Ang Proklamasyon sa Pamilya

Ano ang pahayag tungkol sa pamilya?

Ang “The Family: A Proclamation to the World” ay isang pahayag na inilabas ng Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawang Apostol na naglalahad ng mga turo ng Simbahan tungkol sa pamilya, pagiging magulang, kasarian, at pag-aasawa.[1] Iniharap ito ni Pangulong Gordon B. Hinckley sa Pangkalahatang Pulong ng Samahan ng mga Kababaihan ng pangkalahatang kumperensya noong Setyembre 23, 1995.[2]

Naglabas ang Simbahan ng anim na proklamasyon sa buong kasaysayan nito, at ito ang ikalima.[3]

Sino ang sumulat ng pahayag tungkol sa pamilya? Sinulat ba ito ng mga abogado para suportahan ang laban kontra same-sex marriage sa Hawaii?

Hindi, pero medyo oo. Hindi ito isinulat ng mga abogado ng Simbahan,[4] pero ginamit ito sa kaso ng Korte Suprema ng Hawaii noong 1993 tungkol sa pag-aasawa ng kapwa kasarian, na kilala bilang Baehr v. Lewin (kalaunan ay Miike).[5] Noong 1994, nagsimulang isulat ng mga miyembro ng Korum ng Labindalawa ang proklamasyon sa isang “makapaghahayag na proseso,” na may mga rebisyon mula sa Unang Panguluhan.[6][7]

Ang kasong legal sa Hawaii ay malamang na nag-udyok sa pangangailangang ilahad ang mga prinsipyong ito sa iisang lugar.[8]

Direkta ba itong ginamit sa kaso sa Hawaii tungkol sa same-sex marriage?

Oo. Isinama ang family proclamation bilang apendiks sa isang amicus curiae brief na inihain ng Simbahan sa [9]Baehr v. Miike noong 1997, na may kasamang mga legal na argumento laban sa pag-aasawa ng magkaparehong kasarian.

Talaga bang inspiradong pahayag ang proklamasyon tungkol sa pamilya kung maaaring isinulat ito para labanan ang same-sex marriage sa korte?

Oo, malamang. Ang hayag ay madalas na nauudyok ng mahihigpit na tanong o isyu.[10] Inilarawan ni Elder Dallin H. Oaks,[BIO] na tumulong sa paggawa ng proklamasyon, ang proseso ng pagsulat bilang may hayag at inspirado.[11] Sinabi ni Elder Russell M. Nelson,[BIO] na tumulong din sa pagsulat nito, na nakita na nila noon ang mga isyung darating.[12]

Inilarawan ito ng mga apostol noong panahong ginagawa ang proklamasyon bilang “inspirado,”[13] “propetiko,”[14] “isang hayag,”[15] at “walang hanggang katotohanan, ang kalooban ng Panginoon para sa Kanyang mga anak.”[16]

Pero hindi ba isinulat ang pahayag tungkol sa pamilya ng isang propesor ng batas sa BYU?

Hindi, malamang hindi. Ang mga unang draft ng pahayag tungkol sa pamilya ay isinulat ng mga miyembro ng Labindalawa[17] matapos ang unang mungkahi ni Pangulong Boyd K. Packer.[BIO] Si Lynn Wardle,[BIO] isang propesor ng batas sa BYU na kilala sa kanyang pagtutol sa same-sex marriage, ay kinonsulta[18] tungkol sa isinumite ng Simbahan sa kaso ng Hawaii na Baehr v. Miike.[19]

Maaaring kumonsulta si Wardle sa pagbalangkas ng proklamasyon sa pamilya, ngunit walang ebidensya na sumusuporta rito.

May lumahok bang sinumang babaeng pangkalahatang awtoridad sa pagsulat ng proklamasyon?

Hindi. Sa isang interbyu noong 2005, sinabi ni Sister Chieko Okazaki[BIO] na isinulat ito nang walang anumang ambag mula sa mga kababaihan sa pamunuan ng Simbahan at nagtanong, “Bakit hindi kami kinonsulta?”[20][21]

Gayunman, nakipagpulong ang Unang Panguluhan sa Pangkalahatang Panguluhan ng Samahan ng mga Kababaihan at tinalakay ang tamang panahon kung kailan ihaharap ang proklamasyon, at napagpasyahan na iharap ito sa pangkalahatang pulong ng Samahan ng mga Kababaihan noong 1995.[22][23]

Isang kuha mula sa video broadcast na nagpapakita kay Pangulong Gordon B. Hinckley sa pulpito, sa harap ng itim na background, habang binabasa ang Family Proclamation sa unang pagkakataon bilang bahagi ng kanyang mensahe sa Pangkalahatang Pagpupulong ng Samahan ng mga Kababaihan na ginanap noong Setyembre 23, 1995, sa Salt Lake City, Utah.
Si Pangulong Gordon B. Hinckley na binabasa ang Family Proclamation sa unang pagkakataon noong Setyembre 23, 1995 sa Pangkalahatang Pulong ng Samahan ng mga Kababaihan.

Mayroon ba itong anumang bagong ideya o doktrina?

Hindi talaga. Mas isa itong kalipunan ng mga turo na itinuro na sa loob ng Simbahan sa loob ng maraming taon.[24] Naipahayag na ng Simbahan ang mahahalagang alituntuning makikita sa proklamasyon noon pang 1831.[25]

Ang pahayag tungkol sa pamilya ba ay opisyal na doktrina?

Oo. Isa itong pormal na pahayag na inilabas ng Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawang Apostol.[26][27] Mula nang mailathala ito, palagi itong itinuro at ibinahagi ng mga lider ng Simbahan.[28] Noong 2025, sinabi ni Elder Ronald A. Rasband[BIO] na ang "proclamation on the family ay, gaya ng sinabi ni Pangulong Hinckley, doktrina, mahal kong mga kapatid."[29][30]

Gayunman, ang proklamasyon ay hindi pa na-canonize sa pamamagitan ng boto ng pagsang-ayon ng Simbahan.

Sexist ba ang pahayag tungkol sa pamilya?

Masasabing oo. Inilalarawan nito ang magkaibang mga tungkulin ng kalalakihan at kababaihan sa loob ng pamilya. Ang mga lalaki ay dapat “mamuno” at “maglaan ng mga pangangailangan sa buhay at proteksyon,” samantalang ang mga babae ay "pangunahing may pananagutan sa pag-aaruga sa kanilang mga anak."[31][32] Dapat silang “magtulungan bilang magkatuwang na magkapantay.”[33][34]

Itinuturo ng mga pinuno ng Simbahan na ang mga lalaki at babae ay magkapantay na katuwang sa pagpapalaki ng pamilya.[35][36] Bukod pa rito, pinapayagan ng proklamasyon tungkol sa pamilya ang "pag-angkop ng bawat isa" ayon sa hinihingi ng mga sitwasyon.[37][38]

Ang proklamasyon tungkol sa pamilya ba ay tungkol lamang sa same-sex marriage at mga papel ng kasarian?

Hindi, nilayon ito upang tugunan ang malawak na hanay ng mga paksang may kaugnayan sa pamilya. Kabilang dito ang ating banal na pinagmulan mula sa mga Magulang sa Langit, kasarian, pag-aasawa sa pagitan ng isang lalaki at isang babae, mga walang hanggang pamilya, mga tipan sa templo, ang kabanalan ng buhay, mga pananagutan ng mga magulang, mga gampanin ng kasarian, at isang babala laban sa pang-aabuso sa tahanan.[39]

Nang ipakilala ang pahayag, binanggit ni Pangulong Hinckley ang mga kapanganakan sa labas ng kasal, pagiging solong ina, pagdepende sa welfare, kasal ng magkaparehong kasarian, karahasan sa media, at pagsunod sa mga batas sibil, bukod sa iba pang mga bagay.[40]

Paano binibigyang-kahulugan ng Simbahan ang “kasarian” sa proklamasyon?

Sinasabi ng Gospel Library ng Simbahan na ang "nilalayong kahulugan ng gender sa 'The Family: A Proclamation to the World' ay biological sex at birth."[41]

Nangyari na ba ang alinman sa mga “kapahamakan” na binanggit sa proklamasyon?

Marahil?[42] Nagpaunang sabi ang mga sinauna at makabagong propeta tungkol sa iba’t ibang uri ng mga kapahamakan,[43] at kadalasan ay malabo o simboliko ang mga ito.[44] Sa antas ng mga indibidwal, paminsan-minsan ay nag-uugnay ang mga pinuno ng Simbahan sa pagpapahayag tungkol sa pamilya at sa mga kapahamakan.[45] Bilang institusyon, karaniwang iniiwasan ng Simbahan na magtalaga ng mga sanhi sa mga tiyak na sakuna.

The Facts

  • Ang mga alituntunin ng pahayag tungkol sa pamilya ay itinuro na mula pa sa simula ng Simbahan.

  • Nagsimulang gumawa ang Korum ng Labindalawa sa proklamasyon noong taon pagkatapos ng pagdinig ng Korte Suprema ng Hawaii noong 1993 tungkol sa pag-aasawa ng magkakaparehong kasarian.

  • Kumonsulta ang propesor ng batas ng BYU na si Lynn Wardle sa mga kapatid tungkol sa kanilang isinumite sa kasong Baehr v. Miike ng Hawaii, ngunit walang ebidensya na tumulong si Wardle sa pagsulat ng proklamasyon.

  • Ang proklamasyon ay malawakang binabanggit, itinuturo, at tinutukoy ng Simbahan.

  • Hindi pa na-canonize ng Simbahan ang proklamasyon.

  • Sinabi ng mga lider ng Simbahan na doktrina ang proklamasyon.

Our Take

Ang Pamilya: Isang Pagpapahayag sa Mundo ay maaaring maging mahirap na paksa para sa marami—lalo na para sa mga taong kinikilala ang sarili bilang LGBTQ+. May mga ganap na makatwirang tanong tungkol sa dokumentong ito, kabilang ang kung paano ito isinulat, at kung bakit.

Maraming makabagong hayag, kabilang ang marami sa Doktrina at mga Tipan, ay nagsimula bilang mga liham na kalauna’y na-canonize, o mga hayag na naudyok ng mga tanong tungkol sa mga tiyak na isyu noong panahong iyon. Dumating ang proklamasyon sa panahong may legal at kultural itong kabuluhan.

Walang nakatakdang paraan o pormat para makatanggap ng mga hayag sa Simbahan, ngunit pinagtibay ng mga apostol na kasama sa pagbuo ng proklamasyon na ito ay binigyang-inspirasyon ng Diyos, at nananatili itong mahalaga hanggang ngayon.

Okay lang na pag-isipan at paghirapan ang mga alalahanin tungkol sa proklamasyon at sa mga prinsipyong tinatalakay nito. Mahalagang maging matiyaga at magtiwala na inihahayag ng Ama sa Langit ang katotohanan sa pamamagitan ng Kanyang mga propeta at apostol. Mahalaga ring tandaan na mahal ng ating mga Magulang sa Langit ang lahat ng kanilang mga anak, at kailangan din natin silang mahalin.

What's Your Take?

280 characters remaining
These takes are curated for a general audience and may contain minor edits when posted.
Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!
Footnotes
  • BIODallin H. Oaks

    Dallin H. Oaks (1932–present) was born in Provo, Utah, and became an apostle of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1984. After the death of his first wife, June Dixon Oaks, in 1998, he married Kristen M. McMain in 2000. He graduated from Brigham Young University (1954) and the University of Chicago Law School (1957). He practiced and taught law in Chicago before becoming president of Brigham Young University from 1971 to 1980. He was then a justice of the Utah Supreme Court (1980–1984) before being called as an apostle. In 2018 he became the first counselor in the First Presidency and president of the Quorum of the Twelve Apostles. On October 14, 2025, he was sustained as President of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.

  • BIORussell M. Nelson

    Russell Marion Nelson Sr. (September 9, 1924–September 27, 2025) was the 17th president of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and a retired heart surgeon. Nelson was born and raised in Salt Lake City, and received his medical degree from the University of Utah. As a cardiac surgeon, Nelson was a part of the medical team to develop the heart-lung machine in 1951. After spending two years in the U.S. Army Medical Corps during the Korean War, Nelson accepted a professorship at his alma mater and continued his practice as a cardiothoracic surgeon. Nelson accepted a call to join the Quorum of the Twelve Apostles in 1984, and was called as president of the Church in 2018 after the passing of Thomas S. Monson. Nelson and his wife Dantzel White (d. 2005) had ten children. After Dantzel’s death, Nelson married former therapist and professor Wendy L. Watson.

  • BIOBoyd K. Packer

    Boyd K. Packer (1924–2015) was born in Brigham City, Utah. He enlisted in the army during World War II and trained as a bomber pilot in the Pacific. He attended Weber College and Utah State University. He earned an EdD from BYU. He worked in the Church Education System until he was called to serve in the Quorum of the Twelves Apostles in 1970. He served as an Apostle until his death in 2015. He served as acting president of that quorum from 1994–2008 and as president from 2008 until his death.

  • BIOLynn D. Wardle

    Lynn D. Wardle (1947–present) is a former professor of law at the Brigham Young University J. Reuben Clark School of Law. Wardle played an instrumental role in the Church's advocacy against the legalization of same-sex marriage.

  • BIOChieko Okazaki

    Chieko N. Okazaki (1926–2011) was born in Hawaii, the daughter of Japanese immigrants. She earned degrees in education from the University of Hawaii and the University of Colorado, working as a teacher and principal. In 1990 she was called as First Counselor in the Relief Society General Presidency of the Church, where she served until 1997. She was the first woman of color to serve in a Church general presidency.

  • BIORonald A. Rasband

    Ronald A. Rasband (1951– ) is a member of the Quorum of the Twelve Apostles of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, sustained in 2015. He previously served as a mission president in New York, counselor in the Europe Central Area Presidency, President of the Utah Salt Lake City Area, Executive Director of the Temple Department, and as a member of the Presidency of the Seventy supervising the North America West, Northwest, and Utah Areas. Professionally, he worked as a senior executive of Huntsman Chemical Corporation. He has five children.

  • Nagsisimula ang proklamasyon:

    Kami, ang Unang Panguluhan at ang Kapulungan ng Labindalawang Apostol ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, ay taimtim na nagpapahayag na ang kasal sa pagitan ng isang lalaki at isang babae ay inorden ng Diyos at na ang pamilya ay sentro sa plano ng Manlilikha para sa walang hanggang tadhana ng Kanyang mga anak.

    Itinuturo ng proklamasyon ang tungkol sa mga Magulang sa Langit, kasarian, pag-aasawa, mga walang hanggang pamilya, mga tipan sa templo, kabanalan ng buhay, mga responsibilidad ng mga magulang, mga tungkulin ng kasarian, at isang babala laban sa pang-aabuso sa tahanan.

  • Sa kanyang mensahe, binanggit ni Pangulong Hinckley ang maraming isyung kinakaharap ng mga kababaihan at mga pamilya. Bago basahin ang proklamasyon, sinabi niya:

    Sa dami ng mapanlinlang na pangangatwiran na ipinapasa bilang katotohanan, sa dami ng panlilinlang tungkol sa mga pamantayan at pagpapahalaga, sa dami ng pang-aakit at tukso na humihikayat na unti-unting tanggapin ang dahan-dahang mantsa ng sanlibutan, nadama naming kailangan kaming magbabala at magpaunang magbabala. Bilang pagpapatuloy nito, kami ng Unang Panguluhan at ng Kapulungan ng Labindalawang Apostol ay naglalabas ngayon ng isang pahayag sa Simbahan at sa mundo bilang isang pagpapahayag at muling pagpapatibay ng mga pamantayan, doktrina, at kaugnay na mga gawain tungkol sa pamilya na paulit-ulit nang sinabi ng mga propeta, tagakita, at tagapagpahayag ng simbahang ito sa buong kasaysayan nito. Ginagamit ko ngayon ang pagkakataong ito upang basahin sa inyo ang pahayag na ito:
  • Walang ebidensya na ang mga abogado ng Simbahan ang sumulat ng proklamasyon, pero dalawa sa mga apostol na tumulong sa pagbuo nito ay dating nagpraktis ng abogasya bago sumali sa Korum ng Labindalawa: sina James E. Faust at Dallin H. Oaks.

    Ayon sa talambuhay ni Oaks, na isinulat ni Richard Turley:

    Isang komite na binubuo nina Elder Faust, [Russell M.] Nelson, at Oaks ang naatasang maghanda ng isang draft. Ang kanilang gawain, kung saan si Elder Nelson ang pangunahing sumulat ng draft, ay natapos noong bakasyon ng Pasko [noong 1994]. Matapos maaprubahan ng Korum ng Labindalawa ang draft, isinumite ito sa Unang Panguluhan noong Enero 9, 1995, at mainit itong tinanggap.

    Si James E. Faust ay naging tagapayo kalaunan sa Unang Panguluhan noong Marso 12, 1995.

  • Baehr v. Lewin (1993) ay isang kaso kung saan humiling ang tatlong magkaparehong-kasariang mag-asawa sa Korte Suprema ng Hawaii na kilalanin ang kanilang mga pagsasama.

  • Ang Family Proclamation ay unang binasa noong Setyembre 23, 1995. Noong 2017, ipinaliwanag ni Dallin H. Oaks na nabuo ito sa loob ng isang taon:

    Ang inspirasyong tumukoy sa pangangailangan para sa isang pahayag tungkol sa pamilya ay dumating sa pamunuan ng Simbahan mahigit 23 taon na ang nakalipas. . . . Natukoy at tinalakay ng mga miyembro ng Korum ng Labindalawa ang mga paksa sa loob ng halos isang taon. May iminungkahing pananalita, nirepaso, at binago. Sa pamamagitan ng panalangin, palagi kaming nagsumamo sa Panginoon para sa Kanyang inspirasyon kung ano ang dapat naming sabihin at kung paano namin ito dapat sabihin. Natutuhan naming lahat ang “linya sa ibabaw ng linya, tuntunin sa ibabaw ng tuntunin,” gaya ng ipinangako ng Panginoon.
    Sa prosesong ito ng paghahayag, isang iminungkahing teksto ang iniharap sa Unang Panguluhan, na nangangasiwa at nagpapalaganap ng mga turo at doktrina ng Simbahan. Pagkatapos gumawa ang Panguluhan ng mga karagdagang pagbabago, ang proklamasyon tungkol sa pamilya ay inihayag ng Pangulo ng Simbahan na si Gordon B. Hinckley.
  • Ang talambuhay ni Russell M. Nelson na isinulat ni Sheri Dew ay may kasamang impormasyong natipon niya mula sa mga pribadong panayam at pakikipag-usap kay Nelson sa paglipas ng mga taon. Dito, sinabi niya:

    Isang araw noong 1994, naglaan ng isang araw ang Korum ng Labindalawang Apostol sa kanilang silid-pulungan sa Salt Lake Temple para talakayin ang mga usaping may kinalaman sa pamilya. Isinaalang-alang nila ang lahat mula sa lalong nagiging laganap na pornograpiya hanggang sa posibleng batas ng iba’t ibang uri na laban sa pamilya. Hindi ito bagong talakayan, pero noong araw na iyon, ang buong agenda ay umikot sa iisang mahalagang paksang ito. Sinuri ng Labindalawa ang parehong doktrina at mga patakaran, at pinag-isipan ang mga bagay na hindi maaaring baguhin—doktrina—at ang mga bagay na posibleng mabago—mga patakaran. Tinalakay nila ang mga usaping nakita nilang darating, kabilang ang mas tumitinding pagtulak ng lipunan para sa same-sex marriage at mga karapatan ng transgender. “Pero hindi iyon ang huli sa nakita namin,” paliwanag ni Elder Nelson. “Nakikita namin ang mga pagsisikap ng iba’t ibang komunidad na alisin ang lahat ng pamantayan at limitasyon sa sekswal na aktibidad. Nakita namin ang pagkalito sa kasarian. Nakikita naming paparating ang lahat ng iyon.” Ang mahabang talakayang ito, kasama ng iba pang mga talakayan sa paglipas ng panahon, ay humantong sa konklusyon na dapat maghanda ang Labindalawa ng isang dokumento, marahil ay isang proklamasyon pa nga, na maglalahad ng paninindigan ng Simbahan tungkol sa pamilya upang iharap sa Unang Panguluhan para sa pagsasaalang-alang.
  • Halos 10 taon bago nagsimulang dinggin ng Korte Suprema ng Hawaii ang kaso tungkol sa pag-aasawa ng kapwa lalaki o kapwa babae, si Dallin H. Oaks, isang bagong tawag na apostol, ay sumulat sa isang panloob na memo:

    Sa palagay ko, ang mga interes na nakataya sa panukalang gawing legal ang tinatawag na mga homoseksuwal na pag-aasawa ay sapat para bigyang-katwiran ang isang pormal na posisyon ng Simbahan at malalaking pagsisikap na tutulan ito.
  • Kasama sa inihain ng Simbahan ang maraming legal na argumento sa amicus brief. Nagtapos ang brief sa sumusunod:

    Ang mga relasyong homoseksuwal ay hindi at hindi makapagbibigay ng mahahalagang pakinabang sa lipunan na naibibigay ng tradisyunal na pamilya, at samakatuwid ay hindi dapat bigyan ng mas pinapaborang katayuan ng kasal. Ang pagkilala sa kasal ng magkakaparehong kasarian ay magpapawalang-halaga sa tradisyunal na pamilya—ang pangunahing pundasyon ng lipunan—at dahil dito ay magkakaroon ng masasamang epekto sa lipunan sa kabuuan. Sa panahong mas nangangailangan ng proteksiyon ang tradisyunal na pamilya kaysa dati, ang pagbabawal ng Hawaii sa kasal ng magkakaparehong kasarian ay talagang sadyang iniangkop upang isulong ang isang mahalagang interes ng estado.
  • Halimbawa, noong 1891, sinabi ni Wilford Woodruff sa isang kongregasyon na ang kanyang pasya na ilabas ang "Manifesto" na nagpatigil sa pagsasagawa ng poligamya ay naimpluwensiyahan ng legal at panlipunang presyon.

    Para kay Woodruff, ang patuloy na pagsasagawa ng maramihang pag-aasawa ay tinututulan ng "mga batas ng bansa . . . ang pagtutol ng 60 milyong tao, at kapalit nito ang pagsamsam at pagkawala ng lahat ng <of our> mga templo."

    Sinabi ni Woodruff, “Ipinakita sa akin ng Diyos sa pamamagitan ng hayag at hayag kung ano mismo ang mangyayari kung hindi namin ititigil ang gawaing ito.”

  • Inilarawan ni Dallin H. Oaks ang proseso ng paggawa ng proklamasyon sa ganitong paraan:

    Naging sorpresa ito sa ilan na nag-isip na ang mga doktrinal na katotohanan tungkol sa pag-aasawa at pamilya ay malinaw nang nauunawaan kahit hindi na muling sabihin. Gayunman, nadama namin ang konfirmasyon at nagsimula kaming gumawa. Natukoy ang mga paksa at tinalakay ng mga miyembro ng Korum ng Labindalawa sa loob ng halos isang taon. Iminungkahi, nirepaso, at binago ang wika. Sa pamamagitan ng panalangin, patuloy kaming nagsumamo sa Panginoon para sa Kanyang inspirasyon kung ano ang dapat naming sabihin at kung paano namin ito dapat sabihin. Lahat kami ay natuto ng “taludtod sa taludtod, tuntunin sa tuntunin,” gaya ng ipinangako ng Panginoon (Doktrina at mga Tipan 98:12). Sa prosesong ito ng paghahayag, isang panukalang teksto ang iniharap sa Unang Panguluhan, na nangangasiwa at naglalathala ng mga turo at doktrina ng Simbahan. Matapos gumawa ang Panguluhan ng iba pang mga pagbabago, ang pahayag tungkol sa pamilya ay inianunsyo ng Pangulo ng Simbahan, si Gordon B. Hinckley.
  • Sa talambuhay ni Sheri Dew tungkol kay Russell M. Nelson, isinama niya ang ilang sipi mula sa mga panayam at pakikipag-ugnayan kay Nelson. Tungkol sa pagbuo ng proklamasyon, sinasabi ng aklat:

    Sinuri ng Labindalawa ang doktrina at mga patakaran, at pinag-isipan ang mga bagay na hindi mababago—ang doktrina—at ang mga bagay na posibleng mabago—ang mga patakaran. Tinalakay nila ang mga isyung nakita nilang darating, kabilang ang mas matinding pagtulak ng lipunan para sa same-sex marriage at mga karapatan ng transgender. “Pero hindi iyon ang katapusan ng nakita namin,” paliwanag ni Elder Nelson. “Nakikita namin ang mga pagsisikap ng iba’t ibang komunidad na alisin ang lahat ng pamantayan at limitasyon sa sekswal na aktibidad. Nakita namin ang pagkalito sa kasarian. Nakikita namin na paparating ang lahat ng iyon.”

    Inilarawan ng historyador na si Richard Turley si Elder Nelson bilang ang “pangunahing nagsulat” ng proklamasyon.

  • Noong 1996, isang taon matapos unang basahin ang proklamasyon, sinabi ng apostol na si Richard G. Scott:

    Alamin ang pundasyong doktrinal ng dakilang plano ng kaligayahan sa pamamagitan ng pag-aaral ng mga kasulatan, pagninilay sa nilalaman ng mga ito, at pagdarasal upang maunawaan ang mga ito. Maingat na pag-aralan at gamitin ang pahayag ng Unang Panguluhan at ng Labindalawa tungkol sa pamilya. Ito ay kinasihan ng Panginoon.
  • Sa isang pangkalahatang kumperensya noong 2005, sinabi ni apostol M. Russell Ballard:

    Mga kapatid, ngayong taon ay ika-10 anibersaryo ng proklamasyon sa mundo tungkol sa pamilya, na inilabas ng Unang Panguluhan at ng Korum ng Labindalawang Apostol noong 1995. . . . Ang proklamasyon ay isang propetikong dokumento, hindi lamang dahil inilabas ito ng mga propeta kundi dahil nauna ito sa panahon nito.
  • Sa isang talumpati sa pangkalahatang kumperensya noong 2010, tinukoy ng apostol na si Boyd K. Packer ang proklamasyon bilang “isang hayag,” kahit na sinasabi ng nakasulat na bersyon ng kanyang talumpati na ito ay “isang gabay.” Sinabi ni Packer (idinagdag ang diin):

    Labinlimang taon na ang nakalipas, habang magulo ang mundo, naglabas ang Unang Panguluhan at ang Korum ng Labindalawang Apostol ng “The Family: A Proclamation to the World,” ang ikalimang proklamasyon sa kasaysayan ng Simbahan. Pasok ito sa depinisyon bilang isang hayag, at makabubuti sa mga miyembro ng simbahan na basahin at sundin ito.

    Sinasabi ng huling pangungusap sa nakasulat na bersyon ng talumpati:

    Ito ay isang gabay na makabubuting basahin at sundin ng mga miyembro ng Simbahan.
  • Sa isang mensahe sa pangkalahatang kumperensya noong 2017, nagbigay si Dallin H. Oaks ng ilang konteksto tungkol sa paglabas ng proklamasyon. Pagkatapos ay sinabi niya:

    Pinatototohanan ko na ang pahayag tungkol sa pamilya ay isang pahayag ng walang hanggang katotohanan, ang kalooban ng Panginoon para sa Kanyang mga anak na naghahangad ng buhay na walang hanggan. Ito ang naging batayan ng pagtuturo at pagsasagawa ng Simbahan sa nakalipas na 22 taon at magpapatuloy ito sa hinaharap. Ituring ninyo ito nang gayon, ituro ito, ipamuhay ito, at kayo ay pagpapalain habang nagpapatuloy kayo tungo sa buhay na walang hanggan.
  • Sa isang talambuhay tungkol kay Dallin H. Oaks, isinulat ng historyador ng Simbahan na si Richard E. Turley tungkol sa pagsulat ng proklamasyon:

    Noong taglagas ng 1994, sa udyok ng pansamantala nitong pangulo na si Boyd K. Packer, tinalakay ng Korum ng Labindalawa ang pangangailangan para sa isang proklamasyong nakabatay sa kasulatan upang ilahad ang doktrinal na posisyon ng Simbahan tungkol sa pamilya. Isang komite na binubuo nina Elder Faust, Nelson, at Oaks ang inatasang maghanda ng isang draft. Ang kanilang gawain, kung saan si Elder Nelson ang pangunahing sumulat ng draft, ay natapos sa panahon ng bakasyon ng Pasko. Matapos maaprubahan ng Korum ng Labindalawa, isinumite ang draft sa Unang Panguluhan noong Enero 9, 1995, at mainit itong tinanggap.

    Noong 2017, sinabi ni Dallin H. Oaks:

    Ang mga paksa ay tinukoy at tinalakay ng mga miyembro ng Korum ng Labindalawa sa loob ng halos isang taon. Ang pananalita ay iminungkahi, sinuri, at binago. Sa panalangin, patuloy kaming nagsumamo sa Panginoon para sa Kanyang inspirasyon kung ano ang dapat naming sabihin at kung paano namin ito dapat sabihin.
  • Sa isang memo na naibunyag sa press noong 2008, iniulat ni Elder Loren C. Dunn na nagsagawa si Elder Dallin H. Oaks ng konsultasyon kay Wardle tungkol sa legal na estratehiya ng Simbahan sa Hawaii.

  • Naghain ang Simbahan ng isang amicus curiae (Latin para sa “kaibigan ng hukuman”) sa mga hukuman. Ito ay isang dokumentong maaaring ihain ng mga tao o samahan na hindi direktang sangkot sa kaso, pero may interes sa magiging resulta. Ang mga amicus curiae brief ay karaniwang nagbibigay ng pananaw o impormasyong may kaugnayan sa kaso.

    Iniharap ng Simbahan ang pahayag tungkol sa pamilya sa amicus curiae brief sa mga hukuman, na nagsasaad:

    Sentro sa mga turo at paniniwala ng Simbahan ang pamilya, na itinuturo ng Simbahan na siyang pundasyon ng lipunan at ang mahalagang ugnayan kung saan itinuturo sa mga bata ang mga pangunahing pagpapahalaga at asal bilang mamamayan.
  • Sa isang panayam noong 2005 kay Gregory Prince (na inilathala sa Dialogue noong 2011), sinabi ni Sister Okazaki, na bahagi ng pangkalahatang pamunuan ng Samahan ng mga Kababaihan:

    noong 1995 nang isulat ang “The Family: A Proclamation to the World,” ang pamunuan ng Samahan ng mga Kababaihan ay hinilingang dumalo sa isang pulong. Pumunta kami, at binasa nila ang proklamasyong ito. Tapos na itong lahat. Ang tanging tanong ay kung dapat ba nila itong iharap sa pulong ng pagkasaserdote o sa pulong ng Samahan ng mga Kababaihan. Wala sa akin kung saan ito ihaharap. Ang gusto kong malaman ay, “Bakit hindi kami kinonsulta?”
  • Si Elaine L. Jack ang Pangkalahatang Pangulo ng Samahan ng mga Kababaihan noong basahin ang proklamasyon. Nakipagpulong ang panguluhan ng Samahan ng mga Kababaihan sa Unang Panguluhan bago unang basahin ang proklamasyon.

    Kalaunan ay ininterbyu si Jack para sa isang artikulo sa BYU Religious Educator noong 2022, kung saan sinabi niya:

    Hindi namin alam noon kung ano ang pahayag tungkol sa pamilya. Ibig kong sabihin, mahihinuha namin mula sa pamagat, pero pakiramdam namin na anumang tungkol sa pamilya na muli nilang pinagtitibay ay magiging positibong bagay para sa amin. Napakapositibo ng pakiramdam ko na may mga miyembro ng Korum ng Labindalawa na tumatanggap ng hayag, at lubos akong panatag doon.

    Nagpatuloy ang mga may-akda ng artikulo:

    Ipinaliwanag din ni Pangulong Jack na nakaupo siya sa maraming lupon at lumahok sa maraming pulong kung saan malawakang tinalakay ang mga paksa tungkol sa kababaihan at sa pamilya. Sa pagkakataong ito, tiwala siya na narinig ang kanyang tinig bilang Pangkalahatang Pangulo ng Samahan ng mga Kababaihan.
  • Naalala ni Elaine L. Jack, Pangkalahatang Pangulo ng Samahan ng mga Kababaihan, ang isang pulong sa pagitan ng Pangkalahatang Panguluhan ng Samahan ng mga Kababaihan at ng Unang Panguluhan bago ang kumperensya noong Setyembre 1995. Tinalakay nila ang mga paksang may kaugnayan sa pamilya at kung babasahin ang proklamasyon sa kumperensya ng kababaihan.

    Binubuo ang pangkalahatang panguluhan ng Samahan ng mga Kababaihan nina Jack, Chieko Okazaki, at Aileen H. Clyde, na gustong ituon ang kumperensya sa pamilya.

    Ayon kay Aileen H. Clyde, sinabi ni Pangulong Hinckley:

    Ang tunay na dahilan kung bakit matagal ko kayong nakausap ay dahil sinusubukan kong magpasya. . . . Nagsulat kami ng isang pagpapahayag tungkol sa pamilya at pananagutan kong magpasya kung kailan ito ihaharap. At naanyayahan na ninyo akong magsalita sa inyong pulong sa Sabado. . . . Ayokong matabunan ang inyong pulong. Gusto naming makarinig mula sa inyo, mga kapatid na babae, at gusto naming marinig din kayo ng mga kapatid na babae. Kaya, hinilingan na ninyo akong magsalita at nakapaghanda na ako ng sasabihin at aabutin iyon ng mga labing-isang minuto. Ngunit napakahalagang bagay nito, [kung] iaanunsyo ko ang pagpapahayag na ito tungkol sa pamilya. . . . Nag-aalala ako na matabunan nito ang pulong.”
  • Tungkol sa pakikipagpulong sa Unang Panguluhan, isinulat ni Elaine L. Jack sa kanyang journal:

    Nagsalita si [President Hinckley] tungkol sa isang proklamasyon tungkol sa mga pamilya na pinagtrabahuhan ng Unang Panguluhan at ng Korum ng Labindalawa. Sinabi niya, “Hindi ko alam kung magkakaroon ng oras para ibigay ito.” Nagmadali kaming tiyakin sa kanya na marami pang oras at na bawat isa sa amin ay magbibigay ng oras. . . . Sinabi namin sa kanya kung gaano kami kasaya na basahin niya ang gayong proklamasyon.

    Naalala kalaunan ni Aileen H. Clyde:

    sinabi namin, “Pangulong Hinckley, malinaw na napakahalaga nito at napakahalaga rin ng aming pag-aalala para sa pamilya. At hayaan nating manaig ang pag-aalalang iyon sa pulong kung iyon ang mangyayari. Pero madali naming maiikli ang aming mga mensahe para magamit mo ang inihanda mong mensahe at makuha mo ang oras na kailangan mo kung pipiliin mong gawin ito sa aming pulong upang iharap ang iyong pahayag tungkol sa pamilya.”
    Bago kami umalis sa pulong, sinabi ni Pangulong Hinckley, “Salamat. Nakatulong kayo na luminaw ang iniisip ko. . . . Gagawin ko ang paglalahad ng proklamasyon sa inyong pulong.”
  • Matagal nang itinuturo sa Simbahan ang mga konsepto tulad ng buhay bago ang mortalidad, ang kahulugan ng kasal, ang Ina sa Langit, at ang pagkakapantay-pantay ng mga kasarian.

    Bago basahin sa publiko ang proklamasyon sa unang pagkakataon noong Setyembre 23, 1995, ipinakilala muna ito ni Gordon B. Hinckley sa pagsasabing:

    kami ng Unang Panguluhan at ng Kapulungan ng Labindalawang Apostol ay naglalabas ngayon ng isang pahayag sa Simbahan at sa daigdig bilang isang deklarasyon at muling pagpapatibay ng mga pamantayan, doktrina, at gawain tungkol sa pamilya na paulit-ulit nang ipinahayag ng mga propeta, tagakita, at tagapagpahayag ng simbahang ito sa buong kasaysayan nito.
  • Mula pa sa simula ng Simbahan, nanatiling pare-pareho ang pangunahing kahulugan ng kasal sa pagitan ng isang lalaki at isang babae.

    Halimbawa, tumanggap si Joseph Smith ng isang hayag noong 1831 na nagsasabing “ang kasal ay inorden ng Diyos para sa tao.”

    Noong 1899, isinulat ni apostol James E. Talmage na ang Ama sa Langit at Ina sa Langit ay kapwa umiiral bilang magkahiwalay na mga personalidad.

    Noong 1903, tinawag ng Latter-day Saint Millennial Star ang pag-aasawa na isang "sagradong ordenansa sa pagitan ng isang lalaki at isang babae."

    Noong 1912, ipinahayag ng Unang Panguluhan na ang mga espiritu ay may pananatili bago ang kamatayan bilang “mga anak na lalaki at anak na babae ng Walang Hanggang Ama.”

  • Nagsisimula ang pahayag sa:

    Kami, ang Unang Panguluhan at ang Konseho ng Labindalawang Apostol ng The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, ay taimtim na nagpapahayag . . .

    Ang Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawang Apostol noong iharap ang dokumento:

    Gordon B. Hinckley Thomas S. Monson James E. Faust Boyd K. Packer L. Tom Perry David B. Haight Neal A. Maxwell Russell M. Nelson Dallin H. Oaks M. Russell Ballard Joseph B. Wirthlin Richard G. Scott Robert D. Hales Jeffrey R. Holland Henry B. Eyring

  • Binanggit ni Elder Ronald A. Rasband na may pananagutan ang mga apostol na pagtibayin ang mga turo ng proklamasyon. Noong Setyembre 2025, sinabi niya sa isang debosyonal sa BYU:

    Nasa pamagat ng proklamasyon ang mga salitang ito: “Ang Unang Panguluhan at Kapulungan ng Labindalawang Apostol ng Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw.” Nang tawagin ako bilang apostol noong 2015, sinabi sa akin na dala ko na ngayon ang responsibilidad bilang miyembro ng Kapulungan ng Labindalawa na ituro ang proklamasyon.

    Pagkalipas ng dalawang linggo, sinabi niya sa pangkalahatang kumperensya:

    Noong ako ay tinawag sa banal na pagkaapostol noong 2015, pinayuhan ako, "Ang proklamasyong ito ay sa iyo na ngayon. Ang pangalan mo," habang itinuturo ang mga salitang "Kapulungan ng Labindalawang Apostol" sa pamagat, "ay narito mismo. Damhin mo ito at ituro ito na parang ikaw ang may-ari nito." Mahal ko ang proklamasyon sa pamilya. Nagpatotoo ako sa buong mundo mula Africa hanggang Australia at sa lahat ng lugar sa pagitan tungkol sa papel ng pamilya sa walang hanggang plano ng Diyos.
  • Sa isang debosyonal ng BYU noong 2025, sinabi ni Elder Ronald A. Rasband:

    Ibinigay namin ng aking mga kapatid, at ng marami pang ibang opisyal ng simbahan, ang pahayag sa mga hari, mga pinunong panrelihiyon at sibiko sa buong mundo. Ipinahayag namin ang mga katotohanan nito sa mga pandaigdigang kumperensya, mga lehislatibong lupon, at sa sarili naming mga kapilya ng simbahan. Nagsalita si Pangulong Eyring tungkol dito sa isang pagtitipon sa Vatican noong 2014, at pagkatapos ay nagbigay si Pangulong Nelson ng kopya nito sa Papa sa kanilang pagpupulong noong 2020.
    Noong matawag ako sa katungkulan bilang apostol noong 2015, sinabihan ako na taglay ko na ngayon ang responsibilidad bilang miyembro ng Konseho ng Labindalawa na ituro ang proklamasyon.

    Binabanggit ang pahayag sa Pangkalahatang Hanbuk ng Simbahan kapag inilalarawan ang mga tungkulin ng mga asawa bilang lalaki at babae.

    Ginamit din ito sa kurikulum ng Simbahan. Halimbawa, ang manwal ng estudyante na Walang Hanggang Kasal noong 2003 ay kinuha ang mga “gumagabay na alituntunin” nito mula sa proklamasyon tungkol sa pamilya.

  • Noong pangkalahatang kumperensya noong Oktubre 2025, sinabi ni Elder Ronald A. Rasband:

    Ang pahayag tungkol sa pamilya ay, gaya ng sinabi ni Pangulong Hinckley, doktrina, mahal kong mga kapatid. Ang mga alituntunin ay hindi salungat, kundi ganap na kaayon ng mga pamamaraan ng Panginoon at ng kanyang landas ng tipan. Ang mga turo ng pahayag ay inihayag ng ating Panginoong Jesucristo sa kanyang mga apostol noon, at ngayon.

    Noong Setyembre 23, 2025, ang ika-30 anibersaryo ng pag-aanunsyo ng proklamasyon tungkol sa pamilya, nagsalita si Elder Rasband sa isang debosyonal sa BYU tungkol sa paksa ng pamilya. Sinabi niya:

    Masaya kong ibinabahagi ang aking patotoo na alam ko na ang pahayag ay plano ng Panginoon para sa walang hanggang tadhana ng lahat ng kanyang anak. Ang sasabihin at kung paano ito sasabihin ay dumating sa mga propeta sa pamamagitan ng hayag. Ito ay kinasihan 30 taon na ang nakalipas, at patuloy itong nagbibigay-inspirasyon sa atin ngayon, kung tapat tayo sa mga salita nito.
    Pinagpapala ko rin kayo na mapalakas ang inyong patotoo sa The Family: A Proclamation to the World. Pinatototohanan ko na ito ang kalooban ng Panginoon. Nawa’y mapagpala kayo ng mga walang hanggang katotohanan nito. Pamilya, Lumikha, walang hanggang tadhana, mga anak, at kaligayahan.
  • Bago binasa ni Pangulong Gordon B. Hinckley ang proklamasyon sa kumperensya noong 1995, sinabi niya na ito ay inilalabas “bilang isang pahayag at muling pagpapatibay ng mga pamantayan, doktrina, at gawain na may kaugnayan sa pamilya na paulit-ulit nang sinabi ng mga propeta, tagakita, at tagapagpahayag ng simbahang ito sa buong kasaysayan nito” (idinagdag ang diin).

    Tungkol sa pariralang ito, sinabi ni Elder Ronald A. Rasband noong Setyembre 2025: “[Binigyang-diin ni Pangulong Hinckley na] matatag na naninindigan ang proklamasyon sa mga batas ng Diyos bilang doktrinang ibinigay sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod . . .”

  • Sinasabi sa proklamasyon:

    Ayon sa banal na layunin, ang mga ama ang mamumuno sa kanilang mga pamilya nang may pagmamahal at kabutihan at may pananagutang maglaan ng mga pangangailangan sa buhay at proteksiyon para sa kanilang mga pamilya. Ang mga ina ang pangunahing may pananagutan sa pag-aaruga sa kanilang mga anak.
  • Sa isang mensahe noong 2022, binanggit ni Elder Soares ang Pangkalahatang Hanbuk ng Simbahan at sinabi:

    Ang mag-aruga ay nangangahulugang alagaan, turuan, at suportahan ang mga miyembro ng pamilya, na ginagawa sa pamamagitan ng pagtulong sa kanila na “matutunan ang mga katotohanan ng ebanghelyo at malinang ang pananampalataya sa Ama sa Langit at kay Jesucristo” sa isang kapaligiran ng pagmamahal. Ang mamuno ay nangangahulugang “tumulong na akayin ang mga miyembro ng pamilya pabalik upang manahan sa kinaroroonan ng Diyos. Ginagawa ito sa pamamagitan ng paglilingkod at pagtuturo nang may kahinahunan, kaamuan, at dalisay na pagmamahal.” Kasama rin dito ang “pangunguna sa mga miyembro ng pamilya sa regular na panalangin, pag-aaral ng ebanghelyo, at iba pang mga aspeto ng pagsamba. Ang mga magulang ay nagtutulungan nang may pagkakaisa,” ayon sa halimbawa ni Jesucristo, “upang maisakatuparan ang [dalawang dakilang] responsibilidad na ito.”
    Mahalagang pansinin na ang pamamahala sa pamilya ay sumusunod sa patriyarkal na huwaran, at naiiba sa ilang aspeto sa pamumuno ng pagkasaserdote sa Simbahan. Ang patriyarkal na huwaran ay nangangahulugan na ang mga asawa at asawang lalaki ay tuwirang may pananagutan sa Diyos para sa pagtupad ng kanilang sagradong mga responsibilidad sa pamilya. Humihiling ito ng ganap na pagtutulungan bilang magkapantay—isang kusang pagsunod sa bawat alituntunin ng kabutihan at pananagutan—at nagbibigay ng mga pagkakataon para sa pag-unlad sa loob ng kapaligiran ng pagmamahal at pagtutulungan sa isa’t isa. Ang mga natatanging responsibilidad na ito ay hindi nangangahulugan ng herarkiya at ganap na hindi isinasama ang anumang uri ng pang-aabuso o hindi wastong paggamit ng awtoridad.
  • Sinasabi sa pahayag tungkol sa pamilya:

    Sa mga sagradong pananagutang ito, ang mga ama at ina ay may tungkuling tulungan ang isa’t isa bilang magkapantay na katuwang.
  • Noong 2025, itinuro ni Elder Ronald A. Rasband:

    Ang mamuno ay hindi ibig sabihin na mangibabaw, at ang mag-aruga ay hindi ibig sabihin na pangalawang papel. Binigyan ng Diyos ang mga lalaki at babae ng magkaiba pero magkakapantay at mahalagang mga papel na nagtutulungan sa isa’t isa.

    Noong 2022, sinabi ni Elder Ulisses Soares:

    Mahal kong mga kapatid, ang pag-aaruga at pamumuno ay mga pagkakataon, hindi mga limitasyong para sa iisang tao lang. Maaaring may pananagutan ang isang tao sa isang bagay pero hindi siya ang nag-iisang gumagawa nito. Kapag nauunawaan nang mabuti ng mapagmahal na mga magulang ang dalawang pangunahing pananagutang ito, magsisikap silang magkasama upang protektahan at pangalagaan ang pisikal at emosyonal na kapakanan ng kanilang mga anak. Tinutulungan din nila ang mga ito na harapin ang mga espirituwal na panganib sa ating panahon sa pamamagitan ng pag-aaruga sa kanila gamit ang mabuting salita ng Panginoon ayon sa inihayag Niya sa Kanyang mga propeta.
  • Noong 2022, sinabi ni Elder Ulisses Soares:

    Kapag nauunawaan at isinasabuhay ng mag-asawa ang prinsipyong ito [ng pagkakapantay-pantay], hindi nila inilalagay ang kanilang sarili bilang presidente o bise presidente ng kanilang pamilya. Walang nakahihigit o nakabababa sa ugnayan ng mag-asawa, at walang isa sa kanila ang nauuna o nahuhuli sa isa.
    Sa pamamagitan ng selyado sa templo, ang isang babae at isang lalaki ay pumapasok sa banal na kaayusan ng pag-aasawa sa bagong at walang hanggang tipan. . . . Mula sa puntong iyon, sumusulong sila nang may pagtutulungan at ganap na pakikipagtuwang sa Panginoon, lalo na tungkol sa bawat isa nilang banal na itinakdang responsibilidad na mag-aruga at mamuno sa kanilang pamilya. Ang pag-aaruga at pamumuno ay magkaugnay at nagsasapawan na mga responsibilidad, na ang ibig sabihin ay ang mga ina at ama ay “may tungkuling tulungan ang isa’t isa bilang magkapantay na katuwang” at magbahagi ng balanseng pamumuno sa kanilang tahanan.
  • Regular na ipinagdiriwang ng mga lider ng Simbahan na ang kasal ay bumubuo ng isang pagsasamang may pagkakapantay-pantay. Sinasabi sa pahayag tungkol sa pamilya na “ang mga ama at ina ay may obligasyong tulungan ang isa’t isa bilang magkapantay na katuwang.”

  • Sinasabi sa pahayag:

    Ang kapansanan, kamatayan, o iba pang kalagayan ay maaaring mangailangan ng pansariling pag-aangkop. Dapat magbigay ng suporta ang mga pinalawak na pamilya kapag kinakailangan.
  • Itinuro ni Elder Soares:

    Bagama’t sinusuportahan ng mag-asawa ang isa’t isa sa kanilang mga responsibilidad na ibinigay ng Diyos, “ang kapansanan, kamatayan, o iba pang mga kalagayan ay maaaring mangailangan ng pag-angkop ng bawat isa.” May mga pagkakataon na ang isa sa mag-asawa ay magkakaroon ng responsibilidad na gampanan ang parehong mga papel nang sabay, pansamantala man o permanente.
  • Mga sipi mula sa pahayag tungkol sa pamilya:

    Lahat ng tao—lalaki at babae—ay nilikha ayon sa larawan ng Diyos. Ang bawat isa ay minamahal na espiritung anak na lalaki o anak na babae ng mga magulang sa langit, at dahil dito, ang bawat isa ay may banal na likas na katangian at tadhana. Ang kasarian ay mahalagang katangian ng pansariling pagkakakilanlan at layunin bago ang buhay na ito, sa buhay na ito, at magpakailanman.
    Sa daigdig bago ang buhay na ito, nakilala at sinamba ng mga espiritung anak na lalaki at babae ang Diyos bilang kanilang Walang Hanggang Ama at tinanggap ang Kanyang plano . . . Ang banal na plano ng kaligayahan ay nagbibigay-daan para magpatuloy ang mga ugnayan ng pamilya lampas sa kamatayan. Ang mga sagradong ordenansa at tipan na makukuha sa mga banal na templo ay ginagawang posible para sa mga tao na makabalik sa kinaroroonan ng Diyos at para sa mga pamilya na magkaisa magpakailanman.
    Ipinahahayag namin na ang paraan kung paano nalilikha ang buhay na mortal ay itinalaga ng Diyos. Pinagtitibay namin ang kabanalan ng buhay at ang kahalagahan nito sa walang hanggang plano ng Diyos.
    Ang mag-asawa ay may taimtim na pananagutan na mahalin at pangalagaan ang isa’t isa at ang kanilang mga anak. . . . Ang mga magulang ay may sagradong tungkulin na palakihin ang kanilang mga anak sa pagmamahal at kabutihan, at tugunan ang kanilang pisikal at espirituwal na mga pangangailangan,
    Binabalaan namin na ang mga taong lumalabag sa mga tipan ng kalinisang-puri, nang-aabuso sa asawa o mga anak, o hindi tumutupad sa mga responsibilidad sa pamilya ay mananagot balang araw sa Diyos.
  • Ipinakilala ni Pangulong Hinckley ang pagpapahayag tungkol sa pamilya sa sesyon ng Samahan ng mga Kababaihan ng pangkalahatang kumperensya noong Oktubre 1995, kung saan sinabi niya:

    Mahigit sa isang-kapat ng lahat ng batang ipinapanganak sa Estados Unidos ay ipinapanganak sa labas ng kasal, at lalo pang lumalala ang sitwasyon. Sa mga tinedyer na nanganganak, 46 porsiyento ang mapupunta sa tulong-pinansyal ng gobyerno sa loob ng apat na taon; sa mga walang-asawang tinedyer na nanganganak, 73 porsiyento ang mapupunta sa tulong-pinansyal ng gobyerno sa loob ng apat na taon. Naniniwala ako na dapat maging pagpapala para sa bawat bata na maipanganak sa isang tahanan kung saan siya ay tinatanggap, inaaruga, minamahal, at pinagpapala ng mga magulang, isang ama at isang ina, na namumuhay nang may katapatan sa isa’t isa at sa kanilang mga anak. . . .
    May mga taong gusto tayong papaniwalain sa pagiging balido ng pinipili nilang tawaging kasal ng magkaparehong kasarian. Naaabot ng aming puso ang mga nahihirapan dahil sa damdamin ng pagkaakit sa kaparehong kasarian. Naaalala namin kayo sa harap ng Diyos, nakikiramay kami sa inyo, itinuturing namin kayo bilang aming mga kapatid na lalaki at mga kapatid na babae. Gayunman, hindi namin maaaring sang-ayunan ang imoral na mga gawain ninyo gaya rin ng hindi namin maaaring sang-ayunan ang imoral na mga gawain ng iba. . . .
    Hikayatin ang inyong mga anak na magbasa nang mas marami at manood ng telebisyon nang mas kaunti. “Tinataya ng isang pag-aaral ng American Psychological Association na ang karaniwang bata, na nanonood ng 27 oras ng TV bawat linggo, ay makakakita ng 8,000 pagpatay at 100,000 mararahas na gawain mula edad 3 hanggang edad 12”
    Ngayon sa inyo na mga inang walang asawa, anuman ang dahilan ng inyong kasalukuyang kalagayan, nakikiramay kami sa inyo.
  • Sinasabi ng website ng Simbahan:

    Paano binibigyang-kahulugan ng Simbahan ang kasarian?
    Ang kasarian ay isang mahalagang katangian sa plano ng kaligayahan ng Ama sa Langit (tingnan ang Genesis 1:27). Ang nilalayong kahulugan ng kasarian sa “The Family: A Proclamation to the World” ay biyolohikal na kasarian sa kapanganakan.
  • Nagbabala ang Proklamasyon:

    Ang pagkawasak ng pamilya ay magdadala sa mga indibidwal, komunidad, at bansa ng mga kapahamakang inihula ng mga sinauna at makabagong propeta.
  • Sa aklat ni Lucas, ipinropesiya ni Jesus na “magbabangon ang bansa laban sa bansa, at kaharian laban sa kaharian: At magkakaroon ng malalakas na lindol sa iba’t ibang lugar, at mga taggutom, at mga salot; at magkakaroon ng mga kakilakilabot na pangyayari at mga dakilang tanda mula sa langit” (Lucas 21:10-11).

    Noong 1833, binalaan ng Panginoon si Joseph Smith na kung ang Sion ay “hindi magmamasid na gawin ang anuman na aking iniutos sa kanya, siya ay aking dadalawin alinsunod sa lahat niyang gawa, ng mabigat na kapighatian, ng salot, ng plague, ng tabak, ng paghihiganti, ng lumalamong apoy” (Doktrina at mga Tipan 97:26).

  • Ang mga “kalamidad” na ito ay maaaring ipinahayag sa pamamagitan ng mga uri at simbolo sa Biblia. Noong 1927, napansin ni Orson F. Whitney:

    Kung gayon, nagkakamali ba ako sa paniniwala na ang sansinukob ay binuo sa mga simbolo, upang ito ay makapagpatotoo tungkol sa lubos na marunong nitong Arkitekto at Tagapagtayo? Nagtuturo ang Diyos sa pamamagitan ng mga simbolo; ito ang paborito niyang paraan ng pagtuturo.
  • Halimbawa, nagsumite si Tad R. Callister, isang emeritus na pangkalahatang awtoridad na pitumpu at dating pangkalahatang pangulo ng Paaralang Linggo, ng isang artikulo sa Church News na nagsasabing ang iba’t ibang suliraning panlipunan at sakuna ay mga sintomas ng pagwawalang-bahala sa mga pagpapahalaga tungkol sa pamilya:

    Kung tatanungin ka, “Ano ang pinakamalaking hamon na kinakaharap ng ating bansa ngayon?” paano ka sasagot? Ang ekonomiya, pambansang seguridad, imigrasyon, pagkontrol sa baril, kahirapan, rasismo, krimen, mga pandemya, pagbabago ng klima? Bagama’t ang bawat isa sa mga ito ay lehitimong alalahanin at nararapat pagtuunan ng pansin, hindi ako naniniwala na alinman sa mga ito ang tumatama sa pinakapuso ng ating pinakamalaking hamon—ang pagbabalik sa pamilya at mga pagpapahalagang moral. Ang ilagay ang pangunahing pokus natin sa ibang mga hamon ay parang tamaan ang mga dahon, hindi ang ugat, ng problema. Ito ay, gaya ng sinabi ng ilan, parang maglagay ng ambulansya sa ibaba ng bangin sa halip na bakod sa itaas.