Mga Pelikulang R-Rated

Iniiwasan ba ng “mabubuting” Banal sa mga Huling Araw ang mga pelikulang R-rated? Marami sa Simbahan ang tumutukoy sa mga tuntunin laban sa pagkonsumo ng media na may rating na para sa mas mature na edad, pero saan nanggagaling ang mga tuntuning iyon? Sinusubukan ba ng mga pinuno ng Simbahan na kontrolin ang pinapanood natin, o bahagi lang ba ito ng kultura ng Simbahan?

Labag ba sa mga patakaran ng Simbahan ang manood ng mga pelikulang R-rated?

Hindi, walang tiyak na patakaran laban sa mga pelikulang may R rating. Gayunman, itinuturo ng mga lider ng Simbahan na dapat nating iwasan ang “anumang bagay na hindi kaayon ng Espiritu”[1] at huwag manood ng anumang bagay na “bastos, imoral, marahas, o pornograpiko sa anumang paraan.”[2]

Pero mayroon bang patakaran laban sa mga pelikulang R-rated noon?

Parang ganoon. Sa isang debosyonal ng BYU noong 1980, sinabi ni Pangulong Kimball, “Babalaan ko kayo laban sa mga pelikulang [R-rated],”[3] at sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1986, sinabi ni Pangulong Ezra Taft Benson sa Mga Kabataang Lalaki, “Huwag manood ng mga pelikulang R-rated.”[4]

Isang MPAA warning na still bago magsimula ang isang pelikula, mga dekada 1970, noong nagbabala ang mga propeta at lider ng mga Banal sa mga Huling Araw sa mga miyembro laban sa panonood ng mga pelikulang may R rating, asul na may puting sulat.
Isang still mula sa isang mas lumang babala ng MPAA R rating, mga dekada 1970.

Pero kahit ngayon, hindi ba may pangkulturang tuntunin pa rin laban sa mga pelikulang may R rating?

Oo. Ilang artikulo sa Ensign ang nagbabala laban sa mga pelikulang may R rating.[5] Inulit din ng ilang miyembro ng Seventy ang mga babala laban sa mga pelikulang may R rating sa iba’t ibang konteksto.[6] Sumulat din si Orson Scott Card[BIO] tungkol sa kanyang karanasan—at sa karanasan ng ibang mga miyembro sa kultural na patakarang ito—pagkatapos lumabas ang Passion of the Christ. [7]

Hindi ba tahasang binanggit ng polyetong Para sa Lakas ng mga Kabataan ang mga pelikulang R-rated noong isang panahon?

Hindi. Wala sa mga polyeto ng Para sa Lakas ng mga Kabataan ang partikular na bumanggit ng mga pelikulang may R rating.[8] Ang mga naunang edisyon ay nagbabala laban sa “malalaswang pelikula” at “nakasasamang telebisyon,”[9] samantalang ang mga sumunod na edisyon ay partikular na nagbabala laban sa pornograpiya at karahasan.[10]

Kaya ba umaasa ang Simbahan sa isang sekular na sistema ng pag-rate?

Hindi na. Ang mas lumang payo ay minsang tumutukoy sa mga partikular na rating,[11] pero sinabi ng mas kamakailang payo sa mga young adult na ang propeta ay hindi nagtakda ng hangganan.[12] Maaaring bahagi ng dahilan nito ay mas naging pandaigdigan ang Simbahan, at hindi pare-pareho ang mga rating system para sa mga miyembro sa labas ng United States.[13]

Ano ang nagiging basehan para mabigyan ang isang pelikula ng R rating sa Estados Unidos?

Ang mga pelikula ay hinuhusgahan ng isang lupon ng Motion Picture Association (MPA) na tinatawag na CARA (Classification and Rating Administration).[14] Ang mga pelikulang may R rating ay itinuturing na “naglalaman ng ilang materyal para sa mga nasa hustong gulang.”[15] Binanggit ng mga lider ng Simbahan ang “materyal para sa mga nasa hustong gulang” na ito sa mga pelikulang may R rating bilang dahilan para iwasan ang mga ito.[16]

Paano naman ang mga palabas na walang rating?

Ang mga palabas na walang rating ay walang babala tungkol sa nilalamang mayroon ang mga ito.[17] Ang ilang palabas ay walang rating dahil ibang bersyon ang mga ito ng pelikula o may mga tinanggal na eksena at komentaryo na wala sa ipinalabas sa sinehan na binigyan ng rating ng MPA.[18]

Paano naman ang TV-MA na rating?

Ang TV-MA ay humigit-kumulang na katumbas ng R, pero puwedeng mag-iba ang mga rating.[19] Ang mga palabas sa TV ay niraranggo rin kada episode, kaya puwedeng magbago ang rating sa kabuuan ng isang serye.[20]

Mas “lumala” ba ang mga pelikulang may R rating sa paglipas ng panahon?

Ipinakita ng mga pag-aaral ang pagtaas ng karahasan, pagmumura, seksuwal na nilalaman, at paggamit ng droga sa mga pelikulang may R rating mula noong buong dekada 1990 hanggang sa unang bahagi ng dekada 2000.[21] Nagbabago rin ang mga pamantayan para sa movie ratings kasabay ng umiiral na kultura, na kung minsan ay tinatawag na “ratings creep,”[22] kaya maaaring hindi pare-pareho ang kahulugan ng mga rating sa iba’t ibang panahon.[23]

Hindi ba mas “malala” ang ilang pelikulang may rating na PG-13 kaysa sa ilang pelikulang may rating na R?

Malamang. Sa kontekstong ito, tinukoy ni Elder Lynn G. Robbins[BIO] ang "ratings creep" at sinabi na ang "matalinong resulta ng unti-unting trend na ito ay na ang R-rated na pelikula noong 1986 ay mapanlinlang na naging PG-13 o PG na pelikula noong 2013."[24]

Okay lang bang i-fast-forward ang “mga hindi magandang bahagi” ng isang palabas?

Ang Simbahan ay hindi nagbibigay ng tiyak na patnubay tungkol sa paksang ito.[25] Gayunman, noon, may ilan na nagpayo laban sa mga “dahilan” para manood ng mga pelikulang may hindi angkop na nilalaman.[26]

Bakit pakialam ng Simbahan ang pinapanood ko?

Itinuturo ng Simbahan na “kung paanong naaapektuhan ang iyong katawan ng iyong kinakain at iniinom, ang iyong isip at espiritu ay lubhang naaapektuhan ng iyong binabasa, pinapanood, at pinakikinggan.”[27]

The Facts

  • Noong dekada 1980, pinayuhan ng mga propeta ang mga kabataan na huwag manood ng mga pelikulang R-rated.

  • Malaki na ang ipinagbago ng mga rating mula pa noong dekada 1980.

  • Sa ika-dalawampu't isang siglo, ang mga propeta ay "hindi nagtakda ng hangganan" tungkol sa mga rating ng pelikula.

Our Take

Pinapayagan ba ang mga Banal sa mga Huling Araw na manood ng mga pelikulang R-rated? Kinokontrol ba ng Simbahan ang pinapanood ng mga miyembro nito? Pinipili ng mga tao kung anong media ang panonoorin o gagamitin batay sa kanilang gusto at personal na mga pinahahalagahan, kaya ang pagiging masyadong nagtatakda ng Simbahan kung aling mga pelikula ang bawal ay maaaring maramdamang mapangkontrol o nakakasakal. Isa ba itong aktuwal na patakaran, o bahagi lang ito ng kultura?

Noong 1980, sinabi ni Pangulong Kimball sa isang debosyonal sa BYU, “Babalaan ko kayo laban sa mga [R-rated] na pelikula,” at sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1986, sinabi ni Pangulong Ezra Taft Benson sa Mga Kabataang Lalaki, “Huwag manood ng mga R-rated na pelikula.” Sa mga sumunod na taon, maraming artikulo ng Simbahan at mga lider ang nagpatibay sa babala laban sa mga R-rated na pelikula, na lumikha ng ilang pag-ayaw sa kultura sa mga R-rated na pelikula sa mga miyembro ng Simbahan.

Gayunman, sa ika-dalawampu’t isang siglo, kinausap ng mga lider tulad ni Elder Lynn G. Robbins noong 2013 ang mga kabataan ng Simbahan para sabihing hindi “gumuhit ng linya” ang propeta kung anong rating ng mga pelikula ang panonoorin ng mga kabataan. At pinapayuhan ng Para sa Lakas ng mga Kabataan noong 2022 na iwasan ang “anumang hindi naaayon sa Espiritu.”

Para sa mga kabataan at matatandang miyembro, tila ang alalahanin ng Simbahan ay ang espirituwal na epekto ng media sa mga tumatangkilik nito, at ang alalahaning ito ay hindi humahantong sa mga tiyak na patakaran batay sa mga sistema ng rating. Maaaring magkaiba ang mga pamantayan ng ilang Banal sa panonood ng pelikula, at ayos lang iyon. Simple ang payo ng Simbahan: humanap ng nakapagpapalakas na nilalaman. Makakapanatag ang mga miyembro sa paghusga para sa sarili nila sa media sa gabay ng Espiritu at sa mga turo ng mga lider ng Simbahan.

What's Your Take?

280 characters remaining
These takes are curated for a general audience and may contain minor edits when posted.
Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!
Footnotes