Joseph Smith at mga Paratang ng Pandaraya

Si Joseph Smith ba ay nahatulan dahil sa pandaraya, paghahanap ng nakabaong kayamanan, o anumang katulad nito?

Posible. Si Joseph Smith[BIO] ay humarap sa hukuman nang ilang beses[1] dahil sa pagiging isang "glass looker" at isang "disorderly person."[2] May nailathalang magkakasalungat na ulat tungkol sa naging resulta ng pagharap niya sa hukuman noong 1826,[3] ngunit ibinasura ang mga kaso noong 1829 at 1830.[4]

Isang naninilaw na dokumento na may kayumangging sulat-kamay para sa bayarin sa pagdinig ni Judge Albert Neely para sa isang menor na paglabag laban kay Joseph Smith na Ang Glass Looker, na may kabuuang $2.68. — Ang bill ni Judge Neely noong 1826 para sa kasong misdemeanor laban kay “Joseph Smith The Glass Looker,” na may bayad sa pagdinig na $2.68.

Ano ang mga paratang laban kay Joseph na may kaugnayan sa pandaraya?

Petsa	Kinalabasan	Mga sakdal
Marso 1826	Hindi malinaw	Bilang isang “glass looker” at isang “disorderly person” sa pagtatangkang dayain si Josiah Stowell,[BIO] ang dati niyang employer.[5]
Marso 1829	Ibinasura	Pagtatangkang dayain si Martin Harris.[BIO][6]
Tag-init ng 1830	Ibinasura	Ang pagiging isang "magulong tao" dahil sa pagpapanggap na nakakahanap ng mga nakatagong kayamanan sa pamamagitan ng isang bato.[7]

Mga pangyayaring may kaugnayan sa mga paglilitis noong 1826 at 1830 laban kay Joseph Smith na may kinalaman sa pandaraya

Nobyembre 1825

Kinuha ni Josiah Stowell[BIO] si Joseph Smith[BIO] upang hanapin ang isang minahan ng pilak dahil sa reputasyon ni Joseph na nakakahanap siya ng mga bagay “na hindi nakikita ng likas na mata” sa pamamagitan ng kanyang batong pang-tagakita.[8]

Marso 20, 1826

Inakusahan si Joseph ng “glass looking”[9] at pagiging isang “disorderly person.”[10] Magkakasalungat ang makasaysayang dokumentasyon tungkol sa naging resulta nito (tingnan ang talahanayan sa ibaba).[11]

Marso 1829

Ayon kay Lucy Mack Smith,[BIO] nagsampa si Lucy Harris[BIO] ng reklamo sa isang mahistrado sa Lyons, New York laban kay Joseph Smith dahil sa panloloko umano kay Martin Harris,[BIO] ngunit ibinasura ang kaso.[12]

Tag-init ng 1830

Si Joseph Smith ay kinasuhan bilang isang “taong magulo” sa isa o marahil dalawang kaso[13] at napawalang-sala.[14]

1834

Si Doktor Philastus Hurlbut[BIO] ay nangalap ng iba’t ibang pahayag mula sa mga kapitbahay ng pamilyang Smith, na ang ilan ay nagsasalaysay kung paano si Joseph Smith ay isang “naghahanap ng kayamanan.”[15] Walang binanggit na hatol ng pagkakasala sa mga ulat na ito.

Hulyo 1838

Tinutugunan ni Joseph Smith ang paratang na siya ay isang "money digger" sa peryodikong Latter-day Saint na Elders' Journal, na sinasabing siya nga ay isang money digger, pero ito ay "hindi kailanman naging masyadong kapaki-pakinabang."[16]

1838–39

Isinulat ni Joseph Smith ang kanyang kasaysayan, na binabanggit ang pagtatrabaho para kay Josiah Stowell.[17]

Hunyo 27, 1844

Si Joseph Smith ay pinatay sa Carthage Jail, Illinois, kasama ang kanyang kapatid na si Hyrum.[BIO][18]

Lumipas ang 29 na taon.

Pebrero 1873

Naglalathala ang Fraser's Magazine[19] ng muling paglilimbag ng sinasabi nitong mga tala sa hukuman ni Judge Neely[20] mula sa isang paglilitis noong 1826 kay Joseph Smith, na nagpapahiwatig na napatunayang nagkasala siya bilang isang "disorderly person."

Mayo 1877

Si William D. Purple,[BIO] isang kritiko ng Simbahan na iniulat na dumalo sa pagdinig noong 1826, ay inilathala ang kanyang salaysay sa pahayagang Chenango Union at binanggit na si Joseph ay "pinalaya" at pinayagang umalis.[21]

1888

Si Arthur B. Deming[BIO] ay nangolekta ng mga pahayag mula sa mga kapitbahay ng pamilyang Smith, na makikita sa Mga Hubad na Katotohanan Tungkol sa Mormonismo, na inaakusahan siya ng panlilinlang at paghuhukay ng pera.[22]

Expand Timeline

Ano ang paghuhukay ng pera o pagtingin sa salamin, at ilegal ba ito?

Ang “paghuhukay ng kayamanan” ay kinasasangkutan ng paghahanap ng nakatagong kayamanan, samantalang ang “pagtingin sa salamin” ay ang paggamit ng isang bagay (hal., isang tagakita na bato) upang makahanap ng nawawalang kayamanan.[23] Karaniwan itong ginagawa,[24] bagaman madalas itong tinutuya bilang pamahiin.[25] Maituturing itong labag sa batas kung may hinalang nandaraya ang isang tao sa ibang partido,[26] na siya ngang kaso sa mga paratang laban kay Joseph Smith sa kanyang pagdinig noong Marso 1826.[27]

Ano ang ibig sabihin noon ng legal na terminong "fraud"?

Ang “panlilinlang” ay tinukoy noon bilang “isang pagtatangkang makakuha o ang aktuwal na pagkuha ng kalamangan laban sa iba sa pamamagitan ng panlilinlang o imoral na paraan, lalo na ang pandaraya sa mga kontrata.”[28]

Sinuri ng isang hukom ang mga taong inakusahan ng pandaraya upang mangalap ng impormasyon mula sa mga nagsampa ng sakdal laban sa inakusahan.[29]

Kaya, ano ang nangyari sa kaso noong 1826? Nahatulan ba siya?

Posible. May maraming magkakasalungat na salaysay tungkol sa pagharap sa hukuman noong 1826 (tingnan sa ibaba).

Petsa ng Ulat	Iniulat na Kinalabasan	Pinagmulan
Marso 1831	"hinatulan" pero pinalaya	Isinulat ni Abram W. Benton[BIO] sa Evangelical Magazine and Gospel Advocate na dahil kabataan pa si Joseph noong panahong iyon, siya ay “sadyang pinayagang makatakas.”[30][31]
Oktubre 1835	"marangal na napawalang-sala"	Si Oliver Cowdery, sa isang liham kay W. W. Phelps na inilathala sa The Latter Day Saints' Messenger and Advocate, ay tumukoy sa "isang napakialamerong tao" na nagreklamo tungkol kay Joseph bilang "isang taong magulo," ngunit si Joseph ay "marangal na napawalang-sala."[32]
Marso 1842	"hinatulan" pero pinalaya	Sinabi ni Joel King Noble,[BIO] sa isang liham kay Jonathan Turner,[BIO] na “ipinahabla si Jo. . . sa ilalim ng batas laban sa paglalagalag” at siya ay “naglagak ng piyansa sa kaso. . . maayos ang lahat.”[33]
Pebrero 1873	"May sala ang nasasakdal"	Inilathala ni Charles Marshall[BIO] ang diumano’y transcript ng mga tala ng hukuman sa Fraser's Magazine.[34]
Mayo 1877	"ang bilanggo ay pinalaya"	Si William D. Purple, isang kritiko ng Simbahan na dumalo sa pagdinig noong 1826, ay sumulat tungkol dito pagkalipas ng maraming dekada sa pahayagang Chenango Union.[35]

Ano ang mga pangyayaring nakapalibot sa pagdinig noong 1826?

Noong 1825, kinuha ni Josiah Stowell si Joseph Smith upang hanapin ang isang minahang pilak.[36] Pagkalipas ng ilang linggo, iniulat na nahikayat ni Joseph si Stowell na itigil ang pagsisikap na iyon.[37] Noong 1826, naramdaman ng ilang kamag-anak ni Stowell na si Joseph ay may "walang limitasyong kontrol" kay Josiah Stowell at dinala si Joseph sa hukuman, na inaakusahan siyang "glass looking" at pagiging isang "taong magulo"[38] na humantong sa pagdinig noong Marso 20, 1826.[39]

Mayroon ba ang mga talaan ng hukuman para sa pagdinig noong 1826?

Hindi. Wala na ang orihinal na rekord ng hukuman, pero umiiral pa rin ang mga bayarin para sa paglilitis.[40]

May mabuting dahilan ba para paniwalaan ang isa sa mga salaysay noong 1826 kaysa sa iba?

Bawat isa sa mga ulat ay may mga kalakasan at may mga problema rin.[41] Ang tanging orihinal na dokumentasyong makukuha ay nagpapakita na walang nakalistang bayarin na karaniwang magpapahiwatig ng pagkakahatol.[42][43]

Isa pang salik na dapat isaalang-alang ay na ang mga kritikal na affidavit mula sa mga taong nagsabing kilala nila si Joseph noong panahon ng pagdinig noong 1826 ay walang binanggit na hatol na pagkakasala.[44] Nailathala ang mga affidavit na ito sa aklat na laban sa Mormon noong 1834 na Mormonism Unvailed.[45]

Ano ang sinabi ng mga saksi sa pagdinig noong 1826?

Ang buod ng sinabi ng mga saksi, batay sa mga umiiral na ulat, noong pagdinig noong 1826 ay ang mga sumusunod:

Saksi	Buod
Joseph Smith Jr.	Naalala ni Joseph Smith Jr. kung paano niya natagpuan ang kanyang bato.[46] Sa salaysay ni Pearsall, inalala ni Joseph kung paano siya kinuha ni Josiah Stowell, at sinabi kay Stowell kung saan makakahanap ng mga kayamanan “sa kailaliman ng lupa.” Sa parehong salaysay, sinabi rin ni Joseph na itinigil niya ang gawaing iyon dahil sumasakit ang kanyang mga mata at na “noon pa man ay mas pinili niyang umiwas sa anumang may kinalaman sa negosyong ito.”[47]
Joseph Smith Sr.[BIO]	Binanggit ni Joseph Smith Sr. ang “kahanga-hangang mga tagumpay” ng kanyang anak “bilang isang tagakita” at na “siya at ang kanyang anak ay parehong labis na nahiya na ang kahanga-hangang kapangyarihang ito, na himalang ibinigay ng Diyos sa kanya, ay gagamitin lamang sa paghahanap ng maruming pakinabang,” at umaasang magagamit din balang araw ang kapangyarihang ito sa tamang paraan.[48]
Horace Stowell[BIO]	Inilarawan ni Horace Stowell kung saan diumano nakabaon ang isang sinasabing baul ng mga dolyar sa Winchester County, na diumano ay minarkahan ni Joseph ang laki gamit ang mga dahon sa lupa.[49]
Arad Stowell[BIO]	Nais ni Arad Stowell na ipakita ni Joseph Smith ang kanyang mga kakayahan. Nauwi ito sa pagbasa ni Joseph ng isang aklat na tinakpan niya ng tela habang hawak ang isang puting bato sa tabi ng kandila. Nabigo si Arad at inisip niyang panlilinlang ito.[50]
Jonathan Thompson[BIO]	Inangkin ni Jonathan Thompson na sinabi ni Joseph na may kayamanang pinoprotektahan ng paghahandog. Tinamaan nila ng pala ang kayamanan. Inilagay ng isang lalaki ang kanyang kamay sa kayamanan, pero lumubog ito at hindi na maabot.[51]
Ginoong McMaster[BIO]	Sinabi ni G. McMaster na sumama siya kay Arad Stowel upang makumbinsi tungkol sa kakayahan ni Joseph, ngunit noong una ay naniwala siya na si Joseph ay isang manloloko. Sinabi niya na nagkunwari si Joseph na kaya niyang matukoy ang mga bagay sa malayo sa pamamagitan ng paghawak ng puting bato sa araw o kandila, at si Joseph ay “medyo umiwas sa pagtingin sa isang sumbrero sa kanyang madilim na kulay na bato.”[52]
Addison Austin[BIO]	Ayon sa salaysay ni Benton, inamin ni Joseph Smith kay Addison Austin na hindi naman talaga siya nakakakita ng anumang nakabaong pera, at sinasadya niyang gawin ang ganitong panlilinlang “para kumita.”[53]
Josiah Stowell	Nagpatotoo si Josiah Stowell na si Joseph ay “tumingin sa pamamagitan ng bato at inilarawan ang [aking] bahay at mga gusaling nasa labas, habang nasa Palmyra sa bahay ni Sampson Stowell, nang tama, at sinabi niya ang tungkol sa isang pinintang puno na may kamay ng isang tao na ipininta rito sa pamamagitan ng nasabing bato.”[54] Nasaksihan ni William Purple ang patotoo at naalala, “Ang patotoo ni Deacon Stowel ay hindi mapapabulaanan. Pinalaya ang bilanggo.”[55]

Expand Table

Pinagmulta ba ng hukuman si Joseph sa pagdinig noong 1826?

Hindi, malamang hindi. Ang mga singil mula kay Judge Albert Neely[BIO] at Constable Philip M. De Zeng[BIO] ay hindi nagpapakita ng anumang multa; ang mga iyon ay para sa mga gastos sa korte at ipinadala sa county para sa bayad sa mga saksi at iba pang gastos.[56]

May sinabi ba si Joseph Smith tungkol sa pagdinig noong 1826?

Hindi, hindi partikular. Gayunman, sa isyu ng Hulyo 1838 ng Elders' Journal, inaamin ni Joseph na siya ay isang "money digger" ngunit "hindi ito naging masyadong kumikitang trabaho para sa kanya, dahil [siya] ay tumatanggap lamang ng labing-apat na dolyar bawat buwan para rito."[57] Inamin din ni Joseph na, noong kabataan niya, siya ay nagkasala ng "maraming bisyo at kalokohan."[58]

Ano ang alam natin tungkol sa pagdinig noong 1829?

Hindi gaanong marami. Ang tanging dokumentasyon tungkol dito ay mula sa isang pangalawang-salaysay na pag-alaala ni Lucy Mack Smith.[59]

Tungkol saan ang mga kaso noong 1830?

Noong tag-init ng 1830, sinampahan si Joseph sa New York ng kasong pagiging isang “taong magulo” sa dalawang kaso,[60] isa sa South Bainbridge[61] at isa sa Colesville.[62]

Ano ang nalalaman tungkol sa kaso sa South Bainbridge noong 1830?

Ang mga paratang laban kay Joseph sa harap ni Justice Joseph Chamberlain[BIO] sa South Bainbridge ay hindi lubos na malinaw. Ayon kay Joseph Knight Sr.,[BIO] si Benton ang nagsampa ng warrant laban kay Joseph dahil sa kanyang “pagpapanggap na nakakakita sa ilalim ng lupa,”[63] at ayon kay Joseph Smith, ito ay—kahit paano—may kaugnayan sa naunang mga paratang na siya ay naghuhukay ng pera at diumano’y nanggugulo sa kapayapaan nang kanyang “magpalayas ng demonyo” mula kay Newel Knight.[64]

Kinuha ni Joseph Knight si James Davidson[BIO] para ipagtanggol si Joseph, pero pinayuhan din ni Davidson si Knight na kunin si John S. Reed.[65] Nagpatuloy ang pagdinig hanggang hatinggabi nang pawalang-sala ni Chamberlain si Joseph.[66]

Ano ang nalalaman tungkol sa kaso sa Colesville noong 1830?

Ang ikalawang kaso noong 1830 ay nilitis sa harap ng hukuman na binubuo ng tatlong Justice of the Peace—isang Court of Special Sessions sa Colesville.[67] Pagkatapos ng unang pagdinig, nakatanggap si Joseph ng warrant para sa kaparehong mga krimen mula sa isang constable sa Broome County para sa ikalawang pagdinig.[68] Ayon kay John S. Reed,[BIO] sinuri ang mga saksi hanggang alas-2 ng umaga, at pinagtalunan ang kaso sa loob pa ng dalawang oras hanggang sa mapawalang-sala si Joseph.[69]

Ano ang sinabi ng mga saksi sa mga paglilitis noong 1830?

Ang sumusunod ay isang listahan ng mga saksi at buod ng sinabi nila tungkol sa mga paglilitis noong 1830:

Joel K. Noble[BIO]	Sinabi ni Joel K. Noble na ang warrant na inilabas laban kay Joseph ay para sa “paglabag sa kapayapaan laban sa estado ng New York, sa pamamagitan ng pagtingin sa isang tiyak na bato upang makahanap ng kayamanan,” at idinagdag na si Joseph ay “pinalaya; hindi siya tumingin sa salamin sa loob ng dalawang taon upang maghanap ng pera, atbp.,—kaya ipinagbawal na ito.”[70]
Newel Knight[BIO]	Nagpatotoo si Newel Knight kay William Seymour[BIO] (piskal) na “nagpalayas” si Joseph ng “demonyo” mula sa kanya “sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos.”[71][72]
John Reed[BIO]	Nabanggit ni Reed na matapos mapatunayang “not guilty” si Joseph at mapalaya sa unang paglilitis, muli siyang inaresto para sa ikalawang paglilitis sa Colesville, kung saan napatunayang “not guilty” din si Joseph. Pagsasabihan ng mga hukom si Joseph “dahil sa kanyang mga paniniwala sa relihiyon.”[73]

Expand Table

Umiiral ba ang mga rekord ng hukuman para sa mga paglilitis noong 1830?

Hindi, hindi pa natatagpuan ang mga rekord ng hukuman para sa mga paglilitis noong 1830.

May sinabi ba si Joseph Smith tungkol sa paglilitis noong 1830?

Oo. Sa kanyang kasaysayan, inalala ni Joseph ang mga paglilitis noong 1830, na sinasabing ito ay tungkol sa “nakakahiya na mga kasinungalingan” at na maraming saksi ang “sumumpa sa hayagang mga kasinungalingan” at na siya ay napawalang-sala sa parehong pagkakataon.[74]

The Facts

Dinala si Joseph sa harap ng isang hukom noong 1826, 1829, at 1830 dahil sa iba’t ibang paratang na may kaugnayan sa "glass looking" at "pagiging isang manggugulong tao."
Ipinapakita ng dokumentaryong tala na ang mga sakdal noong 1829 at 1830 ay ibinasura.
May magkakasalungat na ebidensya tungkol sa kinalabasan ng kaso noong 1826.

Our Take

Ang pagpapanumbalik ng ebanghelyo at ng Simbahan ni Jesucristo ay nakasalalay sa papel ni Joseph Smith bilang propeta, kaya mahalagang paksa ang karakter at pag-uugali ni Joseph. Maraming beses siyang ipinatawag sa hukuman—ano ang sinasabi nito tungkol sa kanyang karakter? Sino ang nag-akusa sa kanya ng pagsisinungaling o pandaraya, at nahatulan ba siya bilang isang manloloko?

Maaari ring may ilang naasiwa tungkol sa ugnayan sa pagitan ng mga paratang na gumamit siya ng “peep stones” para sa mapanlinlang na mga gawain, at ng mga paraang ginamit ni Joseph sa pagsasalin ng Ang Aklat ni Mormon. Okay lang na makaramdam ng pagkalito o pag-aalala tungkol sa mga bagay na ito, at maaaring kailanganin pa ng mas maraming pag-aaral para mailagay ang mga ito sa tamang konteksto.

Si Joseph Smith ay isang kontrobersyal na tao noong kanyang panahon. Nasangkot siya sa maraming legal na paglilitis sa buong buhay niya, at may ilan na gumamit ng sistemang legal para subukang sirain ang kanyang kredibilidad o siraan siya. Sa kasamaang-palad, napakakaunti ng mga makasaysayang tala na magagamit tungkol sa mga paratang ng pandaraya laban kay Joseph. Batay sa mga tala at testimonya na mayroon tayo, tila hindi itinuloy ang hindi bababa sa dalawa sa tatlong kaso. Gayunman, may magkakasalungat na impormasyon ang makasaysayang tala tungkol sa kaso noong 1826, kaya hindi malinaw kung nahatulan siya sa isang krimen o hindi.

Maraming kaibigan si Joseph Smith na nanindigan para sa kanya at nagpatotoo na siya ay marangal at may integridad, ngunit may iba pang paraan para magkaroon ng patotoo tungkol sa kanyang banal na gawain. Bukod sa kinakailangang pag-aaral at malalim na pag-iisip, maaaring pag-aralan ng isang tao ang Ang Aklat ni Mormon at maghanap ng espirituwal na patotoo na totoo ang Ang Aklat ni Mormon at na si Joseph ay mapagkakatiwalaan bilang propeta ng Diyos sa pagpapanumbalik.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

97 Primary Sources

Footnotes

BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIOJosiah Stowell
Josiah Stowell (1770–1844) was born and raised a member of the Presbyterian Church. In 1825, he hired Joseph Smith to dig for Spanish silver in Harmony, Susquehanna County, Pennsylvania. He was a witness to Joseph Smith's court proceedings in South Bainbridge in 1826 and 1830. He was present at the Smith home when Joseph Smith arrived with the gold plates in 1829. He would later be baptized a member of the Church ca. 1830.
BIOMartin Harris
Martin Harris (1783–1875) was an early Latter-day Saint leader. He married his first cousin Lucy Harris on March 27, 1808, in Palmyra. Harris served in the War of 1812 in the New York Militia. His contributions to Church history include serving as Joseph Smith's scribe from April to June 1828. He was one of the Three Witnesses of the Book of Mormon and was baptized on April 6, 1830. He was excommunicated in December 1837 and subsequently became a member of the high council of James J. Strang's church. Harris later joined William C. McLellin's movement in 1847. He migrated to the Salt Lake Valley in 1870, where he was rebaptized.
BIOLucy Mack Smith
Lucy Mack Smith (1775–1856) was the mother of Joseph Smith, Jr. Born and raised in New Hampshire, she married Joseph Smith, Sr. in 1796. A faithful Presbyterian and a committed Seeker, Smith believed her son's claims to visions. She stayed with the Latter-day Saints throughout her life until Nauvoo, when age prohibited her from traveling with the Saints to the Intermountain West. She composed and dictated the most thorough history of Joseph Smith's early life, which became The History of Joseph Smith By His Mother, transcribed by scribe Martha Coray.
BIOLucy Harris
Lucy Harris (May 1, 1792–Summer 1836) was born in Swift's Landing, Ontario County, New York to Rufus Harris and Lucy Hill. She associated with the Quakers (Society of Friends). She married her cousin Martin Harris, who would later be one of the Three Witnesses, on March 27, 1808. She was one of the five people to whom Martin Harris was granted permission by Joseph Smith to show 116 pages of the Book of Mormon translation. She separated from Martin sometime after June 1830 and died in the summer of 1836 in Palmyra, New York.
BIODoctor Philastus Hurlbut
Doctor Philastus Hurlbut (February 3, 1809–June 16, 1883), was an early Church member and critic. Hurlbut was born in Vermont and given Doctor as a first name. Hurlbut became a Methodist Episcopal preacher in New York, was baptized in the church sometime between 1832 and 1833, and ordained an elder by Sidney Rigdon in 1833. Later that year he was excommunicated. In 1834, Eber D. Howe published information that Hurlbut collected about Joseph Smith and his family in Mormonism Unvailed. Hurlbut and Howe also claimed that Smith and Rigdon had based the Book of Mormon on Solomon Spaulding's lost manuscript. Hurlbut was ordained an elder in the Salem United Brethren Church of Gibsonburg, but was later suspended from the ministry.
BIOHyrum Smith
Hyrum Smith (1800–1844) was born in Tunbridge, Vermont. He was the older brother of Joseph Smith, who organized the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, and served as the Church's second patriarch. He was one of the Eight Witnesses to the Book of Mormon. In 1837, he became Second Counselor in the First Presidency, and the following year, he was imprisoned alongside Joseph Smith in Liberty Jail. Hyrum Smith became the Church's new patriarch in 1841 after the death of his father, Joseph Smith, Sr., in Nauvoo. Hyrum also served as a member of the City Council, the Nauvoo Legion, and the Council of Fifty. He was martyred along with Joseph Smith in Carthage Jail in 1844.
BIOWilliam D. Purple
William D. Purple (April 6, 1802–1886) was born in Burlington, Otsego County, New York. Purple studied medicine with Dr. Charles Josslyn from 1820 to 1824. He was initiated as a Freemason in 1825 in Bainbridge. He took the notes at the hearing involving Joseph Smith in March 1826 in Chenango County which he would later publish as "Joseph Smith, the Originator of Mormonism" in 1877. He would later serve as Secretary of the Methodist Episcopal Church at its organization on September 29, 1832, in McDonough Village, Chenango County, New York; President of Chenango County Medical Society, 1838–1839; and Postmaster in Greene, New York 1853–1861. He was buried in Greene in 1886.
BIOArthur B. Deming
Arthur Buel Deming (1838- ?) was born in Ohio. In August of 1844 Deming's father, Miner (Minor), was elected sheriff of Hancock County, Illinois with the support of the Mormon vote in Nauvoo. Because Miner Deming arrested suspects in the murder of Joseph and Hyrum Smith, he was harassed by anti-Mormons. When his father died from heat stroke in 1845, Deming blamed Latter-day Saints for his father's death. By 1860, Deming had moved to New York, and later, to California, where he became known as an Anglo-Saxon supremacist, apocalyptic visionary, and charcoal rheumatoid arthritis medicinal healer. In 1888, he published a short-lived periodical, Naked Truths About Mormonism, that included testimonies from several early critics of the faith. There is no clear date or location of his death.
BIOAbram W. Benton
Abram Willard Benton (1805–1867) was a doctor who was born in New York. He practiced medicine in Chenango County, New York. Benton wrote an editorial in 1831 that accused Joseph Smith of being a fraud and glass-looker. In 1837, Benton moved to Illinois where he served in various civic roles. Benton died in Fulton, Illinois.
BIOJoel King Noble
Joel King Noble (1789-1874) was a justice of the peace in Colesville, New York, who presided over a July 1830 trial of Joseph Smith. He wrote a letter addressed to Jonathan B. Turner, March 8, 1842, where he offered his reminiscences of the 1826 hearing.
BIOJonathan Baldwin Turner
John Baldwin Turner (December 7, 1805 – January 10, 1899) Born in Templeton, Massachusetts. In 1833 he became a professor of Illinois College in Jacksonville, Illinois. He was the editor of an abolitionist newspaper and an assistant with the underground railroad. In 1836, he helped organize the Illinois State Teacher's Association. In 1848, Turner advocated free public schools and the establishment of normal schools for training teachers. After resigning as professor at Illinois College in 1848, he devoted his time to agricultural experiments as well as being campaigning for the rights of mentally ill people.
BIOCharles Marshall
Charles Marshall was a British journalist who visited Utah in 1872. During his time in Utah, he received permission from Emily Pearsall to copy the "original papers" the "Judicial proceedings" of her uncle, Justice Albert Neely. This would be published in England as "The Original Prophet: By a Visitor to Salt Lake City" in Fraser's Magazine, February, 1873.
BIOJoseph Smith, Sr.
Joseph Smith, Sr. (1771–1840) was born in Topsfield, Essex County, Massachusetts, to Asael Smith and Mary Duty. He married Lucy Mack Smith in 1796. He was the father of Joseph Smith, Jr. He was one of the eight witnesses of the Book of Mormon and served as the first Patriarch of the Church. He died in Nauvoo, Illinois.
BIOHorace Stowell
Horace Stowell (1796–1858), was born in New York. Stowell was a nephew of Josiah Stowell and served as a witness in the 1826 trial of Joseph Smith. According to Horace Stowell, Joseph pretended to tell where a chest of dollars was buried in Windsor.
BIOArad Stowell
Arad Stowell (1783–1868) was born in Bainbridge, New York. Stowell was a farmer and a deacon in the First Presbyterian Church. Stowell was also a distant relation of Josiah Stowell. Arad Stowell was a witness in the 1826 trial of Joseph Smith. He claimed that Joseph pretended to read a book covered by a white cloth by means of a white and transparent stone.
BIOJonathan Thompson
Jonathan Thompson was a witness for the prosecution in the June 1830 trial of Joseph Smith. He stated that he attended treasure hunts at night with Josiah Stowell and Joseph Smith and that Joseph, at one time, pretended to know where to look for a chest of money.
BIOMr. McMaster
Mr. McMaster was a witness in the 1826 trial of Joseph Smith. No given name is provided in any of the accounts.
BIOAddison Austin
Addison Austin was a witness for the prosecution in the July 1, 1830 Trial of Joseph Smith Held in South Bainbridge, New York. According to Austin, when he asked Joseph Smith if he truly could see hidden treasures, he replied that, "to be candid, between you and me, I cannot, any more than you or any body else; but any way to get a living.”
BIOAlbert Neely
Albert Neely (c. 1798-1857), was born in New York. Neely served in various civil and ecclesiastical roles in South Bainbridge, New York. Neely was the justice of the peace who presided over the 1826 trial of Joseph Smith. Neely later moved from New York to Illinois. He died in Chicago.
BIOPhilip M. De Zeng
Philip Mark de Zeng (November 16, 1790-March 15, 1862) was a constable born in Kingston, Ulster County, New York. He served the warrants on Joseph Smith for his March 1826 trial. He died in Clyde, Wayne County, New York.
BIOJoseph Chamberlain
Joseph P. Chamberlain was a sheriff and justice of the peace in Chenango County, New York. In 1830, he presided over a trial for Joseph Smith in South Bainbridge.
BIOJoseph Knight, Sr.
Joseph Knight Sr. (1772-1847) first met Joseph Smith when Joseph was working for Josiah Stowell. Knight subsequently hired Joseph to work for him, and assisted Joseph in his courting of Emma Hale by lending him his sled. The Smiths borrowed Knight's wagon when they picked up the golden plates from the Hill Cumorah. He was baptized June 28, 1830. While in Nauvoo, he became a member of the Nauvoo Masonic Lodge. Knight left Nauvoo with his family in 1846 and journeyed with the pioneers. He died on the trek west at Mount Pisgah, Iowa.
BIOJames Davidson
James Davidson (c. 1779–June 9, 1847), was a farmer in Chenango County, New York. His wife was named Betsey. In June of 1830, Davidson helped defend Joseph Smith in court. Davidson died in Bainbridge in 1847.
BIOJohn S. Reed
John Savage Reed (1784–1878) was a nineteenth-century attorney. His name was sometimes spelled "Reid." Reed was born in Massachusetts and fought in the War of 1812. He moved to New York in 1823. He defended Joseph Smith in court in 1826, although he was not a Latter-day Saint. Reed traveled to Nauvoo in May 1844 as a delegate supporting Joseph Smith for president. Later in his life, he would move to Mexico, Oswego County, New York, and married his third wife, Mercy Foster, by 1855. He is buried in Three Mile Creek Cemetery, Clayton, Jefferson County, New York.
BIONewel Knight
Newel Knight (September 13, 1800–January 11, 1847), was an early Latter-day Saint. He was born in Marlborough, Vermont and his father, Joseph Knight, Sr., was an early associate of Joseph Smith. In 1830, Knight was possessed by a demon, which was then exorcised by Joseph Smith. Knight was baptized that year and served as president of the Colesville Branch. In 1831, he led the branch to Ohio, was ordained an elder, and was sent to Missouri. In 1834, his wife died after they were forced to move due to persecution. In Nauvoo, Knight again served on the high council. In 1847, Knight died of illness in Nebraska on the journey west.
BIOWilliam Seymour
William Seymour (ca. 1780-December 28, 1848) was a lawyer, justice of the peace, judge, and politician. He was born in Connecticut. He was admitted to the bar in 1806. He served as justice of the peace at Windsor from 1812 to 1828 and later as Judge of Broom County Court of Common Pleas, 1833-1835 and 1837-1847. He would later serve as a member of the U.S. House of Representatives from 1835 to 1837. He died in Binghamton.
[1]↩︎
Noong Marso 20, 1826, inakusahan si Joseph ng pagiging isang "glass looker" at isang "disorderly person." Dininig ni Hukom Albert Neely ang reklamo.
Ayon kay Lucy Mack Smith, nagsampa si Lucy Harris ng reklamo sa isang mahistrado sa Lyons, New York, laban kay Joseph Smith dahil sa panloloko umano kay Martin Harris, ngunit ibinasura ang sakdal noong Marso 1829. Ang mga alaala ni Lucy ang tanging sanggunian para sa pangyayaring ito.
Noong tag-init ng 1830, kinasuhan si Joseph ng pagiging isang "disorderly person" sa isa o posibleng dalawang kaso.
[2]↩︎
Ayon kina Van Ness at Woodworth, Laws of the State of New-York (1813), ang disorderly conduct o disorderly person ay binibigyang-kahulugan bilang “pagkukunwaring . . . matuklasan kung saan makikita ang mga nawawalang gamit . . . lahat ng salamangkero, at lahat ng taong nagkukunwaring may kasanayan sa physiognomy, panghuhula sa palad, o katulad na tusong agham, o nagkukunwaring manghula, o matuklasan kung saan makikita ang mga nawawalang gamit.”
- William P. Van Ness and John Woodworth provide the legal definition of "disorderly conduct" based on 1813 New York Law.
[3]↩︎
Isang tala mula sa panahong iyon noong Marso 1831 ni Abram W. Benton ang nag-ulat na si Joseph ay “hinatulan” ngunit pinalaya:
Sa wakas, ang publiko, na napagod sa mababang panlilinlang na ipinipilit ni [Joseph] sa pagiging mapaniwalain ng mga mangmang, upang makuha ang kanyang ikabubuhay mula sa kanilang kinikita, ay ipinahuli siya bilang isang taong magulo ang asal, nilitis at hinatulan sa harap ng isang hukuman o mahistrado. Ngunit, dahil sa kanyang kabataan, (dahil siya noon ay menor de edad,) at sa pag-aakalang maaaring magbago ang kanyang asal, sinadya siyang hayaang makatakas.
Sa isang mas huling sanggunian, isinulat ni William D. Purple, isang kritiko ng Simbahan, na pinalaya si Joseph. Sa kanyang mga alaala na inilathala noong 1877, iniugnay ni Purple ang pagpapalaya kay Joseph sa pahayag na ang “patotoo ni Diakono Stowell [ay hindi] maaaring pasinungalingan” ng hukuman.
At sa bersiyong inilathala ng Fraser's Magazine (Pebrero 1873), sa paratang na pagiging "isang magulong tao at isang impostor," si Joseph Smith ay napatunayang "nagkasala" ni Hukom Neely.
[4]↩︎
Ayon kay Lucy Mack Smith, nagsampa si Lucy Harris ng reklamo sa isang mahistrado sa Lyons, New York, laban kay Joseph Smith dahil sa panloloko umano kay Martin Harris, ngunit napatunayang “hindi nagkasala” si Joseph. Ang mga alaala ni Lucy ang tanging pinagmulan para sa pangyayaring ito. Sa kanyang mga alaala, ikinuwento niya kung paano, matapos marinig ang patotoo ni Martin Harris, sinabi ng hukom sa tagausig:
Hindi na nila kailangang tumawag pa ng iba nilang mga saksi kundi dalhin na lamang ang naitala tungkol sa patotoong naibigay na. Ito ay pinunit niya sa harap ng kanilang mga mata at sinabi sa kanila na umuwi na at huwag na siyang gambalain pa sa gayong katawa-tawang kahangalan. Umuwi silang napahiya at nalito, nakayuko ang kanilang mga ulo dahil sa hiya at pagkalito.
Sa isyu noong Nobyembre 7, 1832, ng New England Christian Herald, isinulat ni Hukom Joel K. Noble na dinala sa harap niya si Joseph dahil sa paratang “na siya, ang nasabing si Joseph Smith, Jr., ay nagkasala ng paglabag sa kapayapaan, laban sa mabubuting mamamayan ng estado ng New York, sa pamamagitan ng pagtingin sa isang tiyak na bato upang makahanap ng mga nakatagong kayamanan, atbp., na sakop ng Statute of Limitation.”
Lahat ng ulat tungkol sa mga pagdinig noong 1830 ay nagkakaisa na si Joseph Smith ay hindi kinasuhan ng anumang krimen. Sa parehong artikulo sa New England Christian Herald, isinulat ni Judge Noble:
Si Joseph Smith, Jr., ay pinalaya; hindi na siya tumingin sa salamin sa loob ng dalawang taon upang maghanap ng pera, at iba pa.
- Lucy Mack Smith recounts Lucy Harris's attempt to bring legal action against Joseph for purportedly defrauding Martin Harris in March 1829.
- New England Christian Herald prints article discussing Joseph Smith's June 1830 trial.
[5]↩︎
Ang may kaugnayang batas na mailalapat sa pagkakataong ito ay yaong kung saan ang isang “magulong tao” ay inaakusahan na “nagkukunwaring . . . tumuklas kung saan matatagpuan ang mga nawawalang ari-arian . . . lahat ng mga salamangkero, at lahat ng taong nagkukunwaring may kasanayan sa physiognomy, panghuhula sa palad, o katulad na tusong agham, o nagkukunwaring manghula ng kapalaran, o tumuklas kung saan matatagpuan ang mga nawawalang ari-arian.”
Sa kanyang “Mormonites” noong Marso 1831, isinulat ni Abram W. Benton:
Si Josiah Stowell, kasama ang iba pa, ay gumastos ng malalaking halaga ng pera sa paghuhukay para sa nakatagong kayamanan, na kunwari ay nakikita ni Smith, at sinasabi niya sa kanila kung saan huhukay; pero hindi nila kailanman natagpuan ang kanilang kayamanan. Sa huli, ang publiko, na napagod na sa mababang panlilinlang na ipinapalabas niya sa pagiging mapaniwalain ng mga mangmang, para makapanghingi ng ikabubuhay mula sa kanilang kinita, ay ipinahuli siya bilang isang manggugulong tao, nilitis, at hinatulan sa harap ng isang hukuman o hukom.
Ang paratang na siya ay isang "taong magulo ang asal" ay pinatibayan nina Oliver Cowdery, Charles Marshall, at Daniel S. Tuttle.
[6]↩︎
Ayon kay Lucy Mack Smith, nagsumbong si Lucy Harris sa isang mahistrado sa Lyons, New York, laban kay Joseph Smith dahil sa panloloko umano kay Martin Harris, ngunit si Joseph ay napatunayang “hindi nagkasala.” Ang mga alaala ni Lucy ang tanging pinagmulan para sa pangyayaring ito. Sa kanyang mga alaala, ikinuwento niya kung paano, matapos marinig ang patotoo ni Martin Harris, sinabi ng hukom sa prosekusyon:
Hindi na nila kailangang tumawag pa ng iba nilang mga saksi kundi dalhin na lamang ang naitala tungkol sa patotoong naibigay na. Ito ay pinunit niya sa harap ng kanilang mga mata at sinabi sa kanila na umuwi na at huwag na siyang gambalain pa sa gayong katawa-tawang kahangalan. Umuwi silang napahiya at nalito, nakayuko ang kanilang mga ulo dahil sa hiya at pagkalito.
- Lucy Mack Smith recounts Lucy Harris's attempt to bring legal action against Joseph for purportedly defrauding Martin Harris in March 1829.
[7]↩︎
Sa isyu noong Nobyembre 7, 1832, ng New England Christian Herald, isinulat ni Hukom Joel K. Noble na dinala sa harap niya si Joseph dahil sa paratang “na siya, ang nasabing si Joseph Smith, Jr., ay nagkasala ng paglabag sa kapayapaan, laban sa mabubuting mamamayan ng estado ng New York, sa pamamagitan ng pagtingin sa isang tiyak na bato upang makahanap ng mga nakatagong kayamanan, atbp., na sakop ng Statute of Limitation.”
Ang mga ulat tungkol sa mga pagdinig noong 1830 ay nagkakaisang nagsasabing si Joseph Smith ay hindi kinasuhan ng anumang krimen. Sa kaparehong artikulo sa New England Christian Herald, isinulat ni Judge Noble:
Si Joseph Smith, jr., ay pinalaya; hindi na siya tumingin sa salamin sa loob ng dalawang taon upang maghanap ng pera, at iba pa.
Naalala ni John S. Reed, isang hindi Banal sa mga Huling Araw na kumatawan kay Joseph sa mga pagdinig, noong Hunyo 1844:
Iniharap ng hukuman ang bilanggo at sinabi: "G. Smith, pinag-aralan namin ang iyong kaso, sinuri ang patotoo at wala kaming nakitang dahilan para hatulan ka, kaya ikaw ay pinalalaya."
- New England Christian Herald prints article discussing Joseph Smith's June 1830 trial.
- John S. Reed, who served as a legal representative for Joseph Smith, recounts events leading up to the 1830 trials, and trials themselves.
[8]↩︎
Sa kanyang kasaysayan noong 1838, isinalaysay ni Joseph Smith kung paano si Josiah Stowell
nakarinig ng kung ano tungkol sa isang minahan ng pilak na nabuksan daw ng mga Kastila sa Harmony, Susquahanah County, Estado ng Pensylvania, at bago pa ako nagtrabaho sa kanya ay naghuhukay na siya upang kung maaari ay matuklasan ang minahan. Pagkatapos kong tumira kasama <siya>, isinama niya ako, gaya ng iba pa niyang tauhan, sa paghuhukay para sa minahan ng pilak, at nagpatuloy ako roon nang halos isang buwan nang walang tagumpay sa aming ginagawa, at sa huli ay nahikayat ko ang matandang ginoo na tigilan na ang paghuhukay para rito. Kaya nagmula ang napakalaganap na kuwento na ako ay naging <naging> tagapaghukay ng pera.
Sa kanyang mga alaala, inalala ni Lucy Mack Smith kung paano kinuha ni Stowell bilang empleyado
Si Joseph upang tulungan siya sa paghuhukay para sa isang minahan ng pilak. Pinuntahan niya si Joseph dahil narinig niya na mayroon itong ilang paraan kung saan natutukoy niya ang mga bagay na hindi nakikita ng karaniwang mata.
Ayon sa kritiko na si Abram W. Benton, iniulat na si Joseph
sinimulan niya ang kanyang panlilinlang sa pagnanakaw at pagtatago ng ari-ariang pag-aari ng kanyang mga kapitbahay, at kapag may nagtatanong, titingin siya sa kanyang bato, (ang kanyang kaloob at kapangyarihan) at sasabihin kung nasaan iyon.
[9]↩︎
Sa talaan ng bayarin para kay Albert Neely, tinukoy si Joseph Smith bilang "The Glass looker."
- Judge Neely's fee bill for Joseph's 1826 hearing (written in November 1826).
[10]↩︎
Sa kanyang “Mormonites” noong Marso 1831, isinulat ni Abram W. Benton:
Si Josiah Stowell, kasama ang iba pa, ay gumastos ng malalaking halaga ng pera sa paghuhukay para sa nakatagong kayamanan, na kunwari ay nakikita ni Smith, at sinasabi niya sa kanila kung saan huhukay; pero hindi nila kailanman natagpuan ang kanilang kayamanan. Sa huli, ang publiko, na napagod na sa mababang panlilinlang na ipinapalabas niya sa pagiging mapaniwalain ng mga mangmang, para makapanghingi ng ikabubuhay mula sa kanilang kinita, ay ipinahuli siya bilang isang manggugulong tao, nilitis, at hinatulan sa harap ng isang hukuman o hukom.
Ang paratang na pagiging isang "disorderly person" ay uulitin nina Oliver Cowdery, Charles Marshall, at Daniel S. Tuttle.
[11]↩︎
Ang salaysay ni Benton ang pinakaunang salaysay at isinulat ito ng isang kritikal na sanggunian, pero hindi ito mas tiyak kaysa sa pagsasabing si Joseph ay “hinatulan” ngunit “sinasadyang pinatakas.”
Ang salaysay ni Cowdery ang sumunod na pinakamaagang salaysay, kahit na halos isang dekada pa rin ang pagitan nito. Pabor ito kay Joseph, ngunit malinaw nitong ipinapahiwatig na siya ay napawalang-sala.
Ang mga pahayag ni Noble ay mahigit 15 taon pang mas huli at maaaring sabi-sabi lamang, dahil hindi malinaw kung naroon si Noble sa paglilitis, pero sumasang-ayon ito sa pinakaunang salaysay mula kay Benton.
Inaangkin ng salaysay ni Marshall na ito ay aktuwal na transcript ng hatol na nagkasala, na may hindi pinangalanan ngunit kapani-paniwalang pinagmulan, kung ipagpapalagay na ang pinagmulan ay si Emily Pearsall, pamangkin ni Judge Neely. Gayunman, ang salaysay ay mahigit 45 taon nang huli, mula sa isang mapanuring pinagmulan, at ang orihinal na rekord ay hindi kailanman naipakita.
At sa huli, ang Purple account ay lumitaw nang mahigit 55 taon pagkaraan, at sinasabi lamang na ang “bilanggo ay pinalaya.” Kritikal ang pinagmulan, pero sinasabi nitong nakasaksi ito mismo sa pagdinig.
[12]↩︎
Ang mga memoir ni Lucy Mack Smith ang tanging pinagmulan para sa pangyayaring ito. Sa kanyang mga memoir, ikinuwento niya kung paano, matapos marinig ang patotoo ni Martin Harris, sinabi ng hukom sa prosekusyon na “hindi na nila kailangang tumawag pa ng iba nilang mga saksi kundi dalhin na lamang ang naitala na sa patotoong naibigay na.”
Idinagdag niya:
Piniraso niya ito sa harap ng kanilang mga mata at sinabi sa kanila na umuwi na at asikasuhin ang kanilang [gawain] at huwag na siyang gambalain pa ng ganoong katawa-tawang kahangalan. Umuwi silang napahiya at litong-lito, nakayuko ang kanilang mga ulo dahil sa hiya at pagkalito.
- Lucy Mack Smith recounts Lucy Harris's attempt to bring legal action against Joseph for purportedly defrauding Martin Harris in March 1829.
[13]↩︎
Sa isang huling liham na may petsang Enero 16, 1882 para kay Joseph F. Smith, isinulat ni Addison Everett kung paano sina Joseph at Oliver Cowdery, noong panahon na isinasalin nila ang Ang Aklat ni Mormon (mga Mayo 1829), ay “dinakip gamit ang writ at dinala sa harap ng isang hukom bilang mga huwad na propeta” at na ibinasura ang mga paratang.
Binanggit din sa kanyang alaala ang “isang abogado na ang pangalan ay Reede” na nagbilin kina Joseph at Oliver na “tumakas sa gubat na malapit lang” para maiwasan ang mga mandurumog na naghihintay sa kanila sa labas matapos maibasura ang kaso.
Wala nang ibang ulat tungkol sa pagtatangkang magsampa ng kaso laban kina Joseph at Oliver noong Mayo 1829, at ang pagtukoy kay "Reede" (gaya ni John S. Reed, na nagtanggol kay Joseph Smith sa kanyang pagdinig noong 1830) ay nagpapakita na malamang na ang tinutukoy ni Everett ay ang pagdinig noong 1830.
Ang ikalawang kaso ay maaaring noong 1829, ngunit iminumungkahi ng Documentary History na si Joseph ay kinasuhan lamang ng iisang kaso noong 1829–1830 (ang kaso noong Hunyo 1830) at na mali ang pagkakaalala ni Addison Everett.
- Addisson Everett recounts to Joseph F. Smith a time when Joseph Smith was taken before a judge for being a "false prophet".
[14]↩︎
Sa isyu ng New England Christian Herald noong Nobyembre 7, 1832, isinulat ni Hukom Joel K. Noble na dinala si Joseph sa harap niya
sa paratang na “siya, ang nasabing Joseph Smith, Jr., ay nagkasala ng paglabag sa kapayapaan, laban sa mabubuting mamamayan ng estado ng New York, sa pamamagitan ng pagtingin sa isang tiyak na bato upang makahanap ng mga nakatagong kayamanan, atbp., sa loob ng Statute of Limitation.
Lahat ng ulat tungkol sa mga pagdinig noong 1830 ay nagkakaisa na si Joseph Smith ay hindi kinasuhan ng anumang krimen. Sa parehong artikulo sa New England Christian Herald, isinulat ni Judge Noble na
Si Joseph Smith, jr., ay pinalaya; hindi siya tumingin sa salamin sa loob ng dalawang taon para maghanap ng pera, at iba pa.
Naalala ni John S. Reed, na hindi Banal sa mga Huling Araw at kumatawan kay Joseph sa mga pagdinig, noong Hunyo 1844 na
Iniharap ng hukuman ang bilanggo at sinabi: "G. Smith, pinag-aralan namin ang iyong kaso, sinuri ang patotoo at wala kaming nakitang dahilan para hatulan ka, kaya ikaw ay pinalalaya."
- New England Christian Herald prints article discussing Joseph Smith's June 1830 trial.
- John S. Reed, who served as a legal representative for Joseph Smith, recounts events leading up to the 1830 trials, and trials themselves.
[15]↩︎
Ang mga sinumpaang salaysay na ito ay ilalathala sa aklat ni E. D. Howe na Mormonism Unvailed.
Sa kanyang affidavit noong Marso 20, 1834, sinabi ni Isaac Hale, ang biyenan ni Joseph Smith:
Una kong nakilala si Joseph Smith, Jr. noong Nobyembre 1825. Noong panahong iyon, nagtatrabaho siya para sa isang grupo ng mga lalaking tinatawag na “mga naghuhukay ng kayamanan”; at ang kanyang gawain ay ang makakita, o magkunwaring nakakakita sa pamamagitan ng isang bato na inilalagay sa kanyang sumbrero, at ang sumbrero ay nakatakip sa kanyang mukha. Sa paraang ito, nagkunwari siyang nakakatuklas ng mga mineral at nakatagong kayamanan.
Tungkol kina Joseph Smith Sr. at Joseph Smith Jr., sinabi ni Parley Chase sa kanyang sinumpaang salaysay noong Disyembre 2, 1833 na “sila ay mga tamad, walang pagpipigil sa sarili, at walang kabuluhang mga tao, na labis na mahilig magsinungaling. Madalas pa nilang ipinagmamalaki ang kanilang galing dito. Ang paghuhukay para sa pera ang kanilang pangunahing hanapbuhay.”
[16]↩︎
Bilang sagot sa tanong na, "Hindi ba si Jo Smith ay isang naghahanap ng nakabaong pera?" sumagot si Joseph Smith na "Oo, pero hindi iyon naging masyadong kumikitang trabaho para sa kanya, dahil labing-apat na dolyar lang bawat buwan ang kinikita niya rito."
- Joseph addresses the charge of his being a "money digger" in the Elders Journal (1838); writes it was not very profitable.
[17]↩︎
Ipinaliwanag ni Joseph sa kasaysayang ito na kinuha siya ni Stowell para maghukay ng nawawalang minahan ng pilak pero walang binanggit tungkol sa paggamit ng bato sa prosesong iyon. Isinalaysay ni Joseph:
[Josiah Stowell] ay may narinig tungkol sa isang minahan ng pilak na diumano’y nabuksan ng mga Kastila sa Harmony, Susquahanah County, Estado ng Pensylvania, at bago pa niya ako kunin ay naghuhukay na siya upang, kung maaari, matuklasan ang minahan. Matapos akong tumira kasama <niya> isinama niya ako, kasama ng iba pa niyang mga tauhan, upang maghukay para sa minahan ng pilak. Ipinagpatuloy ko ang gawaing iyon nang halos isang buwan nang walang tagumpay sa aming pagsisikap, at sa huli ay nahikayat ko ang matandang ginoo na tigilan na ang paghuhukay para rito. Kaya nagmula ang napakalaganap na kuwento na ako ay <naging> naghuhukay ng pera.
- Joseph records in his 1838 History that he was employed by Josiah Stowell in 1826; this would lead to the "very prevalent story" of his having been a "money digger."
[18]↩︎
Si Joseph Smith at Hyrum Smith ay pinaslang ng isang mandurumog habang nakakulong sila sa Carthage, Illinois, noong Hunyo 27, 1844.
[19]↩︎
Mga labintatlong taon pagkaraan, natanggap ng Utah Christian Advocate (Enero 1886) ang sumusunod na tala mula kay Obispo Tuttle tungkol sa kung paano niya nakuha ang trial docket:
Ang manuskrito ay ibinigay sa akin ni Binibining Emily Pearsall na, ilang taon na ang nakalipas, ay isang babaeng katulong sa aming misyon at tumira sa aking pamilya, at namatay dito. Ang kanyang ama o tiyo ay isang Justice of the Peace sa Bainbridge, Chenango Co., New York, noong panahon ni Jo. Smith, at sa harap niya nilitis si Smith. Pinunit ni Binibining Pearsall ang mga pahina mula sa talaang natagpuan sa bahay ng kanyang ama at dinala ang mga ito sa akin.
Ang mismong tala na sinabi ni Emily Pearsall na nakuha niya mula sa aklat ng kanyang tiyuhin ay hindi na muling nahanap. Inilathala ang transkripsiyon pagkatapos ng kanyang kamatayan.
- Utah Christian Advocate reprints the Docket Entry for State of NY vs. JS (1826).
[20]↩︎
Sa salaysay na ito, sinasabing napatunayang nagkasala si Joseph Smith bilang isang magulong tao:
At samakatuwid, napatunayan ng Hukuman na may sala ang Nasasakdal. Mga gastos: Warrant, 19c. Reklamo sa ilalim ng panunumpa, 25 1/2c. Pitong saksi, 87 1/2c. Mga pagkilala sa pananagutan, 25c. Mittimus, 19c. Mga pagkilala sa pananagutan ng mga saksi, 75c. Subpoena, 18c. - $2.68
- Charles Marshall reprints Judge Neely's court notes, People v. Joseph Smith trial transcript.
[21]↩︎
Sinabi ni Purple, sa kanyang mga alaala noong Mayo 2, 1877 tungkol sa pagdinig noong Marso 20, 1826, na “yamang hindi mapasinungalingan ang patotoo ni diakono Stowell, pinalaya ang akusado, at makalipas ang ilang linggo ay umalis sa bayan.”
- Chenango Union publishes William D. Purple's reminiscences about 1826 hearing; calls it a "trial" and that Joseph Smith was discharged and "left the town."
[22]↩︎
Naalala ni W. R. Hine kung paano sinabi ni Joseph Smith na “nakakita siya ng sulat na inukit sa mga bato sa isang hindi kilalang wika na nagsasabi kung saan ito inilibing ni [Captain] Kidd, at isinalin niya ito sa pamamagitan ng kanyang peep-stone” at kung paano “sumunod na naghukay si Jo para sa pera ni Kidd, sa pampang sa kanluran ng Susquehanna . . .”
Ayon sa isang pahayag ni Henry A. Sayer, binigyan si Joseph ng palayaw na "The Peeker." Naalala niya kung paano niya nakilala si Joseph:
Nakilala ko sina Jo, Hyrum, at Bill Smith, na madalas kong nakikitang nangangaso at naghuhukay para sa nakabaong pera, kayamanan, o mga nawawala at nakatagong bagay. Sinasabi ni Jo na tumatanggap siya ng mga hayag mula sa Panginoon kung saan maghuhukay. . . . Sinasabi na siya ang pinakatamad na hamak sa buong lugar.
At sinabi ni Isaac Butts, na dating kamag-aral ni Joseph Smith:
Ang batang si Jo ay may sanga ng witch-hazel na may dalawang dulo, na sinasabi niyang magagamit niya para mahanap ang nakabaong pera o mga nakatagong bagay. Kalaunan ay nagkaroon siya ng batong pangmasid na inilalagay niya sa kanyang sumbrero at tinitingnan. Nakita ko ang dalawa.
[23]↩︎
Ang terminong "paghuhukay ng pera" ay lumitaw na noong Marso 1729, nang banggitin ni Benjamin Franklin ang "kakaibang hilig sa paghuhukay para sa pera dahil sa paniniwalang maraming naitago ng mga pirata."
At sa isang artikulo noong 1825 na lumabas sa North-Carolina Free Press, “Money Digging,” sinasabi na kabilang sa gawaing ito ang pagtatangkang makahanap ng “salaping nakabaon sa ilalim ng ibabaw ng lupa.”
Sa artikulong “Mormonism” sa New England Christian Herald noong 1830, ang “glass looking” ni Joseph ay binigyang-kahulugan bilang ang kanyang “pagtitig sa isang tiyak na bato upang makahanap ng mga nakatagong kayamanan, atbp.”
[24]↩︎
Noong 1825, iniulat na isang “Mr. Ash” ang nakadiskubre ng nakatagong kayamanan; muling inilathala ni Josiah Priest ang kanyang ulat sa kanyang aklat na American Antiquities and Discoveries in the West. Sa taon ding iyon, noong Nobyembre 1825, si Josiah Stowell at iba pang mga residente ng Harmony Township ay may nakasulat na kasunduan tungkol sa mga hakbang na susundin kung may matatagpuang kayamanan habang naghuhukay.
- Josiah Priest reprints story of a "Mr. Ash" discovering hidden treasure in 1826.
- Josiah Stowell et al's agreement about procedures if/when treasure is discovered during a dig.
[25]↩︎
Noong Marso 1729, sumulat si Benjamin Franklin ng isang mapanuyang artikulo tungkol sa gawain ng “paghuhukay ng pera,” gaya rin ng ginawa ng iba pang publikasyon, tulad ng “Digging Money,” Vermont Watchman and State Journal, na inilathala noong Abril 23, 1822.
- Benjamin Franklin, in a satircal article, discusses the practice of "money digging."
- Vermont Watchman and State Journal prints sarcastic article about money digging which was growing in popularity at the time.
[26]↩︎
Inilalarawan ng kaugnay na batas ang isang “taong magulo ang asal” sa kabanata 31 ng Mga Batas ng Estado ng New-York, na Binago at Pinagtibay sa Ikatatlumpu’t-Anim na Sesyon ng Lehislatura bilang isang taong:
nagkukunwari . . . na matuklasan kung saan makikita ang mga nawawalang ari-arian . . . lahat ng mga salamangkero, at lahat ng mga taong nagkukunwaring may kasanayan sa physiognomy, panghuhula sa palad, o katulad na mapanlinlang na kaalaman, o nagkukunwaring manghula ng kapalaran, o matuklasan kung saan makikita ang mga nawawalang ari-arian"
- William P. Van Ness and John Woodworth provide the legal definition of "disorderly conduct" based on 1813 New York Law.
[27]↩︎
Nadama ng ilang kamag-anak ni Josiah Stowell na si Joseph ay may “walang limitasyong kontrol” kay Josiah at dinala nila si Joseph sa hukuman. Sa pagsulat noong 1877, inalala ni William D. Purple ang mga paratang laban kay Joseph Smith mula sa mga kamag-anak ni Josiah Stowell:
Noong Pebrero 1826, ang mga anak na lalaki ni G. Stowell, na nakatira kasama ng kanilang ama, ay labis na nagalit kay Smith, dahil malinaw nilang nakitang inuubos ng kanilang ama ang kanyang ari-arian sa walang bungang paghahanap ng mga nakatagong kayamanan, at nakita nila na ang batang tagakita ay may walang limitasyong kontrol sa mga ilusyon ng kanilang ama. . . Ipinadakip nila si Smith bilang isang palaboy, na walang nakikitang paraan ng ikabubuhay.
- Chenango Union publishes William D. Purple's reminiscences about 1826 hearing; calls it a "trial" and that Joseph Smith was discharged and "left the town."
[28]↩︎
Ang tala mula sa Webster's 1828 Dictionary sa ilalim ng "fraud" ay ganito:
Panlilinlang; pandaraya; panloloko; pakana na nakapipinsala sa karapatan o interes ng iba; isang paraang naglalayong makakuha ng hindi makatarungang pakinabang; isang pagtatangkang magkamit o ang pagkakamit ng pakinabang laban sa iba sa pamamagitan ng panlilinlang o imoral na paraan, lalo na ang panlilinlang sa mga kontrata, o sa pagtawaran at pagbebenta, alinman sa pagsasabi ng kasinungalingan, o pagtatago ng katotohanan.
Sa 1825 The Justice's Manual, ang pandaraya ay binibigyang-kahulugan bilang:
Isang paglabag sa common law. Gayunman, para maituring itong paglabag, ang ginawang kilos ay dapat makaapekto sa publiko—at dapat itong maging uri ng kilos na hindi sapat ang karaniwang pag-iingat para makaiwas; gaya ng paggamit ng huwad na timbangan at panukat, o mga huwad na token, o kung saan may sabwatan para mandaya. Ang parusa ay multa at pagkakakulong.
- Webster's 1828 Dictionary provides a definition of "Fraud."
- Thomas Glasby Waterman defines "fraud" in the 1825 The Justice's Manual.
[29]↩︎
Ayon sa aklat ng batas noong 1803 A New Conductor Generalis:
Ayon sa batas, “Bawat mahistrado ng kapayapaan na pagdadalhan ng sinumang tao dahil sa anumang dahilan o mabigat na krimen, o dahil sa hinala tungkol dito, bago niya ipabilanggo ang taong iyon, ay dapat kunin ang pagsisiyasat sa naturang bilanggo, at ang impormasyon mula sa mga nagdala sa kanya, kaugnay ng pangyayari; at iyon, o ang bahaging mahalaga upang mapatunayan ang paglabag, ay dapat isulat ng nasabing mahistrado sa loob ng dalawang araw matapos ang nasabing pagsisiyasat.
Sa parehong manwal, sinasabi na ang isang "tiyak na paglalarawan" ng mga paratang ay hindi palaging kailangan, at sinasabi:
Bagama’t mahigpit ang nakatataas na hukuman ng katarungan sa paghingi ng tiyak na paglalarawan ng paglabag, upang mabigyan ng kapangyarihan ang mahistrado na duminig; gayunman, kung ang iba pang mga paglilitis ay nailahad nang may makatwirang antas ng katumpakan, ang hukuman ay hindi magiging mapaghanap sa pagtuklas ng mga pagkukulang sa gayong mga kondisyon.
- 1803 Law book on what judges are to do when those accused of felonies or suspicious crimes are brought before them.
- 1803 Law book outlines what justices are to look for before convicting someone of a crime.
[30]↩︎
Ang artikulo ni Benton na "Mormonites" ay isinulat noong Marso 1831 at inilathala sa Evangelical Magazine and Gospel Advocate 2, blg. 15 (Abril 9, 1831): 120. Isinulat niya:
Sa wakas, ang publiko, na napagod sa mababang panlilinlang na ipinipilit ni [Joseph] sa pagiging mapaniwalain ng mga mangmang, upang makuha ang kanyang ikabubuhay mula sa kanilang kinikita, ay ipinahuli siya bilang isang taong magulo ang asal, nilitis at hinatulan sa harap ng isang hukuman o mahistrado. Ngunit, dahil sa kanyang kabataan, (dahil siya noon ay menor de edad,) at sa pag-aakalang maaaring magbago ang kanyang asal, sinadya siyang hayaang makatakas.
- Abram W. Benton writes that Joseph was arrested and found guilty as a disorderly person but was "designedly allowed to escape."
[31]↩︎
Ang “pinayagang makatakas” (“leg bail”) ay itinuturing na isang bagay na pabor sa nasasakdal. Si William Cobbett, sa isang liham na pumupuna sa mga ginawa ni Robert Peel (British Secretary of State for the Home Department), ay tumukoy sa “leg bail” bilang isang pabor na ibinibigay sa mga pinaghihinalaan ng kanilang mga kaibigan sa isang kasong legal:
Hindi namin maiwasang matawa, gayunman, sa ideya na isinasaalang-alang daw ng Mahistrado ang Bill of Rights, at na kaya iniwasan niyang humingi ng “labis na piyansa”; at dapat nating hangaan ang pahiwatig ng matandang Doctors' Commons, na kung ang Sundalo (ang kasosyo ng Obispo) ay “maghahain ngayon ng piyansa, dapat itong tanggapin!” Magandang pahiwatig ito mula sa matandang Doctors' Commons; at sa gayon, mga pangalan na lamang ang matitira para litisin ng mga opisyal ng batas; dahil ang mga partido ay nabigyan na ang kanilang mga kaibigan ng tinatawag na leg bail.
Ang parirala ay slang din para sa pagtakas sa pagkakakulong. Binanggit ni John Skillman na sa isang ulat ng pulisya sa New York noong Agosto 1, 1828, sinamantala ni George Lyons ang isang natutulog na guwardiya at nakakuha ng “ang tinatawag sa slang na, ‘leg bail.’”
- John B. Skillman reproduces an August 1, 1828 police report where George Lyons took "leg bail."
- William Cobbett, in a letter critiquing the actions of Robert Peel (British Secretary of State for the Home Department), refers to "leg bail" as something favorable given to suspects by friends in a legal case.
[32]↩︎
Isinulat ni Oliver Cowdery:
Tungkol sa pribadong pagkatao ng ating kapatid ay wala na akong kailangang idagdag pa sa ngayon, bago niya makuha ang mga talaan ng mga Nephita, kundi ito lamang: habang nasa bansang iyon, may isang taong pakialamero na nagsumbong laban sa kanya bilang isang taong magulo, at dinala siya sa harap ng mga awtoridad ng county; ngunit dahil walang batayan para sa kaso, siya ay marangal na napawalang-sala.
- Oliver Cowdery writes to W.W. Phelps referring to the 1826 hearing of Joseph and the charge he was a "disorderly person." Writes that Joseph was acquitted.
[33]↩︎
Sa kanyang liham kay Jonathan Baldwin Turner noong Marso 8, 1842, isinulat ni Noble:
Si Jo. ay nakaagaw ng pansin ng ilang tao na mahilig sa mga kamangha-manghang bagay Naghukay ng pera Asin Bakal na mineral Gintong mineral Pilak na mineral at halos kahit ano at lahat ng bagay hanggang sa pinaharap si Jo. ng awtoridad sibil na nakatayo (gaya ng sabi ng mga lalaki) sa ilalim ng Batas sa Paglalaboy Si Jo. ay hinatulan may pabulong na balita na dumating kay Jo. umalis umalis - tumakas (o nagbigay ng piyansa sa pamamagitan ng pagtakas) naging maayos ang lahat Si Jo. ay hindi nakita sa aming bayan sa loob ng 2 taon o higit pa.
- Joel King Noble, in a letter to Jonathan Turner, writes that Joseph was convicted under the Vagrant act and took leg bail in 1826.
[34]↩︎
Ang transcript ay inilathala bilang "State of New York vs. Joseph Smith" sa "The Original Prophet: By a Visitor to Salt Lake City" sa Fraser's Magazine, Pebrero, 1873, 229-30.
- Charles Marshall reprints Judge Neely's court notes, People v. Joseph Smith trial transcript.
[35]↩︎
Iniugnay ni Purple ang pagpapalaya kay Joseph sa pahayag na ang “patotoo ni Diakono Stowell [ay hindi] masisira” ng hukuman.
- Chenango Union publishes William D. Purple's reminiscences about 1826 hearing; calls it a "trial" and that Joseph Smith was discharged and "left the town."
[36]↩︎
Sa kanyang Kasaysayan noong 1838, ikinuwento ni Joseph:
[Si Josiah Stowell] ay may narinig tungkol sa isang minahang pilak na diumano’y binuksan ng mga Kastila sa Harmony, Susquahanah County, Estado ng Pensylvania, at bago pa niya ako kunin upang magtrabaho sa kanya ay naghuhukay na siya upang, kung maaari, matuklasan ang mina. Pagkatapos kong tumira kasama <niya> ay isinama niya ako, kasama ng iba pa niyang mga tauhan, upang maghukay para sa minahang pilak, at ipinagpatuloy ko ang trabahong iyon nang halos isang buwan nang walang tagumpay sa aming ginagawa, at sa huli ay nahikayat ko ang matandang ginoo na tigilan na ang paghuhukay para rito. Mula rito nagsimula ang napakalaganap na kuwento na ako ay naging isang naghuhukay ng kayamanan.
Isinalaysay din ni Lucy Mack Smith sa kanyang mga memoir noong 1845 ang pagkuha ni Stowell sa kanyang anak:
Ilang sandali bago natapos ang bahay, isang lalaking nagngangalang Josiah Stoal ang dumating mula sa Chenango County, New York, upang kunin si Joseph na tulungan siya sa paghuhukay para sa isang minahan ng pilak. Pinuntahan niya si Joseph dahil narinig niya na mayroon itong ilang paraan kung paano matukoy ang mga bagay na hindi nakikita ng likas na mata.
- Lucy Smith recalls Josiah Stowell hiring Joseph to work in his mine and the claim he engaged in "money digging."
- Joseph records in his 1838 History that he was employed by Josiah Stowell in 1826; this would lead to the "very prevalent story" of his having been a "money digger."
[37]↩︎
Sa kanyang kasaysayan noong 1845, naalala ni Lucy Mack Smith:
Matapos magtrabaho nang halos isang buwan nang walang tagumpay, nahikayat ni Joseph ang kanyang amo na itigil ang kanyang mga operasyon. Mula sa pangyayaring ito—na siya ay nagtrabaho nang isang buwan sa paghuhukay para sa isang minahan ng pilak—nagmula ang napakalaganap na kuwento na siya ay isang naghuhukay ng kayamanan.
- Lucy Smith recalls Josiah Stowell hiring Joseph to work in his mine and the claim he engaged in "money digging."
[38]↩︎
Ang legal na depinisyon ng isang “disorderly person” noong panahong iyon ay isang tao na, ayon sa batas noon, ay nagkasala ng “pagpapanggap . . . na matuklasan kung saan makikita ang mga nawawalang gamit . . . lahat ng salamangkero, at lahat ng taong nagpapanggap na may kasanayan sa physiognomy, palmistry, o kahalintulad na tusong agham, o nagpapanggap na manghula, o matuklasan kung saan makikita ang mga nawawalang gamit.”
- William P. Van Ness and John Woodworth provide the legal definition of "disorderly conduct" based on 1813 New York Law.
[39]↩︎
Sa pagsusulat noong 1877, inalala ni William D. Purple ang mga paratang laban kay Joseph Smith ng mga kamag-anak ni Josiah Stowell, na sinasabing “malinaw nilang nakita ang kanilang ama na inuubos ang kanyang ari-arian sa walang bungang paghahanap ng mga nakatagong kayamanan” at na “ipinadakip nila si Smith bilang isang palaboy, na walang nakikitang paraan ng ikabubuhay.”
- Chenango Union publishes William D. Purple's reminiscences about 1826 hearing; calls it a "trial" and that Joseph Smith was discharged and "left the town."
[40]↩︎
Ang kaugnay na bahagi ng panukalang-batas ni Hukom Albert Neely ay nagsasaad:
laban kay Joseph Smith Ang tumitingin sa salamin Marso 20, 1826. Para sa aking mga bayarin sa pagsisiyasat ng nabanggit na kaso 2.68
Ang kaugnay na bahagi ng bill ni Constable Philip Mark de Zeng ay ganito:
Pagsisilbi ng warrant kay Joseph Smith at biyahe 1.25 Pagpapadala ng subpoena sa 12 saksi at biyahe—— 2.◊0 Pagdalo kasama ang bilanggo nang dalawang araw at 1 gabi 1.25 Pagbibigay-abiso sa dalawang mahistrado—— 1— 16 na milyang biyahe dala ang mittimus para dalhin siya—— 1—
- Judge Neely's fee bill for Joseph's 1826 hearing (written in November 1826).
- Fee bill for Philip M. De Zeng for 1826 hearing.
[41]↩︎
Ang salaysay ni Benton ang pinakaunang salaysay, at isinulat ito ng isang mapanuring source ngunit hindi ito mas tiyak kaysa sa pagsasabing si Joseph ay “hinatulan” ngunit “sadyang pinayagang makatakas.”
Ang salaysay ni Cowdery ang sumunod na pinakamaagang salaysay, kahit na halos isang dekada pa rin ang pagitan nito. Pabor ito kay Joseph, ngunit malinaw nitong ipinapahiwatig na siya ay napawalang-sala.
Ang mga pahayag ni Noble ay mahigit 15 taon na ang lumipas at maaaring sabi-sabi lamang, dahil hindi malinaw kung naroon si Noble sa paglilitis, pero sumasang-ayon ito sa pinakaunang salaysay mula kay Benton.
Ang salaysay ni Marshall ay nagpapanggap na isang aktuwal na transcript ng hatol na nagkasala, na may hindi pinangalanan ngunit posibleng pinagmulan, kung ipagpapalagay na ang pinagmulan ay si Emily Pearsall, pamangkin ni Judge Neely. Gayunman, ang salaysay ay lumabas mahigit 45 taon pagkaraan mula sa isang mahalagang pinagmulan at ang orihinal na rekord ay hindi kailanman naipakita.
At sa huli, ang Purple account ay lumitaw nang mahigit 55 taon pagkaraan, at sinasabi lamang na ang “bilanggo ay pinalaya.” Kritikal ang pinagmulan, pero sinasabi nitong nakasaksi ito mismo sa pagdinig.
[42]↩︎
Si Philip M. De Zeng ang konstableng naghatid ng mga warrant kay Joseph Smith sa kanyang paglilitis noong 1826. Nakasaad sa Fee Bill ni De Zeng ang
Pagsisilbi ng warrant kay Joseph Smith at biyahe 1.25 Pagpapadala ng subpoena sa 12 saksi at biyahe—— 2.◊0 Pagdalo kasama ang bilanggo nang dalawang araw at 1 gabi 1.25 Pagbibigay-abiso sa dalawang mahistrado—— 1— 16 na milyang biyahe dala ang mittimus para dalhin siya—— 1—
Si Albert Neely ang huwes de paz na namuno sa paglilitis kay Joseph Smith noong 1826. Ganito ang nakasaad sa kaugnay na bahagi ng Fee Bill ni Neely:
laban kay Joseph Smith Ang tumitingin sa salamin Marso 20, 1826. Para sa aking mga bayarin sa pagsisiyasat ng nabanggit na kaso 2.68
- Fee bill for Philip M. De Zeng for 1826 hearing.
- Judge Neely's fee bill for Joseph's 1826 hearing (written in November 1826).
[43]↩︎
Ayon sa Manwal ng Hustisya noong 1825, “Kung mapatunayang nagkasala ang lumabag ayon sa Hukom, kailangang gumawa ng talaan ng hatol.” Binabanggit din nito:
Pagkatapos ng hatol na ito, inaatasan ang hukuman na gumawa ng sertipiko ng pagkakahatol, na may kanilang mga lagda at selyo, “kung saan maikling ilalahad ang paglabag, ang pagkakahatol, at ang hatol tungkol dito”; at sa loob ng 40 araw pagkatapos nito, tiyaking maisampa ang sertipikong ito sa opisina ng klerk ng county.
- Thomas Glasby Waterman in The Justice's Manual (1825) writes that if a defendant is found guilty a record of conviction must be produced by the judge.
[44]↩︎
Ilan sa mga affidavit ay nagbintang laban kay Joseph at sa paggamit niya ng mga tagakita na bato upang makahanap ng kayamanan at ng pandaraya, pero wala ni isa man ang bumabanggit sa hatol ng hukuman. Halimbawa, sa kanyang affidavit noong Marso 20, 1834, sinabi ni Isaac Hale, ang biyenan ni Joseph Smith:
Una kong nakilala si Joseph Smith, Jr. noong Nobyembre 1825. Noong panahong iyon, nagtatrabaho siya para sa isang grupo ng mga lalaking tinatawag na “mga naghuhukay ng kayamanan”; at ang kanyang gawain ay ang makakita, o magkunwaring nakakakita sa pamamagitan ng isang bato na inilalagay sa kanyang sumbrero, at ang sumbrero ay nakatakip sa kanyang mukha. Sa paraang ito, nagkunwari siyang nakakatuklas ng mga mineral at nakatagong kayamanan.
Tungkol kina Joseph Smith Sr. at Joseph Smith Jr., sinabi ni Parley Chase sa kanyang sinumpaang salaysay noong Disyembre 2, 1833 na “sila ay mga tamad, walang pagpipigil sa sarili, at walang kabuluhang mga tao, na labis na mahilig magsinungaling. Madalas pa nilang ipinagmamalaki ang kanilang galing dito. Ang paghuhukay para sa pera ang kanilang pangunahing hanapbuhay.”
- Isaac Hales's affidavit from 1834 claims that Joseph worked in the company of "money diggers" in 1825.
- Parley Chase's Affidavit Accusing Joseph Smith Sr. of "money digging" and that it was the Smith family's principal employment.
[45]↩︎
Nagtipon si Doctor Philastus Hurlbut ng ilang sinumpaang salaysay na naglarawan kay Joseph Smith at sa kanyang pamilya sa negatibong paraan. Inilathala ang mga ito sa Mormonism Unvailed ni E. D. Howe noong 1834.
Halimbawa, sa sinumpaang salaysay ni Joseph Capron noong 1833, inakusahan niya si Joseph na may "kunwa" na kakayahang "makakita ng anumang nais niya" sa pamamagitan ng "liwanag ng bato" na inilalagay niya sa kanyang sumbrero at kunwaring nakakagawa ng "ilang kamangha-manghang tuklas."
Sinabi ni Alva Hale kay Howe noong 1834 na sinabi sa kanya ni Joseph:
Ang “pagsisilip” na ito ay puro d—-d na kalokohan. Siya (si Smith) ay nalinlang din mismo ngunit hindi niya layong linlangin ang iba;—na balak niyang tigilan ang gawaing iyon, (ng pagsisilip) at magtrabaho para sa kanyang ikabubuhay.”
[46]↩︎
Sa pagsulat noong 1877, inalala ni William Purple ang sumusunod na salaysay tungkol sa pagkakatuklas ni Joseph Smith sa batong gagamitin niya sa paghahanap ng nakatagong kayamanan:
Sa kaunting hirap at pagsisikap ay nahanap niya ang bato, dinala ito sa sapa, hinugasan at pinunasan hanggang matuyo, umupo sa pampang, inilagay ito sa kanyang sumbrero, at natuklasan na ang oras, lugar, at distansya ay nawalan ng saysay; na ang lahat ng hadlang sa pagitan ay naalis, at taglay niya ang isa sa mga katangian ng Diyos, isang Nakakakita-sa-Lahat na Mata. Tumayo siya nang may pusong mapagpasalamat, ibinalik ang kanyang mga kasangkapan sa may-ari ng mga iyon, humarap sa silangan, at sa pagod na mga paa ay hinanap ang kanyang tahanang matagal nang napabayaan.
- Chenango Union publishes William D. Purple's reminiscences about 1826 hearing; calls it a "trial" and that Joseph Smith was discharged and "left the town."
[47]↩︎
Ang buong patotoo ni Joseph, ayon sa ibinigay sa salaysay ni Pearsall, ay ganito:
Dinala ang bilanggo sa harap ng Hukuman noong Marso 20, 1826. Sinuri ang bilanggo: sinabi niya na siya ay nagmula sa bayan ng Palmyra, at halos buong panahong iyon ay nasa bahay ni Josiah Stowel sa Bainbridge; sa kaunting bahagi ng panahong iyon ay naghanap siya ng mga minahan, ngunit sa mas malaking bahagi ay nagtrabaho siya para sa nasabing si Stowel sa bukid nito, at nag-aral. Na mayroon siyang isang tiyak na bato na paminsan-minsan niyang tinitingnan upang matukoy kung saan may mga nakatagong kayamanan sa kailaliman ng lupa; na inaangkin niyang masasabi niya sa paraang ito kung saan may mga minahang ginto sa ilalim ng lupa, at ilang ulit siyang naghanap para kay G. Stowel, at sinabi sa kanya kung saan niya matatagpuan ang mga kayamanang ito, at si G. Stowel ay naghuhukay para hanapin ang mga iyon. Na sa Palmyra ay nagpanggap siyang masasabi niya sa pamamagitan ng pagtingin sa batong ito kung saan nakabaon ang perang barya sa Pennsylvania, at habang nasa Palmyra ay madalas niyang natutukoy sa paraang iyon kung nasaan ang nawawalang ari-arian na iba-iba ang uri; na paminsan-minsan ay naging gawain niya sa loob ng tatlong taon ang tumingin sa batong ito upang makahanap ng nawawalang ari-arian, ngunit nitong huli ay halos itinigil na niya ito dahil nakasasama ito sa kanyang kalusugan, lalo na sa kanyang mga mata, na nagiging masakit; na hindi siya naghahanap ng ganitong uri ng pagkakakitaan, at mas madalas pa nga niyang tanggihan ang magkaroon ng anumang kinalaman sa gawaing ito.
- Charles Marshall reprints Judge Neely's court notes, People v. Joseph Smith trial transcript.
[48]↩︎
Ang patotoo ni Joseph Smith Sr ay hindi lumilitaw sa salaysay ni Pearsall. Sa salaysay na Purple, ganito ang buo niyang patotoo:
Naroon si Joseph Smith, Sr., at nanumpa bilang saksi. Pinagtibay niya nang mahaba ang lahat ng sinabi ng kanyang anak sa kanyang pagtatanong. Inilarawan niya ang kanyang mga katangian noong kanyang kabataan—ang kanyang pangitain tungkol sa makinang na bato sa salamin—ang kanyang pagpunta sa Lake Erie upang hanapin ang bato—at ang kanyang kamangha-manghang mga tagumpay bilang isang tagakita. Inilarawan niya ang napakaraming pagkakataon ng kanyang paghahanap ng mga nakatagong at ninakaw na bagay. Isinumpa niya na kapwa siya at ang kanyang anak ay nahihiya na ang kahanga-hangang kapangyarihang ito na himalang ibinigay sa kanya ng Diyos ay magamit lamang sa paghahanap ng maruming pakinabang, o katumbas nito sa mga kayamanang panlupa, at habang may “banal-banalan na anyo,” sinabi niya na ang palagi niyang panalangin sa kanyang Ama sa Langit ay ipakita ang Kanyang kalooban tungkol sa kamangha-manghang kapangyarihang ito. Nagtitiwala siya na balang araw ay liliwanagan ng Anak ng Katuwiran ang puso ng batang lalaki, at tutulungan siyang makita ang Kanyang kalooban para sa kanya. Ang mga salitang ito ay nag-iwan noon pa man ng malakas na impresyon sa aking isipan. Tila naglalaman ang mga ito ng isang maka-propetang pangitain ng kasaysayan sa hinaharap ng makapangyarihang panlilinlang na iyon ng kasalukuyang siglo, ang Mormonismo. Ang “matandang mahusay magsalita,” na may mahaba at payat na mukha—ang kanyang katawan ay napakahinang nadaramtan—na higit na nagpapakita ng isang palaboy na lagalag kaysa isang tagapagpahayag ng mga pangyayari sa hinaharap, ay, sa liwanag ng mga pangyayaring iyon, pumukaw ng aking pagkamangha, kung hindi man ng aking paghanga.
- Chenango Union publishes William D. Purple's reminiscences about 1826 hearing; calls it a "trial" and that Joseph Smith was discharged and "left the town."
- 1803 Law book on what judges are to do when those accused of felonies or suspicious crimes are brought before them.
[49]↩︎
Iniulat ng salaysay ni Tuttle noong 1883:
Sinasabi niya na nakita niyang tumingin ang bilanggo sa sumbrero sa pamamagitan ng bato, na kunwari ay sinasabi kung saan nakabaon sa Windsor ang isang kaban ng mga dolyar, na ilang milya ang layo; minarkahan ang laki ng kaban sa mga dahon sa lupa.
- Daniel S. Tuttle's discussion of 1826 hearing in A Religious Encyclopaedia; claims Joseph was found 'guilty' at a trial.
- Utah Christian Advocate reprints the Docket Entry for State of NY vs. JS (1826).
[50]↩︎
Ang patotoo ni Arad Stowell ay napanatili sa salaysay ni Pearsall:
Si Arad Stowel ay nanumpa: sinasabi na pumunta siya upang tingnan kung mapapatunayan ng bilanggo sa kanya na taglay nito ang kasanayang inaangkin niyang mayroon siya, at dito ay naglatag ang bilanggo ng isang aklat sa ibabaw ng puting tela, at nagmungkahi na tumingin sa pamamagitan ng isa pang bato na puti at malinaw, itapat ang bato sa kandila, ibaling ang kanyang ulo sa aklat, at magbasa. Ang panlilinlang ay tila hayagang-hayag kaya umalis ang saksi na may pagkasuklam.
[51]↩︎
Sa salaysay ni Pearsall, nakasaad:
Sinasabi ni Jonathan Thompson na ang bilanggo ay hinilingang maghanap ng baul ng pera; siya ay tumingin nga, at nagkunwaring alam kung nasaan ito; at na ang bilanggo, si Thompson, at si Yeomans ay umalis upang hanapin ito. Naunang dumating si Smith sa lugar; gabi noon; na si Smith ay tumingin sa sumbrero habang naroon, at noong napakadilim na, at sinabi kung paano nakapuwesto ang baul. Pagkatapos maghukay nang ilang talampakan, may natamaan silang bagay na ang tunog ay parang tabla o tablang kahoy. Ayaw nang tumingin muli ng bilanggo, na nagkunwaring natakot siya dahil sa mga pangyayaring may kaugnayan sa pagkakabaon ng baul, [na] sariwang-sariwa uli sa isip niya. Na noong huli siyang tumingin, malinaw niyang nakita ang dalawang Indian na nagbaon ng baul, na nagkaroon ng alitan sa pagitan nila, at ang isa sa nasabing mga Indian ay napatay ng isa pa, at itinapon sa hukay sa tabi ng baul, upang bantayan ito, ayon sa palagay niya. Sinasabi ni Thompson na naniniwala siya sa ipinapahayag na kakayahan ng bilanggo; na ang tabla na tinamaan ng kanyang pala ay malamang ang baul, ngunit dahil sa isang engkanto ay patuloy na lumulubog palayo sa ilalim nila ang baul habang naghuhukay; na kahit patuloy nilang inaalis ang lupa, nanatili pa ring halos ganoon din ang layo ng baul mula sa kanila. Sinasabi niyang sinabi ng bilanggo na tila sa kanya ay maaaring may asin sa Bainbridge, at na tiyak siya na ang bilanggo ay nakakakita ng mga bagay sa pamamagitan ng nasabing bato.
Nabanggit sa Purple account:
Si G. Thompson, isang empleyado ni G. Stowell, ang sumunod na testigo. Siya at ang isa pang lalaki ay inupahan upang maghukay ng kayamanan, at palaging kasama ang Diakono at si Smith sa kanilang mga gawain sa gabi. Hindi niya masabi na may anumang bagay na may halaga na nakuha nila kailanman. Ang sumusunod na tagpo ay inilarawan ng testigong ito, at maingat na itinala: Sinabi ni Smith sa Diakono na napakaraming taon na ang nakalipas ay may isang pangkat ng mga magnanakaw na nagbaon ng isang kahon ng kayamanan sa kanyang kapatagan, at dahil napakahalaga nito ay nilagyan nila ito ng isang anting-anting sa pamamagitan ng isang paghahandog upang maprotektahan ito, kaya hindi ito makukuha maliban sa pamamagitan ng pananampalataya, kasama ng ilang tiyak na impluwensiyang mahika. Kaya, matapos ihanda ang kanilang sarili sa pag-aayuno at panalangin, nagtungo sila sa lugar na itinuro ni Smith. Nagsimula ang paghuhukay nang may takot at panginginig, sa harap ng kathang-isip na anting-anting na ito. Ilang talampakan mula sa ibabaw ay natamaan ng pala ang kahon ng kayamanan, kaya lalo nilang dinoble ang kanilang pagsisikap, ngunit unti-unti itong umurong mula sa kanilang pag-abot. Ipinatong ng isa sa mga lalaki ang kanyang kamay sa kahon, ngunit unti-unti itong lumubog na hindi niya maabot. Nang umabot na sa humigit-kumulang limang talampakan ang lalim nang wala pa ring tagumpay, nagpatawag sila ng isang pagpupulong upang labanan ang espiritung ito ng kadiliman, at nagpasiya sila na ang kakulangan sa pananampalataya, o ilang hindi kanais-nais na damdamin ng isip, ang sanhi ng kanilang pagkabigo.
[52]↩︎
Ang patotoo ni McMaster ay matatagpuan lamang sa salaysay ni Pearsall:
Siya ay sumama kay Arad Stowel, at umalis ding dismayado. Nagkunwari ang bilanggo sa kanya na kaya niyang makakita ng mga bagay sa malayo sa pamamagitan ng paghawak ng puting batong ito sa araw o kandila; na medyo iniiwasan ng bilanggo ang pagtingin sa sombrero sa kanyang madilim na kulay na bato, dahil sinabi niyang masakit ito sa kanyang mga mata.
[53]↩︎
Sa isang liham noong Marso 1831 sa editor ng Evangelical Magazine and Gospel Advocate, isinulat ni Benton na nagpatotoo si Addison Austin:
Kasabay mismo ng paghuhukay ni Stowell para sa pera, siya, si Austin, ay kasama lamang ang nasabing si Smith, at tinanong niya ito na sabihin nang tapat kung nakikita ba niya ang perang ito o hindi. Nag-atubili si Smith nang ilang sandali, pero sa huli ay sumagot, “sa totoo lang, sa pagitan nating dalawa, hindi ko kaya, tulad mo o ng kahit sino pa man; pero anumang paraan para kumita.” Dito, kung gayon, nasa atin ang sarili niyang pag-amin na siya ay isang hamak at di-tapat na impostor.
- Abram W. Benton writes that Joseph was arrested and found guilty as a disorderly person but was "designedly allowed to escape."
[54]↩︎
Ang patotoo ni Josiah Stowell, ayon sa pagkakatala sa Pearsall account, ay ganito:
Nanumpa si Josiah Stowel. Sinasabi na ang bilanggo ay nasa bahay na ito nang mga limang buwan. Natrabaho niya ito sa bukid sa ilang bahagi ng panahong iyon; na inaangkin nito na may kakayahan siyang sabihin kung saan may mga nakatagong kayamanan sa lupa, sa pamamagitan ng pagtingin sa isang tiyak na bato; na minsan ay naghanap ang bilanggo para sa kanya. . . Hindi siya kailanman nilinlang ni [Joseph]; na tumingin ang bilanggo sa bato, at wastong inilarawan ang bahay at mga out-house ni Josiah Stowel habang nasa Palmyra, sa bahay ni Simpson Stowel; na sinabi niya ang tungkol sa isang pininturahang puno na may kamay ng tao na ipininta rito, sa pamamagitan ng nasabing bato; na kasama niya ang bilanggo sa paghuhukay ng ginto at may lubos siyang pananampalataya sa kakayahan ng bilanggo.
- Daniel S. Tuttle's discussion of 1826 hearing in A Religious Encyclopaedia; claims Joseph was found 'guilty' at a trial.
- Utah Christian Advocate reprints the Docket Entry for State of NY vs. JS (1826).
[55]↩︎
Ang salaysay ni Purple (kung saan mali niyang tinawag si Joseph na “Isaiah”) ay naglalaman ng sumusunod na bersyon ng patotoo ni Josiah Stowell:
Ang sumunod na saksing tinawag ay si Diakono Isaiah Stowell. Pinatunayan niya ang lahat ng sinabi sa itaas tungkol sa kanyang sarili, at inilarawan ang marami pang ibang pangyayaring hindi kailangang itala. Sumumpa siya na taglay ng bilanggo ang lahat ng kapangyarihang inaangkin niya, at sinabi niyang nakakakita ito ng mga bagay na limampung talampakan sa ilalim ng ibabaw ng lupa, na kasinlinaw ng pagkakita ng saksi sa nasa mesa ng mga Mahistrado, at inilarawan niya ang napakaraming pangyayari upang patunayan ang kanyang mga salita. Matamang tumingin si Justice Neely sa saksi, at sa isang seryoso at maringal na tinig ay nagsabi: “Diakono Stowell, tama ba ang pagkaunawa ko na sumusumpa ka sa harap ng Diyos, sa ilalim ng banal na panatang ginawa mo, na naniniwala ka na ang bilanggo ay nakakakita sa tulong ng bato ng mga bagay na limampung talampakan sa ilalim ng ibabaw ng lupa, na kasinlinaw ng pagkakita mo sa nasa mesa ko?” “Naniniwala ba ako?” sabi ni Diakono Stowell, “naniniwala ba ako? hindi, hindi ito usapin ng paniniwala: tiyak kong alam na totoo ito.”
- Chenango Union publishes William D. Purple's reminiscences about 1826 hearing; calls it a "trial" and that Joseph Smith was discharged and "left the town."
[56]↩︎
Ang kaugnay na bahagi ng panukalang-batas ni Hukom Albert Neely ay nagsasaad:
laban kay Joseph Smith Ang tumitingin sa salamin Marso 20, 1826. Para sa aking mga bayarin sa pagsisiyasat ng nabanggit na kaso 2.68
Ang kaugnay na bahagi ng bill ni Constable Philip Mark de Zeng ay ganito:
Pagsisilbi ng warrant kay Joseph Smith at biyahe 1.25 Pagpapadala ng subpoena sa 12 saksi at biyahe—— 2.◊0 Pagdalo kasama ang bilanggo nang dalawang araw at 1 gabi 1.25 Pagbibigay-abiso sa dalawang mahistrado—— 1— 16 na milyang biyahe dala ang mittimus para dalhin siya—— 1—
- Judge Neely's fee bill for Joseph's 1826 hearing (written in November 1826).
- Fee bill for Philip M. De Zeng for 1826 hearing.
[57]↩︎
Sa isyu ng Hulyo 1838 ng Elders' Journal, tinugunan ni Joseph Smith ang paratang sa ganitong paraan:
Tanong ika-10. Hindi ba si Jo Smith ay isang naghuhukay ng pera? Sagot. Oo, pero hindi iyon naging masyadong kapaki-pakinabang na trabaho para sa kanya, dahil labing-apat na dolyar lang ang kinikita niya roon bawat buwan.
- Joseph addresses the charge of his being a "money digger" in the Elders Journal (1838); writes it was not very profitable.
[58]↩︎
Sa isang liham kay Oliver Cowdery mula 1834, isinulat ni Joseph:
Sa panahong ito [pagkatapos ng Unang Pangitain], gaya ng karaniwan sa karamihan, o sa lahat, ng mga kabataan, ako ay nahulog sa maraming bisyo at kahangalan; ngunit dahil ang mga nag-aakusa sa akin ay noon pa man at hanggang ngayon ay handang akusahan ako na nagkasala ng malalaki at matitinding paglabag laban sa kapayapaan at mabuting kaayusan ng komunidad, sinasamantala ko ang pagkakataong ito upang sabihin na, bagaman, gaya ng sinabi ko sa itaas, “gaya ng karaniwan sa karamihan, o sa lahat, ng mga kabataan, ako ay nahulog sa maraming bisyo at kahangalan,” hindi ako nagkasala, ni hindi mapatutunayang totoo, na ako ay nagkasala ng paggawa ng mali o pananakit sa sinumang tao o lipunan ng mga tao; at ang mga kakulangang tinutukoy ko, at dahil dito ay madalas akong nagkaroon ng dahilan upang magsisi, ay isang magaan, at napakadalas, walang saysay na pag-iisip, na ipinapakita sa hangal at walang kabuluhang pananalita.
Itatala rin ni Joseph sa kanyang Kasaysayan noong 1838 ang ganoon ding bagay, at inaamin na, pagkatapos ng Unang Pangitain,
Ako ay naiwan sa lahat ng uri ng mga tukso, at sa pakikisalamuha <sa> lahat ng uri ng tao, ako ay madalas na <nahulog> sa maraming hangal na pagkakamali at ipinakita ang kahinaan ng kabataan at ang katiwalian <mga kahinaan> ng likas na pagkatao na ikinalulungkot kong sabihing umakay sa akin sa iba’t ibang tukso tungo sa pagbibigay-kasiyahan sa maraming pagnanasa na kasuklam-suklam sa paningin ng Diyos
- Joseph admits to Oliver Cowdery in a letter that he was guilty of "many vices and follies" in his youth.
- Joseph admits that, in his youth, he was guilty of "foolish errors" and the corruption/foibles of human nature.
[59]↩︎
Sa kanyang mga alaala, ikinuwento ni Lucy kung paano nagsampa si Lucy Harris ng reklamo sa isang mahistrado sa Lyons, New York laban kay Joseph dahil sa panloloko umano kay Martin Harris, at ibinasura ang paratang matapos marinig ng hukom ang patotoo mismo ni Martin:
hindi na nila kailangang tumawag pa ng iba pa nilang mga saksi kundi dalhin na lamang ang naitala ng patotoong naibigay na. Pinunit niya ito sa harap nila at sinabi sa kanila na umuwi na sila at asikasuhin ang kanilang [gawain] at huwag na siyang gambalain pa sa ganoong katawa-tawang kahangalan. Umuwi silang hiyang-hiya at litong-lito, nakayuko ang kanilang mga ulo sa hiya at pagkalito.
- Lucy Mack Smith recounts Lucy Harris's attempt to bring legal action against Joseph for purportedly defrauding Martin Harris in March 1829.
[60]↩︎
Ayon kay Joel King Noble, inaresto si Joseph dahil sa “paglabag sa kapayapaan laban sa estado ng New York sa pamamagitan ng pagtingin sa isang tiyak na bato upang makahanap ng kayamanan,” at idinagdag na pinalaya si Joseph dahil hindi na siya tumingin sa salamin sa loob ng dalawang taon upang maghanap ng pera.
Si Joseph Knight Sr., ama ng isa sa mga saksi (si Newel Knight), ay sumulat ng sumusunod tungkol sa pinagmulan ng mga paratang laban kay Joseph:
Nagsimulang magalit ang mga tao at usigin sila at tawagin silang mga hangal at sabihing sila ay nalinlang. Ngunit bandang taglagas, sina Joseph at Oliver Cowdray at David Whitmore [Whitmer] at John Whitmore ay dumating mula Harmony patungong Pannsylvany sa aking bahay para sa ilang gawain. At nalaman ng ilan sa mga palaboy na nandoon sila at ginawa nilang kasangkapan ang isang binatang ang pangalan ay Docter Benton sa Chenengo County upang magsampa ng warrant laban kay Joseph dahil, gaya ng sinabi nila, nagpapanggap siyang nakakakita sa ilalim ng lupa.
- New England Christian Herald prints article discussing Joseph Smith's June 1830 trial.
- Joseph Knight recalls Joseph's 1830 hearings and the charges being dismissed.
[61]↩︎
Ang mga paratang laban kay Joseph sa harap ni Justice Joseph Chamberlain sa South Bainbridge ay hindi lubos na malinaw. Ayon kay Joseph Knight Sr., si Benton ang nagsampa ng warrant laban kay Joseph dahil sa kanyang “pagkukunwaring nakakakita sa ilalim ng lupa.” Ayon naman kay Joseph Smith, ito ay, kahit paano, may kaugnayan sa naunang mga paratang na siya ay isang naghuhukay ng pera at diumano ay nanggugulo ng kapayapaan nang siya ay “nagpalayas ng demonyo” mula kay Newel Knight.
Kinuha ni Joseph Knight si James Davidson para ipagtanggol si Joseph, pero pinayuhan din ni Davidson si Knight na kunin si John S. Reed. Nagpatuloy ang pagdinig hanggang hatinggabi bago pinawalang-sala ni Chamberlain si Joseph.
[62]↩︎
Ang ikalawang kaso noong 1830 ay nilitis sa harap ng hukuman na binubuo ng tatlong Justice of the Peace—isang Court of Special Sessions sa Colesville. Pagkatapos ng unang pagdinig, tumanggap si Joseph ng warrant para sa kaparehong mga krimen mula sa isang constable mula sa Broome County para sa ikalawang pagdinig. Ayon kay John S. Reed, sinuri ang mga saksi hanggang alas-2 ng umaga, at pinagtalunan ang kaso sa loob pa ng dalawang oras hanggang sa mapawalang-sala si Joseph.
[63]↩︎
Sa kanyang salaysay, sinabi ni Joseph Knight na ang mga sumusunod ay nangyari dahil sa paglago ng simbahan:
Nagsimulang magalit ang mga tao at usigin sila at tawagin silang mga hangal at sabihing sila ay nalinlang. Ngunit bandang taglagas, sina Joseph at Oliver Cowdray at David Whitmore [Whitmer] at John Whitmore ay dumating mula Harmony patungong Pannsylvany sa aking bahay para sa ilang gawain. At nalaman ng ilan sa mga palaboy na nandoon sila at ginawa nilang kasangkapan ang isang binatang ang pangalan ay Docter Benton sa Chenengo County upang magsampa ng warrant laban kay Joseph dahil, gaya ng sinabi nila, nagpapanggap siyang nakakakita sa ilalim ng lupa.
Nabanggit ni Knight na, pagkatapos ng dalawang pagdinig, ang prosekusyon ay “walang makitang anuman laban kay [Joseph Smith] kaya siya ay ibinasura.”
- Joseph Knight recalls Joseph's 1830 hearings and the charges being dismissed.
[64]↩︎
Sa kanyang kasaysayan, inalala ni Joseph Smith ang patotoo ni Newel Knight:
Pinalayas ba ng bilanggo na si Joseph Smith ang diyablo mula sa iyo? <Ansr> Hindi po— Bakit, hindi ba pinalayas ang diyablo mula sa iyo? Ansr Oo po. At hindi ba may bahagi si Joe Smith sa nangyari nito! Ansr Oo po. At hindi ba siya ang nagpalis sa kanya mula sa iyo? Ansr Hindi po, ginawa iyon sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos, at si Joseph Smith ang kasangkapang ginamit sa pagkakataong iyon, Iniutos niya na lumabas siya sa akin sa pangalan ni Jesucristo. At sigurado ka bang iyon ang diyablo? Ansr Oo po. Nakita mo ba siya matapos siyang mapalayas mula sa iyo? Ansr Oo po, nakita ko siya.
Si Abram W. Benton, sa kanyang salaysay noong Marso 1831 tungkol sa mga paglilitis noong 1830, ay binanggit din si Joseph na nagpalayas ng diyablo mula kay Newel Knight, na “nagpatotoo, sa ilalim ng panunumpa, na tiyak na may diyablong pinalabas mula sa kanya sa pamamagitan ni Joseph Smith, Jr., at na nakita niya ang diyablo matapos itong makalabas, ngunit hindi niya masabi kung ano ang anyo nito!”
Sa ibang lugar, sinabi ni Joseph na ang paratang na sangkot siya sa paghuhukay ng pera ay ginamit laban sa kanya:
Pagkatapos ay nagsalita si G. Seymour sa hukuman, at sa isang mahaba at marahas na talumpati ay sinikap niyang sirain ang aking pagkatao at palabasing ako ay nagkasala sa mga paratang na ibinintang laban sa akin. Bukod sa iba pang mga bagay, ibinangon niya ang kuwento na ako raw ay naghahanap ng nakabaong kayamanan, at sa paraang ito ay nagpatuloy siya sa pag-asang maimpluwensiyahan ang hukuman at ang mga tao laban sa akin.
- Joseph recounts his 1830 Broome County hearing and events leading up to it.
- Abram W. Benton writes that Joseph was arrested and found guilty as a disorderly person but was "designedly allowed to escape."
[65]↩︎
Sa paggunita sa pagkuha niya kina Davidson at Reed, isinulat ni Joseph Knight:
Pumunta ako nang gabing iyon at nakita si G. James Davison [Davidson], isang lalaking kilala ko. Kinaumagahan, nagtipon ang napakaraming tao na laban sa kanya. Sinabi ni G. Davison na mukhang magiging magulo [maunos] ang araw na iyon; inisip niya na mas mabuti kung kukunin namin si John Read [Reid], na medyo mahusay magsalita at malapit lang. Sinabi ko sa kanya na gagawin namin iyon, kaya kinuha ko silang dalawa.
- Joseph Knight recalls Joseph's 1830 hearings and the charges being dismissed.
- Joseph recounts his 1830 Broome County hearing and events leading up to it.
[66]↩︎
Nagbigay si John S. Reed ng salaysay tungkol sa dalawang paglilitis noong 1844, ilang linggo lamang bago mapatay si Joseph sa Carthage. Sa paggunita sa unang paglilitis, sinabi niya:
Sa kabila ng matitinding pagsisikap na ginawa ng kanyang masisigasig na mang-uusig upang mapatunayan na siya ay may sala sa krimen, nanatiling walang dungis ang kanyang pagkatao, ni kahit anyo man lamang ng pagkakasala. Nagtapos ang paglilitis mga alas-dose ng gabi. Pagkatapos ng ilang saglit na pag-uusap, binigkas ng hukuman ang mga salitang 'walang sala,' at pinalaya ang akusado.
- John S. Reed, who served as a legal representative for Joseph Smith, recounts events leading up to the 1830 trials, and trials themselves.
[67]↩︎
Naalala ng abogado ni Joseph na si John S. Reed noong 1844:
Kinabukasan bandang alas-diyes ng umaga, binuo ang hukuman. Ang bilanggo ay lilitisin ng tatlong mahistrado ng kapayapaan, upang matiyak ang kanyang pag-alis mula sa county.
- John S. Reed, who served as a legal representative for Joseph Smith, recounts events leading up to the 1830 trials, and trials themselves.
[68]↩︎
Naalala ni John S. Reed, ang abogado ni Joseph, na si Joseph ay iniharap sa hukuman sa harap ni Joseph Chamberlain:
Matapos ang ilang sandaling pag-uusap, sinabi ng hukuman ang mga salitang “walang sala,” at pinalaya ang nasasakdal.
Naalala ni Joseph na pagkatapos nito ay dinala siya sa Broome County para sa ikalawang pagdinig:
Naantala ang hukuman hanggang sa makakuha ng warrant mula sa Broom County, at naibigay iyon sa akin kaagad pagkatapos akong mapawalang-sala at mapalaya ng hukomang ito. Ang constable na nagbigay ng warrant na ito ay halos kasabay niyon na nagsimulang laitin at insultuhin ako, at ganoon siya kawalang-pakiramdam sa akin, na kahit buong araw akong pinanatili sa hukuman nang walang makain mula pa noong umaga, agad niya akong dinala sa Broom County, na may layong mga 15 milya.
- John S. Reed, who served as a legal representative for Joseph Smith, recounts events leading up to the 1830 trials, and trials themselves.
- Joseph recounts his 1830 Broome County hearing and events leading up to it.
[69]↩︎
Nagbigay si John S. Reed ng salaysay tungkol sa parehong paglilitis noong 1844, ilang linggo lamang bago ang pagpatay kay Joseph sa Carthage. Sa pagbanggit sa ikalawang paglilitis, sinabi niya:
Iniharap ng hukuman ang bilanggo at sinabi: "Ginoong Smith, pinag-aralan namin ang iyong kaso, sinuri ang mga patotoo at wala kaming makitang dahilan para hatulan ka, kaya ikaw ay pinalalaya."
Lahat ng ulat tungkol sa mga pagdinig noong 1830 ay nagkakaisa na si Joseph Smith ay hindi sinampahan ng anumang krimen. Sa kaparehong artikulo sa New England Christian Herald, isinulat ni Judge Noble na "Joseph Smith, jr., ay pinalaya; hindi siya tumingin sa salamin sa loob ng dalawang taon para maghanap ng pera."
- John S. Reed, who served as a legal representative for Joseph Smith, recounts events leading up to the 1830 trials, and trials themselves.
- New England Christian Herald prints article discussing Joseph Smith's June 1830 trial.
[70]↩︎
Ang mga komento ni Justice Joel K. Noble tungkol sa mga paglilitis noong 1830 ay inilathala sa "Mormonism," New England Christian Herald, 4 (Nobyembre 7, 1832): 22-23.
- New England Christian Herald prints article discussing Joseph Smith's June 1830 trial.
[71]↩︎
Si Joseph, sa kanyang kasaysayan, ay nagbigay ng sumusunod na pag-alaala sa patotoo ni Newel tungkol sa pagpapalayas ng demonyo:
Pinalayas ba ng bilanggo na si Joseph Smith ang diyablo mula sa iyo? <Ansr> Hindi po— Bakit, hindi ba pinalayas ang diyablo mula sa iyo? Ansr Oo po. At hindi ba may bahagi si Joe Smith sa nangyari iyon! Ansr Oo po. At hindi ba siya ang nagpalayas sa kanya mula sa iyo? Ansr Hindi po, ginawa iyon sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos, at si Joseph Smith ang kasangkapang ginamit sa pagkakataong iyon, Inutusan niya itong lumabas mula sa akin sa pangalan ni Jesucristo. At sigurado ka bang iyon ang diyablo? Ansr Oo po. Nakita mo ba siya pagkatapos siyang mapalayas mula sa iyo? Ansr Oo po, nakita ko siya
- Joseph recounts his 1830 Broome County hearing and events leading up to it.
[72]↩︎
Isinulat ni Joseph Knight Sr., ama ni Newel, na:
pagkatapos ng isang paglilitis buong araw, bandang gabi si [Smith] ay pinalaya. Pagkatapos ay may isa pang opisyal na handa na at dinala si [Joseph] sa parehong kaso pababa sa Broome County kaagad . . . kinabukasan, nagpatuloy ang [pagdinig] buong araw hanggang hatinggabi. Pero wala silang makitang anuman laban sa kanya kaya siya ay pinalaya.
- Joseph Knight recalls Joseph's 1830 hearings and the charges being dismissed.
[73]↩︎
Naalala ni John Reed, sa isang kombensiyon, na natapos ang unang paglilitis bandang hatinggabi. Idinagdag niya:
Pagkatapos ng ilang sandaling pag-uusap, binigkas ng hukuman ang mga salitang “walang sala,” at pinalaya ang bilanggo . . . siya ay inaresto muli, at habang papunta sa Colesville para sa isa pang paglilitis. Muli akong tinawag ng kanyang mga kaibigan upang ipagtanggol siya . . . Walang anumang napatunayan laban sa kanya. Matapos nilang matapos ang pagsusuri sa kanilang mga saksi bandang alas dos ng umaga, pinagtalunan ang kaso nang mga dalawang oras. . . . pagkatapos ay nagsimulang pagalitan siya nang matindi [ng mga hukom]; hindi dahil may anumang napatunayang laban sa kanyang pagkatao sa anumang paraan mula sa napakaraming saksi na tumestigo sa paglilitis, kundi para lamang palugdan ang mga halimaw na iyon na anyong tao, na sangkot sa hindi banal na pag-uusig sa isang inosenteng tao, dahil lamang sa kanyang mga paniniwala sa relihiyon.
- John S. Reed, who served as a legal representative for Joseph Smith, recounts events leading up to the 1830 trials, and trials themselves.
[74]↩︎
Ang kasaysayan ni Joseph Smith ay nagsasaad:
Pagkatapos ay nagsalita sa hukuman si G. Seymour, at sa isang mahaba at marahas na talumpati ay sinikap niyang dungisan ang aking pagkatao at palabasing may sala ako sa mga paratang na ibinintang laban sa akin. Sa iba pang bagay, ibinangon niya ang kuwento na ako raw ay naghuhukay ng pera, at sa ganitong paraan ay nagpatuloy siya sa pag-asang maimpluwensiyahan ang hukuman at ang mga tao laban sa akin. . . . Nang makita ng hukuman na ang mga paratang laban sa akin ay hindi napatunayan, ako ay pinawalang-sala, na ikinatuwa nang labis ng aking mga kaibigan at ikinainis ng aking mga kaaway; na muli na namang nagsikilos laban sa akin, ngunit sa tulong ng bago kong kaibigang Konstable ay nakatakas ako sa kanila at ligtas na nakarating sa bahay ng kapatid na babae ng aking asawa, kung saan ko natagpuan ang aking asawa—na kinabukasan ay kasama kong bumalik sa sarili kong bahay.
- Joseph recounts his 1830 Broome County hearing and events leading up to it.