Mga antidepressant sa Utah

Mas marami bang gumagamit ng antidepressants ang mga taga-Utah kaysa sa mga hindi taga-Utah?
Oo. Ipinakita ng mga pinakabagong bilang—mula 2019—na ika-16 ang ranggo ng Utah sa bansa sa paggamit ng mga antidepressant bawat tao.[1] Gayunman, ang mas naunang mga pag-aaral—mula 2002 at 2008—ay nagranggo sa Utah bilang una sa paggamit ng mga antidepressant bawat tao.[2]
Mas mataas ba kaysa karaniwan ang paggamit ng mga miyembro ng Simbahan ng mga antidepressant?
Posible, pero malamang hindi. Ipinapakita ng mga heograpikong pag-aaral na maraming lugar na may malaking populasyon ng mga Latter-day Saint ay mas malamang na hindi gumagamit ng mga antidepressant.[3]
Halimbawa, ang Utah County ay may isa sa pinakamalalaking populasyon ng mga Latter-day Saint sa Utah,[4] pero iniulat ng Utah Department of Health na ang Provo—ang pinakamalaking lungsod sa Utah County—ay may pinakamababang paggamit ng mga antidepressant sa Utah.[5] Ang Idaho ay mayroon ding malaking populasyon ng mga Latter-day Saint per capita,[6] pero mas mababa ito sa karaniwan pagdating sa paggamit ng mga antidepressant.[7]
Mas mataas ba ang mga antas ng depresyon sa Utah kaysa sa ibang bahagi ng bansa?
Oo. Iniulat ng U.S. Department of Health and Human Services na noong 2019–2020, karaniwang mas mataas ang nakuha ng Utah kaysa sa alinmang ibang estado para sa mga nasa hustong gulang sa iba’t ibang sukatan na may kaugnayan sa kalusugang pangkaisipan.[8]
At noong 2019, iniulat ng Center for Disease Control na ang Utah ay may ika-6 na pinakamataas na antas ng pagpapakamatay, at iniulat ng Statista na ang Utah ay may ika-16 na pinakamataas na antas ng mga reseta ng antidepressant sa U.S.[9]
Ano ang mga dahilan ng mas mataas na antas ng depresyon sa Utah kaysa sa iba pang bahagi ng bansa?
Hindi ipinapakita ng pananaliksik ang isang tiyak na dahilan, ngunit may matibay na ebidensyang nagpapakita na may kinalaman ito sa mataas na elebasyon ng Utah,[10] dahil iniugnay ng maraming pag-aaral ang depresyon at mga antas ng pagpapakamatay sa elebasyon.[11]
Pinapataas ba ng pagkakaroon ng mas maraming Banal sa mga Huling Araw sa isang lugar ang mga bilang ng pagpapakamatay?
Hindi. Batay sa datos mula sa Center for Disease Control at datos ng US Census, ang mga lugar na may mataas na populasyon ng mga Latter-day Saint ay tila may kapareho o mas mababang antas ng pagpapakamatay kumpara sa mga karatig na county sa lugar ng Rocky Mountain.[12]


Paano nasusukat ang Utah sa mga positibong sukatan ng kalusugang pangkaisipan?
Ang Utah ay karaniwang nakakatanggap ng mataas na marka sa iba’t ibang sukatan ng kaligayahan at kasiyahan sa buhay.[13]
Paano nangyayari na mataas ang depresyon pero mataas din ang kaligayahan at kasiyahan sa buhay?
Hindi ito malinaw. Ang mga tila magkasalungat na natuklasang ito—mataas na antas ng kaligayahan na kasabay ng mataas na antas ng pagpapakamatay at depresyon—ay makikita rin sa ibang lugar tulad ng ilang bansa sa Scandinavia.[14] Isang posibleng teorya ay na ang pasyang magpakamatay ay naiimpluwensiyahan ng mga epekto ng paghahambing, at ang mga taong may depresyon ay maaaring mas lalong makaramdam ng bigat kung sila ay nasa isang masayang konteksto.[15]
Nagdudulot ba ng depresyon ang pressure na maging “perpekto” sa kultura ng mga Banal sa mga Huling Araw?
Posible, pero walang mga pag-aaral na sumubok kung may kaugnayan ang kulturang Latter-day Saint sa mas mataas na antas ng depresyon sa mga Latter-day Saint.
Iba’t ibang pag-aaral ang tumingin sa kalusugang pangkaisipan ng mga Latter-day Saint sa Utah, pero halo-halo ang mga resulta.[16] Ang mga pag-aaral na tumitingin sa mga miyembro ng Simbahan sa buong mundo ay karaniwang nagpapakita na mas mabuti ang kalusugang pangkaisipan ng mga miyembro ng Simbahan.[17]
May katotohanan ba sa ideya na dahil hindi umiinom ng alak o kape ang mga Banal sa mga Huling Araw, at hindi rin naninigarilyo, pinapalitan na lang nila ang mga paraang ito ng pagharap sa hirap sa pamamagitan ng mga antidepressant?
Posible, pero wala, walang pananaliksik tungkol dito. Pinag-aralan ng mga mananaliksik ang penomenon ng “pag-inom para makayanan,”[18] pero walang datos na nagpapakita na ang nabawasang pag-inom ay humahantong sa mas mataas na paggamit ng mga antidepressant.
May patakaran ba ang Simbahan tungkol sa paggamit ng mga antidepressant o sa paghahanap ng therapy?
Oo. Nakasaad sa General Handbook ng Simbahan na ang mga obispo ay dapat tumulong sa mga biktima ng tangkang pagpapakamatay na makakuha ng propesyonal na tulong.[19] Ang mga kamakailang publikasyon sa mga opisyal na magasin ng Simbahan o mga talumpati sa pangkalahatang kumperensya ay nagrekomenda ng paggamit ng kinakailangang saykayatrikong gamot.[20]



about this topic