Tinatanggap ng mga misyonerong Banal sa mga Huling Araw sa mga estado sa timog ang mga Itim sa kanilang mga pulong.[1] Ang mga pulong ay pinagbabantaan din ng Ku Klux Klan.[2]

Tungkol sa pagbabawal sa pagkasaserdote, ipinapangatuwiran ni B. H. Roberts,[BIO] isa sa mga pangulo ng pitumpu, na ang ilan sa “mga pinakapinagpalang anak ng Diyos”—kabilang si Jesucristo, si Joseph Smith, at ang mga Itim—ay “tinatawag na dumaan sa pinakamatitinding paghihirap [at] siyang mga higit na pinagpapala.”[3]

Naalala ni Apostol George Q. Cannon[BIO] na noong bata pa siya sa Nauvoo, itinuro sa kanya na nagsimula kay Joseph Smith ang paghihigpit sa pagkasaserdote.[BIO][4]

Bilang Pangulo ng Simbahan, naalala ni Joseph F. Smith[BIO] na si Brigham Young[BIO] ay “matindi” sa pagsasabing ang “isang patak” ng “dugong negro” ay mag-aalis ng karapatan ng isang tao sa mga pagpapala ng pagkasaserdote at templo.[5]

Sumulat si Pangulong Joseph F. Smith sa obispo na si David O. McKay,[BIO] na nagsasabing ang mga turo na may kaugnayan sa pagbabawal ay nagmula kay Joseph Smith at posibleng ipinahihiwatig na ang pagtanggap ni Elijah Able[BIO] ng pagkasaserdote ay isang eksepsyon dahil hindi siya isang "full-blooded negro."[6]

Sinabi ni Pangulong Joseph F. Smith sa pangkalahatang kumperensya na ang mga taong “sa kamalas-malasan ay hindi puti” ay kung minsan ay “nakahihigit sa marami sa kanilang mapagmalaking mga puting kapatid.”[7]

Sa isang kurso sa teolohiya, binanggit ni B. H. Roberts ang akademikong si William Benjamin Smith[BIO] bilang suporta sa paglilimita ng pagkakapantay-pantay sa lipunan sa pagitan ng mga Itim at puting tao upang mabawasan ang pag-aasawang magkakaiba ang lahi.[8]

Ang “The Negro and the Priesthood” na inilathala ng isang di-kilalang may-akda sa Liahona: The Elders’ Journal ay nagsasabing itinuro ni Brigham Young na ang mga Itim ay “walang sapat na likas na espirituwal na lakas” upang humawak ng pagkasaserdote.[9]

Sinabi ni Pangulong Joseph F. Smith sa isang pulong ng Unang Panguluhan kasama ang Labindalawa na ang anumang ordinasyon ng mga Itim sa pagkasaserdote ay dapat “ituring na hindi balido.”[10]

Iniulat na sina Samuel[BIO] at Amanda Chambers[BIO], na mga Itim na Banal sa mga Huling Araw, ay nag-ayos na ang mga puting manggagawa sa templo ang magsilbing mga proxy sa mga bautismo para sa kanilang mga yumaong ninuno at kaibigan.[11]

Iniulat ni Booker T. Washington[BIO] na sinabi sa kanya ni Samuel Chambers,[BIO] isang Itim na Banal sa mga Huling Araw na nakatira sa Utah, na ang “mga taong may kulay” ay “tinatrato nang mabuti” ng Simbahan.[12]

Si William P. Daniels,[BIO] isang Itim na lalaking taga-Timog Aprika, ay iniulat na sinabihan sa isang basbas ni Pangulong Joseph F. Smith na “balang araw, marahil sa susunod na buhay” ay matatanggap ni Daniels ang pagkasaserdote.”[13]

Humiling si apostol David O. McKay[BIO] ng eksepsyon sa paghihigpit at tinanggihan ito ni Pangulong Heber J. Grant,[BIO] na nagsasabing, “Hanggang sa bigyan tayo ng Panginoon ng isang hayag tungkol sa bagay na iyan, kailangan nating panatilihin ang patakaran.”[14]

Iniulat ng pambansang organisasyon ng Ku Klux Klan ang malaking pagtaas ng mga miyembro nito sa Utah sa kabila ng “malakas na pagsalungat” mula sa Simbahan.[15]

Sa kanyang aklat na The Way to Perfection, iniuugnay ni Apostol Joseph Fielding Smith[BIO] ang pinagmulan ng mga paghihigpit sa pagkasaserdote sa mga Itim na Banal kay Joseph Smith.[16]

Ang Banal ng mga Huling Araw na Itim na si William P. Daniels[BIO] ay itinalaga bilang pangulo ng Love sanga sa South Africa, kahit hindi siya inordenan sa pagkasaserdote.[17]

Sa mungkahi ni tagapayo ng Unang Panguluhan na si J. Reuben Clark,[BIO] nirepaso ng Simbahan ang patakaran tungkol sa pagiging karapat-dapat sa pagkasaserdote.[18] Pinanatili ang patakarang "one drop".[19][20]

Nagbigay si Elder Harold B. Lee ng serye ng mga panayam sa radyo at nag-alok ng paliwanag na “bago pa ang buhay sa lupa” para sa pagbabawal sa pagkasaserdote—na posibleng kumakatawan sa unang pagbanggit ng paliwanag na ito.[21]

Ang mga Itim na Banal na sina Len[BIO] at Mary Hope[BIO] ay tumanggap ng sakramento sa bahay dahil hiniling sa kanila na huwag dumalo sa mga pulong sa sanga ng Cincinnati, Ohio.[22]

Bilang tugon sa isang liham ng pag-aalala mula sa sosyologong Banal sa mga Huling Araw na si Lowry Nelson,[BIO] nagbigay si Pangulong George Albert Smith[BIO] at ang kanyang mga tagapayo ng paliwanag para sa pagbabawal sa pagkasaserdote batay sa mga pagkakaiba bago ang buhay sa lupa at iniugnay ang patakaran kay Joseph Smith.[23]

Isang pulong ng Unang Panguluhan at Konseho ng Labindalawa ang tumalakay sa hiling ni O. J. Umondak ng Nigeria na magpadala ng mga missionary sa kanyang bansa.[24]

Itinatampok ni J. Reuben Clark ang mga alalahanin tungkol sa hirap ng pagpapatupad ng paghihigpit sa pagkasaserdote sa Brazil[25] at iminungkahi na ang mga Itim na Banal ay maaaring maglingkod sa “mga gawain ng mga antas ng Aaronikong Pagkasaserdote.”[26]

Sa isang liham sa isang estudyante ng BYU, sinabi ni David O. McKay na “wala [siyang] alam na ibang batayan” para sa paghihigpit maliban sa Aklat ni Abraham at naniniwala siya na ang paghihigpit ay “nagsimula pa sa ating buhay bago ang mortal na buhay.”[27]

Inirekomenda ni J. Reuben Clark, tagapayo sa Unang Panguluhan, na ihiwalay ang dugong ibinibigay sa mga ospital ng mga Banal sa mga Huling Araw “upang maprotektahan ang kadalisayan ng daloy ng dugo ng mga tao ng Simbahang ito.”[28] Noong panahong ito, karaniwang patakaran ang paghihiwalay ng dugo sa American Red Cross.[29]

Ang Unang Panguluhan ay gumagawa ng karaniwang sagot sa mga tanong tungkol sa paghihigpit sa pagkasaserdote upang gamitin sa personal na liham, na nagsasabing ang paghihigpit ay hindi isang "patakaran," kundi isang "tuwirang utos mula sa Panginoon."[30]

Sumulat ang mga lider ng estudyante sa BYU ng isang liham sa pahayagang pang-estudyante na BYU Universe upang tutulan ang diskriminasyong panlahi.[31]

Ang Unang Panguluhan ay nagsulat ng isang may malasakit na liham kay Herbert A. Ford,[BIO] isang Itim na miyembro, na may pangakong aalisin balang araw ang paghihigpit.[32]

Tatlong apostol ang magkakahiwalay na humikayat kina Abner at Martha Howell, na mga Itim na Banal sa mga Huling Araw, na magsagawa ng isang "misyon" para sa mga Itim na miyembro sa iba’t ibang lungsod sa Estados Unidos.[33]

Sinabi ng pangulo ng misyon sa South Africa na si Evan P. Wright[BIO] sa Unang Panguluhan na sila ay “lubhang nangangailangan” ng mga pinuno ng pagkasaserdote dahil sa mahihigpit na rekisito na tumatanggi sa ordinasyon ng mga may lahing Aprikano.[34]

Sinabi ni Ernest L. Wilkinson na sinabi sa kanya ni David O. McKay na “ang ugnayan ng Simbahan sa taong may kulay ay isa sa mga pinakaagarang problemang kailangang harapin at lutasin.”[35]

Inalis ni Pangulong David O. McKay ng Simbahan ang kinakailangan sa South Africa na patunayan ng mga puting Banal sa mga Huling Araw na wala silang lahing Aprikano bago ang ordinasyon sa pagkasaserdote.[36]

Iniulat ni Sterling M. McMurrin[BIO] na noong Marso 1954,[37] sinabi sa kanya ni Pangulong David O. McKay na ang paghihigpit sa pagkasaserdote ay "isang gawain, hindi isang doktrina," na "ang gawaing ito ay mababago balang araw," at na "walang ganitong doktrina" tungkol sa "banal na sumpa" sa mga Itim.[38] Gayunman, sinabi rin ni McMurrin na tinukoy ni McKay ang Ang Mahalagang Perlas bilang isang "halimbawang batay sa banal na kasulatan" para sa paghihigpit.[39]

Sa isang pampublikong seminar, iniulat na sinabi ni Adam S. Bennion[BIO] na pinag-uusapan ng mga lider ng Simbahan ang paghihigpit sa pagkasaserdote sa isang espesyal na komite at na si Pangulong David O. McKay ay “nakiusap sa Panginoon” ngunit hindi pa “hinog” ang panahon.[40]

Kasunod ng isang mahalagang desisyon ng Korte Suprema tungkol sa pag-aalis ng segregasyon, Brown v. Board of Education,[41] kinondena ni Apostol Mark E. Petersen ang kilusang para sa mga karapatang sibil at ipinagtanggol ang patakaran ng Simbahan tungkol sa pagkasaserdote.[42]

Iniulat na inaprubahan ni Pangulong McKay ang mga pagpapala sa templo na dati nang ipinagkait para sa dalawang magkapatid na pinaniniwalaang may lahing Itim.[43]

Ang sosyologong Katoliko na si Thomas F. O'Dea[BIO] ay sumulat ng isang kabanata tungkol sa "Mga Pinagmumulan ng Tensyon at Alitan" sa kanyang aklat na pinamagatang The Mormons ngunit hindi niya binanggit ang paghihigpit sa pagkasaserdote.[44] Sumulat ang historyador ng Simbahan na si Leonard Arrington[BIO] kay O'Dea tungkol sa hindi nito pagsama nito.[45]

Pinahintulutan ni Pangulong McKay ang mga Fijian, ang tanging grupo ng mga Polynesian na nasa ilalim ng paghihigpit, para sa ordinasyon sa pagkasaserdote.[46]

Sinasabi ni Joseph Fielding Smith[BIO] na hindi maaaring matanggap ng mga Itim ang mga pagpapala nina Abraham, Isaac, at Jacob sa kanilang patriarkal na pagpapala hangga’t hindi inaalis ng Panginoon ang restriksyon.[47]

Iniulat na ipinangako ni Harold B. Lee[BIO] sa dalawang Itim na babaeng Banal sa mga Huling Araw na kung mananatili silang “tapat at matatag,” magbabago ang “patakaran ng Simbahan” tungkol sa pagkasaserdote.[48]

Inilathala ni Bruce R. McConkie ang unang edisyon ng Mormon Doctrine,[49] na nagsasabing ang mga Itim ay “hindi gaanong matapang” sa “buhay bago ang mortalidad.”[50]

Si John J. Stewart,[BIO] isang propesor ng peryodismo sa Utah State University, ay naglathala ng Mormonism and the Negro, na ipinagtanggol ang restriksiyon ng Simbahan sa pagkasaserdote.[51]

Sinubukan ni propesor ng antropolohiya sa BYU na si John L. Sorenson[BIO] na sagutin ang pagpuna sa Unang Panguluhan tungkol sa mga usaping panlahi sa pagsasabing “ang doktrina ng Mormon tungkol sa mga Negro ay malamang na kakaunti ang epekto sa mga praktikal na sitwasyong may kinalaman sa diskriminasyon.”[52]

Iniulat ng Daily Universe ng BYU na sinabi ni Albert B. Fritz[BIO], pangulo ng NAACP sa Salt Lake City, na “bumuti” ang kalagayan ng mga karapatang sibil sa Provo ngunit “napakalala” ito ilang taon lamang ang nakalipas.[53]

Iniulat ni pangulo ng BYU na si Ernest L. Wilkinson na ang tatlong apostol na miyembro ng BYU Board of Trustees[54] ay “pabor na pagbawalan ang mga estudyanteng may kulay na makapasok sa BYU.”[55]

Isinulat ni Pangulong David O. McKay sa kanyang talaarawan na ang “tanging dahilan” para sa paghihigpit sa pagkasaserdote ay matatagpuan sa Aklat ni Abraham.[56]

Sa isang liham sa mga miyembro ng Unang Panguluhan na sina Henry D. Moyle[BIO] at Hugh B. Brown,[BIO] nanawagan si Stewart L. Udall,[BIO] isang hindi na sang-ayong Banal sa mga Huling Araw[57] at Kalihim ng Interyor ng US, na linawin ng Simbahan ang posisyon nito tungkol sa mga Itim na tao.[58] Sa kanilang tugon, binanggit nina Moyle at Brown ang mga ideya tungkol sa mga pinagmulan bago ang buhay sa lupa para sa paghihigpit sa pagkasaserdote at sa pag-aasawa ng magkaibang lahi.[59]

Sa magasin na McCall's, isinulat ni Clare Boothe Luce[BIO] na ang mga pananaw ni George Romney, isang gobernador na Banal sa mga Huling Araw at tagapagtaguyod ng mga karapatang sibil, tungkol sa mga karapatang sibil ay “naiiba . . . sa mga pananaw ng kanyang simbahan,” na tila nagtuturo “na ang mga Negro ay may mas mababang mga kaluluwa.”[60]

Pinabulaanan ni Apostol Joseph Fielding Smith ang pahayag ni Clare Boothe Luce tungkol sa mga pananaw ng Simbahan sa mga Itim at sinabi na ang kanyang mga komento tungkol sa sinasabing pagkakaiba ni George Romney ay nakabatay sa isang "maling palagay."[61]

Si LaMar S. Williams[BIO] ay itinatalaga upang simulan ang isang misyon sa Nigeria.[62] Sinabihan siya ni David O. McKay na ang mga karapat-dapat na lalaking Itim na Banal ay maaaring mamuno sa mga grupo ng mga miyembro at magpasa ng sakramento.[63]

Naglimbag ang isang pahayagan sa Nigeria ng mahabang artikulo ni Ambrose Chukka[BIO] na naglalarawan sa pagbabawal sa pagkasaserdote at nagtapos na ang mga Banal sa mga Huling Araw ay “hindi dapat payagang makapasok sa bansa.”[64]

Sinipi ng The New York Times[BIO] si Pangulong Hugh B. Brown[65] na nagsasabing, “Nasa gitna kami ng isang pagrepaso na tumitingin sa posibilidad ng pagtanggap sa mga Negro,” bagama’t kalaunan ay kinuwestiyon ni Pangulong Brown ang katumpakan ng pagkakasipi sa kanya.

Iniulat na sinabi ni Joseph Fielding Smith kay Eugene England[BIO] na ang paliwanag na “pre-existence” para sa paghihigpit sa pagkasaserdote ay “hindi tiyak na nakasaad sa mga kasulatan” at na si England ay “hindi kailangang maniwala” rito.[66]

Ang magasin na Look[BIO] ay naglathala ng isang artikulo ng estudyante sa University of Utah na si Jeff Nye[67] na bumatikos kay Joseph Fielding Smith at sa paghihigpit sa pagkasaserdote.[68] Bilang tugon, nagbanta ang NAACP ng isang protesta sa Temple Square maliban na lang kung maglalabas ng pahayag ang Simbahan.

Sa pangkalahatang kumperensya, binasa ni Hugh B. Brown ang isang pampublikong pahayag na nananawagan para sa "pagtatatag ng ganap na pagkakapantay-pantay sa mga karapatang sibil para sa lahat ng mga anak ng Diyos."[69]

Sa pagsasalita sa Logan Tabernacle sa Utah, ipinapanatili ni Ezra Taft Benson[BIO] na ang kilusang para sa mga karapatang sibil ay isang “huwad” na prente para sa Komunismo.[70]

Tinutugunan ang isang isyu na may magkakaibang makasaysayang naunang halimbawa,[71] inaprubahan ni Pangulong David O. McKay ang patakaran na ang mga bautismo para sa mga patay ng mga Itim ay dapat “isagawa ng iba maliban sa mga negro kung magagawa ito nang walang pagkapahiya.”[72]

Inorganisa ni Joseph William Billy Johnson[BIO] ang unang mga sanga ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Ghana, kahit walang awtorisasyon mula sa Simbahan.[73]

Matapos magbigay ang BYU ng mga scholarship sa humigit-kumulang kalahating dosenang estudyanteng Nigerian, nagpahayag ng pagtutol si Apostol Harold B. Lee sa programang pang-scholarship dahil “lumikha ito ng isang sitwasyong panlipunan sa BYU.”[74]

Nagpasya si Pangulong David O. McKay na dapat magtatag ang Simbahan sa Nigeria, “sa kabila ng hindi makapagkaloob ng pagkasaserdote.”[75]

Pagkatapos ng may panalanging mga talakayan ng Unang Panguluhan at ng Labindalawa[76] tungkol sa misyon ni LaMar Williams na itatag ang Simbahan sa Nigeria, napagpasyahan na pauwiin siya dahil “hindi pa tama ang panahon.”[77] Pagkalipas ng ilang buwan, isang kudeta laban sa pamahalaan ng Nigeria ang nagsindi ng sunod-sunod na mga labanan na humantong sa Digmaang Sibil sa Nigeria.[78]

Si David L. Brewer[BIO] ay naglathala ng isang disertasyong doktoral na may pamagat na "Utah Elites and Utah Racial Norms" na nagbibigay-diin sa pagkakaiba-iba ng mga pananaw sa estado tungkol sa mga karapatang sibil at sa pagbabawal sa pagkasaserdote at templo.[79]

Sa isang talumpati sa mga estudyante ng BYU, sinabi ni Ezra Taft Benson na “walang masama sa mga karapatang sibil—ang nakakagulat ay ang ginagawa sa pangalan ng mga karapatang sibil,” na tumutukoy sa sinasabing pagkakasangkot ni Martin Luther King, Jr. sa Komunismo.[80]

Ang pioneer ng Simbahan sa Nigeria na si Anthony U. Obinna[BIO] ay naging bagong miyembro ng Simbahan at, nang walang pahintulot, nagsimulang mag-organisa ng mga kongregasyon ng mga Banal sa mga Huling Araw.[81]

Sa isang bukas na liham, si Stewart L. Udall, isang Banal sa mga Huling Araw at Kalihim ng U.S. Department of the Interior, ay hayagang nanawagan na alisin ang “restriksiyong ipinapataw ngayon sa pakikisama ng mga Negro.”[82] Nagpadala sina Spencer W. Kimball at Delbert L. Stapley[BIO] ng mga liham kay Udall na nagpapahayag ng kanilang pagkadismaya sa kanyang saloobin.[83][84]

Sa pangkalahatang kumperensya, tinuligsa ni Ezra Taft Benson ang kilusang para sa mga karapatang sibil bilang isang "kasangkapan ng panlilinlang ng Komunista" ngunit sinabi rin niya na hindi natin dapat isisi ang sisi sa mga Negro.[85]

Iniulat ng Deseret News na si Hugh B. Brown, tagapayo sa Unang Panguluhan, ay nagpahayag ng “matinding kalungkutan at pagkabigla” matapos ang pagpaslang kay Martin Luther King, Jr.[BIO][86]

Ang mga itim na atleta sa University of Texas El-Paso ang una sa ilang institusyong pang-akademiko[87] na nanawagan ng pagboykot sa mga laro laban sa BYU.[88]

Binoboykot ng mga Black na estudyante sa San Jose State University ang mga football game ng BYU.[89] Pinagdedebatihan ng mga estudyante ng BYU ang isyu sa Daily Universe.[90][91]

Iniulat na ilang beses na nanalangin si Pangulong McKay tungkol sa posibilidad na baguhin ang paghihigpit sa pagkasaserdote sa panahong ito, ngunit sa bawat pagkakataon ang sagot ay “hindi pa.”[92]

Pagkatapos ng isang taong imbestigasyon, nagtapos ang Office for Civil Rights ng Health, Education, and Welfare na ang BYU ay “sumusunod sa” Civil Rights Act of 1964.[93]

Ayon sa Daily Universe, nagplano ang mga estudyante ng BYU ng mga kaganapan para sa isang "Brotherhood Week" upang mapalawak ang pag-unawa sa mga isyung panlahi at magbigay ng serbisyo sa mga komunidad na nangangailangan, ngunit kalaunan ay "halos inalis" ng mga utos ng unibersidad at ng Simbahan "ang pinakapuso ng linggo."[94]

Ang advance copy ng aklat ni Stephen G. Taggart[BIO] noong 1970, Mormonism's Negro Policy, na sumuri sa mga pinagmulan ng paghihigpit sa pagkasaserdote at nanawagan na baligtarin ang pagbabawal,[95] ay nag-udyok ng maraming talakayan sa mga tagapayo ng Unang Panguluhan sa panahong ito.[96]

Iniulat ng Eugene Register-Guard na tinanggal sa kanilang koponan ang labin-apat na manlalaro ng football ng University of Wyoming Laramie matapos nilang ibunyag ang plano nilang magsuot ng mga itim na armband upang magprotesta laban sa diumano’y mga patakarang rasista sa BYU at sa Simbahan.[97] Iniulat ang insidenteng ito sa Sports Illustrated.[98]

Bilang tugon sa insidenteng kinasasangkutan ng labing-apat na manlalaro mula sa University of Wyoming, iniulat ng The Salt Lake Tribune na sumulat at nagsumite ang mga opisyal ng estudyante sa BYU ng isang pahayag tungkol sa mga karapatang sibil sa administrasyon ng BYU.[99]

Bilang tugon sa mga protesta mula sa Western Athletic Conference (WAC) at sa lalo pang lumalakas na mga protesta laban sa BYU,[100] nagsumite si Ernest L. Wilkinson[BIO] ng isang dokumento[101] na nagsasaad na ang BYU ay “sa anumang paraan ay hindi naghihigpit sa sinuman na pumasok sa BYU dahil sa kulay ng kanyang balat.”[102]

Sa isang espesyal na pulong ng lupon ng BYU,[103] ipinaliwanag ni Ernest L. Wilkinson na tinawag ng mga kritiko nito ang BYU na "racist at hindi Kristiyano"[104] at nagmungkahi siya ng mga bagong patakaran na may kaugnayan sa mga estudyanteng Itim.[105] Nang sumunod na buwan, pinagtibay ang isang bagong patakaran para mag-recruit ng mga estudyanteng Itim.[106]

Inanunsyo ng Stanford University na hindi ito mag-iiskedyul ng mga susunod na palaro laban sa BYU dahil sa paghihigpit ng Simbahan sa pagkasaserdote.[107]

Itinala ni BYU President Ernest L. Wilkinson sa kanyang talaarawan na mayroon siyang “napakalakas na pakiramdam” laban sa pagbabawal sa pagkasaserdote sa isang pulong kasama ang mga pangulo ng mga unibersidad ng Western Athletic Conference (WAC).[108]

Pagkatapos ng malaking debate,[109] naglabas ang Unang Panguluhan ng isang liham[110] para sa mga lider ng Simbahan na nagsasaad ng kanilang suporta sa “buong mga karapatang ayon sa Konstitusyon” para sa mga Itim na tao[111] at sinasabi rin na ang paghihigpit ay bahagi ng isang plano na “umaabot pabalik sa kalagayan ng tao bago ang buhay na ito.”[112]

Iniulat ng Salt Lake Tribune na sinabi ni tagapayo ng Unang Panguluhan na si Hugh B. Brown na ang paghihigpit sa pagkasaserdote ay “magbabago sa hindi na gaanong malayong hinaharap.”[113]

Nailathala ang aklat ni Stephen G. Taggart na Mormonism's Negro Policy. Iginigiit nito na nagsimula sa panahon ni Joseph Smith ang mga paghihigpit sa pagkasaserdote at templo at naudyukan ang mga ito ng mga lokal na kalagayan sa Timog.[114]

Naglunsad ang Black Student Union ng University of Washington ng sunod-sunod na protesta na naglalayong putulin ang ugnayan sa BYU,[115] ngunit humupa ang mga protesta matapos maglabas ang attorney general ng Washington ng isang opinyong pabor sa BYU.[116] Naglabas din ng kahalintulad na mga opinyon sa Wyoming at Utah, at ibinasura ang isang kaso laban sa BYU.[117]

Naglalathala ang BYU ng mga full-page na patalastas sa iba’t ibang pahayagan sa Washington at Oregon na nagsasabing tumatanggap ang BYU ng “anumang lahi, kredo, kulay, o bansang pinagmulan.”[118] Naghanda at namahagi rin ang BYU ng apat-na-pahinang booklet ng impormasyon na nagpapaliwanag na ang Simbahan ay “hindi rasista” at na ang paghihigpit sa pagkasaserdote ay aalisin balang araw.[119]

Iniulat ng isang editoryal sa Tucson Daily Citizen na ang isang komite ng University of Arizona na nagsiyasat sa BYU ay nagpasyang “ang BYU ay hindi mas rasista kaysa sa alinmang ibang unibersidad” at inirekomenda sa WAC na ihinto muna ang mga karagdagang demonstrasyon.[120]

Sa isang liham sa Unang Panguluhan,[121] ikinuwento ni Caleb A. Shreeve, Sr.[BIO] ang isang sinasabing pag-uusap nina Elijah Able[BIO] at Joseph Smith[BIO] kung saan binawi ang pagkasaserdote ni Able.[122]

Sa Brazil, gumagamit ang mga missionary ng mga aralin tungkol sa lahi upang turuan ang mga posibleng bagong miyembro tungkol sa paghihigpit sa pagkasaserdote at upang malaman ang posibilidad kung sila ay may pinagmulang Aprikano.[123]

Sa kanyang talaarawan, itinala ni Pangulong Wilkinson ang isang pulong kasama ang mga pangulo ng mga unibersidad ng Western Athletic Conference (WAC) kung saan napagpasyahan na hindi maaaring alisin ng Arizona State ang BYU sa iskedyul ng mga laro dahil sa paghihigpit sa pagkasaserdote.[124]

Ayon kay Edward Kimball, isang pangkalahatang patakaran para makatanggap ang mga Itim na Banal ng mga patriarkal na pagpapala ay inaprubahan noong 1971.[125]

Inaprubahan ni Pangulong Joseph Fielding Smith ang pag-oorganisa ng Genesis Group, isang opisyal na lupon ng Simbahan na nagbibigay ng suporta sa mga Itim na Banal.[126]

Naging pangulo ng Simbahan si Harold B. Lee, at nagpalagay ang mga mamamahayag mula sa Newsweek, Los Angeles Times, at iba pang mga publikasyon tungkol sa posibleng pag-alis ng paghihigpit sa pagkasaserdote.[127]

Inilathala ni Lester Bush[BIO] ang "Mormonism's Negro Policy" sa Dialogue: A Journal of Mormon Thought na nangangatwirang nagsimula ang restriksyon kay Brigham Young sa halip na kay Joseph Smith.[128]

Sinabi ng Pangulo ng Simbahan na si Harold B. Lee na ito ay "ilang panahon na lamang bago makamit ng Negro ang buong katayuan sa Simbahan."[129] Iniulat na siya ay nag-ayuno at nanalangin tungkol sa paghihigpit at natanggap ang sagot na "hindi pa."[130]

Iniulat ni Edward L. Kimball[BIO] na may iba’t ibang miyembro na tumanggap ng mga espirituwal na paunang pahiwatig at mga personal na pagpapala na umaasang aalisin ang pagbabawal sa pagkasaserdote sa panahong ito.[131]

Si Spencer W. Kimball ay inorden bilang pangulo ng Simbahan.[132] Iniulat na, nang tanungin siya, sinabi niya na hindi pa dumarating ang araw para alisin ang paghihigpit at na “kung dumating man ang araw na iyon, ito ay magiging usapin ng hayag.”[133]

Iniulat ng Miami News at ng New York Times na balak ng NAACP na idemanda ang Boy Scouts dahil sa isang patakaran ng Simbahan na nagdiskrimina laban sa mga Itim na scout sa pamamagitan ng pagtatalaga sa mga pangulo ng korum ng diakono bilang mga senior patrol leader.[134]

Binago ng Simbahan ang patakaran nito na ang mga pangulo ng korum ng diakono ang magsilbing senior patrol leaders sa Boy Scouts, at ibinasura ang demanda ng NAACP.[135]

Inilathala ang Tomo 6 ng Messages of the First Presidency ni James R. Clark. Wala sa kalipunan ang alinman sa tatlong pahayag ng Unang Panguluhan na may kaugnayan sa paghihigpit sa pagkasaserdote hanggang sa puntong ito.[136]

Inanunsyo ang Templo ng São Paulo Brazil.[137] Kinilala ng mga lider ng Simbahan ang suliranin na maraming Banal na may lahing Aprikano sa Brazil ang hindi makakadalo sa templo sa ilalim ng kasalukuyang patakaran.[138]

Ang hindi awtorisadong ordinasyon ng isang Itim na miyembro ng Simbahan sa pagkasaserdote ni Douglas A. Wallace[BIO] ay naiulat sa buong bansa.[139] Ang pangyayaring ito ay nagdulot ng pagkakahati sa Genesis Group.[140]

Iniulat ni Bruce R. McConkie na hiniling ni Pangulong Kimball sa mga apostol na bigyan siya ng mga memo tungkol sa paksa ng paghihigpit sa pagkasaserdote at templo[141]

Tumanggap ang historyador ng Simbahan na si Leonard Arrington ng isang kumpidensyal na kahilingan mula kay Neal A. Maxwell[BIO] na maghanap ng isang sipi tungkol sa mga Itim na tao mula kay Joseph Fielding Smith—naniniwala si Arrington na palatandaan ito na gumagawa si Maxwell ng isang memorandum tungkol sa restriksyon.[142]

Ayon kay Edward Kimball, pumunta sa templo si Pangulo ng Simbahan na si Spencer W. Kimball upang manalangin tungkol sa restriksyon at noong Marso 23, sinabi niya sa kanyang mga tagapayo na ang naging impresyon niya ay “alisin ang restriksyon sa mga Black.”[143]

Iniulat na hiniling ni Pangulong Kimball sa "Labindalawa na samahan ang Unang Panguluhan sa pananalangin na bigyan sila ng Diyos ng sagot. Pagkatapos nito ay nakipag-usap siya sa Labindalawa nang paisa-isa."[144]

Iniulat na nakita ni LeGrand Richards si Pangulong Wilford Woodruff sa Salt Lake Temple sa isang talakayan tungkol sa paghihigpit sa pagkasaserdote.[145]

Pinangunahan ni Pangulong Kimball ang Unang Panguluhan at sampung apostol sa panalangin—ilarawan nila ang isang mapaghahayag na konfirmasyon na alisin ang paghihigpit sa pagkasaserdote.[146][147]

Sa isang pulong kasama ang lahat ng available na Pangkalahatang Awtoridad, ibinigay sa press ang isang anunsyo tungkol sa pag-alis ng mga paghihigpit sa templo at pagkasaserdote para ilabas sa publiko.[148]

Ang pangkalahatang pangulo ng Paaralang Linggo na si Russell M. Nelson ay nagkaroon ng panaginip kung saan sinabi ni Harold B. Lee na matatanggap sana niya ang kaparehong hayag tungkol sa pagkasaserdote gaya ng natanggap ni Spencer W. Kimball, kung nanatili siyang buhay bilang propeta.[149]