Ang endowment sa templo at Freemasonry

< Back to Hard Questions

about this topic

Ang endowment sa templo at Freemasonry

506 Primary Sources

Freemasonry, ang temple endowment, at mga unang Banal sa mga Huling Araw

1300s

Ang mga Kristiyanong mason ng bato ay bumuo ng mga propesyonal na kapatiran o guild sa England.[1]

Lumipas ang humigit-kumulang 400 taon

Hunyo 24, 1717

Itinatag ang Grand Lodge of England at pinahintulutan ang pagiging miyembro ng mga taong interesado sa mga ideya ng Masonry ngunit hindi mga mason ng bato.[2]

Lumipas ang humigit-kumulang 100 taon

1820s

Si Hyrum Smith[BIO] ay naging miyembro ng isang lohiya sa Palmyra.[3]

Setyembre 1826

Si William Morgan,[BIO] na diumano ay dating Mason na naging kritiko ng mga Mason, ay nawala sa kahina-hinalang mga pangyayari, at malamang na pinatay ng mga Mason na nakatira sa hilagang bahagi ng New York, kung saan nakatira ang pamilya Smith.[4]

Mayo 15, 1829

Ibinalik ni Juan Bautista[BIO] ang “mga susi ng pangangalaga ng mga anghel”[5] kina Joseph Smith[BIO] at Oliver Cowdery.[BIO][6]

Abril 6, 1830

Inorganisa ni Joseph Smith ang Simbahan ni Cristo, na kalaunan ay pinalitan ng pangalan na Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw.[7]

Marso 15, 1831

Isang ulat na mula sa ikalawang kamay ang nagsasabing tinawag ni Martin Harris[BIO] ang Ang Aklat ni Mormon na isang bagong "Anti-masonick Bible."[8]

Hulyo 1832–Hulyo 1833

Isinalin ni Joseph ang mga talata sa Lumang Tipan na may kaugnayan sa ayos ng templong Israelita,[9] pananamit,[10] at mga ordenansa[11][12] na lumitaw sa Templo ng Kirtland gayundin sa Templo ng Nauvoo.

Setyembre 22–23, 1832

Natanggap ni Joseph Smith ang hayag na naging Doktrina at mga Tipan 84,[13] na naglalarawan sa "panunumpa at tipan ng pagkasaserdote."[14][15]

Oktubre–Nobyembre 1835

Isinalin ni Joseph Smith ang mga bahagi ng Ang Aklat ni Abraham,[16] na naglalaman ng salaysay ng paglikha,[17] mga temang may kaugnayan sa templo,[18] at mga tipan na may kaugnayan sa pagiging isang mataas na pari[19] at mga selyado sa kasal.[20]

Enero 21, 1836

Isinagawa sa Kirtland ang unang mga ordenansa ng paghuhugas at pagpapahid.[21] Inilarawan ni Oliver Cowdery na ang mga ito ay nasa “paraan [ni] Moises at Aaron.”[22]

Marso 27–31, 1836

Ang templo ng Kirtland ay inialay.[23][24]

Abril 3, 1836

Ipinanumbalik nina Jesucristo,[BIO] Moises,[BIO] Elias,[BIO] at Elijah[BIO] ang mga susi ng templo kina Joseph Smith at Oliver Cowdery sa Templo ng Kirtland.[25][26]

Hunyo 27–Hulyo 2, 1839

Itinala nina Willard Richards,[BIO] Wilford Woodruff,[BIO] at William Clayton[BIO] ang mga turo ni Joseph Smith tungkol sa pagkilala sa mga tunay na sugo mula sa Diyos at sa mga huwad sa pamamagitan ng pakikipagkamay.[27][28]

Nobyembre 1839

Inayos ni Joseph Smith ang pakikipagkita kay Judge James Adams,[BIO] isang kilalang Freemason sa Illinois na di nagtagal ay sumapi sa Simbahan.[29]

Abril 6, 1840

Muling inayos ang Illinois Grand Lodge sa ikasampung anibersaryo ng pagkakatatag ng Simbahan, at si Hukom James Adams ay inihalal bilang Deputy Grand Master.[30]

Enero 19, 1841

Nakatanggap si Joseph ng isang hayag na magtayo ng Nauvoo Temple[31] na gumagamit ng wikang biblikal upang ilarawan ang mga ordenansang isinasagawa sa templo.[32]

Hunyo 23, 1841

Tinanggihan ng Bodley Lodge No. 1 sa Quincy ang petisyon nina John C. Bennett[BIO] at ng iba pa na magtaguyod ng isang lohiya sa Nauvoo dahil “ang mga taong iyon ay hindi kilala ng Lohiyang ito bilang mga Mason.”[33]

Oktubre 15, 1841

Pinahintulutan ni Grand Master Abraham Jonas[BIO] ang pagtatatag ng Nauvoo Masonic Lodge sa ilalim ng dispensasyon.[34][35]

Disyembre 29–30, 1841

Idinaos ang unang pagpupulong ng Nauvoo Masonic Lodge.[36] Nagsumite si Joseph Smith at ang iba pang lider ng Simbahan ng mga petisyon sa lodge para sa pagiging kasapi at pagsisimula.[37]

Enero 6, 1842

Sa kanyang journal, itinala ni Brigham Young ang mga pangyayari ng araw gamit ang isang Masonic code na nagsasabing: “Ako ay ipinasok sa lohiya,” na maaaring nagpapahiwatig na siya ay naipasok na bago pa pormal na maitatag ang Nauvoo Lodge, na sana ay isang malubhang paglabag sa mga tuntunin ng Masonerya.[38]

Marso 15, 1842

Inilathala ang mga paliwanag sa mga pigura sa Facsimile Blg. 2 ng Aklat ni Abraham.[39] Kabilang dito ang pagbanggit sa "mga dakilang susing salita ng banal na Pagkasaserdote, gaya ng inihayag kay Adan sa Halamanan ng Eden."[40]

Marso 15, 1842

Si Joseph at Sidney Rigdon[BIO] ay pinasimulan bilang mga Mason ng unang antas (Entered Apprentice) ng Ancient York Masonry sa Nauvoo Masonic Lodge.[41]

Marso 16, 1842

Si Joseph at Sidney ay pinasa bilang mga Mason ng ikalawang antas (Fellow Craft) at itinaas bilang mga Master Mason ng ikatlong antas ng Ancient York Masonry, nilagdaan ang mga tuntunin ng Lodge, at naging ganap na mga miyembro.[42]

Marso 17, 1842

Itinatag ni Joseph ang Samahan ng mga Kababaihan sa Nauvoo.[43] Kalaunan, nang tinuturuan niya ang Samahan ng mga Kababaihan, binanggit niya ang Masonry bilang halimbawa ng isang organisasyon na ang mga miyembro ay marunong mag-ingat ng mga lihim.[44]

Marso 20, 1842

Nagturo si Joseph tungkol sa “ilang susing salita at mga tanda” na kinakailangan “upang matanggap ng tao ang isang kaluwalhatiang selestyal.”[45]

Mayo 1, 1842

Nagbigay si Joseph Smith ng isang sermon na naglalahad ng kahalagahan ng mga “susi” at “palatandaan” na malapit nang ibigay sa mga Banal sa templo.[46]

Mayo 4, 1842

Ipinakilala ni Joseph ang ordenansa ng endowment sa isang grupo ng siyam na Freemason na mga Banal sa mga Huling Araw.[47]

Mayo 4, 1842

Sumulat si Abraham Jonas ng liham sa Nauvoo Lodge na nagbababala na ang mga Freemason sa Nauvoo ay “tinitingnan ng ilan nang may pagdududa” at na si John C. Bennett ay isang Mason na natiwalag at isang “napakasamang tao.”[48]

Mayo, 1842

Si John C. Bennett[BIO] ay itiniwalag at kalaunan ay pinaalis mula sa Nauvoo Lodge.[49][50]

Hunyo 17, 1842

Binanggit ni Heber C. Kimball[BIO] si Joseph Smith bilang pinagmulan ng ideya na ang Masonry ay isang "napinsalang" bersyon ng pagkasaserdote at iniulat ni Benjamin Johnson[BIO] na itinuro ni Joseph na ito ay "ang mga tumalikod na endowment."[51]

Hulyo 8, 1842

Inilathala ni John C. Bennett ang una sa pitong liham sa isang pahayagan sa Springfield na inaakusahan si Joseph Smith at ang iba pang Freemason ng “pang-aakit” sa mga asawa ng mga Mason[52] at ng pagmamanipula sa mga minuto ng Nauvoo Lodge.[53][54]

Agosto 6, 1842

Sumama si James Adams kina Joseph Smith at sa iba pa sa pagbisita sa Montrose, Iowa, upang mag-install ng isang bagong lohiya.[55]

Agosto 11, 1842

Nalaman ng mga Freemason sa Nauvoo na naglagay si Grand Master Abraham Jonas ng isang injunction laban sa Nauvoo Lodge dahil sa diumano’y mga “irregularidad” hanggang sa maisagawa ang isang imbestigasyon.[56] Ang injunction ay tugon sa mga alalahanin tungkol sa pagkatao at mga paratang laban kay Bennett at sa mga dagdag na isyung iniharap ng Bodley Lodge No. 1 sa Quincy.[57]

Oktubre 1842

Gaya ng inatas ng Grand Master na si Jonas, dumalo ang dalawang kinatawan mula sa Nauvoo Lodge sa pulong ng Illinois Grand Lodge.[58] Sa pulong, matinding nagsalita si Jonas bilang pagtatanggol sa Nauvoo Lodge,[59] ngunit isang espesyal na komite ang itinalaga upang pumunta sa Nauvoo para magsiyasat.[60]

Nobyembre 2, 1842

Matapos marinig ang ulat ng komiteng ipinadala sa Nauvoo, inalis ni Grand Master Meredith Helm[BIO] ang injunction laban sa Nauvoo Masonic Lodge, dahil ang “mga iregularidad . . . [ay] nagmula sa pagkakamali sa paghatol sa halip na sa layunin.”[61]

Oktubre 4, 1843

Ang dispensasyon ng Nauvoo Lodge ay binawi sa ikalawang pagkakataon ng bagong halal na Grand Master na si M. W. Alexander Dunlap.[BIO][62][63] Ang mga dispensasyon at charter ng iba pang kalapit na lodge ng mga Banal sa mga Huling Araw ay binawi rin.[64]

Huling bahagi ng 1842

Naglathala si John C. Bennett ng isang pagbubunyag tungkol sa Simbahan at sa mga ritwal nito sa templo.[65]

Nobyembre 1843

Tinalakay ni Hyrum Smith ang Nauvoo Lodge, na kinokondena ang nakita niyang “maramot” at “hindi makapatiran” na pagtrato na natanggap nila mula sa Illinois Grand Lodge.[66]

Abril 5, 1844

Ang Nauvoo Masonic Temple ay inilaan ni Hyrum Smith.[67]

Hunyo 27, 1844

Napatay sina Joseph at Hyrum Smith sa Carthage. Iniulat na gumamit si Joseph ng pormal na Masonic na hudyat ng paghihirap na maaaring ipinatungo sa mga Freemason sa mga mandurumog.[68]

Oktubre 1844

Pormal na binawi ng Grand Lodge ang pakikipagkapatiran nito sa mga lohiya ng mga Banal sa mga Huling Araw.[69]

Pebrero 1846

Nagpatuloy ang mga pagpupulong ng Nauvoo Lodge kahit pagkatapos magsimulang maglakbay pakanluran ang unang grupo ng mga Banal.[70]

Expand Timeline

Ano ang Freemasonry?

Ang Freemasonry[71] ay isang samahang pangkapatiran na pormal na inorganisa noong 1700s batay sa mga simbolo at gawain ng mga mason noong Middle Ages na malayang nakapaglalakbay para magtrabaho.[72][73] Sa kasalukuyan, para pa rin lamang sa mga miyembro ang organisasyon at nakatuon ito sa personal na pag-unlad sa pamamagitan ng kapatiran, pagkakawanggawa, at katotohanan.[74]

Bagaman hindi ito isang relihiyon,[75] humuhugot ito mula sa mga sanggunian tulad ng Biblia,[76] Kristiyanismo,[77] iba pang sinaunang sanggunian,[78] at pilosopiya ng Panahon ng Kaliwanagan.[79]

May kaugnayan ba ang Freemasonry sa pagsamba sa diyablo o sa kung anong uri ng pandaigdigang pamahalaan?

Kung minsan, napapabalitang may kaugnayan ang Freemasonry sa pagsamba sa diyablo[80] o sa pagsasabwatan para kontrolin ang mundo,[81] ngunit napatunayang mali ang mga ideyang ito.[82]

Ang Freemasonry ba ay mula pa noong sinaunang panahon?

Hindi, malamang hindi. Pinagtatalunan ng mga historyador ang pinagmulan ng mga simbolo at ritwal ng Freemasonry, pero karamihan ay sumasang-ayon na hindi ito direktang mula sa sinaunang panahon.[83] Binabanggit ng Freemasonry ang mga sinaunang tradisyon tulad ng pagtatayo ng templo ni Solomon,[84] pero mas tinitingnan ang mga ito bilang mga kuwento at simbolo kaysa bilang tunay na kasaysayan.[85]

Ano ang kaugnayan ng Freemasonry sa simbahan?

Naging Freemason si Joseph Smith[BIO] noong Marso 1842.[86][87] Di-nagtagal pagkatapos nito, ipinakilala niya ang temple endowment sa mga Banal,[88] na may ilang elementong kapareho ng mga ritwal ng Mason.[89]

Bakit naging Freemason si Joseph Smith?

Hindi ito malinaw. Walang mga makasaysayang sanggunian na nagpapaliwanag kung bakit naging Freemason si Joseph.[90] Posibleng may kaugnayan ang pasyang ito sa pagiging Freemason ni Hyrum Smith (at marahil ni Joseph Smith Sr. rin)[91] o sa ibang dahilan talaga.

May ilang historyador ang nagpalagay na maaaring naakit si Joseph sa pinaniniwalaang sinaunang pinagmulan ng Freemasonry o sa mga pinagsasaluhan nilang pagpapahalaga,[92][93] o kaya ay maaaring interesado rin siya sa paghahanda para sa mga ordenansa sa templo o sa pagbuo ng komunidad at suporta.[94][95]

Nagmula ba ang seremonya sa templo sa mga ritwal ng Mason?

Oo, hindi bababa sa ilang bahagi nito.[96] Ang iba pang mga elemento ng seremonya sa templo ay makikita rin sa Lumang Tipan[97] at sa Aklat ni Abraham.[98]

Kaya kinopya ba ni Joseph Smith ang mga ritwal ng Mason?

Malamang may mga bahagi nito. May ilang sinaunang Banal sa mga Huling Araw na nagkomento tungkol sa pagkakatulad ng temple endowment at ng mga ritwal ng Freemason.[99]

Ano ang mga pangunahing pagkakatulad sa pagitan ng Freemasonry at ng mga ordinansa sa templo sa Nauvoo?

May ilang tiyak na ritwal na kilos (gaya ng ilang paghawak ng kamay) at mga padron ng ritwal (gaya ng pag-uulit, mga lektura, at mga tanong at sagot) na may pagkakatulad.[100]

Ano ang mga pangunahing pagkakaiba ng dalawa?

Maraming bahagi sa endowment na hindi makikita sa Freemasonry, at ganoon din sa kabaligtaran. Halimbawa, ang endowment ay may mga paghuhugas at mga pagpapahid at mga paglalarawan ng Paglikha at ng Pagkahulog nina Adan at Eva, na lahat ay wala sa Craft Freemasonry na pamilyar kay Joseph Smith.[101]

Dagdag pa rito, ang endowment ay hindi kasama ang mga gamit sa seremonya tulad ng rough ashlar at trestle board, at mga simbolo tulad ng letrang "G" o ng bahay-pukyutan, na kilalang mahalaga sa Masonry.[102]

Mayroon ding mga pagkakaiba sa kabuuang tungkulin at layunin ng dalawa. Halimbawa, hindi tulad sa seremonya ng endowment, ang mga kalahok sa mga ritwal ng Masonry ay hindi gumagawa ng mga tipan sa Diyos, kundi tumatanggap ng mga obligasyon sa kanilang sarili, kung saan ang mga miyembro ng Lodge at ang Diyos ang mga saksi.[103][104]

Narinig ko na may mga "parusa" sa temple endowment. Bahagi rin ba ng mga ritwal ng Freemason ang mga parusa?

Oo. Ayon sa mga ulat, ang mga seremonyang Masoniko ay may mga pangakong huwag ihayag ang alinman sa “mga lihim na sining at hiwaga ng sinaunang Freemasonry,” at may kasama itong detalyado at mararahas na mga parusa kapag ginawa iyon.[105] Bago ang 1990, ayon sa mga ulat, kasama rin sa temple endowment ang mga parusa.[106]

Bakit isinama ni Joseph ang mga bahagi mula sa Freemasonry sa temple endowment?

Hindi malinaw. Bihirang talakayin ni Joseph kung paano niya natanggap ang mga hayag.[107] Iminumungkahi ng ilang historyador na ang mga tanong at praktikal na suliranin ay nag-udyok ng karagdagang hayag o pagiging bukas sa katotohanan mula sa maraming lugar.[108][109]

Napansin ng ilan sa mga taong nasa paligid ni Joseph na naniniwala ang propeta na may mga bagay na iningatan ang Freemasonry “mula pa sa simula” na gusto niyang maunawaan.[110][111]

Bakit gagamitin ng Diyos ang Freemasonry para magbigay-inspirasyon sa ilang aspeto ng temple endowment?

Ang mga pagkakatulad ng endowment sa templo sa Freemasonry ay maaaring magpahiwatig na gumamit ang Diyos ng mga pamilyar na simbolo at gawain bilang madaling maunawaang balangkas upang ihayag ang mga walang hanggang katotohanan kay Joseph.[112][113]

Itinuturo ng Simbahan na ang endowment sa templo ay isang sagradong seremonya na idinisenyo upang ituro ang plano ng kaligtasan at magbigay ng paraan para sa mga tao na gumawa ng mga tipan sa Diyos.[114]

Nag-alala ba ang mga unang Banal sa mga Huling Araw tungkol sa kaugnayan ng mga ritwal ng Mason at ng endowment?

Hindi, hindi talaga. Pangunahing tiningnan ng mga unang Banal ang mga ritong Masoniko bilang mga sirang anyo ng naipanumbalik na mga seremonya sa templo.[115] Tiningnan din nila ang temple endowment bilang paghahayag at sagrado.[116]

Isang litrato ng halos puting seda na Masonic apron na pag-aari ni Joseph Smith, na natatakpan ng mga simbolo ng freemasonry na ipininta sa kamay, mula noong mga 1842–1844. — Isang litrato ng halos puting seda na Masonic apron na pag-aari ni Joseph Smith, na may mga simbolo ng Freemasonry na iginuhit ng kamay, mula bandang 1842–1844.

Ang mga ritwal ba ng Mason at mga ordinansa sa templo ay humuhugot sa iisang mga pinagmulan?

Minsan. Ang isang pinagsasaluhang pinagmulan ay ang Biblia, kung saan parehong kumukuha ang mga ritwal ng Mason at ang temple endowment ng mga tema at sipi.[117] Ang ilang simbolong ginagamit sa parehong Freemasonry at sa endowment, tulad ng square at compass, ay makikita rin sa mga sinaunang pinagmulan.[118]

Magkakatulad na mga Elementong Biblikal sa endowment sa Templo ng mga Banal sa mga Huling Araw at sa Freemasonry

Elemento	Biblia	Temple Endowment	Mga Ritwal ng Masonerya
Mga Kuwento sa Biblia	Ang ilang kuwento sa Biblia mula sa Lumang Tipan (tulad ng paglikha, ang Halamanan ng Eden, at ang pagtatayo ng tabernakulo at templo ni Solomon) ay makikita rin sa endowment at/o sa mga ritwal ng Masonerya.[119]	Kasama sa seremonya ng endowment ang mga kuwento sa Biblia, kabilang ang paglikha at ang kuwento nina Adan at Eva.[120]	Ang mga ritwal ng Masonry ay humuhugot din sa mga salaysay sa Biblia, lalo na ang kuwento ng templo ni Solomon at ang alamat ni Hiram Abiff.[121]
Mga Tipan	Inilalarawan ng Biblia ang ilang tipan, gaya ng mga ginawa kina Abraham, Moises, at sa mga Israelita. Ang mga tipang ito ay madalas na minamarkahan ng mga tiyak na ritwal.[122]	Sa mga seremonya sa templo, ang mga Banal sa mga Huling Araw ay gumagawa ng mga sagradong tipan sa Diyos, kabilang ang mga pangako ng pagsunod, pagsasakripisyo, at paglalaan.[123]	Ang mga Freemason ay gumagawa ng mga obligasyon bilang bahagi ng kanilang pagsisimula na maaaring kabilang ang mga pangakong moral at mga pangakong susuporta sa kapatiran.[124]
Sagradong Kasuotan	Minsan ay nagsasalita ang Biblia tungkol sa sagradong kasuotan, tulad ng mga kasuotang pangsaserdote na inilalarawan sa Exodo 28.[125]	Sa seremonya ng endowment, nagsusuot ang mga miyembro ng sagradong kasuotan sa templo at mga roba.[126]	Ang mga Masonikong tapis ay sumasagisag sa kadalisayan at isinusuot bilang bahagi ng kasuotang pangseremonya.[127]
Mga ritwal	Inilalarawan ng Biblia ang mga ritwal tulad ng mga paghahain, mga paghuhugas, at mga pagpapahid, lalo na sa konteksto ng pagsamba sa templo sa sinaunang Israel.[128]	Kasama sa seremonya ng endowment ang mga ritwal tulad ng paghuhugas at pagpapahid, mga simbolikong kilos, at sunod-sunod na pagtuturo.[129]	Kabilang sa mga ritwal ng Mason ang mga simbolikong kilos, seremonyal na tagubilin, at sunod-sunod na antas na nagtuturo ng mga aral na moral at pilosopikal.[130]

Expand Table

Huminto ba ang pagsasagawa ng Masonry sa Nauvoo nang ipakilala na ang mga ordenansa sa templo?

Hindi. Ipinagpatuloy ng mga Banal ang pagsasagawa ng Masonry sa Nauvoo hanggang sa umalis sila noong 1846.[131][132]

Nagpatuloy ba ang Freemasonry sa mga Banal sa Utah?

Hindi talaga. Hindi nagtayo ang mga Banal ng isang lohiya ng Mason pagdating nila sa Utah, pero kalaunan ay nagtatag nito ang mga grupo ng mga hindi miyembro.[133] Mula 1925 hanggang 1984, ipinagbawal ng Grand Lodge of Utah sa mga Banal sa mga Huling Araw ang pagsali sa Freemasonry sa loob ng estado.[134]

Freemasonry sa Utah

Enero-Pebrero 1852

Binanggit ni Hosea Stout[BIO] ang isang "paaralang Masoniko" na nagdaraos ng mga pagpupulong sa Utah.[135]

1858

Naitatag sa Utah ang unang Masonic Lodge ng mga lalaking hindi mga Banal sa mga Huling Araw mula sa hukbo ni Johnston.[136]

Agosto 19, 1860

Tinutulan ni Brigham Young ang isang mungkahi na magpetisyon sa mga Freemason sa England upang magtatag ng isang nagsasariling Grand Lodge sa Utah.[137] Kinondena niya ang mga Mason na pumatay kay Joseph Smith at sinabing pinaplano ng mga Mason sa Utah na patayin siya at ang iba pang mga pinuno ng Simbahan.[138]

Hulyo 7, 1861

Binigyang-diin ni Heber C. Kimball, tagapayo sa Unang Panguluhan, ang kanyang katapatan sa kanyang bansa, sa kanyang mga kapatid sa Masoneriya, at sa Simbahan.[139]

Agosto 29, 1901

Pinapayuhan ni Church president Lorenzo Snow[BIO] ang mga miyembro ng Simbahan na huwag sumali sa mga lihim na organisasyon.[140]

Marso 11, 1921

Si B. H. Roberts,[BIO] isang elder sa Pitumpu, ay sumulat ng liham na naglalahad ng kanyang pananaw tungkol sa kaugnayan ni Joseph Smith sa Freemasonry.[141]

1924

Ang kilalang iskolar ng Masonry sa Utah na si Samuel H. Goodwin[BIO] ay naglathala ng isang aklat na nagpapaliwanag kung bakit dapat hindi isama ang mga Banal sa mga Huling Araw sa Masonry.[142]

Enero 21, 1925

Bumoto ang Grand Lodge of Utah na ipagbawal ang mga miyembro ng Simbahan na maging mga Mason sa Utah.[143]

1934

Naglathala ang tagapayo ng Unang Panguluhan na si Anthony W. Ivins[BIO] ng isang aklat tungkol sa Masonry at Mormonism.[144]

1947

Ang historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si E. Cecil McGavin[BIO] ay naglathala ng isang tanyag na aklat na pinamagatang Mormonism and Masonry.[145]

Hunyo 4, 1977

Ang Freemason at manunulat na Banal sa mga Huling Araw na si Mervin B. Hogan[BIO] ay naglathala ng isang aklat na nangangatwiran laban sa pagbubukod sa mga Banal sa mga Huling Araw mula sa mga Masonic Lodge sa Utah.[146]

1984

Binago ng Grand Lodge of Utah ang kanilang patakaran upang tanggapin ang mga Banal sa mga Huling Araw.[147]

Pebrero 17, 1992

Sinabi ng tagapagsalita ng Simbahan na si Don Lefevre na walang tiyak na pagbabawal sa Masonry, ngunit hinihikayat ng Simbahan ang mga miyembro nito na huwag sumali rito.[148]

2008

Si Glen A. Cook[BIO] ay naging Grand Master ng Utah; siya ang unang kilalang Banal sa mga Huling Araw na naging Grand Master.[149][150]

2019

Nag-post ang Simbahan ng isang video na may pamagat na "Joseph Smith and Masonry," na nagsasabing hindi ipinagbabawal sa mga miyembro ang maging mga Freemason.[151]

Expand Timeline

May nagawa bang anumang pahayag ang mga makabagong lider ng Simbahan tungkol sa Freemasonry?

Hindi, hindi nang tuwiran. Sa paglipas ng mga taon, naglabas ang Simbahan ng ilang pahayag na nagpapayo na iwasan ang mga organisasyong “lihim, may mga sumpang sinusunod, o [na] magiging dahilan para [ang mga tao] ay mawalan ng interes sa mga aktibidad ng simbahan.”[152] Gayunman, isang video na ginawa ng Simbahan noong 2019 ay partikular na nagsabi na ang mga miyembro ay hindi pinagbabawalang maging Mason.[153]

The Facts

Noong taglagas ng 1835, isinalin ni Joseph Smith ang ilang bahagi ng Aklat ni Abraham na naglalaman ng salaysay ng paglikha, mga temang may kaugnayan sa templo, at mga tipan na may kaugnayan sa pagiging mataas na pari at mga selyado sa kasal.
Noong Enero 21, 1836 isinagawa ang unang mga Paghuhugas at mga Pagpapahid sa templo ng Kirtland.

Nag-apply si Joseph Smith para maging miyembro ng Nauvoo Masonic Lodge noong Disyembre 29–30, 1841.
Tinanggap si Joseph Smith bilang isang Freemason sa Nauvoo Mason Lodge noong Marso 15–16, 1842.
Ipinakilala ni Joseph ang ordenansa ng endowment sa isang grupo ng siyam na Latter-day Saint na mga Freemason noong Mayo 4, 1842.
May ilang pagkakatulad sa pagitan ng Freemasonry at mga ordinansa sa templo at may ilang pagkakaiba rin.
Itinuring ng mga naunang Banal na ang mga ritwal ng Masonerya ay mga nasirang anyo ng mga naipanumbalik na seremonya sa templo.
Hindi ipinagbabawal ng Simbahan sa mga miyembro ang pagsali sa Freemasonry.

Our Take

Ang templo at ang mga ordenansa nito ay itinuturing na pinakamataas na bahagi ng espirituwalidad ng mga Latter-day Saint at pundasyon ng natatanging pag-aangkin ng Simbahan na magligtas at magtaas sa pamamagitan ng katapatan sa mga sagradong gawain. Kung ang templo ay produkto lamang ng impluwensiyang Masoniko noong ika-19 na siglo kay Joseph Smith, mapapahina nito ang pananampalataya ng mga tumitingin dito bilang isang bagay na ibinalik ng Diyos.

Noong kalagitnaan ng 1830s, nagsimulang tuklasin ni Joseph Smith ang pagsamba sa templo sa pamamagitan ng kanyang pagsasalin ng Lumang Tipan, Ang Aklat ni Abraham, at ang pagpapakilala ng ordenansa ng Paghuhugas at Pagpapahid sa Kirtland Temple. Nang maitatag ang isang lohiya ng Freemason sa Nauvoo noong 1841, nagpakita si Joseph ng matinding interes. Di-nagtagal matapos ang kanyang pagsisimula, ipinakilala niya ang temple endowment, na nakaayos ayon sa sinaunang mga gawain na makikita sa Biblia, pero isinama rin niya ang ilang piling elemento mula sa ritwal ng Masoniko.

Maaaring mabahala ang ilan sa ugnayang ito. Gayunman, itinuring ng mga unang Banal sa mga Huling Araw ang mga ritwal ng Masonry bilang mga sirang bakas ng tunay na pagsamba sa templo at naniwala silang ang mga pagkakatulad ay inspirado. Kinuha at iniangkop ni Joseph ang ilang bahagi ng Freemasonry, at inalis ang mga hindi tumutugma—hindi dahil likas na masama ang mga bahaging iyon, kundi dahil hindi angkop ang mga iyon sa templo.

Ang banal na hayag at ang karanasan ni Joseph Smith sa Freemasonry ay dapat tingnan bilang magkatulong sa paghubog ng mga ordenansa sa templo. Ang kanyang malalim na pakikilahok sa mga tema ng templo at pagkasaserdote ay nagpalakas ng kanyang interes kapwa sa ritwal ng Mason at sa mga huwaran sa Biblia. Ito naman ay nagbunsod ng mapanalanging pagtatanong at karagdagang hayag, na humantong sa isang natatanging tradisyong pang-templo ng mga Banal sa mga Huling Araw na mayaman sa simbolismo at nakasentro sa ebanghelyo ni Jesucristo.

What's Your Take?

Once some Mormonr readers submit their takes, they will appear here. Submit yours above!

Read More Difficult Questions

506 Primary Sources

Footnotes

BIOHyrum Smith
Hyrum Smith (1800–1844) was born in Tunbridge, Vermont. He was the older brother of Joseph Smith, who organized the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, and served as the Church's second patriarch. He was one of the Eight Witnesses to the Book of Mormon. In 1837, he became Second Counselor in the First Presidency, and the following year, he was imprisoned alongside Joseph Smith in Liberty Jail. Hyrum Smith became the Church's new patriarch in 1841 after the death of his father, Joseph Smith, Sr., in Nauvoo. Hyrum also served as a member of the City Council, the Nauvoo Legion, and the Council of Fifty. He was martyred along with Joseph Smith in Carthage Jail in 1844.
BIOWilliam Morgan
William Morgan (1774–1826) was born in Culpeper, Virginia. He worked various trades. Morgan claimed to have served in the War of 1812. In 1819 he married Lucinda Pendelton in Richmond, Virginia. He lived in Canada for a time. Morgan moved to Batavia, New York, in the 1820s. Morgan claimed to be a Freemason. After falling out with the lodges in his area he decided to publish an expose of Freemasonry. This caused a lot of public opposition by masons. Morgan disappeared in 1826. Many believed that he was murdered by Freemasons. His book was published as Illustrations of Masonry. Lucinda later joined the church. She may have been sealed to Joseph Smith, Jr.
BIOJohn the Baptist
John the Baptist (1st century BC-1st century AD) was born in Judea to Zechariah and Elizabeth. Famously prophesying while still in his mother's womb, he lived in the wilderness for years before teaching about repentance and the coming of the Messiah. He baptized many, including Christ himself. However, he was beheaded for denouncing authority. On May 15, 1829, John appeared as a resurrected being to Joseph Smith and Oliver Cowdery. During this prophetic encounter, he conferred upon them the Aaronic Priesthood and instructed them to administer baptism.
BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Sharon, Vermont, he began to experience visions of deity and angels at a young age. One vision featured the Angel Moroni, who revealed the location of gold plates with an account of ancient Americans. He translated this record and published it as The Book of Mormon. He continued to receive revelations throughout his life which serve as the foundation for the Church's doctrine today. He led the Latter-day Saints across the country from New York to Illinois. In 1844, he was martyred while awaiting trial in Carthage, Illinois.
BIOOliver Cowdery
Oliver Cowdery (1806–1850) was a scribe for the Book of Mormon and served as one of the Book of Mormon's Three Witnesses. In 1838, he was excommunicated from the church for a number of reasons, including encouraging lawsuits against the Church and defaming Joseph Smith by accusing him of adultery. He returned to the faith near the end of his life and never denied his testimony of the Book of Mormon's veracity.
BIOMartin Harris
Martin Harris (1783–1875) was an early Latter-day Saint leader. He married his first cousin Lucy Harris on March 27, 1808, in Palmyra. Harris served in the War of 1812 in the New York Militia. His contributions to Church history include serving as Joseph Smith's scribe from April to June 1828. He was one of the Three Witnesses of the Book of Mormon and was baptized on April 6, 1830. He was excommunicated in December 1837 and subsequently became a member of the high council of James J. Strang's church. Harris later joined William C. McLellin's movement in 1847. He migrated to the Salt Lake Valley in 1870, where he was rebaptized.
BIOJesus Christ
Jesus Christ, the only begotten son of God.
BIOMoses (Bible)
Moses was a prophet, lawgiver, and leader of the Israelites. Born to Hebrew parents in Egypt during a time of oppression, he was raised in Pharaoh's household after being rescued from the Nile as an infant (Exodus 2:1–10). As an adult, Moses fled Egypt after killing an Egyptian who was beating a Hebrew, later encountering God in the burning bush, where he was called to deliver the Israelites from bondage (Exodus 3). Moses led the Israelites out of Egypt and received the Ten Commandments on Mount Sinai (Exodus 14: 19–20). Over 40 years, he guided the Israelites through the wilderness, interceding with God on their behalf and delivering the laws. Moses died before entering the Promised Land, with his burial place remaining unknown (Deuteronomy 34:1–7).
BIOElias
In Latter-day Saint theology, the name/title Elias carries multiple meanings with distinct significance. It can refer to a forerunner or restorer, such as John the Baptist, who prepared the way for Christ’s ministry (D&C 77:9, 14). The term also appears in New Testament translations of the Old Testament prophet Elijah, whose name is rendered as Elias in Greek, and who plays a key role in LDS belief by restoring the sealing power in the Kirtland Temple in 1836 (D&C 110:13–16). Additionally, Elias can refer to a separate prophetic figure mentioned in D&C 110, who restored the dispensation of the gospel of Abraham, though his exact identity remains debated. Beyond these references, Elias functions as a symbol of restoration, applied to anyone tasked with restoring truths or priesthood authority in preparation for Christ's return.
BIOElijah (Bible)
A biblical prophet who lived and ministered in the northern kingdom of Israel in the ninth century BC during the reign of King Ahab. Elijah appeared in the Kirtland Temple on April 3, 1836 to bestow priesthood keys on Joseph Smith and Oliver Cowdery (Doctrine and Covenants 110:13–16).
BIOWillard Richards
Willard Richards (June 24, 1804 – March 11, 1854) was born in Hopkinton, Massachusetts. He was a physician and served as Second Counselor to Brigham Young in the First Presidency of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints from 1847 until his death. Richards was present at the shooting of Joseph and Hyrum Smith. He also served as the first editor-in-chief for the Deseret News.
BIOWilford Woodruff
Wilford Woodruff (1807–1898) was the fourth president of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. He joined the faith in 1833 and became an apostle in 1839. He served as an apostle until he became President of the Church in 1889.
BIOWilliam Clayton
William Clayton (1814–1879) was a close associate of Joseph Smith and an early convert to The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Born in Penwortham, Lancashire, England, he joined the Church in 1837 and soon after became a scribe for Joseph Smith, often involved in the dictation of the Prophet's revelations. Clayton meticulously kept journals that provide a detailed account of early Church history, including the migration of the Latter-day Saints to the Salt Lake Valley. He is best known for writing the hymn "Come, Come, Ye Saints." After the martyrdom of Joseph Smith, Clayton continued to serve the Church under Brigham Young's leadership, contributing significantly to the establishment of the Saints in the Utah Territory. He passed away in Salt Lake City, Utah in 1879.
BIOJames Adams
James Adams (1783–1843), was born in Simsbury, Connecticut. A close friend and associate of Joseph Smith, Adams had a long military career, serving in the War of 1812, and later commanding the 48th Infantry Brigade. Adams also served in the Illinois Militia during the Winnebago and Black Hawk wars. He was often referred to as General Adams. Adams had befriended Smith and was baptized by 1840, in Springfield, Ill. A Freemason, Adams was Worshipful Master of the Springfield Masonic Lodge in 1839, and Deputy Grand Master of the second Grand Masonic Lodge of Illinois the following year. He helped found the Masonic Lodge of Nauvoo in 1842. Adams was part of the first group to receive the endowment, and along with his wife, participated in the Quorum of the Anointed. Adams died of cholera in 1843 before he could move to Nauvoo.
BIOJohn C. Bennett
John C. Bennett (1804–1867) was born in Fairhaven, Massachusetts. He was a physician, and, for a brief period of time, a high-ranking member of the Church. He was influential in the passing of the Nauvoo City Charter in the Illinois Legislature. After being excommunicated for adultery in 1842, he became a staunch critic of the Church, authoring the book History of the Saints: Or, An Exposé of Joe Smith and Mormonism (1842).
BIOAbraham Jonas
Abraham Jonas (1801–1864) was born in Exeter, Devonshire, England. He was born to a religious Jewish family. He moved with his brothers to Cincinnati in 1819, where they were the founders of the first synagogue in Ohio. Abraham and his brother Joseph married sisters of Joshua Seixas (Lucy and Rachel), Joseph Smith's Hebrew teacher in Kirtland. Jonas was a merchant, a lawyer, a member of both the Illinois and Kentucky state legislature, and an important friend to Abraham Lincoln. He founded a newspaper and was also a Freemason. Jonas helped organize Masonic Lodges in Kentucky and Illinois and served as Grand Master in both states. He was instrumental in the establishment of the Masonic lodge in Nauvoo, Illinois, and the advancement of Joseph Smith in Masonry.
BIOSidney Rigdon
Sidney Rigdon (1793–1876) was a Campbellite minister in Pennsylvania but joined the Church in 1830. He was a gifted orator and served as a member of Joseph Smith's First Presidency. He ran as Joseph Smith's vice presidential candidate in 1844. After Joseph Smith's death, he claimed to be Joseph Smith's successor in opposition to the Quorum of the Twelve. He was excommunicated and went on to establish "The Church of Jesus Christ" in Friendship, New York, where he lived until his death.
BIOHeber C. Kimball
Heber Chase Kimball (1801–1868) was an early Latter-day Saint leader. He was born in Sheldon, Vermont and was trained to be a potter at an early age. Kimball joined the faith through the preaching of Phineas Young, Brigham Young's brother. Kimball was appointed to be an apostle in the Church's first Quorum and served a mission to the United Kingdom. When the Saints were expelled from Missouri, Kimball, along with fellow apostle, Brigham Young, oversaw their flight across the Illinois state border. Kimball served as an apostle and counselor in the First Presidency under Joseph Smith and Brigham Young. Following Joseph Smith's death in 1844, Kimball aligned himself with the Quorum of the Twelve against the claims of opponents such as Sidney Rigdon and James J. Strang. In 1847, Kimball became a member of the newly-constituted First Presidency. Once the Saints had arrived in Utah, Kimball served as the Territorial Chief Justice and Lieutenant Governor. He died of injuries sustained in a carriage accident in 1868.
BIOBenjamin F. Johnson
Benjamin Franklin Johnson (1818–1905) was an early Latter-day Saint convert, member of the Council of Fifty, and close personal friend of Joseph Smith. Johnson was also an early practitioner of plural marriage, and his sister Almera Woodward Johnson married Joseph Smith as a plural wife in August 1843. In Utah, Johnson served in the territorial legislature.
BIOMeredith Helm
Meredith Helm (1802–1866) was born in Williamsport, Maryland. He was a physician and served as the Grand Master of the Grand Masonic Lodge of Illinois from 1842 to 1843.
BIOAlexander Dunlap
Alexander Dunlap was a prominent 19th-century Freemason who, as Grand Master of the Grand Lodge of Illinois, revoked the dispensations of the Nauvoo, Helm, and Nye Lodges in 1844 due to irregularities in their practices. His representative’s mission to Nauvoo met resistance from local Latter-day Saints, who refused to surrender their charter and continued operating despite the revocation. This action marked a turning point in the relationship between Latter-day Saints and Freemasonry in Illinois, as Dunlap’s intervention severed formal Masonic ties in Nauvoo and underscored tensions between the Mormon fraternal movement and the Grand Lodge’s regulations.
BIOHosea Stout
Hosea Stout (1810–1889) was a prominent figure in early Latter-day Saint history. Born in Kentucky, he converted to the Church in Missouri in 1838, serving as a Danite during the Missouri conflicts. In Nauvoo, he acted as Joseph Smith’s bodyguard and chief of police. Stout’s detailed diaries. He migrated west in 1848, became Utah’s first attorney general, and was a key legislator and legal figure in the Utah Territory. Stout also led the Church’s first mission to China in 1852–53.
BIOLorenzo Snow
Lorenzo Snow (1814–1901) was born in Mantua, Portage County, Ohio. He attended Oberlin College. Snow served multiple missions throughout the U.S. and abroad in locations including England, Italy, the Hawaiian Islands, and Palestine. He also served a mission to campaign for Joseph Smith's candidacy for U.S. president in 1844. Snow was ordained as an apostle in 1849. He served as President of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints from 1898 until his death in 1901.
BIOB. H. Roberts
Brigham Henry Roberts (1857-1933) was born in Warrington, Lancashire, England, to Benjamin Roberts and Ann Everington. Roberts emigrated from England in 1866 and crossed the plains to Salt Lake City. He was baptized in 1867 and settled in Bountiful. Roberts served a mission to Iowa and Nebraska, then was transferred to Tennessee in 1880. He served as president of the Eastern States Mission from 1922 to 1927 and as one of the seven Presidents of the Seventy from 1888 until his death. Roberts was an early and prolific writer on Mormonism, best known for A Comprehensive History of the Church and Studies of the Book of Mormon.
BIOSamuel H. Goodwin
Samuel H. Goodwin (1862–1951) was a prominent Freemason and author, best known for his 1920 book Mormonism and Masonry, which explores the complex relationship between The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and Freemasonry. His work reflects the tensions between the two traditions, analyzing the perceived similarities between Masonic rituals and LDS temple practices, which many Masons viewed with suspicion. Goodwin's analysis aligned with early 20th-century policies that barred Latter-day Saints from joining Utah Masonic lodges, a restriction that persisted until the 1980s.
BIOAnthony W. Ivins
Anthony Woodward Ivins (1852–1934) was born in Toms River, New Jersey. His family immigrated to Utah in 1853. In 1861, his family was called to go with the first settlers to St. George, Utah. Ivins was called on multiple missions, including to Arizona, New Mexico, and Mexico. He was a constable, rancher, prosecuting attorney, mayor, and city council member in St. George. Ivans was a mission president in Mexico City and also became the first stake president of the Juarez Stake, the first Latter-day Saint stake in Mexico. Ivins was called and ordained as an apostle of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and was a member of the First Presidency from 1921 until his death.
BIOE. Cecil McGavin
Elmer Cecil McGavin (1900–1975) was a historian and author known for his works on the history of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and the American West. Educated at Ricks College and Brigham Young University, he earned degrees in political science and history, later pursuing a master’s at the University of Utah with additional studies at Stanford and the University of Chicago. McGavin initially worked as an LDS seminary teacher before joining the Church Historian’s Office in 1938. Over his career, he authored 17 books and numerous articles, focusing on LDS doctrine and historical intersections, including Mormonism’s relationship with Freemasonry. Later in life, McGavin served an LDS mission to Hawaii from 1970 to 1972, and after returning, he succumbed to illness in 1975.
BIOMervin B. Hogan
Mervin B. Hogan (1906–1998) was an engineer and scholar with an interest in both Latter-day Saint history and Freemasonry. After earning a bachelor’s degree in engineering from the University of Utah and a master’s from the University of Pittsburgh, he pursued an academic career, serving as a professor and chair of mechanical engineering at the University of Utah. Hogan became a key figure in studying the historical relationship between Mormonism and Freemasonry, producing influential works such as The Origin and Growth of Utah Masonry and Its Conflict with Mormonism (1978).
BIOGlen A. Cook
Glen A. Cook is a Latter-day Saint Freemason who made history as the first Latter-day Saint in over a century to serve as the Grand Master of the Grand Lodge of Utah in 2008. His appointment symbolized a shift in the relationship between the two groups, following a long period of tension. The Grand Lodge of Utah had previously imposed a ban in 1925 that excluded Latter-day Saints from becoming Masons, which remained in place until 1984. In addition to his Masonic leadership in Utah, Cook has also contributed to scholarship on the relationship between Mormonism and Freemasonry.
[1]↩︎
Noong mga 1300s, nagsimulang pag-ibahin ng mga manggagawa sa England ang “rough masons,” na marunong magtayo ng mga pader, at ang “freemasons,” na may kasanayang tumabas ng bato nang may katumpakan. Ang salitang “freemason” ay unang lumitaw sa isang kilalang dokumento mula 1376.
Ang mga Freemason ay pinamamahalaan ng mga "charge" o "constitution" na naglalarawan ng kanilang mga gawain at etika. Isa sa mga pinakakilala sa mga "Old Charges" na ito ay ang Regius Manuscript, isang dokumentong mula pa sa unang bahagi ng ikalabinlimang siglo.
- A fifteenth-century text gives one of the oldest accounts of the origins of stonemasonry and ordinances regulating the craft.
- A City of London text recorded the names of two "fremasons" in 1376.
[2]↩︎
Ang aklat ni Reverend James Anderson na The Constitutions of the Free-Masons ay nagbigay ng pormal na anyo sa maraming tuntunin, na kilala bilang mga "landmark," sa loob ng Masonry. Kasama sa edisyong 1738 ang isang muling pagbuo ng pagkakatatag ng Grand Lodge of England, na nagsasabing noong Araw ni San Juan Bautista noong 1717, nagtipon ang Free and Accepted Masons para sa isang pagtitipon at piging sa Goose and Gridiron Alehouse.
Ang katawagang "Free and Accepted Masons" ay tila tumutukoy sa pinaghalong mga manggagawa, o operative Masons, at mga hindi manggagawa, na kilala bilang speculative Masons.
- James Anderson publishes record of establishment of the Grand Lodge of England, with free and accepted Masons as members.
[3]↩︎
Noong Disyembre 30, 1841, nagpulong ang Nauvoo Masonic Lodge upang pag-usapan ang mga una nitong posibleng tatanggapin bilang miyembro. Nakasulat sa mga tala ng Lodge na dati nang naging miyembro si Hyrum Smith ng Mount Moriah Masonic Lodge sa Palmyra.
- John C. Bennett's minutes record that Hyrum was previously made a Freemason in Palmyra.
- Dan Vogel summarizes evidence relating to Smith family involvement in Freemasonry in New York.
[4]↩︎
Habang naghahanda na maglathala ng isang pagbubunyag tungkol sa Freemasonry, mahiwagang naglaho si William Morgan, at marami ang nagpalagay na pinatay siya ng mga lokal na Mason. Nang hindi nagtagumpay ang mga pagsisikap na mahanap siya at ang mga umano’y dumukot sa kanya ay nakatanggap lamang ng magaang parusa, kumalat ang isang kilusang laban sa Mason sa buong New York at mga kalapit na estado.
[5]↩︎
Hinikayat ni Brigham Young ang mga Banal na magtayo ng mga templo upang "taglayin ang mga susi ng walang hanggang pagkasaserdote," na magbibigay-daan sa kanila na "matanggap ang bawat salita, tanda at sagisag" at lubos na "makapasok sa kagalakan ng Panginoon."
Sumulat si Brigham tungkol sa pananabik ng mga Banal na matanggap ang mga ito, at sinabi niyang inialay niya ang kanyang sarili “araw at gabi” sa gawain sa templo upang matiyak na matatanggap nila “ang mga susi ng pagkasaserdote.” Inulit ni Heber C. Kimball ang agarang pangangailangang ito, na nagsasabing, “Hindi kami makapagpapahinga araw man o gabi hangga’t hindi namin naibibigay sa inyo ang [mga susi ng] pagkasaserdote.”
[6]↩︎
Ipinaliwanag nina Joseph Fielding McConkie at Craig J. Ostler na ang “mga susi ng pangangalaga ng mga anghel” ay ipinanumbalik kina Joseph Smith at Oliver Cowdery noong Mayo 15, 1829, malamang habang isinasalin ni Joseph ang Ang Aklat ni Mormon sa Harmony, Pennsylvania.
Sa pangyayaring ito, ipinagkaloob ni Juan Bautista sa kanila ang mga susing ito (Joseph Smith—Kasaysayan 1:69; Doktrina at mga Tipan 13), na nagbigay ng karapatang tumanggap ng paglilingkod ng mga anghel at makilala ang mga tunay na mensahero mula sa mga huwad.
Sa Doktrina at mga Tipan 13:1, nagsasalita si Juan Bautista kina Joseph Smith at Oliver Cowdery, at ipinagkakaloob sa kanila ang Aaronikong Pagkasaserdote, na “mayhawak ng mga susi ng pangangalaga ng mga anghel, at ng ebanghelyo ng pagsisisi, at ng bautismo sa pamamagitan ng paglulubog para sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan.” Ipinapangako niya na ang mga susing ito ay “hindi na muling aalisin sa mundo, hanggang sa ang mga anak ni Levi ay muling makapaghandog sa Panginoon ng isang handog sa kabutihan.”
- Joseph Fielding McConkie and Craig J. Ostler discuss the incident of Joseph detecting Satan as an angel of light.
[7]↩︎
Itinatag ang Simbahan ni Cristo sa Fayette, Seneca County, New York. Kasama sa unang pagpupulong ng Simbahan ang pagtanggap ng sakramento, ang konfirmasyon ng bawat taong dumalo, at ang pagbuhos ng Espiritu Santo sa "napakalaking antas".
- Joseph's 1838 history identifies April 6, 1830 as the founding date of the Church of Christ.
[8]↩︎
Isang ulat na hindi direktang nakuha sa isang lokal na pahayagan ang sumipi kay Martin Harris na tinawag ang Ang Aklat ni Mormon na “the Anti-masonick Bible,” at sinabing ang mga hindi naniwala rito ay mapapahamak. Gayunman, may isa pang pahayagan na nagbigay ng mismong ulat, at sinipi siya na nagsasabing ang lahat ng naniwala sa bagong Biblia ay makikita si Cristo sa loob ng labinlimang taon, samantalang ang mga hindi naniwala ay malilipol at mapapahamak.
Noong Oktubre 1827, sa gitna ng matinding damdaming kontra-Mason matapos ang pagkawala ni William Morgan, itinalaga si Martin Harris sa “committee of vigilance” ng Palmyra ng isang grupo ng mga delegado ng Wayne County na tutol sa lahat ng lihim na samahan, na nagpapakita ng kanyang pagkakasangkot sa kilusan.
[9]↩︎
Ang ayos ng tabernakulo, na inilalarawan sa Exodo 26, ay nagsilbing huwaran para sa mga templong Israelita na may tatlong bahagi: ang Kabanal-banalan, ang Banal na Lugar, at ang Patyo. Inihahambing ng iskolar ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Jeffrey M. Bradshaw ang mga sagradong lugar na ito sa mga bahaging celestial, terrestrial, at telestial sa Nauvoo Temple, na nagpapakita ng pagpapatuloy sa sagradong disenyo. Gayundin, tinutukoy ni Matthew B. Brown ang mga pagkakatulad sa ayos at oryentasyon ng Kirtland Temple at ng mga templong Israelita, at binabanggit ang mga partikular na elementong arkitektural at simboliko na nagpapakita ng sinaunang mga huwaran. Itinatampok ng dalawang iskolar kung paano isinabuhay ng mga naunang templo ng mga Banal sa mga Huling Araw ang mga konsepto sa banal na kasulatan tungkol sa sagradong lugar na itinatag sa tradisyong Israelita.
- Matthew B. Brown gives a diagram of the Kirtland Temple.
- Jeffrey M. Bradshaw describes the orientation of the temple structure.
[10]↩︎
Inilalarawan ng Exodo 28 ang pananamit ng mga Israelitang mataas na pari, na may pagkakatulad sa kasuotang isinusuot sa makabagong mga templo ng mga Banal sa mga Huling Araw. Kabilang sa mga kasuotan ang isang baluti sa dibdib, isang efod (posibleng isang tapis), isang balabal, isang hinabing kasuutan, isang mitra (puting takip sa ulo), at isang pamigkis (pamigkis sa baywang). Ang mga “banal na kasuotan” na ito ay ginawa para isuot ni Aaron at ng kanyang mga anak sa kanilang paglilingkod bilang mga pari.
Ang puting kasuotang ginagamit sa mga makabagong templo ay kahawig ng kasuotan ng mga mataas na pari sa Kabanal-banalan, kung saan puti lamang ang kanilang suot, at inaalis nila ang baluti sa dibdib at makulay na balabal bago pumasok. Ang isang video na ginawa ng Simbahan ay nagbibigay ng higit pang detalye tungkol sa kasuotang pangsaserdote na isinusuot sa makabagong pagsamba sa templo ng mga Banal sa mga Huling Araw.
- Church produced video on Temple Clothing.
[11]↩︎
Inilalarawan ng Exodo 40:12-13 ang mga ordenansa ng paghuhugas, pagpapahid, at pagbibihis para kay Aaron at sa kanyang mga anak, na naghanda sa kanila upang maglingkod sa tabernakulo. Dinala sila sa pintuan ng tabernakulo, hinugasan ng tubig, binihisan ng mga banal na kasuotan, at pinahiran upang pabanalin sila para sa katungkulan ng pari.
Katulad nito, simula noong Enero 1836, isinagawa ang mga ordenansang ito sa Kirtland Temple, na nagmarka ng pagpapanumbalik ng sinaunang mga gawaing pangsaserdote. Noong Abril 1844, pinalawak pa ito ni Joseph Smith, na itinuro na ang “mga paghuhugas at mga pagpapahid” ay magiging bahagi rin ng mga ordenansa sa Nauvoo Temple, na lalo pang iniayon ang mga ritwal sa templo sa mga huwarang biblikal.
[12]↩︎
Ang mga ordinansa sa Nauvoo Temple ay naglalaman ng maraming elemento na kahalintulad ng mga ritwal ng pagkahari sa Biblia. Sa Biblia, ang mga hari ay sumasailalim sa seremonyal na mga paghuhugas (1 Hari 1:33, 38) at mga pagpapahid (1 Hari 1:34, 39; Mga Awit 23:5; 89:20) bilang bahagi ng kanilang pagtatalaga. Sila ay dinaramtan ng mga balabal, isang aprong saserdotal o ephod (1 Cronica 15:27), isang pamigkis o bigkis (Isaias 22:21), at isang pantakip sa ulo o diadema (Ezekiel 21:26). Bukod dito, ang hari ay itinalaga “ayon sa orden ni Melquisedec” (Mga Awit 110:4), na nagpapahiwatig ng banal at saserdotal na angkan—isang temang umaalingawngaw sa istruktura ng mga ritwal sa templo ng mga Banal sa mga Huling Araw.
[13]↩︎
Habang isinasalin ang Lumang Tipan, tinanggap ni Joseph Smith ang Doktrina at mga Tipan 84, na naglalarawan ng sunod-sunod na mga ordenansa na humahantong sa “ikalawang pagpapahid” o “kaganapan ng pagkasaserdote.” Ang Doktrina at mga Tipan 84:33–38 ay nagbibigay ng buod kung paano matatamo ng isang tao ang kaganapan ng Banal na Pagkasaserdote “ayon sa Orden ng Anak ng Diyos,” kabilang ang sumpa at tipan ng pagkasaserdote. Ang mga tapat sa pagtanggap at pagpapadakila ng pagkasaserdote ay “pababanalin ng Espiritu” at tatanggap ng mga susi ng kaharian ng langit, na nagbibigay sa kanila ng kapangyarihang tumayo sa harapan ng Diyos. Ipinapangako ng Panginoon na lahat ng tumatanggap at tumutupad sa tipang ito ay magmamana ng lahat ng mayroon ang Ama, at magiging kasamang tagapagmana ni Cristo. Binibigyang-diin ng sipi na sagrado ang tipang ito, at ang pagtanggap sa pagkasaserdote ay katulad ng pagtanggap sa Panginoon mismo.
[14]↩︎
Itinuro ni Elder Bruce R. McConkie na
Kapag tinatanggap natin ang Melkisedek na Pagkasaserdote, pumapasok tayo sa isang tipan sa Panginoon. Ito ang tipan ng pagtataguyod. . . .Na wala at hindi maaaring magkaroon ng tipan na higit na kagila-gilalas at dakila ay hayag sa sarili nito. Ang tipang ito, na ginagawa kapag tinatanggap ang pagkasaserdote, ay pinanibago kapag pumasok ang tumatanggap sa orden ng walang hanggang kasal.
- Bruce R. McConkie describes the oath and covenant of the priesthood.
[15]↩︎
ay naglalarawan sa mga ordenansa ng Melkisedek na Pagkasaserdote na tinatanggap sa templo, at sinasabing ang nakatataas na pagkasaserdoteng ito ay "nangangasiwa sa ebanghelyo at taglay ang susi ng mga hiwaga ng kaharian, maging ang susi ng kaalaman ng Diyos." Binibigyang-kahulugan ng mga iskolar ng mga Banal sa mga Huling Araw ang "susi ng kaalaman ng Diyos" bilang sagisag ng mga turo sa templo na naghahanda sa mga tao para sa personal na pakikipagtagpo sa Panginoon.Doktrina at mga Tipan 84:19
- Hugh W. Nibley discusses the atonement and the ancient temple.
- Matthew L. Bowen discusses the temple as a place of encountering God.
[16]↩︎
May pagkakasundo ang mga iskolar na pagsapit ng taglagas ng 1835, naisalin na ni Joseph Smith ang kahit Abraham 1–2:18. May ilan na nagpasya na sa panahong ito ay naisalin na niya ang lahat ng limang na-canonize na kabanata.
[17]↩︎
ay naglalahad ng salaysay ni Abraham tungkol sa Paglikha, na nagpapakita ng mga temang kaayon ng mga elementong makikita sa temple endowment ngunit wala sa salaysay ng paglikha sa Biblia. Kasama sa bersyong ito ang dagdag na mga pananaw at simbolismo na tumutugma sa mga turo at tipan na binibigyang-diin sa mga seremonya sa templo, na nag-aalok ng natatanging pananaw tungkol sa Paglikha bilang bahagi ng mas malawak na mga hayag ni Abraham.Ang Mahalagang Perlas 4–5
[18]↩︎
Itinatampok ng mga iskolar ng mga Banal sa mga Huling Araw na sina Richard Draper, S. Kent Brown, at Michael Rhodes na ang unang kabanata ng Abraham ay hitik sa mga pahiwatig tungkol sa mga seremonya sa templo at sa walang hanggang tipan ng kasal. Ipinapahayag ni Abraham ang mga hangarin para sa “higit na kaalaman,” na maging “ama ng maraming bansa,” na “tumanggap ng mga tagubilin,” at “tuparin ang mga utos ng Diyos” (Abraham 1:2), na humahantong sa pagkakaloob ng pagkasaserdote (Abraham 1:3). Ang mga hangaring ito ay sumasalamin sa huwarang itinakda ni Adan, kasama ang pangako na lahat ng pumapasok sa bagong at walang hanggang tipan ay tumatanggap ng gayunding mga pagpapala ng pagtataguyod at buhay na walang hanggan na ibinigay kay Abraham (Doktrina at mga Tipan 132:28–32).
Bukod pa rito, inilalarawan ng aklat ni Abraham ang “mga dakilang salitang-susi ng Banal na Pagkasaserdote,” gaya ng inihayag kina Adan, Seth, Noe, Melquisedec, Abraham, at iba pa (Facsimile 2, Figure 3). Binanggit ni Draper at ng kanyang mga kasamahan na ito lamang ang reperensyang banal na kasulatan na nagpapahiwatig na ang lahat ng sinaunang propetang ito ay nakibahagi sa mga ordenansa sa templo, na nagbibigay-diin sa pagpapatuloy ng mga ritwal ng pagkasaserdote sa iba’t ibang dispensasyon.
- Richard D. Draper et al. discuss temple themes in the Book of Abraham.
[19]↩︎
Tinutukoy ng iskolar ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Stephen O. Smoot ang iba’t ibang halimbawa ng papel ni Abraham bilang isang mataas na pari sa Aklat ni Abraham, at itinatampok ang mayamang mga temang pang-templo ng teksto, na marami sa mga ito ay maaaring hindi agad mapansin. Kabilang dito ang hangarin ni Abraham na maging isang mataas na pari, ang kaugnayan ng mga banal na pagpapakita at paggawa ng tipan, at ang kanyang gawain na magtayo ng mga altar at maglaan ng mga sagradong lugar habang naglalakbay siya papunta sa Canaan. Bukod dito, ang dramatikong pambungad na tagpo ng Aklat ni Abraham ay nagaganap sa isang kontekstong ritwal o pangkulto, na nagbibigay-diin sa mga seremonyal na aspeto ng buhay ni Abraham.
[20]↩︎
Ang mga tipang ginagawa ng Diyos kay Abraham sa Abraham 2:6–11 ay makikitang nasasalamin sa mga pagpapalang selyado ng mga modernong templo. Nangangako ang Diyos na pagpapalain ang mga inapo ni Abraham, at sinasabi, “lahat ng tumatanggap ng Ebanghelyong ito ay tatawagin sa iyong pangalan, at ibibilang na iyong binhi.” Kasama sa tipang ito ang pangako na “sa iyong binhi... ay pagpapalain ang lahat ng mag-anak sa lupa” sa pamamagitan ng mga pagpapala ng kaligtasan at buhay na walang hanggan. Ang mga temang ito ng walang hanggang lahi at pagpapalang para sa lahat ay inuulit sa mga selyado sa templo ngayon, kung saan tumatanggap ang mga pamilya ng kahalintulad na mga pangako ng walang hanggang pagkakaugnay at kaligtasan.
[21]↩︎
Noong Enero 21, 1836, itinala ni Joseph Smith na siya at ang iba pa ay nagsagawa ng ordenansa ng paghuhugas ng kanilang mga katawan gamit ang malinis na tubig at pagpapahid ng banal na langis sa kanilang mga ulo, na sinundan ng paglalagay ng pabango sa pangalan ng Panginoon.
Ayon sa mga editor ng Joseph Smith Papers, ang mga ordenansa ng paghuhugas at pagpapahid na ito, kasama ang kaugnay na mga pagpapala at selyado, ay nagsilbing mga paghahandang nagpapabanal para sa pagtanggap ng endowment ng kapangyarihan sa Bahay ng Panginoon. Sa sumunod na mga araw, ang mga ordenansang ito ay pinalawak sa lahat ng mga opisyal ng pagkasaserdote ayon sa isang ayos na batay sa herarkiya at katandaan sa katungkulan, na nagtapos sa isang solemneng pagtitipon noong Marso 30, 1836.
- Joseph describes washings and anointings in the Kirtland Temple.
[22]↩︎
Itinala ni Oliver Cowdery sa kanyang journal entry noong Enero 21, 1836 na ang pagpapahid ay isinagawa “gamit ang kaparehong uri ng langis at sa paraang ginawa kina Moises at Aaron, at sa mga tumayo sa harapan ng Panginoon noong unang panahon.”
- Oliver Cowdery reports temple ordinances in the house of the Lord in Kirtland.
[23]↩︎
Sa Doktrina at mga Tipan 109:4, na natanggap noong Marso 27, 1836, nananalangin si Joseph Smith na tanggapin ng Panginoon ang templo ng Kirtland bilang Kanya: “At ngayon ay hinihiling namin sa inyo, Banal na Ama, sa pangalan ni Jesucristo, ang Anak na nasa inyong sinapupunan . . . na tanggapin ang bahay na ito, ang gawang-kamay naming inyong mga tagapaglingkod, na iniutos ninyong itayo namin.”
[24]↩︎
Sinabi ni Sylvia C. Webb, isang tagamasid sa paglalaan ng templong Kirtland
Nakita ko roon si Joseph na propeta na nakataas ang kanyang mga kamay patungo sa langit, ang kanyang mukha ay maputlang abo, ang mga luha ay umaagos sa kanyang mga pisngi habang nagsasalita siya noong di-malilimutang araw na iyon.
- Sylvia C. Webb recalls seeing Joseph Smith dedicate the Kirtland Temple.
- Messenger and Advocate reports on the dedication of the Kirtland Temple.
[25]↩︎
Ang pagpapanumbalik ng mga susing may kaugnayan sa templo noong Abril 3, 1836, na nakatala sa Doktrina at mga Tipan 110, ay naglalarawan sa paglitaw nina Moises, Elias, at Elijah.
Ipinagkaloob ni Moises ang “mga susi ng pagtitipon ng Israel”; ipinagkatiwala ni Elias ang “dispensasyon ng ebanghelyo ni Abraham”; at tinupad ni Elijah ang propesiya ni Malakias, dala ang mga susi upang “ibaling ang mga puso ng mga ama sa mga anak, at ang mga anak sa mga ama.”
- Joseph and Oliver Cowdery receive keys and a vision of Moses, Elias, and Elijah in April 1836.
- Willard Richards summarizes details of the first endowment ceremony in Joseph's manuscript history of the Church.
[26]↩︎
Naniniwala si Brigham Young na ang lahat ng kailangang bahagi para maibigay ang mga ordinansa sa templo ng Nauvoo ay maaaring naibigay sa Kirtland kung hindi napaalis ang mga Banal dahil sa pag-uusig. Matapos ilarawan ang mga detalye ng mga ordinansa sa templo na partikular sa templo ng Nauvoo, binanggit ni Brigham na “bago maibigay ang mga endowment na ito sa Kirtland, kinailangang tumakas ang mga Banal dahil sa pamamayani ng mga mandurumog.”
- Brigham Young on the "Necessity of Building Temples."
[27]↩︎
Itinala ni William Clayton na itinuro ni Joseph Smith na kung magpakita ang isang anghel o espiritu, dapat iabot ng tao ang kanyang kamay bilang pagsubok. Kung ang nilalang ay espiritu mula sa Diyos, mananatili itong nakatayo at hindi iaabot ang kanyang kamay. Gayunman, kung ang espiritu ay mula sa diyablo, uurong ito o iaabot ang kanyang kamay, at sa kasong iyon ay walang mararamdamang pisikal na sensasyon, na magbubunyag sa panlilinlang.
Sinabi ni Joseph na ang isang tunay na espiritu ay hindi manlilinlang, dahil ang mga anghel ay mga nilalang na may katawan at nagpapakita sa anyong tao, na umaayon sa paraang ito ng pagkilala.
[28]↩︎
Noong Mayo 1, 1842, itinala ni Willard Richards na ipinaliwanag ni Joseph Smith na “ang mga susi ay tiyak na mga palatandaan at salita kung saan matutukoy ang mga huwad na espiritu at katauhan mula sa mga tunay,” at idinagdag na ang mga susing ito ay hindi ihahayag sa mga elder hanggang sa matapos ang templo.
Ilang araw lamang bago iyon, noong Abril 28, 1842, nagsalita si Joseph sa Samahan ng mga Kababaihan, at ipinangako sa mga kapatid na babae na malapit na nilang matanggap ang “mga susi ng kaharian” sa templo, na magbibigay sa kanila, tulad ng mga elder, ng kakayahang kumilala at makakita ng anumang kabulaanan.
- Relief Society Minutes from April 28, 1842 about temple blessings, keys to the kingdom etc.
- Willard Richards note on how Joseph says one can detect false spirits.
[29]↩︎
Noong Disyembre 27, 1840, itinala ni Ebenezer Robinson na nabinyagan si Judge James Adams.
- Ebenezer Robinson notes the baptism of James Adams.
[30]↩︎
Si Abraham Jonas, na naging mahalaga sa pagtulong sa mga Banal sa pagtatatag ng Nauvoo Masonic Lodge sa kabila ng oposisyon, ay inihalal bilang Grand Master ng Grand Lodge in absentia, habang si James Adams naman ay inihalal bilang Deputy Grand Master at muling inihalal noong Oktubre 20, 1840.
[31]↩︎
Noong Enero 19, 1841, natanggap ni Joseph Smith ang Doktrina at mga Tipan 124:26–27, kung saan iniutos ng Panginoon, "Magsiparito kayo . . . at magtayo ng isang bahay sa aking pangalan, upang ang Kataas-taasan ay manahan doon."
[32]↩︎
ay gumagamit ng wikang biblikal upang ilarawan ang mga ordinansa sa templo.Doktrina at mga Tipan 124:28–39
Halimbawa, ang “mga bautismo para sa mga patay” (1 Corinto 15:29), “mga paghuhugas” at “mga pagpapahid” (Exodo 29:4–7; Levitico 8:6, 12), “mga tuntunin at mga kahatulan” (Levitico 18:4–5; Deuteronomio 4:1), “mga alaala para sa inyong mga hain ng mga anak ni Levi” (Levitico 2:2, 9; Mga Bilang 18:6), “mga pahayag sa inyong mga kabanal-banalang lugar kung saan kayo tumatanggap ng mga pag-uusap” (Exodo 25:22; Mga Bilang 7:89), at ang “kaganapan ng pagkasaserdote” (Mga Awit 110:4).
[33]↩︎
Sa bersyon ni John C. Reynolds ng mga katitikan ng Bodley Lodge para sa Hunyo 23, 1841, nabanggit na tinanggihan ang isang kahilingan na iendorso ang isang grupo ng mga Freemason ng Nauvoo para mairekomenda sa Grand Lodge.
Ipinaliwanag ng Lohe na “ang mga taong iyon ay hindi kilala ng Lohe na ito bilang mga Mason,” at dahil dito, “naisip na mas maingat na huwag gawin iyon.”
- Bodley Masonic Lodge refuses request to support the formation of a Masonic Lodge in Nauvoo.
[34]↩︎
Para makabuo ng bagong lodge, kailangan ang rekomendasyon mula sa isang umiiral na lodge. Sa kaso ng aplikasyon ng Nauvoo Lodge, ang Columbus Lodge, kung saan miyembro si Grand Master Abraham Jonas, ay “nagrekomenda at nagpatunay” para sa mga Mason sa Nauvoo bilang “karapat-dapat at angkop na Master Masons.”
Gayunman, dahil walang kilalang tala ng pormal na pag-apruba ng mga miyembro ng Columbus Lodge, posibleng ibinigay ang rekomendasyong ito batay lamang sa personal na pagpapasya ni Jonas, na nagpapakita ng kanyang pansariling suporta sa halip na isang opisyal na pag-endorso ng buong lodge.
- John C. Bennett provides Abraham Jonas statement of recommendation of the Columbus Lodge, No. 6.
[35]↩︎
Noong Oktubre 15, 1841, pinahintulutan ni Abraham Jonas, Grand Master ng Illinois Grand Lodge, si George Miller, isang miyembro ng Simbahan at Freemason, na magtatag ng isang lodge sa Nauvoo, at isinulat niya, “Ako, si Abraham Jonas, Grand Master ng nasabing Grand Lodge ng Illinois, ay sa pamamagitan nito . . . nagbibigay ng dispensasyon na ito na nagpapahintulot at nagbibigay-kapangyarihan kay . . . George Miller . . . na bumuo at magbukas ng isang lodge ayon sa paraan ng mga Sinaunang Mason.”
Pagkalipas ng sampung araw, opisyal na ipinagkaloob ni Jonas ang dispensasyong ito sa ilalim ng espesyal na awtoridad ng Grand Lodge, gaya ng nakasaad sa dokumento: “Sapagkat ang mga lohiya ng mga mason sa panahon ng pahinga ng Grand Lodge ng Estado ng Illinois ay maaari lamang mabuo sa ilalim ng hurisdiksyon nito sa pamamagitan ng espesyal na dispensasyon.”
Sa panahong ito, naging karaniwan sa Illinois ang ganitong mga dispensasyon. Pagkatapos ng taunang pulong noong 1841, ang Nauvoo ay isa sa walong bagong dispensasyon para sa mga lohiya na ipinagkaloob ni Jonas, na nagpapakita ng lumalaking interes sa Freemasonry sa buong estado.
- John C. Bennett provides copy of dispensation by Abraham Jonas authorizing establishment of the Nauvoo Masonic Lodge.
- Abraham Jonas creates eight lodges under dispensation following the October 1841 Grand Lodge of Illinois meeting.
[36]↩︎
Matapos ang isang maikling pulong na ginanap noong nakaraang araw, nagpulong ang Nauvoo Masonic Lodge noong Disyembre 30, 1841, kasama ang mga sumusunod na miyembro:
Si George Miller bilang Worshipful Master; si Hyrum Smith na nagsilbi bilang Senior Warden pro tempore; si L.N. Scovil bilang Junior Warden; si John C. Bennett bilang Secretary; si Charles Allen bilang Senior Deacon; si H.C. Kimball bilang Junior Deacon; kasama sina Wm. Felshaw at Hiram Clark bilang mga Steward; si S. Rolfe bilang Tyler; at mga kasapi na kinabibilangan nina Wm. Vanansdall, Joshua Smith, John Smith, Lyman Leonard, C. Williams, John Patten, Noah Rogers, Samuel Henderson, Elijah Fordham, at Asahel Perry. Itinalaga si John Smith bilang Treasurer pro tempore, at pormal na binuksan ang lodge sa antas ng Entered Apprentice.
- John C. Bennett's minutes record that the Nauvoo Masonic Lodge holds its first meeting and several, including Joseph Smith, request initiation.
[37]↩︎
Noong Disyembre 1841, humiling si Joseph Smith na masimulan sa Nauvoo Masonic Lodge, kasama sina Brigham Young, Sidney Rigdon, Wilford Woodruff, John Taylor, Orson Pratt, at ilang iba pang lider at miyembro ng Simbahan.
- John C. Bennett's minutes record that the Nauvoo Masonic Lodge holds its first meeting and several, including Joseph Smith, request initiation.
- William Clayton recorded the minutes of the December 30, 1841 Nauvoo Masonic Lodge meeting.
[38]↩︎
Inakusahan ni John C. Bennett si Joseph Smith at ang iba pa na lumabag sa mga tuntunin ng Masonry nang pasimulan sila sa Masonic Order bago ang opisyal na pag-install ng Nauvoo Lodge noong Marso 1842. Iginiit ni Bennett na apat sa limang pinasimulan ay muling pinasimulan noong Marso upang makagawa ng pampublikong tala na nagpapakitang sumunod sila sa mga tuntunin ng Masonry. Sinusuportahan ng ebidensya mula sa Minute Book 1, kung saan may mga pahinang tila inalis at posibleng muling isinulat, ang pahayag na ito, na nagpapahiwatig ng posibleng pagtatangkang itago ang pagpapasimula bago ang Marso.
Kabilang sa dagdag na hindi tuwirang ebidensya ang tala sa journal ni Joseph Smith noong Enero 6, 1842, na tumutukoy sa inaasahang pagpapanumbalik ng “sinaunang ^kaayusan” sa templo ng Nauvoo. Sa araw ding iyon, nagtala si Brigham Young sa kanyang journal gamit ang tila Masonic Royal Arch cipher, na binibigyang-kahulugan ng mga historyador na, “I was taken into the lodge.” Ang natatanging talang ito na naka-cipher ay tumutugma sa paratang ni Bennett tungkol sa maagang pagsisimula.
[39]↩︎
Hindi tiyak ang timeline kung kailan binuo ni Joseph Smith ang kanyang mga paliwanag para sa Ang Aklat ni Abraham, bagaman alam ang mga petsa ng paglalathala ng mga ito. Noong Marso 1, 1842, inilathala ng Times and Seasons ang teksto ng Ang Aklat ni Abraham. Pagkatapos, noong Marso 15, 1842, inilathala nito ang mga paliwanag para sa Facsimile 2 at Figure 3, na may kasamang nilalamang may temang templo.
[40]↩︎
Itinala ni William Clayton na ipinaliwanag ni Joseph Smith na ang “dakilang susing salita” ay ang unang salitang binigkas ni Adan, na inilarawan bilang isang salita ng pagsusumamo. Ayon kay Joseph, natuklasan ni Adan ang salitang ito sa pamamagitan ng Urim at Tummim, at ito ang nagsisilbing susi kung paano “nabubuksan ang langit.”
- William Clayton records Joseph Smith's description of the grand key words of the priesthood.
[41]↩︎
Noong Marso 15, 1842, naglabas si Grand Master Abraham Jonas ng isang "special dispensation" na nagbigay-daan kina Joseph Smith at Sidney Rigdon na matanggap sa Nauvoo Masonic Lodge, basta makatanggap sila ng nagkakaisang pagsang-ayon mula sa mga miyembro ng Lodge. Dumaan sina Joseph at Sidney sa karaniwang mga seremonya ng degree, at sinimulan bilang Entered Apprentice Masons nang gabing iyon.
Itinala ni Willard Richards ang mga pangyayari sa araw na iyon sa journal ni Joseph Smith:
Martes ika-15 Nagsilbi bilang grand chaplain sa pag-iinstall ng Nauvoo Lodge of Free Masons, sa At the Grove, malapit sa templo. Naroon ang Grand Master na si [Abraham] Jonas. Maraming tao ang nagtipon para sa okasyong iyon, napakaganda ng araw, maayos na naisagawa ang lahat ng bagay, at ipinakita ang pangkalahatang kasiyahan.
[42]↩︎
Matapos ang kanilang pagsisimula bilang mga Entered Apprentice Mason noong gabi ng Marso 15, sina Joseph Smith at Sidney Rigdon ay inangat sa mga antas ng Fellow Craft at Master Mason kinabukasan. Noong Marso 16, itinala ni Willard Richards na si Joseph ay “nagpatuloy sa Lodge,” na, ayon sa mga tala ng Lodge, ay nagpapakita na sina Joseph at Sidney ay inusad sa antas ng Fellow Craft at inangat sa antas ng Master Mason.
- John C. Bennett notes Joseph and Sidney becoming Fellow Craft and Mason Masons.
- Willard Richards indicates Joseph continued association with the Masonic Lodge.
[43]↩︎
Itinala ni Eliza R. Snow na noong Marso 17, 1842, may natagpuang piraso ng papel na may wikang Masoniko sa isang bukas na Biblia sa silid na ginagamit ng Samahan ng mga Kababaihan. Kinopya niya ang talang ito sa harap na bahagi ng aklat ng mga Minuto ng Samahan ng mga Kababaihan:
O, Panginoon! tulungan Mo ang aming mga biyuda at mga batang walang ama! Siya nawa. Amen. Sa pamamagitan ng espada, at ng salita ng katotohanan, ipagtanggol Mo sila. Siya nawa. Amen.
- Eliza R. Snow copies contents of a scrap of paper in an unknown hand found prior to a Relief Society meeting and containing Masonic language.
- A poem by an unknown author on the craft of masonry uses "so mote it be."
[44]↩︎
Sa isang sulat sa Samahan ng mga Kababaihan, binigyang-diin ni Joseph Smith ang kahalagahan ng pagtatago ng mga lihim, gamit ang Freemasonry bilang konteksto. Sinabi niya na huhusgahan niya kung ang mga kapatid na babae ay “mabubuting mason” at “sapat ang kasanayan sa Masonry para makapagtago ng lihim” batay sa kanilang pagiging maingat sa pag-iingat ng mga lihim na ibinahagi sa kanyang liham.
Sa ibang pagkakataon, ipinayo ni Joseph na ang Samahan ng mga Kababaihan ay dapat lumago nang "unti-unti," na may maingat na pagsasaalang-alang sa pagkatao ng bawat posibleng miyembro. Bagama't maaaring tumutukoy siya sa mga Masonic "degree," ang Samahan ng mga Kababaihan mismo ay hindi kailanman nagpatibay ng konsepto ng mga degree.
- Joseph Smith advises the Relief Society to "grow up by degrees" by examining each candidate for membership carefully.
- In an epistle to the Relief Society, Joseph Smith cites Masonry as an organization whose members know how to keep secrets.
[45]↩︎
Itinuro ni Joseph Smith na may “ilang susing salita at mga tanda na kaugnay ng pagkasaserdote na kailangang sundin upang matamo ang mga pagpapala.”
Isang halimbawa ng isang "susing salita" ay ang "bagong pangalan" na binanggit sa Pahayag 2:17 at Doktrina at mga Tipan 130:11, samantalang ang isang halimbawa ng isang "tanda" ay ang nakataas na kanang braso, na itinataas nang parisukat. Ang kilos na ito, na ginagamit sa panahon ng bautismo, ay inilarawan ni George F. Richards bilang sumasagisag sa isang tipan ng pagsunod sa mga utos ng Diyos, at tinukoy rin ito ni Joseph Smith bilang isang "tanda ng utos."
Ipinaliwanag pa ni Joseph na mayroong mga "ordenansa at tanda na itinalaga ng Diyos para matanggap ng tao ang isang kaluwalhatiang selestyal." Itinala ni Eliza R. Snow na sinabi niya na ang pagtanggap ng mga "susi" sa templo ay magbibigay-kapangyarihan sa mga tao na "makayang matukoy ang lahat ng hindi totoo."
Sa katulad na paraan, iniuugnay din ng mga sinaunang tradisyong Kristiyano ang mga kahulugan sa mga tanda, lalo na sa mga ritwal tulad ng bautismo, at ikinuwento ng ilan kung paano sinikap ni Satanas na linlangin sina Adan at Eva sa pamamagitan ng mga huwad na panggagaya, na binibigyang-diin ang kahalagahan ng mga sagradong simbolong ito.
[46]↩︎
Noong Mayo 1, 1842, nagbigay si Joseph Smith ng sermon sa kakahuyan, at binigyang-diin ang kahalagahan ng mga susi na malapit nang matanggap ng mga Banal sa templo. Ipinaliwanag niya na kasama sa mga susing ito ang “ilang tiyak na mga tanda at salita na sa pamamagitan nito ay maaaring makilala ang mga huwad na espiritu at katauhan mula sa mga tunay,” at idinagdag na ang mga sagradong elementong ito ay maihahayag lamang sa mga elder kapag natapos na ang templo. Binigyang-diin ni Joseph na may mga “tanda sa langit, lupa, at impiyerno,” at na dapat maunawaan ng mga elder ang lahat ng ito upang makatanggap ng kapangyarihan, matapos ang kanilang gawain, at makaiwas sa panlilinlang. Itinuro niya na kahit maraming tanda ang maaaring alam ng diyablo, hindi niya alam ang “tanda ng Anak ng Tao, o ni Jesus.” Tinapos ni Joseph sa pagsasabing walang sinuman ang tunay na makapagsasabing kilala niya ang Diyos hangga’t hindi siya nakahawak ng isang bagay na sagrado, na maaari lamang mangyari sa Kabanal-banalan.
- Willard Richard's Reports on Joseph Smith's Discourse from May 1, 1842.
[47]↩︎
Noong Mayo 4, 1842, ginugol ni Joseph Smith ang buong araw sa pagtuturo sa mahahalagang miyembro ng Simbahan tungkol sa “mga alituntunin at kaayusan ng pagkasaserdote,” nagsagawa ng mga paghuhugas, pagpapahid, at endowment, at ibinigay ang mga “susi” ng Aaronic at Melkisedek na Pagkasaserdote.
Naalala ni Lucius Scovil, isang opisyal ng Nauvoo Lodge at matagal nang Mason, na tinulungan niya si Joseph na maghanda ng isang silid para sa mga endowment na ito, na ibinigay sa siyam na pinagkakatiwalaang lalaki, na pawang mga Freemason at miyembro ng Simbahan. Kabilang sa siyam sina James Adams, Hyrum Smith, Brigham Young, Willard Richards, Heber C. Kimball, William Law, William Marks, George Miller, at Newell K. Whitney. Marami sa mga lalaking ito ang sumali na sa Masonry bago pa dumating sa Nauvoo, at si Adams ay nagsilbi pa bilang Deputy Grand Master ng Illinois Grand Lodge.
[48]↩︎
Sa isang liham noong Mayo 4, 1842, binalaan ni Illinois Grand Master Abraham Jonas si Nauvoo Worshipful Master George Miller na ang Nauvoo Lodge ay “tinitingnan ng ilan nang may kaunting pagdududa,” at binigyang-diin ang pangangailangang mahigpit na sumunod sa “sinaunang land Marks.”
Ang mga “land Marks” na ito ay tumutukoy sa mga pangunahing tuntunin na namamahala sa mga lohiyang Masoniko, kabilang ang mga kinakailangan na panatilihin ng mga miyembro ang mabuting asal. Nagpahayag din si Jonas ng pag-aalala tungkol kay John C. Bennett, na inilarawan niya bilang “isang pinatalsik na Mason” at “napakasamang tao.”
- Abraham Jonas writes George Miller about others' mistrust of Nauvoo Masonic Lodge.
- Joseph King states that he was told that John C. Bennett was expelled from an Ohio Masonic Lodge.
[49]↩︎
Noong 11 Mayo 1842, nilagdaan ng Unang Panguluhan, ng Labindalawa, at ng mga obispo ng Simbahan ang sumusunod na paunawa:
Kami na mga lumagda, na mga miyembro ng Unang Panguluhan ng simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, ay binabawi ang pakikisama kay Gen. John C. Bennet bilang isang Kristiyano, sapagkat siya ay pinagsabihan na sa iba’t ibang pagkakataon upang hikayatin siyang ituwid ang kanyang asal, ngunit tila walang mabuting naging epekto.
- Joseph and other Church leaders withdraw hand of fellowship from John C. Bennett.
[50]↩︎
Pagkatapos ng ilang buwang pag-uusap at pag-iisip, opisyal na pinatalsik si John C. Bennett mula sa Nauvoo Lodge noong Agosto 8, 1842, dahil sa listahan ng mga paratang na kinabibilangan ng pang-aakit, pangangalunya, pagsisinungaling, pagsisinungaling sa ilalim ng panunumpa, paglustay, at bawal na pakikipagtalik sa asawa ng isang Master Mason.
- William Clayton's Nauvoo Lodge minutes outline charges for which John C. Bennett was officially expelled.
[51]↩︎
Sa isang liham kay Parley P. Pratt, binanggit ni Heber C. Kimball ang turo ni Joseph Smith na “ang masoneriya ay kinuha mula sa pagkasaserdote ngunit naging bulok na, pero maraming bagay ang perpekto.” Nilinaw pa ni Kimball na kahit may ilang elemento ng katotohanan ang Freemasonry, naniniwala siya na ang mga ordenansa sa templo ang “tunay na bagay.”
Naalala rin ni Benjamin Johnson na itinuro ni Joseph na “ang Freemasonry, sa kasalukuyang anyo nito, ay ang apostatang mga endowment, gaya ng sektaryang relihiyon na apostatang relihiyon,” na iminumungkahi na napanatili ng Freemasonry ang mga piraso ng sinaunang katotohanan na ngayon ay lubos na naipanumbalik sa templo. Ikinuwento ni Anne Eliza Young, isang dating asawa ni Brigham Young na napalayo sa kanya, na sinabi raw ni Brigham na ang endowment ay “celestial masonry,” bagaman wala nang ibang mga sanggunian na nagpapatunay sa pahayag na ito.
[52]↩︎
Bilang pagtukoy sa pagsasagawa ni Joseph Smith ng plural na kasal, inakusahan ni Bennett si Joseph Smith ng "tangkang akitin si Nancy Rigdon, ang anak na babae ng isang Master Mason, at ng aktuwal na pag-akit sa mga asawa ng ilang Master Mason."
- John C. Bennett charges Joseph Smith with "the actual seduction of several Master Masons' wives, sisters, and daughters."
[53]↩︎
Inakusahan ni John C. Bennett, dating kalihim ng Nauvoo Lodge, ang mga opisyal nito na sadya umanong minanipula ang mga tala ng Lodge upang itago ang mga paglabag sa mga tuntunin. Kabilang sa kanyang pangunahing mga paratang ang naipasok na sina Joseph Smith at ang iba pa bago ang opisyal na pag-install ng Lodge—isang malubhang paglabag sa mga tuntunin ng Masonry—at na masyadong mabilis na inusad ang mga kandidato sa mga antas ng Masonry.
Tungkol sa unang paratang, bagaman sinusuportahan ng mga di-tuwirang palatandaan mula sa mga journal nina Joseph Smith at Brigham Young ang pahayag na may maagang pagsisimula, walang direktang ebidensya na nagpapatunay ng pakikialam sa dalawang umiiral na bersyon ng mga katitikan ng Lodge. Para sa ikalawang punto, ipinapakita nga ng mga tala na may sampung pag-angat sa isang araw—na lumampas sa karaniwang pinakamataas na siyam.
Bukod pa rito, maling sinabi ni Bennett na animnapu't tatlong kandidato ang sabay-sabay na binoto. Nakatala nga sa Minute Book 1 ang isang boto sa apatnapu't isang petisyon noong Pebrero 3, 1842, isang detalyeng wala sa Minute Book 2. Hindi pa malinaw ang dahilan ng pagkakaibang ito.
[54]↩︎
Isang kapansin-pansing iregularidad sa mga minuto ng Nauvoo Lodge, na hindi tinalakay ni John C. Bennett, ay ang paglalagay ng mas huling petsa sa apatnapu’t apat sa limampu’t pitong petisyon sa Minute Book 1 na natanggap bago ang opisyal na pag-install ng Lodge noong Marso 15, 1842. Upang itama ang isyung ito sa proseso, ang mga naunang petisyong ito ay itinala na parang isinumite ang mga ito noong Marso 17.
Iminumungkahi ng historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Brady G. Winslow na ang paglalagay ng mas huling petsa na ito ay maaaring ginawa ayon sa payo ni Abraham Jonas, ang Illinois Grand Master, na marahil ay nag-alala na ang pagkilala sa mga petisyong ito bago ang pag-install ay maaaring humantong sa masusing pagsusuri sa mga operasyon ng Nauvoo Lodge. Ang pagbabagong ito sa mga rekord ay maaaring isang pag-iingat na hakbang upang umayon sa mga regulasyon ng Mason at maiwasan ang mga posibleng paghamon sa pagiging lehitimo ng Lodge.
[55]↩︎
Noong Agosto 6, 1842, nakatala sa kasaysayan ni Joseph Smith, “Sabado, ika-6, tumawid sa ilog papuntang Montrose upang saksihan ang pagluklok sa mga opisyal ng Rising Sun Lodge, Iowa, kasama sina Col. Brewer, Gen. [James] Adams, at iba pa.”
Naging mahalaga kalaunan ang pagtatatag ng ikalawang lodge na ito na may kaugnayan sa mga Banal sa mga Huling Araw sa Montrose, dahil pinahintulutan nito na magpatuloy ang mga ritwal ng Mason para sa mga miyembro ng Simbahan kahit noong pansamantalang nasuspinde ang Nauvoo Lodge.
- On August 1842 James Adams accompanied Joseph Smith to participate in the installation of the Rising Sun Lodge in Montrose, Iowa.
[56]↩︎
Sa isang liham na may petsang Hulyo 30, 1842, naglagay si Grand Master Abraham Jonas ng isang utos sa Nauvoo Lodge, na nagsasabing, "Malalaking iregularidad ang nangyari… Kaya ako… ay nag-uutos na ang dispensasyon, na ibinigay sa nasabing Nauvoo Lodge… ay sinususpinde sa pamamagitan nito."
- The Nauvoo Lodge Minutes Book records Abraham Jonas' description of his reasons for placing an injunction against the Nauvoo Lodge, and how it might be remedied.
[57]↩︎
Nagkaroon ng mga alalahanin ang ibang mga lodge sa Illinois tungkol sa mabilis na paglaki at sa dami ng mga kandidatong pinasimulan sa Nauvoo Lodge. Dahil sa mataas na demand para matanggap, nagsimulang magpulong ang Nauvoo Lodge halos araw-araw mula Abril 8, 1842, gaya ng nakasaad sa mga minuto: “Iniutos na ang lodge ay magpulong sa araw-araw hanggang maasikaso ang dami ng gawain.” Sa pagitan ng Abril 7 at Agosto 11, nagtipon ang lodge nang 103 beses, na may hanggang siyam na pag-angat ng degree bawat araw.
Sa kabila ng mga alalahaning ito, walang ebidensya, maliban sa kaso ni John C. Bennett, na nagpapakita na kulang ang kalidad ng mga kandidato. Iminumungkahi ng historyador na si James Bilderback na ang mga puna tungkol sa mga pamantayan ng mga kandidato ay malamang na nagmula sa “pampublikong pagkiling” laban sa mga Latter-day Saint sa Nauvoo, sa halip na sa anumang totoong kakulangan sa mismong lodge.
[58]↩︎
Ayon sa mga minuto ng Nauvoo Lodge, inutusan ang mga kinatawan na “iharap ang mga minuto ng kanilang mga pagpupulong . . . at dumalo sa pamamagitan ng kanilang mga Kinatawan, sa susunod na pulong ng Grand Lodge” ng Illinois. Dalawang kinatawan ng Nauvoo, sina H. G. Sherwood at Lucius N. Scovil, ang dumalo sa pulong na ito ng Grand Lodge, at kalaunan ay nagsabing dinala nila ang kanilang mga aklat at talaan para sa inspeksiyon.
Gayunman, ipinapahayag ng historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Brady Winslow na ang mga opisyal ng Nauvoo Lodge ay "hindi dinala ang mga talaan ng lodge," malamang dahil nag-aalala sila na mapapansin ng Committee on Returns and Work ng Grand Lodge ang mga problema sa Minute Book 2, kasama ang mga kinopyang entry na may ilang binago.
[59]↩︎
Ayon sa mga salaysay na isinulat kalaunan ng mga Freemason ng Nauvoo na sina Lucius N. Scovil at H. G. Sherwood, nagbigay si Illinois Grand Master Abraham Jonas ng masidhing talumpati bilang pagtatanggol sa Nauvoo Lodge. Iniulat na pinuri niya ang kanilang mga talaan bilang “pinakamainam na mga aklat at papeles na nakita niyang dinala mula sa alinmang Lodge,” at inilarawan ang mga miyembro ng Nauvoo bilang “mapayapa, tahimik, at maginoo.” Dagdag pang sinabi ni Jonas na kung ang mga miyembro ng Nauvoo Lodge ay hindi mga Mormon, malamang na ang kanilang lodge ay “mapapabilang sa pinakamataas sa alinmang Lodge na nakarating sa Grand Lodge na iyon.”
- Nauvoo Freemason H. G. Sherwood describes incidents of unfair treatment the Latter-day Saints received from the Illinois Grand Lodge in refusing a charter for their Lodge.
- Nauvoo Freemason Lucius N. Scovil describes incidents of unfair treatment the Latter-day Saints received from the Illinois Grand Lodge in refusing a charter for their Lodge.
[60]↩︎
Ayon sa Minute Book ng Nauvoo Lodge, inatasan ang isang espesyal na komite na “magtungo sa Nauvoo at doon, sa pamamagitan ng pagsusuri sa mga tao at mga dokumento, masusing magsiyasat tungkol sa ilang ipinaratang na iregularidad o maling asal ng Nauvoo Lodge U.D.” Ipinakita ng atas na ito ang mga alalahanin ng Grand Lodge, na nagbunsod ng isang imbestigasyon sa mga pamamaraan at pagpapatakbo ng Nauvoo Lodge upang tugunan ang mga hinala ng maling asal o mga iregularidad.
- The Nauvoo Masonic Lodge minutes reports that Illinois Grand Master Meredith Helm lifted the injunction against the Nauvoo lodge.
[61]↩︎
Noong Nobyembre 1842, pinawalang-sala ni Illinois Grand Master Meredith Helm ang Nauvoo Lodge sa mabibigat na maling gawain, at sinabi na “ang mga pangunahing paratang laban sa nasabing Lodge ay lubos na walang batayan” at na ang anumang “mga iregularidad sa gawain ng nasabing Lodge” ay mas bunga ng “pagkakamali sa paghatol kaysa sa layunin.”
Napansin ng historyador na si James Bilderback na karaniwang nagpapakita ng kaluwagan ang Grand Lodge of Illinois sa mga paglabag sa Masonry ng mga lodge nito, ngunit iminungkahi niya na, sa kaso ng Nauvoo Lodge, malamang na nakaimpluwensya ang pampublikong pagkiling sa mas mahigpit na pagsisiyasat na hinarap nito, at napawalang-bisa ang karaniwang pamantayan ng pagiging patas.
[62]↩︎
Napansin ng historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Brady Winslow na matapos ang ikalawang pagbawi sa dispensasyon ng Nauvoo Lodge, ang pasya ng mga Freemason sa Nauvoo na huwag magbigay ng access sa kanilang mga minute book ay “bumalik sa kanila.” Ikinatwiran ni Winslow na sa pag-alter ng minute book at pagtangging iharap ang kanilang mga tala sa harap ng Grand Lodge of Illinois noong 1842 at 1843, hindi tuwirang inamin ng Nauvoo Lodge na may mga iregularidad, at hindi sinasadyang sinuportahan ang mas malawak na mga alalahanin ni John C. Bennett, kung hindi man ang kanyang mga tiyak na paratang.
Iminungkahi ng historyador ng Masonerya na si Joseph E. Marcombe na ang tunay na pinagmulan ng pagkiling laban sa mga lohiya ng mga Banal sa mga Huling Araw ay hindi lang mga usaping pamaraan, kundi ang takot na baka dumami nang husto ang mga Mormon na Mason at mangibabaw sa Grand Lodge ng Illinois. Binanggit ni Marcombe na ang mga kontrobersiya tungkol sa mga tiyak na paglabag ay hindi sapat para bigyang-katwiran ang mabagsik na tugon at sa halip ay ginamit bilang pantakip sa mas malalalim na panlipunan, pampolitika, at panrelihiyong tensyon na mas gustong ilayo ng Grand Lodge sa mga opisyal na talakayan.
[63]↩︎
Noong Oktubre 2, 1843, inihalal ng Illinois Grand Lodge si M.W. Alexander Dunlap ng Jacksonville bilang bagong Grand Master, na pumalit sa papaalis na Grand Master na si Meredith Helm. Nakasulat sa opisyal na tala, “Ang Grand Lodge . . . ay nagsagawa ng halalan, na nauwi sa pagkahalal kay M. W. Alexander Dunlap, ng Jacksonville, G. M.”
- The election results of the Illinois Grand Lodge replaced outgoing Grand Master Meredith Helm with Alexander Dunlap.
[64]↩︎
Nakatala sa inilathalang katitikan ng pulong ng Illinois Grand Lodge noong Oktubre 2, 1843, na binawi ang mga dispensasyon para sa mga lodge ng mga Banal sa mga Huling Araw—kabilang ang mga lodge ng Helm, Nye, at Keokuk. Bukod pa rito, binawi rin ang charter ng Rising Sun Lodge, na dati nang nakatanggap ng charter. Pagkatapos ng mga pasyang ito, sinabi sa katitikan na “Humingi at nabigyan ng pahintulot na lumiban sina Bro. Past Grand Master Helm at Bro. Chittenden sa natitirang bahagi ng sesyon.”
Iminumungkahi ng oras ng kanilang pag-alis na maaaring hindi sang-ayon sina Helm at Chittenden sa mga ginawa ng Grand Lodge laban sa mga lodge na ito ng mga Banal sa mga Huling Araw, na posibleng nagpapakita ng tahimik na protesta o pagtutol sa tindi ng mga hakbang na ginawa.
- The Illinois Masonic Grand Lodge committee reached various resolutions.
[65]↩︎
Sa The History of the Saints, inilaan ni John C. Bennett ang mahigit tatlong pahina ng teksto at dalawang pahina ng mga ilustrasyon para ilarawan ang sinasabing mga ritwal ng endowment, na tinawag niya na "Order Lodge." Gayunman, dahil na-excommunicate si Bennett bago pa man niya matanggap ang kanyang endowment, wala sa kanyang paglalarawan ang mismong kaalaman mula sa sariling karanasan at nagresulta ito sa hindi tumpak na paglalarawan.
- John C. Bennett writes an exposé including purported details of Nauvoo temple rites.
[66]↩︎
Noong Nobyembre 2, 1843, nagsalita si Hyrum Smith sa Nauvoo Lodge. Ikinatwiran ni Hyrum na sila ay “mabibigyang-katwiran sa pananaw ng Masonry” ng Grand Lodge of the United States sa pagpapatuloy ng kanilang gawain hanggang sa maiharap nila ang isang pormal na apela sa mas mataas na awtoridad ng Masonry tungkol sa pasya ng Illinois Grand Lodge.
Tumugon ang mga miyembro ng Nauvoo Lodge sa panawagan ni Hyrum sa pamamagitan ng nagkakaisang boto pabor sa pagpapatuloy ng kanilang mga gawain, na nagpapakita ng sama-samang suporta sa kanyang paninindigan.
- The Nauvoo Lodge unanimously votes to stay active.
[67]↩︎
Ang mga tala ng Nauvoo Masonic Lodge ay nagbibigay ng detalyadong ulat tungkol sa karangyaan na nakapalibot sa pagtatalaga ng "New Masonic Hall." Nagmuni-muni si Hyrum Smith tungkol sa pangyayari, at sinabi, "Sa buong seremonya, nanaig ang ganap na pagkakaisa at pangkalahatang mabuting damdamin."
Bagaman lumitaw ang isang “banal na galit” nang pag-usapan ang pang-aapi at masamang pagtrato mula sa Grand Lodge, ang kapaligiran ay namarkahan ng “pangkalahatang pagpapahayag ng pagpapatawad.” Ipinahayag ni Hyrum ang pag-asa na, kung ang mga umapi sa kanila ay “aalisin ang bakal na pamatok at tatratuhin kami bilang mga kasapi ng pamilya ng sangkatauhan,” tatanggapin sila bilang “mga kapatid ng parehong marangal na kapatiran” sa loob ng institusyong Masoniko.
- William Clayton says that the New Masonic Hall dedication brought positive feelings to the lodge.
[68]↩︎
Itinala ng kilalang pinunong Latter-day Saint na si Zina D. H. Young na gumamit si Joseph Smith ng Masonic na tanda ng paghingi ng tulong ilang sandali bago siya mamatay sa Carthage, na nagsasabing, “Ako ang anak na babae ng isang Master Mason, na, nang tumalon mula sa mga bintana ng kulungan sa Carthage habang tinatamaan ng mga bala, ay gumawa ng Masonic na tanda ng paghingi ng tulong; ngunit, mga ginoo…ang mga tandang iyon ay hindi pinansin maliban ng Diyos ng langit.”
Sa gayunding paraan, itinala ni Wilford Woodruff ang pahayag ni Brigham Young na “Sina Joseph at Hyrum Smith ay mga Master Mason at pinatay sila ng mga mason o sa pamamagitan ng kanilang pag-uudyok,” at sinabi rin na ibinigay ni Joseph ang “hudyat ng pagkabalisa” bago siya barilin. Inangkin ni Brigham na may mga kinatawan mula sa iba’t ibang Masonic lodge na naroon upang tiyakin ang pagpaslang, na iminumungkahi na ang pagiging kaugnay ng magkapatid sa Masonry ay hindi nagprotekta sa kanila mula sa pagkapoot sa loob ng ilang Masonic circle.
- Zina D. Young remembers that Joseph Smith "made the Masonic sign of distress" prior to his death at Carthage.
- Wilford Woodruff remembers Brigham Young saying that Joseph Smith gave the Masonic sign of distress at Carthage.
[69]↩︎
Noong Oktubre 1844, pormal na pinutol ng Illinois Grand Lodge ang ugnayan nito sa mga lodge ng mga Banal sa mga Huling Araw. Ginawa ang hakbang na ito dahil sinasabing itinuring ng mga lodge sa Nauvoo nang "may paghamak" ang pagbawi ng kanilang mga dispensasyon, na nagbigay ng isang "tuwirang pagtanggi" sa utos ng Grand Lodge at nagpahayag ng "isang pasya…na ipagpatuloy ang kanilang gawain." Bilang resulta, idineklara ng Grand Lodge na walang bisa ang lahat ng gawain ng mga lodge na ito, o "clandestine," at opisyal na binawi ang pakikisama at itinuring na hindi awtorisado ang anumang nagpapatuloy na gawaing Masoniko ng mga lodge na ito.
- The Illinois Masonic Grand Lodge committee reached various resolutions.
[70]↩︎
Ipinapakita ng mga tala sa Nauvoo Masonic Lodge Minute Book na noong Pebrero 7, 1846, tatlong araw lamang matapos simulan ng unang grupo ng mga Banal sa mga Huling Araw ang kanilang pag-alis mula sa Nauvoo, nagdaos ang Lodge ng isang pulong kung saan dalawang tao ang "itinaas" sa ikatlo at huling antas ng Blue Lodge na "Master Mason." Iminumungkahi ng pangyayaring ito na sa kabila ng kaguluhan at mga paghahanda sa pag-alis, nagpatuloy ang ilang gawaing Masoniko sa mga natitirang miyembro sa Nauvoo.
- Two individuals raised at Nauvoo Masonic Lodge.
[71]↩︎
Ang pangalang "Freemason" ay nagmula sa mga makasaysayang guild ng mga mason na nagtatabas ng bato, lalo na noong Middle Ages. Ang mga guild na ito, na kilala bilang mga Freemason, ay binubuo ng mga bihasang manggagawa na naglalakbay sa buong bansa upang maghanap ng trabaho sa malalaking katedral at iba pang mga gusali. Ang salitang "free" sa "Freemason" ay malamang tumutukoy sa kanilang kakayahang malayang makagalaw, hindi tulad ng mga aliping nakatali o mga apprentice.
Ipinaliliwanag ng historyador na si Dana Luciano na “ang mitolohiyang tinanggap ng tradisyong Masoniko . . . ay umaabot nang mahigit 5,000 taon pabalik upang saklawin ang arkitekto ng templo ni Solomon.”
- Dana Luciano traces the evolution of American perception of Freemasonry from a mocked fraternity in the 18th century to a subject of diverse conspiracy theories in the 20th and 21st centuries.
- Masonic website discusses the origins of the name Freemason.
[72]↩︎
Ang mga gamit sa trabaho ng mga stonemason, tulad ng square, compasses, level, plumb rule, at trowel, ay mahalaga sa simbolismong Masoniko. Bawat gamit ay may moral na kahulugan. Halimbawa, ang square ay sumasagisag sa kabutihan at tuntuning moral, habang ang trowel ay kumakatawan sa kapangyarihang pagbuklurin ang mga tao.
- Scottish Rite Blog describes the symbolic tools of Freemasonry.
[73]↩︎
Ipinaliwanag ng historyador ng Masonry na si Albert G. Mackey sa kanyang Lexicon of Freemasonry na “ang salitang ‘free,’ na kaugnay ng ‘Mason,’ ay orihinal na nangangahulugang ang taong tinawag nang gayon ay malaya mula sa samahan o guild ng mga inkorporadong Mason.”
- Albert G. Mackey explains the origin of the name "Freemason."
[74]↩︎
Tinukoy ng Masonic historian na si Mark A. Tabbert ang tatlong pangunahing tema na makikita sa Freemasonry: relihiyon (karunungan), pagmamason ng bato (lakas), at Enlightenment (kagandahan). Ang mga elementong ito ang nagbigay ng pundasyong balangkas para sa pag-unlad ng Freemasonry noong unang bahagi ng 1700s.
Ipinaliliwanag ng website na Masonzone.com:
Nakatayo ang Freemasonry sa matibay na pundasyon ng tatlong haligi—Pagmamahalang Magkakapatid, Tulong, at Katotohanan. Ang Pagmamahalang Magkakapatid ay lumilikha ng kapaligiran ng pakikisama at paggalang sa isa’t isa sa mga miyembro. Ang Tulong ay umaabot ng Masonic na kamay ng pagkakawanggawa sa mga nangangailangan, at binibigyang-diin ang kahalagahan ng pagtulong sa iba. Ang Katotohanan, ang ikatlong haligi, ay nagbibigay-diin sa pangako sa katapatan, integridad, at paghahanap ng kaalaman bilang mahahalagang bahagi ng personal at Masonic na pag-unlad.
- A Freemason website reviews the core teachings and ideals of Freemasonry.
- Masonic historian Mark A. Tabbert describes how the symbolism of the temple became important to Freemasonry.
[75]↩︎
Nilinaw ng historyador ng Masonry na si W. Kirk McNulty na ang Freemasonry ay hindi isang relihiyon, kahit na madalas itong makita sa ganitong paraan. Ipinaliwanag niya:
Matagal nang ipinapanatili ng maraming kritiko ng Freemasonry na ang Orden ay isang relihiyon. Sa katunayan, bagaman ang Freemasonry ay ayon sa tradisyon isang samahan ng mga relihiyosong lalaki, ito ay tiyak na hindi isang relihiyon. Wala itong teolohiya; wala itong mga sakramento; at hindi nito inaangking titiyakin, o mag-aalok ng paraan para makamit, ang kaligtasan pagkatapos ng kamatayan.
Binanggit ni McNulty na bagama’t maaaring may espirituwal na bahagi ang mga turo ng Freemasonry, hinihikayat ang bawat miyembro na gamitin ang mga turong ito ayon sa balangkas ng sarili nilang personal na pananampalataya.
- Masonic scholar W. Kirk MacNulty affirms that Freemasonry is not a religion.
[76]↩︎
Ang mga turo at ritwal ng Masonerya ay puno ng mga sipi at parunggit sa Biblia, at malaki ang paghugot sa kasaysayan at simbolismo ng Templo ni Solomon. Isang Amerikanong Freemason, na sinusubukang linawin ang papel ng kasulatan sa Masonerya, ay nagsulat ng isang 300-pahinang aklat upang tulungan ang mga hindi Mason na maunawaan ang sentral na kahalagahan ng Biblia sa pagsasagawa ng Masonerya.
Ipinaliwanag niya, “Gusto kong magsulat ng isang bagay na mababasa ng mga hindi Mason at makita kung gaano kasentro ang mga Kasulatan sa Masonry. Madalas, ang naririnig lang ng mga tao ay mula sa mga hindi Mason na kulang ang kaalaman, kaya hindi nila napapansin kung gaano kami nakatuon sa Diyos. Ang lodge ay hindi simbahan, pero ito ay isang lugar kung saan sinusubukan naming palakasin ang pananampalataya ng bawat Mason sa Diyos.”
- In his book, Robert J. F. Elsner aims to guide Masons in biblical understanding, link Masonic rituals to their meanings, and deepen faith and knowledge in both Masons and non-Masons.
[77]↩︎
Isang maagang paglalantad tungkol sa Freemasonry, na inilathala noong 1766, ang nagsabing “ang mga hiwaga ng Masonry . . . ay wala nang iba kundi yaong sa relihiyong Kristiyano.”
Kinikilala rin ng mga makabagong historyador ang Kristiyanong pinagmulan ng ilan sa mga turo ng Masonry. Napapansin nila na ang pinakamatatandang dokumentong Masoniko ay "tahasang Kristiyano," at pinapayuhan ang mga kasapi na maglingkod sa Diyos, sa Simbahan na (Katoliko Romano), sa kanilang Master, at sa kapwa mga kasapi ng lohiya.
- Bérage asserts that the mysteries of Masonry are intrinsically tied to the tenets of the Christian religion.
- J. Snoek and H. Bogdan conclude that early Masonic documents are "explicitly Christian."
[78]↩︎
Sinuri ng kilalang historyador ng Masoneriya na si Albert Pike ang simbolismo ng kompas at parisukat bilang nag-ugat sa mga isinulat ng mga Hermetikong pilosopo.
Sinabi niya na “ang kompas ay ginagamit upang gumuhit ng mga bilog…isang angkop na simbolo ng langit, ng kalangitan,” samantalang “ang panukat na parisukat ay isang angkop na simbolo ng daigdig,” na kumakatawan sa pagsasama ng langit at lupa.
- Pike explains that the compass and square are ancient symbols and represent the dual nature of the universe and humanity, encompassing both spiritual and material aspects.
[79]↩︎
Ayon sa historyador ng Masonry na si Mark Tabbert, malaki ang naging impluwensya ng British Enlightenment noong ikalabimpito at ikalabingwalong siglo sa mga simbolikong ritwal ng Freemasonry, sa pagpapahalaga nito sa kagandahan, at sa pokus nito sa paghahanap ng katotohanan.
- Masonic historian Mark A. Tabbert describes how the Enlightenment influenced Freemasonry.
[80]↩︎
Ang pahayag na sinasamba ng mga Mason ang diyablo ay nagmula sa isang panloloko noong ika-19 na siglo ni Léo Taxil, na kalaunan ay umamin na inimbento niya ang kuwento bilang biro. Maling pinaratangan niya si Albert Pike ng pagtataguyod ng Satanismo at nag-imbento siya ng kathang-isip na orden ng Mason, ang Palladists, na diumano ay nagsasagawa ng mga ritwal na Luciferian. Noong 1897, hayagang umamin si Taxil sa panloloko, at ibinunyag na ang lahat ng ito ay isang mapagkakakitaang biro, hindi nakabatay sa anumang tunay na gawain ng mga Mason.
- Arthur Waite revealed that Léo Taxil's claims about Albert Pike and Masonry were based on plagiarized material from Casanova's memoirs, not Masonic sources.
- Léo Taxil confesses that the the links between Freemasonry and Satanism were an elaborate hoax he created.
[81]↩︎
Sa Conspiracy Theories in American History, napansin ni Dana Luciano na noong ikalabingwalong siglo, ang mga American Freemason ay “mas pinagtatawanan kaysa masusing iniimbestigahan.” Gayunman, lumaki ang hinala laban sa mga Freemason noong anti-Masonic movement sa unang bahagi ng ikalabinsiyam na siglo. Ngayon, sinabi ni Luciano na “lalo na ang mga Kristiyanong naniniwala sa mga teorya ng sabwatan ay patuloy na iginigiit na ang layunin ng grupo ay laban sa Kristiyanismo at laban sa demokrasya.”
- Dana Luciano traces the evolution of American perception of Freemasonry from a mocked fraternity in the 18th century to a subject of diverse conspiracy theories in the 20th and 21st centuries.
[82]↩︎
Iniugnay ng historyador ng Masonry na si W. Kirk MacNulty ang mga kontrobersyang ito sa “bunga ng maling impormasyon at ligaw na haka-haka,” at sinabi na marami sa mga paniniwalang ito ay nakabatay sa maling pagpapakahulugan sa halip na sa katotohanan.
- Masonic scholar W. Kirk MacNulty debunks conspiracy theories about Freemasonry.
[83]↩︎
Sinabi ni Dana Luciano, “Maaaring mahirap tunton ang kasaysayan ng Freemasonry, bahagyang dahil marami sa mga mapagkukunang available ay may malinaw na pagkiling.”
Ipinaliwanag pa niya na, sa kabila ng mga natitirang hindi tiyak na bagay, “karamihan sa mga historyador . . . ay nauunawaan na ang magkakapatirang samahan ng mga Freemason ay lumitaw sa Britain noong unang bahagi ng ikalabingwalong siglo.”
- Dana Luciano traces the evolution of American perception of Freemasonry from a mocked fraternity in the 18th century to a subject of diverse conspiracy theories in the 20th and 21st centuries.
[84]↩︎
Isinulat ng historyador na si Mark A. Tabbert kung paano “Ang tatlong magkakaibang elementong ito—relihiyon (karunungan), mga mason ng bato (lakas), at Enlightenment (kagandahan)—ang nagbigay ng balangkas para umunlad ang Freemasonry noong mga unang bahagi ng 1700s. Pinag-isa ng kuwentong biblikal tungkol sa Templo ni Haring Solomon, na inilalarawan sa 1 Mga Hari at 2 Mga Cronica, ang mga elementong ito. Sa loob ng isang lodge, tinanggap ng mga lalaking may magkakaibang pananampalataya ang Templo bilang isang simbolo kung saan maaaring umusbong ang paggalang at pagmamahalang pangkapatid.”
- Scholarly discussion of King Solomon in Freemason myths.
[85]↩︎
Isinulat ni Albert G. Mackey sa An Encyclopaedia of Freemasonry and Its Kindred Sciences na “lahat ng mga alamat ng Freemasonry ay mas marami o mas kaunting alegorikal, at anuman ang katotohanan na maaaring mayroon sa ilan sa mga ito mula sa makasaysayang pananaw, bilang mga alegorya o maalamat na simbolo lamang nagkakaroon ang mga ito ng kahalagahan.”
- Albert G. Mackey writes on the allegorical nature of Masonic symbols.
[86]↩︎
Noong Disyembre 29–30, 1841, idinaos ang unang pulong ng Nauvoo Masonic Lodge, at nagsumite si Joseph ng petisyon para sumali sa lodge. Noong Marso 15, 1842 lamang naging miyembro si Joseph.
[87]↩︎
Binanggit ng historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Richard L. Bushman na pagkatapos maitatag ang lodge sa Nauvoo, maraming Mormon ang sumali, kabilang ang labing-isang apostol sa Labindalawa. Pagsapit ng Oktubre 1842, ang 253 miyembro ng lodge sa Nauvoo ay mas marami kaysa sa pinagsamang bilang ng mga miyembro ng lahat ng iba pang lodge sa Illinois, na may kabuuang 227. Sa sumunod na taon, nag-organisa ang mga Banal ng apat pang lodge. Noong Abril 1844, inilaan nila ang Nauvoo Masonic Hall, na naging pinakamagandang natapos na gusali sa lungsod.
- Latter-day Saint historian Richard L. Bushman summarizes continued attention given to Freemasonry, even after the Nauvoo temple endowment was given to the Saints.
[88]↩︎
Ipinagkaloob ni Joseph ang endowment sa unang pagkakataon noong Mayo 4, 1842, sa isang maliit na grupo ng mga lalaking Banal sa mga Huling Araw.
- Joseph administers the endowment for the first time.
- Willard Richards summarizes details of the first endowment ceremony in Joseph's manuscript history of the Church.
[89]↩︎
Sinabi ni Heber C. Kimball, isang Freemason na tumanggap ng unang endowment noong Mayo 4, 1842, kay Parley P. Pratt sa isang liham na may petsang Hunyo 17, 1842, na mayroong "pagkakatulad" sa pagitan ng ilan sa mga elemento sa endowment at mga ritwal ng Masoniko.
- Heber C. Kimball writes to Parley P. Pratt that "there is a similarity of priesthood in Masonry."
[90]↩︎
Sinasabi ng artikulong Church History Topics tungkol sa Masonry na “hindi ipinapaliwanag ng mga makasaysayang sanggunian ang mga motibo ni Joseph Smith sa pagsali” sa Freemasonry.
- The Church article on Masonry, including a description possible motivations for Joseph Smith's becoming a Mason.
[91]↩︎
Si Hyrum Smith ay miyembro ng Mount Moriah Lodge No. 112 sa Palmyra bago siya naging miyembro ng Nauvoo Lodge.
May ilang nagsasapantaha na si Joseph Smith Sr. ay isa ring Mason dahil sa mga tala ng isang "Joseph Smith" na sumali sa Masonic lodge sa Canandaigua, New York. Gayunman, nakakita ang historyador na si Dan Vogel ng ebidensya ng siyam na indibidwal na ang pangalang Joseph Smith sa county kung saan nakatira ang pamilyang Smith, kaya hindi tiyak ang ugnayang ito. Hindi rin ito ang pinakamalapit na lodge sa kanyang tahanan.
- John C. Bennett's minutes record that Hyrum was previously made a Freemason in Palmyra.
- Dan Vogel summarizes evidence relating to Smith family involvement in Freemasonry in New York.
[92]↩︎
Iminungkahi ni Elder Franklin D. Richards na si Joseph ay “alam na may ilang bagay tungkol sa Masonry na nagmula pa sa simula at nais niyang malaman kung ano ang mga iyon, kaya ang Lodge.” Idinagdag ni Richards na habang kinikilala ng mga Freemason na may ilang kaalaman na “nawala,” nagtanong si Joseph sa Panginoon at tinanggap ang “tunay na Masonry” na nasa mga templo na ngayon ng mga Banal sa mga Huling Araw.
- Rudger Clawson cites Franklin D. Richards as saying that Joseph Smith sought to know missing keys of Masonry.
- Franklin D. Richards reports his discourse, saying that Joseph asked the Lord to restore that which was lost from Masonry.
[93]↩︎
Sinabi ng historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Glen M. Leonard na mauunawaan sana ni Joseph Smith na “ang Freemasonry ay may mga pagpapahalagang pinahahalagahan ng mga relihiyosong tao sa bawat pananampalataya.”
Sinabi ng 1734 Mga Konstitusyon ng mga Free-Mason ni James Anderson kung paano “ang isang Mason ay obligado ng kanyang panunungkulan na sundin ang batas moral; at kung tama niyang nauunawaan ang Sining, hinding-hindi siya magiging isang hangal na ateista, ni isang walang relihiyong mapagpalayaw.”
- James Anderson's Constitution specified that Masons were obliged only "to that Religion in which all Men agree."
- Glen M. Leonard expresses the view that Joseph Smith "would have understood that Freemasonry held values cherished by religious persons of every faith."
[94]↩︎
Noong 1843, inilarawan ni Joseph Fielding ang Freemasonry bilang isang “hakbang” na tumulong sa paghahanda sa mga Banal upang maunawaan ang mga alituntunin at tipan ng templo. Binanggit ng iskolar ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Jeffrey M. Bradshaw na ang pakikilahok sa Masonry ay nagbigay-daan sa mga Kapatid na “maging pamilyar sa mga simbolo at anyo na makakaharap nila kalaunan sa templo sa Nauvoo.”
Kabilang dito ang mga terminong ritwal, wika, pakikipagkamay, at mga galaw, pati na rin ang mas malalawak na padron, gaya ng paggamit ng pag-uulit at mga format na tanong-at-sagot bilang mga kasangkapan sa pagtuturo.
- Joseph Fielding identifies Freemasonry as a stepping stone to higher understanding of priesthood.
- Jeffrey M. Bradshaw describes some of the reasons Joseph Smith may have been interested in Freemasonry.
[95]↩︎
Naitala ni John Quincy Adams ang isang bersyon ng pangakong ito, kung saan nanumpa ang mga Mason, “kung sakaling makita ko ang tandang iyon [ang dakilang panawagang tanda ng pagkabalisa] o marinig ang salitang kasama nito, at ang taong nagbigay nito ay mukhang nasa panganib, agad akong tutulong sa kanya kahit malagay sa panganib ang aking buhay, kung mas malaki ang posibilidad na mailigtas ang kanyang buhay kaysa mawala ang akin.”
Kalaunan ay nagpatotoo ang ilang indibidwal na ginamit ni Joseph Smith ang Masonic na hudyat ng pagkabalisa bago siya barilin sa Carthage, malamang na nakatuon sa sinumang Freemason na nasa loob ng mandurumog. Halimbawa, naalala ni Zina D. H. Young na si Joseph ay “gumawa ng Masonic na hudyat ng pagkabalisa; ngunit...ang mga hudyat na iyon ay hindi pinansin maliban ng Diyos ng langit.” Gayundin, itinala ni Wilford Woodruff ang pahayag ni Brigham Young na si Joseph ay “nagbigay ng hudyat ng pagkabalisa at siya ay binaril ng mga mason.”
[96]↩︎
Napansin ng mga iskolar, kapwa Masonic at hindi Masonic, gayundin ng mga Banal sa mga Huling Araw at hindi mga Banal sa mga Huling Araw, ang mga pagkakatulad sa pagitan ng endowment sa templo sa Nauvoo at ng Freemasonry. Noong 1947, sinabi ng historyador na Banal sa mga Huling Araw na si E. Cecil McGavin, “Tapat naming inaamin na may iilang pagkakatulad sa ritwal ng mga Mormon at ng mga Mason.”
Noong 1977, napansin ng historyador na si D. Michael Quinn, “Ang pagsisimula kay Joseph Smith bilang Master Mason noong 1842 ay maaaring nagsilbi ngang mitsa para hangarin niya ang karagdagang hayag tungkol sa mga seremonya na inaangkin ng mga Mason na nagmula sa Templo ni Solomon,” at idinagdag na “posible na ang paraan ng pananalita ng mga Mason ay nakaimpluwensya sa pagbuo ng mga salitang ginamit upang ituro ang mga sagradong bahagi ng LDS endowment.”
Ayon sa iskolar na Latter-day Saint na si Eugene Seaich:
Kapansin-pansin lalo na na sa lahat ng napakahabang ritwal ng Masonry, na sumasakop ng mahigit dalawang daang pahina na may dobleng kolum sa Richardson's Monitor of Freemasonry, ang Propeta ay tinanggap bilang tunay lamang ang bahaging maaaring pumuno ng isang pahina sa kaparehong anyo, at itinuwid pa niya ito sa mahahalagang punto.
[97]↩︎
Maraming bahagi ng seremonya sa templo ng mga Banal sa mga Huling Araw ang may mga kahalintulad sa Lumang Tipan. Kabilang dito ang mga paghuhugas at pagpapahid bilang bahagi ng pagtatalaga ng mga pari (Exodo 29:4–7; Levitico 8:6, 12), sagradong kasuotang isinusuot ng mga pari para sa kanilang paglilingkod (Exodo 28:2–43; Levitico 16:4), at ang paggamit ng lambong upang ihiwalay ang Banal na Lugar mula sa Kabanal-banalan (Exodo 26:33; II Mga Cronica 3:14).
Ang paggawa ng mga tipan, na sentro sa pagsamba ng sinaunang mga Israelita, ay makikita rin sa templong Latter-day Saint (Exodo 19:5–8). Tulad ng Tabernakulo at Templo ni Solomon, ang mga templo ay mga sagradong lugar kung saan hinahanap ang presensya ng Diyos (Exodo 25:8; 1 Mga Hari 8:10–11). Ang simbolismo, tulad ng awtoridad ng pagkasaserdote (Exodo 40:12–15; Mga Bilang 18:1–7), ang alituntunin ng paghahain (Levitico 1–7; Mga Bilang 15), at iba pang espirituwal na paglalarawan, ay lalo pang umaayon sa mga gawaing inilalarawan sa Lumang Tipan.
[98]↩︎
Itinampok ng iskolar ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Stephen O. Smoot na makikita ang mga tema ng templo sa Aklat ni Abraham, kabilang ang: “si Abraham [na naghahangad] na maging isang mataas na pari, ang ugnayan sa pagitan ng teopaniya at tipan, at si Abraham na nagtatayo ng mga altar at nagtatalaga ng sagradong lugar habang naglalakbay siya papasok sa Canaan.”
Napansin din ni Smoot na ang dramatikong simula ng Aklat ni Abraham ay nagaganap sa isang ritwal na tagpuan.
Iminungkahi ni B. H. Roberts na “ang mga simula ng hayag ng Diyos kay [Joseph] tungkol sa mga seremonya ng endowment ay nagsimula nang mapasakanya niya ang Ang Aklat ni Abraham, sa anyo ng manuskritong Egyptian papyrus.” Isinasama ng Facsimile 2 ng Ang Aklat ni Abraham ang mga elementong may kaugnayan sa templo, na iniuugnay ito sa mga sagradong turo at gawain.
[99]↩︎
Isinulat ni Heber C. Kimball sa isang liham kay Parley P. Pratt na “may pagkakatulad ang pagkasaserdote at Masonry. Sinasabi ni Brother Joseph na ang Masonry ay kinuha mula sa pagkasaserdote ngunit naging mas mababa na ang anyo nito, pero maraming bagay ang perpekto” (iniayon ang baybay sa pamantayan).
Katulad nito, sinabi ni Joseph Fielding, “Marami ang sumali sa institusyong Masoniko. Tila ito ay naging tuntungan o paghahanda para sa iba pang bagay, ang tunay na pinagmulan ng Masonry. Nakita ko rin ito at ikinagagalak ko ito.”
- Heber C. Kimball writes to Parley P. Pratt that "there is a similarity of priesthood in Masonry."
- Joseph Fielding identifies Freemasonry as a stepping stone to higher understanding of priesthood.
[100]↩︎
Sinabi ng historyador na si David J. Buerger, “Tatlong elemento ng temple endowment sa Nauvoo at ng kasabay nitong ritwal ng Mason ay magkahawig sa kapansin-pansing antas at kung minsan ay magkapareho pa. Ang mga ito ay ang mga token, tanda, at parusa.” Nagtapos si Buerger:
Ang padron ng mga pagkakatulad na ito ay nagbibigay ng matibay na palatandaan na ginamit ni Joseph Smith ang mga ritwal ng Masonry sa paghubog ng temple endowment, at partikular na hiniram ang mga token, tanda, at parusa. Ang salaysay tungkol sa paglikha at pagkahulog, ang nilalaman ng mga pangunahing tipan, at ang paghuhugas at pagpapahid ay walang katulad sa Masonry. Kaya, ang seremonya sa templo ay hindi maipapaliwanag bilang ganap na panghihiram mula sa Masonry; ni hindi rin ito maipapaliwanag bilang lubusang walang kaugnayan sa Masonry.
Napagpasyahan ng iskolar na Latter-day Saint na si Jeffrey M. Bradshaw na “ang mga pagkakatulad sa ilang galaw sa ritwal at mga padron ng wika ay kabilang sa pinakamahahalagang elemento ng Freemasonry na maaaring nagsilbing dahilan upang tumanggap ang Propeta ng hayag tungkol sa magkatulad na mga elemento sa mga ordenansa sa templo.”
- Jeffrey M. Bradshaw concludes that ritual gestures and language patterns are among the most important shared elements between Freemasonry and the temple.
- David John Buerger writes on similarities between the Nauvoo Temple Endowment and Masonry.
[101]↩︎
Inilalarawan ng Simbahan sa website nito kung paano, “sa panahon ng ordenansa ng [endowment], inilalahad ang mga pangyayaring bahagi ng plano ng kaligtasan. Kabilang dito ang Paglikha ng daigdig, ang Pagkahulog nina Adan at Eva, ang Pagbabayad-sala ni Jesucristo, ang apostasiya, at ang pagpapanumbalik.”
Binanggit ng historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Gilbert W. Scharffs na ang mga ito at marami pang ibang bahagi ng endowment sa templo ay wala sa Freemasonry. Nagtapos siya:
Ang ritwal ng mga Latter-day Saint at Masonic ay may iisang pinanggagalingang sanggunian sa templo ni Solomon na naging malinaw sa Nauvoo. Gayunman, ang mga ritwal ng Mormon ay lubusang nag-iba ng direksyon dahil nagsimulang mabuo ang mga ritwal sa templo ng LDS mula pa sa mga simula ng Simbahan. Bukod pa rito, nakabatay ang ritwal ng Mormon sa marami pang ibang pangyayari sa Luma at Bagong Tipan ng Biblia at sa mga pangyayari sa Kanlurang Hemispero (gaya ng nakatala sa Ang Aklat ni Mormon) na binisita ng Tagapagligtas pagkatapos ng kanyang pagkabuhay na mag-uli.
- The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints defines the meaning of the endowment ordinance.
- Gilbert W. Scharffs discusses the differences between Freemasonry and the Endowment.
[102]↩︎
Noong 2009, si Matthew B. Brown, isang Latter-day Saint, ay nagtipon ng listahan ng “napakaraming elemento sa unang tatlong seremonya ng pagsisimula sa Masonry na walang anumang kaugnayan sa mga ordenansa ng Mormon.” Kabilang dito ang mga tiyak na tungkulin ng mga opisyal, mga kasangkapang seremonyal gaya ng rough ashlar at trestle board, at mga simbolo gaya ng letrang “G” o ng pukyutan, na walang direktang kaugnayan sa mga ordenansa sa templo ng mga Latter-day Saint. Ang mga sangguniang mitolohikal at pangkasaysayan, kabilang ang pagpaslang kay Hiram Abiff, at ang mga inskripsiyon sa mga haligi ni Solomon, ay natatangi sa Masonry. Bukod pa rito, ang mga gawain gaya ng pag-ikot sa seremonya, pagpalakpak, at paggamit ng puting guwantes ay iba sa mga ritwal sa templo ng mga Latter-day Saint.
Ang Freemasonry naman, sa kabilang banda, ay hindi naglalahad ng mga turo tungkol sa buhay bago ipanganak, paglikha, pagkahulog nina Adan at Eva, at pagtubos sa pamamagitan ni Jesucristo. Hindi rin ito nagsasagawa ng mga bautismo para sa mga patay o nagbubuklod ng mga mag-asawa sa walang hanggang kasal.
- Matthew B. Brown compiles a list of elements in the rites of Freemasonry that have no connection to temple ordinances.
[103]↩︎
Napansin ng historyador na si Steven C. Harper na bagama’t may pagkakatulad ang mga anyo ng dalawang ritwal, magkaiba ang kanilang gamit:
Posibleng makita ang mga pagkakaiba sa mga tungkulin ng mga ordinansa sa templo ng Mason at LDS, kahit magkahawig ang anyo ng mga ito. Gumagamit ang mga ritwal ng Mason ng mga apron, pagkatok sa pinto, at mga di-pangkaraniwang pakikipagkamay upang itaguyod ang kapatiran. Ang mga ugnayan ay nabubuo sa pagitan ng mga lalaki, hindi sa pagitan ng mga tao at ng Diyos. Ang mga ordinansa sa templo ng LDS ay nagbibigay sa mga mananampalataya ng kapangyarihan upang muling makabalik sa presensya ng Diyos habang gumagawa at tumutupad sila ng mga tipan sa kanya. Ang ritwal mismo ay hindi ang endowment ng kapangyarihan. Maaaring may ilang anyo ng ritwal na inangkop mula sa mga tradisyong Mason, ngunit itinuturo ng endowment ang banal na plano ng paglikha, Pagkahulog, at pagtubos sa pamamagitan ni Cristo—na nangangako sa mga nakikipagtipan na susundin ang mga batas ng Diyos na magkakaroon sila ng kapangyarihan laban sa mga epekto ng Pagkahulog.
- Steven C. Harper describes the similarities and differences between the endowment and Masonry.
[104]↩︎
Gaya ng paglalarawan ni Heber C. Kimball, isang apostol sa Nauvoo at matagal nang Mason: “Sila [mga Freemason] ay paminsan-minsan may isang bagay na tama, ngunit nasa atin ang tunay na bagay.”
Sa katulad na paraan, nagtapos ang iskolar na Latter-day Saint na si Bradshaw na “may ilang mahahalagang eksepsyon, ngunit ang ugnayan ng mga ritwal ng Mason at mga ordenansa sa templo ay kadalasang paghahambing ng mga pagkakaiba.”
- Heber C. Kimball attributes Freemasonry to Solomon and David and Church possesses true Masonry.
- Jeffrey M. Bradshaw concludes that Latter-day Saint temple ordinances are more closely related to biblical and ancient sources than to Freemasonry.
[105]↩︎
Isinalaysay ni William Morgan, sa kanyang 1826 na pagbubunyag na pinamagatang Illustrations of Masonry, ang mga panunumpa at mga kaparusahan na sinasang-ayunan ng mga Freemason sa iba’t ibang antas sa loob ng Masonry.
. . . itinatali ko ang aking sarili sa parusang hindi bababa sa paghiwa sa aking lalamunan, pagbunot sa aking dila mula sa mga ugat nito, at paglilibing sa aking katawan sa magaspang na buhangin sa tabing-dagat kapag low tide. . .
. . . ibinibigkis ko ang aking sarili sa kaparusahang hindi bababa sa mapunit ang aking kaliwang dibdib, at ang aking puso at mga laman-loob ay kunin mula roon at ihagis sa ibabaw ng aking kaliwang balikat at dalhin sa lambak ng Jehosaphat, upang doon maging pagkain ng mababangis na hayop sa parang at mga buwitre sa himpapawid, kung sakali mang mapatunayang sadya akong nagkasala sa paglabag sa anumang bahagi ng taimtim kong panunumpa o obligasyong ito bilang isang Fellow-Craft Mason;
. . . itinatali ko ang aking sarili sa kaparusahang hindi bababa sa mahati ang aking katawan sa gitna at mapaghiwalay sa Hilaga at Timog, masunog hanggang maging abo ang aking mga lamang-loob sa gitna, at maikalat ang abo sa harap ng apat na hangin ng langit, upang wala ni katiting na bakas o alaala ang maiwan sa mga tao o mga Mason tungkol sa kasuklam-suklam at sinungaling sa sumpang tulad ko, kung ako man ay mapatunayang sadyang nagkasala ng paglabag sa alinmang bahagi ng aking taimtim na sumpa o obligasyon bilang isang Master Mason.
- William Morgan writes the oaths and penalties recited in rituals at different degrees of Masonry.
[106]↩︎
Iniulat ng Los Angeles Times na ang mga pagbabago sa endowment noong 1990 ay kasama ang pag-alis ng mga parusa para sa pagbubunyag ng mga lihim ng templo.
Sumulat sina Jerald at Sandra Tanner tungkol sa magkakatulad na mararahas na panunumpa na inuulit sa Masonry at sa temple endowment.
- Jerald and Sandra Tanner claim that the temple penalties came from masonic penalties.
- Los Angeles Times reports on major changes to the temple endowment.
[107]↩︎
Bihirang magbahagi si Joseph Smith sa publiko ng mga detalye tungkol sa mga sagradong pangyayari at doktrina. Halimbawa, habang ang ilan sa kanyang malalapit na kasamahan ay nagbigay ng mga salaysay tungkol sa mga lamina at sa proseso ng pagsasalin, si Joseph mismo ay hindi. Nang tanungin siya nang pribado ng kanyang kapatid, ipinaliwanag niya na “hindi nilayon na sabihin sa mundo ang lahat ng detalye ng paglabas ng Ang Aklat ni Mormon” at na “hindi angkop para sa kanya na isalaysay ang mga bagay na ito.”
Napansin din ni Brigham Young na yaong mga nakaupo sa “mga lihim na kapulungan” ni Joseph taon-taon… ay “nakarinig [sa kanya] na magsabi ng libu-libong bagay na hindi pa naririnig ng mga tao hanggang ngayon.” Tungkol sa mga ordinansa sa templo, wala sa siyam na lalaking unang tumanggap ng endowment sa Nauvoo noong Mayo 4, 1842, ang nagtala ng karanasang iyon, dahil hiniling ni Joseph sa kanila na huwag gawin iyon.
Pagkalipas ng anim na linggo, sumulat si Heber C. Kimball kay Parley P. Pratt, na wala sa Nauvoo, at sinabing ang grupo ay tumanggap ng “ilang mahahalagang bagay sa pamamagitan ng Propeta tungkol sa pagkasaserdote na magpapagalak sa iyong kaluluwa.” Gayunman, idinagdag niya, “Hindi ko ito maibibigay sa iyo sa sulat dahil hindi ito dapat isulat.”
[108]↩︎
Napansin ng mga historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na sina Matthew McBride at James Goldberg na ang bawat bahagi ng Doktrina at mga Tipan ay "sumasagot sa mahihigpit na tanong, naghahayag ng mahahalagang katotohanan, o nagbibigay ng praktikal na gabay." Inilarawan nila ang mga hayag na ito bilang "bunga ng nagpapatuloy na pag-uusap sa pagitan ng Panginoon at ng Kanyang mga tao."
- Matthew McBride and James Goldberg state that each section of the Doctrine and Covenants "answers pressing questions, reveals important truths, or gives practical guidance."
[109]↩︎
Sa isang sermon noong Hulyo 9, 1843, binigyang-diin ni Joseph Smith ang pagiging bukas sa katotohanan, saanman ito manggaling: “Isa sa mga dakila at pangunahing alituntunin ng Mormonismo ay ang tanggapin ang katotohanan, saanman ito manggaling.”
Ipinagpatuloy niya, “Kung, tulad ng isang bihasang mekaniko sa pagkuha ng init para sa paghihinang, gagamit ako ng borax at alum at iba pa—at magtagumpay sa paghihinang sa inyong lahat nang magkakasama, hindi ba’t makakamit ko ang isang mabuting layunin?”
- Joseph Smith embraces the role of a "skillful mechanic," welding truth from different sources together.
[110]↩︎
May ilang elemento ng templo—gaya ng mga tanda, token, at partikular na pananalita—na malapit ang pagkakahawig sa ilang bahagi ng mga ritwal ng Masonry. Ayon sa mga sangguniang parehong sumusuporta at pumupuna, ang mga “susing” ito ang unang pumukaw sa pagkamausisa ni Joseph Smith tungkol sa Freemasonry.
Ikinuwento ni Horace H. Cummings na sinabi ng kanyang lolo, na matagal nang Mason, “Ipinaliwanag ng propeta ang maraming bagay tungkol sa mga ritwal na kahit ang mga Mason ay hindi nagkukunwaring nauunawaan, ngunit ginawa niyang napakalinaw at maganda ang mga ito.”
Binanggit din ni Cummings na si Joseph ay tila “mas nakauunawa sa ilang bahagi ng mga seremonya kaysa sinumang Mason.”
[111]↩︎
Noong Hunyo 1842, sumulat si Elder Heber C. Kimball kay Elder Parley P. Pratt, at binanggit ang isang ugnayan sa pagitan ng pagkasaserdote at Masonry: “may pagkakatulad ang pagkasaserdote sa Masonry. sabi ni Br Joseph, ang Masonry ay kinuha mula sa pagkasaserdote pero naging bulok na. pero maraming bagay ang perpekto.”
- Heber C. Kimball writes to Parley P. Pratt that "there is a similarity of priesthood in Masonry."
[112]↩︎
Ipinaliwanag ng dating assistant historian ng Simbahan na si Richard E. Turley, Jr.:
Sa paglipas ng mga taon, maraming mananaliksik ang nagtanong sa akin tungkol sa mga pagkakatulad sa pagitan ng endowment na ipinakilala ng propeta na si Joseph Smith at ng Freemasonry. Ipinapaliwanag ko na ginamit at inangkop ni Joseph ang tanyag na sistemang panturo ng Freemasonry upang magturo ng mga walang hanggang alituntunin. Kaya, para talagang maunawaan ang inihayag ng Diyos kay Joseph, dapat pagtuunan ng mga mananaliksik ang mga pagkakaiba sa pagitan ng endowment at ng mga ritwal ng Masoniko.
Inangkop ni Joe Steve Swick III, isang Latter-day Saint na Freemason, ang kasabihang Victorian na “May luma, may bago, may hiniram, may asul” para ilarawan ang mga makabagong ordenansa sa templo bilang “may luma, may bago, may hiniram, pero pawang totoo.”
Sa pagpapalawak ng ideyang ito, isinulat ni Jeffrey M. Bradshaw na ang banal na hayag at ang pagkakalantad ni Joseph Smith sa Freemasonry ay hindi magkatunggaling pinagmumulan ng mga ordenansa sa templo; sa halip, nagtutulungan ang mga ito bilang magkatuwang na impluwensya, kasama ng Biblia at iba pang mga pinagmulan.
Idinagdag pa ng sanaysay ng Simbahan tungkol sa Freemasonry: "Naunawaan ni Joseph at ng kanyang mga kasama ang Masonry bilang isang institusyon na nag-ingat ng mga bakas ng sinaunang katotohanan. Kinilala nila ang mga pagkakatulad sa pagitan ng mga ritwal ng Masonry at ng endowment ngunit napagpasyahan, batay sa kanilang karanasan sa dalawa, na ang ordenansa ay banal na naipanumbalik."
[113]↩︎
Sinasabi ng kasulatan ng mga Banal sa mga Huling Araw na naghahayag ang Diyos ng mga katotohanan sa kanyang mga anak sa mga paraang maiintindihan sa kanilang panahon at kultura. Halimbawa, sa 2 Nephi 31:3, ipinaliwanag ni Nephi kung paano nakikipag-usap ang Panginoon sa kanyang mga tao: "Sapagka’t nagbibigay ang Panginoong Diyos ng liwanag sa pang-unawa; sapagka’t siya ay nangungusap sa mga tao alinsunod sa kanilang wika, sa kanilang pang-unawa." Sa gayunding paraan, sinasabi ng Panginoon sa Doktrina at mga Tipan 1:24 na ang mga hayag ay "ibinigay sa aking mga tagapaglingkod sa kanilang kahinaan, alinsunod sa paraan ng kanilang wika, upang sila ay magkaroon ng pang-unawa."
Inulit ni Brigham Young ang ideyang ito nang ituro niya:
Hindi ko man lang pinaniniwalaan na may iisang hayag, sa maraming ibinigay ng Diyos sa Simbahan, na ganap sa kabuuan nito. Ang mga hayag ng Diyos ay naglalaman ng tamang doktrina at alituntunin, hanggang sa abot ng mga ito; ngunit imposibleng makatanggap ang mga kaawa-awa, mahihina, mabababa, hamak, at makasalanang naninirahan sa daigdig ng isang hayag mula sa Makapangyarihan sa lahat sa lahat ng kasakdalan nito. Kailangan niyang magsalita sa atin sa paraang akma sa lawak ng ating kakayahan.
Nagpatuloy si Brigham sa pagtuturo na, "Kung may isang anghel na dumating sa kongregasyong ito, o bumisita sa sinuman dito, at gamitin ang wikang ginagamit niya sa langit, ano ang mapapakinabangan natin? Wala, dahil hindi natin mauunawaan kahit isang salitang sinasabi niya. Kapag dumarating ang mga anghel upang bumisita sa mga mortal, kailangan nilang makibagay at tanggapin, nang higit o kulang, ang kalagayan ng mga mortal; kailangan nilang bumaba sa antas ng ating kakayahan upang makipag-usap sa atin."
- Brigham teaches that the Lord condescends to give revelations to people in ways they understand.
[114]↩︎
Ipinaliliwanag ng website na “sa panahon ng ordenansa ng endowment, aanyayahan kayong gumawa ng ilang tipan sa Diyos,” kabilang ang Batas ng Pagsunod, ang Batas ng Sakripisyo, ang Batas ng Ebanghelyo, ang Batas ng Kalinisang-puri, at ang Batas ng Konsagrasyon.
Nagbigay si Brigham Young ng depinisyon ng endowment sa isang talumpati noong 1853:
Ang inyong endowment ay, ang tanggapin ang lahat ng ordenansang iyon sa Bahay ng Panginoon, na kinakailangan para sa inyo, pagkatapos ninyong pumanaw sa buhay na ito, upang mabigyang-kakayahan kayong makabalik sa harapan ng Ama, na malampasan ang mga anghel na nakatayo bilang mga bantay, at mabigyang-kakayahang ibigay sa kanila ang mga susing salita, ang mga tanda at mga sagisag, na may kaugnayan sa Banal na Pagkasaserdote, at makamtan ang inyong walang hanggang pagtataguyod sa kabila ng lupa at impiyerno.
- Brigham Young on the "Necessity of Building Temples."
- The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints defines the meaning of the endowment ordinance.
[115]↩︎
Halimbawa, sumulat si Heber C. Kimball kay Parley P. Pratt na “sinasabi ni Brother Joseph na ang Masonry ay kinuha mula sa pagkasaserdote pero naging bulok na; pero maraming bagay [sa Masonry] ang perpekto” (iniangkop ang baybay).
Itinuring ni Joseph Fielding ang Masonry bilang “isang tuntungan o paghahanda para sa iba pang bagay,” at tinukoy ang temple endowment bilang “ang tunay na pinagmulan ng Masonry.”
Pagkalipas ng ilang dekada, itinuro ni Franklin D. Richards na ang Freemasonry ang nagtulak kay Joseph Smith na magtanong sa Diyos, na humantong sa temple endowment:
Alam ni Joseph, ang propeta, na may ilang bagay tungkol sa Masonry na nagmula pa sa simula, at nais niyang malaman kung ano ang mga iyon, kaya ang lodge. Inamin ng mga Mason na may ilang susi ng kaalaman na nauugnay sa Masonry na nawala. Nagtanong si Joseph sa Panginoon tungkol sa bagay na iyon at inihayag Niya sa propeta ang tunay na Masonry, gaya ng mayroon tayo sa ating mga templo.
[116]↩︎
Halimbawa, sa isang talumpati sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 1844, sinabi ni Hyrum Smith:
Hindi ako makagagawa ng paghahambing sa pagitan ng bahay ng Diyos at ng anumang bagay na umiiral ngayon. Mula sa bahay na iyon ay may mga dakilang bagay na lalabas; may isang dakila at makapangyarihang kapangyarihan na lalabas mula roon; may isang endowment; ang kaalaman ay kapangyarihan, gusto natin ng kaalaman; madalas tayong nagkakaroon ng mga suliranin sa mga taong nagsasabing sila ay mga Banal sa mga Huling Araw; kapag ibinigay ang sakramento sa bahay ng Panginoon, maaalis nito ang malaking bahagi ng suliraning umiiral ngayon.
- Hyrum Smith states that the temple is incomparable, emphasizing its importance for granting power and knowledge, and its role in addressing church challenges.
[117]↩︎
Ang mga ritwal ng pagkahari sa sinaunang Malapit na Silangan ay madalas na nagbibigay ng banal na pagiging anak, isang konseptong kalaunan ay pinalawak sa ilang tradisyong Judio (hal., sa Qumran at Dura Europos) para sa lahat ng tumutupad ng tipan sa pamamagitan ng mga ritwal ng maharlikang pagkasaserdote, na umaalingawngaw sa Exodo 19:6. Iniugnay ito ni Jeffrey M. Bradshaw, isang iskolar na Banal ng mga Huling Araw, sa mga pangako ng Bagong Tipan tungkol sa pakikibahagi sa banal na pamamahala (Apoc. 3:21).
Ang Biblia, at lalo na ang Pahayag, ay may mga temang gaya ng “mga hari at mga pari sa Diyos.” Sa huling sermon ni Joseph Smith (Hunyo 16, 1844), ipinaliwanag niya ang kahalagahan nito sa templo sa Pahayag 1:6. Ang kaparehong wika ay makikita rin sa mga Kristiyanong interpretasyon ng mga ritong Masoniko, gaya ng “ikawalong antas” ni Salem Town.
[118]↩︎
Habang iniuugnay ng Masonic scholar na si Albert Pike ang pinagmulan ng larawang parisukat at kompas sa mga hermetic na pinagmulan noong Middle Ages, iminumungkahi ng mas bagong pananaliksik na ang mga simbolong ito ay mula pa sa sinaunang-panahong panahon.
Binanggit ng iskolar na Latter-day Saint na si Jeffrey M. Bradshaw na magkakasamang lumilitaw ang mga simbolong ito sa pananamit, mga tabing ng templo, at mga telang pantakip sa altar sa iba’t ibang tradisyon—kabilang ang mga pinagmulang Judio, Kristiyano, at iba pang sinaunang Malapit na Silangan—pati na rin sa mga hindi inaasahang lugar, gaya ng sinaunang Tsina.
- Pike explains that the compass and square are ancient symbols and represent the dual nature of the universe and humanity, encompassing both spiritual and material aspects.
- Jeffrey M. Bradshaw notes that the symbols of the compass and the square are found "in Jewish, Christian, and other sources from the ancient Near East, [and] also in unexpected places such as China."
[119]↩︎
Ang mga kuwento ng paglikha at ng Halamanan ng Eden sa Genesis 1–3 ay naglalarawan sa Diyos na lumilikha ng mundo at inilalagay sina Adan at Eva sa isang paraiso na may mga kautusang dapat sundin. Ang tabernakulo, na inilalarawan sa Exodo 25–26, ay isang naililipat na santuwaryo na itinayo ng mga Israelita sa ilang ayon sa detalyadong mga tagubiling ibinigay ng Diyos. Ang templo ni Solomon, na inilalarawan sa 1 Mga Hari 6 at 8, ay isang permanenteng gusali sa Jerusalem na itinayo upang paglagyan ng Kaban ng Tipan at magsilbing sentro ng pagsamba ng mga Israelita.
[120]↩︎
Ayon sa website ng Simbahan, bahagi ng endowment ang isang ritwal na drama tungkol sa paglikha at sa pagkahulog nina Adan at Eva:
Sa ordenansa, inilalahad ang mga pangyayaring bahagi ng plano ng kaligtasan. Kabilang dito ang Paglikha ng mundo, ang Pagkahulog nina Adan at Eva, ang Pagbabayad-sala ni Jesucristo, ang apostasiya, at ang pagpapanumbalik. Mas marami ka ring matututuhan tungkol sa paraan kung paano makababalik ang lahat ng tao sa presensya ng Panginoon.
- The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints defines the meaning of the endowment ordinance.
[121]↩︎
Ayon kay Dana Luciano, “Ang mitolohiyang tinanggap ng tradisyong Masoniko . . . ay umaabot nang mahigit 5,000 taon pabalik upang isama ang arkitekto ng templo ni Solomon, si Hiram [Abiff], na sinasabing pinatay dahil hindi niya ibinunyag ang mga lihim ng Masonry.”
Sinabi ni Mark Tabbert, “Pinag-isa ng kuwento sa Biblia tungkol sa Templo ni Haring Solomon, na inilalarawan sa 1 Mga Hari at 2 Mga Cronica, ang mga elementong ito. Sa loob ng isang lodge, tinanggap ng mga lalaking may magkakaibang pananampalataya ang Templo bilang isang simbolo kung saan maaaring lumago ang paggalang at pag-ibig na pangkapatiran.”
[122]↩︎
Ang tipan ng Diyos kay Abraham ay kinabibilangan ng mga pangako ng pagiging isang bansa at pagpapala (Genesis 12:1-3), na minarkahan ng ritwal ng mga paghahain ng hayop (Genesis 15:9-18) at ng tanda ng pagtutuli (Genesis 17:9-11).
Ang Tipan sa Sinai kay Moises ay nagtatatag sa mga Israelita bilang banal na bansa ng Diyos (Exodo 19:5-6), na pinagtibay sa pamamagitan ng mga handog at pagwiwisik ng dugo (Exodo 24:3-8) at muling pinagtibay pagkatapos ng pangyayari tungkol sa ginintuang guya (Exodo 34:27-28).
Kalaunan, binigyang-diin ang tipan sa Moab (Deuteronomio 29:1) at muling pinagtibay ni Josue sa pamamagitan ng isang ritwal ng pangako at isang batong saksi (Josue 24:25-26).
[123]↩︎
Ipinapaliwanag ng website ng Simbahan ang mga uri ng mga tipang ginagawa sa endowment:
Sa ordenansa ng endowment, aanyayahan kayong gumawa ng ilang tipan sa Diyos. Ang mga tipang ito ay: Batas ng Pagsunod, na kinabibilangan ng pagsisikap na sundin ang mga utos ng Diyos. Batas ng Pagsasakripisyo, na nangangahulugang ginagawa natin ang lahat ng makakaya natin upang suportahan ang gawain ng Panginoon at nagsisisi nang may bagbag na puso at nagsisising espiritu. Batas ng Ebanghelyo, na siyang mas mataas na batas na itinuro Niya noong narito Siya sa lupa. Batas ng Kalinisang-puri, na nangangahulugang nakikipagtalik lamang tayo sa taong legal at naaayon sa batas na pinakasalan natin ayon sa batas ng Diyos. Batas ng Konsagrasyon, na nangangahulugang inilalaan natin ang ating oras, mga talento, at lahat ng bagay na ipinagkaloob sa atin ng Panginoon sa pagtatayo ng Simbahan ni Jesucristo sa lupa. Layon na maging may-bisa ang lahat ng tipan sa Diyos. Kapag tinutupad ninyo ang inyong mga tipan at nagsisisi sa inyong mga kakulangan, tumitibay ang inyong ugnayan sa Kanya at pagpapalain Niya kayo nang mas lubos. Mas nagiging malapit at mas makahulugan din ang inyong ugnayan sa Tagapagligtas. Ang mga tumutupad sa tipan ay nagkakaroon ng mas malaking paglapit sa kapangyarihan ng Diyos at sa pagmamahal, kapayapaan, kapanatagan, at kagalakang walang hanggan. Nangangako ang Diyos na ang mga tumutupad sa kanilang mga tipan ay magkakaroon ng pagkakataong makabalik upang mamuhay na kasama Niya magpakailanman.
- The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints defines the meaning of the endowment ordinance.
[124]↩︎
Ang mga obligasyong Masoniko ay nagbibigkis sa mga miyembro na itaguyod ang mga pamantayang etikal ng kapatiran at suportahan ang kapwa Mason. Halimbawa, hinihingi ng Obligasyon ng Entered Apprentice Mason na mangako ang mga bagong kasapi sa pagiging lihim, pagsunod, at moralidad.
Bukod pa rito, ang mga obligasyon ng mga Mason ay madalas ding may kasamang mga pangako na tumulong sa iba na nangangailangan at panatilihin ang matataas na pamantayang moral.
- Esoteric Freemasons website explains the significance of Masonic oaths.
[125]↩︎
Binabanggit sa Biblia ang sagradong kasuotan bilang simbolo ng kabanalan at banal na awtoridad. Ang mga kasuotang pangpari na inilarawan sa Exodo 28:2 ay ginawa para sa kaluwalhatian at kagandahan, kabilang ang ephod, pektoral, at balabal na isinusuot ni Aaron at ng kanyang mga anak (Exodo 28:2-43; Levitico 8:7-9). Ibinubukod ng mga kasuotang ito ang mga pari para sa kanilang mga sagradong tungkulin. Sa simbolikong paraan, binabanggit din ng Biblia ang espirituwal na kasuotan, gaya ng pagkakadamit ng mga kasuotan ng kaligtasan at ng balabal ng katuwiran (Isaias 61:10).
[126]↩︎
Gaya ng ipinaliwanag ng Simbahan:
Ang mga adultong miyembro ng The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints na tumatanggap ng endowment ay pumapasok sa mga sagradong pangako, na kilala bilang mga tipan, na sundin ang pinakamataas na pamantayan ng moral na integridad at pagtatalaga sa Diyos. Bilang bahagi ng pagpasok sa mga tipang ito sa templo, tumatanggap ang mga miyembro ng isang simpleng panloob na kasuotan—na madalas tawaging “kasuotan sa templo” o “kasuotan ng Banal na Pagkasaserdote.”
- The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints defines the meaning of the endowment ordinance.
- The Church's website explains the significance of garments.
[127]↩︎
Ayon kay Albert G. Mackey, ang puting kulay ng mga Masonikong apron ay sumasagisag sa “isang sagisag ng kawalang-malay at kadalisayan” at sumasalamin sa “mga kasuotan ng Judiong pagkasaserdote.”
- Albert G. Mackey explains the importance of the apron in Masonic thinking.
[128]↩︎
Inilalarawan ng Biblia ang mga ritwal na mahalaga sa pagsamba sa templo sa sinaunang Israel, kabilang ang mga paghahandog, paghuhugas, at mga pagpapahid. Ang mga paghahandog ay mahalaga sa Pagbabayad-sala at debosyon, gaya ng makikita sa detalyadong mga tagubilin para sa mga handog na susunugin (Levitico 1:3-4) at sa kanilang simbolikong katuparan sa sakripisyo ni Cristo (Mga Hebreo 9:13-14). Kinakailangan ang mga paghuhugas para sa paglilinis, gaya ng ipinapakita ng tansong hugasan para sa mga pari (Exodo 30:19-21). Ang mga pagpapahid ay sumasagisag sa pagtatalaga at pagpapala, gaya ng pagpapahid kay Aaron bilang mataas na pari (Mga Awit 23:5; Exodo 30:22-30).
[129]↩︎
Ibinibigay ng website ng Simbahan ang sumusunod na paliwanag para sa endowment:
Ang endowment ay nagbibigay ng pagtuturo, mga tipan, at ipinangakong mga pagpapala na nag-aalok ng lakas, layunin, at proteksyon sa araw-araw na buhay. Itinuturo nito ang tungkol sa Paglikha ng daigdig, ang Pagkahulog nina Adan at Eva, ang plano ng pagtubos sa pamamagitan ni Jesucristo, at ang sarili nating paglalakbay pabalik sa kinaroroonan ng Diyos.
Ipinaliwanag ni Elder Boyd K. Packer:
Sa mga templo, ang mga miyembro ng Simbahan na ginagawa ang kanilang sarili na karapat-dapat ay maaaring makibahagi sa pinakadakila sa mga tumutubos na ordenansa na naihayag sa sangkatauhan. Doon, sa isang sagradong seremonya, ang isang tao ay maaaring mahugasan at mapahiran at maturuan at makatanggap ng endowment at mabuklod.
Ganito tinukoy ni Brigham Young ang endowment:
Ang inyong endowment ay, ang tanggapin ang lahat ng ordenansang iyon sa Bahay ng Panginoon, na kinakailangan para sa inyo, pagkatapos ninyong pumanaw sa buhay na ito, upang mabigyang-kakayahan kayong makabalik sa harapan ng Ama, na malampasan ang mga anghel na nakatayo bilang mga bantay, at mabigyang-kakayahang ibigay sa kanila ang mga susing salita, ang mga tanda at mga sagisag, na may kaugnayan sa Banal na Pagkasaserdote, at makamtan ang inyong walang hanggang pagtataguyod sa kabila ng lupa at impiyerno.
[130]↩︎
Ayon sa isang Masonic na website:
Ang mga ritwal ng Freemasonry ay nakabatay sa mga turong etikal at pilosopikal na gumagabay sa atin sa habambuhay nating paglalakbay tungo sa pagpapabuti ng sarili. Upang maging isang Master Mason, kailangang kumpletuhin ng isang lalaki ang tatlong degree, mga seremonyang gumagamit ng sinaunang mga simbolo upang bigyan ang isang Brother ng kaalamang kailangan para mahubog niya ang kanyang sarili bilang isang taong may integridad. Marami sa mga simbolong ito ay nagmula sa tradisyunal na hanapbuhay ng pagmamason ng bato.
Ang website ay lalo pang nagpapaliwanag:
Ang mga degree ay nakaayos ayon sa mga ranggo ng samahan ng mga stonemason, na nag-regulate sa propesyon. Habang umuunlad ang isang stonemason sa kanyang gawain, naaabot niya ang mga ranggong apprentice, journeyman, at master mason. Makikita na ngayon ang mga ranggong ito sa tatlong degree ng Blue Lodge, kung saan ang apprentice ay tinatawag na ngayong Entered Apprentice degree at ang journeyman ay tinatawag na ngayong Fellow Craft degree.
Ang pangunahing layunin ng mga seremonyang ito ay inilalarawan nang ganito:
Sa pamamagitan ng mga antas ng Freemasonry, ang isang lalaki ay pinagkakatiwalaan ng mga lihim ng bawat antas at ng sining ng paggamit ng mga kasangkapan upang mabuo ang kanyang moral na pagkatao. Habang tinatapos niya ang bawat antas ng Masonry, mas marami siyang natututuhan tungkol sa Freemasonry, kabilang ang kung paano gamitin ang mga aral ng mga simbolong ito sa pang-araw-araw na buhay.
- Scottish Rite Blog describes the symbolic tools of Freemasonry.
[131]↩︎
Pagkatapos ng pulong ng Labindalawa noong Abril 10, 1845, inutusan si Lucius N. Scovil na pansamantalang itigil ang mga pulong ng Nauvoo Lodge. Gayunman, pagsapit ng Hulyo, ipinapakita ng journal ni Hosea Stout na nagpatuloy na muli ang mga pulong ng lodge.
Nagpatuloy ang interes sa Freemasonry sa Nauvoo hanggang sa pag-alis ng mga Santo. Itinala sa Lodge Minute Book na noong Pebrero 7, 1846—tatlong araw matapos tawirin ng unang grupo ng mga Banal sa mga Huling Araw ang Ilog Mississippi—nagkaroon ng pulong ng lodge kung saan ang dalawang tao ay “itinaas” sa mas mataas na antas.
[132]↩︎
Sa pagtalakay sa patuloy na interes sa Masonry pagkatapos ng paglalaan ng templo, isinulat ng historyador ng mga Banal sa mga Huling Araw na si Richard L. Bushman: “Kung inisip ni Joseph ang Freemasonry bilang sirang pagkasaserdote, wala siyang ginawa para pigilan ang kanyang karibal.”
- Richard L. Bushman mentions "if Joseph thought of Freemasonry as degenerate priesthood, he did nothing to suppress his rival."
[133]↩︎
Idinokumento ni Mervin B. Hogan, isang historyador ng Masonry na Latter-day Saint, ang pagtatatag ng mga unang Masonic lodge sa Utah mahigit sampung taon matapos dumating ang mga pioneer. Binanggit niya kung paano itinatag ang unang organisadong lodge sa Utah sa Camp Floyd “sa pamamagitan ng isang Grand Lodge of Missouri dispensasyon na may petsang Marso 6, 1859, at isang Charter mula sa parehong awtoridad na inilabas noong Mayo 1860 para sa Rocky Mountain Lodge No. 205.” Inorganisa ang lodge ng mga pederal na sundalo ng Estados Unidos na bahagi ng ekspedisyon ni Albert Sidney Johnston.
- Hogan examines the relationship between Masonry and early Utah Mormonism, noting Brigham Young's efforts to limit Masonic influence and his attribution of Joseph and Hyrum Smith's deaths to Masonic actions.
[134]↩︎
Noong Enero 20, 1925, nagpasa ang Utah Grand Lodge ng isang resolusyon na nagsasabing ang mga miyembro ng Simbahan ay “hindi karapat-dapat na maging miyembro ng alinmang Lodge … sa estadong ito.” Sa kabila ng tatlong hindi nagtagumpay na pagtatangka sa paglipas ng mga taon na baligtarin ang pasyang ito, na tiningnan ng ilan bilang “salungat sa pangunahing batas ng Masonry,” sa wakas ay nabaligtad ang patakarang ito noong Enero 31, 1984.
- The Grand Masonic Lodge of Utah discusses and adopts a resolution stating that members of the Mormon Church are not eligible for Masonic membership due to incompatible teachings and regulations.
[135]↩︎
Ang mga tala sa journal ni Hosea Stout para sa Enero 16 at Pebrero 7, 1852, ay naglalarawan ng pagdalo niya sa isang "Masonic school" na ginanap sa gabi. Ang mga pulong na ito ay bahagi ng mga gawaing Masoniko na nagpatuloy sa lugar noong panahong iyon.
- Hosea Stout records frequent engagements with Masonic activities from 1845–1852, including meetings at the Masonic Hall, attending Masonic school, and interactions with fellow Masons.
[136]↩︎
Ayon sa isang artikulo sa Utah History Encyclopedia ni Attilio G. Parisi:
Unang nagkaroon ng organisadong presensya ang Freemasonry sa Utah noong taglamig ng 1858, nang dalawampu’t tatlong opisyal at sundalo mula sa Army ni Johnston, na ipinadala upang sugpuin ang iniulat na “paghihimagsik ng mga Mormon,” ay naghanap ng samahang pangkapatiran sa kanilang malayong himpilan sa Camp Floyd, malapit sa Fairfield, na kilala rin bilang “Frogtown.” Pakiramdam ng mga sundalo na hindi sila tanggap, dahil ikinagalit ng mga Mormon ang “pananalakay” at ipinagkait sa kanila ang pakikipagkaibigan, habang ang malupit na klima at mga kalagayan ay lalo pang nagdagdag sa kanilang pag-iisa.
Ang unang Masonic meeting hall sa Utah ay itinayo sa ganitong mga kalagayan. May sukat itong 60 sa 30 talampakan, at ang matataas nitong bintana ay higit na para sa bentilasyon kaysa sa liwanag. Hindi tulad ng ibang mga gusali sa kampo, ang bulwagang ito ay itinayo nang buo ng mga miyembro ng lodge.
Inilarawan ni Massimo Introvigne, isang iskolar na hindi kaanib sa Simbahan, ang kasaysayan ng pagbubukod sa mga Banal sa mga Huling Araw mula sa Freemasonry sa Utah.
[137]↩︎
Itinala ni Wilford Woodruff ang isang pag-uusap sa isang pulong ng Labindalawa, kung saan nagpahayag si Elder George A. Smith ng hangaring pumunta sa England upang kumuha ng limang charter para sa mga lodge, na magtatatag ng isang grand lodge at gagawing malaya ang mga Banal sa lahat ng iba pang Grand Lodge sa buong mundo. Bilang tugon, sinabi ni Brigham Young:
Wala akong pag-aalinlangan na maaaring gawin ang bagay na iyon at maaari nating dalhin ang ating Mga Kabataang Lalaki sa lohiya, ngunit itatanong ko kung anong kabutihan ang magagawa nito, anong kabutihan ang maaaring idulot nito sa palagay ko ay wala talagang mabuting maidudulot; ang totoo ay kailangan nating umasa sa Panginoong Diyos ng Israel upang alalayan tayo at hindi sa anumang institusyon o kaharian o mga tao sa ibabaw ng mundo maliban sa kaharian ng Diyos.
Binigyang-diin ng tugon ni Brigham Young ang pag-asa sa Diyos at sa kaharian ng Diyos sa halip na sa mga panlabas na institusyon.
- Wilford Woodruff records a conversation with Brigham Young about Masonry and the United States government's intentions toward the Church.
[138]↩︎
Sa isang talakayan kasama ang Labindalawa noong Agosto 19, 1860, gaya ng iniulat ni Wilford Woodruff, sinabi ni Brigham Young:
Hinangad ng mga tao ng Estados Unidos ang aming pagkawasak at ginawa nila ang lahat ng pagsisikap upang maisakatuparan iyon. Kumilos sila sa pamamagitan ng institusyong Masoniko upang maisakatuparan iyon. Sina Joseph at Hyrum Smith ay mga Master Mason at pinatay sila ng mga Mason o dahil sa kanilang pag-uudyok, at ibinigay niya ang hudyat ng pagkabalisa at siya ay binaril ng mga Mason habang ginagawa iyon... May iba pang mga Mason na ipinadala sa teritoryong ito para sa gayunding layunin—na magtatag ng isang lohiya rito at subukang magkaroon ng impluwensya sa ilan dito upang gumawa ng plano na subukang patayin ako at ang mga pinuno ng simbahan, ngunit hindi nila iyon magagawa.
Ipinahayag ni Brigham Young ang paniniwala na ang mga Mason ay sangkot sa pagkamatay nina Joseph at Hyrum Smith at na may mga katulad na pagsisikap na ginagawa laban sa mga pinuno ng Simbahan sa Kanluran.
- Wilford Woodruff records a conversation with Brigham Young about Masonry and the United States government's intentions toward the Church.
[139]↩︎
Noong 1861, sinabi ni Heber C. Kimball, isang tagapayo ni Brigham Young sa Unang Panguluhan: “Naging tapat ako sa aking bansa, sa aking mga kapatid na Mason, at gayundin sa aking mga kapatid sa Simbahang ito.” Itinala rin ng kanyang anak na sinabi niya:
Naging tapat ako na gaya ng isang anghel mula sa langit sa mga tipan na ginawa ko sa Lodge sa Victor. Walang lalaking tinanggap sa isang Lodge noong mga panahong iyon maliban kung siya ay may mabuting asal at taong may maayos na gawi; at ang isang miyembro ay masususpinde dahil sa paglalasing, o anumang iba pang imoral na asal. Nais ko na sana lahat ng tao ay mga Mason at mamuhay ayon sa kanilang pinaniniwalaan; kung gayon, mas magiging mabuti ang kalagayan ng mundo kaysa sa ngayon.
- Helen Mar Kimball Whitney records the life of Heber C. Kimball, who discusses his involvement with Freemasonry.
- Heber C. Kimball discusses the Church's persecutions in 1861, highlights their resilience, mentions ties to Freemasonry, and predicts retribution for their oppressors.
[140]↩︎
Sa isang liham sa mga panguluhan ng stake, isinulat nina Lorenzo Snow at Joseph F. Smith:
Ang payo ng Unang Panguluhan sa lahat ng gayong kaso ay laban sa pagsali ng ating mga kapatid sa mga lihim na samahan, at kung nagawa na ito ng ilan sa kanila, ang payo sa kanila ay umalis sa mga ganitong samahan sa lalong madaling panahon kapag pinahihintulutan ng mga kalagayan at ipinapayo ng karunungan.
- Church president Lorenzo Snow and his counselor Joseph F. Smith strongly counsels members not to become members of secret organizations.
[141]↩︎
Si B. H. Roberts, isang pangulo ng Korum ng mga Pitumpu, ay sumulat ng liham bilang tugon sa mga tanong ng isang pangulo ng stake sa Idaho tungkol sa Freemasonry. Ito ang kanyang naging konklusyon:
Sa palagay ko, ang maingat na pag-aaral ng mga katotohanang ito ay magpapatunay nang lampas sa pagtatalo na ang Propeta ay hindi talaga umasa sa anumang natutuhan niya sa Masonry para sa ating mga seremonya ng endowment, gaya rin na ang natutuhan niya mula sa may depektong mga kredo ng Sangkakristiyanuhan ay hindi nangangahulugang may pagkakautang siya sa mga kredong iyon para sa inilabas niya sa dispensasyon ng ebanghelyo na ibinigay niya, sa ilalim ng Diyos, sa mundo. Makatitiyak ang mga Banal na ang mayroon tayo sa pamamagitan ng Propeta tungkol sa pagkasaserdote at sa mga sagradong hiwaga nito ay bunga ng mga hayag ng Diyos kay Joseph Smith, at hindi ng di-sinasadya at maikling kaugnayan ng Propeta sa Masonry.
Ang pinaikling bersyon ng tugong ito ay kalaunang inilathala sa Improvement Era.
- B. H. Roberts addresses concerns about Joseph Smith's Masonic and origins of temple ceremonies, emphasizing that the ceremonies were divinely revealed to Smith before his engagement with Masonry.
- Elder B. H. Roberts addresses Joseph Smith's Masonic connection, stating that the endowment ceremonies originated from divine revelations and predated his Masonic affiliations.
[142]↩︎
Sa ilalim ng pangangasiwa ng pambansang Masonic Service Organization, naglahad si Samuel H. Goodwin ng mga argumento na nagtatanggol sa posisyon ng Grand Lodge of Utah, at nagbigay ng sapat na paliwanag kung bakit ang Freemasonry sa Utah—at sa buong bansa, dahil lumalampas ang isyung ito sa mga lokal na alalahanin—ay hindi dapat tumanggap ng mga kasapi mula sa mga Banal sa mga Huling Araw. Kalaunan, si Mervin B. Hogan, isang Freemason na Banal sa mga Huling Araw at may-akda, ay sumulat ng detalyadong kasaysayan ng patakaran ng pagbubukod, at itinaguyod ang pagpapawalang-bisa nito habang binibigyang-diin ang “masugid na layunin ni Goodwin sa kanyang pagtugis sa anti-Mormonism.”
- Mervin B. Hogan discusses the Masonic Latter-day Saint exclusion policy, advocating its termination and noting Goodwin's strong anti-Mormon stance.
- Samuel H. Goodwin discusses the relationship between the Mormon Church and Freemasonry, highlighting historical attitudes, clandestine practices, theological differences, and prohibitions on membership.
[143]↩︎
Ang sumusunod na resolusyon ay pinagtibay ng Utah Grand Lodge noong Enero 20, 1925:
IPINASIYA: Na ang isang miyembro ng Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, na karaniwang tinatawag na Mormon Church, ay hindi maaaring maging miyembro ng alinmang Lodge F.&A.M. sa Estadong ito, at ang pagiging miyembro sa naturang Simbahan ay sapat na batayan para sa pagpapatalsik.
- Mervin B. Hogan documents the deliberations and resolutions within the Utah Masonic community regarding the exclusion of members from the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.
- The Grand Masonic Lodge of Utah discusses and adopts a resolution stating that members of the Mormon Church are not eligible for Masonic membership due to incompatible teachings and regulations.
[144]↩︎
Inilathala ni Pangulong Anthony W. Ivins ang Ang Ugnayan ng "Mormonismo" at Freemasonry noong 1934, na malawak na ipinamahagi ni Pangulong Heber J. Grant ng Simbahan sa mga lider ng simbahan at mga kaibigan. Isinulat ni Ivins na ang lathalaing iyon ay hindi isang pakiusap para tanggapin ng samahang Masonic ang mga miyembro ng Simbahang Mormon. Pinayuhan nito ang mga miyembro na umiwas sa pagsali sa mga lihim na samahan na may panunumpa, at binigyang-diin na ang pangunahing tungkulin nila ay maglingkod sa simbahan at sa pamahalaan. Hindi inatake ng simbahan ang ibang mga simbahan o mga lehitimong organisasyon, lalo na ang Freemasonry, ngunit ipagtatanggol nito ang sarili kung kuwestiyunin ang integridad o katapatan nito.
- Anthony W. Ivins emphasizes the Church's stance against its members affiliating with secret, oath-bound societies like Freemasonry, advocating loyalty to both the Church and the government.
[145]↩︎
Noong 1947, inilathala ni E. Cecil McGavin, isang kilalang edukador at historyador ng Simbahan, ang Mormonism and Masonry, isang popular na aklat na nagkaroon ng ilang edisyon. Kinilala ni McGavin ang ilang pagkakatulad sa pagitan ng mga ritwal na Mormon at Masoniko, ngunit iginiit niya na ang inspirasyon para sa mga seremonya sa templo ng Mormon ay nagmula sa mas mataas na pinagmulan kaysa sa Masonry.
- E. Cecil McGavin recognizes similarities between Latter-day Saints and Masons but suggests that the temple ceremony inspiration goes beyond Masonry.
[146]↩︎
Sa pangwakas na bahagi ng The Origin and Growth of Utah Masonry and Its Conflict with Mormonism, binalikan ni Mervin B. Hogan ang limampung taon niyang pagmamasid sa Masonry sa Utah. Napagpasyahan niya na kahit bahagyang tumindi ang damdaming laban sa mga Mormon, naging hindi rin ito gaanong laganap. Gayunman, isang maliit na grupo ng mga palihim na taong laban sa mga Mormon ang nakakuha ng administratibong kontrol sa Masonry sa Utah, na sa tingin ni Hogan ay nakasama sa institusyon.
- Mervin B. Hogan discusses tensions between Utah Masonry and the Mormon Church, noting Utah Masonry's anti-Mormon stance and shared prominent figures.
[147]↩︎
Isang mahabang paunang salita mula sa Komite sa Hurisprudensya ang nauna bago ang botohan para alisin ang resolusyon noong 1925 na nagbawal sa mga miyembro ng Simbahan na maging mga Freemason sa Utah. Inamin ng komite na ang orihinal na resolusyon ay salungat sa pangunahing batas ng Masoneriya, dahil pinagbawalan nito ang mga miyembro ng The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints kahit wala naman silang nagawang paglabag sa Masoneriya. Binanggit nila ang mga naunang nabigong pagtatangkang ipawalang-bisa ang resolusyon at hinikayat ang maingat na pag-isipan ang epekto nito sa pagiging miyembro. Sa huli, tinanggap sa Salt Lake City noong Enero 31, 1984, ang resolusyon na alisin ang pagbabawal.
- The Jurisprudence Committee of the Grand Lodge of Utah recommended removing a 1925 resolution that banned LDS Church members from becoming Freemasons.
[148]↩︎
Sa isang artikulo ng Salt Lake Tribune noong Pebrero 17, 1992, ipinaliwanag ng tagapagsalita ng simbahan na si Don LeFevre na bagama’t walang tiyak na pagbabawal laban sa Freemasonry, hinihikayat ng simbahan ang mga miyembro na huwag sumali sa mga lihim na organisasyong may panunumpa. Idinagdag niya na may kalayaan ang mga lokal na lider na magpasya kung ang gayong mga miyembro ay maaaring umusad sa pagkasaserdote o humawak ng mga posisyon ng awtoridad.
- Church spokesperson Don Lefevre says that there is no "prohibition against Masonry," but the church "discourages its members from joining."
[149]↩︎
Inilarawan ni Glen A. Cook, ang unang Banal sa mga Huling Araw sa halos isang siglo na naging Grand Master ng Grand Lodge of Utah, ang Freemasonry bilang “isang bagay na kahanga-hanga” at hinangaan niya ang pagkakaisa nito na lampas sa lahi o etnisidad, na “ang mahalaga lamang ay ang laman ng puso [ng isang tao].” Binigyang-diin ni Cook na ang mga Mason ay “nagsisikap na mamuhay nang may mabuting asal at matuwid” at tumutulong kapwa nang pribado at sa publiko sa mga layunin tulad ng Shriner's Hospitals at pananaliksik tungkol sa arthritis. “Doon ako nakatagpo ng mga kaibigan,” sabi niya, habang pinupuri ang magkapareho nilang mga pagpapahalagang moral.
- The Utah Grand Lodge provides a biography of Glen A. Cook, the first Latter-day Saint Grand Master of the Utah Grand Lodge.
- Glen A. Cook, a Freemason and Brigham Young University Law School graduate, served as Grand Master of the Grand Lodge of Utah.
[150]↩︎
Sa isang panayam sa Deseret News, binigyang-diin ng bagong halal na Utah Grand Master na si Glen A. Cook ang pagbabago sa pagiging bukas ng Freemasonry mula nang alisin ang pagbabawal sa pagiging miyembro ng mga Banal sa mga Huling Araw. Sinabi niya na may mga palatandaan ng isang "bagong pagiging bukas" sa kapwa komunidad at sa mga Banal sa mga Huling Araw, tulad ng kanyang pampublikong seremonya ng pagluklok at pagkilala sa pananampalataya sa mga bagong paraan. Sa isang pulong noong Pebrero 2, inalala ni Cook kung paano iminungkahi ng isang "beteranong kapatid" ang isang sandali ng katahimikan para sa yumaong pangulo ng LDS Church na si Gordon B. Hinckley, na sinunod ng Grand Lodge.
- Glen A. Cook is the first Grand Master of the Utah Grand Lodge in nearly a century who is a Latter-day Saint.
[151]↩︎
Ang kasalukuyang hanbuk ng Simbahan ay hindi binabanggit ang Freemasonry o ang “mga lihim na organisasyon,” pero may artikulo at mga sanggunian ang website ng Simbahan tungkol sa paksang ito. Ang isang video na ginawa ng Simbahan noong 2019 ay nagpapakita ng positibong pananaw tungkol sa Freemasonry.
[152]↩︎
Noong 1900, itinuro ni Joseph F. Smith, tagapayo sa Unang Panguluhan, na ang pakikilahok sa Freemasonry ay nag-aalis ng karapatan ng mga miyembro sa mga posisyon ng pamumuno. Pinagtibay ito sa isang liham noong 1901 na nilagdaan nina Smith at Pangulo ng Simbahan na si Lorenzo Snow. Noong 1934, hinikayat ni Anthony W. Ivins, miyembro ng Unang Panguluhan, na huwag sumali sa “mga lihim na samahang may panunumpa,” at sinabi, “Mahirap paglingkuran ang dalawang panginoon at maging makatarungan sa kapwa.” Ang 1968 General Handbook of Instructions ay nagbabala laban sa pakikilahok sa “mga lihim na organisasyong may panunumpa” ngunit pinagtibay na hindi nito naaapektuhan ang katayuan ng pagiging miyembro sa Simbahan.
[153]↩︎
Isang video na ginawa ng Simbahan noong 2019 ang tumalakay sa pagiging miyembro ng mga Banal sa mga Huling Araw sa Freemasonry, at sinabing walang pagbabawal sa mga miyembro ng Simbahan na maging Mason o sa mga Mason na maging miyembro ng Simbahan. Binigyang-diin nito na naniniwala ang mga Banal sa mga Huling Araw na ang mabuti ay makikita sa maraming lugar, at na naghahayag ang Diyos ng malalalim na katotohanan tungkol sa kanyang plano sa pamamagitan ng seremonya ng endowment sa templo.
- In a video, the Church discusses the historical connections between Joseph Smith and Freemasonry, highlighting similarities and differences between Masonic rituals and Latter-day Saint temple ceremonies.