about this topicJoseph Smiths presidentscampagne
Was Joseph Smith kandidaat voor het presidentschap?
Ja. Joseph Smith[BIO] was kandidaat bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1844.[1] Sidney Rigdon[BIO] deed mee als zijn vicepresidentskandidaat.[2]
Waarom stelde Joseph Smith zich kandidaat voor het presidentschap?
Joseph Smith zei dat hij de rechten van de heiligen der laatste dagen en van ‘de zwakken en onderdrukten’ wilde beschermen.[3][4][5] Als president zei hij dat hij ‘de rechten en vrijheden van de mensen’ zou beschermen.[6]
Waarom steunde hij niet gewoon een goede kandidaat die al meedeed aan de verkiezingen?
Joseph steunde aanvankelijk Henry Clay voor het presidentschap.[7] Eind 1843 schreef Joseph aan vijf vermoedelijke presidentskandidaten met de vraag wat zij zouden doen met betrekking tot de heiligen der laatste dagen en hoe zij zouden helpen met hun problemen in Missouri.[8]
Drie kandidaten antwoordden, onder wie Clay, maar niemand beloofde te helpen.[9]
Wanneer besloot Joseph zich kandidaat te stellen voor het presidentschap?
Op 29 januari 1844 ontmoette Joseph plaatselijke leiders “om te overwegen welke koers dit volk het best kon volgen met betrekking tot de komende presidentsverkiezingen.”[10] Tijdens deze bijeenkomst zei Willard Richards[BIO] dat Joseph zich kandidaat moest stellen voor het presidentschap. De mannen waren het unaniem eens.[11]
Tijdlijn van Joseph Smiths gooi naar राष्ट्रपति
29 november 1839
Najaar 1840
29 augustus 1843
4 november 1843
15 november 1843
Henry Clay reageert op Joseph Smith en zegt dat hij zich er niet toe zal verbinden de heiligen te helpen.[16]
2 december 1843
John C. Calhoun antwoordt Joseph Smith en zegt dat de federale overheid niet de bevoegdheid heeft om in te grijpen bij de problemen van de heiligen in Missouri.[17]
9 december 1843
Lewis Cass antwoordt Joseph Smith en zegt dat de president niet de macht heeft om in te grijpen in de conflicten van de heiligen in Missouri.[18]
2 januari 1844
Joseph Smith schrijft terug aan John C. Calhoun en veroordeelt zijn antwoord.[19]
29 januari 1844
8 februari 1844
Joseph Smiths campagnepamflet met zijn standpunten wordt voor het eerst openbaar voorgelezen, en Joseph zegt dat hij meedoet aan de verkiezingen om godsdienstige en burgerrechten te beschermen.[21]
14 februari 1844
Nauvoo Neighbor bericht voor het eerst over Joseph Smiths kandidatuur voor het presidentschap.[22]
20–21 februari 1844
Onder leiding van Joseph kiezen de Twaalf Apostelen mannen uit om een plek te vinden waar de heiligen na de voltooiing van de tempel naartoe kunnen verhuizen om "een eigen regering te hebben".[23]
4 maart 1844
8 maart 1844
10 maart 1844
Joseph Smith vormt een raad, die de 'Raad van Vijftig' wordt, om brieven te bespreken van leden in Wisconsin die vragen om naar Texas te verhuizen.[27]
11 maart 1844
14 maart 1844
De Raad van Vijftig stuurt Lucien Woodworth naar Texas.[30]
21 maart 1844
Council of Fifty keurt de brief van Wilford Woodruff aan Solomon Copeland goed, waarin hij wordt uitgenodigd om zich kandidaat te stellen als vice-president van Joseph.[31]
9 april 1844
244 ouderlingen in Nauvoo bieden zich vrijwillig aan om in het hele land campagne te voeren voor Joseph Smith.[32]
11 april 1844
De Raad van Vijftig accepteert Joseph Smith als "Profeet, Priester en Koning."[33]
3 mei 1844
6 mei 1844
Sidney Rigdon wordt gekozen als Joseph Smiths running mate tijdens een vergadering van de Raad van Vijftig.[36]
13 mei 1844
Joseph Smith schrijft terug aan Henry Clay en veroordeelt hem en zijn reactie scherp.[37]
17 mei 1844
Een conventie in Nauvoo nomineert Joseph Smith voor president en Sidney Rigdon voor vicepresident. Er worden afgevaardigden gekozen om een nationale conventie in Baltimore bij te wonen.[38]
27 juni 1844
Joseph Smith wordt gedood in de gevangenis van Carthage.[39]
13 juli 1844
De nationale ‘Mormoonse conventie’ komt bijeen in Baltimore en steunt geen enkele presidentskandidaat.[40]
Voor welke partij stelde hij zich kandidaat?
Joseph Smith zei dat hij zich niet kandidaat zou stellen als Whig of Democraat, maar als onafhankelijke kandidaat.[41]
Wat was Josephs verkiezingsprogramma?
Joseph Smiths presidentschapsprogramma omvatte de afschaffing van slavernij, de annexatie van Texas, ingrijpende hervorming van gevangenissen, een nationale bank, een verlaging van het salaris en het aantal leden van het Congres, en uitgebreidere bevoegdheden voor de president.[42]
Josephs campagneslogan was ‘Jeffersonianisme, Jeffersoniaanse democratie,[43] vrije handel en rechten voor zeelieden, bescherming van persoon en eigendom.’[44][45]
Kwestie | Joseph Smiths standpunt: |
Slavernij | “Dien ook een verzoekschrift in, goede inwoners van de slavenstaten, bij uw wetgevers om de slavernij tegen het jaar 1850 af te schaffen, of nu, en red de abolitionist van verwijt en ondergang, schande en schaamte. Vraag het Congres om elke man een redelijke prijs voor zijn slaven te betalen uit het overschot aan inkomsten uit de verkoop van openbare gronden, en uit de vermindering van de salarissen van de leden van het Congres. Verbreek de ketenen van de arme zwarte man, en huur hem in om te werken zoals andere mensen.”[46][47] |
Territoriale uitbreiding | “Als Texas het Congres vraagt om te worden opgenomen onder de zonen van de vrijheid, geef haar dan de rechterhand van broederschap; en weiger Canada en Mexico niet dezelfde vriendelijke handdruk: en wanneer de rechterarm van vrije mensen wordt uitgestrekt in de vorm van een marine, ter bescherming van rechten, handel en eer, laat dan de ijzeren ogen van de macht waken van Maine tot Mexico, en van Californië tot Columbia . . . en wanneer een naburig rijk verzocht zich aan te sluiten bij de unie van de zonen van de vrijheid, zou mijn stem zijn: kom: ja, kom Texas; kom Mexico; kom Canada; en kom, hele wereld—laten we broeders zijn: laten we één grote familie zijn; en laat er universele vrede zijn.”[48] |
Gevangenissysteem | “Verzoek uw staatswetgevers om elke veroordeelde in hun verschillende gevangenissen gratie te verlenen: . . . Adviseer uw wetgevers dat wanneer zij wetten maken voor diefstal, inbraak of enig misdrijf, zij de straf toepasbaar maken op werk aan wegen, openbare werken, of enige plaats waar de schuldige meer wijsheid en meer deugd kan leren; en meer verlicht kan worden. . . . Alleen moord kan opsluiting of de dood rechtvaardigen. Laat de gevangenissen worden omgevormd tot onderwijsinstellingen, waar intelligentie, als de engelen van de hemel, zulke overblijfselen van barbarij zou verdrijven: Gevangenisstraf voor schulden is een verachtelijker praktijk dan de wilde met al zijn wreedheid verdraagt.”[49] |
Bankwezen | “laat het Congres zijn wijsheid tonen door een nationale bank toe te staan, met gemeenten in elke staat en elk territorium, waarbij het kapitaal van de hoofdbank in handen van de natie zal zijn; en dat van de gemeenten in handen van de staten en territoria; en waarvan de functionarissen en directeuren jaarlijks door het volk gekozen zullen worden, met een loon van twee dollar per dag voor hun diensten: welke verschillende banken nooit meer biljetten zullen uitgeven dan het bedrag van het kapitaal in haar kluizen en de rente. De nettowinst van de hoofdbank zal worden gebruikt voor de nationale inkomsten, en die van de gemeenten voor de inkomsten van de staten en territoria. En de biljetten zullen in het hele land tegen pari worden aangenomen, wat die fatale kwaal die in steden bekendstaat als makelarij genadig zal genezen; en het geld van het volk in hun eigen zakken zal laten.”[50] |
Congres | “Halveer het Congres op zijn minst. Twee senatoren per staat en twee leden per miljoen inwoners zullen meer werk verzetten dan de troep die nu de zalen van de nationale wetgevende macht bezet. Betaal hun twee dollar en kost en inwoning per dag; (behalve op zondag,) dat is meer dan een boer krijgt, en die leeft eerlijk.”[51] |
Presidentiële bevoegdheden | ‘Geef iedere man zijn grondwettelijke vrijheid, en de president de volledige macht om een leger te sturen om menigten te onderdrukken; en de staten de bevoegdheid om dat overblijfsel van dwaasheid af te schaffen en te verwerpen, waardoor het nodig is dat de gouverneur van een staat de president om troepen moet vragen in gevallen van invasie of opstand. De gouverneur zelf kan een oproerkraaier zijn . . .’[52] |
Wilde Joseph Smith van de Verenigde Staten een theocratie maken?
Waarschijnlijk niet. Hoewel in Josephs campagnepamflet God meerdere keren wordt genoemd,[53][54] was zijn belangrijkste boodschap „onvermengde vrijheid”.[55] Eerder had hij naar zichzelf verwezen als de „grootste voorvechter” van de Grondwet.[56]
Joseph stelde zich kandidaat voor het presidentschap om de rechten van mensen te beschermen.[57][58]
Maar wilde Joseph Smith niet een theocratie vestigen?
Ja, maar niet in de Verenigde Staten. Met de Raad van Vijftig wilde Joseph in het Westen een theocratie vestigen,[59] onafhankelijk van bestaande regeringen.[60]
Joseph zag ‘theocratie’ als het zoeken naar Gods wil en die als wet invoeren.[61] Hij wilde ook dat de nieuwe regering de godsdienstvrijheid zou beschermen.[62][63]
Waarom stelde Joseph zich kandidaat voor het presidentschap als hij een aparte theocratie wilde vestigen?
Het is onduidelijk. Terwijl de Raad van Vijftig hielp bij het organiseren van Josephs presidentscampagne,[64] bespraken zij ook plannen voor een theocratie buiten de Verenigde Staten.[65][66]
De gemeenteraad van Nauvoo had een verzoekschrift aan het Congres geschreven met het verzoek om Nauvoo de status van een federaal territorium te geven en bescherming van Amerikaanse troepen te ontvangen.[67][68] De Raad van Vijftig stuurde een verzoekschrift om Joseph toestemming te geven 100.000 bewapende vrijwilligers op de been te brengen om Amerikanen in Amerikaanse territoria te beschermen.[69][70]
Joseph hoopte dat de verzoekschriften hen zouden beschermen totdat zij en hun regering sterk genoeg waren om zichzelf te beschermen.[71] Het is mogelijk dat het presidentschap gewoon nog een andere manier was om dit te bereiken.[72]
Wat was de Raad van Vijftig?
De Raad van Vijftig was een groep van ongeveer vijftig mannen, geleid door Joseph Smith, die probeerde een theocratische regering op te richten.[73][74][75] Zij geloofden dat ze Gods koninkrijk op aarde vestigden, volgens bijbelse profetieën.[76][77][78]
De officiële naam van de raad was “Het Koninkrijk van God en zijn wetten, met de sleutels en macht daarvan, en het oordeel in de handen van zijn dienaren. Ahman Christ.”[79]
Hoewel de Raad wel enkele kerkelijke beslissingen nam,[80] zei Joseph dat het Koninkrijk van God losstond van de Kerk van God.[81] De Raad hielp ook bij het organiseren van de presidentscampagne.[82]
Werd Joseph Smith door de Raad van Vijftig tot 'koning' gemaakt?
Ja. Op 11 april 1844 stelde Erastus Snow[BIO] voor dat de Raad van Vijftig Joseph zou aanvaarden als hun ‘profeet, priester en koning, en hem zou steunen in die hoedanigheid waarin God hem heeft gezalfd’. Het voorstel werd unaniem aangenomen.[83]
Leden van de Raad zagen Joseph als de spreekbuis van God en "de door God gekozen man om de vestiging van het koninkrijk van God tot stand te brengen."[84] Een concept van de grondwet van de Raad stelt dat de Heer Joseph had aangesteld om Gods wil over het Koninkrijk op aarde te openbaren, en dat de Heer de Koning der koningen was.[85][86]
Joseph zei dat de Raad ‘de term “juiste bron” moest gebruiken in plaats van “koning”, en dan zal iedereen het begrijpen en kan niemand er misbruik van maken’.[87]
Dacht hij dat hij de verkiezing kon winnen?
Waarschijnlijk. Op basis van Josephs eigen uitspraken[88][89] en die van zijn aanhangers,[90][91] lijkt het erop dat zij geloofden dat het een mogelijkheid was.[92]
Honderden mensen voerden in het hele land campagne voor Joseph.[93] Er werden conventies gehouden om Joseph te steunen en kiesmannen te kiezen om naar het kiescollege te sturen als hij de volksstemming van een staat zou winnen.[94][95][96]
Wat gebeurde er met de campagne?
Joseph Smith werd enkele maanden vóór de verkiezingen van 1844 vermoord.[101] Hij werd de eerste presidentskandidaat in de Amerikaanse geschiedenis die werd vermoord.[102]
Democratische kandidaat James K. Polk won de verkiezingen.[103]
