Mga Itim na Banal at ang Pagkasaserdote (Brigham Young/Maagang panahon ng Utah)

Ang kasaysayan ng Simbahan tungkol sa lahi at sa pagkasaserdote ay kawili-wili at masalimuot, pero maaaring hindi komportableng pag-aralan. Magpatuloy sa pagbabasa para malaman ang pinagmulan ng pagbabawal sa pagkasaserdote at templo, ang mga unang Itim na miyembro tulad nina Elijah Able at Jane Manning James, at iba pa.

O, maaari mong laktawan ang Q&A at dumiretso sa "Ang Pananaw Namin."

Timeline (1845–1903)

Abril 1, 1845

Pagkatapos ikuwento ang kuwento ng pagsumpa ni Noe[BIO] kay Canaan,[BIO] itinuro ni Elder John Taylor[BIO] na “ang maitim na balat . . . ay naging isang sumpa na laging sumunod sa isang tumalikod sa banal na pagkasaserdote.”[1]

Abril 27, 1845

Itinuro ni elder Orson Hyde[BIO] na ang mga espiritung hindi kumampi noong buhay bago ang mortalidad ay inilagay sa mga Itim na katawan sa mortalidad at na ang “lahi ng negro o Aprikano” ang isinumpang lahi ni Canaan.[2]

Disyembre 24, 1845

Si Sarah Ann Mode Hofheintz,[BIO] tulad ng ilang iba pang magkahalong lahing mga Banal na tumanggap ng mga pagpapala sa templo,[3] ay nakalista bilang Black sa mga unang pampublikong talaan at bilang puti sa mga sumunod na talaan.[4] Siya ay nakatanggap ng endowment at na-seal sa Nauvoo.[5]

Marso 1847

Nagpahayag si Brigham Young[BIO] ng pakikiramay para sa isang Itim na miyembro,[6] si William McCary,[BIO] na nakadama ng pag-uusig.[7] Sinabi ni Young, “Wala itong kinalaman sa dugo, sapagkat sa iisang dugo ginawa ng Diyos ang lahat ng laman.”[8]

Abril 1847

Inilahad ni Parley P. Pratt[BIO] ang mga dahilan para sa isang paghihigpit sa pagkasaserdote sa wikang kahalintulad ng nasa Aklat ni Abraham.[9]

Mayo 1847

Pinupuri ni William I. Appleby[BIO] ang halimbawa ni Walker Lewis,[BIO] isang Itim na elder, ngunit ipinapahayag din niya ang kanyang pagkaunawa na ang ordinasyon ng mga Itim na miyembro ay “salungat sa kaayusan ng Simbahan.”[10]

Disyembre 1847

Nagpahayag si Brigham Young ng pag-aalala na ang pag-aasawa ng magkaibang lahi ay maaaring humantong sa malawakang pagkabaog,[11] na kaayon ng ilang pananaw na siyentipiko noong ikalabinsiyam na siglo.[12]

Pebrero 1849

Ang bagong tawag na apostol na si Lorenzo Snow[BIO] ay “iniharap ang kalagayan ng Aprikano para sa pagkakataon ng pagtubos” kay Brigham Young sa isang pulong ng konseho.[13] Tumugon si Brigham Young na ibinigay ng Panginoon ang kaitiman sa mga inapo ni Cain bilang parusa sa pagpatay kay Abel.[BIO][14]

Pebrero 1852

Ipinahayag ni Brigham Young, bilang isang propeta at apostol ni Jesucristo, na ang mga Itim ay mga inapo ni Cain at pinagbabawalan sa pagkasaserdote.[15] Sinabi niya na wala siyang kapangyarihang alisin ang paghihigpit; tanging ang Diyos lamang ang makagagawa nito.[16]

Oktubre 1861

Si Moroni Able, anak ng Itim na elder at may-hawak ng pagkasaserdote na si Elijah Able,[BIO] ay iniulat na naordenan sa pagkasaserdote habang nasa huling sandali ng kanyang buhay.[17]

Mayo 1, 1873

Si Samuel D. Chambers,[BIO] isang Itim na Banal, ay itinalaga bilang katulong na diakono, kahit hindi niya natanggap ang pagkasaserdote.[18] Ang asawa ni Samuel na si Amanda Leggroan Chambers,[BIO] na isa ring Itim na Banal, ay naglingkod bilang isang "deaconess" sa Samahan ng mga Kababaihan.[19]

Setyembre 3, 1875

Sa pag-apruba ni Brigham Young, walong Itim na Banal ang nagsilbing mga proxy para sa mga bautismo at konfirmasyon sa Salt Lake Endowment House.[20]

mga Hunyo 1879

Humiling si Elijah Able na makatanggap ng endowment at mabuklod sa kanyang asawa, ngunit tinanggihan ni Pangulong John Taylor[BIO] ang kahilingan.[21]

Disyembre 27, 1884

Inaalala ang isang paanyaya mula kina Joseph at Emma, sumulat si Jane Manning James kay John Taylor at humiling na siya ay “maampon nila bilang isang Anak.”[22]

Hunyo 16, 1888

Tumanggap si Jane Manning James ng rekomendasyon sa templo mula sa kanyang pangulo ng stake, si Angus M. Cannon,[BIO] na nagbibigay sa kanya ng pahintulot na magsagawa ng mga bautismo para sa kanyang mga kamag-anak bilang kinatawan.[23] Noong 1888 at 1894, binautismuhan siya para sa mga namatay na kapamilya sa mga Templo ng Logan at Salt Lake.[24]

Pebrero 7, 1890

Muling hiniling ni Jane Manning James ang kanyang pag-aampon kina Joseph at Emma.[25] Hiniling din niya na makatanggap siya ng endowment at mabuklod kay Quaku Walker Lewis[BIO] na namatay noong 1856.[26]

Mayo 18, 1894

Si Jane Manning James ay "itinalaga" bilang isang "Tagapaglingkod" sa Propeta na si Joseph Smith sa Salt Lake Temple.[27]

Oktubre 16, 1894

Iniulat na hindi nasiyahan si Jane Manning James sa seremonya sa templo noong 1894.[28] Humiling siya kay Wilford Woodruff ng mga pagpapalang selyado, ngunit hindi ipinagkaloob ang kanyang kahilingan.[29]

Agosto 31, 1903

Si Jane Manning James ay gumawa ng huli ngunit hindi matagumpay na kahilingan para sa mga pagpapala ng templo.[30]

Expand Timeline

Gaano kabilis pagkatapos ng pagkamatay ni Joseph Smith nagsimulang lumitaw sa publiko ang usapan tungkol sa pagbabawal sa pagkasaserdote at templo?

Sa loob ng isang taon matapos mamatay si Joseph Smith[BIO] noong 1844,[31] isinulat ni Apostol John Taylor[BIO] kung paanong si Ham[BIO] ay “nilapastangan ang banal na pagkasaserdote” at ang sumpang sumunod sa kanyang mga inapo.[32] Noong 1847, tinukoy ni Parley P. Pratt[BIO] si William McCary,[BIO] isang Itim na Banal, bilang isang taong may “dugo ni Ham sa kanya” at “isinumpa pagdating sa pagkasaserdote.”[33]

Pero hindi ba naordenahan si William McCary?

Hindi, malamang hindi. Ang tanging kilalang sanggunian na posibleng tumutukoy kay McCary ay mula sa Voree Herald na nagsabing binautismuhan ni Orson Hyde ang isang “Indian” na kanyang “inorden na humayo sa mga simbahan at tawagin ang sarili niyang isang propetang Lamanita.”[34]

Nakipagpulong si McCary kay Brigham Young at sa iba pang mga pinuno ng Simbahan noong 1847 upang talakayin ang iba’t ibang paksa kabilang ang rasismo at ang pagkasaserdote, at walang ipinapakita sa mga tala ng pulong na si McCary ay may-hawak ng pagkasaserdote.[35]

Kailan nagsimulang magturo si Brigham Young tungkol sa pagbabawal sa pagkasaserdote at templo para sa mga Itim na Banal sa mga Huling Araw?

Noong 1852, hayagang inihayag ni Brigham Young[BIO] na ang mga Itim na Banal ay hindi maaaring humawak ng pagkasaserdote.[36] Gayunman, pribado niyang tinalakay sa mga pinuno ng Simbahan ang mga isyung may kaugnayan sa pag-aasawa ng magkaibang lahi noong 1847[37] at ang paghihigpit sa pagkasaserdote noong 1849.[38]

Ayos lang ba kay Brigham Young na magkaroon ng pagkasaserdote ang mga Itim na Banal sa mga Huling Araw bago iyon?

Posible. Noong Marso 1847, tinukoy niya si Quaku Walker Lewis,[BIO] isang Itim na may-hawak ng pagkasaserdote, bilang “isa sa pinakamahuhusay na elder."[39]

Ano ang mga sinasabing dahilan para sa mga paghihigpit?

Noong 1847, binanggit ni Elder Parley P. Pratt[BIO] ang sumpa ni Ham bilang dahilan ng paghihigpit sa pagkasaserdote.[40] Noong Pebrero 1849, partikular na binanggit ni Brigham Young ang paghihigpit sa pagkasaserdote bilang bunga ng “sumpa ni Cain.”[41]

Maaari bang matunton ang alinman sa mga dahilang ito pabalik kay Joseph Smith?

Posible, pero walang mga tala mula sa panahon ni Joseph na nagpapakita na itinuro niya o nagtatag siya ng isang patakaran na ang mga Itim na Banal ay paghihigpitan sa pagkasaserdote o mga ordenansa sa templo.

Gayunman, itinuring ni Joseph Smith ang mga Itim na tao bilang mga inapo ni Cain[42] at sakop ng sumpa ni Canaan.[43] Inilarawan ng salin ni Joseph Smith sa Aklat ni Abraham ang isang pagbabawal sa pagkasaserdote batay sa lahi.[44] Makalipas ang ilang dekada, may ilang pinuno rin ng Simbahan na nakaalala na itinuro niya nang pribado ang tungkol sa isang paghihigpit sa pagkasaserdote para sa mga Itim na tao.[45]

Ang paghihigpit ba ay batay sa isang hayag?

Posible. Noong Pebrero 1852, sinabi ni Brigham Young, “Kung wala mang propeta, o apostol ni Jesucristo na nagsabi nito noon, sinasabi ko sa inyo . . . sila [mga Itim] ay hindi maaaring mamuno sa pagkasaserdote.”[46] Gayunman, pinagtatalunan ng mga makabagong iskolar kung ang paghihigpit ay batay sa hayag o hindi.[47]

Sa Opisyal na Pahayag noong 1978, sinasabi na ang “mga tala ng Simbahan ay walang malinaw na paliwanag tungkol sa pinagmulan” ng pagbabawal, ngunit pinagtibay nito ang paniniwala ng mga lider ng Simbahan na “isang hayag mula sa Diyos ang kailangan upang mabago ang gawaing ito.”[48]

Inaasahan ba ni Brigham na aalisin balang araw ang pagbabawal?

Oo. Naramdaman ni Brigham na wala siyang kapangyarihang alisin ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote sa sarili niyang pasya.[49] Sa halip, itinuro niya na “darating ang panahon na [ang mga Itim na Banal] ay magkakaroon ng pribilehiyo sa lahat ng mayroon tayong pribilehiyo, at higit pa.”[50]

Inisip din ni Lorenzo Snow na maaaring alisin ang pagbabawal sa isang punto sa hinaharap.[51]

May nagturo ba na ang paghihigpit sa pagkasaserdote ay may kaugnayan sa buhay bago ang mortal na buhay?

Oo. Noong 1853, sumulat si Orson Pratt[BIO] ng isang sanaysay na nagmumungkahi na ang mga Itim na tao ay “isinumpa, may kaugnayan sa pagkasaserdote” at hindi gaanong naging tapat sa buhay bago ang mortalidad.[52] Sumulat din si Emily Spencer[BIO] ng isang tula noong 1880 na tumukoy sa konseptong ito.[53]

Malaking papel ba ang ginampanan ng rasismo sa pagpapatupad ng pagbabawal sa pagkasaserdote?

Posible. Gumamit ang mga pinuno ng Simbahan ng rasistang retorika nang ipinaliwanag nila ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote at templo,[54] at ang mismong paghihigpit ay sumasalamin sa mga rasistang patakaran at pananaw na karaniwan sa Amerika noong ikalabinsiyam na siglo.[55]

May iba pa bang mga salik na posibleng nakatulong sa pag-usbong ng pagbabawal sa pagkasaserdote?

Posible. Si Brigham Young, kasama ng maraming puting Amerikanong siyentipiko noong ika-19 na siglo,[56] ay naniniwala na ang pag-aasawa ng magkaibang lahi ay magdudulot ng malawakang pagkabaog.[57]May isa pang nagsabi na ang pag-aasawa ng magkaibang lahi ay puwedeng humantong sa kalaunan sa pagkalipol ng lahi ng tao.[58]

Naniniwala rin si Brigham na ang mga pag-aasawa ng magkaibang lahi ay gagawing hindi karapat-dapat ang kanilang mga inapo sa mga pagpapala ng pagkasaserdote at templo.[59]

Mayroon bang ibang mga simbahan sa Amerika na may kahalintulad na patakaran?

Oo. Maraming puting Amerikanong Protestanteng kongregasyon ang naghiwalay sa mga Itim na miyembro, kaya nagtatag ang mga Itim na miyembro ng mga nagsasariling kongregasyon.[60] Madalas ding pinagbabawalan ng mga puting Protestanteng simbahan ang mga Itim na humawak ng mga posisyon sa pamumuno.[61] Gayunman, may ilang simbahan na pinangungunahan ng mga puti (halimbawa, mga Katoliko, Presbyterian, RLDS) na nag-ordina ng mga Itim na miyembro.[62]

Ang patakarang ito ba ay udyok ng pagnanais na maging mas katulad ng mga pangunahing simbahang Protestante?

Hindi, malamang hindi. Sa panahong ito ay hayagang niyakap ng Simbahan ang poligamya, na lubhang hindi popular[63] at umaalis din ang mga Banal sa Estados Unidos.[64] Tila malabong ipinatupad ng Simbahan ang pagbabawal sa pagkasaserdote at templo para matanggap ng pangunahing Kristiyanismo.

Ano ang naramdaman ng mga Itim na miyembro ng Simbahan tungkol sa polisiyang ito?

Tinanggap ito ng ilang Itim na miyembro at nanatiling tapat,[65] at ang iba naman ay umalis sa pananampalataya.[66] Ang mga kahilingan nina Elijah Able at Jane Manning na makatanggap ng mga ordenansa sa templo ay paulit-ulit na tinanggihan.[67] Gayunman, nanatili silang tapat hanggang sa katapusan ng kanilang buhay.[68]

Mayroon bang sinuman na tumutol o kumuwestiyon sa patakarang ito?

Paminsan-minsan. Noong 1849, nagtanong si Lorenzo Snow[BIO] kung kailan aalisin ang patakarang ito.[69] Mayroon ding ilang tala ng mga pulong ng konseho sa huling bahagi ng ikalabinsiyam na siglo kung saan dinala sa talakayan ang mga tanong tungkol sa mga paghihigpit na ito.[70]

Sina Elijah Able at Jane Manning James, kasama ang iba pa, ay kinuwestiyon ang hindi pagsama sa kanila sa mga pagpapala ng pagkasaserdote.[71]

Isang itim-at-puting retrato nina Samuel at Amanda Chambers, na mga Itim na Banal sa mga Huling Araw, mga bandang 1900. — Isang litrato nina Samuel at Amanda Chambers, mga bandang 1900.

Mayroon bang mga miyembro na dinisiplina dahil sa pagtutol sa patakaran ng paghihigpit sa pagkasaserdote?

Hindi, malamang ay wala. Walang kilalang tala ng pagdidisiplina dahil sa pagtutol sa paghihigpit sa pagkasaserdote. Gayunman, karaniwang sarado sa publiko ang mga tala ng pagdidisiplina ng Simbahan, kaya limitado ang pananaliksik tungkol sa mga aksiyong pandisiplina.[72]

Mayroon bang mga miyembro na dinisiplina dahil sa pag-aasawang magkaiba ang lahi?

Oo. May hindi bababa sa dalawang pagkakataon ng disiplina dahil sa pag-aasawang magkakaiba ang lahi. Noong 1856 sa Centerville, Delaware, pinakasalan ni William Knopp[BIO] ang isang asawang plural na may lahing Aprikano.[73] Itiniwalag siya ng kanyang pangulo ng sanga dahil sa “paghamak sa konseho” at “pakikihalo sa Binhi ni Cain.”[74] Pagkatapos, noong 1889, itiniwalag si Hyrum B. Barton[BIO] dahil sa kanyang pag-aasawa kay Laura Jane Berry.[75]

Paano nila tinukoy kung sino ang Itim para ipatupad ang pagbabawal?

Pisikal na anyo,[76] mga pag-amin,[77] at posibleng mga "impresyon."[78]

Mayroon bang sinumang miyembrong may lahing Aprikano na "napagkamalang puti" ang tumanggap ng pagkasaserdote o mga ordenansa sa templo?

Oo. May ilang taong may lahing Aprikano na "napagkamalang puti" na nakatanggap ng endowment at nabuklod (tingnan sa ibaba). Walang kilalang tala na ang alinman sa mga anak ng mga mag-asawang ito ay nakaranas ng mga paghihigpit sa pagkasaserdote o sa templo.

Petsa ng Endowment	Saan	Mga Banal na May Lahiing Aprikano na Nakatanggap ng Endowment at Naiselyuhan
Disyembre 24, 1845	Nauvoo	Sarah Ann Mode Hofheintz,[BIO] asawa ni Peter Hofheintz[BIO][79]
Abril 20, 1861	Salt Lake Endowment House	Johanna Dorothea Louisa Langeveld Provis,[BIO] asawa ni Richard Samuel Provis[BIO][80]
Hunyo 13, 1863	Salt Lake Endowment House	Rebecca Henrietta Foscue Bentley Meads,[BIO] asawa ni Nathan Meads[BIO][81]
Abril 8, 1903	Templo sa Salt Lake	Harriet Elnora Burchard Church,[BIO] asawa ni Thomas Holiday Church[82]

Mayroon bang mga Itim na miyembro na “nagkunwaring puti” na hindi pinayagang tumanggap ng pagkasaserdote o mga ordenansa sa templo?

Oo. Noong 1885, isang hindi nagtagumpay na kahilingan na ma-selyado sa isang puting lalaki ang ginawa para kay Laura Jane Berry,[BIO] isang miyembrong may lahing Aprikano na “nagkunwaring puti."[83]

Bukod dito, kahit na hindi siya “nagkunwaring puti,” inangkin ni Nelson Ritchie[BIO] na may lahing Cherokee siya.[84] Itinanggi ng kanyang obispo na si John Whitaker kay Ritchie ang mga ordinansa sa templo dahil “pakiramdam niya ay may dugong negro ito.”[85] Gayunman, pagkaraan ng isang dekada matapos ang kanyang kamatayan, si Ritchie ay nakatanggap ng endowment at na-seal nang patay na—na hindi karaniwang pinapayagan.[86]

Binawi ba nina Joseph Smith o Brigham Young ang ordinasyon ni Elijah Able sa pagkasaserdote?

Hindi, malamang hindi. May ilang huling pangalawa at pangatlong salaysay mula sa ibang tao na nagsabing binawi ni Joseph Smith ang kanyang pagkasaserdote, pero tila sumasalungat dito ang ebidensyang pangkasaysayan.[87]

Mayroon pa bang iba pang sinadyang eksepsyon sa maagang panahon sa Utah kung saan ang mga lalaking kilalang may pinagmulang itim ay inorden sa pagkasaserdote?

Oo. Si Moroni Able,[BIO] na anak ni Elijah Able, ay iniulat na naordinahan sa pagkasaserdote habang nasa huling sandali ng kanyang buhay.[88] Ang ordinasyon sa pagkasaserdote sa huling sandali ng buhay, na kalaunan ay hindi na hinikayat, ay isang kilalang gawain noon.[89]

Mayroon bang anumang mga eksepsiyong ginawa para sa mga Itim na miyembro na sumamba sa templo?

Oo. Sa hindi bababa sa isang pagkakataon, pinahintulutan ni Brigham Young ang isang grupo ng maiitim na Banal na magsagawa ng mga bautismo para sa kanilang mga kaibigan at pamilya sa Endowment House.[90]

Racist ba si Brigham Young?

Oo. Naniniwala si Brigham Young na ang mga Black na tao ay mas mababa kaysa sa mga puting tao,[91] inilarawan niya ang mga Black na tao gamit ang mga negatibong stereotype,[92] at tutol siya sa pag-aasawa sa pagitan ng mga Black at puting tao.[93]

Sinabi rin ni Brigham, “tayong lahat ay mga anak ng iisang Ama, maging tayo man ay . . . itim o puti”[94] at pinuri niya ang halimbawa ni Q. Walker Lewis, isang itim na elder.[95] Nagsalita rin siya laban sa pagmamaltrato sa mga alipin, na sinasabing dahil “sa pang-aabuso” sa mga inalipin, “ang mga puti ay susumpain, maliban kung sila ay magsisi.”[96]

Racist ba ang mga kahalili ni Brigham?

Oo. Tinanggap nina John Taylor at Wilford Woodruff ang ideya na ang mga Itim ay mga inapo nina Cain, Ham, at/o Canaan;[97] sinuportahan nila ang pagbabawal sa pagkasaserdote;[98] at maaaring tinutulan nila ang pag-aasawa ng magkaibang lahi.[99]

The Facts

Si Brigham Young at ang iba pang mga pinuno ng Simbahan noong panahong iyon ay karaniwang naniniwala na ang mga Itim ay mga inapo nina Cain, Ham, at Canaan.
Walang mga tala noong panahon ni Joseph na nagpapakita na itinuro niya o nagtatag siya ng isang patakaran na ang mga Itim na Banal ay paghihigpitan sa pagkasaserdote o mga ordenansa sa templo.
Iniulat ng ilang lider pagkalipas ng ilang dekada na pribadong itinuro ni Joseph Smith ang tungkol sa isang paghihigpit sa pagkasaserdote para sa mga Itim.
Simula noong 1847, nagsimulang ituro ng mga apostol na ang mga Itim na Banal ay hindi maaaring humawak ng pagkasaserdote.
May ilang kilalang puting Amerikanong siyentipiko noong ika-19 na siglo ang naniwala na ang pag-aasawa ng magkaibang lahi (“amalgamation”) ay magdudulot ng malawakang pagkabaog.
Sa maraming pagkakataon, pinayagang maglingkod ang mga Itim na Banal bilang mga proxy sa mga bautismo para sa mga patay.
Ang ilang miyembro ng mga pamilyang may lahing mula sa Africa ay nakatanggap ng endowment at nabuklod dahil “napagkamalan silang puti.”
May ilang Itim na Banal ang humiling sa mga pangulo ng Simbahan para sa mga pagpapala ng pagkasaserdote at templo, pero tinanggihan ang mga kahilingang iyon.
Itinuro ni Brigham Young at ng kanyang mga sumunod na lider na sa kalaunan ay aalisin ng Diyos ang paghihigpit sa pagkasaserdote.

Our Take

Ang lahi at ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote at templo ay isang mabigat na paksa, lalo na ngayon. Nakatulong ang mga paghihigpit na ito sa pinsalang naranasan ng mga komunidad na Itim sa Simbahan. Bakit nagpatupad si Brigham Young at ang iba pang mga pangulo ng Simbahan ng isang patakaran na hindi makatarungan at rasista?

Nakakabahala na si Brigham Young at ilan sa mga humalili sa kanya ay may mga paniniwalang rasista. At hindi malinaw kung ang pagbabawal ay talagang itinuro ng hayag o kung ito ay bunga lamang ng pananaw ni Brigham sa mundo. Alinman dito, hindi napapawalang-sala si Brigham sa kanyang mga rasistang pahayag, ugali, at gawain laban sa mga taong may lahing Aprikano, at gayundin ang iba pang mga lider ng Simbahan.

Ngayon, itinatakwil ng Simbahan ang lahat ng nakaraang rasismo at kinokondena ang lahat ng kasalukuyang rasismo. Dapat nating alalahanin ang mga Itim na Banal tulad nina Elijah Able, Jane Manning James, at Samuel at Amanda Chambers na nagpakita ng napakalaking pananampalataya sa harap ng mga kalagayang mahirap isipin. Mahal ng ating Ama sa Langit ang lahat ng Kanyang anak, at mahalagang mahalin din natin sila.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

826 Primary Sources

Footnotes

BIONoah
Noah was a prophet mentioned in the book of Genesis and other scriptures. According to Genesis, Noah was commanded to build an ark to save himself and his family from the Flood. Noah has been traditionally seen as the ancestor of the human race after the Flood.
BIOCanaan
Canaan was a son of Ham in the Old Testament. According to Genesis 9:25, Noah said to him: "Cursed be Canaan; a servant of servants shall he be unto his brethren." Historically, this verse was often cited as a justification to uphold the practice of slavery. Many scriptural commentators have assumed that he was the common ancestor of peoples from sub-Saharan Africa.
BIOJohn Taylor
John Taylor (1808–1887) was born in Westmorland, England. He was the third president of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He moved to Canada in 1832 and joined the Church four years later. Taylor was soon appointed to the apostleship and became a prominent advocate for Latter-day Saint doctrine during his mission to the United Kingdom. Taylor accompanied Joseph Smith to Carthage Jail in 1844, where Joseph and Hyrum Smith were martyred. Taylor received a bullet wound to the thigh. He served in the apostleship and First Presidency until his appointment to the Presidency in 1880. Taylor oversaw the Church administration as the Church faced sustained prosecution from federal authorities for the practice of polygamy. He died while in hiding from federal authorities in Kaysville at the age of 79.
BIOOrson Hyde
Orson Hyde (1805-1878) was born in Oxford, New Haven, Connecticut. He served as a member of the Quorum of the Twelve Apostles from 1835 until his death. In 1841, he traveled to the Holy Land, and on October 24, he climbed the Mount of Olives and recorded a prayer to dedicate the land for the return of the Jewish people. From 1847 until 1875, he served as President of the Quorum of the Twelve Apostles.
BIOSarah Ann Mode Hofheintz
Sarah Ann Mode Hofheintz (Hofheinz, Hofhines) (1811–1882) was born in Philadelphia, Pennsylvania. Hofheintz was a biracial Saint who was listed as Black in early public records and as white in later ones. She was endowed in Nauvoo in 1845 and sealed to Peter Hofheintz in Salt Lake City (November 26, 1855). She and Peter were faithful to the Church to the end of their lives. Records indicate that their descendants "passed for white" and received priesthood and temple blessings.
BIOBrigham Young
Brigham Young (1801–1877) was an early Latter-day Saint leader. He was born in Whitingham, Vermont, and joined the faith in his twenties after two years of deliberation. He became the President of the Quorum of the Twelve Apostles following the fractionalization of the Church in Kirtland, Ohio. After Joseph Smith's martyrdom in 1844, Young assumed the presidency and led the Latter-day Saints to settle in the Great Basin region. He was married to fifty-five women and fathered fifty-nine children from sixteen of his wives. He also served as the Territorial Governor for Utah Territory until 1857 and as the prophet until his death.
BIOWilliam McCary
William McCary (ca. 1811–post-1854) was a formerly enslaved black American musician and performer. He married Lucy Stanton, daughter of Daniel Stanton, a former stake president. McCary left the Latter-day Saint community in the spring of 1847 over his unauthorized polygamy. He and his wife assumed Native American identities and became traveling performers throughout the United States until McCary's death.
BIOParley P. Pratt
Parley Parker Pratt (1807–1857) was born in Burlington, Otsego County, New York. He joined Sidney Rigdon's congregation (Campbellites) in 1829 and was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints in 1830. Pratt served as an early apostle in the Church. He served missions in the United States and abroad. He was a writer, editor, poet, publisher, teacher, and legislator. He also explored and surveyed what is now known as Parley's Canyon. In 1857, Hector McLean, the former husband of Pratt's plural wife, Eleanor McLean, killed him while Pratt was serving a mission in Arkansas.
BIOWilliam I. Appleby
William Ivins Appleby (1811–1870) was appointed justice of the peace and associate judge for Burlington County, New Jersey, in 1838. He was baptized as a member of the Church by Erastus Snow on September 21, 1840, and ordained a high priest in 1844. He served as president of the Eastern U.S. Mission and later as clerk of Supreme and First District courts for Utah Territory.
BIOQuaku Walker Lewis
Quaku Walker Lewis (1798-1856) was born in Barre, Massachusetts. He married Elizabeth Lovejoy and became a well-to-do barber in Lowell, Massachusetts. He participated in the anti-slavery Massachusetts General Colored Association and was a member of the local Masonic Lodge. He joined the Church in the 1840s and received his ordination to the priesthood from William Smith, Joseph Smith's brother. Lewis traveled to Utah in the early 1850s but left shortly after Jane Manning James rejected his plural marriage proposal and Brigham Young's announcement a short time later about the priesthood and temple ban for Black Saints. He died in Lowell, Massachusetts.
BIOLorenzo Snow
Lorenzo Snow (1814–1901) was born in Mantua, Portage County, Ohio. He attended Oberlin College. Snow served multiple missions throughout the U.S. and abroad in locations including England, Italy, the Hawaiian Islands, and Palestine. He also served a mission to campaign for Joseph Smith's candidacy for U.S. president in 1844. Snow was ordained as an apostle in 1849. He served as President of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints from 1898 until his death in 1901.
BIOAbel
Abel was the son of Adam and Eve. He was a shepherd and his brother, Cain, was a farmer. Abel made an offering to the Lord from his harvest, while Abel made an offering to the Lord of the firstborn of his flock. The Lord accepted Abel’s sacrifice but did not accept Cain's. After the Lord asked Cain to try again, in anger, Cain murdered Abel. Traditionally, Abel was 122 at his death.
BIOElijah Able
Elijah Able (sometimes spelled Abel or Ables)(1810-1884) was born in Frederick County, Maryland. He is known for being the first documented Black man to be ordained to the priesthood. He was described as being an "octoroon" implying that he was 1/8th of African decent. He joined the Church in 1832. In early 1836, he was ordained to the priesthood by Ambrose Palmer. Able served a mission to Canada and advocated for his endowment in 1879, but his request was denied.
BIOSamuel Davidson Chambers
Samuel Davidson Chambers (1831–1929) was a Black Saint, born in Alabama, to Hester Gillespie, an enslaved woman, and James Davidson, her enslaver. Later, he was sold to Maxfield Chambers. He was baptized in 1844 at age 13. In 1858, he married Amanda Leggroan and emigrated to Utah as a free man in 1870. Though not ordained to the priesthood, Chambers served as an assistant deacon and made generous financial contributions to the Church. The Chambers performed proxy baptisms in the Salt Lake Endowment House and were sealed posthumously.
BIOAmanda Leggroan Chambers
Amanda Leggroan Chambers (1840–1925) was a Black Saint born in Mississippi, to Green and Hattie Leggroan. The Leggroans were enslaved to David Lagronne. Amanda married Samuel Chambers in 1858 and was baptized in 1875. She served as a Relief Society "deaconess" in her ward and was recognized for the cakes and pies she often prepared for Church social functions. She and Samuel were well-regarded in the community and the Church. In 1875, she performed proxy baptisms in the Salt Lake Endowment House, and was posthumously sealed.
BIOAngus M. Cannon
Angus M. Cannon (1834–1915) was a Latter-day Saint pioneer and president of the Salt Lake Stake from 1876 to 1904. After Cannon's release as a stake president, he served as a patriarch. Cannon was baptized in England in 1840 by his uncle, John Taylor. His family, which included his younger brother George Q. Cannon, moved to Nauvoo in 1840 before arriving in Utah.
BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIOHam
Ham was the son of Noah in the Old Testament and other Judeo-Christian texts. Many scriptural commentators have assumed that his son, Canaan, was the common ancestor of peoples from sub-Saharan Africa.
BIOOrson Pratt
Orson Pratt (1811–1881) was born in Hartford, New York, and was an apostle for The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He was called on many missions. He was excommunicated from the Church in August 1842, after allegations of Joseph Smith's impropriety. Pratt was rebaptized in January 1843 and served as a leading pamphleteer for the Church and defender of the faith.
BIOEmily B. Spencer
Emily Brown Bush Spencer (1834–1906) was an early Latter-day Saint poet who was born in Buffalo, New York. She moved to Illinois with her parents as a child. She married George Spencer in 1851, and they left for California in 1852. They stopped in Utah and joined the Church. In 1887, she published the Rose of Deseret, a collection of her poetry.
BIOWilliam Knopp
William Knopp (ca. 1794 - deceased) was a convert to the Church from England who attended a small branch in Centerville, Delaware. He was married to Jane Vale Knopp. Sometime around 1856, he married a Black woman as a second wife. A disciplinary council was held that Knopp did not attend, and he was excommunicated. In 1860, he was rebaptized and moved with his first wife to Utah.
BIOHyrum B. Barton
Hyrum Byron Barton (1852–1901) was born in St. Helens, Lancashire, England. He was crippled in one leg as a result of a childhood fall. Barton and his parents emigrated to Utah in 1862. They built the first brick house in Kaysville. Barton worked various jobs as a schoolteacher, doctor, and livestock owner. He married Georgina Calder Crabb in 1880. In 1885, he married Laura Berry. Barton died of a heart attack in 1901.
BIOPeter Hofheintz
Peter Hofheintz (1809–1892) was a Latter-day Saint pioneer. He was born in Karlsruhe, Germany, and emigrated to Utah in 1850. Peter's wife, Sarah Ann Mode Hofheintz, was listed as Black in early public records and as white in later ones. On December 24, 1845, Peter and Sarah were endowed and sealed in the Nauvoo Temple and were faithful and dedicated Church members for the remainder of their lives.
BIOJohanna Dorothea Louisa Langeveld Provis
Johanna Dorothea Louisa Langeveld Provis (1825–1900) was a Black Saint who was born in Wynberg, Capetown, South Africa, to Wilhemus Johannes Langeveld and Wilhelmina Geertruida Barchfield. Her great-great-grandfather was a free Black man in South Africa. She was described in public records as white. She married Richard Samuel Provis and the couple joined the Church in 1853. They emigrated to Utah in 1860 and were endowed and sealed on April 20, 1861.
BIORichard Samuel Provis
Richard Samuel Provis, or Purvis, (1825-1907) was born in St. Gluvias, Cornwall, England. He emigrated to Cape Province, South Africa, in 1849. He married Johanna Dorothea Louisa Langeveld in 1851. She was an Afrikaner of mixed heritage. They joined the Church in 1853. Provis helped the elders preach the gospel. The Provises left for Utah in 1860. They were rebaptized in 1861 and received their endowments that same year. Provis worked as a farmer, gardener, and laborer.
BIORebecca Henrietta Foscue Bentley Meads
Rebecca Henrietta Foscue Bentley Meads (ca. 1833–1881) was a Black Saint, likely born in Claiborne County, Mississippi. It is likely that she was the daughter of her enslaver, Lewis Foscue, and an enslaved woman named Easter. She was baptized in 1861 and married Latter-day Saint Nathan Meads. They emigrated to Utah later that same year. She received her endowment and was sealed to Nathan Meads on June 13, 1863. They had five children together, only one of whom survived to adulthood. Rebecca Meads remained faithful throughout her life. She passed away on August 4, 1881, in Salt Lake City.
BIONathan Meads
Nathan Meads (1823–1894) was born in Calverton, Nottinghamshire, England. Meads joined the Church in 1849. He emigrated in 1860. Meads met Rebecca Henrietta Foscue Bentley, a biracial woman, and married her in either 1860 or 1861. They arrived in Utah in 1861 and were rebaptized. They received their endowments in 1863. Meads joined the Utah Territorial Militia in 1866 and served as a sergeant during the Black Hawk War.
BIOHarriet Elnora Burchard Church
Harriet Elnora Burchard Church (1843–1922) was an enslaved Black Saint, born in Murray, Madison County, Tennessee, to Remeus Burchard and Maria Warnock. Her enslaver was Samuel Bryan. When Bryan died, his will specified that Harriet should go to his daughter, Nancy, the wife of Thomas Church. Nancy died in 1861. By 1870, Harriet had married Thomas and they had five children together. They joined the Church in 1877. Sometime between 1877 and 1879, they moved to Utah. The First Presidency discussed their situation in 1900. Thomas and Harriet were endowed and sealed on April 8, 1903, in the Salt Lake Temple, and all current reports indicate that their descendants experienced no restrictions on temple and priesthood blessings.
BIOLaura Jane Berry
Laura Jane Bowdidge Berry Barton (Lora, Lara, Lorah) (1865–1900) was born in Salt Lake City, Utah. Berry was a biracial woman living in Salt Lake City who "passed for white" and requested to be polygamously sealed to Hyrum Barton, a white man. It is unclear if she was given authorization from President John Taylor to be sealed. She and Barton were married and had several children together. Family Search documents indicate her temple endowment was completed in 1971 in the Salt Lake Temple.
BIONelson Ritchie
Nelson Ritchie (ca. 1840–1913) was born in Turnback Township, Lawrence, Missouri. He was born shortly before the death of his mother, an enslaved woman named Jane McNeill. His father was reportedly Wiley Holder, the nephew of William Holder, a plantation owner in Harnett County, North Carolina, where Jane McNeill and her parents were enslaved. Ritchie later lived with an abolitionist in Kansas and married Annie Cowan Russell, a white woman. He and his wife belonged to the Bickertonite faction following Joseph Smith's death. They migrated to Utah, where both Nelson and Annie joined The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. In 1909, Ritchie applied to receive his endowment and was denied when his bishop said that Nelson had African ancestry. Ritchie's children, all of whom "passed for white," successfully received their endowments.
BIOMoroni Able
Moroni Able (1848–1871) was a Black Saint, born in Cincinnati, Ohio to Mary Ann Adams and Elijah Able. He apparently moved with his family to Utah sometime before 1870. Very little is known about his life, but his obituary said he was "baptized into the Church of Jesus Christ at eight years of age and remained a faithful member." Before his passing at age 23 from "bleeding of the lungs," he requested a blessing from the Elders and at the same time was ordained as an elder. He became the second member of his family, after his father, to be ordained an elder. Deathbed ordinations of this sort were not unknown at the time.
[1]↩︎
Sa isang artikulo para sa Times and Seasons, sinabi ni John Taylor na ang sumpa ni Noe ay dumating nang “nilapastangan ni Ham ang banal na pagkasaserdote” na “bumaba mula sa ama hanggang sa anak.” Nagpatuloy siya:
Ang mga inapo ni Ham, bukod sa maitim na balat, na noon pa man ay naging isang sumpa na sumunod sa isang tumalikod sa banal na pagkasaserdote, gayundin sa maitim na puso, ay naging mga alipin ng kapwa ni Shem at ni Japheth, at sinusubukan ng mga abolitionist na pawalang-bisa ang sumpa ng Diyos.
- John Taylor states that the descendants of Ham have black skin, and are "apostate of the holy priesthood" and that the abolitionists are trying to make void the curse.
[2]↩︎
Noong 1845, iniulat na itinuro ni Orson Hyde:
Ngunit ang mga espiritung iyon sa langit na sa halip ay nagbigay ng impluwensya sa diyablo, sa pag-aakalang siya ang may kaunting mas mabuting karapatang mamuno, ngunit hindi naman nakibahagi nang masyadong aktibo sa alinmang panig, ay kinailangang pumunta sa daigdig at tumanggap ng mga katawan sa isinumpang lahi ni Canaan; at mula rito ang lahing negro o Aprikano.
- Orson Hyde uses premortal explanation to give an opinion on origins of Black people.
[3]↩︎
For example, Rebecca was a formerly enslaved bi-racial woman born in Mississippi who "passed for white" in Utah. Rebecca appeared as a mixed-race person in the 1860 U.S. Census but is listed as white in the 1880 census. She and her husband Nathan were endowed and sealed in the Salt Lake Endowment House on June 13, 1863.
In another example, Harriet Church first appeared as an enslaved seven-year-old "mixed race" in the household of Thomas Church in the 1850 U.S. Census but was listed as white in the 1880 census. Thomas and Harriet were later endowed and sealed on April 8, 1903, in the Salt Lake Temple, and current reports indicate that their descendants experienced no restrictions on temple and priesthood blessings.
[4]↩︎
In the 1830 census, Sarah was listed as a daughter and described as a free Black woman between 10 and 24 years old. She would have been 19 at the time.
However, the 1840 census listed no Black women in Sarah's family. Sarah was then the wife of Peter Hofheintz and seems to have been listed among the four white women in the household.
- 1830 census lists Sarah Hofheintz as a free black woman.
- Sarah Ann Mode Hofheintz listed as white in 1840 census.
[5]↩︎
Nang magbukas ang templo sa Nauvoo para sa endowment at selyado noong Disyembre 1845, itinala ni Heber C. Kimball ang mga ordenansa sa kanyang journal. Noong Disyembre 24, itinala ni Kimball ang endowment at selyado nina Sarah Ann Hofheinz at Peter Hofheinz.
Itinala ng mga rekord ng FamilySearch ang endowment ni Sarah noong 1845 at ang pagkakaselyado niya sa kanyang asawa noong 1855.
- Heber C. Kimball's journal records Hofheintz couple as receiving their endowment in Nauvoo.
- Family Search records that Sarah Hofheintz was endowed and sealed to spouse in 1845 and 1855.
[6]↩︎
Gaya ng nakatala sa mga tala ng pulong, kasama sa bahagi ng pag-uusap ang:
B.Y. Wala tayong pakialam sa kulay McC Naririnig ko ba iyan mula sa lahat—(Lahat Oo) HCK hindi mo ba nararamdaman ang mabuting espiritu rito bro William McC Oo—salamat sa Diyos . . . . . . BY Walang pakialam sa sinasabi ng mga tao, ipakita sa pamamagitan ng inyong mga kilos na wala kayong pakialam sa sinasabi nila . . . Ang ginagawa lang natin ay paglingkuran ang Diyos nang buong puso—
- Brigham says he doesn't care about the blood or color of McCary.
[7]↩︎
Nag-ayos si McCary ng isang pagpupulong kay Brigham Young at sa ilan sa mga pangunahing kapatid sa Winter Quarters dahil sinabi niyang inuusig siya dahil nagpakasal siya sa isang puting babae at nakatanggap siya ng mga bantang papatayin siya:
Ang hinihiling ko lang ay ito, poprotektahan mo ba ako—dumating ako rito at ibinigay ko ang sarili ko bilang inyong lingkod.
Sa pulong, hiniling din ni McCary na suriin ang kanyang mga tadyang upang mapatunayan kung may nawawala siyang isang tadyang, na magpapahiwatig na siya si Adan (na muling nagkatawang-tao). Nagpalit din siya ng damit sa pulong at nagsuot ng kasuotang Katutubong Amerikano, na iniulat na madalas niyang suotin.
- Brigham says he doesn't care about the blood or color of McCary.
[8]↩︎
Binanggit ni Brigham Young ang katapatan ni Walker Lewis, isa pang Itim na Banal, sa kanyang tugon:
Wala itong kinalaman sa dugo sapagkat sa iisang dugo ginawa ng Diyos ang lahat ng laman, kailangan nating magsisi, at mabawi ang nawala sa atin—mayroon tayong isa sa pinakamahuhusay na elder, isang Aprikano sa Lowell—isang barbero.
- Brigham says he doesn't care about the blood or color of McCary.
[9]↩︎
Noong panahong kapwa hinihikayat nina James Strang at William McCary ang mga Banal sa mga Huling Araw na umalis sa pangunahing pangkat ng mga Banal at sumama sa kanilang mga grupo, sinabi ni Parley P. Pratt:
Nais namin na ang may malinis na puso ay sumama sa amin sa kabila ng mga bundok. Kung gusto ng mga tao na sumunod kay Strang, bahala sila. Kung gusto nilang sumunod sa itim na lalaking ito [McCary] na may dugo ni Ham sa kanya, na ang lahing iyon ay isinumpa pagdating sa pagkasaserdote—kung gusto nilang sumunod sa isang bagong bagay, sila ang gumawa niyon.
Gumamit ng katulad na pananalita, binanggit ng Aklat ni Abraham ang sumpa ni Ham “na may kinalaman sa pagkasaserdote”:
mula kay Adan <Ham> nagmula ang lahing iyon na nagpanatili ng sumpa … tungkol sa pagkasaserdote, Ngayon si Faraon ay mula sa liping iyon, kaya wala siyang karapatan sa pagkasaserdote, bagaman gustong angkinin ito ng mga Faraon mula kay Noe, sa pamamagitan ni Ham
- Pratt briefly articulates a rationale for a priesthood ban.
- Book of Abraham states Pharaoh was restricted from the priesthood because of lineage.
[10]↩︎
Noong Mayo 5, 1841, kinopya ni William I. Appleby ang ilang bahagi ng Aklat ni Abraham sa kanyang journal, kinopya ang ngayon ay Abraham 1:15–13.
Pagkalipas ng anim na taon, isang tala sa journal noong Mayo 19, 1847 ang nagtala ng kanyang pagkaunawa na ang ordinasyon ng mga Itim na miyembro ay "salungat sa kaayusan ng Simbahan sa batas ng pagkasaserdote, dahil ang mga inapo ni Ham ay hindi karapat-dapat sa pribilehiyong iyon."
Sa kanyang tala sa journal, tinawag ni Appleby si Walker Lewis na isang “mahinahon, mapagpakumbabang tao, isang halimbawang dapat sundan ng kanyang mas mapuputing mga kapatid.”
At noong Hunyo 2, 1847, nagtanong siya kay Brigham Young tungkol sa patakaran na may kaugnayan sa ordinasyon ng mga Itim na miyembro.
[11]↩︎
Tungkol sa kasal ni Enoch Lewis sa kanyang puting asawa na si Mary Matilda Webster, sa Massachusetts, sinabi ni Young:
Kung sila ay malayo sa mga Gentil, silang lahat ay [h]av[e] na kailangang patayin—Kapag naghahalo sila ng binhi, kamatayan ito para sa lahat. kung isang itim na lalaki at puting babae ang lumapit sa inyo at humingi ng bautismo, maaari ba ninyo silang tanggihan? ang batas ay ang kanilang binhi ay hindi dapat mahaluan. Ang mga mulato ay parang mga mola, hindi sila maaaring magkaroon ng mga anak, ngunit kung magiging mga bating sila alang-alang sa kaharian ng langit, maaari silang magkaroon ng lugar sa templo.
- Brigham criticizes interracial marriage and mentions "if they were far away from the Gentiles they would all [h]av[e] to be killed."
[12]↩︎
Halimbawa, si Josiah Nott, isang siyentipiko na gumabay sa pagbuo ng sensus ng Amerika noong 1850, ay nagbabala na ang pag-aasawa ng magkaibang lahi ay magbubunga ng malaking populasyon ng mga baog na taong may magkahalong lahi.
Tinukoy ni Nott at ng iba pa ang mga taong kalahating Itim at kalahating Caucasian bilang “mga mulatto,” isang tawag na mula sa salitang “mule.” Isinulat ni Nott na ang “mga mulatto ay nasa gitna ng mga puti at Itim pagdating sa talino” at sinabi niyang sila ay “mas mababa ang kakayahang magtiis at mas maikli ang buhay kaysa sa mga puti o Itim.”
- J. C. Nott states that interracial marriage will produce infertile couples.
[13]↩︎
Ang pulong ay itinala ni Thomas Bullock. Isinulat ni Bullock:
Iniharap ni Lorenzo Snow ang kalagayan ng Aprikano para mabigyan sila ng pagkakataon sa pagtubos at mabuksan ang pinto para sa kanila
- Brigham says that Africans are cursed descendants of Cain.
[14]↩︎
Itinala ni Thomas Bullock ang sagot ni Brigham Young kay Snow.
Ipinaliwanag ito ni Pres. Young nang napakaikli: nananatili sa kanila ang sumpa dahil pinutol ni Cain ang buhay ni Abel upang hadlangan ang kanyang daan at mauna, ngunit binigyan sila ng Panginoon ng kaitiman, upang bigyan ang mga anak ni Abel ng pagkakataong mapanatili ang kanyang lugar kasama ang kanyang mga inapo sa mga walang hanggang daigdig.
Hindi idinetalye ng mga tala kung ano ang ibig sabihin ni Brigham Young nang sabihin niya na pinatay ni Cain si Abel “upang harangan ang kanyang daan at mauna” at tungkol sa pagbibigay sa “mga anak ni Abel ng pagkakataong mapanatili ang kanyang lugar kasama ang kanyang mga inapo sa mga walang hanggang daigdig.”
- Brigham says that Africans are cursed descendants of Cain.
[15]↩︎
Noong Pebrero 1852, sinabi ni Brigham Young sa Territorial Legislature:
Kung wala pang propeta o apostol ni Jesucristo na nagsabi nito noon, sinasabi ko sa inyo, ang mga taong ito na karaniwang tinatawag na Negro ay ang mga anak ng sinaunang si Cain. Alam ko iyan. Alam ko na hindi sila maaaring mamuno sa pagkasaserdote.
- Brigham says that, as a prophet, he knows Black people are the children of Cain and "cannot bear rule in the priesthood."
[16]↩︎
Sa kanyang talumpati sa Lehislatura noong Pebrero 1852, sinabi ni Brigham:
Ngayon, kung gayon, sa Kaharian ng Diyos sa lupa, ang isang lalaking may dugong Aprikano sa kanya ay hindi maaaring humawak ni katiting man ng pagkasaserdote; bakit? dahil iyan ang mga ^tunay na walang hanggang alituntunin na itinalaga ng Makapangyarihang Diyos, at sino ang makababago nito, hindi kaya ng mga tao, hindi kaya ng mga anghel, at hindi ito maaalis ng lahat ng kapangyarihan ng lupa at ng impiyerno, kundi ganito ang sabi ng Walang Hanggan Ako ay yaong Ako, inaalis ko ito ayon sa aking kalooban.
- Brigham says only God can take the priesthood restriction off.
[17]↩︎
Iniulat ng Ogden Junction:
Ilang araw bago ang pagkamatay [ni Moroni Able], hiniling niya ang pangangasiwa ng mga elder, at siya ay inordenan bilang isang elder, na ipinahayag niya ang kanyang pasasalamat para rito.
Ang ordinasyon sa huling sandali bago mamatay ay paminsan-minsang ginagawa noon, pero kalaunan ay hindi ito hinikayat ni George Q. Cannon. Isinulat niya:
Alam natin na ang gayong mga bagay ay ginawa na ng mga elder kapag inakala nilang malamang na mamatay ang mga bata. . . . [Ngunit] hindi tama na magkaroon sa atin ng anumang gawain na may ganitong uri gaya ng tinutukoy dito, dahil tiyak na hahantong ito sa kalituhan.
- The Ogden Junction reported that Moroni Able was ordained to the priesthood.
- In a Church periodical, George Q. Cannon states that priesthood ordinations "have been done by Elders when they thought children were likely to die."
[18]↩︎
Ang aksyon ay itinala sa mga minuto ng ward:
Sa mosyon, si Samuel Chambers ay itinalaga bilang katuwang na diakono para sa ward, sa ilalim ng pamamahala ni Br. Joseph Mc Murrin.
Ayon sa mga tala ng mga pulong ng korum ng mga diakono na dinaluhan ni Chambers, kabilang sa mga tungkulin ng isang diakono noong panahong iyon ang pag-aalaga sa bahay ng pagtitipon, pagpapanatiling malinis ng sacrament table at mga bandeha, pagbati sa mga miyembro, at paghahanap ng mga upuan para sa kanila sa panahon ng mga pulong.
[19]↩︎
Iniulat ng historyador na si William G. Hartley na si Amanda Chambers ay nagsilbi bilang isang "deaconess" sa Samahan ng mga Kababaihan ng kanyang ward. Gayunman, ang ulat na ito ay hindi pa nakukumpirma gamit ang mga tala ng pulong ng Samahan ng mga Kababaihan ng Eighth Ward.
Ang mga tagubilin ng Samahan ng mga Kababaihan noong 1868 ay naglatag ng mga tungkulin ng mga deaconess:
Tungkulin nila na buksan ang bulwagan—ayusin ang mga upuan at tiyaking nasa maayos na kaayusan ang silid para tanggapin ang mga miyembro—maghanda ng sariwang tubig kung kinakailangan—asikasuhin ang mga ilaw at apoy—sa madaling salita, gawing kasing kaaya-aya at maayos hangga’t maaari ang lahat para sa mga pulong.
- Hartley writes that Amanda Chambers served as a "deaconess."
- 1868 Relief Society instructions outline duties of "deaconesses."
[20]↩︎
Noong Setyembre 3, 1875, walong Itim na Banal ang nagsagawa ng apatnapu't anim na proxy na mga bautismo at konfirmasyon para sa mga kapamilya at kaibigan.
Kasama sa grupo ang tatlong mag-asawa:
- Jane Manning James Perkins and Franklin Perkins
- Samuel D. Chambers and Amanda Leggroan Chambers
- Edward (Ned) Leggroan and Susan Gray Read Leggroan
Mayroon ding dalawa pang karagdagang kapatid na babae:
- Annis Bell Lucas Evans, wife of William Evans
- Mary Ann Perkins James, wife of Jane Manning James Perkins' son, Sylvester James
Iniulat na inaprubahan ni Brigham Young ang pangyayari ng pagbibinyag.
- Eight Black Saints perform baptisms for the dead in the Salt Lake Temple in 1875.
[21]↩︎
Sa isang pulong noong 1908 ng Unang Panguluhan at ng Labindalawa, inilarawan ni Pangulong Joseph F. Smith ang tatlong hindi nagtagumpay na kahilingan ni Able na tumanggap ng mga pagpapala sa templo:
Umapela si Brother Abel kay Pangulong Young para sa pribilehiyong matanggap ang kanyang endowment at ma-seal sa kanya ang kanyang asawa at mga anak, isang pribilehiyong hindi maibigay ni Pangulong Young. Muling nagsumite si Brother Abel ng kanyang kahilingan kay Pangulong Taylor na ganoon din ang naging resulta, at pagkatapos ay ginawa pa rin ang parehong apela kay Pangulong Woodruff, na siyempre ay itinaguyod ang paninindigang kinuha nina Pangulong Young at Taylor.
Iniulat din sa isang tala noong 1902 ang pagtanggi ng mga pagpapala sa templo kay Able.
- Able and James were denied temple blessings by Brigham, Taylor, Woodruff, and Joseph F. Smith.
- Brigham denied Elijah Able's endowment.
[22]↩︎
Noong Disyembre 27, 1884, sumulat si Jane Manning James kay Pangulong John Taylor:
Si Sister Emma ay lumapit sa akin at tinanong ako kung ano ang mararamdaman ko kung ampunin nila ako bilang anak. Hindi ko siya naunawaan at bumalik siyang muli. Wala pa akong gaanong alam kaya hindi ako nakapagbigay sa kanya ng tiyak na sagot, at namatay si Joseph at [ako] ay nananatili kung ano ako. Kung maaari akong maampon sa kanya bilang anak, masisiyahan ang aking kaluluwa.
Walang tala ng sagot sa kanyang kahilingan.
- Jane Manning James requests endowment and adoption to Smith family.
- Jane Manning James records that Emma Smith offered to adopt her.
[23]↩︎
Sumulat si Angus M. Cannon, ang pangulo ng Salt Lake stake, kay Jane:
Kalakip ko sa iyo ang iyong rekomend na may wastong lagda,—na magbibigay sa iyo ng karapatang pumasok sa templo upang mabautismuhan at makumpirma para sa iyong mga patay na kamag-anak.
- Jane Manning James receives letter from Angus Cannon with a recommend to do baptisms for the dead.
[24]↩︎
Noong Martes, Oktubre 16, 1888, nabinyagan si Jane para sa ilang kamag-anak:
- her mother, Philes Manning
- her sister, Angeline Manning
- her daughter, Mary Anne James
- her maternal grandmother, Philes Abbett
- her maternal aunt, Dorcas Abbett
- her cousin, Harriett Abbett
Noong Nobyembre 1894, binautismuhan si Jane bilang proxy sa Salt Lake Temple para sa kanyang pamangkin na si Mary Stebbins.
[25]↩︎
Noong Pebrero 7, 1890, sumulat si Jane Manning James kay Joseph F. Smith, miyembro ng Unang Panguluhan, na may tatlong kahilingan. Kasama sa huli niyang kahilingan ang:
Pangatlo, Maaari din ba akong maampon sa pamilya ni Brother Joseph Smith na propeta.
[26]↩︎
Bukod sa paghingi na maampon sa pamilya ni Joseph, sumulat si Jane Manning James kay Joseph F. Smith sa pag-asang makatanggap ng pahintulot na makatanggap ng endowment at mabuklod kay Quaku Walker Lewis at magsagawa ng mga endowment para sa kanyang mga namatay na kamag-anak. Ang una niyang asawa, si Isaac James, ay umalis sa Salt Lake Valley maraming taon na ang nakalipas.
Walang tala ng tugon sa kanyang mga kahilingan.
- Jane Manning James writes to Joseph F. Smith about receiving the endowment, about adoption, and about being sealed to Walker Lewis.
[27]↩︎
Noong Enero 15, 1894, sumulat si Zina D. H. Young, ang pangkalahatang pangulo ng Samahan ng mga Kababaihan, ng liham kay Apostol Joseph F. Smith upang iparating ang kahilingan ni Jane Manning James na sina Jane at ang kapatid niyang si Isaac James ay maampon kina Joseph at Emma.
Pagkatapos, sa isang seremonya noong Mayo 18, 1894 sa Salt Lake Temple, si Zina D. H. Young ay kumilos bilang proxy para kay Jane at si Joseph F. Smith ay kumilos bilang proxy para kay Joseph Smith, Jr. Ibinigay ang pagpapalang ito para kay Jane:
Sa pamamagitan ng awtoridad na ibinigay sa akin ng Panginoon, ipinahahayag ko sa iyo, Jane James, na ikaw ay isang Lingkod ng Propetang si Joseph Smith (si Pangulong Joseph F. Smith na kumikilos para at sa kanyang ngalan) at sa kanyang sambahayan magpakailanman, sa pamamagitan ng iyong katapatan sa bagong at walang hanggang tipan, sa pangalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo. Amen.
Gaya ng ipinaliwanag ni James E. Talmage, karaniwang ginagamit lamang ang mga proxy kung ang isang kalahok ay patay na, gaya ng makikita sa mga bautismo o selyado para sa mga patay. Ngunit sa kasong ito, wala si Jane roon at kinatawan siya ni Zina D. H. Young.
[28]↩︎
Sa isang pulong noong 1902, iniulat ni Pangulong Joseph F. Smith:
Hindi nasiyahan si Tiya Jane rito, at bilang tanda ng kanyang hindi pagkasiyahan ay muli siyang humiling pagkatapos nito ng mga pagpapalang selyado, ngunit siyempre ay wala ring nangyari.
- Jane Manning James mentioned not being satisfied with adoption to Joseph Smith as a servant, and she requested sealing blessings again.
[29]↩︎
Sinabi ni Joseph F. Smith noong 1902 na gumawa si Jane ng isa pang kahilingan para sa mga pagpapalang selyado matapos isagawa ang seremonya ng pag-aampon para sa kanya.
Sa isang pulong ng Unang Panguluhan noong 1908, nagsalita si Pangulong Joseph F. Smith tungkol sa paulit-ulit na pagtanggi sa mga kahilingan ni Jane Manning James na makatanggap ng endowment at mabuklod, at sinabing “ang kanyang pakiusap ay iniharap sa lahat ng mga Pangulo mula kay Pangulong Young hanggang sa kasalukuyang Unang Panguluhan.”
- Able and James were denied temple blessings by Brigham, Taylor, Woodruff, and Joseph F. Smith.
- Jane Manning James mentioned not being satisfied with adoption to Joseph Smith as a servant, and she requested sealing blessings again.
[30]↩︎
Noong 1908, iniulat ni Pangulong Joseph F. Smith na tinanggihan ang huling kahilingan ni Jane Manning James. Walang alam na tala tungkol sa kahilingan o sa pagtanggi rito, kundi ang ulat lamang tungkol dito pagkatapos.
- Able and James were denied temple blessings by Brigham, Taylor, Woodruff, and Joseph F. Smith.
[31]↩︎
Sa mga katitikan ng isang pulong ng Konseho ng Limampu, isinama ni William Clayton ang salaysay ng pagkamartir ni Joseph Smith noong Hunyo 27, 1844:
Pagkatapos ay apat sa mga mandurumog ang humugot ng kanilang mga riple at siya ay binaril, at namatay siya agad.
- William Clayton includes a summary of the events leading the Martyrdom in the Council of Fifty minutes.
[32]↩︎
Matapos banggitin na “nilapastangan” ni Ham ang “banal na pagkasaserdote” sa isang artikulo sa Times and Seasons, isinulat ni John Taylor:
Ang mga inapo ni Ham, bukod sa maitim na balat na noon pa man ay isang sumpa na sumunod sa isang tumalikod sa banal na pagkasaserdote, gayundin sa maitim na puso, ay naging mga alipin ng kapwa kay Shem at Japheth, at sinusubukan ng mga abolitionist na pawalang-bisa ang sumpa ng Diyos.
- John Taylor states that the descendants of Ham have black skin, and are "apostate of the holy priesthood" and that the abolitionists are trying to make void the curse.
[33]↩︎
Tila ipinahiwatig ni Elder Parley P. Pratt ang isang paghihigpit sa pagkasaserdote para sa mga Itim na Banal noong 1847, na inuulit ang wika ng Aklat ni Abraham:
Nais namin na ang may malinis na puso ay sumama sa amin sa kabila ng mga bundok. Kung gusto ng mga tao na sumunod kay Strang, bahala sila. Kung gusto nilang sumunod sa itim na lalaking ito [McCary] na may dugo ni Ham sa kanya, na ang lahing iyon ay isinumpa pagdating sa pagkasaserdote—kung gusto nilang sumunod sa isang bagong bagay, sila ang gumawa niyon.
- Pratt briefly articulates a rationale for a priesthood ban.
- Book of Abraham states Pharaoh was restricted from the priesthood because of lineage.
[34]↩︎
Ang maikling artikulong ito tungkol kay Orson Hyde at sa “propetang Lamanita” ay nagsasaad din na kinuha ni Brigham Young ang dalawang lalaki upang patayin si Jonathan Dunham.
Ang Voree Herald ay isang pahayagan na inilathala ni James Strang, na nagsabing mayroon siyang liham mula kay Joseph Smith na nagsasabing siya ang lehitimong tagapagmana ng Simbahan matapos mamatay si Smith.
- The Voree Herald reports on a claim that Orson Hyde baptized and ordained an Indian who calls himself "a Lamanite prophet."
[35]↩︎
Isang pulong ang naganap sa pagitan nina Brigham Young at William McCary noong Marso 26, 1847. Sa kanilang talakayan, ipinaalam ni Brigham kay McCary na
. . . sapagkat mula sa iisang dugo ay ginawa ng Diyos ang lahat ng laman, kailangan nating magsisi at mabawi ang nawala sa atin—mayroon kaming isa sa pinakamahuhusay na elder, isang African sa Lowell—isang barbero
- Brigham says he doesn't care about the blood or color of McCary.
[36]↩︎
Noong Enero 1852, sinabi ni Brigham Young sa Lehislaturang Pampangasiwaan ng Teritoryo:
At hanggang sa maalis ang sumpa ng siya na naglagay nito sa kanila, kailangan nilang magdusa sa mga bunga nito; hindi ako binigyan ng awtoridad na alisin ito. . . . Hindi nila maaaring taglayin ang pagkasaserdote at dahil hindi sila maaaring magkaroon ng bahagi sa pagkasaserdote, hindi sila maaaring mamuno, hindi sila maaaring mamuno sa anumang lugar hanggang sa maalis ang sumpa sa kanila.
- Brigham expresses belief in the curse of Cain.
[37]↩︎
Noong tag-init ng 1847, ipinaalam ng misyonero na si William Appleby kay Brigham Young ang kasal nina Enoch at Lewis, at sinabing hindi niya inakalang sinusuportahan ng Simbahan ang “paghahalo ng lahi.”
Nang malaman ni Young ang tungkol sa kasal noong Disyembre 1847, sinabi niya sa mga kapwa lider ng simbahan, “they would av to be killed. When they mingle seed it is death to all.” Isang karaniwang siyentipikong teorya noon na ang paghahalo ng lahi ay hahantong sa malawakang pagkabaog sa uri ng tao.
[38]↩︎
Noong Pebrero 1849, tinanong ni Lorenzo Snow si Brigham Young tungkol sa “kaso ng Aprikano,” at ipinaliwanag ni Brigham na “nananatili sa kanila ang sumpa dahil pinatay ni Cain si Abel.”
- Brigham says that Africans are cursed descendants of Cain.
- Wilford Woodruff's summary of a February 13, 1849 meeting in which Brigham Young states that black people are inelligible for the Priesthood because of the curse of Cain.
[39]↩︎
Noong Marso 1847, si William McCary, isang Itim na Amerikanong dating inalipin, ay dumating sa Winter Quarters kung saan pinakasalan niya ang isang puting babae, si Lucy Stanton.
Karaniwang itinakwil ng komunidad ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Winter Quarters ang relasyong iyon, at lumapit si McCary kay Brigham Young, na nagrereklamo na sasabihin ng mga tao, “Ayan na ang matandang n—er at ang puti niyang asawa.”
Tiniyak ni Brigham sa kanya sa pagsipi kay Pablo na “sa iisang dugo ginawa ng Diyos ang lahat ng laman.”
Nagpatuloy si Brigham at sinabi, “Mayroon kaming isa sa pinakamahuhusay na elder na isang Aprikano sa Lowell—isang barbero.”
Si William Smith, ang kapatid ni Joseph Smith, ay malamang na nag-orden kay Lewis, isang mayamang Itim na barbero sa Boston, sa pagkasaserdote noong mga 1843.
[40]↩︎
Noong Abril 1847, si Parley P. Pratt, nang mabalitaan na ang isang Itim na lalaki ay nakipagrelasyon sa mga puting babae sa labas ng kasal sa Winter Quarters, ay tinawag si McCary na "itong Itim na lalaki na may dugo ni Ham sa kanya na ang angkang iyon ay isinumpa tungkol sa pagkasaserdote."
- Pratt briefly articulates a rationale for a priesthood ban.
[41]↩︎
Noong Pebrero 13, 1849, si Apostol Lorenzo Snow ay “iniharap ang usapin ng Aprikano para sa pagkakataon ng pagtubos … Ipinaliwanag ni Prest Young ito nang napakaikli na nananatili ang sumpa sa kanila [dahil] pinutol ni Cain ang buhay [ni Abel at ng kanyang mga inapo] upang hadlangan ang kanyang landas at manguna.”
Kalaunan, noong 1852, muli na namang tinukoy ni Young ang mga Itim bilang mga inapo ni Cain, na sinasabing, “ang mga taong ito na karaniwang tinatawag na mga Negro ay anak ng matandang si Cain. Alam kong sila nga.”
[42]↩︎
Noong Enero 25, 1842, itinala ni Willard Richards ang sumusunod sa journal ni Joseph Smith:
sa gabi ay nakipagdebate kina J. C. Bennet [John C. Bennett], at sa iba pa, upang ipakita na mas may dahilan ang mga Indian na magreklamo sa pagtrato ng mga puti kaysa sa mga Negro o mga Anak ni Cain.
- Willard Richards records in Joseph's journal that Joseph described Black people as "sons of Cain."
[43]↩︎
Tungkol sa usapin ng pang-aalipin sa mga Itim sa Estados Unidos, sinabi ni Joseph Smith na "ang sumpa ay hindi pa naaalis mula sa mga anak ni Canaan."
- Joseph sees Black people as subject to the curse of Canaan.
[44]↩︎
Si Willard Richards ay nagsilbing tagasulat para kay Joseph Smith sa pagsasalin ng Aklat ni Abraham, kung saan isinulat niya:
Ngayon ang haring ito ng Egipto ay isang inapo mula sa mga balakang ni Adan, si Ham, at sa kapanganakan ay nakibahagi sa dugo ng mga Canaanita . . . Si Faraon, bilang isang mabuting tao . . . ngunit isinumpa . . . tungkol sa pagkasaserdote, ngayon si Faraon bilang kabilang sa liping iyon, kung kaya hindi niya maaaring taglayin ang karapatan sa pagkasaserdote.
- Book of Abraham states Pharaoh was restricted from the priesthood because of lineage.
[45]↩︎
Noong 1879, kapwa pinatotohanan nina Abraham O. Smoot at Zebedee Coltrin kay Pangulong John Taylor na pribadong itinuro ni Joseph Smith sa kanila na ang mga Itim na Banal ay hindi karapat-dapat sa pagkasaserdote.
Gayunman, iniulat ng historyador na si Lester E. Bush na ipinapakita ng mga tala ng pulong noong Hunyo 4, 1879, na tinukoy ni Joseph F. Smith na ang pag-alala ni Coltrin ay may ilang pagkakamaling pangkatotohanan. Iniulat din ni Bush na napagpasyahan ni Pangulong Taylor na ang ordinasyon ni Elijah Able ay isang pagkakamali at isinagawa “bago lubusang naunawaan ang salita ng Panginoon.”
Nagbigay kalaunan sina Pangulong George Q. Cannon at Elder Franklin D. Richards ng mga pahayag na ang ibig sabihin ay si Joseph Smith ang pinagmulan ng mga paghihigpit na may kaugnayan sa pagkasaserdote. Sinabi ni Cannon na personal itong sinabi sa kanya ni John Taylor noong pareho pa silang naninirahan sa Nauvoo.
[46]↩︎
Noong Pebrero 1852, sinabi ni Brigham Young sa Territorial Legislature:
Kung wala pang propeta o apostol ni Jesucristo na nagsabi nito noon, sinasabi ko sa inyo, ang mga taong ito na karaniwang tinatawag na Negro ay ang mga anak ng sinaunang si Cain. Alam ko iyan. Alam ko na hindi sila maaaring mamuno sa pagkasaserdote.
- Brigham says that, as a prophet, he knows Black people are the children of Cain and "cannot bear rule in the priesthood."
[47]↩︎
Halimbawa, ang mga historyador na sina Ronald K. Esplin at Hugh Nibley ay nangatuwiran na ang pagbabawal ay ipinatupad ng Diyos. Samantalang ang mga historyador na sina Newell E. Bringhurst at W. Paul Reeve ay nangangatwiran na ang patakaran ay bunga ng mga kalagayang panlipunan at pampulitika sa halip na hayag.
[48]↩︎
Ang paunang salita sa Opisyal na Pahayag 2 sa Doktrina at mga Tipan ay nagsasaad:
Walang malinaw na paliwanag ang mga talaan ng Simbahan tungkol sa pinagmulan ng gawaing ito. Naniniwala ang mga pinuno ng Simbahan na kailangan ang isang hayag mula sa Diyos upang mabago ang gawaing ito at may panalanging humingi sila ng patnubay. Dumating ang hayag kay Pangulong Spencer W. Kimball ng Simbahan at pinagtibay ito sa ibang mga pinuno ng Simbahan sa Templo ng Salt Lake noong Hunyo 1, 1978.
- Official Declaration 2 describes the events that marked the official end to the priesthood ban.
[49]↩︎
Noong Pebrero 1852, sinabi ni Brigham Young sa Lehislaturang Teritoryal:
Ngayon, kung gayon, sa Kaharian ng Diyos sa lupa, ang isang lalaking may dugong Aprikano sa kanya ay hindi maaaring humawak ni katiting man ng pagkasaserdote; bakit? dahil iyan ang mga ^tunay na walang hanggang alituntunin na itinalaga ng Makapangyarihang Diyos, at sino ang makababago nito, hindi kaya ng mga tao, hindi kaya ng mga anghel, at hindi ito maaalis ng lahat ng kapangyarihan ng lupa at ng impiyerno, kundi ganito ang sabi ng Walang Hanggan Ako ay yaong Ako, inaalis ko ito ayon sa aking kalooban.
- Brigham says only God can take the priesthood restriction off.
[50]↩︎
Noong Pebrero 1852, sinabi ni Brigham Young sa Lehislaturang Teritoryal:
Ni isang katiting ng kapangyarihan ay hindi maaaring mapasakanila ng mga inapo ni Cain, hanggang sa dumating ang panahon na sinasabi niyang aalisin ito. Darating ang panahong iyon kapag magkakaroon sila ng pribilehiyo sa lahat ng mayroon tayong pribilehiyong ^taglay, at higit pa.
- Brigham says only God can take the priesthood restriction off.
[51]↩︎
Sa tala sa journal ni Heber J. Grant noong Oktubre 1, 1890, itinala niya ang sinabi sa kanya ni apostol Lorenzo Snow tungkol sa pagbabawal sa pagkasaserdote noong 1849.
Sinabi ni Snow na nagpapasalamat siya “na walang pahayag na nagsasabing ang Negro ay hindi kailanman dapat magkaroon ng pagkasaserdote at na hinding-hindi darating ang araw ng kanyang pagtubos,” at kinilala niya na “palaging may isang tao sa pinuno ng Simbahan na mayhawak ng mga susi at na maaari at magbibigay sa atin ng liwanag habang nalalaman niya ang kalooban ng Panginoon.”
- Heber J. Grant records that Lorenzo Snow was glad that revelation could bring a change to the priesthood ban.
[52]↩︎
Noong 1853, sumulat si Orson Pratt ng sanaysay na “The Pre-Existence of Man” na nagsasaad:
Ang ilang espiritu ay tumatanggap ng mga katawan sa angkan ng piniling binhi, na siyang pinagmumulan ng paglilipat ng pagkasaserdote. Ang iba naman ay tumatanggap ng mga katawan sa mga Aprikanong Negro o sa angkan ni Canaan na ang mga inapo ay isinumpa kaugnay ng pagkasaserdote. Ngayon, kung ang lahat ng espiritu ay pantay-pantay na tapat sa unang kalagayan sa pagsunod sa mga batas nito, bakit sila inilalagay sa ganoon kaibang mga kalagayan sa kanilang ikalawang kalagayan?
- Orson Pratt offers premortal explanation of race and ban.
[53]↩︎
Noong 1880, isinulat ni Emily Spencer:
Hindi ka itim dahil pinanatili mo ang iyong unang kalagayan, ni hindi ka tumayong hiwalay (nang maghimagsik si Satanas at ang mga sumunod sa kanya ay nakipagdigma sa langit), upang tingnan kung sino ang mananalo, at saka sumama sa kanila, kung sinu-sino man sila,— na walang pakialam kung sino ang magtatagumpay. Dahil sa ganitong pagiging neutral, sila ay pinarusahan. Sinabi sa kanila ng Panginoon, magiging itim sila rito. At ikaw ay ikaw at ako ay ako, dahil ang bawat espiritu ay natatangi at hindi nagbabago, kung hindi, magkakaroon ng kalituhan tungkol dito
- EBS justifies priesthood ban in poem using premortal unworthiness explanation.
[54]↩︎
Noong 1845, itinuro ni apostol Orson Hyde na ang lahi ng mga Itim na Banal ay “kasuklam-suklam” at hindi naging tapat sa Diyos sa buhay bago ang buhay na ito:
Ngayon, tila malupit na pilitin ang dalisay na mga espiritung celestial na pumasok sa mundo sa pamamagitan ng lahi ni Canaan na nasumpa. Hindi ito magiging angkop, dahil pinagsasama nito ang mahalaga at ang hamak. Ngunit ang mga espiritung iyon sa langit na nagbigay ng impluwensya sa diyablo, sa pag-aakalang siya ay may bahagyang mas mabuting karapatang mamahala, ngunit hindi naman naging masyadong aktibo sa anumang paraan, ay kinailangang pumasok sa mundo at tumanggap ng mga katawan sa isinumpang lahi ni Canaan; at dito nagmula ang lahing Negro o Aprikano.
Noong 1856, gumamit si Brigham Young ng negatibo at rasistang mga stereotype upang ilarawan ang mga Itim at ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote:
Makikita ninyo ang ilang uri ng sangkatauhan na maiitim, hindi sibilisado, hindi kaaya-aya ang anyo, hindi kanais-nais, at mababa ang mga nakasanayan, mabangis, at tila pinagkaitan ng halos lahat ng mga pagpapala ng katalinuhang karaniwang ibinibigay sa sangkatauhan. . . .
- Brigham says that Black people cannot hold priesthood office because of the curse of Cain.
- Hyde uses premortal explanation to give an opinion on origins of Black people.
[55]↩︎
Napansin ni Stephen Haynes, isang historyador:
Noong kasagsagan ng pang-aalipin sa Amerika, ang pag-unawa sa lahi sa Genesis 9–11 ay naging bahagi na ng karaniwang pananaw ng kultura kaya hindi na kailangan ang mga depensibong argumento.
Inililista ng Genesis kabanata 10:15–20 ang lahi ni Canaan.
Napansin din ni Haynes na may ilang taong gumamit ng Genesis 9:25 para bigyang-katwiran ang pang-aalipin, na nagsasabing si Canaan ay magiging "alipin ng mga alipin."
[56]↩︎
Halimbawa, si Josiah Nott, isang siyentista na gumabay sa pagbuo ng American census noong 1850, ay nagbabala na ang pag-aasawa ng magkaibang lahi ay magdudulot ng malaking populasyon ng mga baog na taong may halong lahi.
Tinukoy ni Nott at ng iba pa ang mga taong kalahating Itim at kalahating Caucasian bilang “mulattoes,” isang tawag na hango sa “mule.” Isinulat ni Nott na ang “mga mulatto ay nasa gitna ng mga puti at Itim sa talino” at “mas mababa ang kakayahang magtiis at mas maikli ang buhay kaysa sa mga puti o Itim.”
Noong 1883, nagpasiya ang Korte Suprema ng Missouri:
Kung ang usapin ay ang pag-aasawa ng isang itim na lalaki at isang puting babae, at ng isang puting lalaki at isang itim na babae, imposible silang magkaroon ng anak, at ang gayong katotohanan ay sapat nang nagbibigay-katwiran sa mga batas na nagbabawal sa pag-aasawa ng mga itim at mga puti. . . .
[57]↩︎
Sinabi ni Brigham ang sumusunod tungkol sa isang sitwasyon ng pag-aasawa ng magkaibang lahi:
Kapag sila ay naghahalo ng lahi, ito ay kamatayan sa lahat. . . . ang batas ay ang kanilang binhi ay hindi dapat mahaluan. Ang mga Mulatto ay parang mga mola, hindi sila maaaring magkaanak.
- Brigham criticizes interracial marriage and mentions "if they were far away from the Gentiles they would all [h]av[e] to be killed."
[58]↩︎
Sabi ni Josiah Nott:
Dahil marami sa mga hybrid na ito ay pinamamahalaan ng magkakaibang batas, hindi ba makatuwiran na ang hybrid na tao ay maaari ring magkaroon ng sarili nitong natatanging mga batas; hindi kaya ang isa sa mga batas na ito ay (na maaaring mahinuha mula sa naunang datos) na ang mulatto o hybrid ay isang bulok, hindi likas na supling, na itinakda ng kalikasan na humantong sa sarili nitong pagkawasak?
Ayon kay Nott, ang magiging resulta ay ang "malamang na pagkalipol ng dalawang lahi kung pahihintulutang mag-asawa ang mga puti at itim sa isa't isa."
- J. C. Nott states that interracial marriage will produce infertile couples.
[59]↩︎
Sa kanyang talumpati noong Pebrero 1852, sinabi ni Young:
Sa pagkasaserdote ay ko sa inyo kung ano ang gagawin nito, kung ang mga anak ng Diyos ay hahaluan ang kanilang binhi ng binhi ni Cain, hindi lamang nila dadalhin sa kanilang sarili ang sumpa <ng pagkakait ng kapangyarihan ng pagkasaserdote> kundi ipapasa rin nila ito sa kanilang mga anak pagkaraan nila, at hindi nila ito maaalis.
- Brigham denounces interracial marriage and gives an explanation for the priesthood and temple restrictions.
[60]↩︎
Ang trend na ito ng segregasyon at ang pag-alis ng mga Itim ay nagsimula nang maaga sa kasaysayan ng Amerika, nang itinatag ni Pastor Richard Allen ang unang kongregasyong Itim noong 1786 matapos siyang palayasin mula sa St. George's Methodist Episcopal Church.
- Richard Allen recounts experience of church segregation in Philadelphia.
- Richard S. Newman describes RA's departure from St. George's Church.
[61]↩︎
Ayon kay Richard S. Newman, simula sa pag-alis ng Itim na pastor na si Richard Allen mula sa mga puting simbahan noong dekada 1790, may mahaba nang kasaysayan ang mga Itim na mananampalataya ng “pag-alis” mula sa mga pananampalatayang pinangungunahan ng mga puti bilang tugon sa mga ganitong uri ng paghihigpit.
Isinulat ng historyador na si Frank Masters na sa mga Baptist sa Kentucky, ang ordinasyon ng “mga malalayang taong may kulay” ay hindi nagsimula hanggang dekada 1820.
Napansin ng historyador na si Paul Harvey na kahit na maraming hiwalay na kongregasyong Kristiyano ng mga Itim ang naitatag, hindi nagsimulang umusbong ang sariling pamamahala hanggang matapos ang Digmaang Sibil noong 1865.
Inabot ng panahon bago naging karaniwang gawain ang pamumunong Itim sa mga lokal na kongregasyon. Ayon kay Masters, nang magsimula ang mga miyembrong may lahing Aprikano ng First Baptist Church of Paducah, Kentucky ng bagong kongregasyon noong 1855, isang puting pastor ang namuno rito.
[62]↩︎
Noong 1785, si Lemuel Haynes, isang beterano ng Digmaang Rebolusyonaryo at isang Itim na Amerikano, ay naglingkod bilang ministrong Congregationalist para sa isang denominasyong karamihan ay puti sa Connecticut. Noong huling bahagi rin ng ika-labingwalong siglo, si Richard Allen, isang Itim na Amerikano, ay naging miyembro ng isang pinagsamang kaparian sa Philadelphia. Si Richard Allen, isang ministrong Methodist, ay nakaranas ng mga revival na may halong iba’t ibang lahi at nangatwiran para sa isang republikang may pagkakapantay-pantay at may pagsasama ng iba’t ibang lahi.
Noong 1865, pinahintulutan ng Reorganized Church of Jesus Christ of Latter-day Saints (RLDS, ngayon ay Community of Christ) ang ordinasyon ng mga Itim na miyembro. Tumanggap si Joseph Smith III ng isang hayag na nagsasaad, “Nararapat sa akin na i-ordina ninyo bilang mga pari para sa akin ang mga tao mula sa bawat lahi na tumatanggap sa mga turo ng aking batas at nagiging mga tagapagmana ayon sa pangako.”
Isinulat ng historyador na si Stephen Ochs na noong 1886, si Augustus Tolton ang naging unang Itim na Amerikanong paring Katoliko at naglingkod siya sa mga kongregasyong Katolikong Itim na itinalaga sa Quincy, Illinois, at kalaunan, sa Chicago. Si Tolton ay “ang tunay na halimbawa, isang karaniwang Aprikanong Amerikano—hindi ang perpektong Episcopalian mo, octoroon kung maaari, quadroon sa pinakamarami, Caucasian ang hulma ng mukha.”
[63]↩︎
Noong Agosto 1852, ibinigay ni Apostol Orson Pratt ang unang pampublikong talumpati na nagpapaliwanag sa pagtanggap ng Simbahan sa maramihang pag-aasawa. Sa sumunod na 40 taon, naglagay ng presyon sa Simbahan ang mga batas pederal at mga pasya ng hukuman upang itigil ang pagsasagawa ng poligamya, kabilang ang bantang pagsamsam sa lahat ng ari-arian ng Simbahan at ang pagsasara ng mga templo.
Tinulan ng Simbahan ang lahat ng batas at mga pasya ng korte hanggang sa mailathala ang Manifesto noong 1890.
[64]↩︎
Sa isang hayag na ibinigay kay Brigham Young noong Enero 14, 1848, ipinaliwanag ng Panginoon kung bakit umalis ang mga Banal:
Tinanggihan ka ng iyong mga kapatid at ang iyong patotoo, maging ng bansang nagpalayas sa inyo, at ngayon ay dumarating ang araw ng kanilang kapahamakan, maging ang mga araw ng kalungkutan na gaya ng isang babaing inabutan ng panganganak, at magiging malaki ang kanilang kalungkutan: maliban kung sila ay agarang magsisi; oo, talagang napakabilis! sapagkat pinatay nila ang mga Propeta at yaong mga isinugo sa kanila; at nagbubo sila ng walang-salang dugo na dumaraing mula sa Lupa laban sa kanila.
- Revelation to Brigham Young describes reasons the Saints left Nauvoo for the West.
[65]↩︎
Halimbawa, tinanggap ni Samuel Chambers ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote at templo, at sinabi niya tungkol sa kanyang pagiging miyembro ng Simbahan:
Hindi lamang ito para sa mga Gentil kundi para rin sa mga Aprikano, sapagkat ako ay mula sa lahing iyon. Ang kaalamang natanggap ko ay mula sa aking Diyos. Ito ay isang mataas at banal na katungkulan, at kung wala ang patotoo ng Diyos ay wala tayong kabuluhan. Dalangin ko sa Diyos na mamuhay tayong tapat at matapat hanggang wakas.
Si Marinda Redd Bankhead ay dumating sa Utah bilang isang inaliping babae noong 1850. Iniulat na siya at ang kanyang asawang si Alex Bankhead ay “mga deboto at mahigpit na Mormon,” at siya ay kabilang “sa Samahan ng mga Kababaihan ng kanyang ward.”
[66]↩︎
Iniulat na si Q. Walker Lewis ay lumipat sa Utah noong huling bahagi ng 1851. Gayunman, pagsapit ng Nobyembre 1852, nakabalik na siya sa Massachusetts matapos ang tila nabigong alok ng plural na kasal kay Jane Manning James at ang pampublikong pahayag ni Brigham Young tungkol sa pagbabawal sa pagkasaserdote noong Pebrero ng taong iyon.
Namatay si Lewis sa Lowell dahil sa edema noong Oktubre 1856. At noong 1890, hindi matagumpay na hiniling ni James na ma-seal si Lewis sa kanya pagkamatay nito.
[67]↩︎
Nang hindi pinayagan sina Elijah Able at Jane Manning James na tumanggap ng kanilang endowment, nakiusap sila sa pamunuan ng Simbahan na muling isaalang-alang ito. Bilang suporta sa kanilang mga apela, binanggit ni Elijah ang kanyang ordinasyon sa pagkasaserdote, at inalala ni Jane ang alok nina Joseph at Emma na ampunin siya.
- Jane Manning James was offered to be adopted by Joseph and Emma Smith.
- Brigham denied Elijah Able's endowment.
[68]↩︎
Pumanaw si Able ilang linggo matapos maglingkod sa huli niyang misyon sa mga silangang estado, at sinabi sa kanyang obituaryo na siya ay “namatay na may ganap na pananampalataya sa ebanghelyo.”
Sinabi sa obituary ni Jane Manning James na “kaunti ang mga taong mas kilala sa pananampalataya at katapatan” at “bagaman mapagkumbaba siya sa mundo, umabot sa daan-daan ang kanyang mga kaibigan at kakilala.” Nagsalita si Pangulong Joseph F. Smith sa kanyang serbisyong panglibing.
[69]↩︎
Noong Pebrero 13, 1849, tinanong ni Lorenzo Snow si Brigham Young kung kailan “mabubuksan ang pinto” para sa mga may lahing Aprikano.
- Brigham says that Africans are cursed descendants of Cain.
[70]↩︎
Sa mga tala ng pulong noong Agosto 22, 1895, at Enero 2, 1902, tinalakay ng Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawa ang paksang ito.
Sa mga katitikan noong 1902, iginiit ni Apostol John Henry Smith na “ang mga tao na mas nangingibabaw ang dugong puti sa kanilang mga ugat ay hindi dapat pagbawalan sa templo.”
- John H. Smith thinks that those who have dominant white ancestry should be allowed to go to the temple.
- GQC cites reports from BY and JS justifying priesthood ban.
[71]↩︎
Sa isang pulong noong 1908 ng Unang Panguluhan at ng Korum ng Labindalawa, iniulat ni Pangulong Joseph F. Smith na humiling si Elijah Able ng mga pagpapala sa templo kina Brigham Young, John Taylor, at Wilford Woodruff ngunit tinanggihan ang kanyang mga kahilingan. Wala nang umiiral na mga tala ng mga kahilingang ito.
Sa parehong pulong noong 1908, sinabi ni Pangulong Smith na humiling si Jane Manning James ng mga pagpapala sa templo mula sa bawat pangulo ng Simbahan mula kay Brigham Young hanggang kay Joseph F. Smith, ngunit tinanggihan ang kanyang mga kahilingan. May mga tala ng kanyang mga kahilingan kina John Taylor at Joseph F. Smith.
[72]↩︎
Sinabi ng Church History Library sa patakaran nito sa access na ang mga rekord na “sagrado, pribado, at kompidensiyal” ay karaniwang hindi maaaring ma-access ng publiko.
- Church History Library policy generally prohibits release of sacred, private, and/or confidential information.
[73]↩︎
Sa isang tala sa journal noong 1856, sinabi ni Samuel Woolley:
Binanggit din niya [ni Sarah Mousley] na si Bro. Knopp ay nag-asawa ng isang dalagang may kulay.
- Samuel Woolley provides an account of disciplinary action for interracial marriage.
[74]↩︎
Ayon kay Samuel Woolley, si William Knopp ay na-excommunicate noong Marso 1856.
Malamang na hiniwalayan ni Knopp ang kanyang asawang plural ilang panahon matapos ang kanyang ekskomunikasyon at muling sumapi sa Simbahan. Siya at ang una niyang asawa, si Jane Vale Knopp, ay nagtungo sa Kanluran at tinanggap ang kanilang mga pagpapala sa templo noong 1865.
- Samuel Woolley provides an account of disciplinary action for interracial marriage.
- William Knopp was sealed to his parents and his first wife, Jane Vale on April 29, 1845.
[75]↩︎
Binanggit ni Connell O'Donovan, isang historyador, ang mga tala mula sa mga pulong ng Salt Lake Stake Presidency at ng mataas na konseho at sinabi na si Hyrum B. Barton ay na-excommunicate noong Oktubre 9, 1889, dahil sa kanyang pag-aasawa kay Laura Jane Berry.
- Connell O'Donovan writes that Hyrum Barton was excommunicated for his illicit marriage to Laura Jane Berry.
[76]↩︎
Partikular na binanggit ni Brigham Young ang “pandak na ilong at maitim na balat.”
- Brigham says that Black people cannot hold priesthood office because of the curse of Cain.
[77]↩︎
Si N. B. Johnson, sa isang liham kay Brigham Young noong 1861, ay sumulat:
Ang sumusunod na tanong ay kung ako ba ay isang legal na tagapagmana o hindi ng pagkasaserdote. Ang lahi ng aking angkan ay ganito . . . sa panig ng aking ina, ang aking lola sa tuhod ay halos purong Cananeo . . . pakisabi po sa akin kung ako ba ay isang legal na tagapagmana o hindi ng pagkasaserdote.
- N. B. Johnson inquires whether mixed-race ancestry makes him ineligible for priesthood.
[78]↩︎
Sa isang pagkakataon, naalala ng isang obispo, si John Whitaker, ang pakikipagkita niya sa isang lalaking Itim na aplikante na nagngangalang Nelson Ritchie. Inilarawan ni Whitaker kung paano niyang kinailangang makipagbuno sa isang “pakiramdam” na si Ritchie ay may lahing Aprikano.
Isinulat ni Whitaker sa kanyang journal na “hindi dapat salungatin ang patuloy kong mga impresyon” tungkol sa bagay na iyon at nagpasyang tanggihan si Ritchie ng pagpasok sa templo.
- John Whitaker cites "one drop" rule in justifying restricting Nelson Ritchie from receiving sealing.
- Nelson Ritchie tells John Whitaker that his children had been sealed.
[79]↩︎
Sarah Ann Mode Hofheintz, a biracial Saint who was listed as Black in early public records and as white in later ones, was endowed in Nauvoo in 1845 and sealed in Salt Lake City in 1855.
[80]↩︎
Si Johanna Provis ay apo sa tuhod sa tuhod ng isang malayang Itim na lalaki sa Timog Africa. Si Provis ay karaniwang kilala bilang puti, gayundin ang kanyang mga anak. Nakatanggap siya ng endowment at nabuklod sa kanyang asawang si Richard noong Abril 20, 1861.
- Family Search records show that Johanna Provis was endowed and sealed.
[81]↩︎
Si Rebecca ay isang dating inaliping biracial na babae na ipinanganak sa Mississippi at napagkamalang puti sa Utah. Siya at ang kanyang asawang si Nathan ay nakatanggap ng endowment at ibinuklod sa Salt Lake Endowment House noong Hunyo 13, 1863. Ang kanilang mga anak ay isinilang sa tipan at itinuring na mga puti.
- Family Search records show that Rebecca Meads was endowed and sealed in 1863.
[82]↩︎
Unang lumitaw si Harriet Church bilang isang inaaliping pitong taong gulang na may halong lahi sa sambahayan ni Thomas Church sa 1850 Slave Schedule ng Hickman County, Tennessee. Pagsapit ng 1870, mayroon na siyang limang anak at nagsimula nang gamitin ang apelyido ng kanyang asawa na si Thomas Church.
Si Harriett ay nabinyagan noong 1876. Tinalakay ng Unang Panguluhan ang kanilang sitwasyon noong 1900, pero hindi alam ang naging resulta ng talakayan.
Sina Thomas at Harriet ay nakatanggap ng endowment at nabuklod noong Abril 8, 1903, sa Salt Lake Temple.
[83]↩︎
Noong Setyembre 1885, sumulat si Joseph Taylor, isang tagapayo sa Salt Lake Stake, tungkol kay Laura Jane Berry sa kanyang ama na si Pangulong John Taylor, at sinabi, "Napakaganda ng dalaga at maputing-maputi at hindi siya mapaghihinalaang may halong dugo sa kanyang mga ugat maliban kung alam ang kanyang pinagmulan."
Bagama’t tila hindi nila natanggap ang pahintulot ng mga lider ng Simbahan, pinakasalan ni Hyrum Byron Barton, isang puting lalaki, si Berry. Ipinapakita ng mga dokumento ng FamilySearch na nakatanggap siya ng endowment pagkamatay niya noong 1971, ngunit sa kasalukuyan ay wala pang tala ng pagiging selyado sa kanyang asawa.
- O'Donovan reports that Joseph Taylor states that Laura Berry passed as white.
- Berry was endowed and sealed after her death.
[84]↩︎
Sinabi ng obispo ni Nelson Ritchie na si John Whitaker na sinabi ni Ritchie sa kanya ang sumusunod:
Ang kanyang ama ay isang purong dugong Cherokee India[n] at na hindi niya kailanman nakilala ang kanyang ina, ngunit sinabi sa kanya ng ilang kaibigan na ito ay napakaitim, Creole o mulatto, at pinalaki siya ng isang babaeng [na may pangalang] Nancy McNeal.
- John Whitaker cites "one drop" rule in justifying restricting Nelson Ritchie from receiving sealing.
[85]↩︎
Noong 1909, humiling si Nelson Ritchie ng mga ordenansa ng selyado sa templo. Ang kanyang obispo, si John Whitaker, na manugang din ni John Taylor, ay gumalang sa paglilingkod ni Ritchie bilang tagapagtaguyod ng pamilya at asawa. Gayunman, isinulat niya, “sa oras na tumawid si [Nelson] sa bungad ng pintuan sa harap ng bahay ni [John Whitaker], naramdaman kong ako [Whitaker] na may dugong Negro siya.”
Tinanggihan si Ritchie at ang kanyang asawa ng mga ordenansa sa templo dahil dito, kahit sinabi nila sa obispo na “ang kanilang mga anak, kahit ilan man sa kanila, ay nakapunta na sa templo para sa kanilang kasal.”
Sumagot si Whitaker na dapat silang “maging tapat at sa huli ay walang sinuman ang makapipigil sa kanila na matanggap ang lahat ng mga pagpapalang nararapat sa kanila, ngunit huwag isipin na mayroon akong kahit kaunting personal na damdamin, kundi hindi ako dapat kumilos laban sa aking patuloy na mga impresyon.”
- John Whitaker cites "one drop" rule in justifying restricting Nelson Ritchie from receiving sealing.
- Nelson Ritchie tells John Whitaker that his children had been sealed.
[86]↩︎
Ayon sa mga rekord ng FamilySearch, si Nelson Ritchie ay nakatanggap ng endowment noong 1923 at nabuklod sa kanyang asawa noong 1924, isang dekada matapos ang kanyang kamatayan. Karamihan sa kanilang mga anak ay nabuklod sa kanya sa loob ng ilang taon pagkatapos nito.
- Nelson Ritchie endowed and sealed after his death.
[87]↩︎
Noong 1879, sinabi ni Zebedee Coltrin kay Pangulong John Taylor na binawi ni Joseph Smith ang pagkasaserdote ni Elijah Able mula sa kanya nang malaman niya na may lahing Aprikano si Elijah.
Gayunman, may mga problema sa kanyang salaysay. Ipinapakita ng mga tala sa buong buhay ni Elijah, kasama ang panahong sinabi ni Coltrin na hindi na may-hawak ng pagkasaserdote si Elijah, na nanatili ang kanyang katayuan sa pagkasaserdote. Sa mga katitikan mula sa Cincinnati noong 1843 at 1845, kinilala si Elijah Able bilang isang miyembro ng Pitumpu, at nagsilbi siya sa mahalagang papel sa pagpapaalis ng mga tumututol na Rigdonite mula sa komunidad ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Cincinnati.
Nang magpasya ang Unang Panguluhan na huwag bigyan si Elijah ng access sa endowment, sinabi ni Pangulong John Taylor na ang ordinasyon ni Elijah Able, “dahil naordinahan bago lubos na naunawaan ang salita ng Panginoon . . . ay pinayagang manatili.”
[88]↩︎
Iniulat ng Ogden Junction:
Ilang araw bago siya namatay, hiniling niya ang pangangasiwa ng mga elder, at inordenan siyang isang elder, na ipinahayag niya ang kanyang pasasalamat para rito.
- The Ogden Junction reported that Moroni Able was ordained to the priesthood.
[89]↩︎
Si George Q. Cannon, na sumusulat sa isang publikasyon ng Simbahan, ay kumilala sa gawaing ito at isinulat ang unang kilalang pagtutol dito:
Alam natin na ang gayong mga bagay ay ginawa na ng mga elder kapag inakala nilang malamang na mamatay ang mga bata. . . . [Ngunit] hindi tama na magkaroon sa atin ng anumang gawain na may ganitong uri gaya ng tinutukoy dito, dahil tiyak na hahantong ito sa kalituhan.
- In a Church periodical, George Q. Cannon states that priesthood ordinations "have been done by Elders when they thought children were likely to die."
[90]↩︎
Noong Setyembre 3, 1875, walong Itim na miyembro ang nagsagawa ng apatnapu’t anim na proxy na bautismo at konfirmasyon para sa mga kapamilya at kaibigan. Iminumungkahi ng makasaysayang tala na inaprubahan ni Brigham Young ang kaganapan ng mga bautismo.
- Eight Black Saints perform baptisms for the dead in the Salt Lake Temple in 1875.
[91]↩︎
Halimbawa, sinabi ni Brigham Young sa Lehislaturang Teritoryal noong 1852:
Ni itaas man sila [mga Itim], gaya ng tila nais ng ilan, sa pagkakapantay sa mga taong ipinahiwatig ng Kalikasan at ng Diyos ng Kalikasan na maging kanilang mga panginoon, ang kanilang nakahihigit.
- Brigham Young states that God has made some to be the "masters" and "superiors" of Black people.
[92]↩︎
Halimbawa, noong Oktubre 9, 1859, nagbigay si Brigham Young ng sermon sa tabernakulo at sinabi:
Makakakita kayo ng ilang uri ng sangkatauhan na maitim, magaspang, hindi kaaya-aya ang anyo, hindi kanais-nais, at mababa ang kanilang mga nakagawian, mailap, at tila pinagkaitan ng halos lahat ng mga pagpapala ng talinong karaniwang ibinibigay sa sangkatauhan.
- Brigham says that Black people cannot hold priesthood office because of the curse of Cain.
[93]↩︎
Itinuro ni Brigham na ang pag-aasawa ng magkaibang lahi ay magpapatuloy sa paghihigpit sa pagkasaserdote:
Kapag ang mga anak ng Diyos ay hinalo ang kanilang binhi sa binhi ni Cain, hindi lamang nila dadalhin sa kanilang sarili ang sumpa <na mapagkaitan ng kapangyarihan ng pagkasaserdote> kundi ipapamana rin nila ito sa kanilang mga anak pagkatapos nila, at hindi nila ito maaalis.
- Brigham denounces interracial marriage and gives an explanation for the priesthood and temple restrictions.
[94]↩︎
Sa isang talumpati noong 1860, sinabi ni Brigham:
Noong simula, pagdating sa ating mga magulang, sa ating pagkakabuo, at sa mga bagay na may kinalaman sa ating buhay, tayong lahat ay mga anak ng iisang Ama, maging tayo man ay Judio o Hentil, alipin o malaya, itim o puti, maharlika o aba. Ang pagkakaibang nakikita natin ay bunga ng magkaibang paggamit sa kalayaang pumili na ibinigay sa tao.
- Brigham says "we are all the children of one Father, whether we be … black or white."
[95]↩︎
Sa isang pag-uusap kay William McCary, sinabi ni Brigham, "Mayroon tayong isa sa pinakamabubuting elder, isang Aprikano sa Lowell—isang barbero."
- Brigham says he doesn't care about the blood or color of McCary.
[96]↩︎
Sinabi ni Brigham na ang Kongreso ng Estados Unidos ay may "karapatang magpasa ng batas na nagsasabing ang mga alipin ay hindi dapat abusuhin gaya ng nangyari; may karapatan din silang gumawa ng batas na nagsasabing ang mga negro ay dapat tratuhin na parang mga tao, at hindi mas masahol pa kaysa sa mga piping hayop. Dahil sa pag-abuso nila sa lahing iyon, ang mga puti ay susumpain, maliban kung magsisi sila."
- Brigham says "whites will be cursed" for their "abuse" of Black people "unless they repent."
[97]↩︎
Noong 1845, sumulat si John Taylor tungkol sa mga "inapo ni Ham" na may "itim na balat." Noong 1881, sinabi rin niya na ang "sumpa" na "ipinahayag kay Cain ay nagpatuloy sa pamamagitan ng asawa ni Ham."
Naniniwala si Wilford Woodruff na ang paghihigpit sa pagkasaserdote ay para sa lahat ng Itim na Banal dahil “pinatay ni Cain si Abel.” Sinabi niya:
Lahat ng binhi ni Cain ay kailangang maghintay para sa pagtubos hanggang sa matubos ang lahat ng binhi na sana ay naging kay Abel na maaaring dumating sa pamamagitan ng ibang mga lalaki.
[98]↩︎
Tinanggihan nina John Taylor at Wilford Woodruff ang mga partikular na kahilingan ni Jane Manning James para sa mga pagpapala sa templo, at binanggit ang mga “pasya” ni Brigham Young at ng “iba pang mga panguluhan.”
Sa isang artikulo noong 1845 para sa Times and Seasons, sinabi ni John Taylor na ang sumpa ni Noe ay dumating nang “nilapastangan ni Ham ang banal na pagkasaserdote” na “ipinamana mula ama hanggang anak.”
Noong 1879, sinabi ni John Taylor ang kanyang pananaw na si Elijah Abel ay naorden nang mali sa pagkasaserdote bago pa “lubos na naunawaan ang salita ng Panginoon.”
Bilang tugon sa hiling ni James Manning James para sa mga basbas ng pagkasaserdote, sinabi ni Wilford Woodruff na “ito ay laban sa batas ng Diyos.”
[99]↩︎
Si Connell O'Donovan, isang independiyenteng historyador, ay sumulat tungkol kay Laura Jane Berry, isang Itim na babae, at sa kanyang asawa na si Hyrum Barton, isang puting lalaki. Binanggit ni O'Donovan ang isang sulatang ipinadala upang humiling ng “eksepsyon sa patakaran ng LDS noong panahong iyon na hindi pinapayagang pumasok sa mga templo ng LDS ang mga babae o lalaki na may lahing Aprikanong Itim upang lumahok sa . . . walang hanggang selyado ng mag-asawa.”
Walang alam na tugon mula kay John Taylor, ngunit sinabi ni O'Donovan na tinanggihan ang kahilingan.
Iniulat din ni O'Donovan na si Hyrum Barton ay itiniwalag dahil sa kanyang sibil na kasal kay Jane Laura Berry noong panahon ng pamamahala ni Wilford Woodruff.
- Connell O'Donovan writes that Hyrum Barton was excommunicated for his illicit marriage to Laura Jane Berry.