Pang-aalipin sa Utah

Nagkaroon ba ng pang-aalipin sa Utah?

Oo at hindi. Ang pang-aalipin na ginagawa sa Timog ay hindi kailanman ipinatupad sa Utah,[1] ngunit may mga batas na may kaugnayan sa hindi bayad na paggawa na itinatag noong 1852. Ipinasa ng Lehislatura ng Utah ang "An Act in Relation to Service"[2] at ang "Act for the Relief of Indian Slaves and Prisoners."[3] Bagama’t pinahintulutan ng mga batas na ito ang hindi bayad na paggawa, na isang uri ng pang-aalipin, iba ito sa legal na pananaw sa chattel slavery.[4]

Mula 1852 hanggang 1862, dinala ng mga Banal sa mga Huling Araw na nagmamay-ari ng alipin ang mga inaliping tao sa teritoryo,[5] Ang ilan sa mga taong ito ay pinalaya samantalang ang iba ay hindi.[6]

Timeline ng Pang-aalipin sa Utah

1847

Nagsimulang manirahan ang mga Mormon pioneer sa Utah—sa teritoryo ng Mexico kung saan ilegal ang pang-aalipin.[7] Kasama ang tatlong inaliping lalaki sa unang pangkat ng mga Banal sa mga Huling Araw na nagtungo sa Utah.[8]

1848

Inangkin ng Estados Unidos ang teritoryo ng Utah bilang bahagi ng Kasunduan sa Guadalupe Hidalgo noong 1848 sa Mexico.[9]

1850

Ipinasa ng pamahalaan ng U.S. ang Compromise of 1850, na nagpapahintulot sa mga teritoryo na pumili ng sarili nilang mga batas tungkol sa pang-aalipin[10] at lumilikha sa Teritoryo ng Utah.[11]

1852

Pinagdedebatehan ng Lehislatura ng Teritoryo ng Utah kung gagawing legal ang pang-aalipin sa teritoryo.[12]

1852

Ipinasa sa Utah Territory ang "An Act in Relation to Service" na ginawang legal ang sapilitang paggawa sa Utah.[13]

1852

Ipinatupad sa Teritoryo ng Utah ang “Isang Pambungad at Isang Batas para sa Higit Pang Tulong sa mga Aliping Indian at mga Bilanggo,” na naglalarawan kung paano maaaring gawing mga indentured servant ang mga Katutubong Amerikano.[14]

1860

Humiwalay ang South Carolina sa Estados Unidos dahil sa usapin ng pagkaalipin at nagsimula ang Digmaang Sibil ng Amerika di-nagtagal pagkatapos nito.[15]

1862

Inalis ng Kongreso ang pang-aalipin sa mga teritoryo ng U.S., na nagwawakas sa pang-aalipin at sapilitang paglilingkod sa Utah.[16]

1863

Ipinatupad ang Proklamasyon ng Emansipasyon ni Abraham Lincoln[BIO], na nagpalaya sa mga alipin sa mga estado sa Timog na humiwalay sa Union.[17]

1865

Sumuko si Heneral Robert E. Lee[BIO] ng Army of Northern Virginia kay Heneral Ulysses S. Grant[BIO] sa Appomattox Courthouse, Virginia, na epektibong nagtapos sa Digmaang Sibil ng Amerika.[18]

1865

Ang Ikalabintatlong Susog sa Konstitusyon ng U.S. ay naratipikahan, na nag-aalis ng pang-aalipin sa Estados Unidos.[19]

Expand Timeline

Ano ang mga batas ng indenture sa Utah para sa mga Katutubong Amerikano?

Ang batas na “Act for the Relief of Indian Slaves and Prisoners” ay nagsasaad na layunin nitong pigilan ang pagpatay sa mga Katutubong Amerikanong babae at bata ng mga lokal na tribo na nakikibahagi sa kalakalan ng alipin.[20] Sa ilalim ng batas na ito, maaaring bumili ang mga puting naninirahan ng mga alipin mula sa mga Katutubong Amerikanong mangangalakal ng alipin at gumawa ng kontrata para sa sapilitang paglilingkod sa takdang panahon, na hindi hihigit sa dalawampung taon.[21]

Kasama ba sa mga batas ng Utah tungkol sa pagkaalipin ang mga probisyon para sa indentured service ng mga imigranteng Europeo?

Hindi partikular, ngunit ang "An Act in Relation to Service" ay malamang isinulat upang tugunan ang indentured servitude at pahintulutan ang mga imigrante na mabayaran ang kanilang paglalakbay papuntang Utah.[22]

Paano ito naiba sa pang-aalipin sa Timog?

Nagkaiba ang mga batas ng Utah tungkol sa paglilingkod sa pagkaaliping ari-arian sa Timog dahil inaatasan ng mga ito ang edukasyon para sa mga inalipin,[23] itinatakda na ang mga anak ng mga inalipin ay hindi magmamana ng di-malayang kalagayan ng kanilang mga magulang,[24] at ipinagbabawal ang pagbili o pagbebenta ng mga taong nasa sapilitang paglilingkod nang walang kanilang pahintulot.[25]

Ayon sa pagkakasulat nito, unti-unting aalisin ng batas na ito ang pang-aalipin sa teritoryo ng Utah sa loob ng ilang henerasyon.[26]

Paghahambing ng pang-aalipin sa teritoryo ng Utah at mga estado sa Timog ng U.S.

Isyu	"Isang Batas Tungkol sa Paglilingkod"	"Batas para sa Pagtulong sa mga Aliping Indian at mga Bilanggo"	Mga Kodigo ng Pang-aalipin sa Timog ng U.S.[27]
Edukasyon	Kinakailangang bigyan ang mga alipin ng 18 buwang edukasyon.[28]	Kinakailangang ipadala ang mga aliping Katutubong Amerikano sa paaralan nang tatlong buwan bawat taon.[29]	Ilegal na bigyan ng edukasyon ang mga inalipin.[30]
Asembleya	Hindi naaangkop	Hindi naaangkop	Mahigpit na kinokontrol ang pagtitipon ng mga inaalipin.[31]
Mga anak	Maging naka-indentura lamang kung hindi pa nababayaran ang mga utang ng kanilang mga magulang.[32]	Hindi naaangkop	Namamana ang katayuang alipin.[33]
Paglalakbay	Hindi naaangkop	Hindi naaangkop	Pinaghigpit na paglalakbay.[34]
Ari-arian	Hindi naaangkop	Hindi naaangkop	Limitadong mga karapatan sa pag-aari.[35]
Parusa	Mga paghihigpit sa mga parusa.[36]	Hindi naaangkop	Iba’t ibang kaparusahan ang isinama sa batas, kabilang ang paghahagupit, pagputol ng bahagi ng katawan, at kamatayan.[37]
Pagkakahiwalay ng Pamilya	Kailangan ang pahintulot ng alipin para ilipat ang pagmamay-ari.[38]	Hindi naaangkop	Ang mga batang ipinanganak ng mga inang inalipin ay pag-aari ng amo ng kanilang ina.[39] Ang mga pamilyang inalipin ay hindi protektado laban sa pagkakahiwalay.[40]
Paghahalo ng lahi[41]	Ipinagbabawal sa mga may-ari ng alipin ang pakikipagtalik sa mga alipin.[42]	Hindi naaangkop	Ang mga kasal sa pagitan ng mga puti at mga Itim ay ipinagbawal ng batas.[43]

Expand Table

Paano maihahambing ang mga batas ng Utah tungkol sa sapilitang paglilingkod sa mga batas sa California at New Mexico?

Ang estado ng California at ang mga teritoryo ng Utah at New Mexico ay isinama sa Estados Unidos nang sabay, at nagbunga ito ng magkahawig ngunit magkaibang tugon sa usapin ng pagkaalipin. (Tingnan ang talahanayan sa ibaba)

Paghahambing ng pang-aalipin/pagkaalipin sa Utah, California, at New Mexico

Utah

Ang pagkakaalipin ay kinontrata sa isang probate court at legal sa itinakdang haba ng panahon.[44]

California

Ipinagbawal ng konstitusyon ng estado ng California ang pang-aalipin, pero natukoy sa isang sumunod na kaso sa korte na hindi pinalaya ng konstitusyon ang mga inalipin at, kung walang karagdagang mga batas, hindi ito maipapatupad.[45]

“Isang Batas para sa Pamamahala ng mga Indian.” Itinakda pa ng batas na ang sinumang lalaking Katutubong Amerikano na ituring na palaboy ay maaaring arestuhin at ipatrabaho sa sinumang magbigay ng pinakamataas na halaga bilang isang indentured laborer.[46]

New Mexico

Ang "An Act to Provide for the Protection of Property in Slaves in this Territory" ay lumikha ng isang slave code para sa teritoryo. Tinukoy nito na sa loob ng teritoryo, "ang salitang 'slave' ay para lamang sa lahing Aprikano." [47]Ginawa rin ang mga batas tungkol sa paglilingkod.[48]

Expand Table

Nakilala ba ng mga inalipin ang pagkakaiba sa pagitan ng pagkaalipin sa paglilingkod at pang-aalipin?

Malamang hindi. Kaunti ang ebidensya na ang mga nang-alipin na lumipat sa Utah ay nagsumite ng kinakailangang ebidensya sa hukuman ng probate gaya ng hinihingi ng "Act in Relation to Service."[49] Hindi marami ang mga alaala tungkol sa pagkaalipin sa Utah, pero ang mga umiiral ay hindi nagpapahiwatig na naramdaman nilang may pagkakaiba.[50]

Mayroon bang anumang kaso sa hukuman na may kaugnayan sa mga probisyong ito sa Utah?

Oo. May isang tala ng kasong kriminal laban sa isang may-ari ng alipin,[51] ngunit nauwi ito sa pagpapawalang-sala.[52] Mayroon ding isang kilalang kasong sibil tungkol sa pagmamay-ari ng mga alipin.[53] Wala nang iba pang kilalang kaso sa Utah na may kaugnayan sa mga batas tungkol sa mga alipin.

Bakit nagpatupad ang Utah ng mga batas sa sapilitang paglilingkod?

May ilang salik dito (tingnan ang talahanayan sa ibaba).

Mga Salik na Nagdulot sa mga batas ng pagkaalipin sa Utah

Mga Salik na Nakatulong	Komentaryo
Paglipat ng mga Nang-aalipin at mga Inaaliping Tao	Pagsapit ng 1850, ilang pamilya ng mga Banal sa mga Huling Araw mula sa mga estado sa Timog ang lumipat sa Utah kasama ang mga inaliping tao sa kanilang mga sambahayan.[54]
Pang-aalipin sa mga Katutubong Amerikano	Iniulat ni Brigham Young[BIO] at ng iba pang mga Banal sa mga Huling Araw na karaniwan ang pang-aalipin sa mga Katutubong Amerikano,[55] at naniwala sila na maililigtas nila ang mga ito sa pamamagitan ng pagbili sa kanila at paglalagay sa kanila sa sapilitang paglilingkod.[56]
Biblikal na sumpa ng pagkaalipin	Naniniwala si Brigham Young na ang mga taong may lahing Aprikano ay mga inapo nina Ham at Canaan at nasa ilalim ng sumpang makikita sa Genesis 9:25,[57] at dahil dito, nakatakda silang maging “mga alipin ng mga alipin” hanggang sa maalis ang sumpa ni Ham.[58]
Isang kompromiso para tugunan ang mga pambansang alalahanin tungkol sa pang-aalipin	Bago gawing legal ang pang-aalipin, sinabi ng ilang lider ng mga Banal sa mga Huling Araw na iniiwasan nilang sagutin ang tanong kung pahihintulutan o ipagbabawal ang pang-aalipin,[59] at sinabi ni Brigham Young na magiging isang malayang estado ang Utah.[60]
Garantiya na mababayaran ng mga imigranteng Europeo ang anumang utang na nagastos sa paglalakbay papuntang Utah	Nagkaroon ng mga alalahanin sa lehislatura ng teritoryo ng Utah na ang mga imigranteng Europeo na tumanggap ng pera mula sa mga indibidwal o sa perpetual emigration fund ay hindi magbabayad ng kanilang mga utang matapos makarating sa Utah.[61] Tila nakita ang indentured servitude bilang solusyon.[62]

Hindi ba pinalayas ang mga Banal sa mga Huling Araw mula sa Missouri dahil tutol sila sa pang-aalipin?

Oo, nakatulong ito sa pagpapatalsik sa mga Latter-day Saint mula sa Missouri.[63] Tinatanggap ng mga Latter-day Saint ang mga taong may lahing Aprikano[64] sa kanilang mga kongregasyon, at tutol sila sa pang-aalipin,[65] na ikinagalit ng mga taga-Missouri.[66] Humantong ito sa karahasan laban sa mga Latter-day Saint mula sa mga taga-Missouri hanggang sa noong 1838 ay naglabas ang Gobernador ng Missouri ng isang utos na lipulin sila at pinalayas sila mula sa estado.[67]

At hindi ba si Joseph Smith ay isang abolisyonista?

Oo. Noong 1844, gumawa si Joseph[BIO] ng mga pampublikong pahayag laban sa pang-aalipin at isinama ang abolisyon bilang bahagi ng kanyang kampanya sa pagkapangulo.[68]

Ano ang posisyon ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Utah tungkol sa pang-aalipin bago ang batas noong 1852?

Tatlong taon bago ipinatupad ang batas sa Utah, sinabi ni Wilford Woodruff[BIO] na hindi susuportahan ng mga Banal sa mga Huling Araw ang pang-aalipin.[69] At sa isang artikulo sa balita noong 1851, sinabi ni Orson Hyde[BIO] na ang mga Mormon ay hindi sumasang-ayon o tumututol sa pang-aalipin.[70]

Mayroon bang tumutol sa batas ng pang-aalipin sa Utah?

Oo. Sa sesyon ng lehislatura noong 1852, mariing tumutol ang apostol na si Orson Pratt[BIO] sa pagbibigay ng legal na pahintulot sa anumang anyo ng pang-aalipin sa Utah.[71]

Nagmay-ari ba ng mga alipin ang mga pinuno ng Simbahan?

Oo. Parehong nagmamay-ari ng mga alipin si Obispo Abraham Smoot[BIO] at apostol na si Charles C. Rich[BIO].[72]

Si Brigham Young ay nakalista bilang amo ni Green Flake[BIO] sa draft ng 1850 U.S. Census, pero sa opisyal na census ng 1850, si Green Flake ay nakalista bilang isang malayang tao.[73] Inampon ng manugang ni Brigham ang isang babaeng Katutubong Amerikano na binili mula sa mga Katutubong Amerikanong mang-aalipin, at sinabi ni Brigham na siya ay “namuhay gaya ng aking mga anak, at malaya rin.”[74]

Ilan ang mga alipin sa Utah?

Hindi pare-pareho at hindi kumpleto ang mga tala tungkol sa bilang ng mga inaliping tao sa Utah.[75] Gayunman, iminumungkahi ng datos ng Senso ng U.S. mula 1850 hanggang 1860 na may nasa pagitan ng 24 at 45 na inaliping indibidwal sa Utah sa isang takdang panahon.[76]

Hindi ba kinakailangang iparehistro sa estado ang mga inaliping tao?

Oo. Kinakailangan ng batas ng Utah na iparehistro ng mga nang-aalipin ang kanilang mga alipin sa hukumang probate bilang mga tagapaglingkod.[77] Gayunman, anim lamang na rekord ng probate para sa mga inaliping African-American ang alam na umiiral,[78] isang rekord para sa isang batang lalaking Katutubong Amerikano,[79] at isang rekord ng probate para sa isang namatay na lalaki na naglilista ng dalawang batang lalaking Katutubong Amerikano at tatlong taong may kulay bilang bahagi ng kanyang ari-arian.[80]

Bakit walang naitago na tumpak na mga tala tungkol sa mga inalipin?

Hindi malinaw. Posible na may pressure na paliitin ang lawak ng pagsasagawa ng pang-aalipin sa Utah upang mapalubag ang mga kongresista sa Washington D.C. na tutol sa pang-aalipin.[81] Isa pang posibleng dahilan ay maaaring kulang ang interes sa pagtatala ng mga rekord dahil hindi malaking bahagi ng ekonomiya ng Utah ang pang-aalipin.[82]

Mga Talaan ng Pamahalaan tungkol sa mga Inaliping Tao sa Utah

Tala	Bilang ng mga Inalipin
Senso ng U.S. noong 1850 (di-opisyal)[83]	45
Senso ng U.S. noong 1850 (opisyal)[84]	24
Sensus ng U.S. noong 1860[85]	29
Mga Rehistro ng mga Alipin (sa mga tala ng probate)[86]	8
Mga tala ng probate[87][88]	5

Ang mga alipin ba sa Utah ay mga miyembro ng Simbahan?

Oo, ang ilan sa kanila (tingnan ang talahanayan sa ibaba).[89]

Inaliping mga miyembro ng The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints sa Utah[90]

Pangalan	Mga Tala
Green Flake[BIO]	Si Green Flake ay nabinyagan noong 1844[91] at ipinadala sa Utah kasama ng advance party.[92] Tila kasama siya sa sambahayan ni Brigham Young sa draft ng sensus noong 1850,[93] ngunit sa sensus noong 1860, nakalista siya sa mga malalayang naninirahan sa teritoryo ng Utah.[94] Sumulat si Amasa Lyman[BIO] kay Brigham Young para kay Agnes Flake[BIO] at hiniling na ibenta niya si Green at ipadala sa kanila ang pera, ngunit tumanggi si Brigham at sinabing mahina ang kalusugan ni Green.[95] Binanggit ni Brigham na nagtrabaho si Green para sa kanya nang isang taon bago lumipat sa Cottonwood, Utah.[96] Noong dekada 1890, naalala ni William, ang anak ni Agnes Flake,[BIO] na nagtrabaho si Green para kina Brigham Young at Heber C. Kimball nang dalawang taon hanggang sa mapalaya siya.[97]
John Burton[BIO]	Si John ay nakalista bilang miyembro ng sambahayan ng Robinson sa Iron County, Utah Territory, sa sensus ng 1850.[98] Kalaunan ay nakalista rin siya bilang nagbabayad ng ikapu sa mga tala ng Parowan Ward.[99]
Martha Morris[BIO]	Si Martha Morris ay malamang na isang Banal sa mga Huling Araw, bagaman walang nahanap na tala sa kasaysayan na nagpapatunay sa kanyang pagiging miyembro.[100] Malamang na dumating siya sa Utah kasama ang pamilyang Bankhead.[101] Ikinasal siya kay Green Flake at nanirahan sila sa Union, Utah.[102]
Nancy Lines Dennis[BIO]	Nancy Lines Dennis was baptized in Lehi, Utah, in 1857.[103] Nancy was listed as a servant in the Dennis household in the U.S. 1860 census.[104] She died in 1877 and was buried in Spanish Fork.[105]
Betsy Brown Fluellen[BIO]	Betsy Brown was listed with the Brown family in the John Brown[BIO] Pioneer Company, which traveled to Utah in 1848.[106] There is no record of her baptism, but the Lehi Ward notes her rebaptism.[107]
Marinda Redd Bankhead[BIO]	In the 1850 census, Marinda was listed as living in Utah territory as part of the Redd household.[108] In the 1860 census, she is listed as living with two individuals who were also indicated as enslaved in the Redd household in 1850.[109] The Spanish Fork Ward records note that she was rebaptized in 1852.[110] In 1899, the newspaper The Broad Ax (a progressive African American newspaper established in Utah in 1895) reported that Marinda was a "devout and strict Mormon."[111]
Amy[BIO]	Amy is listed among the Redd's slaves in 1850.[112] Her rebaptism[113] and death[114] are recorded in the Spanish Fork Ward records.
Alexander Bankhead[BIO]	Alexander Bankhead likely came to Utah with the Bankhead family.[115] He is listed in the Bankhead household in the 1850 census.[116] He seems to appear on a short list of enslaved individuals among Brigham Young's papers.[117] An article from The Broad Ax described Alexander and his wife Marinda as early residents of the territory and faithful Latter-day Saints.[118] He died in January 1902.[119]

Expand Table

Isang itim-at-puting ukit ng aliping African American at Latter-day o Mormon pioneer na si Green Flake mula sa artikulo ng Salt Lake Tribune noong 1897 na “Fifty Years Ago Today” na may tekstong nagsasabing, “Green Flake, isang buhay na pioneer. [Mula sa litratong ipinahiram ng kanyang kaibigan na si Levelle R. Steel ng Salt Lake.]” — Isang larawan ni Green Flake mula sa artikulo ng Salt Lake Tribune na "Fifty Years Ago Today," noong Mayo 31, 1897.

Tumulong ba ang mga alipin sa pagtatayo ng Salt Lake Temple?

Hindi, malamang hindi. Walang kilalang ulat tungkol sa mga inaliping taong sangkot sa pagtatayo ng Salt Lake Temple.[120]

Tumulong ba ang mga alipin sa pagtatayo ng alinmang templo ng mga Banal sa mga Huling Araw?

Hindi, malamang ay hindi. Gayunman, ang salapi at ani na nakuha mula sa paggawa ng mga alipin ay ibinigay sa Simbahan sa Nauvoo upang tumulong sa pagtatayo ng templo,[121] ngunit walang mga tala na ang paggawa ng mga alipin ay ginamit sa pagtatayo ng templo.

Pinahihintulutan ba ng Biblia ang pang-aalipin?

Oo. Ang pang-aalipin at pagkaalipin ay bahagi ng sinaunang kultura ng Malapit na Silangan[122] at maraming pagbanggit sa pang-aalipin sa Hebreong Biblia[123] at sa Bagong Tipan.[124] Gayunman, ang anyo ng institusyon ng pang-aalipin ay nagkakaiba depende sa panahon at lugar,[125] at ang sinaunang pang-aalipin sa Biblia ay iba sa chattel slavery sa Timog noong ikalabinsiyam na siglo.[126]

Totoo ba na ginamit ang mga alipin para magbayad ng ikapu?

Hindi, malamang hindi. Gayunman, noong 1894, iniulat ni William J. Flake, ang anak nina James at Agnes Flake na mga nang-aalipin, na ibinigay si Green Flake kay Brigham Young bilang ikapu nang umalis ang kanyang pamilya papuntang California noong 1851,[127] ngunit sinasalungat ng talaang pangkasaysayan ang salaysay na ito.[128][129]

Wala nang ibang ebidensya na may iba pang mga alipin, o ang kanilang paggawa, na ibinigay sa Simbahan bilang ikapu[130] o iba pang mga donasyon.[131]

May sinasabi ba ang Ang Aklat ni Mormon, Doktrina at mga Tipan, o Ang Mahalagang Perlas tungkol sa pang-aalipin o paglilingkod?

Kinokondena ang pagkaalipin sa Doktrina at mga Tipan.[132] Binabanggit din ng Ang Aklat ni Mormon ang pagkaalipin at paglilingkod, at may isang talata na nagpapahiwatig na labag sa batas ang pagkaalipin[133] (tingnan ang talahanayan sa ibaba).

Kasulatan ng pagpapanumbalik	Paglalarawan ng Pang-aalipin
1 Nephi 4:20-37[134]	Nilinlang ni Nephi ang isang "alipin" upang buksan ang kabang-yaman ng kanyang "amo" at sinabi na gagawin siyang isang "malayang tao" kung sasama siya sa pamilya ni Nephi.
Mosias 7:15[135]	Sinabi ni Haring Limhi na mas mabuting maging “mga alipin” ng mga Nephita kaysa magbayad ng tributo sa mga Lamanita.
Alma 27:8-9[136]	Sinabi ng hari ng mga tao ng Anti-Nephi-Lehi na pupunta ang kanyang mga tao sa mga Nephita at magiging kanilang "mga alipin". Ipinaalam sa kanya ni Ammon na ipinagbabawal ng batas ng mga Nephita ang pang-aalipin.
Alma 48:11[137]	Si Kapitan Moroni ay nagagalak sa pag-iwas sa kanyang mga tao sa “pagkakagapos at pagkaalipin”.
3 Nephi 3:7[138]	Inaanyayahan ni Giddianhi ang mga Nephita na sumama sa mga tulisan ni Gadianton, hindi bilang mga "alipin" kundi bilang "aming mga kapatid at kasosyo."
Doktrina at mga Tipan 87:4[139]	Ipinropesiya ni Joseph Smith na magsisimula ang digmaan pagkatapos ng pag-aalsa ng mga alipin.
Doktrina at mga Tipan 101:79[140]	Sa isang hayag, sinabi ni Joseph Smith na hindi tama na ang sinuman ay “maging alipin.”
Doktrina at mga Tipan 130:12-13[141]	Ipinropesiya ni Joseph Smith na ang karahasan na hahantong sa Ikalawang Pagparito ay magsisimula sa South Carolina, malamang na may kaugnayan sa pang-aalipin.
Doktrina at mga Tipan 134:12[142]	Sinasabi sa isang pahayag noong 1835 tungkol sa pamahalaan ng Church of Jesus Christ of Latter-day Saints na hindi tama na manghimasok sa “mga alipin” o mangaral sa kanila nang walang pahintulot ng kanilang “mga amo.”

Expand Table

Humingi na ba ng paumanhin ang Simbahan para sa pang-aalipin sa Utah?

Hindi. Kinikilala ng sanaysay ng Simbahan tungkol sa mga paksa ng ebanghelyo na “Race and the Priesthood” na isang uri ng pang-aalipin ang naitatag sa teritoryo ng Utah, pero hindi ito humihingi ng paumanhin para sa papel ng mga lider ng Simbahan sa pagpayag na maging legal ang isang anyo ng pang-aalipin.[143]

The Facts

Isang uri ng pang-aalipin sa mga Aprikano at Katutubong Amerikano (na tinukoy bilang “paglilingkod”) ay ginawang legal sa teritoryo ng Utah noong 1852.
Ang mga batas ng Utah tungkol sa pagkaalipin ay kahalintulad ng mga kodigo ng mga estado sa Hilaga tungkol sa pagkaalipin, hindi ng mga kodigo ng mga estado sa Timog, at nilayon na unti-unting wakasan ang pagkaalipin sa paglipas ng panahon.
Hindi tumpak na naitala ang mga tala ng mga inalipin, ngunit ipinapakita ng mga tala na may populasyon ng mga alipin sa Utah na humigit-kumulang 30–40 katao.
Ang ilang inaliping tao ay mga miyembro ng The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints habang sila ay inalipin.
Si Brigham Young ay pansamantalang nagmay-ari ng isang alipin bago niya ito pinalaya, at ang ilan pang ibang lider ng mga Banal sa mga Huling Araw ay nagmay-ari rin ng mga alipin.
Walang ebidensya na ang mga alipin ay ibinigay sa Simbahan bilang ikapu o iba pang mga donasyon o na ang paggawa ng mga alipin ay ginamit sa pagtatayo ng mga templo.

Our Take

Ang paksa ng pang-aalipin sa Utah at ang pagkakasangkot ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw sa kontekstong pangkasaysayan na ito ay isang sensitibo at masalimuot na usapin. Ang pagkilala sa bahaging ito ng kasaysayan ay maaaring maging masakit, lalo na para sa mga komunidad ng mga Itim at mga Katutubong Amerikano na direktang napinsala ng mga gawaing ito. Mahalagang harapin at unawain ang bahaging ito ng nakaraan ng Simbahan at matuto at lumago mula rito.

Si Brigham Young at iba pang mga lider ng Simbahan noon, kahit maaaring nahubog sila ng mga laganap na paniniwala sa kanilang panahon, ay hindi ligtas sa masusing pagsusuri sa mga papel na ginampanan nila sa pagpapatuloy ng mga sistema ng pang-aalipin at hindi pagkakapantay-pantay ng lahi. Ang binagong anyo ng pang-aalipin sa Utah, kahit iba ito sa chattel slavery sa Timog, ay isa pa ring sistemang nagkait sa mga tao ng kanilang pangunahing mga karapatan at kalayaan. Ang mga motibo sa likod ng mga gawaing ito, mabuti man ang layunin o hindi, ay hindi nagpapabawas sa katotohanan ng naging epekto nito.

Sa ngayon, malinaw ang posisyon ng Simbahan: itinatakwil nito ang lahat ng anyo ng nakaraang rasismo at aktibong kinokondena ang anumang anyo ng kasalukuyang rasismo. Mahalagang alalahanin at parangalan ang tatag at pananampalataya ng mga Itim na miyembro tulad nina Green Flake, Nancy Lines Dennis, Marinda Redd, at Alexander Bankhead na nagpatuloy sa kabila ng pambihirang mga pagsubok. Ang kanilang mga kuwento ay isang makapangyarihang paalala ng lakas ng pananampalataya at ng kakayahang magbago sa loob ng komunidad ng Simbahan.

Sa pagninilay sa kasaysayang ito, mahalagang pairalin ang pananaw ng pagmamahal, at kilalanin na ang lahat ng tao ay minamahal na mga anak ng ating Ama sa Langit. Sa pagkilala at pagkatuto mula sa nakaraan, ang Simbahan at ang mga miyembro nito ay maaaring magpatuloy sa pagsulong sa diwa ng pagmamahal, pagkakaisa, at paggalang sa lahat ng anak ng Diyos.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

239 Primary Sources

Footnotes

BIOAbraham Lincoln
Abraham Lincoln (1809-1865) was the 16th president of the United States. He served as a state representative from 1834 to 1842 and as a representative in the U.S. House from 1847 to 1849. He won the 1860 election for the presidency against Democratic opponent Stephen A. Douglas. He led the nation through the Civil War and abolished slavery. In 1865, he was assassinated by John Wilkes Booth.
BIORobert E. Lee
Robert E. Lee (1807-1870) was a key military leader in American history, serving as the commanding general of the Confederate States Army during the Civil War. Born into a prominent Virginia family, Lee graduated from West Point and had a successful early military career, including service in the Mexican-American War. He resigned from the U.S. Army in 1861 to join the Confederacy. Lee surrendered to Union forces in 1865. Post-war, he served as president of Washington College, focusing on education and reconciliation until his death in 1870.
BIOUlysses S. Grant
Ulysses S. Grant (1822-1885) was the 18th President of the United States and a commanding general during the American Civil War. Born in Point Pleasant, Ohio, he graduated from West Point in 1843 and fought in the Mexican-American War. During the Civil War, Grant rose to prominence with key victories for the Union, most notably at Vicksburg and Chattanooga, eventually leading to his appointment as General-in-Chief of the Union Army. His leadership was crucial in securing Union victory, culminating in Robert E. Lee's surrender at Appomattox Court House in 1865. Elected president in 1868, Grant's two terms focused on Reconstruction and civil rights, though his administration faced various scandals. He died in 1885.
BIOBrigham Young
Brigham Young (1801–1877) was an early Latter-day Saint leader. He was born in Whitingham, Vermont, and joined the faith in his twenties after two years of deliberation. He became the President of the Quorum of the Twelve Apostles following the fractionalization of the Church in Kirtland, Ohio. After Joseph Smith's martyrdom in 1844, Young assumed the presidency and led the Latter-day Saints to settle in the Great Basin region. He was married to fifty-five women and fathered fifty-nine children from sixteen of his wives. He also served as the Territorial Governor for Utah Territory until 1857 and as the prophet until his death.
BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIOWilford Woodruff
Wilford Woodruff (1807–1898) was the fourth president of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He joined the faith in 1833 and became an apostle in 1839. He served as an apostle until he became President of the Church in 1889.
BIOOrson Hyde
Orson Hyde (1805-1878) was born in Oxford, New Haven, Connecticut. He served as a member of the Quorum of the Twelve Apostles from 1835 until his death. In 1841, he traveled to the Holy Land, and on October 24, he climbed the Mount of Olives and recorded a prayer to dedicate the land for the return of the Jewish people. From 1847 until 1875, he served as President of the Quorum of the Twelve Apostles.
BIOOrson Pratt
Orson Pratt (1811–1881) was born in Hartford, New York, and was an apostle for The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He was called on many missions. He was excommunicated from the Church in August 1842, after allegations of Joseph Smith's impropriety. Pratt was rebaptized in January 1843 and served as a leading pamphleteer for the Church and defender of the faith.
BIOAbraham O. Smoot
Abraham Owen Smoot (February 17, 1815–March 6, 1895) was a Latter-day Saint pioneer, religious leader, and politician. Smoot was born in Kentucky and joined the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1835. Smoot served as a missionary in Tennessee and Kentucky shortly after his conversion, and later served as an electioneering missionary for Joseph Smith's presidential run. Smoot migrated to Utah where he served as mayor of both Salt Lake City and Provo. He also contributed financially to Brigham Young Academy (later Brigham Young University) and served on its board of trustees until his death in 1895. Smoot was one of the few slaveowners in Utah Territory until slavery's abolition in 1865 and was a prominent polygamist, marrying Margaret Adkinson, Sarah Gibbens, Emily Hill, Diana Tanner Eldredge, and Anne Mauritsen. He was also the father of Reed Smoot, an apostle and United States senator.
BIOCharles C. Rich
Charles C. Rich (1809-1883) was a leader in The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and a pioneer in the American West. Joining the LDS Church in 1832, he became a member of the Quorum of the Twelve Apostles in 1849. Rich played a key role in the Mormon migration to Utah and led the colonization of San Bernardino, California, and Bear Lake Valley, Idaho. His efforts significantly contributed to the expansion and development of Latter-day Saint communities in the West.
BIOGreen Flake
Green Flake (January 6, 1828 – October 20, 1903) was an African-American member of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Flake was enslaved, and was one of three enslaved African Americans to enter Utah Valley on July 22, 1847. Flake had been born into bondage in North Carolina, and joined the church with his enslaver James Flake after migrating to Mississippi in the 1840s. Flake came with his enslavers west, first to Nauvoo and then to Utah. Green Flake eventually received his freedom sometime in the 1850s, and remained in Utah with his wife Martha and two children, Lucinda Vilate and Abraham. After his wife’s death, Flake moved to Idaho where he passed away in 1903.
BIOAmasa Mason Lyman
Amasa Mason Lyman (1813-1877). He was baptized a member of the Church on April 27, 1832, by Lyman E. Johnson. He served a mission in the eastern United States in 1832. Lyman married Louisa Maria Tanner in 1835. He was ordained an apostle in 1842. In 1869, Lyman would become associated with William S. Godbe, founder of the Church of Zion ("Godbeites"). As a result of his activism for Godbe, he was excommunicated on May 12, 1870.
BIOAgnes Flake
Agnes Love (1819-1855) was born in Richmond County, North Carolina on November 6, 1819. She married James Madison Flake on October 2, 1838. They were baptized in to the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1844. They moved to Utah in 1850 and James died in California soon afterward. Agnes and her children moved to the Latter-day Saint colony at San Bernardino, California where she died in 1855.
BIOWilliam J. Flake
William Jordan Flake (July 3, 1839 – August 10, 1932) was an early member of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and is most notably one of the founders of Snowflake, Arizona, which was named in part after him and in part after Erastus Snow, another prominent early Latter-day Saint leader. He began practicing polygamy in 1868 and was imprisoned from 1884-1885. In 1901 he served a mission in the Southern States Mission. William J. Flake passed away on August 10, 1932, in Snowflake, Arizona.
BIOJohn Burton
John Burton (1797-1865) was born into slavery in Virginia and became enslaved by John Burton in Pike County, Missouri. He joined the Church of Christ (later the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints) with his enslavers. After moving to Nauvoo, Illinois, with Susan McCord following his enslaver's death, Burton migrated to Winter Quarters, Nebraska, and then to the Salt Lake Valley in 1847. He played a role in establishing the Mormon settlement of Parowan, Utah, and was noted for his contributions to the community, including a donation to Parowan’s first meetinghouse. Burton passed away in 1865 and was buried in the Parowan cemetery.
BIOMartha Ann Morris
Martha Ann Morris (1828-1885) was born into slavery in Monroe County, Mississippi, in 1828, under the ownership of John Crosby. After Crosby's death, she became the property of John H. and Nancy Crosby Bankhead, who joined the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in the mid-1840s. It's believed Martha may have also converted to Mormonism around this time, although no baptismal record exists. She likely traveled with the Bankheads to the Salt Lake Valley in 1848 as part of the Heber C. Kimball Company. In 1852, Martha married Green Flake. They had two children, Lucinda Vilate Flake (born 1854) and Abraham Flake (born 1860). Martha passed away on January 20, 1885, in Union, Utah.
BIONancy Lines Dennis
Nancy Smith (1816-1877) was born into slavery in White County, Tennessee, possibly in the Lyons household. She was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1857 in Lehi, Utah Territory. Nancy's diverse surnames throughout her life, including Lines, Dennis, Bankhead, and Smith, reflect her changing ownership and possibly a marriage to Samuel Smith. She spent much of her life serving the Bankhead and Dennis families, moving with them from Mississippi to Utah. Nancy's final years were spent living independently in Pondtown (Salem), Utah County. She passed away in 1877 and was buried in the old Pioneer Cemetery in Spanish Fork.
BIOBetsy Brown Fluellen
Betsy Brown Fluellen (circa 1837-1903), born into slavery in Virginia, was purchased by the Latter-day Saint converts John and Elizabeth Crosby Brown in the late 1840s. Making the journey to Utah as an enslaved child, she lived with the Browns, contributing significantly to their household in Cottonwood and Lehi. Baptized into the LDS Church during the Mormon Reformation in 1857, Betsy's life was a blend of domestic servitude and spiritual engagement. Following the abolition of slavery in U.S. territories in 1862, she worked as a domestic servant in Corinne, Utah. She married John Fluellen in 1871 and had three children, enduring the loss of two in infancy. Later in life, Betsy faced mental health challenges and spent her final years in an asylum in Provo, Utah, passing away in 1903.
BIOJohn Brown
John Brown (1820-1896) was baptized a member of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in July 1841. He served several missions, including to the southern United States. He traveled to Utah with a group of Southern states known as the Mississippi Company in 1846. He served several more missions afterward and later died in Pleasant Grove in 1896.
BIOMarinda Redd
Marinda Redd Bankhead (1831-1907) was born into slavery in Onslow County, North Carolina, around 1831, likely on the farm operated by John Hardison Redd and Elizabeth Hancock Redd. The Redd family, including Marinda, moved to Rutherford County, Tennessee, in 1838. In 1843, the family, along with Venus and Chaney, converted to the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Marinda, however, was not baptized until 1852. In 1850, the Redds, with their servants, traveled to the Salt Lake Valley as part of the Mormon overland trail's James Pace Company. After their arrival in Utah, Marinda continued her service with the Redds until her marriage to Alex Bankhead around 1870. She lived in Spanish Fork until her death from breast cancer in 1907.
BIOAmy
Amy (circa 1836-1854) was born to Chaney, a slave of Elizabeth Hancock Redd and John Hardison Redd, in Onslow County, North Carolina. In the 1850 Utah census, she was listed as "Anna," but other records commonly refer to her as Amy. She was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints on June 13, 1852, and she passed away in November 1854.
BIOAlex Bankhead
Alexander "Alex" Bankhead (1848-1902) was brought to Utah as an enslaved person in 1848, initially owned by John H. Bankhead. He later became the property of Bishop Abraham Smoot, leading to his residence in Utah County. By 1870, he was living in Spanish Fork, Utah, with his wife Marinda, a former slave, and her son David William. Alex owned a modest home and farmland. He died in 1902.
[1]↩︎
Sa aklat na This Abominable Slavery: Race, Religion, and the Battle over Human Bondage in Antebellum Utah, binanggit nina Paul Reeve, Christopher Jones, at LaJean Caruth ang mga pagkakaiba ng mga batas sa pang-aalipin sa Timog at ng pagkaalipin sa Utah:
Ang mga kamakailang pag-aaral ay nagbigay ng masalimuot na pagtingin sa iba’t ibang kategorya ng paggawa na umiiral sa California at New Mexico. Ngunit ang Utah ay hindi nakatanggap ng kaparehong antas ng pagsusuri; pangunahing tiningnan ito sa konteksto ng kasaysayan ng mga Banal sa mga Huling Araw, na tila hiwalay sa mas malalawak na puwersang noon ay nagbibiyak sa bansa. Ang panukalang batas na ipinasa ng mga mambabatas upang kontrolin ang mga puting nagpapaalipin ay hindi gaanong naunawaan, maling tinawag na isang “slave code,” at ang Utah ay tinatakan bilang isang kakaiba sa American West. Sa katunayan, minsan ay maling inilalarawan ang Utah bilang kaisa-isang teritoryong nilikha mula sa Mexican Cession na ginawang legal ang pang-aalipin ng mga Aprikanong Amerikano. Ang malaking koleksiyon ng mga bagong natuklasang dokumento, na dito pa lamang unang masusing sinuri, ay nagbibigay-daan para maisama natin ang Utah sa pambansang kasaysayan at mapunan ang nawawalang bahaging ito ng palaisipan ng Mexican Cession.
- Reeve, et al. state that Utah's servitude law was not a slave code.
[2]↩︎
Ginawang legal ng "An Act in Relation to Service" ang pang-aalipin sa ilalim ng mga kundisyong ito:
1. Persons bringing legally bound servants (i.e., slaves) to Utah must provide proof in the Probate Court to claim their labor.
2. The Probate Court will accept written contracts or proven agreements as evidence for services, provided they do not bind the servant's heirs beyond debt repayment.
3. Persons bringing servants and their children to Utah must provide a court certificate to the Probate Court. If the servant came willingly, their service is ensured unless forfeited under specific conditions.
4. Masters forfeit claims to servants of African descent if they engage in sexual relations with them. White individuals face fines and imprisonment for sexual relations with Africans.
5. Masters must provide servants with basic necessities, and in return, servants should work faithfully.
6. Masters may reasonably correct servants. However, cruelty, abuse, or neglect can lead the Probate Court to void the servant contract.
7. Servant transfer between masters requires Probate Court consent and servant's agreement in the absence of the current master.
8. Illegal transfer or removal of servants from the Territory leads to fines, imprisonment, and forfeiture of servant claims.
9. Masters are required to educate their servants for at least 18 months between the ages of 6 and 20.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[3]↩︎
Ipinaliliwanag ng paunang salita na ipinapasa ang batas na ito upang tulungan ang mga Katutubong Amerikano sa loob ng teritoryo ng Utah.
Kasama sa batas ang mga sumusunod na kondisyon:
1. Kung ang isang puting tao ay may nabihag na Indian, bata, o babae, dapat niya silang dalhin sa mga Selectmen o Hukom ng Probate ng county, na maaaring magpasya na ilagay sila sa indenture nang hanggang dalawampung taon batay sa kanilang pagiging angkop.
2. Dapat isama sa kasunduan ng paglilingkod ang detalyadong impormasyon tungkol sa Katutubong tao, tulad ng pangalan, edad, lugar ng kapanganakan, mga pangalan ng magulang, tribo, pagkakakilanlan ng bumihag, pinagmulan ng pagkuha, at petsa ng kasunduan ng paglilingkod.
3. Maaaring kunin at itali ng mga tagapili ng county sa pagtatrabaho ang mga bilanggong Indian, mga bata, o mga babae.
4. Dapat tiyakin ng tatanggap ng indenture na ang batang Indian ay makatatanggap ng tatlong buwang pag-aaral bawat taon mula edad pito hanggang labing-anim at mabibigyan ng angkop na pananamit.
- 1852 Utah territorial act concerning Native American slavery.
[4]↩︎
Sa kanyang artikulo noong 2012 na "The True Policy for Utah: Servitude, Slavery, and 'An Act in Relation to Service,'" nangatuwiran si Christopher B. Rich na ang pagkakasulat sa "And Act in Relation to Service" at sa "Act for the Relief of Indian Slaves and Prisoners" ay partikular na naglalagay sa mga batas na iyon sa labas ng pagle-legalisa ng pang-aalipin dahil partikular na naglalaman ang mga ito ng mga probisyon para sa paglilingkod.
Dagdag pa rito, sa aklat noong 2024 na This Abominable Slavery, ipinapahayag nina W. Paul Reeve, Christopher B. Rich, at LaJean Carruth na ang mga batas na ito tungkol sa paglilingkod ay itinuring ng lehislatura ng teritoryo ng Utah na mas kahalintulad ng apprenticeship kaysa pang-aalipin.
- Christopher Rich argues that Utah's servitude law was intended to end slavery.
- W. Paul Reeve, et al. state that Brigham Young may have considered Utah's servitude law as the same as apprenticeship.
[5]↩︎
Mahirap matiyak kung ilang alipin ang nasa Utah sa anumang partikular na panahon sa loob ng 15 taon sa pagitan ng pagdating ng mga Mormon pioneer sa Salt Lake Valley noong 1847 at ng pagpapalaya sa mga alipin sa mga teritoryo ng U.S. noong 1862.
Iminumungkahi ng historyador na si Amy Tanner Thiriot na malamang ay may humigit-kumulang limampu noong una, ngunit bumaba ang bilang sa mga tatlumpu hanggang apatnapu pagkatapos nito.
- Amy Tanner Thiriot describes the numbers of slaves in the Utah territory.
[6]↩︎
Halimbawa, tila pagsapit ng 1854 si Green Flake ay namumuhay na parang isang malayang tao. Sinusuportahan ito ng katotohanang ang pamilya ni Green ay nakalista bilang sarili nilang sambahayan sa sensus noong 1860.
Sa kabilang banda, tila hindi pinalaya sina Alex at Marinda Bankhead hanggang sa pagpapalaya sa lahat ng inaliping tao sa mga teritoryo ng US noong 1862.
[7]↩︎
Ipinagbawal ng Mexico ang pang-aalipin noong Setyembre 1829. Ang unang pangkat ng mga pioneer na Banal sa mga Huling Araw ay dumating sa Utah noong Hulyo 1847, halos dalawampung taon matapos maalis ang pang-aalipin sa Mexico.
Ikinatwiran ng historyador na si Dennis Valdes na ang pang-aalipin sa Mexico ay unti-unting humina habang ang mga salik na pang-ekonomiya, pampolitika, at demograpiko ay pumabor sa paglipat sa bayad na paggawa, na pangunahing ginagawa ng mga taong may lahing Aprikano o Katutubo. Binanggit niya na ang deklarasyon ng pagpawi noong 1829 ay hindi isang rebolusyonaryong sandali kundi ang susunod na hakbang sa isang sistemang humihina na noon.
[8]↩︎
Si Green Flake, Oscar Crosby, at Hark Wales ay lahat nakalistang naglakbay papuntang Utah noong 1847. Itinala ni Heber C. Kimball ang tatlong lalaking ito bilang bahagi ng kanyang pangkat noong Abril 16, 1847.
[9]↩︎
Nilagdaan ni Pangulong James Polk ang isang batas na nagdedeklara ng digmaan laban sa Mexico noong Mayo 1846 dahil sa mga alitan tungkol sa pag-anib ng Estados Unidos sa Texas at sa mga hangganan ng Texas at Mexico. Nagtapos ito noong 1848 sa Kasunduan sa Guadalupe Hidalgo.
Nakakuha ang Estados Unidos ng teritoryo na kinabibilangan ng California, Nevada, Arizona, Utah, Colorado, Wyoming, New Mexico, Kansas, at Oklahoma. Sumang-ayon din ang Mexico na isuko ang anumang pag-aangkin nito sa Texas.
[10]↩︎
Noong 1850, si Henry Clay, isang maimpluwensiyang kongresista mula sa Kentucky, ay nagmungkahi ng isang kompromiso tungkol sa pang-aalipin sa Estados Unidos. Dito, iminungkahi niya:
Na dahil ang pang-aalipin ay hindi umiiral ayon sa batas, at malamang na hindi rin maipakilala sa alinmang teritoryong nakuha ng Estados Unidos mula sa republika ng Mexico, hindi nararapat na ang Kongreso ay gumawa ng batas para sa alinman sa pagpapasok nito sa, o pagbubukod nito mula sa, anumang bahagi ng nasabing teritoryo; at na ang angkop na mga pamahalaang pangteritoryo ay dapat itatag ng Kongreso sa lahat ng nasabing teritoryo na hindi itinakda bilang mga hangganan ng iminungkahing Estado ng California, nang walang pagpapatibay ng anumang paghihigpit o kondisyon tungkol sa usapin ng pang-aalipin.
- Henry Clay's introduces the resolution which began the Compromise of 1850.
[11]↩︎
Noong Setyembre 9, 1850, nagpasa ang Kongreso ng U.S. ng isang batas na lumilikha sa teritoryo ng Utah. Tinukoy ng batas ang lugar na sakop ng teritoryo, inilatag ang mga kapangyarihan ng pamahalaan, at sinabi na ang legalidad ng pang-aalipin ay pagpapasyahan ng teritoryo kapag ito ay naging isang estado.
- Congressional act creating Utah Territory.
[12]↩︎
Noong Enero 23, 1852, nagsalita si Brigham Young sa Lehislaturang Teritoryal ng Utah tungkol sa usapin ng pang-aalipin sa mga African-American. Tinuligsa niya ang gawaing ito ngunit sinabi rin niya na ang mga taong may lahing Aprikano ay isinumpa na maging mga lingkod hanggang sa maalis ang "sumpa ni Canaan."
Noon ding araw na iyon, nagsagawa ng mga debate sa lehislatura tungkol sa pag-aalipin sa mga Katutubong Amerikano.
[13]↩︎
Ang "An Act in Relation to Service" ay inaprubahan ng lehislatura ng teritoryo ng Utah noong Pebrero 4, 1852.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[14]↩︎
Ang “A Preamble and An Act for the Further Relief of Indian Slaves and Prisoners” ay ipinasa ng lehislatura ng teritoryo ng Utah noong Marso 7, 1852.
- 1852 Utah territorial act concerning Native American slavery.
[15]↩︎
Noong Disyembre 24, 1860, nagpasa ang South Carolina ng isang pahayag na nagpapaliwanag kung bakit sila humihiwalay sa Estados Unidos. Malinaw na itinuturo nito ang pang-aalipin bilang isang pangunahing dahilan ng paghiwalay.
Sa simula ng 1861, humiwalay ang Mississippi, Florida, Alabama, Georgia, Louisiana, at Texas, at nagbanta ng paghihiwalay ang Virginia, Arkansas, Tennessee, at North Carolina.
Tumanggi ang United States na ibigay sa mga humiwalay na estado ang mga pederal na kuta, na humantong sa pagharang sa Fort Sumter at kalaunan sa pag-atake rito noong Abril 1861. Ito ay itinuturing na unang labanan ng American Civil War.
- South Carolina declares secession.
- Library of Congress website provides timeline of the American Civil War.
[16]↩︎
Ang “Batas upang Matiyak ang Kalayaan sa lahat ng Tao sa loob ng mga Teritoryo ng Estados Unidos” ay nagsasaad:
Ipinapatupad ng Senado at Kapulungan ng mga Kinatawan ng Estados Unidos ng Amerika na nagtipon sa Kongreso, na mula at pagkatapos maipasa ang batas na ito ay hindi dapat magkaroon ng alinman sa pagkaalipin o sapilitang paglilingkod sa alinmang Teritoryo ng Estados Unidos na umiiral ngayon, o maaaring mabuo o makuha ng Estados Unidos sa anumang panahon sa hinaharap, maliban bilang kaparusahan sa mga krimen na napatunayang nagawa ng nasasangkot na tao.
- Congressional act abolishing slavery in U.S. territories.
[17]↩︎
Ang Proklamasyon ng Emansipasyon ni Lincoln ay hindi agad nag-alis ng pang-aalipin sa buong Estados Unidos. Sa halip, nakatuon ito sa mga alipin na hawak sa dating teritoryo ng Confederacy:
Lahat ng taong pinananatili bilang mga alipin sa loob ng alinmang estado o itinakdang bahagi ng isang estado, na ang mga mamamayan noon ay naghihimagsik laban sa Estados Unidos, ay magiging malaya mula noon, magpakailanman.
- Abraham Lincoln issues the Emancipation Proclamation.
[18]↩︎
Ang mga tuntunin ng pagsuko na pinagkasunduan nina Grant at Lee ay nagbigay-daan sa lahat ng sundalo sa Army of Northern Virginia na makauwi matapos silang sumuko, at papayagan silang panatilihin ang kanilang ari-arian.
Bagaman epektibo nitong tinapos ang Digmaang Sibil ng Amerika, noong Agosto 6, 1866 lamang opisyal na idineklara ni Pangulong Andrew Johnson ang pagtatapos ng labanan sa lahat ng mga estado sa Timog.
- Terms of surrender of the Army of Northern Virginia.
- Andrew Johnson's proclamation of the end of hostilities with the South.
[19]↩︎
Ang ikalabintatlong susog ay may dalawang seksyon:
Seksyon 1. Hindi dapat magkaroon ng alinman sa pagkaalipin o sapilitang paglilingkod, maliban bilang kaparusahan sa krimen na ang nasasakdal ay nahatulan nang naaayon sa batas, sa loob ng Estados Unidos, o sa anumang lugar na sakop ng kanilang kapangyarihan. Seksyon 2. Magkakaroon ng kapangyarihan ang Kongreso na ipatupad ang artikulong ito sa pamamagitan ng angkop na batas.
- Thirteenth amendment to the US Constitution abolishes slavery.
[20]↩︎
Ipinaliliwanag ito sa paunang pahayag ng "Act for the Relief of the Further Relief of Indian Slaves and Prisoners."
Halimbawa, ipinaliwanag ni Brigham Young na, sa isang pagkakataon, may isang Katutubong Amerikanong lalaki na lumapit sa isang Mormon fort kasama ang isang 16-na-taóng-gulang na batang lalaki at isang 18-na-taóng-gulang na dalaga na inalok niyang ibenta bilang mga alipin. Matapos siyang tanggihan noong una, pinatay ng lalaki ang batang lalaki, at pagkatapos, para iligtas ang buhay ng dalaga, binili ng isa sa mga naninirahan ang dalaga.
Kalaunan, itinala ng Mormon pioneer na si Jacob Hamblin sa kanyang journal na ang mga Katutubong Amerikano na nakausap niya ay may mga anak na kinidnap upang ipagbili sa pagkaalipin, at ipinagbili rin nila ang ilan sa kanilang mga anak sa pagkaalipin upang maipambayad sa pagkain.
[21]↩︎
Ang unang seksyon ng batas ay nagsabi:
Na sa tuwing ang sinumang puting tao sa loob ng alinmang organisadong county ng Teritoryong ito ay may sinumang bilanggong Indian, bata, o babae sa kanyang pangangalaga, maging sa pamamagitan ng pagbili o sa iba pang paraan, ang taong iyon ay agad na haharap, kasama ang nasabing bilanggong Indian, bata, o babae, sa mga Selectmen o sa Hukom ng Probate ng county. Kung sa palagay ng mga Selectmen o ng Hukom ng Probate, ang taong may nasabing bilanggong Indian, bata, o babae ay isang angkop na tao, at may wastong kakayahan na palakihin o panatilihin at turuan ang nasabing bilanggong Indian, bata, o babae, magiging tungkulin niya o nila na italaga ang mga ito sa pamamagitan ng kasulatan ng indenture sa panahong hindi lalampas sa dalawampung taon, ayon sa pagpapasya ng Hukom o ng mga Selectmen.
- 1852 Utah territorial act concerning Native American slavery.
[22]↩︎
Sinasabi sa Seksyon 2 ng batas na
Na ang Hukuman ng Probate ay tatanggap bilang ebidensya ng anumang kontratang nakasulat at wastong napatunayan o ng anumang kasunduang sapat na napatunayan kung saan ang partido o mga partidong naglilingkod ay nakatanggap o tatanggap ng makatwirang kabayaran para sa kanyang, kanyang, o kanilang mga serbisyo: Sa pasubali, Na walang kontrata ang magbibigkis sa mga tagapagmana ng lingkod o mga lingkod sa paglilingkod nang mas mahabang panahon kaysa sa makasasapat upang mabayaran ang utang na dapat sa kanyang, kanyang, o kanilang amo o mga amo.
Sa kamakailang aklat na This Abominable Slavery: Race, Religion, and the Battle over Human Bondage in Antebellum Utah, ipinapangatuwiranan nina Reeve at iba pa na nakatuon ang seksiyong ito sa mga emigranteng Europeo na pumupunta sa Utah at ang kanilang mga biyahe ay pinondohan ng Perpetual Emigration Fund o ng mga pribadong indibidwal. Iginiit nila na nilayon ang bahaging ito ng batas na magtatag ng isang sistema para ipatupad ang pagbabayad ng mga utang na naipon ng mga emigrante.
[23]↩︎
Sinabi sa Seksyon 9 ng "An Act in Relation to Service,":
Dagdag pa rito, magiging tungkulin ng lahat ng mga amo o among babae na ipadala sa paaralan ang kanilang utusan o mga utusan nang hindi bababa sa labingwalong buwan sa pagitan ng edad na anim na taon at dalawampung taon.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[24]↩︎
Ang mga kodigo ng kolonya ng Virginia tungkol sa mga alipin (na naging batayan ng maraming kodigo sa pang-aalipin sa Timog) ay nagsasaad na namamana ng mga alipin ang kanilang katayuan mula sa kanilang mga ina. Kung ang isang bata ay ipinanganak sa isang inang inalipin, namamana niya ang katayuan nitong pagkaalipin, malaya man o inalipin ang kanyang ama.
Ang "An Act in Relation to Service" ng Utah ay nagsasaad, "Walang kontrata ang magbubuklod sa mga tagapagmana ng lingkod o mga lingkod sa paglilingkod nang mas matagal kaysa sa panahong kailangan upang mabayaran ang utang sa kanyang, kanyang, o kanilang amo o mga amo."
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
- Virginian law states that slave status is inherited from the mother.
[25]↩︎
Ang paglilipat ng kontrata ng isang inaaliping tao ay nangangailangan ng kanyang pahintulot na ibinigay sa isang hukuman ng probate nang wala ang kanyang amo. Nakasaad sa seksyon:
Sek. 7. Na ang mga tagapaglingkod ay maaaring ilipat mula sa isang amo o among babae patungo sa iba pa sa pamamagitan ng pahintulot at pagsang-ayon ng Hukuman sa Probate, na mag-iingat ng tala nito sa kanyang tanggapan; ngunit walang paglilipat na gagawin nang walang pahintulot ng tagapaglingkod na ibinigay sa Hukom ng Probate nang wala ang kanyang amo o among babae.
Bagaman hindi ito tahasang sinabi, maaaring ang layunin ng bahaging ito ay, kahit paano, makatulong na hindi magkahiwa-hiwalay ang mga pamilya.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[26]↩︎
Iginiit ng historyador na si Christopher Rich na ang "An Act in Relation to Service" ng Utah ay mas maraming pagkakatulad sa mga batas tungkol sa pang-aalipin na makikita sa batas ng teritoryo ng Indiana kaysa sa mga slave code ng Timog. Naniniwala siya na ang "An Act in Relation to Service" ay isang kompromiso na nagbabalanse sa pag-aalis ng pang-aalipin bilang pag-aari, sa mga karapatan ng mga alipinang may-ari mula sa Timog sa Utah, at sa isang neutral na paninindigan tungkol sa pang-aalipin upang makatulong sa mga pagsisikap na maging estado.
Nagdulot ito ng isang sistemang kahawig ng indentured servitude at unti-unting pagpapalaya para sa mga aliping Aprikano sa teritoryo. Sinabi ni Rich na habang sinusubukang timbangin ang magkasalungat na layunin tungkol sa pang-aalipin, ang pagpapatupad ng batas ay malamang na nagresulta sa isang anyo ng sapilitang paglilingkod.
- Christopher Rich argues that Utah's servitude law was intended to end slavery.
- 1807 Indiana territorial law regulating the introduction of enslaved people into the territory.
[27]↩︎
Nagkakaiba-iba ang mga kodigo ng pang-aalipin sa bawat estado, pero marami sa mga ito ay ibinatay sa mga kodigo ng pang-aalipin ng kolonya ng Virginia noong 1705.
- "An act concerning Servants and Slaves” (1705) lays out Virginia colony slave codes.
[28]↩︎
Nakasulat sa “An Act in Relation to Service”:
Dagdag pa rito, magiging tungkulin ng lahat ng mga amo o among babae na ipadala sa paaralan ang kanilang utusan o mga utusan nang hindi bababa sa labingwalong buwan sa pagitan ng edad na anim na taon at dalawampung taon.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[29]↩︎
Ang “Batas para sa Tulong sa mga Aliping Indian at mga Bilanggo” ay nagsasaad:
Ang amo na pagagawaan ng kasunduan ng paglilingkod ay inaatasang papasukin sa paaralan ang nasabing aprentis, kung may paaralan sa distrito o kalapit na lugar, sa loob ng tatlong buwan bawat taon, sa panahong ang nasabing batang Indian ay nasa pagitan ng pitong taong gulang at labing-anim na taong gulang. Dapat damitan ng amo ang kanyang aprentis sa maayos at angkop na paraan, ayon sa katayuan sa buhay ng nasabing amo.
- 1852 Utah territorial act concerning Native American slavery.
[30]↩︎
Halimbawa, sinabi ng isang batas sa South Carolina:
Sa pamamagitan ng Act of 1834, ipinagbabawal na turuang bumasa o sumulat ang mga alipin, na may kaparusahan (kung ang lumabag ay isang puting tao) na hindi hihigit sa multang $100 at anim na buwang pagkakabilanggo; kung isang "malayang taong may kulay," hindi hihigit sa 50 hampas at multang $50.
- South Carolina forbids teaching slaves to read.
[31]↩︎
Halimbawa, sa South Carolina, ipinagbawal ang mga pagtitipon ng mga alipin o malalayang African-American maliban kung may mga puting mamamayan na naroon. May awtoridad ang nagpapatupad ng batas na paalisin ang mga pagtitipong ito, lalo na kung itinuring nila ang mga ito na kahina-hinala o karamihan ay hindi puti pagkalipas ng ilang oras.
Sa Florida, pinahintulutan ang mga Justice of the Peace na parusahan ang labag sa batas na mga pagtitipon ng multang hanggang $20 at/o hanggang 39 na paghagupit.
- South Carolina laws regulate the assembling of both enslaved and free African Americans.
- Florida law describing punishment for unlawful assemblies.
[32]↩︎
Ganito ang nakasaad sa batas:
Na ang Hukuman sa Probate ay tatanggap bilang ebidensya ng anumang kontratang wastong pinatotohanan nang nakasulat o anumang kasunduang napatunayang mabuti kung saan ang panig o mga panig na naglilingkod ay tumanggap o tatanggap ng makatwirang kabayaran para sa kanyang, kanyang, o kanilang paglilingkod: Sa pasubali, Na walang kontrata ang magbibigkis sa mga tagapagmana ng lingkod o mga lingkod sa paglilingkod nang mas mahabang panahon kaysa sa makasasapat upang mabayaran ang utang sa kanyang, kanyang, o kanilang amo o mga amo. [Idinagdag ang diin]
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[33]↩︎
Ang pinakaunang halimbawa ng isang batas sa Amerika na nagsasaad na ang kalagayan ng isang anak bilang alipin ay namamana ay lumitaw sa kolonya ng Virginia noong 1662. Nakasaad dito na ang kalagayan ng isang tao ay itinatakda ng kalagayan ng kanyang ina.
- Virginian law states that slave status is inherited from the mother.
[34]↩︎
Halimbawa, ipinagbawal ng isang batas ng Alabama noong 1848 sa mga panginoon ng alipin na payagan ang kanilang mga alipin “na gumala nang malaya, o . . . paupahan ang kanyang, kanyang, o kanilang oras o paglilingkod sa sinumang ibang tao” nang walang lisensya mula sa isang inkorporadong lungsod o bayan.
- Alabama act prohibits slaves from traveling independently of their masters.
[35]↩︎
Halimbawa, sa Florida hindi pinapayagan ang mga alipin na magdala ng mga baril nang walang malinaw na pahintulot mula sa kanilang mga amo. Ipinagbabawal din sa kanila ang pagmamay-ari ng karamihan sa mga alagang hayop.
- Florida laws circumscribed ownership of certain property by slaves.
[36]↩︎
Ang Seksyon 6 ng batas ay nagsasaad:
Tungkulin ng amo na ituwid at parusahan ang kanyang tagapaglingkod sa makatuwirang paraan kapag kinakailangan, na ginagabayan ng pag-iingat at pagkatao; at kung siya ay magkasala ng kalupitan o pang-aabuso, o magpabaya sa wastong pagpapakain, pananamit, o pagbibigay ng tirahan sa kanyang mga tagapaglingkod, maaaring ideklara ng Hukuman ng Probate na walang-bisa ang kontrata sa pagitan ng amo at ng tagapaglingkod o mga tagapaglingkod, ayon sa mga probisyon ng ikaapat na seksyon ng batas na ito.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[37]↩︎
Halimbawa, ang aklat ng batas ng Mississippi noong 1857 ay naglista ng iba’t ibang parusa para sa mga alipin na gumawa ng mga krimen. Para sa mga paglabag na hindi may kaparusahang kamatayan, ang mga alipin ay maaaring hagupitin nang iba’t iba ang dami, at para sa mga paglabag na may kaparusahang kamatayan, ang pinakakaraniwang parusa ay ang kamatayan.
Sinabi ng historyador na si Heather Andrea Williams sa kanyang aklat noong 2014 na "American Slavery: A Very Short Introduction," "Gumamit ang mga may-ari ng halo ng karahasan at paternalismo para panatilihin ang mga taong pag-aari nila sa kanilang kalagayan ng pagkaalipin."
- Mississippi's 1857 codes on slave criminal offenses.
- Heather Andrea Williams describes how enslavers maintained control of slaves.
[38]↩︎
Binasa sa Seksyon 7:
Na ang mga tagapaglingkod ay maaaring ilipat mula sa isang amo o among babae patungo sa iba pa sa pamamagitan ng pagsang-ayon at pag-apruba ng Hukuman ng Probate, na magtatago ng tala nito sa kanyang tanggapan; ngunit walang paglilipat na gagawin nang walang pahintulot ng tagapaglingkod na ibinigay sa Hukom ng Probate sa kawalan ng kanyang amo o among babae.
Ang Seksyon 8 ng batas ay nagsasaad:
Sinumang tao na maglilipat ng isang lingkod o mga lingkod na labag sa mga probisyon ng batas na ito, o maglalabas ng isa mula sa Teritoryo na labag sa kanyang kalooban, maliban sa pamamagitan ng utos ng Hukuman sa kaso ng isang takas mula sa sapilitang paggawa, ay kapag napatunayang nagkasala, mapapatawan ng multa na hindi lalampas sa limang libong dolyar, at pagkakakulong na hindi lalampas sa limang taon, o pareho, ayon sa pagpapasya ng mga Hukuman, at mawawala ang lahat ng paghahabol sa mga serbisyo ng naturang lingkod o mga lingkod, gaya ng nakasaad sa ikaapat na seksyon ng batas na ito.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[39]↩︎
Halimbawa, sinabi sa isang kodigo ng Louisiana mula 1824:
Ang mga batang isinilang ng isang inang nasa kalagayan ng pagkaalipin noon, may asawa man o wala, ay sumusunod sa kalagayan ng kanilang ina; dahil dito, sila ay mga alipin at nabibilang sa amo ng kanilang ina.
- Louisiana Legislature places ownership of children born to slaves with the enslaved mother's owner.
[40]↩︎
Noong 2007, nagtipon ang National Humanities Center ng isang koleksyon ng mga alaala mula sa mga dating inalipin, na orihinal na tinipon sa mga panayam ng Works Progress Administration (WPA), na nakatuon sa mga karanasan ng pagkakahiwalay ng kanilang mga pamilya.
Isang halimbawa nito ay mula kay Katie Rowe:
Nakita ko ang mga bata na ibinenta at ang nanay ay hindi ibinenta, at kung minsan ang nanay ang ibinenta at ang isang munting sanggol ay naiwan sa lugar at ibinigay sa ibang babae para palakihin. Walang pakialam ang mga puti sa pagdadalamhati ng mga alipin kapag winawasak nila ang isang pamilya.
- National Humanities Center collection of Works Progress Administration (WPA) accounts of formerly enslaved people.
[41]↩︎
Ayon sa Merriam-Webster, ang miscegenation ay “paghahalo ng mga lahi,” lalo na ang “pag-aasawa, pagsasamang parang mag-asawa, o pakikipagtalik sa pagitan ng isang puting tao at isang miyembro ng ibang lahi.”
- Merriam-Webster provides a definition of miscegenation.
[42]↩︎
Ang Seksyon 4 ng batas ay nagsasaad:
Na kung sinumang amo o among babae ay makikipagtalik sa kanyang aliping lalaki o aliping babae, o mga alipin, na mula sa lahing Aprikano, siya ay mawawalan ng lahat ng karapatan sa nasabing alipin o mga alipin pabor sa pamahalaan, at kung sinumang puting tao ay magkasala ng pakikipagtalik sa sinuman mula sa lahing Aprikano, sila ay papatawan, kapag napatunayang nagkasala, ng multang hindi hihigit sa isang libong dolyar, ni bababa sa limang daan, para sa kapakinabangan ng Teritoryo, at pagkakakulong na hindi hihigit sa tatlong taon.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
[43]↩︎
Halimbawa, sinabi sa isang batas ng Virginia noong 1849, “Lahat ng pag-aasawa sa pagitan ng isang puting tao at isang negro . . . ay lubusang walang-bisa, nang hindi kailangan ng anumang atas ng diborsyo, o iba pang legal na proseso.”
- Virginia law forbids interracial marriages.
[44]↩︎
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
- 1852 Utah territorial act concerning Native American slavery.
[45]↩︎
Sinabi ng konstitusyon, “Hindi kailanman pahihintulutan sa estadong ito ang pagkaalipin ni ang sapilitang paglilingkod, maliban bilang parusa sa mga krimen.” Ang batas na ito ay isinama sa konstitusyon ng California nang maitatag ito bilang isang estado noong 1849. Gayunman, noong 1852, pinagtibay ng isang batas ng estado ang karapatan ng mga nang-aalipin na ipaaresto at ibalik ang mga taong dinala sa California bago pa ito maging estado. Sa taong ding iyon, nagpasiya ang Kataas-taasang Hukuman ng California na hindi pinalaya ng konstitusyon ang mga inaliping tao at na kung walang karagdagang mga batas ay hindi ito maipapatupad.
[46]↩︎
Ang batas noong 1850 na “An Act for the Government of Indians” ay nagsasaad na ang mga Katutubong Amerikano na nahatulan ng mga paglabag ay maaaring mabayaran ang kanilang mga multa ng mga puting mamamayan, na pagkatapos ay pipilit sa kanila na pagtrabahuhan ang utang sa ilalim ng mga tuntuning inaprubahan ng hukuman. Dagdag pa rito, ang mga Katutubong Amerikano na tinawag na “mga palaboy” — mga taong walang ikinabubuhay, inakusahan ng imoral na pag-uugali, o nakitang pagala-gala — ay maaaring arestuhin at ipa-upa sa pinakamataas na tumawad nang hanggang apat na buwan. Kinakailangan na tratuhin sila ng makatao ng mga amo, at ang sahod ay ibinibigay sa kanilang mga pamilya o sa isang itinakdang pondo para sa mga Indian.
- An 1850 California law on Native Americans gives terms of indenture.
[47]↩︎
Itinatatag ng batas na ito ang legal na balangkas para sa slave code ng Territory of New Mexico, na nagbibigay ng detalyadong mga tuntunin tungkol sa pagmamay-ari, pagtrato, at pagpaparusa sa mga inalipin. Inilalatag nito ang mga tiyak na parusa para sa mga paglabag na may kinalaman sa mga alipin, kabilang ang pagnanakaw, pagkupkop, o pag-uudyok ng paghihimagsik, at naglalagay ito ng mahihigpit na limitasyon sa mga karapatan at kalayaan ng mga alipin, gaya ng mga pagbabawal sa paggalaw nang walang pahintulot o pakikipagkalakalan. Bukod pa rito, pinalalawak ng batas ang saklaw nito sa mga malalayang African American, at nililimitahan ang kanilang mga karapatan sa pamamagitan ng mga hakbang tulad ng pagbabawal na tumestigo laban sa mga puting tao sa hukuman, pagbabawal sa pag-aasawa sa mga puti, at pagpapataw ng mabibigat na parusa para sa mga itinuturing na paglabag.
- A law from the 1858-1859 New Mexico territorial legislature legalized and regulated slavery within the territory.
[48]↩︎
Ang "Batas na Naglilimita sa mga Kontrata sa Pagitan ng mga Amo at mga Lingkod" ay nagtatag na ang ganitong mga kontrata ay dapat kusang pagkasunduan at tuparin ng magkabilang panig, kung saan ang mga lingkod ay magbibigay ng paggawa kapalit ng napagkasunduang sahod. Pinahintulutan nito ang mga lingkod na umalis sa kanilang mga kontrata sa mga tiyak na kondisyon, gaya ng pagmamaltrato o mas mabuting mga oportunidad, basta mabayaran ang mga utang. Ang mga amo ay may pananagutang igalang ang mga kontrata, at ang pang-aabuso ay may katumbas na mga parusa. Inatasan din ng batas ang pagtatala ng mga rekord at paghatol sa mga alitan ng mga lokal na opisyal, kasama ang dagdag na mga tuntunin para sa mga menor de edad at mga paunang bayad sa sahod.
Ang sistemang ito ng pagkaalipin ay partikular na ipinagbawal ng pederal na pamahalaan noong 1867.
- Law passed by the New Mexico Territorial Legislature relegates servitude in the territory.
- A US law outlawing the forced servitude system of peonage.
[49]↩︎
Sa mga inaliping taong nanirahan sa Utah nang maikli o mahabang panahon, anim lamang ang dinala sa isang hukuman ng probate sa Utah:
- Daniel
- Shepherd
- Lucinda
- Jerry, Caroline, and Tampian
[50]↩︎
Halimbawa, sa isang panayam noong Marso 1899 ng pahayagang Broad Ax kina Alex at Marinda Bankhead, inilarawan ang mga karanasan ng mag-asawang Bankhead bilang mga inalipin na dinala sa Utah bilang pang-aalipin sa halip na isang mas hindi mahigpit na anyo ng paglilingkod.
- Broad Ax reports on Alex Bankhead and Marinda Redd's time as slaves and Mormons in Utah.
[51]↩︎
Noong Hunyo 16, 1856, kinasuhan ni Edwin D. Woolley si Williams Camp ng pagkidnap sa isang Aprikanong Amerikano na nagngangalang Dan.
- Edwin D. Woolley charges Williams Camp with kidnapping Dan (an African American).
[52]↩︎
Si Hosea Stout, isang lider ng mga Banal sa mga Huling Araw at abogado, ay nagtala ng isang kaso laban kay Williams Camp noong 1856. Ipinaliwanag niya na si Daniel, isang lalaking inalipin ni Camp, ay tumakas mula kay Camp. Kalaunan ay nahuli siya ni Camp, pero nasampahan siya ng kasong kidnapping. Nagpasya ang hukom na si Elias Smith na hindi sapat ang ebidensya para mapatunayan ang sala, kaya napawalang-sala si Camp ng hukuman.
Dalawang araw bago ang paglilitis, itinala sa office journal ni Brigham Young na kinausap niya ang ilang tao tungkol sa “pagkuha ni Bro Kamp sa kanyang negro.” Mga isang buwan pagkaraan, gumawa si Camp ng tala sa isang probate court ng Utah na nagsasabing pag-aari niya si Daniel mula pa nang ipanganak ito at inilarawan niya ito bilang “isang alipin habambuhay.”
[53]↩︎
Sa kaso ng A. B. Miller v. Thomas S. Williams (1859), inangkin ni Miller na ang pagmamay-ari sa dalawang inaaliping babae na kasalukuyang inaalipin ni Williams ay nararapat na sa kanya. Sinabi ni Williams na magbabayad siya ng bond upang maipagpatuloy ang pagmamay-ari, at pinagtibay ng hurado ang pag-aangkin ni Williams. Gayunman, tinanggihan ng hukom ang pasya ng hurado nang malaman niyang hindi ito nagkakaisa.
Walang mga tala tungkol sa kasong iyon pagkatapos noon, kaya hindi malinaw ang naging wakas nito.
- Deseret News provides summary of court case A. B. Miller v. Thomas S. Williams over the ownership of two slaves.
- Deseret News provides summary of Miller v. Williams as of August, 24, 1859.
[54]↩︎
Itinala ng mga tala ng paglipat at ng journal ni Heber C. Kimball na tatlong inaliping lalaki (sina Hark Lay, Oscar Crosby, at Green Flake) ang sumama sa unang pangkat ng mga pioneer papuntang Utah noong 1847. Noong 1848, parehong naitala na nagdala ng mga alipin ang mga pamilyang John Bankhead at Francis McKown nang lumipat sila. Inilista ni John Brown ang 19 na taong may kulay sa kanyang pangkat ng mga pioneer (na lahat ay kaugnay ng mga puting sambahayan sa tala).
Itinatala ng sensus ng 1850 na sina John H. Redd, John H. Bankhead, Abraham Smoot, John Brown, Williams Camp, Agnes Flake, William Crosby, Daniel M. Thomas, William Jay, at Robert M. Smith ay pawang mga may-ari ng alipin sa teritoryo. Ang ilan sa mga taong ito ay malamang na naglakbay papuntang Utah kasama ang mga inaliping tao, kahit na walang malinaw na partikular na tala ng kanilang paglipat.
[55]↩︎
Napansin ng explorer at pioneer na si Jacob Hamblin ang ilang pagkakataon ng pang-aalipin sa mga Katutubong Amerikano na nakasalamuha niya sa kanyang mga paglalakbay, at ipinaliwanag ng historyador na si Sondra Jones na nang dumating ang mga Mormon pioneer sa Utah, hindi nila alam na lumipat sila sa isang umiiral nang kalakalan ng alipin sa pagitan ng mga Katutubong Amerikano at mga Mexicano.
- Jacob Hamblin records instances of Native American slavery.
- Sondra Jones describes the Indian slave trade in Utah before 1852.
[56]↩︎
Iniulat na pinayuhan ni Brigham Young ang mga Banal sa Iron County noong 1851 na bumili ng mas maraming batang Katutubong Amerikano hangga't kaya nila at pag-aralin ang mga ito.
Kalaunan, sa isang talumpati sa lehislatura ng teritoryo ng Utah, kinondena ni Brigham Young ang kalakalan ng mga aliping Katutubong Amerikano, ngunit iminungkahi niya na ang pagbili ng mga aliping Katutubong Amerikano at pagkatapos ay palayain sila upang magtrabaho bilang mga kontratadong lingkod ay isang mabuting paraan upang mailigtas sila mula sa pagkaalipin.
- Brigham Young addresses Native American slavery in an address to the Utah Territorial Legislature.
- Brigham Young advises the residents of Iron County to buy and raise Indian children.
[57]↩︎
Ang Genesis 9:25-27 ay mababasa:
25 At sinabi niya, Sumpain si Canaan; alipin ng mga alipin siya sa kanyang mga kapatid. 26 At sinabi niya, Purihin ang Panginoong Dios ni Sem; at si Canaan ay magiging alipin niya. 27 Palalaguin ng Dios si Japhet, at siya ay tatahan sa mga tolda ni Sem; at si Canaan ay magiging alipin niya.
Partikular na sinabi ng Joseph Smith Translation ng Genesis 9 na ang sumpa ni Canaan ay makikitang nahahayag bilang kadiliman:
At sinabi ni [Noah], pagpalain ang Panginoong Diyos ni Sem at si Canaan ay magiging kanyang lingkod at isang lambong ng kadiliman ang tatakip sa kanya upang siya ay makilala sa lahat ng tao bilang Diyos.
- Noah says Canaan will serve his brothers.
- Joseph adds that Canaan is cursed with a "vail of darkness" in his Bible translation.
[58]↩︎
Itinala ni Wilford Woodruff na sinabi ni Brigham Young:
Ang amo ng mga alipin ay mapapahamak kung inaabuso nila ang kanilang mga alipin. Ngunit ang lahi ni Ham ay magiging mga tagapaglingkod hanggang alisin ng Diyos ang sumpa sa kanila.
Sa isang talumpati sa lehislatura ng teritoryo noong 1852, sinabi ni Brigham Young:
Ngunit hindi nila maaaring taglayin ang pagkasaserdote at yamang hindi sila maaaring magkaroon ng bahagi sa pagkasaserdote, hindi sila maaaring mamuno—hindi sila maaaring mamuno sa anumang lugar hanggang sa maalis sa kanila ang sumpa.
Inulit ni Brigham Young ang mga damdaming ito sa isang talumpati na inilathala sa Deseret News, sa Journal of Discourses, at sa Buffalo Morning Express.
[59]↩︎
Noong 1849 sinabi ni Brigham Young:
Maaari mong ligtas na sabihin (kung may partikular na pakinabang iyon) na bilang isang bayan ay tutol kami sa pagkaalipin, ngunit ayaw naming makialam sa usaping ito at sa halip ay hayaang mangyari ang mga bagay sa natural nitong takbo.
Sa isang liham noong 1849 kay Thomas Kane, sinabi ni Wilford Woodruff:
Itinuring naming marapat na huwag maglagay ng sugnay sa aming konstitusyon na nagbabawal sa pagpasok ng mga alipin sa Estado ng Deseret, ngunit ang pang-aalipin ay hinding-hindi maaaring pahintulutan doon.
Panghuli, sinabi ni Orson Hyde noong 1850:
Walang batas sa Utah na nagpapahintulot sa pang-aalipin, at wala ring batas na nagbabawal dito.
[60]↩︎
Sa isang panayam noong 1860 kay Horace Greeley, sinabi ni Brigham Young:
[Utah] ay magiging isang malayang estado. Ang pang-aalipin dito ay magiging walang silbi at hindi pakikinabangan. Sa pangkalahatan, itinuturing ko ito bilang isang sumpa sa mga amo.
- Brigham tells Horace Greeley that slavery is "of divine institution" and will persist until the curse of Ham is removed.
[61]↩︎
Sa isang debate sa lehislatura ng teritoryo ng Utah noong Pebrero 2, 1852, binasa ang ikalawang seksyon ng "An Act in Relation to Service." Ipinagtanggol ni George A. Smith ang seksyong iyon bilang garantiya na ang mga binigyan ng pinansyal na tulong upang makapaglakbay papuntang Utah ay makakabayad sa kanilang mga utang.
Ang mga tao sa Europa ay magsasabi sa isang tao: kung kukunin mo ako at ang aking pamilya at ililipat mo kami sa isang lugar sa Amerika, magsisilbi kami sa iyo hanggang sa mabayaran ka... Layunin ng bahaging iyon na, hanggang sa mabayaran ang utang, magsisilbi kami sa iyo.
- George A. Smith defends indentured servitude in "An Act in Relation to Service."
[62]↩︎
Ipinapangatwiran ng aklat nina Paul Reeve, Christopher Rich, at LaJean Carruth na The Abominable Slavery na bagaman hindi tahasang inilalarawan ang indentured servitude sa "An Act in Relation to Service," iminumungkahi ng ebidensya mula sa tala ng lehislatura na ito ang layunin.
- W. Paul Reeve, et al. assert that "An Act in Relation to Service" was written to address both African-American and European servitude.
- Reeve, et al. describe how Section 2 of 'An Act in Relation to Service' allowed flexible labor arrangements resembling indentured servitude.
[63]↩︎
Masalimuot ang mga dahilan ng pagpapaalis sa mga Banal sa mga Huling Araw mula sa Missouri. Ang tinatawag na "Mormon-Missouri War" ay pinalala ng galit laban sa mga Banal sa mga Huling Araw dahil tumanggap sila ng mga taong may lahing Aprikano, sa pagtutol nila sa pang-aalipin, mga pagkakaiba sa relihiyon, mabilis na paninirahan ng mga Mormon, tensiyong pampolitika, mga alitan sa lupa, at ang pagbuo ng grupong mapagbantay ng mga Mormon, ang Danites.
Ang matinding retorika at ang “Extermination Order” ni Gobernador Boggs ay lalo pang nagpalala sa sitwasyon, habang ang kawalan ng aksyon ng pamahalaan at mga kultural na pagtatangi laban sa mga Mormon ay lalong nagpalalim sa alitan.
[64]↩︎
Halimbawa, naalala ng isang dating Banal sa mga Huling Araw, si Henry Carroll, na may isang African-American na lalaki na sumapi sa simbahan sa Kirtland. Ito ang pinakaunang alam na pagkakataon na may isang taong may kulay na sumapi sa Simbahan. Si Elijah Able ay nabinyagan noong 1832.
- Henry Carroll recalls "Black" Pete's activities in Kirtland.
- Biographical sketch of Elijah Able's life provided by Andrew Jenson in his Latter-day Saint Biographical Encyclopedia.
[65]↩︎
Sa isang hayag na naitala noong Disyembre 16–17, 1833, sinabi ni Joseph Smith na “hindi tama na ang sinumang tao ay maalipin ng kapwa niya.” Ang hayag na ito ay inilathala sa edisyon ng 1835 ng Doktrina at mga Tipan.
- Joseph Smith reveals "it is not right that any man should be in bondage one to another."
- The 1835 D&C says "it is not right that any man should be in bondage one to another."
[66]↩︎
Noong Hulyo 1833, naglathala si W. W. Phelps ng isang artikulo sa pahayagang Mormon na Evening and Morning Star, na nagpapahiwatig na tinatanggap sa Simbahan ang mga alipin at malalayang taong may kulay.
Maya-maya pagkatapos noon, naglathala ang pahayagan ng isang dagdag na isyu na nagsabing may patakaran ang Simbahan na hindi tumanggap ng mga taong may kulay sa Simbahan at na ito ang layunin ng unang artikulo.
Tumugon dito ang mga taga-Missouri sa pamamagitan ng pagsira sa palimbagan, pagpahid ng alkitran at paglalagay ng balahibo kina Obispo Edward Partridge at Charles Allen, at pagbabanta na sisirain ang tindahan nina Sidney Gilbert at Newel K. Whitney.
Noong Disyembre 1833, muling inilimbag ng Evening and Morning Star ang isang liham mula sa mga residenteng hindi Mormon ng Jackson County na nagsasabing naniniwala silang itinataguyod ng mga Mormon ang abolisyonismo at paghihimagsik ng mga alipin.
[67]↩︎
Sa kanyang kilalang-kilalang utos ng paglipol, sinabi ni Gobernador Lilburn Boggs:
Nakatanggap ako ng . . . impormasyon na lubhang nakakakilabot, na lubos na binabago ang anyo ng mga bagay-bagay, at inilalagay ang mga Mormon sa kalagayan ng hayagan at tahasang pagsuway sa mga batas, at ng pakikidigma laban sa mga tao ng estadong ito... Ang mga Mormon ay dapat tratuhin bilang mga kaaway, at dapat lipulin o itaboy mula sa estado kung kinakailangan para sa kapayapaan ng publiko—ang kanilang mga kalupitan ay hindi mailarawan.
- Lilburn Boggs directs John B. Clark to carry out the extermination order.
[68]↩︎
Sa isang polyeto na nagpapaliwanag ng kanyang plataporma sa pagkapangulo, iminungkahi ni Joseph Smith na wakasan ang pang-aalipin at na dapat bayaran ang mga may-ari ng alipin kapalit ng pagpapalaya sa mga alipin:
Manalangin sa Kongreso na bayaran ang bawat tao ng makatwirang halaga para sa kanyang mga alipin mula sa sobrang kita na nagmumula sa pagbebenta ng mga pampublikong lupain, at mula sa ibinawas na sahod ng mga miyembro ng Kongreso. Kalagin ang mga tanikala ng kawawang itim na tao, at upahan siya upang magtrabaho tulad ng ibang mga tao; sapagkat “ang isang oras ng marangal na kalayaan sa lupa, ay katumbas ng isang buong kawalang-hanggan ng pagkaalipin!”
- Joseph Smith lists his views on emancipation in his campaign pamphlet.
[69]↩︎
Sa kanyang liham kay Thomas Kane, sinabi ni Wilford Woodruff:
Sa palagay ko ang inyong mga kawili-wiling pagdalaw sa aming gitna, ang inyong mga paglalakbay sa aming mga kampo, ang inyong pagkakataong magmasid sa aming mga pamilya, mga pagtitipon, at mga Konseho kung saan malayang naibuhos sa harap ninyo ang damdamin ng aming mga puso, ay dapat magsamang lahat upang kumbinsihin kayo na ang mga naninirahan sa Estado ng Deseret ay hindi kailanman susuporta sa anumang paraan sa institusyon ng pang-aalipin sa kanilang gitna. Kami ay isang mapayapa at masipag na mga tao, lumipat kami sa liblib na lambak ng Great Salt Lake, at hindi namin nais na magkaroon ng anumang kinalaman sa "kontrobersiyal na usapin" ng pang-aalipin o sa alinman sa iba pang maiinit na usaping pampulitika.
- Wilford Woodruff writes a letter to Thomas L. Kane about slavery.
[70]↩︎
Sinabi ni Orson Hyde:
Walang batas sa Utah na nagpapahintulot sa pang-aalipin, at wala ring batas na nagbabawal dito. Kung ang alipin ay gustong iwan ang kanyang amo, walang kapangyarihan doon, legal man o moral, na pipigil sa kanya. Ngunit kung pipiliin ng alipin na manatili sa kanyang amo, walang sinumang pinahihintulutang makialam sa pagitan ng amo at ng alipin. Lahat ng alipin na naroon ay tila lubos na kuntento at nasisiyahan. Kapag ang isang tao sa mga estado sa Timog ay tumatanggap ng ating pananampalataya, sinasabi sa kanya ng Simbahan, kung nais ng iyong mga alipin na manatili sa iyo, at sumama sa iyo, huwag mo silang paalisin; ngunit kung pipiliin nilang iwan ka, o hindi sila nasisiyahang manatili sa iyo, nasa sa iyo kung ipagbibili mo sila, o palalayain mo sila, ayon sa ididikta sa iyo ng sarili mong budhi. Ang Simbahan, sa puntong ito, ay hindi inaako ang pananagutan na magbigay ng tagubilin. Kinikilala ng mga batas ng lupain ang pang-aalipin,—hindi namin nais salungatin ang mga batas ng bansa.
- Orson Hyde explains Utah servitude laws.
[71]↩︎
Sinabi ni Orson Pratt:
Kung ang isang sumpa ay ipinahayag sa awtoridad ng pagkasaserdote ng Makapangyarihan-sa-Lahat, maliban kung siya ang magtalaga ng mga taong magpapataw nito, mapapasa-ilalim sila sa paghatol kung sila ang magpapataw nito. Halimbawa, kay Cain, isinumpa siya ng Panginoon sa pamamagitan ng isang tanda, hindi sa pang-aalipin. At kung may isang tao na kusang magpapataw ng sumpang iyon nang hindi inuutusan ng mismong naglagay ng sumpa roon, inilalantad niya ang sarili niya sa paghihiganti.
Idinagdag din niya:
Hindi ba alam ng kagalang-galang na kapulungang ito kung paano tinitingnan ang pang-aalipin ng halos bawat sibilisadong bansa o maging ng mga hindi Kristiyano? Tinitingnan nila ito nang may pagkasuklam... haharangan ba natin ang ating daan sa harap natin sa pamamagitan ng pagpapasok ng kasuklam-suklam na pang-aaliping ito? Hindi, ang aking tinig ay magiging laban dito mula sa panahong ito hanggang sa maipasa ang panukala. Inaabangan ko ang kapakanan ng mga bansa sa ibayong-dagat na hindi kailanman makakarinig ng ebanghelyo ni Jesucristo kung gagawa tayo ng batas tungkol sa paksang ito.
- Transcription of Orson Pratt's antislavery speech.
- In a debate about Native American servitude in Utah, Orson Pratt voices opposition.
[72]↩︎
Sa draft na kopya ng sensus ng US noong 1850, nakalista si Abraham Smoot na may-ari ng isang alipin na nagngangalang Lucy. Sa isang panayam noong 1899 sa The Broad Ax, naalala ni Alex Bankhead na inalipin siya ni Abraham Smoot sa loob ng ilang panahon, pero wala nang ibang dokumento na nagtatala nito.
Sa kanyang personal na talaarawan, binanggit ng apostol na si Charles C. Rich na naglakbay siya kasama ang isang grupo na kinabibilangan ng “aking negro, si Dick.” Kabilang sa kanyang mga papeles sa negosyo ang isang dokumento na isang “bond for the delevry of Richard ‘Nigger Dick.’” Hindi malinaw kung may anumang legal na dokumento si Rich na nag-aalipin o nagbibigkis kay Dick bilang indentured servant, pero tila naniwala siya na may ilang pag-aangkin siya sa kanya.
[73]↩︎
Nakalista sa draft na si Green ay pag-aari ni Brigham, pero hindi ito naitala sa opisyal na sensus. Ayon kay Amy Thiriot, ibinenta ng pamilyang Flake ang paggawa ni Green kay Brigham upang mapondohan ang kanilang paglipat sa California. Dahil dito at sa kamakailang pagkamatay ng kanyang nang-alipin, si James Madison Flake, maaaring itinuring ni Green ang sarili niya na malaya.
[74]↩︎
Sa isang patotoo sa hukuman, sinabi ni Brigham Young na noong taglagas ng 1847, dinala ni Batiste (isang Katutubong Amerikanong mangangalakal ng alipin) ang isang ninakaw na batang lalaking Indian at batang babaeng Indian sa kuta ng mga Banal, at inalok na ibenta sila. Nang tumanggi ang mga naninirahan na bilhin sila, pinatay ni Batiste ang batang lalaki at bumalik kasama ang batang babae, na kalaunan ay ipinagpalit ni Charles Decker, manugang ni Young, ng isang baril.
Sinabi ni Brigham, “Isang binatang nagngangalang Charles Decker (manugang ko) ang nagbigay kay Batiste ng baril kapalit ng batang babae. Mula noon ay nanirahan na siya sa aking pamilya, tinrato tulad ng aking mga anak, at malaya rin siya.”
- Brigham Young explains how Sally Kahpeputz Young came into his household.
[75]↩︎
Sa isang liham kay Brigham Young noong 1850, pinayuhan siya ng kinatawan ng teritoryo ng Utah na si John M. Bernhisel na huwag iulat ang mga inaliping tao bilang mga alipin dahil sa damdaming laban sa pang-aalipin ng mga kongresista sa Washington D.C.
Ipinaliwanag din niya na maraming kongresista ang naniniwala na hindi dapat pahintulutan ang pang-aalipin sa isang teritoryo bago ito pahintulutan ng batas.
- John M. Bernhisel reports to Brigham on events in Washington, D.C.
[76]↩︎
Sa unang draft ng Senso ng 1850, may 45 alipin na nakalista (partikular sa mga county ng Davis, Salt Lake, at Utah); gayunman, sa mga opisyal na kopya ng Senso ng 1850, 24 na alipin lamang ang nakalista (sa mga county ng Salt Lake at Davis).
Ang sensus noong 1860 ay nagtala ng 29 na alipin.
[77]↩︎
Mababasa sa “An Act in Relation to Service”:
Na sinumang tao o mga taong pupunta sa Teritoryong ito at magsasama ng mga tagapaglingkod na makatarungang nakatali sa kanila, na nagmumula sa espesyal na kontrata o sa iba pang paraan, ang nasabing tao o mga tao ay may karapatan sa gayong paglilingkod o paggawa ayon sa mga batas ng Teritoryo, sa kundisyong siya ay maghahain sa tanggapan ng Hukuman ng Probate ng nakasulat at kasiya-siyang ebidensya na ang gayong paglilingkod o paggawa ay dapat sa kanya.
Ang “Act for the Further Relief of Indian Slaves and Prisoners” ay nagsasaad:
SEK. 1.-Ito ay ipinatutupad ng Gobernador at Lehislatibong Kapulungan ng Teritoryo ng Utah: Na tuwing ang sinumang puting tao sa loob ng alinmang organisadong county ng Teritoryong ito ay may sinumang bilanggong Indian, bata, o babae na nasa kanyang pag-iingat, maging sa pamamagitan ng pagbili o sa ibang paraan, ang taong iyon ay agad na haharap, kasama ang nasabing bilanggong Indian, bata, o babae, sa mga Selectmen o sa Probate Judge ng county. Kung sa palagay ng mga Selectmen o ng Probate Judge, ang taong may gayong bilanggong Indian, bata, o babae ay angkop na tao, at may wastong kakayahang palakihin o panatilihin at turuan ang nasabing bilanggong Indian, bata, o babae, magiging tungkulin niya o nila na ilagay ang taong iyon sa ilalim ng kontrata ng paglilingkod sa loob ng panahong hindi lalampas sa dalawampung taon, ayon sa pagpapasya ng Hukom o ng mga Selectmen.
- Utah Territorial Legislature legalizes slavery in the territory.
- 1852 Utah territorial act concerning Native American slavery.
[78]↩︎
Mayroon lamang limang probate record na nagtatala ng mga alipin sa teritoryo, sa kabila ng ebidensya na may halos isandaang alipin sa teritoryo mula 1850–1860. Ang mga umiiral na tala ay para sa:
- Daniel (registered to Williams Camp);
- Shepherd (registered to Diannah Camp);
- Shepherd (registered Williams Camp);
- Lucinda (sold by Abraham Smoot to Thomas S. Williams); and
- Jerry, Caroline, and Tampian (registered to Duritha Lewis).
Ang isang tala sa mga probate record ay isang saksi sa pag-aangkin ni Williams Camp ng pagmamay-ari kay Daniels. Ito ay si William Dennis na sumasaksi sa pag-aangkin ni Camp kay Shepherd.
[79]↩︎
Noong Pebrero 1, 1859, gumawa ang mga opisyal mula sa Sanpete County, Utah, ng isang probate record kasama si John Beal tungkol kay Samuel, isang 9 o 10 taong gulang na batang lalaki mula sa tribong Piede. Magtatrabaho si Samuel kay Beal sa loob ng 10 taon. Tuturuan ni Beal si Samuel ng pagsasaka, papapasukin siya sa paaralan sa bahagi ng bawat taon, at aasikasuhin ang kanyang mga pangangailangan. Bilang kapalit, kapag naging 20 taong gulang na si Samuel, bibigyan siya ni Beal ng isang bagong Biblia, isang Ang Aklat ni Mormon, at dalawang bagong kasuotan.
- Sanpete County records include transcription of the indenture of a Native American boy.
[80]↩︎
Sa probate record noong 1855 ng ari-arian ni David Lewis, dalawang lalaking batang Katutubong Amerikano ang nakalista na may halagang $95. Ang mga taong may kulay ay nakalista sa mga halagang $700 (isang 35-anyos na lalaki), $500 (isang 16-anyos na babae), at $300 (isang 11-anyos na batang babae).
- David Lewis' probate record lists 2 Native American boys and 3 people of color.
[81]↩︎
Pinayuhan ni John Bernhisel si Brigham Young na ilista bilang malalayang tao ang lahat ng taong may lahing Aprikano na naninirahan sa Utah noong 1850. Ipinaliwanag niya na maraming kongresista at mga hukom sa Washington D.C. ang tutol sa pang-aalipin at naniniwala na hindi dapat payagang makapasok sa estado ang mga inaliping tao hangga’t walang naipapasang batas sa teritoryo na tahasang nagpapahintulot sa pang-aalipin. Ito ang malamang na dahilan ng mga hindi pagkakatugma sa mga census noong 1850 at 1860.
- John M. Bernhisel reports to Brigham on events in Washington, D.C.
[82]↩︎
Ang mga inalipin na tao ay bumuo ng humigit-kumulang 0.2% ng populasyon noong 1850 at mga 0.07% noong 1860, na nagpapakita na ang pang-aalipin ay hindi mahalagang bahagi ng ekonomiya ng Utah.
[83]↩︎
Ang draft ng sensus noong 1850 ay naglista ng:
- 24 enslaved people in Utah County (there are notes explaining that they will all be going to California)
- 21 enslaved people in Salt Lake and Davis Counties
- The 1850 US Census lists slaves listed in Utah County (draft and official).
- The draft 1850 census lists slaves in Salt Lake County and Davis County.
[84]↩︎
Sa opisyal na mga tala ng sensus na ipinadala sa Washington D.C., ang tanging mga inaliping tao na nakalista sa mga form ng schedule 2 ay natagpuan sa Utah County. Nakalista rito ang 24 na inaliping tao at binabanggit na lahat sila ay maglalakbay papuntang California.
- The 1850 US Census lists slaves listed in Utah County (draft and official).
[85]↩︎
Itinatala sa sensus ng US noong 1860:
- 10 (4 female and 6 male ) enslaved people in Davis County
- 19 (7 female and 12 male) enslaved people in Salt Lake County
- 1860 US census schedule 2 for Salt Lake County includes enslaved individuals.
- US 1860 census schedule 2 for Davis County includes enslaved individuals.
[86]↩︎
Ang mga inaliping taong nakarehistro sa hukuman ay:
- Daniel—registered to Williams Camp
- Shepherd—registered to Diannah Camp
- Shepherd—registered Williams Camp
- Lucinda—sold by Abraham Smoot to Thomas S. Williams
- Jerry, Caroline, and Tampian—registered to Duritha Lewis
- Samuel—registered to John Beal
[87]↩︎
Binibigyang-kahulugan ng website ng mga hukuman ng estado ng Utah ang probate bilang:
Ang probate ay ang proseso ng pagsasaayos ng mga usapin ng taong namatay (ang yumao), at kasama rito ang paghiling sa hukuman na magtalaga ng personal na kinatawan (kung minsan ay tinatawag na “executor”) ng ari-arian ng yumao, at pagtukoy kung may balidong testamento. Ang “estate” ay ang kabuuan ng mga lupain at personal na ari-arian na pag-aari ng yumao noong oras ng kanyang pagkamatay, pati na rin ang anumang mga utang na kanyang naiwan.
- Utah State Courts website explains probate.
[88]↩︎
Sa talaang probate noong 1855 ng ari-arian ni David Lewis (ang kanyang ari-arian noong oras ng kanyang kamatayan), dalawang Katutubong Amerikanong batang lalaki ang nakalistang may halagang $95. Ang mga taong may kulay ay nakalista sa mga halagang $700 (isang 35-taong-gulang na lalaki), $500 (isang 16-taong-gulang na babae), at $300 (isang 11-taong-gulang na batang babae).
- David Lewis' probate record lists 2 Native American boys and 3 people of color.
[89]↩︎
Ilan sa mga inaliping miyembro ng Simbahan na nanirahan sa Utah ay kinabibilangan ng:
- Green Flake: Baptized in 1844 and emigrated to Utah in 1847.
- John Burton: No record of his baptism has survived, but he is listed in the Parowan Ward tithing records.
- Nancy Lines Dennis: Baptized in 1857 in Lehi. She was listed as a servant in the Dennis household in the 1860 census.
- Amy: The Spanish Fork Ward records note her rebaptism in 1852 and that she was a slave in the Redd household.
- Alexander Bankhead: In an 1899 interview with the Utah newspaper The Broad Ax, Alexander is described as a faithful Mormon.
[90]↩︎
May ilang tala ng mga taong may kulay at posibleng mga inalipin na nabinyagan sa mga estado sa Timog na wala namang mga tala sa Utah. Ang mga taong ito ay hindi kasama sa listahang ito ng mga inaliping miyembro ng simbahan sa Utah.
[91]↩︎
Isang maikling biographical sketch para kay Green Flake ang nagsabi na “siya ay nabinyagan noong 1844 ni John Brown.”
- Latter-day Saint Biographical Encyclopedia biography of Green Flake.
[92]↩︎
Isang maagang talaan ng paglipat ng mga pioneer ang nagtala na si Green Flake ay umalis papuntang Utah noong 1847. Nabanggit din ni Heber C. Kimball na kasama niya si Green sa kanyang pangkat. Kalaunan, iniulat ng mga artikulong biyograpikal at pahayagan na pumasok si Green sa Salt Lake Valley kasama ng mga unang Mormon pioneer.
[93]↩︎
Hindi pangkaraniwan, inilista ng mga tagatala ng sensus noong 1850 sa Utah ang mga pangalan ng mga inalipin sa halip na mga pangalan lang ng mga nang-aalipin sa kanila, kahit iyon lang ang kailangan. Sa sensus na ito, nakalista si Brigham bilang may-ari ni Green.
- The draft 1850 census lists slaves in Salt Lake County and Davis County.
[94]↩︎
Nakatala si Green Flake kasama ang kanyang asawang si Martha at ang kanyang mga anak na sina Lucinda at Abram.
- The 1860 census includes Green Flake's family.
[95]↩︎
Sa kanyang liham, sinabi ni Amasa Lyman:
Nais ni Sister Agnes Flake na magtanong sa inyo kung may anumang posibilidad na makatanggap siya ng anumang tulong sa pamamagitan ng aliping Itim na lalaki na iniwan niya nang pumunta siya rito. May pamilya siyang kailangang suportahan. Mahina rin ang kanyang kalusugan, at kung may makukuha siya rito mula sa bagay na ito, makakatulong iyon sa kanya. Sinabi sa akin ni Thomas L. Williams na kung kaya niya, bibilhin niya ang aliping Itim at babayaran ito. Isang salita mula sa inyo tungkol sa paksang ito ay lubos na pahahalagahan.
Sumagot si Brigham:
Nagtrabaho sa akin si Green Flake nang mga isang taon, noon pa, at nang pumunta siya sa Cottonwood ay mahina na ang kanyang kalusugan, at sa lahat ng nalalaman ko ay hindi pa rin niya kayang lubusang suportahan maging ang kanyang sarili at pamilya; kung manumbalik ang kanyang kalusugan, para maging kaya niyang makatulong kay Sister Flake, ipapaalam ko sa inyo.
- Amasa Lyman, writing for Agnes Flake, asks for Green Flake to be returned.
- Brigham comments on Green Flake's health.
[96]↩︎
Sinabi ni Brigham, “Nagtrabaho sa akin si Green Flake nang mga isang taon, noong nakaraan, at nang pumunta siya sa Cottonwood ay medyo mahina ang kanyang kalusugan.” Sinusuportahan ito ng sensus ng US noong 1860 na naglilista sa pamilyang Flake sa Union (isang bayan malapit sa Cottonwood).
- Brigham comments on Green Flake's health.
- The 1860 census includes Green Flake's family.
[97]↩︎
Iniulat ni William Flake, “Pagkatapos ay nagtrabaho siya nang dalawang taon kina Pres Young <kasama ang kanyang asawa ay nagtrabaho para kay> at Heber C. Kimball, at pagkatapos ay nakuha niya ang kanyang kalayaan at nanirahan malapit sa Union.”
- William J. Flake's submission for the Latter-day Saint Biographical Encyclopedia.
[98]↩︎
Noong 1850, nakalista si John Burton bilang miyembro ng sambahayan ni Joseph Robinson. Ang kanyang hanapbuhay ay nakalista bilang "manggagawa."
- John Burton is listed as a member of Joseph Robinson's household in the 1850 census.
[99]↩︎
Sa talaan ng ikapu ni John Burton sa mga rekord ng Parowan Ward, nakasaad na siya ay Aprikano.
- The Parowan Ward's tithing records include John Burton.
[100]↩︎
Walang kilalang mga dokumento na nagpapakita na si Martha ay miyembro ng The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints; gayunman, gaya ng itinuturo ng website ng proyektong Century of Black Mormons, "Ang palagay na siya ay LDS ay nakabatay sa katotohanang ang kanyang asawa at mga anak ay LDS, ngunit hanggang sa kasalukuyan ay wala pang natatagpuang tala ng kanyang pagiging miyembro ng LDS."
- Amy Thiriot's biography of Martha Morris.
- Century of Black Mormons project provides biographical sketch of Martha Ann Morris.
[101]↩︎
Sa talaan ng paglalakbay ng pamilyang John Bankhead, nakasaad na may dala silang apat na Itim na babaeng utusan. Hindi pinangalanan ang mga babaeng ito, ngunit si Martha ay malamang na isa sa kanila. Hindi nakatala si Martha sa sensus noong 1850, kaya hindi malinaw kung siya ay inalipin pa noong panahong iyon.
- List of John Bankhead's family in a wagon company roster includes 11 "servants" (slaves).
[102]↩︎
Inililista ng sensus ng U.S. noong 1860 sina Green at Martha na nakatira sa Salt Lake County.
- Martha Ann Morris is listed in Green Flake's household in the 1860 census.
[103]↩︎
Nakalista sa tala ng binyag ni Nancy na ang kanyang mga magulang ay sina Jeremiah at Mary Ann White at na siya ay ipinanganak sa White County, Tennessee noong Hulyo 4, 1816.
- Lehi Ward records include baptismal record for Nancy Lines Dennis.
[104]↩︎
Nakalista si Nancy sa bahaging Schedule 1 ng census, na maaaring magpahiwatig na napalaya na siya mula sa pagkaalipin sa panahong iyon; gayunman, dahil ang kanyang trabaho ay bilang utusan sa sambahayan ng pamilyang Dennis, hindi ito malinaw.
- US 1860 Census includes entry for Nancy Lines Dennis.
[105]↩︎
Hindi nakatala sa tala ng libing ni Nancy ang petsa o lugar ng kanyang kapanganakan, pero ipinahiwatig nito na siya ay isang "Negro."
- Record of Nancy Dennis' burial in Spanish Ford indicating that she was a "Negro".
[106]↩︎
Nakalista si Betty na 11 taong gulang noong 1848 at siya lang ang tanging taong may kulay na nakalista kasama ng pamilya ni John Brown.
- List of members of John Brown's pioneer company of 10.
[107]↩︎
Si Betsy Brown ay muling nabinyagan noong Abril 12, 1857, at nakatala sa kanyang rekord na siya ay "maitim."
- Entry for Betty Brown's rebaptism in the Lehi Ward's records indicates that she is "colored".
[108]↩︎
Naitala si Marinda na 18 taong gulang noong 1850.
- The draft 1850 census lists slaves in Salt Lake County and Davis County.
[109]↩︎
Ang iba pang mga miyembro ng sambahayan ay sina Luke Redd at Venus.
- The 1860 Census includes entry for Marinda Redd.
[110]↩︎
Sa tala ng kanyang muling pagbibinyag, inilalarawan si Marinda bilang isang lingkod ni John H. Redd.
- Spanish Fork Ward records include rebaptism records for Marinda Redd and Amy.
[111]↩︎
Inilarawan ng artikulo ng The Broad Ax si Marinda sa ganitong paraan:
Si Gng. Bankhead ay ipinanganak sa North Carolina, hindi kalayuan sa Newburn. Siya ay pag-aari ng isang ginoong nagngangalang Redd. Siya, kasama ang ilan pang ibang alipin, ay papunta sa Utah; at habang dumaraan sa Estado ng Kansas, sa madidilim na oras ng gabi, karamihan sa kanila ay matagumpay na nakatakas, na naging malaking kawalan sa kanilang may-ari. Ngunit si Gng. Bankhead ay hindi naging ganoon katagumpay sa bagay na iyon, at dinala siya hanggang Utah. Matapos manirahan sa lungsod na ito nang ilang taon, sa huli ay inilipat siya kay Dr. Pinney, ng Salem. Sa paglipas ng panahon ay nagpakasal siya kay G. Bankhead... Kabilang siya sa Samahan ng mga Kababaihan ng kanyang ward, at aktibo siyang nakikibahagi kasama ng kanyang mga puting kapatid na babae sa lahat ng gawaing ganoon ang uri.
- Broad Ax reports on Alex Bankhead and Marinda Redd's time as slaves and Mormons in Utah.
[112]↩︎
Sa draft ng sensus ng U.S. noong 1850 para sa Davis County, nakalista ang isang “Ama” kasunod ni Marinda sa mga inalipin sa sambahayan ni John H. Redd. Tila ito si Amy, na ang bautismo ay naitala kasama ni Marinda Redd noong 1852.
- The draft 1850 census lists slaves in Salt Lake County and Davis County.
- Spanish Fork Ward records include rebaptism records for Marinda Redd and Amy.
[113]↩︎
Ang muling pagbibinyag kay Amy ay nakalista kasama si Marinda. Nakatala siya bilang isang tagapaglingkod ni John H. Redd.
- Spanish Fork Ward records include rebaptism records for Marinda Redd and Amy.
[114]↩︎
Inilalagay ng mga tala ng Spanish Ford Ward ang pagkamatay ni Amy noong 1854.
- Record of Amy's death.
[115]↩︎
Sa mga tala ng pandarayuhan ng mga pioneer na makikita sa isang docket book ng Nauvoo City Court, nakalistang kasama ng pamilyang Bankhead ang pitong utusan sa kanilang paglalakbay. Ang mga Bankhead ay bahagi ng Mississippi Company na binubuo ng mga Banal mula sa Timog.
- List of John Bankhead's family in a wagon company roster includes 11 "servants" (slaves).
[116]↩︎
Si Alexander ay nakalista sa ilalim ni John H. Bankhead sa iskedyul 2 ng sensus noong 1850. Nakatala siya na 23 taong gulang.
- The draft 1850 census lists slaves in Salt Lake County and Davis County.
[117]↩︎
Isang piraso ng papel sa mga papeles sa opisina ni Brigham Young ang naglilista ng limang tao. Bagaman walang impormasyong naglalarawan kung sino ang mga taong ito, tumutugma ang kanilang mga pangalan sa mga pangalan ng mga inaliping taong pag-aari ng mga Bankhead. Si Alexander ang huling pangalan sa listahang ito.
- List of enslaved individuals in Brigham's papers.
[118]↩︎
Ang artikulo ng The Broad Ax ay nagsasabing:
Si G. Bankhead ay kabilang sa sikat na pamilyang Bankhead ng Alabama; at ilang lalaking miyembro ng pamilyang iyon ay naging mga bagong miyembro ng Mormonismo. At nang dumating sila sa Teritoryo, isinama nila ang kanilang mga alipin. Dalawa o tatlong miyembro ng pamilya ang nanirahan sa Wellsville; at ang ilan sa kanilang mga dating alipin, na naninirahan pa rin sa lugar na iyon at sa Corinne, ay ginamit ang mga apelyido ng kanilang mga amo... Sina G. at Gng. Bankhead ay mayroon na ngayong maliit na tahanan, kasama ang dalawampung ektarya ng lupa. Pareho silang deboto at mahigpit na mga Mormon.
- Broad Ax reports on Alex Bankhead and Marinda Redd's time as slaves and Mormons in Utah.
[119]↩︎
Ginawa ng Spanish Fork Press ang pahayag na ito tungkol sa pagkamatay ni Alex:
Namatay si Alex Bankhead noong ika-9 ng Enero at inilibing noong ika-11. Si Uncle Alex, gaya ng tawag sa kanya kung minsan, ay isang tahimik na tao na walang inaagrabyado, inaatupag ang sarili niyang gawain at hindi nakikialam sa karapatan ng iba. At kahit hindi kasimputi ng sa amin ang kanyang balat, isa siyang mabuting matandang mamamayan, at marami ang dumalo upang magbigay ng kanilang huling paggalang at ihatid ang kanyang katawan sa huli nitong himlayan. Mamahinga ka sa kapayapaan.
- The Spanish Fork Press announces Alex Bankhead's death.
[120]↩︎
Ang batong-panulok ng Salt Lake Temple ay inilagay noong 1853 at humarap sa malalaking hamon, kabilang ang muling pagtatayo ng pundasyon nito gamit ang granite noong 1862. Kasama sa proseso ng pagtatayo ang mga bihasang manggagawa, kabilang ang mga artesano at tagaputol ng bato, na gumamit ng mga materyales tulad ng granite mula sa Little Cottonwood Canyon. Sa kabila ng maraming pagbabago at pag-aangkop, natapos at naialay rin ang templo noong 1893.
Marami sa mga manggagawang tumulong sa pagtatayo ng Salt Lake Temple ay mga bagong dayo na may kasanayan sa pag-ukit ng bato at konstruksyon. Sila ay nagtrabaho sa ilalim ng tanggapan ng Public Works ng Simbahan.
- Leonard J. Arrington describes the Church's Public Works Department that employed people for building the Salt Lake Temple and other structures.
[121]↩︎
Sinabi ng historyador na si Amy Thiriot, “Karamihan sa mga donasyon mula sa mga taga-Timog ay direkta o di-direktang may kinalaman sa sapilitang paggawa ng mga inalipin.”
Sinabi rin niya na ang mga tala mula sa mga biyahe ng mga nang-aalipin papuntang Nauvoo, mga tala ng ikapu, at mga tala mula sa Utah ay “iminumungkahi na pinanatili ng mga nang-aalipin ang paggawa ng kanilang mga manggagawa para sa produksiyong pang-agrikultura sa halip na ibigay ang kanilang paggawa sa simbahan o komunidad.”
- Amy Tanner Thiriot describes the tithings and consecration documents of Latter-day Saint slave owners.
[122]↩︎
Ang pang-aalipin ay karaniwang gawain sa lahat ng kultura ng sinaunang Malapit na Silangan (Ehipto, Palestina, Asirya, Babilonia, atbp.) at sa buong kasaysayan.
- Historian Isaac Mendelsohn states that slavery existed in the ancient Near East.
[123]↩︎
Kasama sa mga batas tungkol sa alipin sa batas ni Moises ang:
- Exodus 12:44
- Exodus 20:10
- Exodus 21:1-11, 20-21, 26-27
- Exodus 22:1-3
- Exodus 23:12
- Leviticus 25:39-55
- Deuteronomy 5:14-15
- Deuteronomy 15: 12-18
- Deuteronomy 21:10-14
- Deuteronomy 23:15-16
May mahahalagang papel ang mga inaliping tao lalo na sa Genesis:
- Genesis 24: Abraham's servant searches for a wife for Isaac.
- Genesis 30:1-12: Jacob's wives Leah and Rachel give Jacob their slaves (Bilhah and Zilpah) to Jacob as concubines.
- Genesis 37:12-36: Joseph is sold as a slave into an Egyptian household.
Paminsan-minsan ay nagkomento rin ang mga propeta tungkol sa pang-aalipin:
- Jeremiah 34:8-22
- Amos 2:6
[124]↩︎
Ang pandiwang Griyego na δουλεύω (dooleo) na “maging alipin” at ang pangngalang δοῦλος (doolos) na “alipin” ay makikita sa buong Bagong Tipan. Sa KJV, madalas itong isinasalin bilang paglilingkod at lingkod (halimbawa, Mateo 6:24 at Mga Taga-Roma 1:1).
Ang pangalawang salita para sa isang alipin sa sambahayan, οἰκέτης (oiketes), ay makikita rin sa limang talata sa Bagong Tipan (Lucas 16:13, Mga Gawa 10:7, Mga Taga Roma 14:4, 1 Pedro 2:18).
[125]↩︎
Ipinaliwanag ng historyador na si Damian Pagras:
Lalong binibigyang-diin ng mga iskolar ang pang-aalipin bilang isang pandaigdigang gawain na umiral sa napakaraming lipunan sa mundo. Ang mga historyador at antropologong nag-aaral ng mga komunidad na magkakalayo sa panahon at lugar—gaya ng sinaunang Babylonia, medyebal na Venice, Chos ̆on Korea, ang timog ng Amerika noong ikalabinsiyam na siglo, at Kanlurang Africa noong ikadalawampung siglo—ay nagsulat nang marami upang magbigay-linaw sa mga lokal at rehiyonal na case study ng pang-aalipin sa iba’t ibang uri ng kalagayan. Tiyak na malaki ang pinagkaiba ng mga gawain ng pang-aalipin sa iba’t ibang panahon at lugar, at napatunayang mahirap ang pagkakategorya sa ilang mga sitwasyon—talagang patuloy pa ring hindi nagkakasundo ang mga iskolar kung ano ang bumubuo sa “pang-aalipin” sa ilang lokal na kalagayan.
- Damian A. Pagras notes that slavery differs across time and cultures.
[126]↩︎
Ang mga sistema ng pang-aalipin sa sinaunang Near East (ang kultural na pinagmulan ng Hebreong Biblia) at sa Imperyong Romano (ang pangunahing kultura noong panahon ng Bagong Tipan), bagaman natatangi sa ilang aspeto, ay may mahahalagang pagkakatulad. Ang mga tao ay naging alipin dahil sa utang, pagkabihag sa digmaan, krimen, o kapanganakan sa parehong kultura.
Binabanggit ng mga historyador na sina Seth Richardson at Noel Lenski na ang mga alipin sa Matandang Babilonia at Roma ay maaaring humawak ng mahahalagang tungkulin sa sambahayan, kahit mas mababa ang kanilang katayuan. Malaki ang pagkakaiba-iba sa pagtrato sa mga alipin, mula malupit hanggang banayad, na nagpapakita ng isa pang pagkakatulad. Mahalaga, ang mga sistemang ito ng pang-aalipin ay hindi inuudyukan ng lahi, na siyang nagtatangi sa mga ito mula sa iba pang makasaysayang anyo ng pang-aalipin.
- Seth Richardson describes Mesopotamian slavery.
- Historian Noel Lenski describes Roman slavery.
[127]↩︎
Ang pag-alalang ito ay mahigit 40 taon matapos ang pangyayari, pero itinala ni William Flake:
Noong 1851, ang kanyang ina [Agnes Flake] at pamilya ay sumama kina C. C. Rich at A. M. Lyman upang manirahan sa San Bernardino. Bago umalis, ibinigay niya ang kanyang aliping Negro na si Green Flake (isa sa mga Pioneer ng 1847) sa Simbahan bilang ikapu. Pagkatapos, nagtrabaho siya nang dalawang taon kina Pres Young <kasama ang kanyang asawa ay nagtrabaho para kina> at Heber C. Kimball, at pagkatapos ay nakamit niya ang kanyang kalayaan at nanirahan malapit sa Union.
- William J. Flake's submission for the Latter-day Saint Biographical Encyclopedia.
[128]↩︎
Ang pinakaunang tala na si Green Flake ay inalipin ni Brigham Young ay ang draft ng sensus ng US noong 1850, hindi noong 1851 gaya ng naalala ni William J. Flake.
Dagdag pa rito, noong 1854, hiniling ni Amasa Lyman kay Brigham, sa ngalan ni Agnes Flake, na ipagbili si Green at ipadala kay Agnes ang pinagbilhan. Malamang na hindi gagawin ni Agnes ang kahilingang ito kung naibigay na niya si Green kay Brigham Young bilang ikapu noong 1851.
Sa kanyang liham, sinabi ni Amasa Lyman:
Nais ni Sister Agnes Flake na magtanong sa inyo kung may anumang posibilidad na makatanggap siya ng anumang tulong sa pamamagitan ng aliping Itim na lalaki na iniwan niya nang pumunta siya rito. May pamilya siyang kailangang suportahan. Mahina rin ang kanyang kalusugan, at kung may makukuha siya rito mula sa bagay na ito, makakatulong iyon sa kanya. Sinabi sa akin ni Thomas L. Williams na kung kaya niya, bibilhin niya ang aliping Itim at babayaran ito. Isang salita mula sa inyo tungkol sa paksang ito ay lubos na pahahalagahan.
- The draft 1850 census lists slaves in Salt Lake County and Davis County.
- Amasa Lyman, writing for Agnes Flake, asks for Green Flake to be returned.
[129]↩︎
Ipinaliwanag ng historyador na si Amy Tanner Thiriot:
Iniulat ni William J. Flake mahigit apatnapung taon kalaunan na ibinigay ng kanyang ina si Flake bilang ikapu, ngunit walang kilalang tala na nagpapatunay na naunawaan ni Agnes na may kasamang ikapu sa transaksyon, at ang mga batas at kaugalian ng pang-aalipin sa Timog, ang mga probisyon ng An Act in Relation to Service, ang mga alaalang ibinahagi ng pamilya ni Green Flake, at ang liham ni Amasa Lyman ay sumasalungat sa alaala ni William Flake noong bata pa siya. Bagaman walang iniwang tala si Green Flake tungkol sa kanyang pagkaunawa sa buong pangyayari, nanatiling mahalagang bahagi ng pamana ng kanyang pamilya ang kanyang ugnayan kay Brigham Young. Maraming taon matapos mamatay ang dalawang lalaki, naalala ng isang apong babae, “Lumuha si Green sa pagkamatay ni Brigham Young at tumulong sa paghuhukay ng kanyang libingan at dumalo sa libing ng minamahal na Pangulo.”
- Historian Amy Tanner Thiriot summarizes how Green Flake became enslaved to Brigham Young.
[130]↩︎
Ayon sa historyador na si Amy Tanner Thiriot, ang mga taga-Timog na nagmamay-ari ng mga alipin ay may naging papel sa pagpapatayo ng templo sa Nauvoo sa Illinois, bago nanirahan ang mga Latter-day Saint sa Lambak ng Great Salt Lake. Madalas na nag-aambag ang mga may-ari ng alipin na ito ng pera o ani na nagmula sa paggawa ng mga alipin, pero ang mismong paggawa ng mga alipin ay hindi ginamit sa gawain sa templo.
Noong kalagitnaan ng 1850s, maraming miyembro ang sumagisag na itinalaga ang kanilang ari-arian sa simbahan, at kadalasan ay hindi nila isinasama ang mga inaliping tao bilang ari-arian. Dalawang kilalang pagkakataon lamang ang may mga alipin na lumitaw sa mga kasulatan ng pagtatalaga. Iminumungkahi nito na bagaman madaling tinanggap ang mga donasyong pera, ang mga inaliping tao ay bihirang ituring o itala bilang ari-arian sa mga sumasagisag na kasulatan ng pagtatalaga.
- Amy Tanner Thiriot describes the tithings and consecration documents of Latter-day Saint slave owners.
[131]↩︎
Gayunman, may dalawang pagkakataon na ang mga dokumento ng paglalaan ng mga Banal sa mga Huling Araw ay naglista ng mga alipin:
1. William Taylor Dennis listed "1 African Servant Girl 500.00"
2. John Brown listed "1 African Servant Girl 1000.00"
Ang paglalaan noong unang bahagi ng panahon sa Utah ay isang simbolikong gawain. Ang mga miyembrong naglaan ng ari-arian sa Simbahan ay hindi talaga ibinigay ang pagmamay-ari nito sa Simbahan, kaya kahit nakalista ang dalawang babaeng ito sa mga kasulatan ng paglalaan, hindi sila pag-aari ng Simbahan.
[132]↩︎
Doktrina at mga Tipan 101:79 ay nagsasaad, “Samakatwid, hindi tama na ang sinumang tao ay mapasailalim sa pagkaalipin ng isa’t isa.”
- In a revelation, Joseph Smith said that no one should be in bondage to another.
[133]↩︎
Sa Alma 27:9, sinabi ni Ammon na labag sa batas ang pang-aalipin sa mga Nephita:
Ngunit sinabi sa kanya ni Ammon: Labag sa batas ng aming mga kapatid, na itinatag ng aking ama, na magkaroon ng anumang mga alipin sa kanila; kaya bumaba tayo at umasa sa mga awa ng aming mga kapatid.
- The king of the Anti-Nephi-Lehis says his people will be slaves to the Nephites.
[134]↩︎
20 At pagkagawa ko nito, ako ay nagtungo sa kabang-yaman ni Laban. At habang ako ay papalapit sa kabang-yaman ni Laban, narito, nakita ko ang alipin ni Laban na may mga susi ng kabang-yaman. At inutusan ko siya sa tinig ni Laban, na siya ay sumama sa akin sa kabang-yaman.
21 At inakala niya na ako ang kanyang panginoon, si Laban, sapagkat nakita niya ang mga kasuotan at gayundin ang tabak na nakabigkis sa aking baywang.
22 At nagsalita siya sa akin tungkol sa mga elder ng mga Judio, yamang alam niyang ang kanyang among si Laban ay nasa labas nang gabing yaon na kasama nila.
. . .
30 At ito ay nangyari na nang makita ng alipin ni Laban ang aking mga kapatid ay nagsimula siyang manginig, at malapit nang tumakas mula sa aking harapan at bumalik sa lungsod ng Jerusalem.
31 At ngayon ako, si Nephi, bilang isang lalaking malaki ang pangangatawan, at tumanggap din ng malaking lakas mula sa Panginoon, kaya sinunggaban ko ang lingkod ni Laban, at hinawakan siya, upang hindi siya makatakas.
32 At ito ay nangyari na ako ay nagsalita sa kanya, na kung pakikinggan niya ang aking mga salita, kung paanong buhay ang Panginoon, at kung paanong ako ay nabubuhay, gayon din na kung pakikinggan niya ang aming mga salita, ililigtas namin ang kanyang buhay.
33 At sinabi ko sa kanya, maging may kasamang panunumpa, na hindi siya dapat matakot; na siya ay magiging malayang tao na tulad namin kung siya ay sasama sa amin sa ilang.
- Nephi interacts with Zoram (a servant of Laban).
[135]↩︎
15 Sapagkat masdan, tayo ay nasa pagkaalipin sa mga Lamanita, at binubuwisan ng buwis na mahirap pasanin. At ngayon, masdan, ililigtas tayo ng ating mga kapatid mula sa ating pagkaalipin, o mula sa mga kamay ng mga Lamanita, at tayo ay magiging kanilang mga alipin; sapagkat mas mabuti nang tayo ay maging mga alipin ng mga Nephita kaysa magbayad ng buwis sa hari ng mga Lamanita.
- Limhi says it is better to be slaves to the Nephites than to pay tribute to the Lamanites.
[136]↩︎
8 At sinabi ng hari sa kanya: Oo, kung sasabihin sa amin ng Panginoon, Humayo, bababa kami sa aming mga kapatid, at magiging mga alipin nila kami hanggang sa mabayaran namin sa kanila ang maraming pagpaslang at mga kasalanang nagawa namin laban sa kanila.
9 Ngunit sinabi ni Ammon sa kanya: Labag sa batas ng aming mga kapatid, na itinatag ng aking ama, na magkaroon ng sinumang alipin sa kanila; kaya bumaba tayo at umasa sa awa ng aming mga kapatid.
- The king of the Anti-Nephi-Lehis says his people will be slaves to the Nephites.
[137]↩︎
11 At si Moroni ay isang malakas at makapangyarihang tao; siya ay isang taong may ganap na pang-unawa; oo, isang taong hindi nalulugod sa pagdanak ng dugo; isang taong ang kaluluwa ay nagagalak sa kalayaan at kalayaang magkaroon ng sariling pasya ng kanyang bansa, at ng kanyang mga kapatid mula sa pagkaalipin at pang-aalipin;
- Captain Moroni finds joy in keeping his people out of slavery.
[138]↩︎
7 O sa madaling salita, ibigay ninyo ang inyong sarili sa amin, at makiisa sa amin at makilala ang aming mga lihim na gawa, at maging aming mga kapatid upang kayo ay maging tulad namin—hindi aming mga alipin, kundi aming mga kapatid at mga kasama sa lahat ng aming ari-arian.
- Giddianhi invites the Nephites to become Gadianton Robbers.
[139]↩︎
4 At mangyayari, pagkaraan ng maraming araw, ang mga alipin ay magsisibangon laban sa kanilang mga panginoon, na mapapahanay at madidisiplina para sa digmaan.
- Joseph Smith prophesies that slaves will rise up against their masters.
[140]↩︎
79 Kaya nga, hindi tama na ang sinumang tao ay mapasailalim sa pagkaalipin ng isa’t isa.
- In a revelation, Joseph Smith said that no one should be in bondage to another.
[141]↩︎
12 Ako ay nanghuhula, sa pangalan ng Panginoong Diyos, na ang pagsisimula ng mga paghihirap na magdudulot ng matinding pagdanak ng dugo bago dumating ang Anak ng Tao ay mangyayari sa Timog Carolina.
13 Malamang na ito ay maaaring lumitaw dahil sa usapin ng pang-aalipin. Ito ang tinig na nagpahayag sa akin, habang ako ay taimtim na nananalangin tungkol sa paksa, Disyembre 25, 1832.
- Joseph Smith prophesies that violence will begin in South Carolina related to the slave question.
[142]↩︎
12 Naniniwala kami na makatarungang ipangaral ang ebanghelyo sa mga bansa sa daigdig, at bigyan ng babala ang mabubuti upang iligtas nila ang kanilang sarili mula sa kasamaan ng sanlibutan; ngunit hindi kami naniniwalang tama na manghimasok sa mga alipin, ni ipangaral sa kanila ang ebanghelyo, ni bautismuhan sila laban sa kalooban at nais ng kanilang mga amo, ni pakialaman o impluwensiyahan sila kahit kaunti upang hindi sila masiyahan sa kanilang kalagayan sa buhay na ito, na sa gayon ay mailalagay sa panganib ang buhay ng mga tao; ang gayong panghihimasok ay pinaniniwalaan naming labag sa batas at hindi makatarungan, at mapanganib sa kapayapaan ng bawat pamahalaang nagpapahintulot na ang mga tao ay panatilihin sa pagkaalipin.
- LDS proclamation on government says that it is not right to interfere with "bond-servants."
[143]↩︎
Ang sanaysay na "Race and the Priesthood" ay nagsasaad:
Ang mga pagbibigay-katwiran para sa paghihigpit [sa pagkasaserdote] ay umalingawngaw sa laganap na mga ideya tungkol sa pagiging mas mababa ng lahi na ginamit upang mangatwiran para sa legalisasyon ng itim na “paglilingkod” sa Teritoryo ng Utah. . .Ang itim na paglilingkod ay minsang tiningnan bilang pangalawang sumpa na inilagay kay Canaan, na apo ni Noe, bilang resulta ng kawalang-paggalang ni Ham sa kanyang ama. Bagama’t hindi naging mahalagang salik ang pang-aalipin sa ekonomiya ng Utah at agad din itong inalis, nanatili ang paghihigpit sa mga ordinasyon sa pagkasaserdote.
- Gospel Topics Essay "Race and the Priesthood" recognizes slavery was legal in Utah territory.