with her great-great-grandfather being Brigham Young. She was raised in the Church but began questioning its teachings in her teenage years. In 1959, Sandra married Jerald Tanner, who shared her interest in investigating the history and doctrines of the Church. The couple collaborated extensively in their research and publications, becoming well-known and controversial figures. Sandra and Jerald have co-authored numerous books, pamphlets, and articles critically examining the Church, including notable works such as Mormonism: Shadow or Reality? and The Changing World of Mormonism.
BIOEthan Smith
Ethan Smith (1762–1849) was a New England clergyman who was born in Belchertown, Massachusetts. He became a Congregationalist clergyman and authored a variety of works, including View of the Hebrews, a book that critics have highlighted as a possible source of the Book of Mormon. There is no family relation between Ethan Smith and the Joseph Smith family.
[1]↩︎
May mga tanong si Couch tungkol sa mga tila anachronism sa Ang Aklat ni Mormon, tulad ng seda at mga scimitar, at iniisip din niya kung paano maipapaliwanag ang magkakaibang wika at kultura ng mga Indian kung ang lahat daw ng mga Katutubong Amerikano ay nagmula lamang sa iilang pamilya mula sa sinaunang Israel.
- Questions from James F. Couch about BOM issues.
[2]↩︎
Sa isang liham na kalakip ng mga tanong ni Couch, tinanong ni Riter si Talmage kung masasagot niya ang mga iyon.
- William E. Riter inquires of James E. Talmage about Book of Mormon questions.
[3]↩︎
Sa isang liham sa Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawa na may petsang Disyembre 29, 1921, ipinahiwatig ni Roberts na ipinadala sa kanya ni Talmage ang mga tanong ni Couch “sa unang bahagi ng buwan ng Nobyembre [1921].”
- B. H. Roberts writes report highlighting seriousness of BOM questions/issues.
[4]↩︎
Tinalakay ni Middleton ang mga tanong sa isang liham kay apostol Richard R. Lyman, na nagpapahiwatig na ipinasa nina Talmage at/o Riter ang mga alalahanin ni Couch sa ilang tao.
- George W. Middleton comments on difficulty of BOM questions, answers them.
[5]↩︎
Tulad ni Middleton, tinalakay ni Chamberlin ang mga tanong sa isang liham kay Richard R. Lyman, at nagbigay ng sunod-sunod na sagot sa bawat alalahaning inilahad ni Couch.
- Ralph Vary Chamberlain responds to the questions posed about the Book of Mormon.
[6]↩︎
Sa kanyang liham kay Roberts na may petsang Disyembre 20, 1921, tinanong ni Riter si Roberts kung masasagot niya ang mga alalahanin ng kanyang kaibigan. Sinabi rin ni Riter kay Roberts na sinabi sa kanya ni James E. Talmage na naipadala na niya ang mga tanong kay Roberts. Tila masyadong abala si Roberts para sagutin ang mga iyon noong tag-init at taglagas ng 1921.
- William E. Riter gives BOM questions to James E. Talmage, writes to B. H. Roberts.
[7]↩︎
Ipinaalam ni Roberts kay Riter sa kanyang liham noong Disyembre 28 na “Ako ay naging abala sa pagsisiyasat sa mga problemang kasangkot nitong nakaraang ilang linggo, ngunit hindi pa ako nakararating sa mga konklusyon na magsisilbing batayan para mabuo ang aking sagot.”
- B. H. Roberts promises to answer William E. Riter's questions.
[8]↩︎
Ang manuskrito ay isang 144-pahinang makinilyadong akda na may pamagat na "Book of Mormon Difficulties."
- Opening pages of "Book of Mormon Difficulties" manuscript by B. H. Roberts.
[9]↩︎
Sa kanyang kalakip na liham, isinulat ni Roberts, “Nakita ko na mas seryoso ang mga suliranin kaysa sa inaasahan ko; at habang lalo akong nagsiyasat, lalo kong nakita na mas mahirap bumuo ng sagot sa mga tanong ni G. Couch. Kaya nagpasiya akong huwag subukang sagutin ang kanyang mga tanong sa sarili kong kapasidad, kundi nagpasya akong pag-aralan ang lahat ng suliraning iniharap niya.”
Umaasa si Roberts na makakatrabaho niya ang mga pinuno ng simbahan upang “makahanap kami ng gayong solusyon sa mga problemang inilahad sa kalakip na mga liham,” at upang “mapanatili ang pagiging makatwiran ng pananampalataya ng lahat sa mga kasulatang Nephita, gayundin ang pananampalataya ng mga kasama naming tumatanggap nito ngayon at nakatitiyak sa mahalagang katotohanan nito, pati ng mga nagsisiyasat sa katotohanan nito at sa mensahe nito.”
Ipinahiwatig din ni Roberts na siya ay “lubos na kumbinsido sa pangangailangan na maging pamilyar ang lahat ng mga kapatid na tinutukoy rito sa mga problemang ito tungkol sa Ang Aklat ni Mormon, at mahanap ang mga sagot sa mga ito, dahil ito ay bagay na makaaapekto sa pananampalataya ng mga kabataan ng simbahan ngayon at sa hinaharap, gayundin sa mga paminsan-minsang nagtatanong na maaaring lumapit sa atin mula sa labas ng mundo.”
- B. H. Roberts writes report highlighting seriousness of BOM questions/issues.
[10]↩︎
Sa kasalukuyan, walang makukuhang katitikan para sa pulong, pero nag-iwan si Heber J. Grant at ang iba pang mga miyembro ng Korum ng Labindalawa ng mga salaysay tungkol sa mga pulong sa kanilang mga personal na journal.
[11]↩︎
Itinala ni Grant sa kanyang journal na ang isang kinalabasan ng mga pulong ay na “itinalaga ko sina Bros. A. W. Ivins, James E. Talmage at John A. Widtsoe bilang isang komite upang tulungan si Bro. Roberts sa pagbuo ng mga sagot sa mga tanong na iniharap sa kanya ni Bro. Riter.”
- Heber J. Grant records the meetings with B. H. Roberts discussing Book of Mormon problems.
[12]↩︎
Sa liham na isinulat ni Roberts kay Pangulong Grant, sinabi niya:
Napakaraming nasabi na talagang walang kinalaman, at napakakaunti ng nasabi, kung mayroon man, na nakatulong sa mga usaping pinag-uusapan kaya umalis ako sa kumperensya na lubhang nadismaya.
Isinulat din niya na nadama niyang “masakit siyang mulat sa katotohanan na ang ating mga paraan ng pagtatanggol, sakaling mahigpit tayong atakihin ayon sa mga tanong ni G. Couch, ay lubhang hindi sapat.”
Idinagdag ni Roberts:
Ngunit sa kabila nito, ako ay magiging lubhang masigasig at mapagmatyag tungkol sa usapin ng mga suliranin ng Ang Aklat ni Mormon, na umaasang magkakaroon ng bagong kaalaman, at na may bagong liwanag na tatama sa mga natutuhan na, upang maipagtanggol ang inihayag ng Diyos sa Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts articulates his disappointment on the meeting with Heber J. Grant over the BOM.
[13]↩︎
Sa kanyang journal, itinala ni Heber J. Grant na sa araw na ito, si Roberts ay “nagbigay ng mahabang pahayag” tungkol sa “mga usapin ng Ang Aklat ni Mormon” kasama ang lider ng Simbahan na si Anthony W. Ivins. Bagaman hindi idinokumento ni Grant ang tiyak na nilalaman ng mga sinabi ni Roberts, malamang na may kaugnayan ang mga iyon sa mga isyung itinaas sa mga pag-aaral ni Roberts.
- Heber J. Grant reports another meeting with B. H. Roberts on Book of Mormon issues.
[14]↩︎
Sa kanyang personal na journal, isinulat ni Talmage na sa araw na ito, “Dumalo ako sa isang pulong ng komite, na binubuo nina Pangulong Ivins, Elder John A. Widtsoe, at ako, sa pakikipagpulong kay Elder B. H. Roberts, at tinalakay nang may pagsang-ayon ang kanyang ipinanukalang liham ng tugon sa ilang tanong tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.”
- JET reports on meeting with BHR, JAW, AI re: BOM.
[15]↩︎
Sa kanyang liham kay Riter, sinabi ni Roberts na ang mga tanong tungkol sa mga bagay tulad ng seda at mga simitar ay “hindi malaking suliranin” o “hindi seryosong suliranin” para sa pagiging makasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon.
Gayunman, kinilala niya na ang tanong ni Couch tungkol sa mga wika ng mga Katutubong Amerikano ay “naghaharap ng isang problema, ngunit hindi yaong maaaring walang solusyon.” Iminungkahi ni Roberts na ang isang limitadong heograpiya para sa mga pangyayari sa Ang Aklat ni Mormon ay maaaring magbigay ng solusyon sa problema, at isinulat niya:
Mayroon ding posibilidad na may ibang mga tao na nanirahan sa ilang bahagi ng malalaking kontinente ng Amerika kasabay ng mga taong binabanggit ng Ang Aklat ni Mormon, bagaman pinipilit ako ng pagiging tapat na sabihin na walang anumang ganoon na makikita sa Ang Aklat ni Mormon. Gayunman, ang ilan sa ating mga nag-aaral ng Ang Aklat ni Mormon ay may hilig na maniwala na ang mga taong binabanggit sa Ang Aklat ni Mormon ay limitado sa mas makitid na saklaw ng kanilang tirahan sa mga kontinente ng Amerika kaysa sa karaniwang ipinapalagay; at na wala sila sa Timog Amerika. Kung totoo ito, maaari nitong bigyang-daan na ang iba pang malalawak na bahagi ng mga kontinente ay tinitirhan ng ibang mga tao, na may ibang mga kultura at wika, na lalo pang makatutulong sa paglutas ng mga suliranin ng Ang Aklat ni Mormon tungkol sa pag-iral ng napakalaking pagkakaiba-iba ng mga pangkat ng wika sa mga lahi ng Amerika.
- B. H. Roberts comments on answering James F. Couch's questions.
[16]↩︎
Ipinaalam ni Riter kay Roberts na pakiramdam niya ay “nasagot nang mabuti” ang mga tanong at na ipinasa niya ang sagot ni Roberts kay Couch.
- William E. Riter replies to B. H. Roberts' letter addressing James F. Couch's questions; says his questions were answered.
[17]↩︎
Ayon sa kanyang journal, nagkaroon si Heber J. Grant ng “mahaba at kaaya-ayang pag-uusap” kay Roberts, kung saan ipinahayag niya ang kanyang kahandaang hayaan si Roberts na pumili kung magsisilbi bilang patnugot ng Deseret News o bilang pangulo ng Eastern States Mission. Itinala ni Grant na sinabi ni Roberts na “ikagagalak niyang tanggapin ang alinman sa isa o sa isa pa sa mga katungulang ito.”
Pagkalipas ng dalawang araw, nagpasya ang mga pinuno ng Simbahan na tawagin si Roberts bilang pangulo ng misyon sa halip na editor ng Deseret News, sa paniniwalang "ang pag-edit ng Deseret News ay magiging mabigat na gawain para kay Brother Roberts, dahil magkakaroon siya ng napakabigat na araw-araw na trabaho."
- Heber J. Grant writes on B. H. Roberts being called as a mission president.
- Heber J. Grant reports the decision was made to have B. H. Roberts serve as mission president.
[18]↩︎
Sa kanyang autobiography na isinulat noong 1933, ipinahiwatig ni Roberts na pinayagan siyang pumili kung aling misyon ang nais niyang pamunuan, at pinili niya ang Eastern States Mission dahil sa mga sumusunod na dahilan:
Ito ang misyon na may pinakamalaking populasyon sa Estados Unidos at noong panahong iyon ay binubuo ng labing-isang estado sa loob ng nasasakupan nito, kabilang ang industriyal na bahagi ng American Union at may populasyong lampas sa tatlumpu't tatlong milyong tao—tunay na marangal na larangan. Naging kaakit-akit din ito dahil kabilang dito ang teritoryo ng mga unang gawain ng simbahan, ang lugar ng kapanganakan ng propeta (Vermont), ang mga unang tagpo sa buhay ng propeta, ang unang pangitain, at ang paglabas ng Ang Aklat ni Mormon (ang Burol ng Cumorah), ang duyan ng organisasyon ng simbahan (Fayette, New York). Nandoon din ang mga lambak ng Harmony, Colesville, at Susquehanna, kung saan ipinanumbalik ang pagkasaserdote, kapwa ang Aaronic na pagkasaserdote at ang Melkisedek na Pagkasaserdote. Ang maraming pakikipagsapalaran ng propeta ay likas na nagbigay ng matinding pagmamahal sa bahaging ito ng bansa sa aking isip at puso.
- B. H. Roberts describes his time as president of the Eastern States Mission; mentions the centennial celebration of the coming forth of the Book of Mormon.
[19]↩︎
Hindi tinukoy ni Talmage kung naroon si Roberts sa pulong na ito.
Itinala ni Talmage na “ang layunin ay talakayin ang ilang aspeto ng pag-aaral na may kaugnayan sa mga panlabas na ebidensya ng pagiging tunay ng Ang Aklat ni Mormon.” Sinabi niya na ito ay “isang kawili-wiling talakayan” at ipinahiwatig na may mga planong magkaroon pa ng mga susunod na pulong.
- JET meets with JHM over BOM difficulties.
[20]↩︎
Ang maagang petsang 1922 para sa manuskritong ito ay malamang dahil sa mga sumusunod:
- The opening line of the manuscript says it was written "thirteen years . . . to be exact" after the publication of New Witnesses for God in 1909.
- In a letter to Richard R. Lyman dated October 24, 1927, Roberts said he had "drawn up a somewhat lengthy report for the First Presidency and the Council of the Twelve," referring to "A Book of Mormon Study," but "then came my call to the Eastern States and the matter was dropped." Roberts served in May of 1922.
- Heber J. Grant recorded in his journal that Roberts read two different manuscripts in their meetings on January 4–5, 1922, indicating most likely that Roberts had at least begun writing "A Book of Mormon Study" as well ass "Book of Mormon Difficulties" by that time.
- In a letter to Elizabeth Skolfield in 1932, Roberts indicated that the manuscript was written "from research work [Roberts] did before going to take charge of the Eastern States Mission," which occurred in late May 1922. Roberts informed Skolfield, as he did Lyman, that, "I had written it for presentation to the Twelve and the Presidency, not for publication, but I suspended the submission of it until I returned home." Roberts returned from his mission in April 1927.
[21]↩︎
Ayon sa mga kalaunang salaysay, unang naging pamilyar si Roberts sa View of the Hebrews nang basahin ni George Hansen ang aklat habang nasa Washington D. C. si Hansen. Nakipag-ugnayan si Hansen kay Guy C. Wilson sa Brigham Young University, na nag-ayos upang makakuha ang BYU ng isang kopya. Pagkatapos ay kumuha rin si Roberts ng isang kopya—malamang na ang kopyang nakuha ni Wilson para sa BYU.
[22]↩︎
Sa araw na ito, si Roberts ay itinalaga at binasbasan ng Unang Panguluhan, kung saan si Heber J. Grant ang nanguna sa pagbibigay ng basbas.
- Heber J. Grant blesses and sets apart B. H. Roberts as mission president.
[23]↩︎
Sa kanyang talumpati sa kumperensya, binanggit ni Roberts ang “matapang na mga hula” at mga propesiya sa Ang Aklat ni Mormon tungkol sa isang dakilang “bansang Gentil”—ang Estados Unidos—at sinabi niyang natupad ang mga ito.
- B. H. Roberts cites the BOM as containing ancient prophecies.
[24]↩︎
Sa The Lord Hath Spoken, pinagtibay ni Roberts ang makasaysayang katotohanan ng pagpapakita ni Jesus sa sinaunang mga Nephita sa Amerika:
Ang pinakamahalagang bagay na may kaugnayan sa Ang Aklat ni Mormon ay ang katotohanang nagbibigay ito ng salaysay tungkol sa pagdalaw ng muling nabuhay na si Cristo sa mga tao sa daigdig sa kanluran. Nagbibigay rin ito ng salaysay tungkol sa pagtuturo ni Cristo ng ebanghelyo sa mga tao sa daigdig sa kanluran, at sa pagtatatag niya ng isang simbahan sa kanila, na naglingkod ng ebanghelyo para sa kaligtasan ng marami sa loob ng ilang salinlahi.
At sa Bakit “Mormonismo”, inilatag ni Roberts ang tradisyonal na salaysay tungkol sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon gaya ng isinalaysay ni Joseph Smith. Sinabi niya na ang salaysay na ito ay “dapat laging maging pangunahing mahalaga may kaugnayan sa pinagmulan at katangian nito.”
Inirekomenda rin ni Roberts na tingnan ng mga mambabasa ang kanyang serye ng mga aklat na New Witnesses for God upang makita ang ebidensya para sa katotohanan ng aklat.
- B. H. Roberts writes missionary tract on the historicity and inspiration of the Book of Mormon.
- B. H. Roberts writes missionary tract on the Book of Mormon; assumes historicity and inspiration throughout.
[25]↩︎
Ang liham ay isinulat bilang pagbati sa kaarawan ni Roberts at kasama ang sumusunod na sipi: "Taglay mo ang aming pagmamahal at pagtitiwala, at ang iyong mga paggawa sa loob at labas ng bansa para sa pagpapalaganap ng ebanghelyo ni Jesucristo, mula pa noong kabataan mo, ay hinangaan namin."
Sinipi rin ni Pangulong Grant si Francis M. Lyman, na tumawag kay Roberts na “pangunahing tagapagtanggol ng pananampalataya,” at ipinahayag ang kanyang tiwala na si Roberts ay “patuloy na magiging karapat-dapat sa kahanga-hangang titulong ito.”
- Heber J. Grant writes to B. H. Roberts expressing his faith and confidence.
[26]↩︎
Sa kanyang liham, isinulat ni Roberts,
Hayaan ninyong sabihin ko ito minsan na para sa lahat, upang maiwasan ang maaaring mangailangan sana ng paulit-ulit na paliwanag, na ang inilalahad dito ay hindi kumakatawan sa alinman sa aking mga konklusyon. Ang ulat na ito na inihaharap dito ay kung ano ang sinasabi nitong ito nga, samakatuwid ay isang "pag-aaral ng mga pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon," para sa kaalaman ng mga dapat malaman ang lahat tungkol dito pro et con, pati na ang mga nailabas laban dito, at ang mga maaaring mailabas laban dito. Pinanghahawakan ko ang paninindigan na ang ating pananampalataya ay hindi lamang hindi nayayanig kundi hindi mayayanig sa Ang Aklat ni Mormon, at samakatuwid ay maaari nating tingnan nang walang takot ang lahat ng maaaring sabihin laban dito.
Ipinaalam ni Roberts sa mga pinuno ng simbahan na ang materyal na natipon niya para sa kanyang pag-aaral ay “kumakatawan sa maaaring gamitin ng ilang kalaban sa pagpuna sa Ang Aklat ni Mormon,” ngunit idinagdag niya na hindi niya “ibinabatay ang [kanyang] mga konklusyon” sa materyal na iyon, “sapagkat hindi pa nabubuo ang mga ito.”
- B. H. Roberts writes report on his confidence in solving BOM difficulties; affirms his "unshaken" belief in the BOM.
[27]↩︎
Sa kanyang talumpati sinabi niya na marami siyang naranasang pag-aalinlangan at pagtatalo tungkol sa kabanalan ni Cristo sa misyon, at nagbigay siya ng patotoo na inilabas ng Diyos ang Ang Aklat ni Mormon upang maging patotoo tungkol kay Jesucristo:
Nagpapasalamat ako sa Diyos na sa ganitong paraan ay inunahan niya ang pangangailangan ng mundong relihiyoso tungkol sa tunay na kaalaman sa Diyos; na inilabas niya, na parang mula sa alabok, ang patotoo ng mga natutulog na bansa tungkol sa dakilang pinakasentral na katotohanan ng relihiyong Kristiyano, ang mahalagang katotohanan na si Jesucristo ay tunay ngang Diyos, na nahayag sa laman; at sa ating panahon ay higit pa niyang nadoble ang banal na patotoo, na si Jesus, ang Cristo, ay kapwa Manunubos ng sanlibutan at, sa ilalim ng pamamahala ng Ama, ang Lumikha nito at ang kapangyarihang nagpapanatili rito.
- B. H. Roberts cites the BOM as scripture to defend the deity of Christ.
[28]↩︎
Sa kanyang sariling talambuhay na isinulat sampung taon pagkatapos ng pangyayari, inilarawan ni Roberts ang tuwiran niyang pakikibahagi sa pagdiriwang at kung paano ito ginamit bilang kasangkapan ng mga misyonero. Itinuring niya ang pangyayari bilang "isang lubos na kapaki-pakinabang at nakapagbibigay-inspirasyong panahon."
- B. H. Roberts describes his time as president of the Eastern States Mission; mentions the centennial celebration of the coming forth of the Book of Mormon.
[29]↩︎
Sinabi ni Roberts sa kanyang mga pahayag,
Ang dakila at namumukod-tanging bagay sa Ang Aklat ni Mormon ay ang katotohanan ng pagdalaw ng Manunubos sa mga naninirahan sa mundong ito sa kanluran, at ang mensahe ng buhay at kaligtasan na ibinigay niya rito; ang simbahan na itinatag niya, ang banal na awtoridad na itinatag niya rito sa mundong nasa kanluran. Ito ang dahilan kung bakit napakahalaga ng Ang Aklat ni Mormon — ito ay panibagong saksi para sa Diyos at kay Cristo at sa katotohanan ng ebanghelyo. Dahil totoo ang mga bagay na ito, ang pagdating ng Ang Aklat ni Mormon sa mundo ang pinakadakilang pangyayaring pampanitikan sa mundo mula nang maisulat ang Dekalogo sa pamamagitan ng daliri ng Diyos, at maipahayag ito sa pamamagitan ng dakilang propetang si Moises; o ang pagtitipon at paglalathala ng patotoo sa Bagong Tipan na si Jesus ang Cristo; na siya ang pagkabuhay na mag-uli at ang buhay ng mga tao; ang pinakadakilang pangyayari mula nang maitala ang Sermon sa Bundok, o ang buod ng batas ni Cristo...
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon in his October 1924 conference talk.
[30]↩︎
Sa talumpating ito, sinabi ni Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon,
Para sa Banal sa mga Huling Araw, ito ang Ang Aklat ni Mormon, Isang Bagong Saksi para sa Diyos, at para sa mga saligang katotohanan ng lumang Kristiyanong pananampalataya. Ito ang ginagawa nito para sa kanya: pinalalakas ang kanyang pananampalataya, sa pagpaparami ng ebidensya na pinagsasaligan ng pananampalatayang iyon; pinagliliwanag ang kanyang bituin ng pag-asa sa buhay na walang hanggan; ang kanyang simbahan, na umuusbong mula sa lahat ng ito, at ginagabayan ng patuloy na hayag,—na nananatiling may kaugnayan sa Diyos—ay nagiging para sa kanya isang kasalukuyang templo ng Diyos, na itinayo mula sa mga buhay na bato kung saan walang kadiliman o pag-aalinlangan.
- B. H. Roberts says the Book of Mormon is "a new witness for God" to the Latter-day Saints.
[31]↩︎
Isinulat ni Roberts sa kanyang artikulo na ang “kaalaman tungkol kay Cristo sa Ang Aklat ni Mormon ay kapwa propetiko at makasaysayan.”
Pagkatapos ay inilarawan niya ang pagpapakita ni Cristo sa mga Nephita sa mga Amerika:
Kaya binisita ng muling nabuhay na si Cristo ang daigdig sa Kanluran, ipinakilala ang kanyang sarili sa kanila; ipinaalam sa kanila ang plano ng Diyos para sa kaligtasan ng tao; itinuro sa kanila ang kabuuan ng ebanghelyo; inorganisa ang kanyang simbahan sa kanila; at ibinigay sa kanila ang kaparehong mga batas na moral at espirituwal na ibinigay niya sa mga tao sa mga lupain sa Silangan.
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon's teachings on Christ at the centennial of Moroni appearing to Joseph.
[32]↩︎
Ginamit ang pagkawasak ng mga mamamayan sa Ang Aklat ni Mormon bilang babala, sumulat si Roberts tungkol sa makabagong Estados Unidos:
Ang mga propetikong babalang ito sa dakilang bansang Gentil na ito—ang ating bansa, ang United States of America—ay bumubuo sa isa sa pinakamahahalagang mensahe ng Ang Aklat ni Mormon para sa makabagong mundo. Ito ay mensaheng may kahalagahang kapwa pambansa at pandaigdig; sapagkat ang ugnayan ng United States sa mga bansa sa buong daigdig ay gayon na lamang kakaugnay kaya walang malaking kapahamakan ang sasapit sa ating bansa na hindi magiging kapahamakan din sa lahat ng iba pang bansa sa daigdig.
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon's prophetic teachings on the destiny of America; reviews its peoples of "ancient times."
[33]↩︎
Sa kanyang talumpati, tinukoy ni Roberts ang mga isinulat ng mga propeta sa Ang Aklat ni Mormon bilang “mga banal na kasulatan na inilabas sa piniling lupaing ito.” Tinukoy rin niya ang Ang Aklat ni Mormon bilang “ang talaan ng mga taong Nephita” na naglalaman ng mga turo ng “mga natutulog na bansa ng Kontinenteng Amerikano.”
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon to defend the divinity of Christ.
[34]↩︎
Sa kanyang talumpati sa isang jubilee conference ng Mutual Improvement Association (MIA), tinawag ni Roberts ang teksto na isang "sinaunang tala" na nilayong dalhin ang mga tao kay Cristo.
- B. H. Roberts calls the Book of Mormon "ancient" and a "translation."
[35]↩︎
Sa kanyang talumpati, tinukoy ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon bilang talaan ng “mga natutulog na bansa na dating nanirahan sa mga kontinente ng Amerika” na naglalaman ng “isang mensahe sa pamamagitan ng kanilang pinunong propeta para sa makabagong daigdig, at isang ambag sa makabagong daigdig para sa kaliwanagan nito.”
- B. H. Roberts cites the BOM in general conference.
[36]↩︎
Sa kanyang talumpati sa kumperensya, sinabi ni Roberts na si Joseph ay binigyan ng “inspirasyon, hindi lamang upang isalin ang Ang Aklat ni Mormon, kundi upang ipalaganap din ito sa mundo.”
Pagkatapos ay ikinuwento niya ang mga pangyayaring kaugnay ng paglabas ng Ang Aklat ni Mormon, kabilang ang pagpapakita ni Moroni at ang karanasan ng Tatlong Saksi.
- B. H. Roberts refers to the BOM as a translation revealed by an angel and to JS's inspiration.
[37]↩︎
Sa Outlines, inilalahad ni Roberts ang salaysay ng mga bansang Nephita at Lamanita bilang usapin ng kasaysayan, gayundin ang salaysay ni Joseph Smith tungkol sa paglabas nito at pagsasalin nito.
- B. H. Roberts writes on apostasy in the BOM; presents the traditional, faithful narrative of the coming forth of the BOM; affirms the record's historicity.
[38]↩︎
Unang inilathala ang aklat noong 1909. Lumabas ang ikalawang edisyon noong Oktubre 1926, at ang ikatlo ay lumabas noong Pebrero 1927.
Ang ikalawa at ikatlong edisyon ay, ayon kay Roberts sa isang paunang salita, “halos kapareho” ng unang edisyon.
- Preface to third edition of New Witnesses for God, published in 1927.
[39]↩︎
Sa artikulong ito, ginamit ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon bilang kasangkapan sa pangangaral upang hikayatin ang mga Hudyo tungkol sa pagiging Mesiyas at kabanalan ni Jesus. Pinagtitibay niya na totoo ang sinaunang pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon at ang mga propesiya nito tungkol sa pagparito ni Cristo.
Ang artikulong ito ay inilathala kalaunan bilang aklat na Rasha—The Jew.
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon as ancient and prophetic in its testimony of Christ.
[40]↩︎
Sa kanyang talumpati, binanggit ni Roberts ang "pagsasalin ng Ang Aklat ni Mormon" ni Joseph Smith at kung paanong "sa pamamagitan ng inspirasyon at kapangyarihan ng Espiritu ng Panginoon" ang mensahe ng Ang Aklat ni Mormon ay dinadala sa mga makabagong Judio ("ang ating pinsang si Juda") na naninirahan sa New York.
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon to defend the divinity of Christ; calls it a translation.
[41]↩︎
Sa kanyang sariling talambuhay, sinabi ni Roberts na siya ay "inalis sa pagkapangulo ng Eastern States Mission noong tagsibol ng 1927."
Tinukoy ng biographer na si Robert Malan ang Abril 1927 bilang buwan na inalis si Roberts sa katungkulan. Pinatutunayan ito ng journal ni Heber J. Grant, na nagsasaad na Abril 2 ang petsa nang pagpasiyahan na alisin si Roberts.
Iniulat na nasiyahan si Roberts sa panahon niya bilang pangulo ng misyon, at sinabi niya kay Heber J. Grant na “lubos niyang ikinatuwa ang limang taon na pinamunuan niya ang Eastern States Mission, ang pinakamaligaya at pinakamalungkot na mga taon ng kanyang buhay.” (Dalawa sa mga asawa ni Roberts ang namatay habang siya ay pangulo ng misyon.)
[42]↩︎
Gaya ng itinala ni Heber J. Grant sa kanyang journal:
Tumawag si Brother Roberts at sinabi niyang gusto niya ng anim na buwang bakasyon o higit pa, at gusto niyang manatili sa New York at magsulat ng isang aklat, na ang malaking bahagi nito ay ilalaan sa mga ebidensya tungkol sa pagiging banal ng Ang Aklat ni Mormon. Nais niyang bumisita sa Smithsonion Institute at iba pang mga pampublikong lugar kung saan siya makakakuha ng impormasyon, at pakiramdam niya ay magiging mahalaga ito sa simbahan. Inaprubahan ito ng Panguluhan at pati ang pagkuha niya ng isang stenographer para tumulong sa kanya.
Hindi alam kung nagsimula ngang isulat ni Roberts ang aklat na ito. Tila sa halip ay ginugol niya ang sumunod na taon sa pagsulat ng inaasahan niyang magiging kanyang pinakamahalagang akdang panteolohiya—Ang Katotohanan, Ang Daan, Ang Buhay: Isang Pangunahing Treatise sa Teolohiya.
- BHR comments on antiquity of BOM.
- Heber J. Grant writes that B. H. Roberts requested authorization to write a book on evidence for the Book of Mormon.
[43]↩︎
Nagsalita si Roberts nang mga isang oras at nag-alay rin ng panalangin sa pagdiriwang.
- Heber J. Grant notes that B. H. Roberts spoke at the Hill Cumorah centennial event.
- Improvement Era reports B. H. Roberts spoke at Hill Cumorah centennial.
[44]↩︎
Ang “A Parallel” ay naglilista ng 18 punto ng paghahambing sa pagitan ng View of the Hebrews, na isinulat ni Ethan Smith, at ng Ang Aklat ni Mormon.
Posible na isinulat ni Roberts ang "A Parallel" kasabay ng "A Book of Mormon Study" at "Book of Mormon Difficulties" noong unang bahagi ng 1922 dahil ang salaysay ni Heber J. Grant tungkol sa kanyang pakikipagpulong kay Roberts noong Enero 4–5, 1922, ay tila nagpapakita na nagbasa si Roberts ng tatlong magkaibang manuskrito noong panahong iyon.
- B. H. Roberts original manuscript of "A Parallel" listing 18 points of parallel between View of the Hebrews and the Book of Mormon.
- Heber J. Grant records the meetings with B. H. Roberts discussing Book of Mormon problems.
[45]↩︎
Sa kanyang liham kay Lyman, inilarawan ni Roberts ang "A Parallel" bilang isang "buod ng paksa" na may kaugnayan sa tanong kung maaaring nakaimpluwensya ang View of the Hebrews kay Joseph Smith.
Inilarawan niya ang manuskrito bilang “isang uri ng pinaikling anyo sa pahayagan [ng] ilang pahina ng materyal na tumutukoy sa isang posibleng teorya tungkol sa pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon.” Ang mga pagkakatulad na nakalista sa manuskrito, sabi ni Roberts, “sa kamay ng isang bihasang kalaban ay maaaring magamit, sa palagay ko, sa paraang lubhang nakakahiya.”
Isinulat ni Roberts na inihanda niya ang manuskrito dahil “lubos itong makabubuti sa ating mga magiging tagapagtanggol ng pananampalataya.”
- B. H. Roberts writes letter to Richard R. Lyman explaining the intent of his "A Parallel" manuscript.
[46]↩︎
Sa kanyang talumpati, tinukoy ni Roberts ang “aklat na ito ng kasulatan na tinatawag na Ang Aklat ni Mormon, ayon sa pangunahing tagatipon nito, isang sinaunang propeta na nabuhay noong ikaapat na siglo A.D.”
Tinukoy rin niya ang mga turo ni Lehi sa Ang Aklat ni Mormon bilang:
isang mensahe mula sa Diyos sa pamamagitan ng isang propeta ng mga Nephita na inilantad sa pamamagitan ng mga hayag ng Diyos sa mga huling araw na ito, at ibinigay sa mundo upang tulungan silang matutuhan ang katotohanan sa matinding oras na ito ng kanilang pangangailangan.
- B. H. Roberts cites the BOM to defend the deity of Christ; describe it as being written by an ancient prophet.
[47]↩︎
Sinabi ni John W. Welch, na sumulat sa introduksyon ng edisyon ng aklat ng BYU, kung paanong “sinasadya ni Roberts na tukuyin ang Ang Aklat ni Mormon bilang isang sinaunang tala na isinulat ng mga propeta na nabuhay noon pang matagal na panahon. Paulit-ulit niyang muling pinagtitibay ang banal na pinagmulan nito at ang katandaan nito, pero paminsan-minsan ay pinalalampas niya ang mga pagkakataong gumamit ng mga talata mula sa Ang Aklat ni Mormon na lubos na magpapatibay sa kanyang iniisip.”
Halimbawa, tinukoy ni Roberts si Lehi bilang isang "sinaunang Amerikanong propeta" at ang mga Nephita bilang isang "sinaunang lahing Amerikano." Isinulat din niya na ang Ang Aklat ni Mormon ay isang "sinaunang tomo ng kasulatan" na "naglalaman ng mga hayag ng Diyos sa mga sinaunang naninirahan sa Amerika."
Isinulat din ni Roberts:
sapagkat sa mga tao ng America, gaya rin sa mga tao ng Silangang hating-globo, nagbigay ang Diyos ng mga katiyakan sa pamamagitan ng kanilang mga sinaunang propeta sa iba’t ibang panahon tungkol sa pag-iral ng kanyang ebanghelyo at sa kapangyarihan nito para sa kaligtasan.
- John W. Welch notes that B. H. Roberts accepted the Book of Mormon's historicity and inspiration in The Truth, The Way, The Life.
- Throughout The Truth, The Way, The Life, B. H. Roberts affirms the historicity and inspiration of the Book of Mormon.
[48]↩︎
Sa lathalaing ito, sinabi ni Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon:
Ang Aklat ni Mormon, kung gayon, ay isang tomo ng kasulatan; hindi pamalit sa Biblia; hindi ito pumapalit dito sa anumang paraan, kundi tinig ng mga natutulog na bansa na nagsasalita mula sa nakaraan, mula sa alabok ng daigdig sa kanluran, na nagpapatotoo sa mga dakilang katotohanang iyon na sinasabi rin ng Biblia mismo, na pinatutunayan na ang Panginoon ay Diyos; na si Jesus ang Cristo; na ang ebanghelyo ang kapangyarihan ng Diyos tungo sa kaligtasan ng buong sangkatauhan.
- B. H. Roberts describes the Book of Mormon as "scripture" written anciently.
[49]↩︎
Sa kanyang artikulong "Ramah-Cumorah in the Land of Ripliancum," nagsimula si Roberts sa pagsulat,
Ang kamakailang pagbili ng Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Burol ng Cumorah ay gumigising ng malawakang interes sa sagradong imbakan na ito ng talaang tinatawag na Ang Aklat ni Mormon, na inukit sa mga laminang ginto ng propetang si Mormon, na maaari ngang ituring na pangunahing historyador at tagatipon ng mga talaang pangkasaysayan ng sinaunang mga Nephita, na mga inapo ng mga lipi ng sambahayan ni Israel na nanirahan sa Amerika.
[50]↩︎
Sa kanyang talumpati, sinabi ni Roberts na ang Ang Aklat ni Mormon ay “mahalaga dahil itinatama nito ang ilang kamalian na nakapasok sa mga pilosopiya at relihiyon ng mga tao.”
Nagbigay rin siya ng patotoo tungkol sa pagsaksi ng aklat sa pagkabuhay na mag-uli ni Jesus.
Yamang araw ng Pasko ng Pagkabuhay ngayon, hayaan ninyong ituon ko ang inyong pansin sa isa pang bagay sa patotoo ng mga kasulatan ng mga kontinente sa kanluran — Ang Aklat ni Mormon — kaugnay ng pagkabuhay na mag-uli ni Cristo. Napakagandang patotoo ang nilalaman ng aklat na iyan tungkol sa ipinagdiriwang sa araw na ito sa buong Sangkakristiyanuhan, lalo na, ang pagkabuhay na mag-uli mula sa mga patay ng ating Panginoong Cristo!
- B. H. Roberts sermonizes on the importance of the Book of Mormon.
[51]↩︎
Sa kanyang artikulong "The 'Mormon' Missionary," sinabi ni Roberts:
ang hayag ng, at ang paglalabas ng, Ang Aklat ni Mormon, kung saan isang tunay na napakaraming bagong saksi ang inilabas upang magpatotoo sa mga kaparehong katotohanan na makikita sa Matanda at Bagong Tipan, na kapag pinagsama-sama, ay bumubuo sa ebanghelyo ni Jesucristo, lalo na ang pagpapatotoo sa pagkabuhay na mag-uli ni Jesus, at ng lahat ng tao; at inilahad din ang ebanghelyo bilang kapangyarihan ng Diyos tungo sa kaligtasan.
- B. H. Roberts calls the BOM a "revelation" that was brought forth by God.
[52]↩︎
Sa dalawang artikulong inilathala noong Hunyo 1928, sinabi ni Roberts na ang mga turo ni Lehi ay higit sa likas na kakayahan ni Joseph Smith na makalikha nito.
- B. H. Roberts praises the philosophy in the Book of Mormon; says JS was incapable of producing it.
- B. H. Roberts argues the philosophy in the BOM is supported by modern philosophers.
[53]↩︎
Sa kanyang talumpati, sinabi ni Roberts tungkol sa paglalarawan sa 3 Nephi,
Isang katulad na pangyayari ang naganap sa Amerika. Nang magpakita ang muling nabuhay na si Cristo sa mga Nephita, ibinigay niya sa kanila ang kaparehong pribilehiyo na ibinigay niya kay Tomas, at nagbangon ng maraming saksi na humipo sa mga sugat ng muling nabuhay na si Cristo, at nasa atin ang kanilang patotoo upang iharap sa mundo at palakasin ang patotoo ng mga ebanghelistang Judio.
Nagpatuloy siya:
Taglay natin ang katiyakang ito hindi lamang tungkol sa pagkabuhay na mag-uli mula sa mga patay kundi tungkol sa pagiging tunay nito, at sa katotohanan ng buhay na iyon sa hinaharap na kasunod nito, at kung saan tayo inaanyayahan ng ebanghelyo. At tayo ay mabubuhay, hindi sa mga katawang lupaypay, pudpod, o may kapansanan, kundi sa mga katawang naibalik sa ganap na tindig ng mga espiritung kanilang bibihisan. Titira tayo sa mga iyon na tuwid, malakas, bata, at walang kulubot; habang ang bawat kakayahan ay patuloy na lalago at mahuhubog sa lahat ng panahong mabubuhay tayo.
- B. H. Roberts describes Christ appearing among the Nephites.
[54]↩︎
Sa kanyang sermon, sinuportahan ni Roberts ang pinagmulan ng salaysay ni Joseph Smith tungkol sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon:
Sa ilan sa mga unang hayag na ibinigay sa Simbahan noong panahon ng pagkakatatag nito at ng paglalathala ng Ang Aklat ni Mormon, may mga sagot na ibinigay sa ilang personal na tanong ng mga kapatid na tumulong sa Propeta sa paglalabas ng Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts sermonizes on the coming forth of the Book of Mormon.
[55]↩︎
Sa kanyang artikulong "Christian Argument Applied to 'Mormonism'," isinulat ni Roberts ang tungkol sa "mahimalang kuwento" ng paglabas ng Ang Aklat ni Mormon, na pinagtibay niyang "sa katotohanan ay ang naipanumbalik na ebanghelyo ng Anak ng Diyos."
- B. H. Roberts writes of the divine origins of the Book of Mormon.
[56]↩︎
Sa talumpating ito sinabi rin ni Roberts na, tulad ng Ang Aklat ni Mormon, ang Doktrina at mga Tipan at ang Ang Mahalagang Perlas ay inspiradong mga banal na kasulatan, na nagsasabing, "Ang Biblia, ang Ang Aklat ni Mormon, ang Doktrina at mga Tipan at ang Ang Mahalagang Perlas ay mas pinahahalagahan namin kaysa sa lahat ng iba pang aklat."
- B. H. Roberts testifies that the D&C and POGP are evidence for Joseph's inspiration like the Book of Mormon is.
[57]↩︎
Ang unang tomo ng seryeng may maraming tomo ay malawak na tumalakay sa maagang buhay ni Joseph Smith at sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts writes of the coming forth of the Book of Mormon for the Church's official centennial history.
[58]↩︎
Sa kanyang talumpati, nagpatotoo si Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon, na sinasabi:
Ang Talaan ni Jose na nasa mga kamay ni Efraim, ang Ang Aklat ni Mormon, ay naihayag at naisalin sa kapangyarihan ng Diyos, at nagbibigay sa mundo ng isang bagong saksi para kay Cristo, at ng katotohanan at ng kabuuan ng ebanghelyo.
- B. H. Roberts speaks to BOM's divinity and prophetic qualities.
[59]↩︎
Lumabas linggu-linggo ang kolum ni Roberts sa Deseret News nang mga dalawang taon, at sa ilang pagkakataon ay tinalakay ni Roberts ang ilang aspeto ng Ang Aklat ni Mormon na itinuring niyang mahalaga o nakapagtuturo.
Sa bawat kolum, pinagtibay ni Roberts ang inspirasyon, kasaysayan, at/o pagiging tunay ng Ang Aklat ni Mormon at ng mga turo nito.
[60]↩︎
Sa kanyang artikulong “Sign of the Christbirth in Western Hemisphere” na inilathala sa Deseret News limang araw bago ang Pasko, nirepaso ni Roberts ang mga propesiya ni Samuel na Lamanita at ang katuparan ng mga ito tungkol sa mga tanda ng kapanganakan ni Cristo.
- B. H. Roberts writes on the fulfillment of prophecy in the Book of Mormon with the birth of Christ.
[61]↩︎
Sa mga aklat na ito, ipinagpalagay ni Roberts na totoo ang tradisyonal at nananampalatayang salaysay tungkol sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon at positibo siyang nagsalita tungkol sa “mga inihayag na doktrina” ng aklat. Ginamit din niya ang mga propesiya ng Ang Aklat ni Mormon tungkol kay Cristo sa pagsisikap na makahikayat ng mga Hudyo na maging mga bagong miyembro.
[62]↩︎
Ayon sa katitikan ng pulong, “nagsalita si Roberts tungkol sa kanyang pagbisita kay David Whitmer at sa patotoo ni David Whitmer sa katotohanan ng Ang Aklat ni Mormon.”
- Minutes of meeting indicate B. H. Roberts used sacrament prayers in Moroni and David Whitmer as evidence of the Book of Mormon.
[63]↩︎
Ayon sa katitikan ng pulong, si Roberts ay “nagbigay ng matibay na patotoo sa katotohanan ng ebanghelyo.” Iniulat din na nagbigay siya ng “mga pahayag tungkol sa mga pagsubok na naranasan sa paglabas ng Ang Aklat ni Mormon.”
- Meeting Minutes indicate B. H. Roberts bore his testimony of the gospel.
[64]↩︎
Noong buwang iyon, sumulat si Roberts ng mga liham kina James H. Moyle at George W. Middleton bilang pagsagot sa mga tanong nila tungkol sa Ang Aklat ni Mormon, kabilang ang mga tanong na may kaugnayan sa Burol ng Cumorah at heograpiya ng Book of Mormon at kung paano pagtutugmain ang paglalarawan kay Jesus na winawasak ang mga lungsod ng mga Nephita sa 3 Nephi.
Sa wala sa mga liham na ito nagpahayag si Roberts ng mga pagdududa tungkol sa pagiging tunay ng Ang Aklat ni Mormon, kahit kinikilala niya na wala siyang ganap na kasiya-siyang mga sagot sa mga tanong na ibinigay sa kanya.
[65]↩︎
Nailathala ang talumpati noong Marso 1932. Dito, pinuri ni Roberts si Joseph Smith bilang isang propeta na binigyang-inspirasyon “na ilatag ang mga pundasyon ng isang mas dakilang pananampalataya” at na “inilabas ang Amerikanong tomo ng kasulatan, ang Ang Aklat ni Mormon.”
Tinukoy rin ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon bilang isang salin sa buong talumpati.
- B. H. Roberts affirms the inspiration of Joseph Smith and the Book of Mormon in a public speech.
[66]↩︎
Pagkatapos banggitin ang mga kasulatan mula sa mga aklat ng Helaman at 3 Nephi sa Ang Aklat ni Mormon, nagtapos si Roberts sa pagsasabing:
Sa gayon ay nakumpleto ang Pangyayari ng Pasko ng Pagkabuhay sa kanlurang bahagi ng daigdig, at dito ito itinatag sa pamamagitan ng ebidensyang nakita ng mata at narinig ng tainga. . . . Hindi pinabayaang walang mga saksi ng Diyos ang kanyang sarili sa kanlurang mundong ito; sapagkat ang ebidensya ay naipasa mula sa bibig hanggang sa bibig, mula sa salinlahi hanggang sa salinlahi at sa huli ay dumating sa atin sa pamamagitan ng kasulatang Amerikano, ang Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts speaks of the Book of Mormon as a witness for the birth and resurrection of Christ.
[67]↩︎
Ayon sa mga tala ng pulong,
Sinabi ni Pangulong Roberts na hangga’t nananatiling totoo ang mga saligan ng Mormonismo, lalago at uunlad ang gawaing ito. Tinukoy ng tagapagsalita ang patotoo ni David Whitmer tungkol sa mga laminang pinagsalinan ng Ang Aklat ni Mormon. Sinabi niya na sa isang pag-uusap nila ni G. Whitmer bago ito namatay, sinabi nito na ang anghel na si Moroni, sa tila isang babala sa kanya, ay nagsabi, “David, pinagpala ang nananatiling tapat hanggang wakas.” Kakaiba man ito, si David Whitmer lamang ang isa sa tatlong saksi na hindi bumalik sa Simbahan.
Ipinapakita rin ng mga tala na “Si Elder Roberts, sa pagtatapos, ay muling nagpatibay ng kanyang katapatan sa gawain ng Panginoon at inilaan ang mga nalalabi niyang araw sa buhay sa pagsusulong ng mga layunin ng kaharian ng Diyos sa lupa”
- B. H. Roberts in stake meeting talk reaffirms his faith; talks about meeting David Whitmer.
[68]↩︎
Sa isang liham kay Elizabeth Skolfield na isinulat noong Marso 14, 1932, ipinaliwanag ni Roberts sa isang dati niyang misyonero na ang kanyang pananaliksik tungkol sa Ang Aklat ni Mormon na ginawa noong mga unang bahagi ng dekada 1920, kasama ang "Book of Mormon Difficulties" at "A Book of Mormon Study," ay "para iharap sa Labindalawa at sa Panguluhan." Sinabi rin niya na ang "A Book of Mormon Study" ay isang "nakakakilabot" na aklat.
Sa isang kasunod na liham kay Skolfield na isinulat kinabukasan, itinuro ni Roberts na hindi “pananaw ng Ang Aklat ni Mormon” na ang mga Katutubong Amerikano ay nagmula sa Nawawalang mga Lipi ng Israel, at dito ito naiiba sa ibang mga akda noong ika-19 na siglo na nangangatwiran para sa teoryang iyon.
- B. H. Roberts explains that "Studies" was never meant to be published; calls it an "awful" book.
- B. H. Roberts says the Book of Mormon's "attitude" is not the same as other books promoting Hebrew origins theory for Native Americans.
[69]↩︎
Ayon sa katitikan ng pulong, si Roberts:
nagsalita tungkol sa mga gawain ni Joseph Smith, ang propeta. . . . Inisa-isa niya ang maraming bagay na nagawa ng batang propeta, ang mga palatandaan ng isang taong kinasihan ng Diyos, na nagbibigay ng malakas na pagsalungat sa mga paratang laban sa kanya ng kanyang mga kaaway.
Itinala rin sa katitikan na si Roberts:
ipinagpatuloy pa niya ang kanyang mga pagsisiyasat sa mga gawa at salita ni Joseph Smith. Sinuri niya ang “perpektong panalangin,” ang basbas sa sakramento gaya ng ibinigay sa Ang Aklat ni Mormon. Ang patunay ng banal nitong pinagmulan ay makikita sa katotohanang walang kahit isang salita ang maaaring idagdag o alisin dito nang hindi sinisira o pinahihina ang kapangyarihan nito. Hindi ito gawa ng isang kabataang walang pinag-aralan, pahayag ng tagapagsalita, kundi ebidensya ng banal na inspirasyon. Kapag pinag-isipang mabuti ang panalanging ito, nagbibigay ito ng malaking bigat sa mga pahayag ng makabagong propeta.
- B. H. Roberts speaks of Joseph Smith's and the Book of Mormon's inspiration at a stake conference in San Francisco.
[70]↩︎
Sa kanyang artikulong pinamagatang "Joseph Smith–An Appreciation," sinabi ni Roberts na “tinatanggap [niya si Joseph Smith] bilang isang propeta ng Kataas-taasang Diyos, na binigyang-inspirasyon nang higit kaysa sinumang tao upang itatag ang katotohanan ng Diyos sa mundo; isang taong naniniwala sa kanya nang walang pag-aalinlangan.”
- B. H. Roberts bears testimony of Joseph Smith.
[71]↩︎
Ang mga lecture ay inilathala noong 1948 bilang Mga Diskurso ni B. H. Roberts. Sa isang lecture, sinabi ni Roberts na pinasimulan ni Joseph Smith ang "isang Bagong Dispensasyon ng Ebanghelyo ni Cristo" at na kanyang "inilabas ang Amerikanong tomo ng kasulatan, ang Ang Aklat ni Mormon."
Sa isa pa, sinabi ni Roberts na binigyan ng Diyos si [Joseph] ng kapangyarihan mula sa itaas upang isalin ang Ang Aklat ni Mormon, at mula roon ay sumunod ang lahat ng naglabas ng Bago at Huling dispensasyon.
- In discourses delivered between 1932-1933, B. H. Roberts affirms the inspiration and historicity of the BOM.
[72]↩︎
Ayon sa mga tala ng Nebo Stake, “binasa at nagkomento si Roberts tungkol sa mga propesiya sa Ang Aklat ni Mormon na may kaugnayan at naghuhula sa mapagmataas na tadhana ng dakilang bansang Amerika.”
- B. H. Roberts cites Book of Mormon prophecies in a stake meeting.
[73]↩︎
Sa kanyang talumpati sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1933, binanggit ni Roberts ang mga propesiya ng Ang Aklat ni Mormon tungkol sa Amerika at nagsalita tungkol sa “isang magandang pagkakaisa sa mga bagay na ito na matatagpuan sa Ang Aklat ni Mormon at sa mga patotoong napakinggan natin sa kumperensyang ito.”
- B.H. Roberts describes the BOM as a prophetic text.
[74]↩︎
Ang talumpati ay inilathala sa Deseret News noong Hunyo 24, 1933. Sa talumpati, sinabi ni Roberts tungkol kay Joseph Smith:
Siya ay binigyan [ng Diyos] ng kapangyarihan mula sa kaitaasan upang isalin ang Ang Aklat ni Mormon, at mula roon ay sumunod ang lahat ng nagluwal sa bago at huling dispensasyon. Pagkatapos ng Ang Aklat ni Mormon ay dumating ang pagpapanumbalik ng pagkasaserdote sa Aaronic at sa Melchizedek—kasama ang pagkaapostol, na taglay nga ang mismong mga susi ng lahat ng espirituwal na kapangyarihan ng pagkasaserdote, ang mga susi ng makalangit na kahariang ito. Pagkatapos ay ang organisasyon ng simbahan; ang pagsasalin ng sinaunang kasulatan—ang Aklat ni Moises at ang Aklat ni Abraham; ang pagdating ni Cristo, nina Moises, Elias at Elijah, kasama ang mga susi ng kani-kanilang mga dispensasyon—lahat ng ito at marami pang iba ang nagluwal sa pag-unlad ng katotohanan, na inihayag ng propeta ang katotohanan para sa mga naunang dispensasyon. Ang mga ito ang bumuo sa mga kautusang nagbigay-inspirasyon sa propeta!
- B. H. Roberts affirms his belief in Joseph Smith's prophethood; says he translated the Book of Mormon.
[75]↩︎
Sa isang entry sa journal noong Agosto 7, 1933, itinala ni Lloyd ang isang mahabang pag-uusap nila ni Roberts noong araw na iyon tungkol sa kanyang mga pananaw sa Ang Aklat ni Mormon at mga karanasan sa pamunuan ng Simbahan. Iniulat ni Lloyd:
Sa halip na ituring ito bilang pinakamalakas na ebidensya na mayroon tayo ng pagiging banal ng Simbahan, itinuturing ni [Roberts] ang [Ang Aklat ni Mormon] bilang yaong higit na nangangailangan ng pagsuporta. Ang pinakamalaki niyang batayan para sa pagiging banal ng Propeta Joseph ay nasa Doktrina at mga Tipan.
- Wesley Lloyd reports on conversation with B.H. Roberts about Church's reaction to studies.
[76]↩︎
Sa isang pahayag kay Truman G. Madsen na ibinigay noong 1979, naalala ni Jack Christensen na sinabi sa kanya ni Roberts ilang linggo bago siya namatay, “Walang naging bahagi si Ethan Smith sa pagbuo ng Ang Aklat ni Mormon. Tanggapin mo si Joseph Smith at ang lahat ng kasulatan.”
- Jack Christensen recalls hearing B. H. Roberts say Ethan Smith played no part in the authorship of the Book of Mormon.
[77]↩︎
Ang balita ng pagkamatay ni Roberts ay naging pangunahing balita sa Deseret News noong Setyembre 28, isang araw matapos ang kanyang pagpanaw, na iniulat na nangyari “sa isang lokal na ospital noong Miyerkules [Setyembre 27] nang 4:30.” Ang sanhi ay iniulat na “mga komplikasyong dulot ng diabetes.”
Iniulat ng kanyang obituaryo na siya ay “may mahinang kalusugan sa nakalipas na dalawang taon” at na ang “isang malubhang sakit noong 1931 ay muntik nang maging sanhi ng kanyang kamatayan.” Naalala ni Russel B. Swensen na nakilala niya si Roberts noong 1931, na sa panahong iyon ay naputulan na ng bahagi ng kanyang paa dahil sa kanyang diabetes.
Ipinaliwanag ni Truman Madsen, isang biographer ni B. H. Roberts, na bagaman paminsan-minsang umiinom si Roberts noong mas bata pa siya, ang naiulat na inaantok at namumulang hitsura ng kanyang mga mata ilang sandali bago siya namatay ay dahil sa malubha niyang mga sintomas ng diabetes.
[78]↩︎
Naalala ni H. Grant Ivins, ang anak ni Anthony W. Ivins, na nakakita siya ng kopya ng manuskrito noong nasa BYU siya “noong buhay pa si Roberts” noong unang bahagi ng dekada 1930 o huling bahagi ng dekada 1920.
Nagpagawa rin si Antoine R. Ivins, isang pangkalahatang awtoridad, ng kopya ng manuskrito, malamang noong kalagitnaan ng dekada 1930.
- H. Grant Ivins says he saw a copy of B. H. Roberts's study at BYU before Roberts died in 1933.
- Antoine R. Ivins's copy of B. H. Robert's "A Parallel".
[79]↩︎
Sumulat si Ariel L. Crowley ng liham kay Ben E. Roberts na nagtatanong kung totoo o hindi ang mga usap-usapan na nawalan si B. H. ng kanyang patotoo kay Joseph Smith at sa Ang Aklat ni Mormon dahil sa kanyang pananaliksik tungkol sa View of the Hebrews. Sumagot si Ben E. Roberts na narinig na niya ang mga usap-usapan, ngunit sinabi niya na:
Gayunman, makatitiyak ka na wala siyang natagpuan sa kanyang pag-aaral na nagbigay ng pagdududa sa katapatan ng salaysay ni Joseph Smith tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts son denies his father lost his testimony in the Book of Mormon.
[80]↩︎
Ayon kay Mervin B. Hogan,
Si Benjamin E. Roberts ay anak ni B. H. Roberts at kilala sa lugar ng Salt Lake bilang isang matalas at mahusay na abogado. Noong Oktubre 10, 1946, nagsalita ang anak sa Timpanogos Club sa Hotel Utah at tinalakay ang mga pag-aaral ng kanyang ama. Naroon ang manunulat sa pulong at sinuri ang orihinal na sulat-kamay na manuskrito sa lapis ni B. H. Roberts na pinamagatan niyang "A Parallel." May limitadong bilang si Ben E. Roberts ng mga mimeographed na kopya ng manuskrito na ipinamahagi niya pagkatapos ng kanyang presentasyon.
- Mervin B. Hogan publishes B. H. Roberts' "A Parallel" study comparing View of the Hebrews and the Book of Mormon; describes the meeting where the manuscript was distributed.
[81]↩︎
Inilathala ang manuskrito ni Mervin B. Hogan sa mga pahina ng Rocky Mountain Mason.
- Mervin B. Hogan publishes B. H. Roberts' "A Parallel" study comparing View of the Hebrews and the Book of Mormon; describes the meeting where the manuscript was distributed.
[82]↩︎
Sa isang liham kay G. T. Harrison, isinulat ni Smith:
Bilang sagot sa iyong liham, sasabihin ko na ang pagkaunawa ko ay sumulat si B. H. Roberts ng isang artikulo na hindi kailanman nailathala, ngunit ipinamahagi ng mga kapamilya niya mula nang siya ay mamatay, tungkol sa aklat ni Rev. Ethan Smith na inilathala noong 1823. Si Elder Roberts ay hindi nag-iwan ng kopya ng kanyang manuskrito sa opisina na ito.
- Joseph Fielding Smith mentions BHR's studies and says the Church has a copy of View Of The Hebrews in its archives.
[83]↩︎
Si Ivins, na may hinanakit sa Simbahan noong panahong ito, ay nakipagpalitan ng liham sa iba’t ibang anak at apo ni Roberts sa pagtatangkang hikayatin silang ilathala ang mga manuskrito. Namatay si Ivins sa kanser noong unang bahagi ng 1974 bago tuluyang mailathala ang mga manuskrito noong kalagitnaan ng dekada 1980.
[84]↩︎
Hindi tinukoy ng mga Tanner kung saan nila nakuha ang kanilang mga larawan ng manuskrito.
- Jerald Tanner and Sandra Tanner examine B. H. Roberts' BOM study manuscript; say he was losing his testimony in the BOM.
[85]↩︎
Gaya ng ginawa nila sa paglalathala ng "A Book of Mormon Study" isang taon na ang nakalipas, hindi tinukoy ng mga Tanner kung saan nila nakuha ang kanilang mga litrato ng mga manuskrito.
- Jerald Tanner and Sandra Tanner review B. H. Roberts's manuscript; say he had doubts about the Book of Mormon.
[86]↩︎
Ang edisyong ito, na pinamagatang Studies of the Book of Mormon at inedit ni Brigham D. Madsen, ay kinabibilangan ng "Book of Mormon Difficulties," "A Book of Mormon Study," at "A Parallel," kasama ng mga liham at korespondensiyang may kaugnayan sa mga manuskrito.
- University of Illinois Press edition of B. H. Roberts's Book of Mormon studies.
[87]↩︎
Kahit patuloy na masusing sinuri ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon, nanatili ang kanyang paniniwala sa “sinaunang” katangian ng Ang Aklat ni Mormon, sa banal na inspirasyon nito, at sa banal na tungkulin ni Joseph Smith. Itinuring niya na “hindi matitinag” ang kanyang pananampalataya sa Ang Aklat ni Mormon.
[88]↩︎
Ang dalawang ulat ay may pamagat na "Book of Mormon Difficulties" na nakatuon sa mga hindi pagtutugma sa pagitan ng Ang Aklat ni Mormon at ng kilalang talaang arkeolohikal noong panahong iyon, at "A Book of Mormon Study" na nangatwirang maaaring gumamit si Joseph Smith ng "creative imagination" at View of the Hebrews sa pagbuo ng teksto.
- Opening pages of "Book of Mormon Difficulties" manuscript by B. H. Roberts.
- Manuscript of "A Book of Mormon Study" by B. H. Roberts.
[89]↩︎
Ang ikatlong manuskrito na tinatawag na "A Parallel" ay naglilista ng mga pagkakatulad sa pagitan ng Ang Aklat ni Mormon at ng View of the Hebrews. Malamang na isinulat ito ni Roberts mga bandang Oktubre 1927 bilang isang "digest" o buod ng kanyang mga naunang natuklasan para sa apostol na si Richard R. Lyman, bagaman posible ring isinulat niya ito noong 1922.
[90]↩︎
Tungkol sa mga tanong kaugnay ng pagiging makasaysayan ng Ang Aklat ni Mormon, nagsalita si Roberts tungkol sa paghahanap ng mga sagot:
Ang tumayo at sabihin sa makabagong mundo na inilalagay natin ang ating inihayag na katotohanan laban sa lahat ng ebidensya at mga hinuha ng inyong agham, at hinihintay natin ang pagpapatunay ng bagong ebidensya na matutuklasan pa lamang, ay isang bagay na bayani, ngunit ito ba, at magiging kapani-paniwala ba ito? Nang may malaking pagpapakumbaba, ngunit may matinding pag-aalala rin, hinihintay ko ang higit pang pag-unlad ng kaalaman, na gagawing posible para sa atin na magbigay ng makatwirang sagot sa mga nagtatanong sa atin tungkol sa mga bagay na tinalakay rito.
- BHR comments on the need to have stronger apologetics for the BOM.
[91]↩︎
Iniharap ni Roberts ang kanyang mga natuklasan sa Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawa at wala siyang ginawang pagsisikap na mailathala ang mga ito. Ayon kay Roberts, gumawa siya ng kahit isang ulat “para sa kaalaman ng mga taong dapat malaman ang lahat tungkol dito pro at kontra, gayundin yaong naiharap laban dito, at yaong maaaring maiharap laban dito.”
[92]↩︎
Pagkatapos iharap ni Roberts ang kanyang pananaliksik sa Unang Panguluhan noong 1922, sumulat siya ng liham sa mga pinuno ng Simbahan na nagpapaliwanag:
Hayaan ninyong sabihin ko ito minsan at para sa lahat, upang maiwasan ang maaaring mangailangan ng paulit-ulit na paliwanag: ang inilalahad dito ay hindi kumakatawan sa alinman sa aking mga konklusyon. Ang ulat na ito na inihaharap dito ay kung ano ang sinasabi nitong ito nga, ibig sabihin, isang “pag-aaral tungkol sa mga pinagmulan ng Ang Aklat ni Mormon,” para sa kaalaman ng mga dapat na makaalam ng lahat tungkol dito, ~~pabor~~ at laban, gayundin ng mga nailabas na laban dito, at ng maaari pang mailabas na laban dito. Ipinapalagay ko ang posisyon na ang ating pananampalataya sa Ang Aklat ni Mormon ay hindi lamang hindi nayayanig kundi hindi mayayanig, at dahil dito maaari nating tingnan nang walang takot ang lahat ng maaaring sabihin laban dito.
- B. H. Roberts writes report on his confidence in solving BOM difficulties; affirms his "unshaken" belief in the BOM.
[93]↩︎
Halimbawa, sa isa sa kanyang mga pag-aaral, napansin ni B. H. Roberts na maaaring makatuwirang sabihin na si Joseph Smith ay may kakayahan kahit paano na likhain ang Ang Aklat ni Mormon gamit ang kanyang imahinasyon at ang View of the Hebrews:
Sa liwanag ng ebidensyang ito, walang pag-aalinlangan na si Joseph Smith, ang Propeta, ay may napakalakas at malikhaing imahinasyon. Makatuwirang maipipilit, na ang gayong imahinasyon, kung bibigyan ng mga mungkahing makikita sa “karaniwang kaalaman” tungkol sa tinatanggap na mga American Antiquities noong panahong iyon, at dinagdagan ng akdang gaya ng “View of the Hebrews” ni Ethan Smith, ay magiging sapat upang magawa niyang likhain ang isang aklat na tulad ng Ang Aklat ni Mormon.
- BHR says JS could have used creative imagination to write BOM.
[94]↩︎
Noong 1933, nakipagkita si Wesley P. Lloyd kay Roberts at kalaunan ay itinala niya sa kanyang journal ang sinabi ni Roberts tungkol sa Ang Aklat ni Mormon:
Sa halip na ituring ang [Ang Aklat ni Mormon] bilang pinakamalakas na ebidensya na mayroon tayo sa kabanalan ng Simbahan, itinuturing niya ito bilang siya mismong higit na nangangailangan ng pagpapatibay. Ang pinakamalaki niyang batayan para sa kabanalan ng Propeta Joseph ay nasa Doktrina at mga Tipan.
- Wesley Lloyd reports on conversation with B.H. Roberts about Church's reaction to studies.
[95]↩︎
Naniniwala ang historyador na si Brigham D. Madsen, halimbawa, na posible na maaaring hindi napanatili ni Roberts ang kanyang paniniwala sa Ang Aklat ni Mormon. Isinulat ni Madsen, “Kung napanatili man o hindi ni Roberts ang kanyang paniniwala sa Ang Aklat ni Mormon ay maaaring hindi na matukoy kailanman.”
- Brigham D. Madsen comments on BHR's belief in the BOM.
[96]↩︎
Si Truman G. Madsen, na sumulat ng isang talambuhay ni B. H. Roberts, at si John W. Welch ay kapwa nangatuwiran sa maraming publikasyon na malamang na hindi nawala ni Roberts ang kanyang patotoo dahil sa kanyang mga pag-aaral.
[97]↩︎
Tinawag ni Joseph Hyde, isang kapanahon niya, si Roberts na isang “mandirigma ng Simbahan.” Itinuring siya ni Pangulong J. Reuben Clark, kasama ni Pangulong James E. Talmage, na isa sa mga “dakilang Crusader” na “nakabaluti sa katotohanan” at “minahal ang katotohanan alang-alang sa katotohanan.”
Ipinagdiwang ni Clark na si Roberts ay “hindi umasa sa pagsang-ayon ng mundo para sa kanilang inspirasyon ni para sa kanilang lakas ng loob.”
Naniniwala ang biographer na si Truman G. Madsen na gusto niyang “ihanda ang kasalukuyan at mga susunod na henerasyon para sa mga inaasahang pagpuna.”
- Truman G. Madsen mentions B. H. Roberts being described as the "warhorse."
- Truman G. Madsen offers summary of B. H. Roberts's advocacy for the Church.
[98]↩︎
Itinanong ni Couch ang mga sumusunod na tanong:
1. Sinasabi ng tradisyong “Mormon” na ang mga American Indian ay mga inapo ng mga Lamanita. Ang panahong lumipas mula sa unang pagdating ni Lehi at ng kanyang mga tagasunod sa Amerika hanggang sa kasalukuyan ay mga 2,700 taon. Hinati ng mga pag-aaral sa wika ang mga wikang Indian sa limang magkakaibang pangkat ng wika na nagpapakita ng napakakaunting ugnayan sa isa’t isa. Tila hindi maipapaliwanag ng pagkakaibang ito sa katangian at mga balarilang anyo ng mga wikang Indian kung ang mga Indian ay mga inapo ng isang taong-bayan na may wikang kasing-unlad ng sinaunang Hebreo, kundi ipinapakita nito na ang pagkakahati ng mga Indian sa magkakahiwalay na pangkat ay nangyari matagal bago umunlad ang kanilang wika lampas sa pinakapayak na uri ng pagsasalita. Muli, ang panahong inilaan mula sa pagdating ni Lehi ay masyadong maikli para maipaliwanag ang nakikitang pagkakaibang ito. 2. Sinasabi ng Ang Aklat ni Mormon na nang dumating sa Hilagang Amerika ang mga tagasunod ni Lehi ay natagpuan nila rito, kasama ng iba pang mga hayop, ang kabayo. Ipinapakita ng makasaysayan at paleontolohikong datos na wala ang kabayo sa Amerika noong panahong iyon, at hindi ito dumating hanggang makalipas pa ang 20 siglo. 3. Sinasabing si Nephi ay may busog na bakal na nabali niya di-nagtagal matapos niyang lisanin ang Jerusalem, mga 600 taon B.C. Wala akong alam na talaan na nagpapakitang may kaalaman ang mga Judio tungkol sa bakal sa gayong panahon. 4. Madalas ding banggitin sa Ang Aklat ni Mormon ang “mga espada at simitar.” Ang paggamit ng salitang simitar ay hindi lumilitaw sa ibang panitikan bago ang pag-angat ng kapangyarihang Mohammedan at tila ang kakaibang sandatang iyon ay hindi nabuo hanggang matagal na pagkatapos ng panahong Kristiyano. Kaya tila hindi malamang na taglay ng mga Nephita o Lamanita ang alinman sa sandata o sa katawagan. 5. Binabanggit din ang pagkakaroon ng mga Nephita ng saganang seda. Dahil hindi kilala ang seda sa Amerika noong panahong iyon, lumilitaw ang tanong, saan nila nakuha ang seda?
- Questions from James F. Couch about BOM issues.
[99]↩︎
Nagpahayag si Roberts ng pagkabahala tungkol sa kung ano ang maaaring mangyari kung hindi malulutas ang mga tanong na ito:
Ang tumayo at sabihin sa makabagong mundo na inihaharap namin ang aming inihayag na katotohanan laban sa lahat ng ebidensya at mga konklusyon ng inyong siyensya, at hinihintay ang pagpapatunay ng bagong ebidensya na matutuklasan pa lamang, ay isang kabayanihang gawa; ngunit ito ba, at magiging kapani-paniwala ba ito? Nang buong pagpapakumbaba, ngunit buong pagkabahala rin, hinihintay ko ang higit pang pag-unlad ng kaalaman na gagawing posible para sa atin na magbigay ng makatwirang sagot sa mga nagtatanong sa atin tungkol sa mga bagay na tinalakay rito.
- BHR comments on the need to have stronger apologetics for the BOM.
[100]↩︎
Itinala ni Heber J. Grant sa kanyang mga journal noong mga araw na iyon na naramdaman niyang ang mga pulong ay “matinding kawili-wili” at “kapaki-pakinabang.” Tiwala siya na “sa mga kalooban ng Panginoon, may mga ebidensyang maihaharap na sapat upang suportahan ang Ang Aklat ni Mormon mula sa arkeolohikal at iba pang mga pagsisiyasat para sa bawat tapat na naghahanap ng katotohanan.”
Noong Enero 1922, matapos niyang iharap ang kanyang akda, sumulat si Roberts kay Pangulong Heber J. Grant:
Lahat ng mga katotohanan at argumento na iniharap, maliban sa usapin ng lingguwistika, ay nasulit ko na nang husto sa ikatlong tomo ng aking New Witness for God. . . . Tungkol naman sa mga suliranin ng lingguwistika, walang nasabi na kahit paano ay magiging kapaki-pakinabang sa atin o makatatagal sa pagsusuri ng may-kaalamang kritisismo . . . . Wala akong magagawa kundi masakit na aminin na ang ating mga paraan ng pagtatanggol, sakaling matindi tayong atakihin batay sa mga tanong ni G. Couch, ay lubhang kulang.
- B. H. Roberts articulates his disappointment on the meeting with Heber J. Grant over the BOM.
- Heber J. Grant records the meetings with B. H. Roberts discussing Book of Mormon problems.
[101]↩︎
Itinala ni Grant na “ipinahayag ng mga kapatid na nakatitiyak sila na sa mga kalooban ng Panginoon ay maaaring makapagharap ng mga ebidensyang sapat upang suportahan ang Ang Aklat ni Mormon mula sa mga arkeolohikal at iba pang pagsisiyasat para sa bawat tapat na naghahanap ng katotohanan.”
Ang komite ay binubuo nina Anthony W. Ivins, James E. Talmage, at John A. Widtsoe. Nagtala si James E. Talmage ng hindi bababa sa isang kasunod na pagpupulong ng komite noong unang bahagi ng Pebrero, isang buwan matapos ang mga unang pagpupulong kay Roberts.
- JET reports on meeting with BHR, JAW, AI re: BOM.
- Heber J. Grant records the meetings with B. H. Roberts discussing Book of Mormon problems.
[102]↩︎
Itinala ni Grant na “bawat isa sa mga kapatid sa kanilang mga pananalita ngayon”—na kasama si Roberts—ay “nagpatotoo tungkol sa kanilang ganap at lubos na pananampalataya sa pagiging banal ng Ang Aklat ni Mormon at sa katotohanan ng talaan.”
- Heber J. Grant records the meetings with B. H. Roberts discussing Book of Mormon problems.
[103]↩︎
Halimbawa, binale-wala ni James E. Talmage ang marami sa mga puntong inilahad ni Roberts dahil “marami sa mga ‘hirap,’ o mga pagtutol gaya ng igigiit ng mga kritiko na kumokontra, ay negatibo lamang naman sa kanilang likas na katangian.”
Ipinahayag ni Roberts ang kanyang pagkadismaya sa naging takbo ng pulong kasama ang mga Brethren sa isang liham kay Pangulong Heber J. Grant:
Napakaraming nasabi na lubos na walang kaugnayan, at napakakaunti ng nasabi, kung mayroon man, na nakatulong sa mga usaping pinag-uusapan kaya umalis ako sa kumperensya na lubhang dismayado.
- B. H. Roberts articulates his disappointment on the meeting with Heber J. Grant over the BOM.
- James E. Talmage discusses the meetings held with B. H. Roberts about Book of Mormon difficulties.
[104]↩︎
Sa isang pag-uusap kay Wesley P. Lloyd mahigit isang dekada kalaunan, nagpahayag si Roberts ng pagkadismaya sa kawalan ng kahandaan ng mga lider ng Simbahan na harapin ang mga isyu. Isinulat ni Lloyd:
Sa kanyang kahilingan, nagpatawag si Pangulong Grant ng pulong ng Labindalawang Apostol at iniharap ni Kapatid na Roberts ang usapin, sinabi niya nang deretsahan na hindi niya ito masagot at humingi siya ng tulong nila sa pagpapaliwanag nito. Bilang sagot, isa-isa lang silang tumayo at nagpatotoo sa katotohanan ng Ang Aklat ni Mormon. Si George Albert Smith, na lumuluha, ay nagpatotoo na ang kanyang pananampalataya sa aklat ay hindi nayanig ng tanong. Si Pangulong Ivins, ang taong malamang na pinaka-makakasagot sa tanong na iyon, ay hindi nakapagbigay ng solusyon. Walang sagot na makuha. Hindi sila mapupuna ni Kapatid na Roberts dahil hindi nila ito nasagot o natulungan siya, pero sinabi niya na sa isang simbahan na nagsasabing may patuloy na hayag, dumating ang isang krisis na nangangailangan ng hayag. Pagkatapos ng pulong, sumulat siya kay Pangulong Grant at ipinahayag ang kanyang pagkadismaya sa kabiguang iyon at lalo na sa kabiguan ni Pangulong Ivins na makatulong sa problema.
- Wesley Lloyd reports on conversation with B.H. Roberts about Church's reaction to studies.
[105]↩︎
Ayon sa journal ni Heber J. Grant at sa sariling talambuhay ni Roberts, noong Abril 1922, binigyan si Roberts ng pagpipilian sa pagitan ng pag-edit sa Deseret News o paglilingkod bilang pangulo ng misyon. Pinili niya ang huli at itinalaga bilang pangulo ng misyon ng Eastern States Mission noong Mayo 29, 1922.
[106]↩︎
Paulit-ulit na nagsalita si Roberts sa pangkalahatang kumperensya noong kalagitnaan ng dekada 1920 habang siya ang pangulo ng Eastern States Mission.
[107]↩︎
Habang naglilingkod bilang pangulo ng misyon, naglathala si Roberts ng mga polyeto para sa mga misyonero at mga artikulo sa Improvement Era at naglabas ng mga na-update na edisyon ng mga akda tulad ng New Witnesses for God at Outlines of Ecclesiastical History.
[108]↩︎
Patuloy na nagpahayag ng suporta ang mga lider ng Simbahan kay Roberts matapos niyang ibahagi ang kanyang hindi nailathalang materyal tungkol sa Ang Aklat ni Mormon, gaya ng ipinapakita ng isang liham mula kay Pangulong Grant na may petsang Marso 4, 1923.
Ayon sa journal ni Grant, nang siya ay ma-release noong Abril 1927, ipinahayag ni Roberts kung gaano niya “lubos na nagustuhan ang limang taon na pinamunuan niya ang Eastern States Mission.”
- Heber J. Grant writes to B. H. Roberts expressing his faith and confidence.
- Heber J. Grant writes that B. H. Roberts was being released from his mission.
[109]↩︎
Itinala ni Grant ang salaysay na ito sa kanyang pribadong journal.
- Heber J. Grant records the meetings with B. H. Roberts discussing Book of Mormon problems.
[110]↩︎
Sa isa sa kanyang mga ulat, sinabi ni Roberts na “malaking pakinabang para sa mga magiging tagapagtanggol ng pananampalataya sa hinaharap” ang magkaroon ng de-kalidad na pananaliksik tungkol sa mga kritisismo sa Ang Aklat ni Mormon.
Tiniyak niya sa pamunuan ng Simbahan na siya ay “naninindigan na ang ating pananampalataya sa Ang Aklat ni Mormon ay hindi lamang hindi natitinag kundi hindi matitinag, at dahil dito maaari nating tingnan nang walang takot ang lahat ng maaaring sabihin laban dito.”
- B. H. Roberts writes report on his confidence in solving BOM difficulties; affirms his "unshaken" belief in the BOM.
- B. H. Roberts writes letter to Richard R. Lyman explaining the intent of his "A Parallel" manuscript.
[111]↩︎
Kahit sa dulo ng kanyang buhay, hayagang pinanindigan ni Roberts na ang Ang Aklat ni Mormon ay "sinauna" at na kinakatawan nito ang "mga pakikitungo" ng mga tao sa Ang Aklat ni Mormon.
[112]↩︎
Noong 1928, matagal na matapos niyang mailathala ang kanyang mga manuskrito, pinanatili ni Roberts na ang Ang Aklat ni Mormon ay “naghahayag ng pakikitungo ng Diyos sa mga sinaunang taong ito sa pamamagitan ng mga propeta at gurong isinugo ng Diyos sa kanila, at ibinibigay rin ang salaysay ng mga pagdalaw sa kanila ng nabuhay na mag-uling Cristo. . . . Sa talaang ito, naglabas ang Diyos ng isang bagong saksi sa katotohanan ng mga bagay na pinatototohanan din ng mga kasulatang Hebreo, ng Lumang Tipan, at ng Bagong Tipan.”
- BHR comments on antiquity of BOM.
[113]↩︎
Noong Disyembre 1932, inilathala ni Roberts ang kanyang patotoo tungkol kay Joseph Smith:
Sa totoo lang, inaamin ko na kabilang ako sa unang uri: isa na naniniwala sa kanya, tumatanggap sa kanya bilang isang Propeta ng Kataas-taasang Diyos, na kinasihan nang higit kaysa sinumang tao upang maitatag ang katotohanan ng Diyos sa mundo; isa na naniniwala sa kanya nang walang pag-aalinlangan.
- B. H. Roberts bears testimony of Joseph Smith.
[114]↩︎
Noong Abril 1933, ilang sandali bago siya pumanaw, inilarawan ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon bilang isang “mahalagang tomo ng kasulatan” at isang “bagong Amerikanong saksi para sa Diyos.” Nagsalita siya tungkol kay Jesus na pisikal na pumunta sa Amerika matapos ang kanyang pagkabuhay na mag-uli at binanggit ang Ang Aklat ni Mormon bilang propetikong katiyakan na “hindi pa nararating ng Simbahan ang rurok” ng pag-iral nito.
- B.H. Roberts describes the BOM as a prophetic text.
[115]↩︎
Sumulat si Ariel L. Crowley ng liham kay Ben E. Roberts na nagtatanong kung totoo ang mga usap-usapan na nawala kay Roberts ang kanyang patotoo kay Joseph Smith at sa Ang Aklat ni Mormon dahil sa kanyang pagsasaliksik tungkol sa View of the Hebrews. Sumagot si Ben E. Roberts.
Sa mga huling taon ng kanyang buhay, ginagawa niya ang isang balangkas ng paghahambing. Hindi ito natapos, at siyempre, hindi ito nasa ayos para mailathala. Gayunman, makatitiyak kayo na wala siyang natagpuan sa kanyang pag-aaral na nagpapababa sa integridad ng salaysay ni Joseph Smith tungkol sa Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts son denies his father lost his testimony in the Book of Mormon.
[116]↩︎
Sinabi ito ni Roberts sa pangkalahatang kumperensya noong Oktubre 1922.
- B. H. Roberts cites the BOM as containing ancient prophecies.
[117]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa isang pribadong liham kay Heber J. Grant.
- B. H. Roberts writes report on his confidence in solving BOM difficulties; affirms his "unshaken" belief in the BOM.
[118]↩︎
Sinabi ito ni Roberts sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1923.
- B. H. Roberts cites the BOM as scripture to defend the deity of Christ.
[119]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa isang artikulong inilathala sa Improvement Era.
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon's teachings on Christ at the centennial of Moroni appearing to Joseph.
[120]↩︎
Sinabi ito ni Roberts sa isang talumpati sa jubilee ng M.I.A. noong 1925.
- B. H. Roberts calls the Book of Mormon "ancient" and a "translation."
[121]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa isang artikulong inilathala sa magasin na The Redeemed Hebrew.
- B. H. Roberts cites the Book of Mormon as ancient and prophetic in its testimony of Christ.
[122]↩︎
Sinabi ito ni Roberts sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1928.
- B. H. Roberts sermonizes on the importance of the Book of Mormon.
[123]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa isang artikulong inilathala sa magasin na Liahona.
- B. H. Roberts writes of the divine origins of the Book of Mormon.
[124]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa A Comprehensive History of the Church, na inilathala noong 1930.
- B. H. Roberts writes of the coming forth of the Book of Mormon for the Church's official centennial history.
[125]↩︎
Sinabi ito ni Roberts sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1930 sa ika-100 anibersaryo ng pagkakatatag ng Simbahan at ng paglalathala ng Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts speaks to BOM's divinity and prophetic qualities.
[126]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa kanyang aklat na The Falling Away na inilathala noong 1931.
- B. H. Roberts affirms the historicity and inspiration of the Book of Mormon.
[127]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa isang artikulong inilathala sa magasin na Liahona.
- B. H. Roberts calls the Book of Mormon "a new volume of scripture" and affirms its historicity.
[128]↩︎
Isinulat ito ni Roberts sa isang artikulong inilathala sa Improvement Era.
- B. H. Roberts bears testimony of Joseph Smith.
[129]↩︎
Sinabi ito ni Roberts sa isang talumpating ibinigay noong Hunyo 1933, ilang buwan lamang bago siya namatay.
- B. H. Roberts affirms his belief in Joseph Smith's prophethood; says he translated the Book of Mormon.
[130]↩︎
Marami sa mga artikulo ni Roberts na nagpapatibay kapwa sa sinaunang pinagmulan at sa inspirasyon ng Ang Aklat ni Mormon ay lumabas sa mga magasin na Improvement Era at Liahona na inilathala ng Simbahan.
[131]↩︎
Sa pagitan ng 1922 at ng kanyang pagkamatay noong 1933, ilang beses nagsalita si Roberts sa pangkalahatang kumperensya at sa maraming pagkakataon ay nagbigay ng patotoo tungkol sa Ang Aklat ni Mormon o pinagtibay ang katotohanan nito.
Halimbawa, noong Abril 1928, ipinagdiwang niya ang mga katotohanang napanatili mula sa Ang Aklat ni Mormon, at ibinigay ang panalanging ito sa Kumperensya:
Nagpapasalamat kami sa iyo para sa dakilang propeta ng Bagong Dispensasyon, ang lingkod sa iyong bahay, si Joseph Smith, ang Tagakita ng mga huling araw. At gayon din, Ama, nagpapasalamat kami sa iyo para sa rumaragasang kaalaman na dumating sa mundo, ang mga patotoo mula sa mga kasulatan ng mga Nephita, gayundin yaong mga nagmula sa mga kasulatang Judio.
Noong Abril 1929, itinuring ni Roberts ang Doktrina at mga Tipan na “walang pagtatanong tungkol sa may-akda nito” at may “ebidensya ng inspirasyon na kapantay ng nasa Ang Aklat ni Mormon.” Malapit sa katapusan ng kanyang buhay, noong Abril 1933, ipinahayag niya sa pangkalahatang kumperensya na ang Ang Aklat ni Mormon ay “isa sa pinakamahahalagang aklat na napanatili kailanman, maging bilang banal na kasulatan.”
[132]↩︎
Sa isang liham kay apostol Richard R. Lyman, ipinaliwanag ni Roberts na ang kanyang pag-aaral na naghahambing sa Ang Aklat ni Mormon at sa View of the Hebrews ay dahil “ang ganitong tanong ay maaaring lumitaw balang araw, at kung mangyari iyon, malaking pakinabang ito sa ating mga magiging tagapagtanggol ng pananampalataya sa hinaharap kung mayroon na silang hawak na masusing buod ng paksa.”
- B. H. Roberts writes letter to Richard R. Lyman explaining the intent of his "A Parallel" manuscript.
[133]↩︎
Halimbawa, sa The Truth, The Way, The Life tinutukoy ni Roberts ang Ang Aklat ni Mormon bilang “isang sinaunang tomo ng kasulatan” at ang mga Nephita bilang isang “sinaunang lahing Amerikano.”
At sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1930, sinabi ni Roberts na ang Ang Aklat ni Mormon ay dumating sa mga mambabasa sa pamamagitan ng “lahi ng mga Nephita” at na ang Amerika ay naging “isang lupaing lubhang hinirang sa Panginoon.”
[134]↩︎
Naalala ni Russel B. Swensen pagkalipas ng ilang dekada na minsang narinig niya si Roberts na nagsabi noong 1931 na “karamihan sa mga Mormon ay halos walang alam” sa kasaysayan ng Simbahan, at na “marami ang lubhang mababagabag kung malalaman nila ang tunay nitong kasaysayan.”
Sa isa pang salaysay tungkol sa pulong na ito, sinabi ni Swensen na sinabi ni Roberts, "Kalahati ng mga tao sa simbahan ay tatalikod kung nalaman nila ang totoong kasaysayan ng simbahan."
Gayunman, sa mismong mga salaysay na ito, naalala ni Swensen na si Roberts ay may “parang mapagbiro at pilyong ngiti” (o isang “tuyong ngiti”) nang sabihin niya ito, at sinabi niya iyon sa “tonong kunwang pagmamalabis” at may “mapanudyong pagpapatawa.”
[135]↩︎
Noong Enero 1922, tiningnan ni Roberts ang tanong na ito:
Matagumpay ba nating mapapanatili ang . . . yugto ng kulturang may nakasulat na wika ng Ang Aklat ni Mormon laban sa mga kongklusyon ng ating mga huling Amerikanong manunulat tungkol sa mga paksang ito?
- BHR comments on the need to have stronger apologetics for the BOM.
[136]↩︎
Lalo pang kinuwestiyon ni Roberts ang mga pahayag ng Ang Aklat ni Mormon tungkol sa "medyo kamakailang pagdating ng tao sa Amerika."
- BHR comments on the need to have stronger apologetics for the BOM.
[137]↩︎
Ipinagpalagay ni Roberts na ang sinaunang Amerika ay isang “kulturang Panahon ng Bato, hindi kulturang bakal at asero.”
- BHR comments on the need to have stronger apologetics for the BOM.
[138]↩︎
Noong Enero 1922, nagsulat si Apostol James E. Talmage sa kanyang journal tungkol sa kanyang mga pakikipagpulong kay B. H. Roberts tungkol sa mga kabayo:
Alam ko na ang Ang Aklat ni Mormon ay isang tunay na talaan; at marami sa mga “kahirapan,” o mga pagtutol gaya ng igigiit ng mga kritiko na sumasalungat, ay sa huli negatibo lamang ang likas na katangian. Sinasabi ng Ang Aklat ni Mormon na si Lehi at ang kanyang kolonya ay nakatagpo ng mga kabayo sa kontinenteng ito nang dumating sila; at samakatuwid, narito ang mga kabayo noong panahong iyon.
- James E. Talmage discusses the meetings held with B. H. Roberts about Book of Mormon difficulties.
[139]↩︎
Nang ipadala ang listahan ng mga pagkakatulad, isinulat ni Roberts:
Ang paghahambing na ipinadadala ko sa inyo ay hindi pa nga isang-kapat ng maaaring maipakita sa paraang ito, at ang bahaging hindi ko naipakita ay kasing kapansin-pansin din ng bahaging ito na inihaharap ko.
- B. H. Roberts writes letter to Richard R. Lyman explaining the intent of his "A Parallel" manuscript.
[140]↩︎
Mas marami nang nasabi ang makabagong pag-aaral tungkol sa mga problemang tinukoy ni Roberts noong unang bahagi ng dekada 1920, bagaman nananatiling bukas pa rin ang mga paksang tulad ng mga kabayo sa Ang Aklat ni Mormon.
[141]↩︎
Sa isang liham kay William Riter noong Pebrero 1922, nadama ni Roberts na ang mga ipinapalagay na anachronism tulad ng mga scimitar o seda sa Ang Aklat ni Mormon ay “hindi nagdudulot ng malubhang suliranin” sa pagiging tunay nito dahil ang mga natuklasang makukuha noong panahong iyon ay tila sumasagot sa mga pagtutol na ito. Ang pangunahing ikinababahala ni Roberts ay mga usapin tulad ng mga katutubong wika at mga migrasyon at kung paano maaaring may kaugnayan ang mga ito sa Ang Aklat ni Mormon.
- B. H. Roberts comments on answering James F. Couch's questions.
[142]↩︎
Ang mga tanong ni G. Couch ay isinama sa isang liham ni W. E. Riter kay James E. Talmage. Ang mga alalahaning nakalista rito ay pinaikli at isinalaysay sa ibang pananalita.
- Questions from James F. Couch about BOM issues.
[143]↩︎
Sa 2013 na edisyon ng Ang Aklat ni Mormon, sinasabi sa introduksyon na ang mga Lamanita ay “kabilang sa mga ninuno” ng mga modernong Katutubong Amerikano. Binago ito mula sa “sila ang pangunahing mga ninuno” upang magbigay ng “kalinawan at mas malaking katumpakan,” ayon sa Church History Library. Ang introduksyon ay hindi itinuturing na kasulatan.
Marami ring iskolar na Banal sa mga Huling Araw ang naniniwala na may ebidensya ng iba pang katutubong grupo na naisama sa mga populasyon ng mga Nephita at ng mga Lamanita.
[144]↩︎
Isang di-LDS na iskolar, si Mary LeCron Foster, ang nagpresenta ng dalawang papel tungkol sa wika ng Lumang Daigdig sa mga Amerika sa Association of American Geographers at sa taunang pulong ng Language Origins Society.
Si Brian Stubbs, isang iskolar na Banal sa mga Huling Araw sa lingguwistika ng mga wikang Semitiko at Ehipsiyo at ng mga wikang Uto-Aztecan, ay gumawa ng maraming pag-aaral na nagpapakita ng ugnayan sa pagitan ng mga wika ng Lumang Daigdig at Bagong Daigdig.
[145]↩︎
Tinalakay ni Wade E. Miller at iba pa ang mga specimen ng kabayo mula sa isang stratified na konteksto sa Rancho Carabanchel, Mexico, at nakakita ng mga labi ng kabayo sa mga layer na may radio-carbon dating mula 1660 BC hanggang 542 AD.
- Wade E. Miller et al. publishes evidence for horses in the Americas during the Post-Pleistocene/Pre-Columbian era.
[146]↩︎
May ilang iskolar na Latter-day Saint ang nagteorya na ang paggamit ng "kabayo" ay isang halimbawa ng paggamit ng terminong mula sa Lumang Daigdig para ilarawan ang isang hayop sa Bagong Daigdig. Halimbawa, ang salitang Aztec para sa usa ay macatl, kaya tinawag nila ang mga kabayo ng mga Espanyol na macatl.
Sa lingguwistika, ang penomenong ito ay tinatawag na “loan-shift”.
Naniniwala ang maraming Latter-day Saint na iskolar na ang terminong "kabayo" sa teksto ay tumutukoy sa hayop sa Bagong Daigdig na tapir o sa iba pang malaking mammal.
[147]↩︎
Mayroong "bakal na asero" sa Lumang Daigdig bago ang panahon ni Nephi. Isang artikulo sa Scientific American noong 1977 ang nagsabi, "Tila malinaw na pagsapit ng simula ng ikasampung siglo BC, sadyang ginagawang asero ng mga panday ang bakal."
Isang piko na natagpuan mula sa ikalabing-isang siglo BC (sa isang kuta sa Har Adir, Upper Galilee) ay gawa sa “tunay na asero,” na ginawa sa pamamagitan ng carbonizing, quenching, at tempering. Ayon sa isang grupo ng mga mananaliksik, “Ang mga sukat ay may average na 38 sa Rockwell ‘C’ scale ng tigas. Ito ay isang sukat na karaniwan sa modernong pinatigas na asero.”
- Robert Madden et al. make reference to "steeled iron" in the 10th century B.C.
- Amihai Mazar makes reference to a pick from the 11th century B.C. "made of real steel."
[148]↩︎
Halimbawa, isinasalin ng terminong King James Version of the Bible ang isang salita sa 1 Samuel 17:45 bilang “kalasag.” Pansinin nina Abernathy at Krijgsman na ang terminong Hebreo (כידון, kydwn) ay nangangahulugang isang kurbadong espada o simitar, hindi kalasag.
Ang mga iskolar na hindi Latter-day Saint tulad nina M. J. Fretz, Beau Abernathy, Robert Drews, at Marten Krijgsman ay naglathala rin tungkol sa mga "scimitar" o "espadang karit" sa Israel o Ehipto bago ang pagkakatapon.
[149]↩︎
Sa kanyang aklat noong 1566 na Yucatan Before and After the Conquest, tinawag ni Obispo Diego de Landa na “seda” ang hibla (kapok) ng punong Ceibra.
Binanggit ni Francesco Saverio Clavigero, sa 1807 Ang Kasaysayan ng Mexico, na tinawag ng mga Kastilang Conquistador na “sutla” ang mga katutubong hibla ng Mexico:
Ito ay maaaring gawing mga habi na kasinglambot at kaselan ng seda, at marahil ay higit pa nga; ngunit nakapapagod itong himayin at paikutin bilang sinulid dahil sa nipis ng mga hibla, at hindi sapat ang pakinabang para tumbasan ang paggawa, dahil hindi rin matibay ang hinabing tela. Ginagamit ito ng ilan para sa mga unan at kutson, na may kakaibang katangiang mamaga nang napakalaki kapag nabilad sa araw.
Tinukoy rin ng iskolar na hindi Latter-day Saint na si Matthew Wallrath ang mga hiblang katutubo sa Tehuantepec, Mexico bilang “ligaw na seda.”